Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam, że w mojej szafie jest pająk (tarantula). Było to wynikiem tego, że śniło mi się, iż otworzyłam szafę i wyjęłam taka paczuszkę, z której wyszła tarantula. W tej szafie faktycznie taka paczuszka była. Niby wiedziałam, że to tylko sen, ale korzystałam z tej szafy tylko wtedy, gdy musiałam.

Nie ja pierwszy i pewnie nie ostatni, gdy byłem mały, myślałem, że liczba 100 jest ostatnią. Przez jakiś czas podziwiałem mamę, która pokazała mi, że umie liczyć do "ostatniej" liczby.

Jak byłam mała, mówiłam na świecący księżyc - "kęsik a jebie". Jak łatwo sie domyśleć bracia często wieczorami rozsuwali firanki i pytali się "A co tam jest?"

Przez długi czas myślałam, że istnieje taka dziwna istota, która nazywa się Scebra i która słynie z tego, że leje wodą. Wszystko to oczywiście przez powiedzenie "leje jak z cebra".

Jak byłem mały, myślałem, że w przyszłości będę inicjatorem powstania nowej marki samochodu. Wzorem Forda, postanowiłem nazwać ją moim nazwiskiem - Jankowski. Jak myślałem, że na całym świecie będą jeździć Jankowskim, to czułem się małym panem świata...

Do jeszcze zeszłego roku myślałam, że (na stacji benzynowej) 95 i 98 to rok wydania benzyny...

Jak byłem mały, a magnetowid to było coś fajnego, myślałem, że tak samo jak odtwarza kasety video, to również gdy wepchnę tam gazetę, to mi ją przeczyta... Niestety tak się nie stało.

Myślałem, że gdy jedzie się autobusem, to autobus stoi w miejscu a ziemia się porusza. Rodzice wytłumaczyli mi wtedy, że to nieprawda, jednak po kilku latach po lekcji fizyki na której mieliśmy temat o teorii względności Einsteina, zrobiłem w domu awanturę, bo okazało się że, miałem rację.

Jak byłam mała, mówiłam na cytrynę "żółcisty kwaśnik". Miałam wtedy ze 2-3 latka.

Jak byłem mały, bardzo chciałem iść do szkoły, bo myślałem, że będę tam za naukę dostawał pieniądze. Może to dlatego, że mam dwoje rodziców nauczycieli i oni po to właśnie idą do szkoły - aby zarobić.

Jak byłam mała, myślałam, że szynkę robi się z psich języków. No bo przecież tak podobnie wyglądają: psi język i plasterek szynki...

Myślałam, że tramwaje nie mają hamulców i zawsze strasznie się bałam jak tata zatrzymywał samochód na torach tramwajowych, że zginiemy całą rodziną zmiażdżeni przez pędzącą maszynę.

Słyszałam czasem 'mawia się w kuluarach o...'. W końcu zapytałam gdzie sie znajdują kuluary.

Gdy byłam mała, to głęboko wierzyłam, że gdy w kreskówkach ktoś jest goły i ma między nogami liść, to tak naprawdę mu tam urósł.

Gdy byłam mała, myślałam, że jak za każdym razem wychodzę z pokoju, wszystkie zabawki ożywiają. Więc często, wpadałam do pokoju nagle, żeby je przyłapać na gorącym uczynku.. Po jakimś czasie dałam sobie spokój, twierdząc, że zabawki są strasznie szybkie i zdążają wrócić na swoje miejsce.

Ach ta młodość.

Jeszcze w podstawówce myślałem, że Bliski Wschód to Białoruś, Litwa, Ukraina itp, bo przecież, jak sama nazwa wskazuje, leżą blisko i na wschodzie.

Jak byłam mała, myślałam, że tampony trzyma się w dłoni zamknięte podczas wysiłku fizycznego (była taka reklama chyba).

