Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam że podpaski wkłada się pod pachy. Myślę że to powszechny błąd.

Całe życie myślałam, że Miami znajduje się na południowym-zachodzie USA, gdzieś obok Los Angeles.

...jak na noc zamknę swój pokój, to odpłynie i rano znajdę się gdzieś na środku oceanu. Dlatego nigdy nie pozwoliłam zamykać drzwi od swojego pokoju.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chumury się ruszają, to się Ziemia się kręci, a jak nie ma chmur, to Ziemia stoi w miejscu.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszędzie są kamery, nawet u mnie w domu. I kiedy szedłem się wypróżnić, to zawsze sprawdzałem czy nikt mnie nie obserwuje.

Jak byłem mały, to myślałem, że są tylko 2 nazwiska - albo się ma jedno albo drugie, albo nazwisko mojego ojca albo matki. Jak słońce i księżyc :P

Jak byłem mały, za każdym razem jak widziałem na ścianie wiszący obraz (w pokoju, w kościele, u rodziny, w klasie na religii) myślałem, że ta postać w białym ubraniu na niebieskim tle, to fotka samego Boga. Dopiero później ktoś mi powiedział, że Papież to nie Bóg.

Jak miałam może z 5 lat, zapytałam brata co to znaczy "pedał". Dyplomatycznie wyjaśnił, że to taki mężczyzna, który nie uznaje kobiet. Któregoś dnia jedziemy z rodzicami samochodem, nagle tata wściekły na jakąś kobietę za kierownicą krzyczy: "Co robisz, człowieku?! Aha, to nie człowiek, to baba!". A ja na to z całą powagą: "Tato, ty jesteś pedałem". Trochę ich zatkało.

Myślałem, że jeśli jedząc przechylę się w prawą stronę, to moja prawa ręka stanie się od tego grubsza i odwrotnie.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ksiądz zbiera na ofiarę, to bierze się pieniądze, a nie daje. Pewnego razu gdy przechodził koło mnie ksiądz, wyciągnąłem całą garść monet i powiedziałem "na chipsy". Moi rodzice się śmieli, po czym oddali księdzu wszystkie pieniądze. Przez długi czas się do nich nie odzywałem.

...myślałam, że przeprowadzka do nowego miejsca to wyrwanie domu "z korzeniami" i przeniesienie go w inne miejsce.

Kiedy byłem mały, często jeździłem gdzieś z rodzicami samochodem. A tata często machał innym kierowcom albo coś do nich krzyczał. Myślałem, że ich wszystkich zna i macha im na przywitanie. Szczytem było zasalutowanie żołnierzowi przy wjeździe na Hel. Myślałem, że to taty kolega z wojska.

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Jak byliśmy mali, mama mówiła nam, żeby nie robić za głośno radia, bo "pan nakrzyczy". I rzeczywiście: gdy gwałtownie przesuwaliśmy suwak do samego końca, był ryk tak niesamowity i przy tym nieywraźny, że uciekaliśmy z siostrą w popłochu przed tym panem w radiu. Mama musiała przychodzić i sama wyłączać radio; my już byliśmy w drugim pokoju cali wystraszeni. Potem długo baliśmy się wejść do pokoju z radiem.

Jak oglądałam "Klan", to zauważyłam, że w domu bohaterów jest taka sama kanapa jak u mnie i w dodatku mój stary powiedział na nich "małpiszony". Od tamtej pory myślałam, że ludzie z telewizji nas widzą i obserwują i dlatego pomałpowali po nas kanapy.

Jak słyszałam "Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew, po tych makach szedł żołnierz i ginął...", to myślałam, że na Monte Cassino rosną kwiaty-wampiry.

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Jak byłem mały i widziałem gdzieś (czy to w TV, czy to u kogoś) prezerwatywę, to zawsze pytałem się rodziców co to jest, a oni wmawiali mi, że jest to coś co ucina sie z tego tę końcówke i robi się z tego gumki do włosów... Długo w to wierzyłem.

