Jak byłem mały, to myślałem, że...

...że "lek jest bez recepty" oznacza, że w opakowaniu nie ma ulotki i nie wiadomo na co ten lek właściwie jest i jak go dawkować.

Kiedy zapytałam mamy skąd się biorą dzieci, powiedziała mi, że bóg je daje. Modliłam się, żeby mi też kiedyś dał.

Ponadto dlugo myślałam, że jak kobieta jest w ciąży, to nosi dziecko pod ubraniem. Potem ktoś mnie uświadomił, że nosi je w brzuchu, a później ono "przenika" przez skórę na zewnątrz.

Mój wujek miał Forda Sierrę i myślałam, że to nazwa od nazwiska panieńskiego cioci - Sierakowska.

A mój chłopak za to myślał, że nazwa pomadka wzięła się stąd, że dziewczynka dostaję szminkę po matce.

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

Gdy byłam mała, myślałam, że gdy ugryzie mnie pies, to się w niego zamienię.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast "na cmentarz" mówi się "nad smentarz".

Jak byłem mały (3-4 lata) mama myła mi ręce mydłem. Zastanawiałem się dlaczego nie mogę zrobić tego sam... Z tego wywnioskowałem, że to na pewno nie jest takie proste. Gdy poszedłem do przedszkola i zobaczyłem jak dzieciaki myją ręce, byłem wielce zdziwiony i z naturalnym niedowierzaniem pytałem jak posiedli tę skomplikowaną umiejętność. Wzięło się to stąd, że jak byłem mały, myślałem , że mycie rąk jest tak skomplikowane (skoro robili to za mnie dorośli) i że wynika z wieloletniej ...długo rozwijanej kombinacji ruchów, wynikających niczym ze wzoru. Taka tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie. Trochę się zdziwiłem jak się okazało, że cała procedura, ruchy, wzory, tak naprawdę nie istnieją. Wystarczy pomaziać ręce mydłem i spłukać.

Jak byłam mała, to myślałam, że Sopot jest w górach.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ktoś złamie rękę, to ta ręka mu odpada.

Kiedy byłam mała, myślałam, że mieszkańcy Krety to Kretyni.

Gdy byłem mały, nigdy w sklepie nie mogłem uwierzyć, że system wydawania reszty jest sprawiedliwy i zawsze chciałem to udowodnić. Np. gdy chleb kosztował 1 zł, a moja mama dała 4, to przy wydaniu reszty 3 zł ktoś na pewno stracił.

Jak byłam mała, to myślałam, że panowie zwijają siusiaki w rulonik i dopiero wkładają w majtki, bo są one baaardzo długie (siusiaki, nie majtki). Jakie było moje zaskoczenie, kiedy zobaczyłam, że siusiaka się tak nie zwija, a nawet jest to raczej niemożliwe.

...kolędę "Lulajże Jezuniu" śpiewa Maryja, by jej dziecko się wysikało.

Jak byłem mały, to myślałem, że mająć paszport Polsatu jestem sławny.

Jak byłem mały, to usłyszałem, że Bóg mówił do ludzi przez zapalony krzaczek. No i chciałem sobie podpalić drzewko, żeby go posłuchać...

Jak byłem mały, to mówiłem 'Deinan' zamaist 'Indianin'.

Jak bylam mała, to Mikołaj późnym wieczorem zostawiał dla mnie i brata prezenty w korytarzu. Pewnego dnia mój brat dostał super wypasione autko z bajerami, a ja dostałam majtki. Wtedy stwierdziłam, że Mikołaj mnie nie kocha.

Jak byłam mała, to myślałam, że piosenki w radiu są śpiewane na żywo (gwiazdy specjalnie przyjeżdżają do studia jakiegoś radia by zaśpiewać). Myślałam tak do czasu, kiedy dowiedziałam się co to playback...

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co to są winnisy. W kolędzie było: "żeśmy byli winnisami..." Dopiero potem zostałam oświecona, że to są dwa słowa.