Jak byłem mały, myślałem, że niebo odbijające się w kałużach to inny wymiar świata i ogromnie się bałem chodzić po kałużach ze strachu, że wpadnę w jakąś straszną otchłań i się stamtąd nie wydostanę.

Myślałem, że wszystkie kobiety rodzą przez cesarskie cięcie, a dawno temu, gdy nie było środków znieczulających, rodziły ustami.

Jak ja byłam mała, to bałam się podczas zasypiania mieć rozłożonych nóg.

Zawsze miałam je podkulone, bo bałam się, że z drugiej strony pirat zacznie mnie łaskotać po stopach.

Jak miałem 12 lat, to myślałem, że PHP to coś takiego jak BHP.

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Kiedyś umiałam liczyć tylko do 29. Myślałam, że po tym jest "dwadzieścia-dziesięć, dwadzieścia-jedenaście itd." Ale mama odkryła przede mną tajemniczą trzydziestkę i nie tylko!

Będąc mała, sądziłam, że ci wszyscy ludzie, którzy mówią w innym języku, tak naprawdę w myślach wszystko sobie tłumaczą na polski i za nic nie mogłam zrozumieć idei bycia obco(nie-polsko)języcznym.

Jak byłam mała, nie wiedziałam co to znaczy 'wydać resztę' w sklepie. Byłam pewna, że jak coś kupię i okaże się, że mi pieniędzy brakuje, to pani sklepowa odda mi brakującą resztę. Sytuacja: Kupuję Kinder Niespodziankę, brakuje ok. 15 groszy. Ja patrze wyczekująco, pani: 'oddasz mi przy okazji'. Się bardzo zdziwiłam, że nie dała mi reszty. A potem, jak coś innego kupowałam, upomniała się o te kilka groszy, dopiero mama później w domu mi wytłumaczyła co i jak.

Kiedyś rodzice zmierzyli mnie i oznajmili, że mam już "metr dwadzieścia dziewięć", potem z dumą chwaliłam się całej klasie, że mam 29 metrów wzrostu...

Moja teoria na temat tego skąd się biorą dzieci opierała się na tym, że byłam świadoma, że mamusia nosi dziecko w brzuszku, a później wychodzi na świat przez... (jeśli tego nie wiecie, to poczytajcie sobie na wiki). Zagadką pozostawało dla mnie jak dziecko pojawia się w brzuszku. Sądziłam więc, że kiedy kobieta chce mieć dziecko, to dostaje od lekarza tabletkę-nasionko, po zjedzeniu której rośnie dzidziuś.

Jak byłam mała, myślałam, że Jezus jest Polakiem.

Jak byłem mały, to myślałem, że bozia istnieje

Jak byłam mała, to myślałam, że jak mama rodzi dziecko, to jej brzuch się na chwilkę otwiera i zamyka, żeby dziecko wyszło.

...że słonina to mięso ze słonia. Tylko dlaczego była tak ogólnie dostępna w Polsce...

Jak byłem mały, to modląc się zamiast: "błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus", mówiłem: "błogosławiony obok żywota Twojego".

Jak byłem mały myślałem, że w kościele trzeba siedzieć nago. Zawsze bałem się świętych obrazków i modlitw, bo kojarzyło mi się to z publiczną nagością.

Jak byłam mała, to myślałam, że mam kontury ciała obrysowane na sobie, tak jak postacie w bajkach.

Jak byłam młodsza, to myślałam, że zdjęcia oraz relacje filmowe z czasów II WŚ, a także produkcje o tejże tematyce są czarno-białe, bo wojna, jako okropna rzecz, odebrała światu wszystkie kolory (To była jedyna wojna, jaką mogłam wtedy kojarzyć). I choć nie mam problemu z wyobrażeniem sobie większości konfliktów zbrojnych w kolorze, nadal II WŚ pozostaje dla mnie czarno-biała, a jej kolorowe przedstawienia są dla mnie dziwne.

