Jak byłem mały, to myślałem, że...

Kiedy byłam mała, myślałam, że bliska rodzina znaczy mieszkająca blisko. Ponieważ moja babcia mieszkała daleko - była daleką rodziną, a że kuzynka blisko, to była bliską rodziną.

Chyba do 7 roku życia byłam święcie przekonana, że idzie się do "kocioła", a nie do "kościoła". "Kościół" więc to był "kociół". I zastanawiałąm się o co chodzi, bo przecież w "kociole" gotują czarownice...

Kiedy byłam mała, zawsze chciałam pojechać do Europy!

Myślałam, że to gdzieś bardzo daleko stąd.

Kiedy byłam mała, sądziłam, że pociągi czerpią prąd z szyn i dlatego jeśli ktoś rozerwałby szyny, te przestałyby jeździć w całym kraju! (Chyba wzięło mi się to z zabawkowej kolejki).

Jak byłam mała, to myślałam, że Maryja i Jezus są małżeństwem, a Bóg to ich dzicko... W ogóle nie wiedziałam, że był Józef.

Jak byłam mała, to tata nabrał mnie, że R na skrzyni biegów w samochodzie to RAKIETA. Zapytałam go jak to działa, a on mi na to, że w chwili zagrożenia kierowca naciska RAKIETĘ, a samochód leci parę metrów w górę, potem spada i wszystko jest dobrze. Nie mogłam tego zrozumieć i do dzisiaj nie wiem do czego służy R.

...w nocy wampir wyssie mi krew. Zawsze chowałem się cały pod kołdrę.

Jak byłem mały, to obejrzałem z rodzicami film "Ostatni smok", w którym gral Sean Connery. Później ciągle krzyczalem, że chcę obejrzeć film "Żongonery", gdyż byłem przekonany, że to jest wlaśnie tytuł tego filmu.

...istnieje taka roślina "nacudja" i rośnie na Golgocie tylko. Bo przecież w tekście jest napisane "nacudjo nasza". Aaa alleluja. Byłam mocno zdziwiona, jak na religii dyktując tekst do zeszytów, ksiądz mi powiedział, że tam jest coś o Jonaszu.

Jak byłam mała, w moim pokoju była taka pufa, w której coś grzechotało. Myślałam, że to pokeball z pokemonem dla mnie i że jak będę starsza, wyruszę jak Ash w drogę (za dużo się Pokemonów naoglądałam).

Jak byłam mała, na każdy przelatujący odrzutowiec (taki, co zostawia na niebie smugę dymu) mówiłam "lipiec". Nie wiem, skąd mi się to wzięło ale do dziś mówię "o, lipiec leci".

Kiedy byłam mała, myślałam, że życie to taka bajka, która za jakiś czas się skończy i zacznie nowa, w której to, co było wcześniej, nie będzie się liczyło. Ot, taki mój filozoficzny wymysł.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś mnie dotknie, to czyta mi w myślach...

Jak byłam mała to myślałam, że gdy ktoś daje mi misia jako prezent, to wsadził mu do oczu kamery, żeby mnie obserwować.

...Myślałam że "dziewica" to biedna kobieta.

Kiedy byłam mała, myślałam, że małe dzieci wychodzą z mamy brzuchem. I nigdy nie wiedziałam czym różni się cesarskie cięcie od naturalnego porodu...

Jak byłam mała, to na parę butów mówiłam "buty, buty" dlatego że zawsze były dwa.

Kiedy byłam mała, myślałam, że za szafą, na strychu, mieszka "Pani sowa". Nie było by to szkodliwe, gdyby nie fakt, że zostawiałam jej tam jedzenie żeby nie umarła z głodu. Jakiś czas później mama odkryła moją 'tajemnicę" wraz z 16 zielonymi kanapkami...

Kiedy byłam mała, to myślałam, że koniec Świata nastąpi wraz z przybyciem pałer-rendżersów.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że podpaski się wkłada pod pachy, aby pochłaniały pot.

Jak byłam mała, mówiłam "królik dowsia-czarny", bo wielkim problemem było dla mnie 'doświadczalny'.

Miałam 4 lata i sądziłam, że mam 4 palce. A jak skończę 5 lat to urośnie mi piąty palec, tak jak innym dzieciom w przedszkolu. I naprawdę patrząc na dłoń widziałam tylko cztery palce!

Jak byłam mała, to dzieci oglądały różnego rodzaju horrory i panicznie bały się "Candymana". Ja jako że horrorów oglądać nie mogłam i nie wiedziałam, czego miałabym się bać, zapytałam rodzicieli kto to jest 'candyman', na co ojciec, lingwista: 'Candy', kochanie to oznacza słodycze, a 'man' - mężczyzna albo inaczej mowiąc człowiek". A więc sobie ubzdurałam, że Candyman, którego wszyscy się boją, to osoba, która wytwarza jadowite cukierki, które jak je włożysz do buzi, zabarwiają ci język na zielono i robisz się cały różowy, a potem umierasz. Więc trzeba było się pilnować: jeśli ktoś częstował cukierkami, to mógł to być przebrany Candyman i potem zabierał twoje ciało i wrzucał do studni. Wyobraźnię to ja miałam bujną, o tak!

