Jak byłem mały, to myślałem, że...

Myślałam, że jak podaje sie godzinę np. wpół do 9, to mówi się "w pudło". Długo zastanawiałam się, co to za pudło...

...człowiek żyje nawet milion lat, dopóki go ktoś nie zastrzeli.

Jak byłam mała, to przyśnił mi się kolega z przedszkola, który ściągnął przede mną spodnie i pokazał pupę. Przeżyłam to tak mocno, że czasem myślałam, że zdarzyło się to naprawdę. Kilka lat po tym wciąż rumieniłam się na samo wspomnienie.

Jak byłam mała, bałam się diabła, który miał wyskoczyć zza łóżka. Ale nigdy nie wyskoczył.

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co oznacza data na słoikach. Myślałam,że to data dzisiejsza, ale "przecież ona nie będzie się codziennie zmieniać" - rozważałam.

Jak byłam mała, to przekręcałam "życie, życie jest nowelą" na "życie, życie to jest welon".

Myślałam, że śpiewa się "Rolnik w sandolinie". I bardzo mnie zastanawiało, co to może być ten sandolin...

Jak byłam mała, to myślałam że chłopcy nie mają sutków.

Jakież było moje zdziwienie, gdy kiedyś zobaczyłam klatę mojego taty.

Dostałem kolejkę na święta, niestety zasilacz nie wyrabiał i kolejka stawała. Święcie myślałem, że Gwiazdor patrzy zza balkonu i zatrzymuje kolejkę jak za długo się bawię.

Jak byłam mała, to myślałam, że kolęda "Bóg się rodzi" zaczyna się od słów "Bóg się rodzi, monstrum chleje...".

Jak byłam mała, myślałam, że jak za długo będę siedzieć w toalecie, to mnie sedes ugryzie w pupę.

Przekonanie to zaczerpnęłam z jakiegoś filmu...

Jak byłam mała, to myślałam, że kangury żyją w Austalii, która znajduje się na miejscu Austrii. A o Austrii nawet nie śniłam.

Jak byłam mała, to myślałam, że alfons to facet z długimi wąsami.

Jak byłem mały, to myślałem, że moje miasto to Polska.

Jak byłem mały, to przy nocnych seansach telewizyjnych bez rodziny podnosiłem nogi na pufę, gdyż myślałem, że po nocach chodzą po podłodze pająki lub inne robactwa...

Myślałam, że Sahara to kontynent.

Jak byłam mała i po dobranocce zaczynał się dziennik, myślałam, że Pani lub Pan z telewizora mnie widzi i choć nie chciałam oglądać wiadomości, oglądałam je do końca (siedząc wyprostowana jak struna), bo bałam się wyłączyć telewizor ze względu na tych poważnych ludzi.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy pada deszcz, to Bóg sika. A kiedy chmury były poukładane w takie delikatne, podłużne i lekko pozacierane paski, to myślałem, że właśnie pozamiatał sobie.

Jak byłem mały, to myślałem, że Dynastia to ta pani, która była żoną Blake'a Carringtona.

Jak byłem mały i widziałem gdzieś (czy to w TV, czy to u kogoś) prezerwatywę, to zawsze pytałem się rodziców co to jest, a oni wmawiali mi, że jest to coś co ucina sie z tego tę końcówke i robi się z tego gumki do włosów... Długo w to wierzyłem.

Jak byłam mała to byłam przekonana że FILET to taki gatunek ryby bez ości.

Przed pierwszą spowiedzią św. cały dzień płakałem, bo tak strasznie żałowałem za grzechy i bałem się, że Bóg mi nie wybaczy. To było straszne.

Jak byłam mała, to myślałam, że tak jak są kalendarze z imieninami, to są też takie z urodzinami, ponieważ urodziny są przecież ważniejsze...

Jak byłem mały, to myślałem, że dobre miejsce do malowania to obraz papieża, bo mama zabroniła mi pisać po ścianie, a kazała po papierze.

Gdy byłam mała myślałam że:

1. szkoła jest fajna

2. że 2+0=0 (nigdy nie byłam dobra z matmy)

3. że można dosięgnąć nieba.

...myślałam, że nauczyciele mieszkają w szkole i że jak wszyscy wychodzą, to sobie rozkładają w klasie takie polowe łóżka, a żywią się oczywiście w stołówce.

Jak byłam mała, to myślałam, że Clint Eastwood to dwóch różnych aktorów, zawsze grających razem: Klint i Stłud.

Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że moi rodzice to jacyś porywacze i że noszą maski na twarzy, żebym ich nie rozpoznała. Zawsze w nocy szłam do ich łóżka i próboiwałam zerwać im te maski.... Kiedy dostałam za to manto, jeszcze bardziej mnie to utwierdziło w tym przekonaniu. No bo jakby byli prawdziwi, to by mi pozwolili drapać się po twarzy, nie?

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Jak byłam mała, myślałam, że Bush to prezydent świata. W końcu tak często było o nim mówiono w tv...

A ja przy "Hosannie" słyszałam "O Sandra" i byłam zła, ze ludzie a nawet ksiądz śpiewa o mojej koleżance ktorej nie bardzo lubilismy, ze jest na wysokości :|

no i jeszcze Ojcze nasz któryś jest w niebie, święte imie Twoje, przyjdź KUREST**(!) Twoje, badz wola Twoja jako w niebie PTAKI NA ZIEMI :] Masakra hahaha

Gdy byłam mała, byłam pewna, że rodzice znają moje myśli. Koszmar.

Jak byłam mała, myślałam że muchy robią kupki w uchu - wiecie, ten żółty wosk :P.

Bo zawsze bałam się much i bałam się czyszczenia uszu :>. Więc moja mama wymyśliła ową hostoryjkę, żeby mi poczyścić brudne uszy :>. Co oczywiście poskutkowało, nawet codziennie ją prosiłam, żeby popatrzyła czy czasem żadnej muchy i kupy tam nie ma!!!

Tylko że pewnego dnia skompromitowałam sie na lekcji ;>. Bo oczywiście mama chyba zapomniała mnie w tym temacie uświadomić ;>. Wtopa była że hoh ;)

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

Jak byłam mała, to myślałam, że penis to około 1-metrowy wąż zwijany w rurkę i zawsze jak mój tata albo dziadek się o coś potknęli, to sobie myślałam: "pewnie zapomniał zwinąć siusiaka!"

Gdy byłam mała, myślałam, że "walczące podziemie", to bliżej nieokreśleni mieszkańcy tunelu, niezadowoleni ze swojego losu.

Gdy w telewizorze pojawiał się popularny "śnieg", mojej babci zdarzyło się, ze zdenerwowania, krzyknąć "Łobuzeria!". Podłapałam to i za każdym razem, kiedy "śnieg" się pojawiał, mówiłam "łobuzeria", a babcia mi przytakiwała. Z tym, że ja pomyślałam, że to się normalnie tak nazywa. Pewnego razu oglądałam TV u siebie w domu i gdy obraz nagle się wyłączył, pobiegłam do rodziców i powiedziałam, że nie mogę oglądać, bo jest łobuzeria. Nie rozumieli. "No, łobuzeria!", powtarzałam, jakby chodziło o rzecz oczywistą. Nie mogli się nadziwić, o co mi chodzi. Ja też byłam bardzo zdziwiona, że nie rozumieją.

Jak byłam mała, to na dworze po chodniku chodziłam tylko po tych niepopękanych płytkach, bo bałam się, że jak wejdę na tą pękniętą, to mnie tam wciągną skrzaty, co mieszkają pod ziemią.

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Gdy miałem 3-4 lata i modliłem co wieczór "Zdrowaś Mario", to zawsze przy słowach "...i błogosławiony owoc żywota Twojego", widziałem komnatę zamku, w którym był wielki orzech włoski w skorupie. I to był ten "owoc żywota".

...myślałem, że ten koleś co jest w TV też patrzy na mnie :D

Jak byłam mała, to myslałam, że wszystkie bomby wybuchają o 12 w nocy.

Myślałem, że z kasztanów, a dokładniej z tego białego w środku, robi się klej. Kiedyś nawet sam próbowałem zrobić. Nazbierałem kasztanów, wyjąłem środek i zacząłem rozgniatać na papkę, by go później ugotować. Mina mamy bezcenna...

Rodzinka (babcie zwłaszcza) zawsze pakowała mój dziecięcy umysł wiedzą na temat wiary katolickiej, włączając w to prezenty w postaci Biblii z obrazkami i czytanie mi jej na dobranoc.

Ostatecznie i tak twierdziłam, że Jezus był Polakiem.

Jak byłam mała, myślałam, że Ameryka to państwo. A na dodatek, że w Ameryce jest Anglia!

Jak byłam mała, to myślałam,że mleko UHT to takie mleko z uszami.