Jak byłem mały to myślałem, że sondy oglądalności przeprowadza się przez wielką stację, do której podłączone są kable z wszystkich telewizorów Polski, stąd wiedziano, że np. w niedzielny wieczór Polsat wybrało 5, a TVP1 6 milionów widzów. Czasem wyłączałem telewizor podczas scen nieodpowiednich dla dzieci, bo wiedziałem, że mogą mnie nakryć.

Jak byłam mała, będąc w kościele i słysząc jak śpiewano "Panie dobry jak chleb", myślałam, że śpiewa się "Panie dobry jak LEW". Do tego, wiedząc, że jestem spod znaku lwa, byłam z tego dumna, że Bóg jest dobry jak lew.

Jak byłem mały, myślałem, że jak ktoś ma raka, to że w brzuchu siedzi mu rak i tnie swoimi szczypcami wnętrzności i dlatego ludzie umierają.

Jak byłam mała i czytałam pewną książkę, myślałam że występują w nich bliźniacy - jeden jest Jędrzej, a drugi Andrzej. Dopiero w czwartej klasie podstawówki przekonałam się, że to to samo imię.

Jak byłem mały, myślałem, że od urodzenia "ciągnie" się za mną niewidzialny sznur, przywiązany z jednej strony do mojego domu, a z drugiej do mnie. Za każdym razem gdy przechodziłem pod zjeżdżalnią albo drabinkami na placu zabaw to musiałem wrócić tą samą drogą, by ten sznur się nie zaplątał. Tak samo jak zjeżdżałem windą, to później nie mogłem wejść po schodach tylko musiałem tą windą wjechać z powrotem. A to wszystko po to, żeby moje życie nie było poplątane...

... hejnał z wieży kościoła mariackiego grają tylko o 12. Podczas wizyty u rodziny w Nowej Hucie prawie się popłakałem, bo była 11.30 a mama jeszcze piła kawę. Na szczęście wujek załatwił, że zagrali z godzinnym opóźnieniem. Specjalnie dla mnie!!!

Kiedyś w domu mieliśmy taki pamiątkowy zestaw porcelanowy do kawy, herbaty. I mama zawsze mówiła, że to dla mnie i dla mojej siostry, jak już się ożenimy/wyjdziemy za mąż. Strasznie długo myślałem, że się z moją siostrą będę musiał ożenić...

Myślałam, że prezerwatywy są przepuszczalne, tzn. że na czubku mają dziurkę czy coś w rodzaju sitka. Tłumaczyłam to sobie tak, że nie zatrzymują spermy, tylko zabijają plemniki (w końcu są kondomy ze środkiem plemnikobójczym).

Jak byłem mały, to myślałem, że jak komentator mówi np. : "w okolicach pola karnego" to chodzi o jakiegoś Polaka rnego.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci pojawiają się na świecie ot tak, kiedy tylko dwóch ludzi złączy wielkie uczucie miłości. Zaczęłam sie zastanawiać nad prawdziwością tego po obejrzeniu kilku odcinków "Mody na sukces"...

Jak byłem mały, myślałem, że dzieci idą do szkoły za karę, tak samo jak dorośli idą za karę do więzienia.

Jak miałam jakieś trzy lata, myślałam, że kiedy mówi się, że chce się dokądś iść, powtarza się początek nazwy tego miejsca. Tak jest gdy mówi się "do domu", a ja wydumałam sobie, że to ogólna reguła i mówiłam np.: "la lasu", "pa parku", "ka karku" (kiedy chciałam, żeby ktoś wziął mnie na barana) i "ła łac łabaw" (na plac zabaw).

Jak byłam mała to wierzyłam, że jak wyjdę na deszcz to urosnę, dlatego często mialam anginę.

Jak byłam mała, moja mama udawała czasem głos kaczora Donalda. Byłam święcie przekonana, że ten kaczor to naprawdę mieszka w jej gardle, ma tam łóżko, duży budzik, a krtań służy mu jako wieszak na ciuchy...