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie języki są takie same tylko inaczej się wymawia, np.

firanka po angielsku to fajranka itp.

Jak byłam mała, myślałam, że...

- Thriller ma trzy części

- Fuhrer, Stalin i Lenin to określenia jednej osoby, która wygląda jak Charlie Chaplin.

- Jak wielu, że w telewizorze są wszystkie te rzeczy, które widać. Pewnego dnia, po godzinach namysłu, kąpiąc się, zawołałam tatę, i oznajmiłam mu, że włączę 'Śpiącą Królewnę', wtedy tata "rozbije" telewizor, ja wyjmę różdżkę, odczaruje rozbity telewizor i będę zbawiać świat.

- Że to kobieta zakłada prezerwatywę (zasugerowałam się jakimś obrazkiem krążka dopochwowego)

- Jak huśtam nogami, to huśtam na nich diabła

Jak byłam mała, to wyobrażałam sobie, że mam rudego kota i nie rozumiałam, że widzę go tylko ja. Mamie kazałam go łapać, ale nigdy jej się to nie udało, ku mojemu wielkiemu zmartwieniu.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę gumę do żucia, to umrę. Kiedyś niechcący połknąłem i miałem ogromny dylemat czy o tym komuś powiedzieć - w końcu powinienem przecież niedługo umrzeć. Nie podzieliłem się jednak tym z nikim i jak nic mi się nie stało (czekałem kilka dni, żeby się upewnić), to zrozumiałem, że chyba to jednak lekko naciągana teoria z tym umieraniem była...

Kiedyś myślałam, że chmury są zrobione z lodów. I mówiłam: "Jak pójdę do nieba, to będę siedziała na takiej chmurze, która będzie miała smak truskawkowy. Będę ją jadła i jadła, a ona się nigdy nie skończy". (Chciałam tak, bo lubiłam różowy).

Jak byłem mały, to myślałem, że mapy, które nie są niebiesko/zielono/żółto/czerwone to mapy innych planet.

Jak byłem mały, to modląc się zamiast: "błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus", mówiłem: "błogosławiony obok żywota Twojego".

Jak byłem mały, to miałem straszny kompleks. Mianowicie - twierdzilem, że usta są niemęskie. Chciałem je obciąć...

Myślałem, że zabawki na półce mnie zamordują od razu jak zasnę. Ile ja nocy nie przespałem...

Jak byłem mały, to myślałem, że tylko ja mam wolną wolę, a inni ludzie są już zaprogramowani.

Jak byłem mały, to myślałem że Bóg jest ogniem, żarówką i wszystkim innym co świeci, nie rozumiejąc przekazanej w przedszkolu głębokiej myśli - Bóg jest światłością.

Jak byłam mała, myślałam, że w toalecie żyją aligatory i jak za głęboko wpadnę tyłkiem do kibla, to mi go odgryzą ...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak pod koniec mszy ksiądz mówi "Idźcie w pokoju Chrystusa", a my odpowiadamy "Bogu niech będą dzięki", to dziękujemy panu Bogu za to, że możemy już wyjść z kościoła.

Jak byłam mała, to myślałam że Jacek to Jacław...

Jestem z Częstochowy, jest u nas klub żużlowy Włókniarz Częstochowa. Jak byłem mały, brat zabrał mnie na mecz Włókniarza z inną drużyną w 1 lidze żużlowej. Żużlowcy się ścigali, a ja wciąż nie mogłem doprosić się odpowiedzi który to jest ten Włókniarz - w niebieskim czy w czerwonym kasku?

Do niedawna myślałem, że podczas meczu jest sytuacja nazwana "przy miłej korzyści", a nie "przywilej korzyści".

Jak byłem mały i dostałem pierwszy komputer, zostałem z nim sam w pokoju. Naoglądałem się wcześniej filmów z gadającymi komputerami, toteż chciałem się i z moim zaprzyjaźnić. Wpisywałem mu 'cześć', 'jak się nazywasz?' i takie tam inne teksty, a on ciągle na to 'Syntax Error'. Myślałem, że mnie nie lubi. Twardo walczyłem o jego względy.

Jak byłam mała, to myślałam, że film "Awantura o Basię" to naprawdę "Awantura o basie (dźwięk)", bo tam w tym filmie wszyscy strasznie głośno się kłócili, a bas jest głośny...

Kiedyś myslałam, że gwalt to jak jakiś facet złapie za cycki bez pozwolenia...

Jak byłam mała, to myślałam, że będe piękna, szczupła i bogata.

Jak byłem mały, to myślałem, że twórcami bajek o Scoobym Doo i Flinstonach są dwie panie: Hanna i Barbara (nad nazwiskami się wtedy nie zastanawiałem). Nie mogłem się nadziwić, gdy później odkryłem przez przypadek, że są nimi panowie William Hanna i Joseph Barbera.... Sami musicie przyznać, że nazwiska mogą zmylić.