Jak byłem mały, to myślałem, że przed snem przychodzi do każdego Anioł, mówi mu żeby szedł spać i pomaga czarami to zrobić, po czym sprawia, że zapominamy, że był. Zawsze chciałem zrobić tak, żeby pamiętać, że był, ale mi sie nie udawało.

Myślałam, że spikerzy z telewizji widzą nasze mieszkania. Bardzo im zazdrościłam, że mają tyle inspiracji.

Mój wujek miał Forda Sierrę i myślałam, że to nazwa od nazwiska panieńskiego cioci - Sierakowska.

A mój chłopak za to myślał, że nazwa pomadka wzięła się stąd, że dziewczynka dostaję szminkę po matce.

Myślałam, że Quartz to najpopularniejsza na świecie marka zegarków.

Pamiętam kawałek Fenomenu "Szansa" zaczynał się na "chłopak nie łam się", a ja zawsze myślałem, że to "popachniłam się".

Jak byłem mały, to myślałem, że jestem normalny.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jerzy Urban to Lech Wałęsa. Urban często występował w ówczesnej TV, a że niewiele ogólnie było do oglądania, to i Urbana sie oglądało. I Urban często mówił, że Wałęsa zrobił to, Wałęsa zrobił tamto, Wałęsa coś powiedział. W mojej małej główce powstało proste równanie "ten z uszami = Wałęsa", a mówi o sobie w trzeciej osobie, bo jest taki skromny, wstydzi się, czy tam z innych powodów. Kiedyś mama zapytała mnie, co dają w TV, a ja na to, że "a, znowu Wałęsę pokazują". Mama przybiegła natychmiast, bo zobaczyć Wałęsę w komunistycznej TV to było wydarzenie. A tam na środku ekranu zadowolony z siebie Urban...

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Jak byłam mała, myślałam, że jak rodzeństwo weźmie ślub, to ich dzieci na pewno będą miały po dwie głowy. Nie wiem kto mi takich głupot naopowiadał.

Od trzeciego roku życia mówiłam "posolić pieprzem", bo wiedziałam, że słowo "pieprzyć" może być również przekleństwem, a ja chciałam być kulturalna.

Gdy byłam mała, zamiast śpiewać "Chwała na wysokości...", śpiewałam "Pała na wyskości...", zamiast "Porodziła syna..." - "Poroniła syna..." i zamiast "Chrystus się rodzi..." - "Chytrus się rodzi..."

Jak byłem mały, to bałem się siadać na desce klozetowej, bo bałem się, że w rurach mieszka wąż morski i wejdzie mi do tyłka. Podobnie myśleli moi kuzyni.

Udawałyśmy często z siostrą, że znamy język angielski i bełkotałyśmy między sobą naśladując:

"bue wołrara łuwyby" i inne w tym stylu. Jezu, ale byłyśmy głupie, choć dzieci też, bo nam wierzyły.

Jak byłam mała, myślałam że świat dorosłych jest mniej skomplikowany!!!

Jak byłem mały (właściwie nie do końca, bo dlugo mi się to śniło), to miałem we śnie wizję, której do tej pory nie jestem w stanie do końca zrozumieć i wytłumaczyć. Była to wizja końca świata, który następował kiedy myliłem się w liczeniu czegoś... Nagle nastawała ogromna cisza, ciemność i przychodził koniec... Bardzo się tego bałem i pamiętam, że pewnego dnia śniło mi się to na jawie i nie byłem w stanie nic wymówić, a kiedy moja mama zapytała mnie co mi się śniło, wykonałem tylko taki gest: rozchyliłem szeroko ręce, aby pokazać ogrom czegoś - sam nie wiem czego... Nie wiem sam jakie jest przesłanie tych słów, ale mam 19 lat i jakiś tydzień temu znów miałem ten sen...

Jak byłem mały, to mama wysyłała mnie do sklepu po "pełne mleko" (oznaczane wtedy aluminiowymi kapslami chyba zielonymi i czerwonymi i te oznaczone czerwonym kapslem bylo "pełne", czyli tłuste, a ja o tym nie wiedziałem), a ja chodziłem po sklepie i sprawdzałem ile mleka jest wlane do każdej butelki i brałem to, które było pełne, czyli jak najbardziej pełna butelka. Zawsze wracałem do domu i mama mówiła "Synu, to nie jest pełne mleko", a ja się zastanawiałem kiedy w końcu wleją mi do tej butelki tyle, żeby było pełne.