Jak byłem mały, to myślałem, że MacGuyver był z zawodu takim cwaniakiem, że nauczył się tego w jakiejś specjalnej szkole.

Jak byłam mała, byłam swięcie przekonana, że jeśli wyjadę z mojego miasta, to będzie to już inny kraj.

Kiedyś wydawało mi się, że byłam chłopcem, ale tata uciął mi siusiak i zostałam dziewczynką.

Najgorsze jest to, że każdemu to opowiadałam.

Myślałam, że prezerwatywy zakłada się na język.

Jak byłam mała, wszytsko co było w bajkach wydawało się realne, więc stanęłam na barierce balkonu z parasolką i chiałam pofrunąć tak jak Myszka Miki. Na szczęście mama szybko zareagowała.

Mama mi wmówiła, że kiedy połknę gumę, to przyklei mi się do wlotu do brzucha i nie będę mógł nic jeść i umrę w końcu z głodu. Pamiętam, że jak pierwszy raz przez pomyłkę połknąłem ją, to się strasznie przeraziłem i czekałem jakiś czas, czy coś się stanie, a kiedy potem coś zjadłem, to na szczęście okazało się, że nie mam zatkanego brzucha.

Jak byłam mała, to myślalam, że jak nie dojdę do domu przed jadącym za mną autem tudzież traktorem, to nie wiem co mi się stanie, bo kurde zawsze biegłam z całych sił, żeby być pierwsza.

Jak byłam mała, przez przypadek nałykałam się sproszkowanej kredy. Koledzy z podwórka powiedzieli, że to beton i że jeżeli napiję się czegoś, to on skamienieje mi w gardle i się uduszę. Postanowiłam nic nie pić do końca życia. Oczywiście za godzinę już o tym zapomniałam i tylko parę dni później przypomniałam sobie to zdarzenie i zdziwiłam się, że żyję.

Jako pięciolatka byłam przekonana, że nie potrzebuję rodziców i że spokojnie poradziłabym sobie ze wszystkim sama. Jedyne, czego potrzebuję, to portfel mojej mamy. Chodziłabym do sklepu, wybierałabym to, czego potrzebuję, a pani ekspedientka sama brałaby odpowiednią ilość pieniędzy z portfela (nie umiałam liczyć pieniędzy).

Kiedy byłem mały, to "O.K." czytałem jako "o kur*a".

Jak byłem mały, to piłem dużoooo wody mineralnej i kiedy po wypiciu całej butelki czułem jak przelewa mi się w brzuchu, to dziadek wmawiał mi, że stworzyłem tam sobie mały staw i teraz wyklują mi się tam żaby. Do dziś mam wrażenie, że coś mi kumka w brzuchu.

Kiedyś myślałem, że jest restouracja, a nie restauracja. No bo przecież to w zasadzie tak się mówi, nie?

Kiedy mój kuzyn był mały, zawsze pokazywał nam tulipany i tam lipany.

Jak byłam mała, to nie rozumiałam po co mamie tyle podpasek - uważałam, że miesiączkę ma się tylko raz w miesiącu przez bardzo krótki czas i 12 podpasek powinno starczyć na cały rok.

Jak byłam mała, byłam przekonana, że wojny i głód to coś, co się działo dawno, dawno temu, a teraz wszyscy żyją w zgodzie i dostatku.

Gdzieś tak do 7. roku życia myślałem, że "Złotopolscy" to teleturniej, a że za teleturniejami nie przepadałem, to zawsze wychodziłem z salonu, nie mogąc się przekonać o czym jest ten program.

Myślałem, że "ijotka" to jedna litera w alfabecie. Oprócz tego myślałem, że "fasola" to jedna nuta.

Kiedy byłam mała, myślałam, że tylko my mamy w domu wannę. U innych ludzi widziałam zawsze tylko prysznic, więc myślałam, że wanna to taki nasz rodzinny wynalazek. Prawdę odkryłam dopiero po obejrzeniu jakiegos filmu, w którym kobieta brała kąpiel właśnie w wannie i wtedy spytałam się rodziców jak to jest.