Jak byłam mała, to myślałam, że kura się pisze przez "ó" bo wymienia się na kogut.

Nie wiem, skąd mi się to wzięło, ale bardzo długo myślałam, że w Zwiastowaniu uczestniczył Archanioł... Zofia. To było takie fajne, że to była tak jakby kobieta, że potem długo nie chciałam przyjąć do wiadomości, że to był jakiś Gabriel...

Jak byłam mała, nie wiedziałam co to znaczy 'wydać resztę' w sklepie. Byłam pewna, że jak coś kupię i okaże się, że mi pieniędzy brakuje, to pani sklepowa odda mi brakującą resztę. Sytuacja: Kupuję Kinder Niespodziankę, brakuje ok. 15 groszy. Ja patrze wyczekująco, pani: 'oddasz mi przy okazji'. Się bardzo zdziwiłam, że nie dała mi reszty. A potem, jak coś innego kupowałam, upomniała się o te kilka groszy, dopiero mama później w domu mi wytłumaczyła co i jak.

Jak byłam mała, mówili na mnie Kika. Obejrzałam kiedyś bajkę, gdzie właśnie występowała Kika, która odgrywała "czarny charakter". Potem myślałam, że cały świat mnie nienawidzi, bo wszyscy tak na mnie mówią, a przecież Kika jest taka straszna.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Jak byłem mały, myślałem, że "Made in China" to taka specjalna firma zabawek. Byłem zachwycony, że mam tak dużo gratów tak znanej firmy. Zatem pod łóżkiem zrobiłem specjalny garaż tylko dla samochodów tej marki.

...jak bylem mały, to myslałem, że bóg istnieje!

Jak byłam mała, to myślałam, że Św. Mikołaj chowa do worka dzieci kiedy są niegrzeczne. I że przychodzi nie tylko w święta, ale cały rok. Więc kiedy na Mikołaja pojawiał się brodaty facet z workiem, to ja zamiast się cieszyć, uciekałam w popłochu, płakałam i zastanawiałam się co takiego strasznego nabroiłam. Wszystko przez moją mamę, która wymyśliła sobie, że będzie mnie straszyć Św. Mikołajem. Kiedy dowiedziałam się, że Mikołaj nie istnieje, to wcale się nie zmartwiłam.

Kiedy pierwszy raz poznałem liczby dwucyfrowe, uważałem, że ich cyfry powinny być połączone kreską, no bo trzeba jakoś odróżnić czy to jest jedna liczba czy też dwie osobne cyfry. Np. skąd wiadomo czy 10 to dziesięć czy jeden i zero?...

Jak byłem mały, to myślałem, że z dymu z ogniska powstają chmury.

Zimą, na święta, kiedy stała choinka, zawsze myślałam, że w bombkach mieszkają małe ludki... Zawsze z nimi rozmawiałam . Wydawało mi się, że to jest wielkie miasto, gdzie jest wszystko to, czego brakuje tutaj. No i chciałam tam się znaleźć.

Myślałem, że nudyści to nudziarze, którzy się cały czas nudzą i zanudzają innych. Wnioskowałem z tego, że oddzielne plaże dla nudystów są po to, aby nie zanudzali normalnych ludzi i nie psuli im wypoczynku nad wodą.

Jak byłam mała, to myślałam, że w nocy przez okna do pokoju zaglądają ufoludki i porywają ludzi. Z tego powodu bałam się spać w łóżkach na widoku: wybierałam te przy oknie, przytulając się maksymalnie do ściany, albo zakrywałam się cała kołdrą, tak żeby kosmici nie mogli mnie widzieć.

Jak byłam mała, myślałam, że jestem chłopakiem.

Jak byłam mała, myślałam, że w dniu ślubu każda kobieta stając przed ołtarzem staje się najpiękniejsza na świecie, choćby na co dzień nie wyglądała najlepiej. Taki rodzaj magii. Ale jak to się dzieje, że po ślubie znowu wraca do "normalności", nie potrafiłam wyjaśnić.

Jak byłem mały, to myślałem, że dzieci rodzą się przez pępek mamy.

Jak byłem mały, myślałem, że jak przesłucham kasetę, to nie będę mógł już drugi raz tego słuchać, bo głos został wysłuchany i zniknął.

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie!' jest 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Pani'. Zastanawiałam się o jaką panią chodzi. Doszłam do wniosku, że o tą, która czyta prośbę do Boga.

Jak byłam mała, to myślałam, że żeby zajść w ciążę trzeba jeść dużo owoców i warzyw.

Myślałem, że gdy jedzie się autobusem, to autobus stoi w miejscu a ziemia się porusza. Rodzice wytłumaczyli mi wtedy, że to nieprawda, jednak po kilku latach po lekcji fizyki na której mieliśmy temat o teorii względności Einsteina, zrobiłem w domu awanturę, bo okazało się że, miałem rację.

...to myślałam, że jak chce się zaadoptować dzieci z domu dziecka, to trzeba najpierw za nie zapłacić.

Jak byłem mały, to myślałem, że dziewczynki nie robią kupki.