Jak wsiedliśmy kiedyś z mamą do taksówki i kierowca się spytał dokąd chcemy jechać, to odpaliłem szczerze i zgodnie z prawdą "Do Nowego Jorku!". Do taksówki wsiedliśmy w Warszawie i nie rozumiałem dlaczego kierowca i mama się ze mnie śmieją. Miałem im to za złe.

Myśłałam, że gdy ktoś dostaje nagrodę Nobla, to dostaje jakiś fajny, wypasiony samochód. Dopiero mama uświadomiła mnie, że ta nagroda jest pieniężna.

Zastanawiałem się nad tym, kim są dorośli. Myślałem, że to ludzie, którzy mają laser w oczach i wszystko wiedzą o swoich dzieciach. Dlatego nic nie naskrobałem w dzieciństwie.

Gdy byłam mała, pierwsze moje słowo to była "dziaka" czyli książka, jakie było zaskoczeni moich rodziców, gdyż w Słowacji dziaka to w przetłumaczeniu na polski znaczy książka.

Jak byłem mały, to myślałem, że ludzie mówiący innymi niż polski językami, tłumaczą sobie w myślach wszystko na polski...

Jak byłem mały i na nagrobkach na cmentarzu widziałem skrót Ś.P. (świętej pamięci), to dla mnie oznaczało to, że zmarły w tym grobie "śpi". Strasznie cicho chodziłem, żeby nikogo nie obudzić.

...spuszczana woda w toalecie mnie wciągnie, dlatego kazałam robić to mamie :)

Kiedy byłam mała, byłam przekonana, że moja kuzynka Sylwia ma na imie Szyja. Kiedy próbowali mi wytłumaczyć, że szyja to część ciała, wyśmiewałam ich, że mam cały czas kuzynkę na karku.

Jak byłem mały, to myślałem, że mówienie jest jak oddychanie - nie można wytrzymać bez niego dłużej niż kilka sekund. Dlatego cały czas starałem się coś nawijać.

Jak byłem mały, to myślałem, że dzieci podczas porodu wychodzą przez... otwór stolcowy (odbyt).

Za młodu mówiłam na pokrowiec do samochodu "pokierowiec" - chyba nie muszę wyjaśniać, dlaczego...

Jak bylem mały, to myślałem, że zamiast aktorów, w telewizorze są małe ludki.

W przedszkolu myślałem, że każdy żyje 99 lat.

Kiedy byłam mała, pierwszy raz usłyszałam powiedzienie "wyskoczyć jak Filip z konopi". Długo dręczyłam mamę, by wyznała mi kim jest Filip, dlaczego skacze i gdzie mogę znaleźć konopie...

Jak byłem mały, to zastanawiałem się jaka to jest "budzika" śmierć (z piosenki "Budzikom śmierć").

Jak byłam mała, to myślałam, że Księżyc jest zrobiony z sera, a chmury z bitej śmietany.

Po obejrzeniu "Piotrusia Pana" wierzyłam w to, że są ludzie, którzy potrafią latać i że ja też mogę się tego nauczyć, muszę tylko mocno wierzyć, że to możliwe.

Na tej samej zasadzie próbowałam uruchomić "wiarą" latający dywan.

Jak byłam mała, myślałąm, że mleko się gotuje po to, żeby było go więcej...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę dorosły, to będę miał klawe życie, bo nie trzeba będzie chodzić do szkoły i wszystko będzie takie łatwe i przyjemne. Rzeczywistość okazała się brutalna, ojj jakbym wrócił do tamtych czasów.

Gdzieś w trzeciej klasie podstawówki zostałam uświadomiona przez mamę, sprawdzającą moje zadanie domowe, że nie istnieje taki wyraz, jak NAJZNAŃSZY. Zadanie domowe dotyczyło Matejki, który jest oczywiście jednym z najznańszych malarzy.

Jak miałam około 8 lat, bardzo lubiłam oglądać pewien serial. Podobał mi się jeden aktor grający w nim i dlatego któregoś razu pocałowałam telewizor (ale wydawało mi się, że całuję tego aktora i on o tym wie), a potem myślałam, że jestem w ciąży. Na szczęście nikomu o tym wtedy nie powiedziałam. Teraz się z tego śmieję, ale wtedy bardzo mnie to zestresowało, bo nie wiedziałam, jak wytłumaczę się mamie.