Jak byłam mała, to internet był zupełnym zaskoczeniem i nowością. Kiedy zakładałam konto gdziekolwiek i trzeba było wpisać e-mail i hasło, wydawało mi się, że to ma być hasło do tego e-maila. Bałam się wpisywać to hasło i zastanawiałam się czemu oni chcą czytać moją pocztę.

Jak byłam mała myślałam, że imiona Jerzy - Jurek, Ola - Aleksandra to są 4 różne imiona.

Kiedyś miałem problem ze zrozumieniem "idei" wstecznego biegu i ciągle zamęczałem rodziców i znajomych pytaniem, czy wsteczny to jest pierwszy, drugi, trzeci czy może czwarty. A oni uparcie mi tłumaczyli, że żaden z tych, bo wsteczny to odrębny bieg.

...seks uprawia się tylko raz w życiu - w noc poślubną i do tego przez całą noc, aż do rana. Miesiączka też pojawia się tylko raz. Nazwa jakoś mnie nie zastanowiła.

Od czasu zobaczenia d'Artagnana w wersji rysunkowej, długo nie mogłem oglądać żadnych innych (nie-rysunkowych) ekranizacji. Jakoś nie mieściło mi się w głowie, że to jest ta sama bajka, w której główny bohater nie jest gadającym pieskiem, chodzącym na dwóch nogach...

Kiedy byłam mała, myślałam, że matura to taki egzamin, który sprawdza czy można być rodzicem.

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Jak byłem mały, to myślałem, że "sukinsyn" to imie męskie, bo usłyszałem na jednym filmie jak jeden pan w ten właśnie sposób zwracał się do drugiego. Podczas zabawy z kolegami na przystanku autobusowym zacząłem krzyczeć do kolegi: "Sukinsyn, Sukinsyn!" i dostałem od jakiejś kobiety w głowę...

Myślałam, że jak się długo wpatruje w księżyc, to można zobaczyć przelatującą na miotle czarownicę... Ja zawsze widziałam.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w trakcie modlitwy "Baranku Boży" podczas mszy św. wierni zwracają się do cukrowego (a biorąc pod uwagę datę mojego urodzenia, nawet plastikowego) wielkanocnego baranka zamiast Jezusa, i zawsze podczas wypowiadania tych słów wyobrażałam sobie właśnie te zwierzę.

Dopiero niedawno (jakieś 2 lata temu, a mam 18) ktoś mi w końcu uświadomił, że to nie jest "fastyga" tylko "swastyka"...

Jak byłam mała, to myślałam, że "Renault" i "Reno" to dwie różne marki samochodów...

W latach młodości myślałam, że zawsze jak się coś kupi i da się pieniądze to kasjer musi wydać resztę. Jak kiedyś mojej koleżance nie wydali reszty, powiedziałam jej, że ją oszukali i żeby wracała po tą resztę. Gdy się dowiedziałam, że resztę dostaje się tylko gdy się da za dużo pieniędzy, nie mogłam tego pojąć i czułam, że świat jest bardzo niesprawiedliwy...

Jak byłam mała, to po obejrzeniu reklamy tamponów O.B. myślałam, że w czasie miesiączki trzeba je trzymać w dłoni, tak jak ta pani na reklamie (w rzeczywistości pokazywała, że dobrze dopasowują się do kształtów ciała).

Jak byłem mały, to myślałem, że MacGuyver był z zawodu takim cwaniakiem, że nauczył się tego w jakiejś specjalnej szkole.

Ja kiedyś myślałem, że resztę w sklepie dostaje się wtedy, gdy brakuje pieniędzy.

...jak będę niegrzeczna, to zamienię się w takiego ludzika żółtego z klocków Lego (teoria brata).

Jak byłam mała, śmiertelnie bałam się Zulu Guli. Przerażał mnie tym swoim żółtym beretem, wymową i Ziemią kręcącą się za jego plecami. Jak tylko widziałam w telewizorze jego twarz, rzucałam się za fotel i krzyczałam ze strachu. Do dziś się trzęsę jak widzę Tadeusza Rossa!