Jak byłam mała, to myślałam, że napletek to wierzchnia część pleców (na-pletek = na plecach). Dlatego kiedyś usiadłam mojej leżącej mamie na plecach i z radością oznajmiłam, że "teraz zrobię mamie masaż napletka!".

...że "dążuan" to człowiek, który do czegoś dąży...

W czasach kiedy Coca Cola była luksusem i kiedy jako dzieci dostawaliśmy ją bardzo rzadko, ja najbardziej ubolewałem, że nigdy nie zaznałem najlepszego smaku Coli, bo na puszce zawsze był napis "Best before end" i data w odległej przyszłości, a ja nigdy nawet się nie zbliżyłem do tej daty, kiedy Cola jest best.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszyscy mają na imię Mateusz i dopiero potem zmieniają swoje imię.

Jak byłam mała, a tata mówił, że ktoś idzie do więzienia na dożywocie, myślałam, że idzie na 100 lat.

Myślałem, że Murzyni nie mogą być lekarzami, bo lekarze noszą białe kitle, a do Murzynów mi to nie pasowało.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak byłam mała, to myślałam, że aby mieć dziecko, to trzeba chodzić koło szpitala i myśleć: "Chcę mieć dziecko, chcę mieć dziecko".

Jak byłem mały, to myślałem,

że cały świat to wielka bajka

(w której każdy pisze swoją opowieść i się to sprwadza !!)

Jak byłem mały, myślałem, że samochody kupuje się w kiosku w formie resoraków, a potem się je pompuje do normalnych rozmiarów.

Jak byłem mały, to myślałem, że "różniczka" to "wyniczek odejmowanka".

W dzieciństwie zawsze mówiłam "wchała" a nie "chwała" lub "wchast" a nie "chwast".

Cały czas do tego podsycali mnie moi bracia.

Jak ja byłam mała, to bałam się podczas zasypiania mieć rozłożonych nóg.

Zawsze miałam je podkulone, bo bałam się, że z drugiej strony pirat zacznie mnie łaskotać po stopach.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie sportowe motory nazywaja sie 'Hondayamaha' i kiedy jakiś zobaczyłem, darłem się wniebogłosy "Ooo, hondajamaha , hondajamaha!!!!!!"

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedyś świat był czarno-biały (i dlatego wszystkie filmy nie mają innych kolorów), a dopiero potem zrobił się kolorowy.

Jak byłem mały to nie odróżniałem ziemi i podłogi od siebie. Jak coś upadło mi na ziemię, mówiłem że upadło mi na podłogę. Dopiero po śmiechach moich rówieśników dowiedziałem się, że jest jednak subtelna różnica...

Jako dziecko myślałam, że tylko ja, jedna jedyna mam coś tak wspaniałego jak ślina. Przez jakiś czas czułam się dzięki temu jak ktoś niezwykły i wyjątkowy.

Do 13. roku życia myślałem, że "zgwałcić" znaczy "zgnieść wałkiem".

Jako kilkuletni dzieciak myślałam, że jak ktoś umrze, to od razu się zamieni w kościotrupa i strasznie się bałam, że kiedyś zobaczę to na własne oczy...

Dostałem kolejkę na święta, niestety zasilacz nie wyrabiał i kolejka stawała. Święcie myślałem, że Gwiazdor patrzy zza balkonu i zatrzymuje kolejkę jak za długo się bawię.

Myślałem, że cyrk i wesołe miasteczko to to samo.

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

Gdy byłem mały, to myślałem, że dzieci robi się skacząc po łóżku.

Jak byłam mała, myślałam, że w McDonaldzie można kupić tylko zestaw Happy Meal z zabawką, bo wtedy rodzice kupowali mi jedynie ten zestaw.

Jak miałam kilka lat, to wydedukowałam, że dziecko rodzi się przez odbyt mamy, bo wydawało mi się, że ta z 3 dziurek u pań jest najbardziej rozciągliwa.

Kiedy byłem mały, pewnego razu wcinałem z kuzynką czereśnie i połknąłem przez przypadek pestkę. Kuzynka powiedziała mi, że mi drzewo w brzuchu wyrośnie i jak już będzie na tyle duże, to mnie rozerwie. Oprócz czereśni, najadłem się wtedy strachu.

Jak byłam mała, myślałam, że szynkę robi się z psich języków. No bo przecież tak podobnie wyglądają: psi język i plasterek szynki...

Jak byłam mała, to bardzo bałam się Buki z muminków. Ona była przerażająca... a teraz straszę nią młodszą siostrę.

Jak byłem mały, to na ośmiornicę mówiłem ośmierdzica.

...komunia w kościele to coś w rodzaju dokarmiania głodnych. Proste - jak jesteś głodny po męczącym godzinnym siedzeniu w kościele, to pożerasz sycący opłatek, a jak nie, to dajesz sobie spokój. Wnioskując z powyższego, księdza uważałam za kogoś w rodzaju restauratora.

