Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłem mały, zastanawiałem się dlaczego na "sfeter" mówi się "sfeter".

Kiedyś myślałam, że penis służy tylko do siusiania, a jądra do... no... załatwiania tej drugiej rzeczy.

Jak byłam mała, to dziadek pokazał mi raz portret Napoleona w książce i powiedział, że to Napoleon Bonaparte. Ja się długi czas zastanawiałam, co musiało być "naparte", żeby to był Napoleon... (Napoleon, bo naparte)

Jak byłem mały, to byłem święcie przekonany, że telewizor czarno-biały jest bardziej skomplikowany od kolorowego - bo przecież robi nie tylko to, co kolorowy, ale jeszcze musi dodatkowo usuwać kolor z obrazu.

Kiedyś siostra cioteczna powiedziała mi takie słowo jak "palcówka". Długo się nad tym zastanawiałem co to jest i doszedłem do wniosku, że jest to inna odmiana bolcówki (taka ala proca).

Jak byłam mała, to zawsze pod koniec mszy mówiłam "Idźcie ofiary do domu". Dopiero mama kiedyś mnie usłyszała i wytłumaczyła, że chodziło o "idzcie, ofiara spełniona". Ale i tak wolę wersję z ofiarami.

Myślałem, że jeśli jedząc przechylę się w prawą stronę, to moja prawa ręka stanie się od tego grubsza i odwrotnie.

Kiedy przystępowałam do komunii, w jednej z pieśni, których uczył nas ksiądz Józef, był fragment "...oddajmy CZEŚĆ Jezusowi...". Byłam święcie przekonana (moje koleżanki zresztą też), że chodzi o CZĘŚĆ - nie wiedzialyśmy czego część mamy temu Jezusowi oddać, ale ja rozumiałam to jak zachętę do dzielenia się, a że byłam (i jestem) jedynaczką, to uważałam, że to poważne poświęcenie...

Mówiłam `Mlyle` na motyle.

Jak byłam mała, to myślałam, że tylko ludzie, którzy leżą na ziemi na plecach "krzyżem", z rozrzuconymi na boki rękami - nie żyją. Jeśli leżeli inaczej - to na pewno żyli, a ja nigdy się tak nie kładłam, żeby przypadkiem nie umrzeć. Oczywiscie zaczerpnęłam tę wiedzę z filmów...

Jak byłem mały, to zastanawiałem się jaka to jest "budzika" śmierć (z piosenki "Budzikom śmierć").

Skracałam imiona zawsze zostawiając 3 litery i ostatnią, ponieważ moje tak się skraca. Wychodziły więc takie hybrydy jak Kata, Mara, Ofea itp.

Gdy byłam mała, byłam przekonana, że jeśli po "ręcznym" zamordowaniu ćmy dotknę taką brudną ręką oka, czeka mnie ślepota. Teorię przedstawił kiedyś kolega z podstawówki, a nasza wychowawczyni ją potwierdziła! Do dziś boję się ciem.

Jak byłam mała, to myślałam że chłopcy nie mają sutków.

Jakież było moje zdziwienie, gdy kiedyś zobaczyłam klatę mojego taty.

Jak byłem mały, straszono mnie "Zdzichem". Zbiegiem okoliczności mój dziadek także miał na imię Zdzisław. Powstała wtedy w mojej głowie teoria spiskowa, w której mój dziadek przemienia się w psychopatę, mającego za zadanie karanie niedobrych dzieci, mimo tego, że na co dzień był spokojnym człowiekiem.

Jak byłam mała myślałam, że imiona Jerzy - Jurek, Ola - Aleksandra to są 4 różne imiona.

...że jak położę się spać ze splecionymi rękoma na piersi, to umrę (to było po śmierci mojego wujka i tak właśnie leżał w trumnie).

Ja i całe moje przedszkole, do którego chodziłem, myślałem, że dziewczyny nie pierdzą! A one to potwierdzały...

Myślałam, że z drzazgi po pewnym czasie wyrasta drzewo, ewentualnie sztacheta... Zawsze byłam dzielna przy wyjmowaniu drzazg z palców.

Myślałam, że Murzynki mają białe (bo nieopalone!) piersi.

Jak bylem mały, to myślałem, że mój tata jest na stu złotych, tylko zdjęcie jest z czasów jak był młody i miał jeszcze włosy.

Gdy słyszałem zagraniczną muzykę, myślałem że teksty piosenek to totalny bełkot bez znaczenia.

Później mama wytłumaczyła mi, że to język angielski, którego nie rozumiem.

Jak byłam mała, to myślałam, że diabeł jeździ cygańskimi wozami.