Gdy byłam malutka, dostałam pieska. Gdy zaczęliśmy wymyślać dla niego imię, ja stwierdziałm, że nazwać psa Karolinka to bardzo dobry pomysł. Najlepsze jest to, że to imię wcale mi się wtedy nie podobało.

Myślałem, że Michael Jackson i Michael Jordan to ta sama osoba, a gołąbki są z gołębi.

Gdy byłem mały, myślałem, że mleko "Łaciate" jest naprawdę w łaty. Byłem bardzo rozczarowany, gdy po otworzeniu opakowania okazało się, że wygląda tak, jak każde inne mleko.

Mam na imię Agnieszka i moje imieniny są 21 stycznia. Kiedyś, bardzo dawno temu, gdy spojrzałam w kalendarz, zobaczyłam, że właśnie w tym dniu są imieniny "Agnieszki, Jarosława". Byłam święcie przekonana, że tak mam na drugie imię. Jak głęboka była moja rozpacz, gdyż nie chciałam nazywać się jak chłopak. Nie wiem, kto mi uświadomił, że mam tylko jedno imię...

Myślałam, że Anja Rubik to żona Piotra Rubika.

Jak byłam mała, to myślałam, że reklamy podczas filmu zamawiają ludzie. Dzwonią, proszą o daną reklamę, wtedy przerywają film i ją puszczają. Tata kiedys mi coś tłumaczył o reklamach i tak to właśnie zrozumiałam. Potem wszystkim wmawiałam, że wiem to od taty.

Jak byłam mała myślałam że...

...jak nie pójdę spać przed godziną 00:00 to rano się nie obudzę.

...w nocy przychodzą dobre krasnoludki i stoją pod moim oknem i mnie pilnują.

Bałam się patrzeć w nocy na podłogę. Wyobrażałam sobie, że zaraz coś się zacznie po niej czołgać i wciągnie mnie pod łóżko.

Jak byłam mała, to myślałam, że Mikołajowi jest smutno, że nie dostaje żadnych prezentów, więc co roku zostawiałam mu pudełko z masą własnoręcznie wykonanych prezentów.

Gdy byłam mała, myślałam, że w miejscu, gdzie znajduje się przejście dla pieszych, można stąpać tylko i wyłącznie po białych pasach, a po czarnych polach nie wolno, gdyż można dostać mandat. W związku z tym zawsze przechodząc przez pasy skakałam tylko po białych polach.

Jak byłam mała, będąc w kościele i słysząc jak śpiewano "Panie dobry jak chleb", myślałam, że śpiewa się "Panie dobry jak LEW". Do tego, wiedząc, że jestem spod znaku lwa, byłam z tego dumna, że Bóg jest dobry jak lew.

Jak byłem mały, to myslałem, że:

W pociągu ręczny w hamulec postaci koła, którym się kręci, służy do napędzania pociągu jak zabraknie prądu. Myślałem, że przychodzi konduktor i kręci tym kołem jak korbą i w ten sposób porusza się pociąg.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystkie pieśni w kościele wykonuje ksiądz (organista był z tyłu na chórze, dlatego go nie widziałam). Zastanawiałam się jak on to robi, że tak ładnie, wyraźnie śpiewa, a wcale ust nie otwiera. Naprawdę intensywnie przyglądałam mu się, żeby dostrzec otwieranie ust i nic! Później doszłam do wniosku, że jest świetnym brzuchomówcą.

Jak byłem mały, to myślałem że istnieje Baba Jaga. Babcia mnie zawsze straszyła nią jak byłem niegrzeczny.

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzą się przez odbyt. Nie miałam pojęcia, że jest coś takiego jak pochwa. Bardzo nie chciałam, żeby przypadkiem urodzić okupkane dziecko.

Jak byłam jeszcze w przedszkolu, były wakacje. Przez 2 miesiące przypominałam sobie moich kolegów z przedszkola i myślałam sobie: ''Tyle czasu już ich nie widziałam, pewnie są już dorośli''. I rzeczywiście wyobrażałam sobie kolegów i koleżanki jako dorosłe osoby.