Jak byłam mała, bałam się chodzić do toalety, ponieważ po obejrzeniu jakiegoś filmu, myślałam, że w rurach grasuje wielki wąż albo krokodyl i gdy usiądę na sedesie, to mnie wciągnie i zje.

Kiedyś byłem przekonany, że slowo "Burdel" to marka ciężarowego (koniecznie niebieskiego) samochodu. Pewnego razu jadąc pociągiem na wakacje z Tatą, rozmawiałem z jakimś innym małym chłopcem i przekonywałem go, że taki samochód jest i głośno poprosiłem Ojca, żeby przyznał mi rację, bo "Tata widział nie raz 'Burdel' i może potwierdzić, że istnieje itd." (Mniej więcej tak to ująłem. Pasażerowie byli bardzo zdziwieni, nie mowiąc o Ojcu).

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa jest stolicą Szczecina.

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Jak byłam mała, to myślałam, że skoro 1 zł to 100 groszy a na przykład jeden dolar to 4,50 zł to uznałam, że żeby mieć jednego dolara ludzie muszą mieć 450 centów.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana, że całowanie się "takie jak na filmach" jest piekielnie trudne, dlatego też trenowałam na swoim młodszym bracie, liżąc go po zębach. Dopiero później mama wytłumaczyła mi, że całowanie jest tylko dla dorosłych.

Od czasu zobaczenia d'Artagnana w wersji rysunkowej, długo nie mogłem oglądać żadnych innych (nie-rysunkowych) ekranizacji. Jakoś nie mieściło mi się w głowie, że to jest ta sama bajka, w której główny bohater nie jest gadającym pieskiem, chodzącym na dwóch nogach...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się mówi "trzęsie się jak liść osiki" to wzięło się to z tego, że jak się sika na liście to one się trzęsą.

Jak byłam mała, to myślałam, że cały smak żółtego sera pochodzi z dziur.

Była wtedy popularna piosenka "Mydełko Fa" o panience z TV, z tekstem: "Wciąż po kanałach szukam Twego ciała, szept twój namiętny w mych uszach brzmi..." Zupełnie nie kojarzyłam tego z telewizją. Myślałam, że to makabryczna scena, kiedy bohater szuka w kanalizacji miejskiej zwłok swojej ukochanej.

Myślałam, że w telewizorze siedzi dwóch upośledzonych panów i zmienia karteczki. Zastanawiałam się, jak oni potrafią to robić tak szybko.

Kiedy w kościele śpiewali pieśń "Mój mistrzu", zawsze myślałam o tym starym szczurze z Żółwi Ninja, do którego mówili "mistrzu".

Jak byłam mała, to myślałam, że kwiatki stojące koło okna to jakieś stwory i zaraz mnie zjedzą.

Albo zaglądałam przed spaniem pod łóżko, by sprawdzić, czy nikogo tam nie ma.

Jak byłem mały, to myślałem, że Widzew Łódź to reprezentacja Polski, w końcu biegali z białymi koszulkami i czerwonymi gatkami...

...panicznie bałem się przechodzenia przez tory tramwajowe, myśląc że gdy stanę na jednej z szyn porazi mnie prąd. Lęk pozostał do dzisiaj.

Myślałem, że w piosence Ich Troje zamiast "jak zatrzymany w biegu wiatr" jest "jak zawsze mamy wielu wiatr".

Jak byłam mała, myślałam, że podpaska jest czymś takim jak dezodorant - przykleja się ją pod pachę, aby się nie pocić.

Myślałam, że jak podaje sie godzinę np. wpół do 9, to mówi się "w pudło". Długo zastanawiałam się, co to za pudło...

Jak byłem mały, to patrząc na mapę Europy byłem dumny, że Polska leży w samym środku. Myślałem, że to taki "główny kraj" na świecie. W telewizorze w sumie mówili sporo o Polsce, więc nie wydawało mi się to dziwne. Kiedy dostałem pierwszy globus, już nie byłem taki zadowolony.

Jak byłam mała, babcia z mamą wciąż straszyły mnie, że jak połknę gumę do żucia, to dostanę skrętu kiszek. Był ogromny płacz i histeria jak raz połknęłam ją przez przypadek.

Pamiętam jak kiedyś byłam w kinie, byłam wtedy mała i miałam około 5 lat. Cały film siedziałam na sztywno (film trwał około 2 godzin, jak nie więcej...), ponieważ bałam się, że gdy oprę się o to krzesełko rozkładane w kinie, to ono się zamknie. Tzn. że to krzesełko się złoży, a ja będę w środku i wszyscy się będą śmiali. Potem strasznie bolały mnie plecy...

A ja myślałam, że 'kawa Inka' to jeden wyraz. Jak mieliśmy mleko w szkole, to prosiłam mamę: "Daj mi dziś kawainkę do szkoły".

Jak byłam mała, zawsze myślałam, że jak w radiu leci piosenka i w pewnym momencie wyłączę radio, to za jakąś godzinę znowu włączę, to ta piosenka będzie nadal lecieć.

Jak byłam mała, myślałam, że Dąbrowski napisał "Mazurek Dąbrowskiego".