Po obejrzeniu "Lśnienia" u sąsiadów, wróciłam do domu i bałam sie wejść dalej do mieszkania, (wcale nie byłam taka mała, 11 - 13lat), rodzice byli u znajomych, jak wrócili zastali mnie śpiąca razem z psem na psim posłaniu tuż pod drzwiami, w przedpokoju.

Kiedy kładłem się do łóżka, bałem się, że w nocy przyjdzie wampir i mnie zje. W związku z tym przykrywałem się kołdrą tak, że wystawały mi spod niej tylko włosy. Myślałem, że w ten sposób uratuję się przed śmiercią - bo wampir pomyśli, że w łóżku leży tylko peruka.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy pada deszcz, to Bóg sika. A kiedy chmury były poukładane w takie delikatne, podłużne i lekko pozacierane paski, to myślałem, że właśnie pozamiatał sobie.

Rodzinka (babcie zwłaszcza) zawsze pakowała mój dziecięcy umysł wiedzą na temat wiary katolickiej, włączając w to prezenty w postaci Biblii z obrazkami i czytanie mi jej na dobranoc.

Ostatecznie i tak twierdziłam, że Jezus był Polakiem.

W piosence "Konik na biegunach" ("Konik, z drzewa koń na biegunach") wyobrażałam sobie konia zeskakującego z drzewa, które rośnie na biegunie. Nie pasowało mi tylko "na biegunach" zamiast "na biegunie", więc myślałam, że są dwa konie na dwóch drzewach.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chumury się ruszają, to się Ziemia się kręci, a jak nie ma chmur, to Ziemia stoi w miejscu.

Myślałem, że Zagłębie Ruhry to miejsce w Polsce, gdzieś na Śląsku, obok którego przebiega wielka, metalowa rura. Z tego błędu zostałem wyprowadzony dopiero w późnej podstawówce.

Nie ja pierwszy i pewnie nie ostatni, gdy byłem mały, myślałem, że liczba 100 jest ostatnią. Przez jakiś czas podziwiałem mamę, która pokazała mi, że umie liczyć do "ostatniej" liczby.

Jak byłem mały, myślałem, że stare zdjęcia są czarno-białe, bo świat kiedyś był czarno-biały, a dopiero niedawno stał się kolorowy.

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Mając w swoim dorobku lektury takie jak "Śpiąca Królewna", byłam pewna, że "Piękna i Bestia" są określeniami głównej bohaterki i chyba kilka lat głowiłam się cóż to za głębia z tą sprzecznością i o co chodzi.

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Jak byłem mały to myślałem, że podpaski wkłada się pod pachy i się człowiek mniej poci.

Myślałem, że gry można kupować na płytach CD albo w tych dużych pudełkach (nie wiedziałem, że to pudełka). Płyty wkłada się do napędu, a te pudełka przystawia się do zaślepek na napędy w obudowie i jakoś komputer wciąga je do środka.

... nie wiedziałem co to są reklamy. Potem wymyśliłem, że reklama to ten dżingiel przed blokiem reklamowym (nawet był podpisany "reklama" albo w tle ktoś mówił "reklama").

A w przedszkolu głupia przedszkolanka się kiedyś zapytała która reklama najbardziej mi się podoba. Idiotka, przecież wszystkie są takie same.

Pewnego dnia zaczęła mnie intrygować kwestia 'skąd się biorą dzieci'. Pomyślałam sobie, że kiedyś przyjdzie taki dzień, że po prostu dziecko samo pojawi się w moim brzuchu, kiedy będzie na to odpowiedni czas... W ogóle nie przypuszczałam, że potrzebny w tym całym ambarasie jest jeszcze mężczyzna... Kiedy miałam siedem lat i wszystkie 'normalne' książki w domu były przeze mnie już przeczytane, natrafiłam na półce na 'Seks partnerski' prof. Lwa Starowicza. Po lekturze wiedziałam już wszystko...

Jak byłem mały, miałem przypinkę z Modern Talking i kłóciłem się z bratem, że to oni grają "The Final Countdown" - mój brat miał podobną z Europe.

Jak byłem mały to... byłem po prostu mały...

Jak byłem mały, to myślałem, że Krzysztof Kolumb był Polakiem (chyba jakoś to skojarzyłem z hasłem "pokolenie Kolumbowie").

Ja jak byłam mała, to miałam problem z rozróżnieniem strony prawej i lewej, co objawiało się szczególnie podczas zakładania butów. Raz, jak mi mama pokazała, to zaznaczyłam sobie flamastrem prawego buta i zapamiętałam, że jak siedzę w korytarzu, tyłem do łazienki, to na nogę od kuchni wchodzi but z kropką... Potem nauczyłam się pstrykać tylko palcami prawej ręki i do dzisiaj w stresowych sytuacjach ta wskazówka mi pomaga (mam grubo ponad 20 lat).

