Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy rano kogut zapieje, to trzeba będzie od razu szybko wstać, bo kogut będzię dziobał w głowy tych, którzy nie wstali... Nigdy nie doczekałam sie tego dnia.

Gdy byłam malutka, dostałam pieska. Gdy zaczęliśmy wymyślać dla niego imię, ja stwierdziałm, że nazwać psa Karolinka to bardzo dobry pomysł. Najlepsze jest to, że to imię wcale mi się wtedy nie podobało.

...biedronki mają dusze. W końcu w wierszyku było: "Biedroneczko, biedroneczko, idź do nieba, przynieś mi kawałek chleba".

Miałam caaaały cmentarz za krzakiem w ogrodzie.

Do 13 roku życia byłam święcie przekonana, że wróbel to pisklę gołębia...

Kiedy byłam mała, mówiłam "pantera" i "pantygrys".

Było to dla mnie oczywiste tak jak pan Tomasz czy pan Jan.

Gdy byłam mała, byłam przekonana, że jeśli po "ręcznym" zamordowaniu ćmy dotknę taką brudną ręką oka, czeka mnie ślepota. Teorię przedstawił kiedyś kolega z podstawówki, a nasza wychowawczyni ją potwierdziła! Do dziś boję się ciem.

Jak byłam mała, myślałam, że ślimak w swojej muszelce ma taki prawdziwy domek, jak ludzie, że wychodzi z niej tylko by przetransportować w inne miejsce siebie i swoją rodzinę, która żyła razem z nim tam w środku.

Któregoś razu moja ciekawość wzięła górę i postanowiłam zobaczyć jak one sobie tam żyją... Nie chciałam wystraszyć ani przeszkadzać ślimaczkom, więc najpierw otworzyłam pustą muszlę. Niestety nikogo ani niczego tam nie zastałam, ale wytłumaczyłam to sobie, że pewnie się ślimaki wyprowadziły do innego domu. Następne podejście zrobiłam już do zamieszkałej skorupki... i przeżyłam wielkie rozczarowanie - żadnych krzesełek, żadnej lodówki, żadnego ślimakowego łóżeczka!

Jak byłam mała, myślałam, że koń jest mężem krowy.

A jakie mają dzieci? Proste - jak chłopczyk, to koń, jak dziewczynka, to krowa.

Ciocia nauczyła mnie kiedyś jak rozpoznać byka - otóż krowa ma cztery wymiona, a byk tylko jedno. Najzabawniejsze jest to, że wtedy już wiedziałam czym się różnią chłopcy od dziewczynek, po prostu nie skojarzyłam, że tak samo może być u zwierząt.

Jak byłem mały, myślałem, że szczur to samiec myszy.

Jak byłem mały, myślałem, że wrona i wróbel to rodzina. Znaczy wróbel to dziecko wrony. A skąd się to wzięło? W lecie chodzimy na truskawki, a tam są strachy na wróble. A że żadne wróble, tylko wrony leciały na pole po truskawki, to dalej to tylko moja filozofia.

Kiedy byłam mała, grałam często z rodzicami w 'państwa miasta'. Jako że byłam młoda i głupia, jedynym zwierzęciem na literę F jakie znałam, była foka. Aż któregoś dnia, podczas gry, olśniło mnie i zwierzę na F wpisałam... filet. Myślałam wtedy, że filet to ryba, tak jak karp czy śledź.

To był chyba jeden z pierwszych Zwierzyńców, który obejrzałem. Była tam mowa o gadach. Z jakichś powodów, których od dawna nie pamiętam, skojarzyło mi się, że gady to zwierzęta, które gadają (stąd ich nazwa). Długo w to wierzyłem... Mama mnie wyprowadziła z błędu, gdy się po jakimś czasie z nią podzieliłem moim wnioskiem, ale do dziś czasem się łapię, że słowo 'gadać' mi się potrafi wiązać ze słowem 'gad'.

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Przez długi czas byłem przekonany, że koń i krowa należą do tego samego gatunku, tylko różnią się płcią. Tak samo jeleń i sarna, szczur i mysz, puchacz i sowa (nie wiedziałem, że puchacz to gatunek sowy).

Jak byłem mały, to myślałem, że wróble to są młode gołębie.

Ja myślałam, że wróbel to dziecko gołębia...

Jak byłam mała, myślałam, że wróbel to pisklę gołębia.

Jak byłam mała, to myślałam, że tyle ile razy powiem słowo łabędź, to tyle łabędzi będzie na świecie i ciągle chodzilam i powtarzałam "łabędź".

W dzieciństwie myślałam, że żona łosia to łososina. Miałam tedy ze 6-7 lat. Kiedy miałam 12 lat, na przyrodzie mieliśmy o ssakach. Mało uważałam, bo byłam zamyślona.

[P] - Pani

[J] - Ja

[P] Zuziu jak się nazywa partner łosia?

[J] Łososina, proszę pani.