Jak byłem mały, myślałem ze św. Mikołaj aka Gwiazdor to straszny demon, który straszy dzieci. W ogóle to myślałem, że jest ich cała armia - Armia Demonów! Najbardziej bałem się tej przeraźliwej maski. Święta to był najgorszy okres w roku. Najgorzej było kiedy przychodził do przedszkola, a później do podstawówki. Do dzisiaj ciarki mnie przechodzą jak przypominam sobie te traumatyczne przeżycia. Wszystkie dzieciaki latały na przerwie po korytarzu, a ja zamykałem się w klasie i przerażony czekałem, aż ten horror się skończy. Armageddon zaczynał się kiedy przychodziło samo Boże Narodzenie i Wigilia. Zdarzały się przypadki, że nawet mdlałem, kiedy przychodził ten demon! Bałem się wychodzić na ulicę, żeby czasem nie spotkać go w mieście. Myślałem, że mnie porwie i zje. Do dzisiaj wspominam to jako największy koszmar mojego dzieciństwa.

Jak za dzieciaczka oglądałam mecze piłki nożnej, to wydawało mi się, że białe linie to taki specjalny rodzaj trawy tak ładnie zasiany.

Mając jakieś 12 lat, wpadłam na pomysł ponabijania sie z młodszego o 4,5 roku brata. Wymysliłam więc, że każdy człowiek jak się rodzi, to ma ogonek, który potem odpada. Dowodem na to jest coś co się nazywa pępowinką i właśnie to jest ten ogonek. I stąd też nazwa "kość ogonowa". Rodzice mieli ubaw, a mój brat dopiero po 3 tygodniach został oświecony przez nauczycielkę w szkole, jak się pochwalił jaką ma kochaną siostrę, która mu opowiedziała historię ogonka.

Jak byłam mała, to słyszałam jak w jakimś filmie nazywali pewną grupę "żółtodziobami" i myślałam, że to chodzi o grupę Chińczyków.

Jak byłem mały, myślałem, że szczur to samiec myszy.

Jak byłam mała, myślałam, że dzieci przynosi bocian, który je potem wrzuca do kapusty, a one spadając łamią sobie ręce i nogi dlatego raczkują.

Jak byłem mały, jadąc z rodzicami Ikarusem, myślałem, że te takie małe, okrągłe wywietrzniki koło siedzeń to specjalne mikrofony, przez które można było zamówić sobie u kierowcy coś do picia albo poprosić, żeby się zatrzymał. A że nie były zamontowane koło każdego siedzenia, to bardzo się cieszyłem, kiedy udało mi się takie miejsce z mikrofonem zdobyć...

...myslałam ze dwa dodać dwa to dwa, osiem dodać osiem to osiem itp.

...myślałem, że ten koleś co jest w TV też patrzy na mnie :D

Jak byłam mała, myślałam, że znak drogowy 'dzikie zwierzęta' to 'uwaga, nisko latające jelenie". To chyba wina mojego taty...

Jak byłam mała, to miałam taką małą pozytywkę w kształcie serca. Zawsze myślałam, że w niej w środku siedzi mały krasnoludek i gra na cymbałkach. Do dzisiaj ją mam.

Oglądałam kiedyś film, którego bohaterem był gadająca... muszla klozetowa. Była to negatywna postać. Brat, kiedy chciał mnie przestraszyć, mówił, żebym nie szła do toalety, bo jest tam Pan Kibelkowy i ugryzie mnie w pośladki. Oczywiście w to wierzyłam. Raz nawet chciał mi pokazać swoja ranę po kontakcie z owym Kibelkowym, dlatego jak wchodziłam do toalety, zawsze kulturalnie witałam się z Kibelkowym i grzecznie żegnałam wychodząc, by nie narazić się potworowi.

Jak byłam mała i mama powiedziała ,że musimy iść do piwnicy po płytę regipsową ,to ja zapytalam ''A jaki to zespół?''.

Jak byłam mała, oglądając TV z rodziną, byłam święcie przekonana że im mocniej będę się patrzeć w ekran, to w końcu, stopniowo, tylko ja będę wiedzieć co się na nim dzieje.

Jak byłam mała, to myślałam, że psycholog to lekarz od psów.

Gdy byłam mała, myślałam, że istnieją krasnoludki czerwone i niebieskie i kiedy miałam bałagan w pokoju i nie chciałam sprzątać, zawsze mówiłam, że to czerwone krasnoludki nabałaganiły, więc one powinny posprzątać...

Myślałam, że bycie w ciąży polega na noszeniu pustaków... i sądziłam, że kobieta musi być w ciąży, tak jak mężczyzna w wojsku, że ciąża jest odpowiednikiem żeńskiego wojska.

Gdy zapytałam mamy o to, skąd się wzięłam, powiedziała mi, że rodzice muszą się tak mocno przytulić. Potem do nikogo się nie tuliłam, a gdy na zakończenie roku pani przedszkolanka na pożegnanie tuliła podopiecznych, to się rozbeczałam i nie chciałam się do niej przytulić...