Jak byłam mała, to myslałam, że modlitwa "i przyjął ciało z Maryi Dziewicy" brzmi "i przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to jak najbardzije logiczne, ponieważ na wszystkich obrazach w kościele Jezus wyglądał jak dziewczynka. Byłam pewna, że jakaś dziewczynka umarła i jej rodzice postanowili podarować jej ciało duchowi Jezusa, żeby mógł przyjąć ludzką postać.

Kolega na podwórku tłumaczył nam, że pasztet robi się ze zmielonego papieru toaletowego, a kaszankę robią takie staruszki, które wypluwają do niej swoje zęby i to jest to białe w kaszance.

Byłam przekonana, że jeżeli zjem jednocześnie cukier i sól, to w nocy będę musiała zwymiotować.

Kiedyś skaleczyłem się, a zaraz później jadłem ciastka, strasznie krusząc. Później zawsze kiedy coś mnie bolało i ktoś o to zapytał, mówiłem, że okruszki ciastka dostały mi się do krwi, pływają tam, a jak gdzieś się zablokują, to wtedy boli.

Jak byłem mały, myślałem, że król różni się od zwykłego mężczyzny tym, że on w przeciwieństwie do pozostałych może rodzić dzieci. Wpadłem na to po obejrzeniu bajki, w której narrator mówił, że królowi właśnie urodziło się dziecko.

Kiedyś myślałem, że każda piosenka świata ma swój teledysk.

Przez mojego wujka, który zawsze był pomocny w edukowaniu mnie i mojego brata, myśleliśmy, że istnieją takie stworzenia jak 'Dziabąg' oraz 'Dziabąg na kółkach'.

Kiedyś, żeby nam udowodnić ich istnienie, dorysował je w jakiejś kolorowance (wyglądały jak kłębki z nogami / kółkami)

Jak byłam mała, to myślałam, że w telewizorze siedzą małe ludziki i kiedyś wybiłam szybę od telewizora i byłam wielce rozczarowana, bo ich tam nie było.

Całe przedszkole zastanawiałam się, jakie imię nadam swojej córce (bo że w przyszłości będę miała córkę, a nie syna, to było oczywiste). Każde imię komponowałam z moim nazwiskiem. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazłąo się, że moje dziecko prawdopodobnie będzie nosiło nazwisko po ojcu.

Jak byłem mały, to gdy widziałem gdzieś napis 'roboty na drodze', zawsze wydawało mi się, że na drodze są prawdziwe roboty... I tak do 12 roku życia.

Jak byłam mała, to myślałam, że rozwód wygląda tak samo jak ślub, tylko odbywa się w sądzie a nie w kościele, a byli małżonkowie, zamiast całusa, muszą sobie na koniec dać w twarz i wtedy już są rozwiedzeni.

Jak byłam mała, myślałam, że jak się mówi: "złapałem kapcia", to prawdziwy trampek w kole utknął i nie wiedziałam jak, skoro koło jest dosyć cienkie...

Za młodu mówiłam na pokrowiec do samochodu "pokierowiec" - chyba nie muszę wyjaśniać, dlaczego...

Jak byłem mały, bardzo nie lubiłem chodzić do dentysty. A najgorzej było wtedy, gdy miałem wyrywane mleczne zęby. Zostawała po takim zębie dziura jak lej po bombie. Zawsze dotykałem to miejsce językiem, żeby sprawdzić, czy rośnie mi już nowy ząb. Mama mnie ostrzegała, żebym tego nie robił, bo jak będę w tej dziurze grzebał jęzorem, to wyrośnie mi dzikie mięso. Groźba była bardzo skuteczna, bo nigdy mi dzikie mięso nie wyrosło.

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Gdy byłam mała twierdziłam, że mimo różnych języków na świecie, którymi posługują się ludzie, tak naprawdę MYŚLĄ po polsku. Nie wiem, czy wtedy JA myślałam.

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Jak byłem mały, to myślałem, że policjant łapiąc samochody radarem sprawdzał jaką mają prędkość na ich liczniku. I wymyśliłem historyjkę, w której w samochodzie taty kolegi popsuł się prędkościomierz i cały czas pokazywał dużą prędkość, przez co ojciec został zatrzymany i dostał mandat. Historyjkę opowiedziałem mamie, ale nie dała się nabrać...

Myślałam, że każde imię posiada swoje "przedłużenie", np. Kasia - Katarzyna, Asia - Joanna itp. Nie mogłam zrozumieć dlaczego od mojego imienia nie ma czegoś takiego, więc wymyśliłam sobie Patrycja - Patrycjanna.