Miałam w przedszkolu kolegę Czarka, który strasznie mi dokuczał. Podczas kolędy "Pójdźmy wszyscy do stajenki" śpiewałam: "byś nas wyrwał z Czarka mocy".

Jak byłem mały, to myślałem, ze w nocy po całym moim domu biegają myszy i szczury (mieszkałem na 4 piętrze w bloku). Bałem się wyjść w nocy do kibelka.

Mama powiedziała mi, że "made in China" oznacza, że coś zostało wyprodukowane w Chinach. Chciałam pochwalić się wiedzą i umiejętnością analizy i widząc napis na pudełku, krzyknęłam: "Mamo, a te kredki są zrobione w Polandzie!". Było mi bardzo wstyd, gdy dowiedziałam się smutnej prawdy.

Jak byłam mała, to myślałam, że Jezus, Maryja i św. Józef byli oczywiście Polakami.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że jak się skacze po podłodze (rodzice mi tego bardzo zabraniali), to wpadnie się do sąsiadów. Nie znałam ich. Wiadome mi było tylko tyle, że nazywali się Kaczorowie. Bałam się ich, gdyż myślałam, że pan Kaczor to taki wielki człowiek, któremu z dzioba sączy się piana i trzyma oburącz siekierę. Natomiast panią Kaczorową wyobrażałam sobie jako starsza kobietę, która ma kok, a w nim ludzkie kości. I oni mieli tańczyć dookoła wielkiego kotła, który stał w miejscu, w którym skakałam. Do tej pory sobie to przypominam. Gdy ich o to osobiście wypytałam, jakie było moje zdziwienie gdy się dowiedziałam prawdy.

...że w lodówce siedzi taki gość co zapala światło. Do dziś nie lubię lodówek!

Myślałem, że Zagłębie Ruhry to miejsce w Polsce, gdzieś na Śląsku, obok którego przebiega wielka, metalowa rura. Z tego błędu zostałem wyprowadzony dopiero w późnej podstawówce.

Jak byłam mała, to myślałam, że podpaski służą do noszenia pod pachami. Superchłonne powłoki miały chronić przed mokrymi plamami na bluzkach. Do tej pory nie mam pojęcia jak ja na to wpadłam.

...Maryja jest moją mamą, w końcu Matka, nie?

Kiedy byłam mała (miałam na pewno mniej niż 4 lata), umiałam już oczywiście bardzo dobrze mówić, ale miałam okropny kompleks, że nie umiem rozmawiać. Chodziło mi o mówienie takim specjalnym dorosłym tonem, który jak sądziłam nie służył do prostej komunikacji, tylko był pewnego rodzaju grą uprawianą przez dorosłych w sobie tylko wiadomym celu. Na podwórku za domem ćwiczyłam tą umiejętność (chodziło o długie przemowy wymawiane specjalnie modulowanym tonem i pełne szczególnie napełniających mnie zachwytem słówek typu: prawda, tego, oraz yyy i eee pomiędzy wyrazami) i bardzo się zawstydziłam jak kiedyś sąsiadka zaczęła się śmiać podsłuchując mnie przez siatkę.

Kiedy byłem mały, myślałem, że mówi się "nietowiary" zamiast "nie do wiary". Zdziwienie wywołał u mnie tytuł programu na TVN, gdzie pewny byłem, że to oni się pomylili.

Byłem pewny, że po 14 jest 20, tak też nauczyłem liczyć całą grupę w rzedszkolu.

"Urodziłem się w roku 1976 - dwa lata po największym w dziejach tryumfie polskiego futbolu i dwa lata przed wyborem polskiego Papieża. Przez całe dzieciństwo, a może i później, byłem absolutnie pewien, że Polska jest odwieczną piłkarską potęgą oraz że papież zawsze jest Polakiem..."

