Jak byłem mały, to myślałem, że...

W jakiejś tam modlitwie: 'Narodzony z martwej dziewicy' (dla heretyków i innych oóob negujących instytucjonalizm Kościoła: w oryginale 'z Marii dziewicy').

Jak byłem mały, rodzice mi wkręcili, że Coca Cola to krew zgniecionych, czarnych, małych robaczków.

Jak byłam mała, to myślałam, że aktorzy naprawdę umierają w filmach.

Mój brat był przekonany, że opłatki na wigilię robi się z zakonnic, bo kiedyś na pytanie skąd się biorą opłatki, usłyszał od mamy: Zakonnice pieką.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy człowiek jest młody, to w miarę starzenia się może samoistnie zmienić płeć. Np. gdy ja miałem ok 5 lat, bałem się żeby nie zmienić się w dziewczynkę.

Jak byłam mała, to dziadek pokazał mi raz portret Napoleona w książce i powiedział, że to Napoleon Bonaparte. Ja się długi czas zastanawiałam, co musiało być "naparte", żeby to był Napoleon... (Napoleon, bo naparte)

Kiedy byłam mała, zawsze myślałam, że w telewizorze siedzą ci ludzie co gadają. Wystawiałam im język i biegłam się chować za kanapę. Późnej jak przychodzili rodzice, to zawsze się pytali dlaczego się chowam, a ja odpowiadałam "Ciii... bo jeszcze ta/ten pan/pani usłyszy!"

Myślałam, że pan Naczysta porodził Asyna. Naprawdę.

A ja myślałam, że mama zna moje wszystkie myśli i nawet jak byłam na nią wściekła, to bałam się pomyśleć sobie na jej temat coś brzydkiego. Natomiast gdy już pomyślałam nieładnie, to się potem się tego wstydziałam, bo sądziłam, że mama wie.

Jak byłam mała, to moja mama miała w rękach lejek i jak jej się cos wylało (żeby nie mówić przy mnie brzydkich słów) powiedziała "o cie felek" i ja wtedy myślałam, że ten lejek się tak nazywa. Kiedy chciałam, żeby mama podała mi lejek, wołałam, że chcę "o cie felek", a moja mama nie wiedziała o co chodzi. Kiedy mama kiedyś otworzyła szufladę z lejkiem, ja z radością w głosie: "o cie felek".

Myślałam, że jestem kosmitką, a wszyscy prowadzą nade mną badania.

Jak byłam mała, pani w szkole mówiła o takich rzeczach jak łechtaczka i pochwa. Pamiętam, że baaardzo długo szukałam ich martwiąc się, że mogę ich nie mieć. W końcu siostra pokazała mi rysunek schematyczny żeńskich narządów płciowych, wyciągnęła go z szafy z ubraniami. Pobiegłam do łazienki by sprawdzić - wszystko było ok.

Myślałam, że zwierzę domowe to takie, które nie robi krzywdy człowiekowi. Na przykład żyrafa, zjada sobie listki, nie mięso, więc przecież jest całkiem domowa.

Jak byłem mały i gdzieś jechałem z rodzicami samochodem, to byłem przekonany, że jedziemy w kółko, a tylko jacyś ludzie przed nami co chwila ustawiają nowe dekoracje, żeby był inny widok.

Na kilku płytach chodnika obok mojego domu są odciski dłoni. Mama mi wytłumaczyła, że można zrobić takie odciski w cemencie kiedy jest mokry, więc kiedy padało, próbowałem zrobić odciski swoich rąk na płytach chodnikowych. Nie działało.

Jak byłem mały, strasznie lubiałem bawić się z moją kuzynką. Myślałem, że jak dorośniemy, to ona będzie moją dziewczyną, a potem weźmiemy ślub. Dopiero potem ktoś mi wytłumaczył, że tak nie można. Byłem w strasznym szoku, chyba się nawet popłakałem.

Myślałem, że Murzyni nie mogą być lekarzami, bo lekarze noszą białe kitle, a do Murzynów mi to nie pasowało.

Moi koledzy (i to nie mali, ale faceci po trzydziestce!) myśleli, że hemoroidy to robaki, które pasożytują w odbycie i można się nimi zarazić, jak się siedzi długo na czymś brudnym.

Jak byłam mała, to myślałam, że podpaski służą do noszenia pod pachami. Superchłonne powłoki miały chronić przed mokrymi plamami na bluzkach. Do tej pory nie mam pojęcia jak ja na to wpadłam.