Jak byłam mała, to myslałam, że modlitwa "i przyjął ciało z Maryi Dziewicy" brzmi "i przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to jak najbardzije logiczne, ponieważ na wszystkich obrazach w kościele Jezus wyglądał jak dziewczynka. Byłam pewna, że jakaś dziewczynka umarła i jej rodzice postanowili podarować jej ciało duchowi Jezusa, żeby mógł przyjąć ludzką postać.

Jak byłem mały, to myślałem, że pacierz rozpoczyna się od słów "Wymię Ojca i Syna i Ducha Świętego..." Tak uczyła nas na religii pewna siostra Felicja, która niestety nie miała najlepszej dykcji.

Jak byłam mała, to myślałam, że można dostać cukrzycy jak się je za dużo cukierków. Jakie było moje zdziwienie po przeczytaniu książki medycznej.

Myślałam, że "wymiotować" ma coś wspólnego z zamiataniem miotłą podłogi.

Pewnego poranka miałam żołądkową wpadkę, babcia zadzwoniła do mamy i powiedziała, że "Kasia zwymiotowała". Od tej pory znaczenie tego słowa znacznie mi się rozjaśniło.

Patrząc na ujście swojej cewki moczowej myślałam, że chyba coś z nią trochę nie tak i myślałam, że mam takiego malutkiego fiutka.

Wychowywałem się w katolickiej rodzinie, więc od dziecka wciskano mi na siłę pacierz, choć wcale nie miałem pojęcia po co i o co w nim chodzi - klepałem więc jak wierszyk na język polski i bardzo długo nie miałem pojęcia co to są "jakoimy" i co mają wspólnego z naszymi winami...

Myślałem, że skoro Jezus urodził się w Boże Narodzenie i w Wielkanoc już był dorosły, to znaczy, że bardzo szybko dorósł.

Jak byłem mały, to się bałem, że jak będę za długo siedział przy kompie, to mnie wciągnie i już z niego nie wyjdę.

Jak byłem mały, to często oglądałem serial "Z archiwum X". Był kiedyś odcinek o kolesiu, który potrafił niesamowicie się wyginać i zmieniać kształt, a do jednego domu dostał się przez klozet. Korzystając z owego urządzenia starałem sie jeszcze przez jakiś czas nawrzucać dużo papieru i długo spuszczać wodę, żeby tego kolesia spłukać do kanałów.

Jak byłem mały, to mówiłem na krawężnik "trawężnik". Tak mi się to kojarzyło, bo tam prawie zawsze trawa rosła...

...panicznie bałem się przechodzenia przez tory tramwajowe, myśląc że gdy stanę na jednej z szyn porazi mnie prąd. Lęk pozostał do dzisiaj.

Jak byłam mała, nie chciałam usiąść na odnowionej kanapie z nowym pokryciem, bo wyglądała obco i na pewno mieszkały w niej kanapony.

1. Myślałam że ziemia jest płaska i nie rozumiałam czemu nie widzę z mojego domu wieży Eiffel'a. Dopiero potem mnie tata uświadomił.

2. Myślałam też że Ziemia (ta płaska) jest pod ogromną niebieską kopułą (albo czarną w nocy jak Słońce "gasło") i nikt nigdy jej nie dosięgnął ani się nie przebił przez nią i głowiłam się co jest za nią. Myślałam, że nic.

3. Mama opowiadała mi też o zachodach Słońca nad morzem, mówiła jak Słonko się topi w wodzie, a że wiedziałam już, że jest wielką ognistą kulą, no to musiało gasnąć w wodzie. Tylko jak to się działo że rano paliło się na nowo???

Jak byłam mała, to myślałam, że opłatek jest cytrynowy.

Gdy byłam mała i grałam w chowanego, zakrywałam sobie głowę kołdrą i myślałam, że nikt mnie nie widzi.

Myślałam, że "pirackie" płyty i kasety są wtedy, jak muzykę nagrywają jacyś inni wykonawcy i tylko na okładce się podają za jakiś znany zespół, żeby ludzie to kupowali.

Słyszałem prośby, by "nie przykrywać słoika wieczkiem" - a ja rozumiałem "wietrzkiem" - i w ten sposób stworzyłem słowo, którego znaczenie wydawało mi się logiczne. Ów "wietrzek" to było bowiem nic innego jak wieczko z dziurkami, by wnętrze słoja się wietrzyło (słoja, w którym mieszkał chomik).

A ja myślałam, że jedzenie gumy mamby razem z papierkiem jest po prostu inną możliwą formą spożywania jej. Tak jak w przedszkolu ludzie jedli mydło, klocki, piach i ogryzki jabłek. Taka wersja dla twardzieli.

Jak byłem mały, myślałem, że samochody kupuje się w kiosku w formie resoraków, a potem się je pompuje do normalnych rozmiarów.