... jak byłam mała, myślałam, że zarówno mężczyzna jak i kobieta zakładają prezerwatywę...

Ciekawiło mnie to w jaki sposób kobieta "wpycha" ją sobie do środka.

Długo i uparcie wierzyłam w to, że skoro 1+1=11, to 2+2=12, 3+3=13 i tak dalej.

Oglądając filmy myślałem jak bardzo muszą być głupi ci aktorzy, żeby dla roli w filmie dać się zabić. Bo jak patrzyłem na film, to myślałem, że naprawdę umierają.

Całe życie myślałam, że Miami znajduje się na południowym-zachodzie USA, gdzieś obok Los Angeles.

Jak byłam mała, myślałam, że żywopłot to jest płot z krzewów, które żyją i mogą się przemieszczać, a co gorsze - złapać kogoś, kto się próbuje przez te krzaki przedrzeć. Dla mnie to było logiczne: żywy płot - żywopłot.

Jak byłam mała, myślałam, że "ptasie mleczko" robi się z ptasich odchodów. Tylko tak ładnie je nazwano dla zmyłki.

Do dziś nie przepadam.

Myślałam, że vigor i viagra to to samo. Dobrze, że mama mnie nie wysyłała do apteki po witaminki.

Mama mi wmówiła, że kiedy połknę gumę, to przyklei mi się do wlotu do brzucha i nie będę mógł nic jeść i umrę w końcu z głodu. Pamiętam, że jak pierwszy raz przez pomyłkę połknąłem ją, to się strasznie przeraziłem i czekałem jakiś czas, czy coś się stanie, a kiedy potem coś zjadłem, to na szczęście okazało się, że nie mam zatkanego brzucha.

Gdy zapytałam mamę po co są podpaski, stwierdziła, że przykleja się je do brzucha gdy on boli. I powiedziała, że jak mi będzie bolał, to mi też da podpaskę. Długo w to wierzyłam, ale z drugiej strony nigdy przy bólu brzucha o nią nie poprosiłam, bo bałam się bolesnego odrywania od skóry...

Długo zastanawiałem się z kolegą, jak uprawiają seks homoseksualiści...

Po długiej dyskusji dotarliśmy do "prawdy":

Penis w penis!

...istnieje taka roślina "nacudja" i rośnie na Golgocie tylko. Bo przecież w tekście jest napisane "nacudjo nasza". Aaa alleluja. Byłam mocno zdziwiona, jak na religii dyktując tekst do zeszytów, ksiądz mi powiedział, że tam jest coś o Jonaszu.

Kiedy byłam mała, twierdziłam, że moje lalki umieją same chodzić, ale wstydzą się to robić przy mnie...

Jak byłam mała... to myślałam, że polski to jedyny język na świecie i każdy kraj rozmawia po polsku.

Jak byłem mały, to myślałem że piwo, to rodzaj paliwa do motorów.

Myślałem, że zawodnicy wrestlingu zawodowego naprawdę ze sobą walczą i nic nie jest udawane...

Jak byłam mała, leciał odcinek Muminków o tym, jak był potop i płynęli tratwą. Przerażał mnie jak obecnie thrillery. Buka też była straszna.

A ja myślałam, że mama zna moje wszystkie myśli i nawet jak byłam na nią wściekła, to bałam się pomyśleć sobie na jej temat coś brzydkiego. Natomiast gdy już pomyślałam nieładnie, to się potem się tego wstydziałam, bo sądziłam, że mama wie.

Jak ja byłem mały, to myślałem, że dziewczyny moczą się do końca życia i dlatego noszą podpaski...

Kiedy byłem mały, bałem się, że gdy kąpię się, to rodzice zastawią mi drzwi od łazienki szafą i mnie nie wypuszczą... Zacząłem nawet zastanawiać się co będę jadł i gdzie będę się załatwiał... bo WC mam w oddzielnym pomieszczeniu.

Jako dzieciak mieszkałem w wielkim domu razem z dziadkami. Moja babcia jest krawcową i w domu był specjalny pokoik, w którym trzymała maszynę do szycia. Pewnego dnia stałem sobie w tym pokoiku i nie miałem co ze sobą zrobić, a moja siostra z kuchni krzyczała ''ale tu burdel!''. Myślałem wówczas, ze chodziło o ten babciny pokoik. Od tamtej pory sądziłem, że pokoik do szycia nazywa się burdel.