Myślałem, że ludzie, którzy giną w filmach to bandyci, którzy dostali karę śmierci i im zaproponowano, że mogą w sumie zostać zabici w filmie.

Kiedy byłam mała, to na ponton mówiłam płetfon, a ślusarz był dla mnie klucznikiem...

Oczywiście jak każde dziecko myślałam, że św.Mikołaj jest prawdziwy bo przychodził co roku i mój starszy brat zawsze dostawał rózgę. Szok dopiero przeżyłam mając 6 lat, kiedy w przedszkolu przez przypadek zobaczyłam naszego sąsiada jak rozbiera się ze stroju Mikołaja.

...że "dążuan" to człowiek, który do czegoś dąży...

Jak byłem mały, to myślałem, że ksiądz pod sutanną ma tylko same majtki...

Jak byłem mały i zobaczyłem, że ktoś wygrał jakiś konkurs i miał takie samo nazwisko, to myślałem, że wygrał ktoś z mojej rodziny.

Jak byłem mały, myślałem, że NRD do państwo, a RFN to drużyna piłkarska.

Jak byłam mała to myślałam ,że wiatr powodują ruszające się drzewa. Dopiero po jakimś czasie dowiedziałam się, że jest odwrotnie:D

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa jest stolicą Szczecina.

Jak byłem mały to myślałem, że blaszana klapa znajdująca się za pobliskim kościołem to wejście do piekła. Za każdym razem kiedy tamtędy przechodziłem z przejęciem ciągnąłem mamę za rękaw. Jej negacje traktowałem jako objaw niewiedzy. Do dzisiaj nie wiem, co może kryć się za tą blachą.

Gdy byłem mały, myślałem, że ser żółty rośnie na drzewach, a dziury biorą się z tego, że ptaki je wyjadają.

Jak byłem mały, myślałem, że jak zamykam oczy, to nikt mnie nie widzi.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie filmy kręcone są naprawdę i że jeśli ktoś w nich umiera, to umiera rzeczywiście. Trochę podziwiałem tych aktorów, że decydują się zginąć, żeby móc pojawić się w filmie.

Czy, jeśli są prawosławni, to Protestantów można by było nazywać "Lewosławnymi"?

P.S. Katolicy byli by wtedy "Centrosławni"

Kiedy byłam mała, to myślałam, że jak się skacze po podłodze (rodzice mi tego bardzo zabraniali), to wpadnie się do sąsiadów. Nie znałam ich. Wiadome mi było tylko tyle, że nazywali się Kaczorowie. Bałam się ich, gdyż myślałam, że pan Kaczor to taki wielki człowiek, któremu z dzioba sączy się piana i trzyma oburącz siekierę. Natomiast panią Kaczorową wyobrażałam sobie jako starsza kobietę, która ma kok, a w nim ludzkie kości. I oni mieli tańczyć dookoła wielkiego kotła, który stał w miejscu, w którym skakałam. Do tej pory sobie to przypominam. Gdy ich o to osobiście wypytałam, jakie było moje zdziwienie gdy się dowiedziałam prawdy.

Jak byłem mały i siusiałem do kibelka, to naprężałem się jak najmocniej, by jak najszybszym ciurkiem szybko wszystko wysikać. Wydawało mi się, że jak siusiu leci za wolno, to bakterie z kibelka mogą się wspiąć do góry i dostać do mojego siusiaka.

Kiedyś, jak słuchałam piosenkę Bajmu "Biała armia", refren rozumiałam tak: "jesteś SEREM, białym żołnierzem...", a tłumaczyłam sobie to w ten sposób, że przecież twaróg to biały ser, a więc wszystko się zgadza... Tylko nie mogłam zrozumieć czemu twaróg nosi spodnie i musi walczyć...

Jak byłam młodsza, to myślałam, że zdjęcia oraz relacje filmowe z czasów II WŚ, a także produkcje o tejże tematyce są czarno-białe, bo wojna, jako okropna rzecz, odebrała światu wszystkie kolory (To była jedyna wojna, jaką mogłam wtedy kojarzyć). I choć nie mam problemu z wyobrażeniem sobie większości konfliktów zbrojnych w kolorze, nadal II WŚ pozostaje dla mnie czarno-biała, a jej kolorowe przedstawienia są dla mnie dziwne.

Myślałam, że "papież" to człowiek który sprzedaje lub wytwarza papier.