Pewnego dnia w jakimś filmie.. nie pamiętam w jakim, dziewczyna mówiła do chłopaka coś o tym, że "nie chce już być dziewicą" i rano obudzili się w łóżku. Pamiętam, że później, gdy pojechałam na noc do kuzyna i miałam z nim razem spać, pochwaliłam się mamie, że "Jak będę spała z Sebastianem, to nie będę już dziewicą". Mama po prostu zaniemówiła.

Jak byłam mała i patrzyłam na ilustracje Ziemi, myślałam, że jest pokazana tylko jedna jej strona, a że druga jest nieodkryta. Dopiero w szkole podstawowej dowiedziałam się, że jest to obraz całej Ziemi.

...wyblaknąć to znaczy zczernieć bo wyblacknąć.

...Dąbrowski wynalazł telefon.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś gra na puzonie, to musi zrobić sobie dziurę z tyłu głowy, żeby mógł przesuwać tą ruchomą rurę...

Kiedyś starsza kuzynka wmówiła mi i innym dzieciakom, że nie wolno pić mleka prosto od krowy (a byliśmy na wsi), bo żyją w nim kleszcze, które przysysają się do żołądka. Od tamtego czasu mam traumę związaną z mlekiem i do dzisiaj nie umiem się przełamać, żeby pić świeże mleko.

Jak byłem mały, to mówiłem na kompot "żyrafa", do dzisiaj nie rozumiem dlaczego.

Po obejrzeniu filmu o godzinie 24:00 byłam w 100% przekonana, że trolle naprawdę istnieją. Bałam się, że kiedy umrę, zjedzą moje ciało, bo będę uboga i zamiast na cmentarzu pochwają mnie w takich katakumbach. Aby temu zapobiec poszłam do mamy (a miałam 7 lat) i poprosiłam, że gdy umrę, moje ciało mają spalić, bowiem nie zawsze jakiś człowiek z pistoletem uratuje mi ciało (no bo już jestem martwa) przed strasznymi ghulami i potworami z kosmosu.

Jako pięciolatka byłam przekonana, że nie potrzebuję rodziców i że spokojnie poradziłabym sobie ze wszystkim sama. Jedyne, czego potrzebuję, to portfel mojej mamy. Chodziłabym do sklepu, wybierałabym to, czego potrzebuję, a pani ekspedientka sama brałaby odpowiednią ilość pieniędzy z portfela (nie umiałam liczyć pieniędzy).

Jak byłem mały, to myślałem, że Alf z serialu istnieje naprawdę i miałem nadzieję, że rozbije się kiedyś na moim podwórku. Kiedyś nawet takie życzenie miałem na urodziny.

Jakiś czas myślałem, że wróble to dzieci gołębi....

Zamiast muchomor mówiłem muchachor (a zamiast muchomory - muchachory).

Kolega na podwórku tłumaczył nam, że pasztet robi się ze zmielonego papieru toaletowego, a kaszankę robią takie staruszki, które wypluwają do niej swoje zęby i to jest to białe w kaszance.

Byłam przekonana, że jeżeli zjem jednocześnie cukier i sól, to w nocy będę musiała zwymiotować.

W młodości byłem zatwardziałym miłośnikiem filmów, zwłaszcza tych tanich amerykańskich produkcji wojennych. Byłem święcie przekonany, że to wszyskto dzieje się naprawdę. Nie dziwiło mnie to, że np. w filmach o wojnie we Wietnamie ginie tylu Wietnamczyków. Byłem już uświadomiony o tym, że ludzi ze "skośnymi oczami" jest bardzo dużo na świecie, a więc wszystko, jeśli można to tak ująć, było w "normie". Moje podejrzenia wzbudziły się dopiero wtedy... gdy w dwóch filmach zginął ten sam bohater.

Jak byłam bardzo mała (3-4 lata), to cieszyłam się, że mama w sklepie daje jeden banknot, a dostaje w zamian kilka - sądziłam, że tak zarabia się pieniądze.