Pamiętam kawałek Fenomenu "Szansa" zaczynał się na "chłopak nie łam się", a ja zawsze myślałem, że to "popachniłam się".

Jak byłem mały, to myślałem, że wszelkie wyroby mięsne robi się z ludzi. Kiedy nie było mięsa w sklepie, myślałem, że po prostu w okolicy nikt dawno nie umarł.

Kiedy byłam mała, nie potrafiłam zasnąć jeśli nie zawinęłam się w kołdrę jak w kokon, bo wydawało mi się, że w nocy pod łóżkiem mieszkają szczuropodobne stwory, które mnie pogryzą... Do dziś nie zasnę ze stopami odkrytymi... czasem wystawiam ręce, ale wolę kołderkowy kokonik, wtedy czuję się bezpiecznie.

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Byłem pewny, że po 14 jest 20, tak też nauczyłem liczyć całą grupę w rzedszkolu.

Jak byłem mały, ktoś z rodziny opowiedział mi historię o gospodarzu, który w Wigilię podsłuchał rozmowę swoich koni i jeden z nich powiedział mu, że następnego dnia będą go wieźć na cmentarz. Gospodarz się tak przejął, że umarł. Przez kilka następnych lat starałem się zasnąć przed północą w Wigilię, bym nie usłyszał jak gadają zwierzęta. Jak trochę podrosłem, to sprawdziłem czy gadają i okazało się, że moje chomiki (które wtedy miałem) nic nie mówią, nawet kot i pies siedzieli cicho.

W trzeciej klasie uczyliśmy się specjalnych wierszyków ortograficznych. Na sprawdzianie byłam tak zdenerwowana, że napisałam "Dentka, centka, węzeł, chęć..."

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Myślałam, że kręcenie filmu zajmuje tyle, ile trwa film plus 20 minut na rozłożenie sprzętu w tych wszystkich miejscach, gdzie ma być kręcony. W dodatku byłam przekonana, że aktorzy sami wymyślają sobie dialogi.

Jak byłem mały, widziałem dwa psy (raczej psa i sukę), które kopulowały ze sobą. Zaszokowany krzyknąłem: "Mamo! Te psy się kłócą!"

Jak byłam mała, na śmierć przerażała mnie Buka z Muminków, zawsze jak oglądałam tę bajkę, to czekałam na moment z Buką (ewentualnie z Hatifnatami), po czym zakrywałam oczy, darłam się i piszczałam. Dzisiaj lubię horrory i dalej boję się Buki (czuję, że ona istnieje naprawdę, czasami słyszę jak się zbliża - to jest już chyba nieuleczalne).

...obrotomierz w samochodzie tak naprawdę liczy obroty kierownicą, a to, że wartość się zmieniała, to dlatego, że liczy obroty na godzinę.

Jak byłam mała i jak byłam niegrzeczna, np. płakałam, to moi rodzice zawsze mi mówili,że jak się nie uspokoję, to przyjdzie do mnie czarownica i mnie zje... A ja w to wierzyłam.

Myślałem, że Depeche Mode pochodzą z Niemiec. A to dlatego, że w "Teleekspresie" często mówiono o depeszach nadchodzących z Niemiec.

Myślałem, że głosowanie polega na przemawianiu przez mikrofon.

Myślałam, że podpaski służą do tego, żeby majtki nie brudziły się od pierdzenia. Tak mi powiedziała mama, gdy ją zapytałam po co jej one.

Jak byłam mała, to siostra nienawidząca paluchów na monitorze, powiedziała, że jest na nim punkt, który po dotknięciu powoduje wybuch komputera. Monitor od tego czasu był nietknięty...

Jak byłam mała i oglądałam stare czarno-białe filmy z lat 60, to myślałam, że wtedy ludzie żyli w czarno-białym świecie i wszystko u nich było tego koloru.

Moja córka, lat 3, bardzo bała się wielkich ciężarowych samochodów, zatykała sobie rękoma uszy.

Kiedyś zapytałem się - dlaczego boisz się ich?

Tata, ja nie boję się samochodów, ja tylko boję się jak one kichają!

Rzeczywiście, wielkie ciężarówki wypuszczają głośno często powietrze z układów hamulcowych.

Kiedy miałam jakieś 7-8 lat, koleżanka uświadomiła mi co to jest gwałt. Powiedziała, że gwałt jest wtedy, gdy mężczyzna mocno pobije kobietę a potem ją na koniec pocałuje w usta, ale robi to (znaczy się ten pocałunek) tylko RAZ. Pamiętam, że ten jednorazowy pocałunek miał być kluczowy dla tego zjawiska.

Nie mogłam pojąć wyrażenia 'zewnątrz' np. domu.

Nie wiedziałam o jaki 'zew nątrza' chodzi.

Jak byłam mała, to myślałam, że w pieśni kościelnej "Słuchaj Jezu" zamiast słów "słuchaj Jezu, jak Cię błaga lud" jest: "Słuchaj Jezu, jak Cię Bagalu" i twierdziłam, że Bagalu to jakiś potwór, który chce zrobić coś Jezusowi.