Myślałam, że w światłach przy przejściu dla pieszych siedzi mały człowieczek, który zmienia ich kolor.

Jak miałem 5 lat to myślałem, że Zespół Downa to taki zespół rockowy...

Gdy byłam mała, mama powiedziała mi, że za chwilę będzie film "Bond", w którym gra Scorupco. Byłam przekonana, że to film o małym dinozaurze Bondzie, który wykluł się ze skorupki.

Kiedy byłam mała i juz obczaiłam, że dzieci nie przynosi bocian, ani nie wychodzą z brzucha, stwierdziłam że wychodzą przez dziurkę, przez którą robi się siusiu. To by musiało boleć!

Do 6 roku życia myślałam, że mówi się "chłopoty" zamiast "kłopoty" i dziwiłam się bardzo jak w serialach mówili np. "Mamy chłopoty przez duże K". Do dzisiaj mi się czasem myli...

Myślałam, że w szafie jest mumia.

Jak byłem mały, to po obejrzeniu filmu ET myślałem, że naprawdę istnieje. Uczyłem go pisać i czytać

przylepiając kartki ze słowami i rysunkami obok. :-) Dawne czasy ehhh...

Swego czasu zawsze odmawiałam wieczorami z mamą 'paciorek'.

Dopiero po kilku latach zostałam uświadomiona, że fragment modlitwy wcale nie brzmi: "jako i my odpuszczamy naszym miłobajcom"

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że za kilka lat świat będzie wyglądał tak jak w bajce Jetsonowie i chodząc każdego dnia do szkoły najbardziej marzyłam o ruchomym chodniku, żeby już tymi nogami nie ruszać. Czekałam na to z niecierpliwością...

Jak byłam mała, zawsze kiedy dostawałam nowe buty, sprawdzałam jak szybko biegają.

Jak byłam mała, myślałam, że w dziurce w ścianie przy moim łóżku mieszka taki mały, przyjazny robaczek. Czasami nawet wydawało mi się, że się porusza.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak zamknę się w małym pomieszczeniu, to ono się skurczy i mnie zgniecie.

Do dziś mam klaustrofobię.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się spuści woda w wannie, a ja nie wyjdę z łazienki, to przyjdzie do mnie szatan i zadziaga mnie widłami.

Do dziś boję się spuszczającej wody.

Jak byłam mala, to myślalam, że dzieci rodzą się przez pępek...

Gdy byłam mała i słuchałam jakiejkolwiek piosenki w wieży stero, zawsze zadawałam pytanie mamie skąd ona leci. Ta próbowała mi wytłumaczyć, ale ja nic nie rozumiałam.Wreszcie ubzduralam sobie, iż to jakiś pan bądź pani siedzi tam w środku i śpiewa. Wydawało mi się być to realne, gdyż zawsze jak przybliżałam się do głośnika, dzwięk stawał się głośniejszy. Byłam w takim przekonaniu aż do 8 roku życia.

Gdy byłam mała, bałam sie spać wystawiając spod kołdry cokolwiek oprócz twarzy. Byłam pewna, że nocą czarownica zjada dzieciom, które to zrobiły, palce.

Kiedyś dawno temu myślałem, że Cher jest Polką lub polskim drag queen, przez co uważałem ją za zboczoną.

Jak byłam mała, myślałam, że komórka na kartę dziła w ten sposób, że wkłada się kartę taką jak do budki telefonicznej i nie wiedziałam jak ona się tam mieści.

Jak byłam mała, to o zegarku mówiłam, że jest szczylo-wodny, a nie wodoszczelny;)

Kiedyś zapytałem się cioci kto to jest "dziwka". Ciocia odpowiedziała, że to kobieta, która się wszystkiemu dziwi. W sumie to nie pamiętam czy uwierzyłem.

Jak byłem mały, myślałem, że Warszawa to oddzielny kraj niż Polska.

Jak byłam mała, wujek powiedział mi, że fasola w zupie fasolowej to robaki. Argumetnował to mniej więcej tak: "Widzisz to białe (tu wskazywał na część ziarenka fasoli, z której kiełkuje roślinka)? To jest robaczek, on się ukrywa tam w śodku ziarenka. Jak w ogóle można jeść robaki?" Tak skutecznie obrzydził mi tę zupę, że do dziś mi nie smakuje.

Jak byłem mały, to myślałem, że książka p.t.: "Łysek z pokładu Idy" jest książką o kosmonautach lub kosmitach.