Myślałam, że "pirackie" płyty i kasety są wtedy, jak muzykę nagrywają jacyś inni wykonawcy i tylko na okładce się podają za jakiś znany zespół, żeby ludzie to kupowali.

...gdy zjem kwiat bzu i pomyśle życzenie, to ono się spełni.

... jak dorosnę będę miał mutację włosów (zamiast głosu). Bardzo się jednak chyba też nie pomyliłem, bo... wyszły.

Jak byłam mała, to myślałam, że w moim brzuchu jest taka pani z wielkim garnkiem, do którego wpada wszystko co zjem, a ona sobie tam stoi i miesza to wszystko. Ale szoku doznałam jak się okazało, że jest tam tylko wątroba, jelita etc.

W trzeciej klasie uczyliśmy się specjalnych wierszyków ortograficznych. Na sprawdzianie byłam tak zdenerwowana, że napisałam "Dentka, centka, węzeł, chęć..."

Jak byłam mała, to zawsze słyszałam, że dziewczyna i chłopak aby być ze sobą muszą do siebie pasować. Byłam przekonana, że to chodzi o wygląd i przez całą zerówkę, 1 i 2 klasę podstawową szukałam jakichś cech wyglądu podobnych do moich w wyglądzie chłopaka, który mi się podobał... Nie znalazłam.

Kiedy byłem mały i chodziłem z mamą do sklepu, to panie ekspedientki, jak im się dawało "gruby" banknot, pytały się mojej mamy miej więcej tak "czy ma pani może 40 groszy?" lub "czy znajdzie pani 2,44" - myślałem, że ekspedientki tak mało zarabiają, że muszą prosić o pieniądze i to taki rodzaj napiwku (że niby tak elegancko żebrają). Ale sam się skapnąłem, że to chodzi o tą końcówkę kwoty, którą masz zapłacić, żeby było łatwiej wydać. :)

Jak byłam mała, myślałam, że zające są zielone... Uważałam, że Zając Poziomka jest właśnie takiego koloru, być może to błąd TV "rubina" prosto z ZSRR. Dopiero w podstawówce mnie wyprowadzono z błędu.

Jak byłem mały, to bałem się zjadać pestki np. z wiśni, bo bałem się, że jak je zjem, to mi urośnie wiśnia w brzuchu...

Kiedy pierwszy raz poznałem liczby dwucyfrowe, uważałem, że ich cyfry powinny być połączone kreską, no bo trzeba jakoś odróżnić czy to jest jedna liczba czy też dwie osobne cyfry. Np. skąd wiadomo czy 10 to dziesięć czy jeden i zero?...

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Jak byłam mała, to mój dziadek dorabiał sobie chałupniczo do renty jako cholewkarz i miał szefa, na którego wszyscy u mnie w domu mówili "Pan Skobyłki". Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że to nazwisko tego pana. Po jakimś czasie okazało się, że ten pan był z miejscowości Kobyłka, stąd "Pan z Kobyłki". Jak naprawdę miał na nazwisko - nie wiem do tej pory.

Śpiewałem dziarsko swego czasu w kościele podczas pieśni "jak ten chleb, co złączył złote ziarna... jak ten kielich łączy kropel wiele, tak nas Chryste w swoim złączko ściele". Wiele razy zastanawiałem się co to za złączko i dlaczego ściele, ale jakoś nie mogłem znaleźć sensownego wytłumaczenia...

Kiedy byłam mała i chodziłam do przedszkola, nienawidziłam swojego imienia. Wszystkie fajne i ładne koleżanki miały na imię Ania, też tak chciałam.

Jak byłam mała, myślałam, że...

- Thriller ma trzy części

- Fuhrer, Stalin i Lenin to określenia jednej osoby, która wygląda jak Charlie Chaplin.

- Jak wielu, że w telewizorze są wszystkie te rzeczy, które widać. Pewnego dnia, po godzinach namysłu, kąpiąc się, zawołałam tatę, i oznajmiłam mu, że włączę 'Śpiącą Królewnę', wtedy tata "rozbije" telewizor, ja wyjmę różdżkę, odczaruje rozbity telewizor i będę zbawiać świat.

