Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak miałem 6 lat, to myślałem, że Polska graniczy z dorosją, gdyż na mapie pisało do Rosji, na nic były tłumaczenia rodziców.

Długo byłem przekonany, że Aleje Jerozolimskie są w Jerozolimie

Jak wsiedliśmy kiedyś z mamą do taksówki i kierowca się spytał dokąd chcemy jechać, to odpaliłem szczerze i zgodnie z prawdą "Do Nowego Jorku!". Do taksówki wsiedliśmy w Warszawie i nie rozumiałem dlaczego kierowca i mama się ze mnie śmieją. Miałem im to za złe.

To chyba każde dziecko myślało, no ale napiszę, że myślałem, że ziemia jest płaska i się kiedyś skończy.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że Polska na pewno nie leży w Europie, która jawiła mi się jako kraina luksusu i obfitości. Do dziś pamiętam moje zdumienie, kiedy okazalo sie, że jednak...!

Jak byłam mała, byłam swięcie przekonana, że jeśli wyjadę z mojego miasta, to będzie to już inny kraj.

Jak byłem mały, to myślałem, że za górami, które widać z mojego okna, są Chiny.

Jak byłem mały, to myślałem, że Krzysztof Kolumb był Polakiem (chyba jakoś to skojarzyłem z hasłem "pokolenie Kolumbowie").

Gdy moja mama była mała, myślała, że samoloty robią chmury.

Myślałam, że wszyscy chcieliby mieszkać w moim miasteczku, bo mamy jezioro i jest takie spokojne, statyczne. Dopiero kiedy podrosłam, zdałam sobie sprawę, że to dziura.

Kiedy byłam mała, myślałam, że istnieje tylko Polska, a reszta krajów jest zmyślona.

Jak byłam mała, myślałam, że Statua Wolności trzyma w ręce wielkiego loda włoskiego.

Jak byłam mała, myślałam, że Ameryka to państwo. A na dodatek, że w Ameryce jest Anglia!

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chumury się ruszają, to się Ziemia się kręci, a jak nie ma chmur, to Ziemia stoi w miejscu.

Jak byłam mała, to myślałam, że małopolska jest krajem i żeby tam wjechać, należy posiadać paszport. Mieszkam w wielkopolsce.

Kiedy byłam mała, myślałam, że Warszawa leży w Wielkopolsce. Wydawało mi się, że stolica musi leżeć tam, gdzie nazwa jest najbardziej patetyczna i podniosła.

Jak byłam mała, to ubzdurałam sobie, że na świecie istnieje kraj CZUNKJA. Rodzice próbowali mi uświadomić, że taki kraj nie istnieje, ale nie dałam się przekonać, bo ja nawet znałam muzykę (uczyłam się wówczas gry na fortepianie i wymyślałam piosenki czunkajskie) i język czunkajski (zrozumiały tylko dla mnie), którym potrafiłam się posługiwać.

Jak byłam mała i oglądałam z rodzicami wiadomości, w których "trąbili", że Polska wchodzi do NATO, to płakałam, że ja nie chce się przeprowadzać do tego NATO, bo mnie w Polsce jest dobrze, a poza tym ja nie znam języka "natowego".

Jak byłam mała myślałam, ze nie ma czegoś takiego jak Ameryka, tylko Ameryka i Anglia stosuje się wymiennie, bo to jest to samo państwo. Lub nie było dla mnie różnicy między Austrią i Australią.

...Tarnów to zdrobnienie nazwy Tarnobrzeg, stosowane wyłącznie przez mojego tatę. Byłam bardzo zdziwiona, gdy dowiedziałam się, że to dwa różne miasta.