Jak byłam mała, to zamiast mieć na nogach siniaki - mialam świniaki.

Jak byłam mała, myślałam, że Kalifornia to jest na innej planecie.

Jak byłam mała, to robiłam ze śniegu kulki i myślałam, że mają duszę i było mi bardzo smutno kiedy się roztapiały. Czasami, nie mogąc wnieść jej do domu, zostawiałam taką pod drzwiami, ale zawsze ze smutkiem odkrywałam, że już "umarły" (roztopiły się).

Jak ja byłam mała, to myślałam, że papież MUSI być Polakiem i nie rozumiałam dlaczego wszyscy robią z tego wielkie halo...

Jak byłam mała, byłam przekonana, że istnieją kwiaty - lipany - słowo tulipany rozumiałam jako "tu (są) lipany".

Jak byłam mała, byłam swięcie przekonana, że jeśli wyjadę z mojego miasta, to będzie to już inny kraj.

Jak byłam mała, to myślałam, że w piosence z "Domowego przedszkola" dzieciaczek śpiewa: "...i chce byśmy także kochali jetrohę" i cały czas zastanawiałam się co to lub kto to Jetroha.

Spałam w skarpetkach i zawsze dbałam o to, żeby nogi były pod kołdrą, bo bałam sie, że w nocy wyjdą spod łóżka strachy i zjedzą mi palce... W skarpetkach śpię do tej pory, ale dlatego, że marzną mi stópki.

Jak chodziłam do przedszkola, to myślałam, że Marzanna, to jest Marzena i że będziemy topić dziewczynkę z naszej grupy, która ma tak na imię.

Myślałam, że plemnik to inaczej penis. I komórka jajkowa jest umieszczona "w otworku" jak pestki w papryce i facet musi dotknąć czubkiem penisa "pestkę", z której potem wychodzi dziecko.

Nawet niezłe miałam rozumowanie co nie?

Z Ulicy Sezamkowej nauczyłem się że "nie" po angielsku to "nou". Było podobne do polskiego słowa, wiec analogicznie uznałem, że "tak" to "tek". Bardzo chętnie używałem tych słów przez wiele lat, dopiero na lekcjach w szkole wyprowadzono mnie z błędu.

Dzieło wspólne moje i kolegi. W jednej z pieśni, zamiast "Jezus siłą mą, Jezus pieśnią mego życia" śpiewaliśmy "Jezus siłą mą, Jezus pięścią mego życia" oraz zamiast "On mi podał dłoń" to "On mi podał broń". Troszkę kłóciło się to z pokojowym nastawieniem chrześcijan, ale nie wnikaliśmy.

Jak byłam mała, to myślałam, że Maryja i Jezus są małżeństwem, a Bóg to ich dzicko... W ogóle nie wiedziałam, że był Józef.

BAŁAM się buki z muminków i tych ludków, co miały po kilka rąk. Brrrrrr.

Jak byłem mały, to myślałem, że mój Tato pracuje w słońcu. Dosłownie w słońcu. Że idzie rano w stronę słońca, słońce się otwiera jakby było drzwiami i wchodzi. A jak słońce powoli zachodziło, to Tato miał stamtąd wychodzić.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie państwa mają ten sam tekst w hymnie. Tylko linia melodyczna się zmienia i język. I np. jak śpiewali hymn Niemiec, to myślałem, że w miejscu "Jeszcze Polska nie zginęła..." oni wstawiają "Jeszcze Niemcy nie zginęli...". Z tego co pamiętam, byłem nawet w stanie zanucić tekst naszego hymnu do melodii hymnu z Francji, Niemiec, Usa itd.

W wieku przedszkolnym mieszkałem na osiedlu w dużym mieście. Z osiedla do głównej drogi szło się schodkami do góry. Wydawało mi się, że to miejsce za schodkami (na górze) to są właśnie ciepłe kraje i tam odlatują ptaki na zimę.

Myślałem, że kierowca samochodu, aby zwiększyc prędkość, musi szybko kręcić kierownicą w lewo i prawo.