- Jerzy Pilch "Miasto utrapienia"

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Kiedyś myślałam, że jestem Wilmą z Flinstonów.

Mój kuzyn, kiedy był mały, wrócił kiedyś z przedszkola i oznajmił, że wszyscy w przedszkolu to "JERDOŁY".

Rodzina lekko osłupiała, ktoś przytomnie zapytał - a dlaczegóż to? Na to mały Filip: jeden kolega postawiony do kąta, krzyczał, że wszyscy to jerdoły: pani, dzieci i wszyscy w ogóle. Chodziło rzecz jasna o "straszne" przekleństwo, które rzucił głównie na panie, czyli nazwanie ich pierdołami...

Filip był tym autentycznie urzeczony i stosował niestety dość często...

Jako dziecko byłam przekonana, że gdy zamykam oczy, świat robi się ciemny, ponury, straszny, a ludzie zamieniają się w wampiry. Wszystko oczywiście wraca do normy, gdy tylko oczy otworzę.

Dziś dochodzę do wniosku, że musiałam stanowić interesujące widowisko, gdy zamykałam oczy i próbowałam je znienacka otworzyć, na tyle niespodziewanie, by zaskoczony świat nie zdążył się zmienić, a żebym ja mogła zobaczyć jego prawdziwą naturę.

Jak byłam mała... tak bardzo nie wyobrażałam sobie swojej dorosłości, że myślałam, że kiedy będę miała już te 18 lat, to najzwyczajniej w świecie - umrę. I nie było w tym dla mnie nic dziwnego.

Kiedyś myślałem, że zmartwychwstaniemy, czyli ożyjemy i wyjdziemy z grobów ponownie.

Kiedy byłem mały, to bałem się czarnych numerów rejestracyjnych wymalowanych na zielonych brezentowych plandekach przykrywających samochody (teraz nie ma już plandek, więc się nie boję). Z kolei bardzo podobały mi się czaszki na tabliczkach z informacją "Uwaga, wysokie napięcie". Pewnie dlatego, że miały takie szerokie i szczere uśmiechy.

Jak byłem mały, to myślałem, że będę musiał ożenić się z moją siostrą.

Jak byłem mały, to myślałem, że jedynym państwem na Ziemi jest Polska.

Gdy byłem mały, myślałem, że jak grają mecz piłki nożnej w telewizji, to oni nie zmieniają się połowami, tylko kamerzysta przechodzi na drugą stronę.

Jakiś czas myślałem, że wróble to dzieci gołębi....

Długo byłem przekonany, że Aleje Jerozolimskie są w Jerozolimie

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się zasadzi drewniany patyczek po lodach, to wyrośnie drzewko... Efektem było zdziwienie babci, która na działce odkrywała masę patyczków powtykanych w grządki.

Kiedy byłam mała, myślałam ze "H***" to takie imię. Kiedyś sie w coś bawiłam, mieliśmy wymyślone imiona, ale jak to bywa, ktoś się zapomniał i powiedział do kolegi po imieniu, na co ja: "on nie jest Łukasz, on jest h***!"

Jak byłem mały, to myślałem, że połknięta guma wychodzi nosem, bo mi tak mama powiedziała...

Jak byłam mała, to najpierw myślałam, że dzieci są od bocianka, potem jednak ktoś mi powiedział, że pan musi język do nosa wkładać kobiecie, a wydawało mi się to okropne. Zastanawiałam się też jak w takim fakcie zakłada się prezerwatywy... Tym bardziej, że sądziłam iż to kobieta musi je zakładać.

Kiedy byłam mała, myślałam, że życie to taka bajka, która za jakiś czas się skończy i zacznie nowa, w której to, co było wcześniej, nie będzie się liczyło. Ot, taki mój filozoficzny wymysł.

Kiedy byłam mała, myślałam, że to, co chłopcom wisi pod siusiakiem, to wycieraczka do niego. I że dlatego mój brat przy sikaniu nie musi używać papieru.