Jak byłam mała, to myślałam, że w radiu Eltra, które stało w kuchni na lodówce, mieszkają małe ludziki, które prowadzą audycję przy małej prostokątnej ławie siedząc w malutkich fotelach.

Jak byłam mała, leciał odcinek Muminków o tym, jak był potop i płynęli tratwą. Przerażał mnie jak obecnie thrillery. Buka też była straszna.

Myślałem, że HTML jest jedynym językiem, w którym można robić strony.

Kiedy byłam mała, bardzo lubiłam zajmować się roślinami wszelkimi. Kiedyś przeczytałam, że żeby rosnąć zdrowo, potrzebują soli mineralnych. Dlatego raz w tygodniu wsypywałam do każdej doniczki po łyżeczce soli i polewałam wodą mineralną. O dziwo, kwiatki to lubiły.

Gdy byłem mały, przy parafii odbywała się loteria fantowa. Szczęście uśmiechnęło się do mnie chyba za 3 podejściem i wylosowałem młodego koguta, którego nazwałem Dziubdziuś. Rodzice byli trochę mniej zachwyceni niż ja i po pierwszej kupie na dywanie kogut wyprowadził się z mieszkania w bloku do garażu, a później na wieś do babci. Dziubdziuś rósł szybko, a ja odwiedzałem go każdej niedzieli. Pewnego razu jednak zniknął. Mama powiedziała, że Dziubdziuś został porwany przez lisa. Mimo, że byłem jeszcze mały, przyrzekłem jakoś się zemścić na tym lisie. Tymczasem na obiad był pyszny rosół...

Jak byłam mała, to myślałam, że nogi to "idy", bo się nimi idzie.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak nie skasuję biletu w autobusie, to autobus nie pojedzie!

Jak byłem mały, to kumple wmawiali mi że istnieje dysk twardy i miękki.

...Myślałam że Polska to cały świat.

Jak byłam mała, myślałam, że w czasie mszy, we fragmencie modlitwy: "I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy" jest: "przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to dość dziwne, ale mniej więcej zgadzało się z wizerunkiem Chrystusa na obrazach - łagodne rysy twarzy, włosy do ramion, długa szata. Nie pasował mi tylko zarost. Oto właśnie przykład, jak się uczy dzieci bezmyślnego klepania modlitw.

Jak byłem mały, to myślałem, że w pestkach od jabłka znajduje się proszek IXI.

Kiedy byłem mały, zawsze myślałem, że serce człowieka to naprawdę takie różowe serduszko, które można namalować lub wyciąć.

Myślałam, że prezerwatywy zakłada się na język.

Jak byłam mała, to w tv leciało dużo westernów i myślałam, że tam naprawdę giną ludzie, a że zazwyczaj ginęli ci źli, to wymyśliłam, ze to są skazańcy odbywający w ten sposób karę śmierci. Nawet mi się to podobało, bo ciekawiej przecież umierać tak, niż na szubienicy w więzieniu. Nie wiem kiedy przestałam w to wierzyć, może wtedy, gdy zauważyłam, że są tacy, co już kiedyś umarli.

- brat znajomej na pytanie gdzie jest mama, odparł, że: "poszła do PICY po PEDOLONY" (do piwnicy po pomidory)

- GAWĄDŹ - łabędź, KOMSKOLUDEK - krasnoludek, LOKOLOKAN - lokomotywa, logiczne.

- poród pośladkowy - byłam pewna, że dziecko wychodzi przez maminy... odbyt.

- napis na jednym ze starych banknotów "cośtamcośtam...ci, którzy ŻYWIĄ I BRONIĄ", nie wiedziałam co to ta żywia, bo bronia, to zdrobnienie od Bronisławy...

- w jednym z odcinków Reksio gościł u siebie w zimie świerszcza, który spał w pudełku po zapałkach i było tak przytulnie... moje świerszcze nigdy nie chciały się obudzić nastepnego dnia.

Jak byłem mały myślałem, że w kościele trzeba siedzieć nago. Zawsze bałem się świętych obrazków i modlitw, bo kojarzyło mi się to z publiczną nagością.

Ledwie nauczywszy się czytać, odcyfrowałam z niemałym trudem napis na butelce szamponu: "Head and Shoulders" i byłam wielce oburzona, że w reklamach nie umieją czytać i wymawiają to niepoprawnie.

Kiedyś myślałem, że wszyscy na świecie tak jak ja uczą się języka polskiego na lekcjach...

Jak byłam mała, to tata kolegi z klasy zawsze przywoził nam do szkoły soczki w kartonowych pudełeczkach za darmo, bo chyba miał jakąś hurtownię. Pani mówiła, żebyśmy je pili, bo one są "za frico", a ja myślałam, że są "z Africo", czyli egzotyczne.

Kiedyś się zastanawiałam jak sobie chłopcy radzą kiedy im "TAM" gips zakładają.

Jak byłem mały, myślałem, że świat na długo przed moimi narodzinami był... czarno-biały. Po prostu naoglądałem się czarno-białych filmów, stąd takie dziwne przekonanie.