- Że to kobieta zakłada prezerwatywę (zasugerowałam się jakimś obrazkiem krążka dopochwowego)

- Jak huśtam nogami, to huśtam na nich diabła

Jak byłam mała, myślałam, że Jezus jest Polakiem.

Jak byłam mała, to bardzo często oglądałam pokazy mody i jak widziałam jakiś fajny strój, to sobie myślałam "Chcę mieć ten strój w szafie", zamykałam mocno oczy i byłam przekonana, że one już tam są i kiedyś, jak będę duża, to będę mogła je nosić. I nigdy nie zaglądałam do szafy, żeby czar nie prysł i nie okazało się, że nic tam nie ma. Naprawdę mocno w to wierzyłam. Po jakimś czasie mi przeszło całkiem, a właśnie sobie teraz o tym przypomniałam.

...dysk twardy może być też "mientki"

Kiedy byłem dzieckiem, myślałem, że Windows jest fajny.

Ja jak byłem mały, myślałem, że seks polega na tym, że dwoje ludzi siedzi pod stołem.

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

W dzieciństwie uwielbiałem czytać komiksy "Kaczor Donald". Bardzo często, gdy bohater (Donald bądź ktoś inny) zostawał zwalniany z pracy, otrzymywał solidnego kopniaka w swoje cztery litery. Przez bardzo długi czas, byłem święcie przekonany, że tak właśnie wygląda zwalnianie ludzi z pracy w rzeczywistości. Co więcej, nie widziałem w tym nic złego, wręcz wyobrażałem sobie szefów, którzy mówią do swoich pracowników: "Jesteś zwolniony!", po czym solidnie kopią ich w zadek. Tylko zastanawiałem się czy po takim kopniaku w rzeczywistości ludzie są w stanie tak efektownie jak w komiksach przelecieć kilka metrów. Uznałem więc, że po prostu sami z siebie skaczą, ze złączonymi nogami (nie wiem czemu) na odległość przynajmniej kilkunastu centymetrów, by wszystko było w porządku.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że liczba 100 jest największą możliwą liczbą, której nie da się przebić. I kiedy mówiłam, że mam sto cukierków, oznaczało to, że mam wszystkie cukierki świata.

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że przy płukaniu zatkanego ucha wpuszczana do niego woda wylatuje drugim uchem. Prawdę powiedziawszy długo dochodziłam do prawdy.

Myślałam, że od masturbacji zachodzi się w ciążę.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że złodzieje to ludzie, którzy kradną tylko w nocy i chodzą w pidżamach.

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Jak byłam mała, to się zawsze zastanawiałam dlaczego nie można sikać w pociągach w czasie postoju. Myślałam, że chodzi o to, że jak pociąg nagle ruszy, żebym się nie wywaliła w toalecie. Dopiero chyba w wieku 13 lat dowiedziałam się, że chodzi o to, by odchody i mocz nie leżały na peronie.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chłopcy robią siku na stojąco, to kupę też robią stojąc. Byłam ciekawa jak im to się udaje.

...najbrzydsze słowo jakie istnieje na świecie to "debil" - poznałam je najpóźniej ze wszystkich niekulturalnych i doszłam do wniosku, że to jest właśnie najwyższy stopień wtajemniczenia w przekleństwa. Do dzisiaj się dwa razy zastanawiam, zanim tak kogoś nazwę.

A ja, jak byłem mały, to rozumowałem tak:

Małgosia -> Małgorzata

więc

Gosia -> Gorzata

I byłem święcie przekonany, że Gosia to zdrobnienie od osobnego imienia Gorzata...

Jak byłam mała, to myślałam, że w piosence Lady Punk (Mała Lady Punk) wokalista śpiewa "we włosach kaczorki" zamiast "we włosach paciorki".

Jak byłam mała, w kasie zawsze dałam nie-zgodne. Uważałam, że reszta wydawana przez panią to mój ZYSK.

Jak byłam mała, to bardzo bałam się Buki z muminków. Ona była przerażająca... a teraz straszę nią młodszą siostrę.