Jak byłam mała, byłam strasznym niejadkiem - rodzice więc straszyli mnie, że jak nie będę nic jeść, to mi się żołądek od środka sam strawi. Wierzyłam w to bardzo długo.

Kiedyś myślałem, że "Can't touch this" MC Hammera to jakieś "Kanciastas". Znałem i takich, którzy uważali, że te słowa to "pięć ciastek"...

Jak byłam malutka i nie umiałam wymawiać "R", tata usilnie próbował mnie tego nauczyć... I udało się... Nauczyłam się i to chyba za dobrze. Lalka stała się rarką, a latarka ratarką itd. Wreszcie tego "R" było za dużo.

Kiedy byłem mały, myślałem że Bóg i Jezus to ta sama osoba. Nie zastanawiałem się jak to jest że Bóg stworzył ludzi, a potem urodziła go Maryja.

Jak byłam mała, nie chciałam stanąć na klapie kanalizacyjnej, bo myślałam, że Norek [z "Miodowe lata"] wyjdzie stamtąd i mnie porwie...

...wyblaknąć to znaczy zczernieć bo wyblacknąć.

...Dąbrowski wynalazł telefon.

Jak byłem mały i nie chciałem jeść, to mama mówiła do mnie: "Na co czekasz, na oklaski ?" A ja myślałem, że dostanę zielony groszek... Nie wiem czemu tak to kojarzyłem.

Myślałam, że w brzuchu mam gumisie i to, co zjem, spada im na stół i one to jedzą wtedy.

Był kiedyś taki program "Domowe przedszkole". W piosence na początku programu leciał taki tekst: "...tupta nocą jeż...". Jak byłem mały, myślałem, że to wszyscy śpiewają tak: "...tu ptanocą jeż...". Zawsze zastanawiałem się co to takiego ta "ptanoc".

Myślałam,że "ożenić się" to znaczy potrzeć brodą o brodę (osobników płci przeciwnej, rzecz jasna).

Zawsze lubiłem chodzić do kościoła. Nie dla wiary - podobały mi się wnętrza. No, ale jak już byłem na mszy, to chciałem jakiejś duchowej korzyści. Więc przysłuchiwałem się, co mówi duchowny. Jednego razu nie dosłyszałem i walnąłem na cały głos: "KSIĄDZ, CO MÓWISZ???" Miałem 5 lat.

Zawsze byłem święcie przekonany, że piekło znajduje się we wnętrzu Ziemi.

Po jakimś czasie kolega mnie uświadomił, że tak naprawdę piekła nie ma, bo on kiedyś zepsuł globus i on był pusty w środku.

Jak byłam mała, to zamiast mieć na nogach siniaki - mialam świniaki.

Czy, jeśli są prawosławni, to Protestantów można by było nazywać "Lewosławnymi"?

P.S. Katolicy byli by wtedy "Centrosławni"

Jak byłam mała, to myślałam, że kury mają trzy nogi. Nawet kłóciłam się o to z rodzicami i babcią, która sama miała kury. Byłam zaskoczona, gdy pokazała mi kury z dwiema nogami.

Ciocia nauczyła mnie kiedyś jak rozpoznać byka - otóż krowa ma cztery wymiona, a byk tylko jedno. Najzabawniejsze jest to, że wtedy już wiedziałam czym się różnią chłopcy od dziewczynek, po prostu nie skojarzyłam, że tak samo może być u zwierząt.

Myślałam, że bliska rodzina to znaczy, że mieszka blisko. Dlatego zastanawiałam się dlaczego mój wujek, który mieszka w Kanadzie, jest moim najbliższym wujkiem.

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Jak byłam mała, myślałam, że jak będę się kładła spać i odwrócę się w stronę ściany głową, to za mną zakradnie się jakiś facet z nożem i pistoletem i mnie zadźga... Wtedy się strasznie bałam.

