Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, myślałam (dzięki reklamom), że Red Bull naprawdę dodaje skrzydeł. Pewnego dnia poprosiłam tatę, aby kupił mi puszkę Red Bulla. Byłam bardzo rozczarowana, gdy po godzinie skakania po całym domu nie umiałam jeszcze latać.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystko żyje, np. pluszaki, jedzenie, ołówek, lampa, meble, woda itp.

Że jak ktoś mi zrobi zdjęcie to będę w tym zdjęciu i już nigdy nie będę mógł z niego wyjść, tak więc panicznie unikałem fotografów i wszelkiego fotografowania.

Myślałem, że u mnie na wsi, tak z kilometr od mojego domu, za takim murkiem, jest koniec świata, i zawsze bałem się koło tego murku chodzić i wyjeżdżać za niego.

Gdy byłam mała, to myślałam, że jak pomaluję długopisem panią z gazety, to ona tak będzie miała na zawsze. Niestety, nigdy nikomu tak nie zostało.

Myślałam, że zakonnice mają "specjalne stroje", bo są nieśmiertelne.

Kiedy byłam mała, myślałam, że bliska rodzina znaczy mieszkająca blisko. Ponieważ moja babcia mieszkała daleko - była daleką rodziną, a że kuzynka blisko, to była bliską rodziną.

Jak byłam mała, to myślałam, że w piecu jest "piszczała" (panicznie się jej bałam). Sama ją wymyśliłam, jak widelcem przejechałam po szybce od pieca i powiedziałam: Piszczała! Moja mama na to: Tak, tak! Piszczała! Widzisz? Mówiłam ci, że masz tam nie podchodzić! Ja w to uwierzyłam i nie podchodziłam więcej do pieca.

Jak byłam mała i jeszcze nie umiałam czytać, myślałam, że nie ma czegoś takiego jak "czytanie". Myślałam, że tak naprawde nikt nie umie czytać i jak ktoś mi czytał bajki, myślałam, że poprostu udaje i wymyśla jakąś historyjkę.

Myślałam, że kiedy kopie prąd, to wyskakuje noga i kopie.

I jak zjem, mydło, to polecą bąbelki. A tak nawiasem: straszny smak.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak zamknę się w małym pomieszczeniu, to ono się skurczy i mnie zgniecie.

Do dziś mam klaustrofobię.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się spuści woda w wannie, a ja nie wyjdę z łazienki, to przyjdzie do mnie szatan i zadziaga mnie widłami.

Do dziś boję się spuszczającej wody.

Jak byłam mała, to myślałam, że jeśli nabiję sobie guza, to nóż będzie potrzebny do odcięcia go, a nie jako coś zimnego do przyłożenia.

Jak byłam mała, myślałam, że w toalecie żyją aligatory i jak za głęboko wpadnę tyłkiem do kibla, to mi go odgryzą ...

...myślalam, że kobiecie, aby mogła karmić piersią trzeba przedziurawiać sutki. Tak jak to moja mama robiła ze smoczkiem od butelki z mlekiem dla brata.

Zimą, na święta, kiedy stała choinka, zawsze myślałam, że w bombkach mieszkają małe ludki... Zawsze z nimi rozmawiałam . Wydawało mi się, że to jest wielkie miasto, gdzie jest wszystko to, czego brakuje tutaj. No i chciałam tam się znaleźć.

Jak byłam mała, myślałam, że komórka na kartę dziła w ten sposób, że wkłada się kartę taką jak do budki telefonicznej i nie wiedziałam jak ona się tam mieści.

Jak byłam mała, to rodzice nastraszyli mnie, ze za kanapą czai się wielki pająk. I jak spałam w nocy, to bałam się nogi wyprostować, bo wierzyłam w to, że wskoczy na mnie zza tej kanapy. A jako dziecko z arachnofobią ogromną, to czasami łapię się na tym do dziś, że czuję się niekomfortowo mając wyprostowane nogi w łóżku.

Jak zmawiałam wieczorem paciorek, to modliłam się, żeby ludzie nie chorowali na raka i jak będzie tak już na przyszłośc, to na skorpiona też nie.

Myślałam, że świat z młodości moich rodziców i innych członków rodziny był czarno-biały. (wywnioskowałam to po czarno-białych zdjęciach)

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy wyciągne korek z wanny będąc w niej, to mnie wciągnie.