Poza tym, mieliśmy w domu radiolę "Sudety" (tj. radio i gramofon w jednym). Po włączeniu "panel" do strojenia radia był podświetlony. Myślałem, że jak gra muzyka, to w środku tańczą w parach malutkie ludziki. Często tam zaglądałem (podnosząc klapę gramofonu), ale stwierdziłem, że pewnie się chowają.

Kiedyś myślałem, że dzieci się kupuje w sklepie.

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Zawsze jak byłam w kościele, to myślałam, że mówi się "i wznosimy Jedo Pana" . Zastanawiało mnie, czemu "jedo", a nie "jego"...

Jak byłem mały, to mówiłem na krawężnik "trawężnik". Tak mi się to kojarzyło, bo tam prawie zawsze trawa rosła...

Jak bylem mały, to myślałem, że zamiast aktorów, w telewizorze są małe ludki.

Jak byłem mały, myślałem, że drzewa wyrastają z trocin, które należy posiać. Długi czas sprawdzałem miejsca, w które nasypałem trocin, przysypałem ziemią i podlewałem, oczekując spodziewanego wyniku. Niestety...

Kiedy byłam mała, myślałam, że w kalendarzu są urodziny wszystkich ludzi na świecie, bo imiona się nie powtarzają.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzi się przez pępek. Intrygowało mnie to zagłębienie w brzuchu. Myślałam, że jak ktoś jest w ciąży i ma urodzić dziecko, to pępek się po prostu otwiera - i już mamy dziecko. Dziwne jest to, że nigdy nie skojarzyłam, że pępki mają nie tylko kobiety, ale też mężczyźni...

Jak byłam mała, myślałam, że kobieta jeżeli chce zajść w ciążę, musi się parę razy przeturlać po nim z jakiś facetem.

Jak miałem 12 lat, to myślałem, że PHP to coś takiego jak BHP.

Między mną a moim bratem jest 7 lat różnicy, więc jak ja miałam swoje 9 latek, on kończył 17 i dostał na urodziny od kolegów prezerwatywę schowaną w takiej jakby bombie. Zapytałam rodziców co to jest, bo brat nie chciał mi powiedzieć. Mówili, że to korek i jak jakaś dziewczyna do niego przyjdzie, to on musi otworzyć tą 'bombę' i wsadzić ten korek do buzi, żeby się z nią nie całował.

...że do ucha w nocy wejdą mi jakieś robaki. Mam 30 lat, kurde, i nadal kiedy kładę się spać, zasłaniam uszy włosami, tak na wszelki wypadek.

Jak byłam mała, myślałam, że w dniu ślubu każda kobieta stając przed ołtarzem staje się najpiękniejsza na świecie, choćby na co dzień nie wyglądała najlepiej. Taki rodzaj magii. Ale jak to się dzieje, że po ślubie znowu wraca do "normalności", nie potrafiłam wyjaśnić.

Myślałam, że jak się kogoś bardzo mocno uszczypnie, to on zachoruje na raka.

Jak byłam mała, to myślałam, że pieniądze (konkretnie monety) górnicy wykopują z kopalni... Bardzo długo zastanawiałam się też, skąd na monetach daty...

Kiedyś byłem przekonany, że slowo "Burdel" to marka ciężarowego (koniecznie niebieskiego) samochodu. Pewnego razu jadąc pociągiem na wakacje z Tatą, rozmawiałem z jakimś innym małym chłopcem i przekonywałem go, że taki samochód jest i głośno poprosiłem Ojca, żeby przyznał mi rację, bo "Tata widział nie raz 'Burdel' i może potwierdzić, że istnieje itd." (Mniej więcej tak to ująłem. Pasażerowie byli bardzo zdziwieni, nie mowiąc o Ojcu).

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Gdy byłam mała, myślałam, że w szafie w nocy zamknięte są szkielety i potwory, które mnie podsłuchują i za każdym razem jak np. czknęłam albo kichnęłam, to mówiłam głośno "przepraszam", bo bałam się, że jak nie powiem, to szkielety i potwory wyjdą z szafy i mnie tam wciągną za to, że nie umiem się zachować.

Jeśli w jakimś samochodzie były okrągłe reflektory (np. w garbusie) to nazywały się "opticzki", nie mam pojęcia czemu.

jak byłam mała, to byłam pewna, że "Prognoza Pogody" to "Progno Zapogody".