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

Kiedy mówiłem do Cioci, "Cześć" ona często odpowiadała "Cześć i chwała". Zawsze myślałem, że "Ichwała" to jakieś zdrobnienie, którym mnie nazywała.

Dość długo wyobrażałam sobie "gumkę" jako taką zwykła recepturkę i nie byłam w stanie wymyśleć, jak niby to ma powstrzymywać plemniki...

Jak byłem mały, myślałem, że drzewa wyrastają z trocin, które należy posiać. Długi czas sprawdzałem miejsca, w które nasypałem trocin, przysypałem ziemią i podlewałem, oczekując spodziewanego wyniku. Niestety...

Kiedy byłam mała, myślałam ze "H***" to takie imię. Kiedyś sie w coś bawiłam, mieliśmy wymyślone imiona, ale jak to bywa, ktoś się zapomniał i powiedział do kolegi po imieniu, na co ja: "on nie jest Łukasz, on jest h***!"

Poprosiłam mamę żeby kupiła mi te słodycze tokwicze, bo nigdy ich nie jadłam. Usłyszałam to u Golców... "Gdy widzę słodycze to kwiczę".

Kiedy piłka wypadała na aut bramkowy, nie wiedziałem dla kogo jest piłka i myślałem, że kto pierwszy podbiegnie do piłki, to może rozpocząć grę.

Jak byłam mała, to bałam się zasypiać odwrócona głową do ściany, bo czułam, że jakiś gościu za mną stoi i jak już tak leżałam, to co chwilę się odwracałam, tak, jakbym miała dać temu facetowi pięścią w łeb!

Jak byłem małym chłopcem, to myślałem, że aktorzy, którzy giną w filmach są skazanymi na śmierć.

Jak byłam małą dziewczynką, byłam święcie przekonana, że jak zrobię siku w lesie, to wyrośnie pokrzywa.

Jak byłam mała, myślałam, że pod łóżkiem śpią potwory i bałam się wystawiać nogi poza łóżko, bo myślałam, że mnie wciągną albo odgryzą nogę.

Jak byłam mała, śpiewałam w Boże Narodzenie tak: "Pała na wysokości, pała na wysokości, a pokój..."

Jak byłem mały, to na policjanta mówiłem "picinenpan". Do tej pory Babcia jak jedziemy samochodem, to mówi "O Mikuś! Zobacz - picienenpan".

Kiedy byłam mała, zawsze chciałam pojechać do Europy!

Myślałam, że to gdzieś bardzo daleko stąd.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że fajerwerki na niebie powstają przez zapalenie zimnych ogni i wyrzuceniu ich w górę. Byłem zawiedziony, kiedy wyrzuciłem je w górę i nic się nie stało...

Jak byłam mała, to zamiast jeleń mówiłam Lenin. Dla mnie znaczyło to samo, a było łatwiej powiedzieć.

Gdy byłam mała, to myślałam, że Michał Anioł, to ten, co zwiastował Maryi.

Jak byłem mały, zastanawiałem się dlaczego na "sfeter" mówi się "sfeter".

Jak byłam mała, to myślałam, że program "Śmiechu warte" to "Śmiech Uwarte". Oczywiście nie potrafiłam wyjaśnić znaczenia słowa "uwarte", ale mimo to trwałam w przekonaniu, że tytuł tego programu jest właśnie taki.

Kiedyś miałem problem ze zrozumieniem "idei" wstecznego biegu i ciągle zamęczałem rodziców i znajomych pytaniem, czy wsteczny to jest pierwszy, drugi, trzeci czy może czwarty. A oni uparcie mi tłumaczyli, że żaden z tych, bo wsteczny to odrębny bieg.

Jak byłam mała, na śmierć przerażała mnie Buka z Muminków, zawsze jak oglądałam tę bajkę, to czekałam na moment z Buką (ewentualnie z Hatifnatami), po czym zakrywałam oczy, darłam się i piszczałam. Dzisiaj lubię horrory i dalej boję się Buki (czuję, że ona istnieje naprawdę, czasami słyszę jak się zbliża - to jest już chyba nieuleczalne).

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Jak byłem mały, to myślałem,

że cały świat to wielka bajka

(w której każdy pisze swoją opowieść i się to sprwadza !!)