Kiedy byłem mały i wybrałem się pierwszy raz nad morze (miałem może z 4 lata), to tak się zachwyciłem tym widokiem, że następnego dnia, ok. 6 rano, wstałem i pobiegłem do okna zobaczyć "czy morze jeszcze nie odpłynęło".... Z tekstu rodzina nabija się ze mnie do dzisiaj.

Kiedy byłam mała, nie potrafiłam zasnąć jeśli nie zawinęłam się w kołdrę jak w kokon, bo wydawało mi się, że w nocy pod łóżkiem mieszkają szczuropodobne stwory, które mnie pogryzą... Do dziś nie zasnę ze stopami odkrytymi... czasem wystawiam ręce, ale wolę kołderkowy kokonik, wtedy czuję się bezpiecznie.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Jak byłam mała, to oglądałam dużo kreskówek i w nich postacie zawsze były obrysowane czarnym konturem. Byłam w związku z tym święcie przekonana, że ludzie też są obrysowani czarną kreską i zawsze patrzyłam na nich jak cielę i dopatrywałam się tej kreski - jak nie mogłam jej zobaczyć (czyli zawsze) tłumaczyłam sobie, że to widać tylko z profilu.

Kiedy byłam mała, myślałam, że małe dzieci wychodzą z mamy brzuchem. I nigdy nie wiedziałam czym różni się cesarskie cięcie od naturalnego porodu...

Kiedy byłam mała sądziłam że tylko ja potrafie sobie "mówić" w głowie tak, że inni tego nie słyszą

[czyli po prostu myśleć!] i byłam bardzo zdziwiona, gdy okazało się, że nie jestem jedyna.

Zawsze wydawało mi się, że samochody mają twarze (światła + zderzak itd.) Niektóre były ładne, inne brzydkie czy śmieszne. Niektóre nawet kogoś przypominały.

Do dziś Żuk kojarzy mi się z Orłosiem z Teleexpressu.

Będąc w podstawówce nie wiedziałem czym jest seks, a w tym samym czasie na lekcji biologii nauczycielka powiedziała, iż plemniki idą w kierunku komórki jajowej, by doszło do zapłodnienia. Kiedy to usłyszałem, byłem święcie przekonany, że podczas spania w łóżku męża i żony mężczyźnie plemniki "wychodzą" z penisa i pełzną po pościeli do pochwy kobiety. Pełznięcie tłumaczyło nocne zmazy.

Kiedyś usłyszałem: "i wyskoczył na niego znienacka".

"Mamo, a kto to jest ten "Nienacek"?"

Myślałam, że spikerzy z telewizji widzą nasze mieszkania. Bardzo im zazdrościłam, że mają tyle inspiracji.

Jak byłam mała, myślałam że świat dorosłych jest mniej skomplikowany!!!

Ostatnio odkryłam moje pierwsze próby pisania. Wypisałam sobie receptę - prawie wszystkie litery napisałam w lustrzanym odbiciu.

Jak byłam mała, to myślałam, że Bozia to Maryja. Tylko zastanawiałam się nad stwierdzeniem "A Bozia rączek nie dała?" Moi rodzice tak mi mówili, jak nalegałam, by zrobili coś za mnie. Ale przecież to Bóg nas stworzył, a nie Maryja. Właściwie z tą Bozią wyjaśniło się niedawno.

Jak byłam mała, mama zawsze mowiła na Boże Narodzenie, że aniołki przynoszą prezenty, ale boją się dzieci i dlatego musiałam wyjść z pokoju. Pamiętam jak strasznie nie mogłam się doczekać jak dorosnę i je zobaczę...

Jak byłam mała, usłyszałam kiedyś tajemnicze słowo "drobnoustroje". Było to coś, co miało zaszkodzić, kiedy się nie umyje rąk przed jedzeniem. Tyle tylko, że dla mnie były to "drobne nastroje".

W wieku lat sześciu słowo "amfiteatr" wymawiałam jako "małpi teatr". No cóż,teraz jestem aktorką...

Jak byłam mała, to myślałam, że 11 to dziesięćdziesiąt jeden, 12 to dziesięćdziesiąt dwa i tak dalej...

Jak byłem mały, to myślałem, że przepływając Bałtyk od razu dotrze się na Antarktydę. Potem zweryfikowałem moje poglądy i doszedłem do wniosku, że przez nasze morze sąsiadujemy jednak z Antarktyką.

Do szóstego roku życia wierzyłem, że ludzie pływający w kajakach nie mają nóg, bo nie widać było kolan pływających w nich ludzi. Wyperswadował mi to tata, gdy mnie zabrał któregoś dnia na kajaki, ale miałem nielichego stracha, że przed wejściem do kajaku mi je każe uciąć. Całe szczęście, że mi wyjaśnił, że można pływać w kajaku i mieć nogi.