Jak miałam siedem lat, byłam w zoo w Chorzowie (tam są betonowe makiety dinozaurów). Wtedy myślałam, że tak właśnie wyglądają skamieliny - logiczne, nie? Potem, jak mi ktoś wytłumaczył, że się wykopuje tylko same kościotrupy, to sądziłam, że w Chorzowie wzięli szkielety i poobkładali je betonem.

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Gdy byłam w 6 klasie podstawówki, uczyłam się do kartkówki z historii. Było coś o jakimś Rafaellu i o Madonnie, ale było napisane, że on ją malował w XVI w. i nie mogłam za zadne skarby pojąć jak Madonna - gwiazda Ameryki - może mieć tyle lat, że Rafael malował ją w XVI w. i tak ładnie wyglądać teraz.

Jak byłam mała, to myślałam, że diabeł jeździ cygańskimi wozami.

... że w piosence "O mój rozmarynie" w trzeciej zwrotce jest " i ostrąsza belkę" a nie "i ostrą szabelkę". Przez długi czas zastanawiałam się, co znaczy "ostrąszać".

Jak byłem mały, to myślałem, że doba ma 59 godzin tak jak są minuty i sekundy i się dziwiłem, że człowiek aż tyle godzin może przesypiać.

Gdy śpiewano w kościele pieśń "Zwycięzca śmierci" i był w pewnym momencie tekst: "na cud Jonasza", długo się zastanawiałem o jaką "Nacudję" chodzi i dlaczego jest nasza.

Jak byłam, myślałam, że szkoła jest fajna.

Jak byłam mała, mama mi powiedziała, że jak się światełko zaświeci w bojlerze, to znaczy, że byłam niegrzeczna. Cały czas się strasznie starałam i tylko gapiłam czy czasem się nie zaświeci, a ono było popsute.

Gdy byłam mała, sądziłam, że gdy będę obgryzać paznokcie, to one wypełnią cały "pojemniczek", który znajduje się w brzuchu na odpadki i on wtedy pęknie, a ja wybuchnę. Tak się tego bałam, że aż ze strachu obgryzałam paznokcie...

Myślałem, że ludzie, którzy giną w filmach to bandyci, którzy dostali karę śmierci i im zaproponowano, że mogą w sumie zostać zabici w filmie.

...resztę sprzedawca wydaje niezależnie ile klient da pieniędzy.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w zakładzie wulkanizacyjnym chowa się i naprawia wulkany.

Kiedy byłem mały, myślałem, że "zagranica" to jakiś kraj w Europie.

Ponadto byłem przekonany, że Mercedes i Polonez są nie do odróżnienia na pierwszy rzut oka.

Przez to, że moi rodzice są wielbicielami opery, jako dziecko byłam przekonana, że po włosku nigdzie się nie mówi, tylko że jest to taki specjalny język do śpiewania. Żeby ładnie brzmiało. Potem, jak zobaczyłam Włochy na mapie, to zaczęłam myśleć, że tam ludzie nie mówią, tylko śpiewają wszystko to, co chcą powiedzieć i zastanawiałam się skąd wiedzą, na jaką melodię śpiewać i co się robi z tymi, którzy fałszują...

Nie rozróżniałem samochodów marki Mitsubishi i Subaru. Myślałem, że jest taki samochód "Mitsubaru".

Jak byłam młodsza, to myślałam, że seks oralny to pierwszy seks i to na dodatek z prezerwatywą.

...myślałam, że obojniak to osoba biseksualna.

...myślałem, że seks się robi przez tyłek.

Moje dzieciństwo przypadło na lata '80 i byłam zapalonym fanem "Dziennika telewizyjnego". Dzięki czemu sądziłam, że Pentagon to państwo, mniej więcej tak samo jak Iran czy Pakistan.

Myślałam, że nasz świat znajduje się na globusie jakiegoś olbrzyma, który z kolei też mieszka na globusie jeszcze większego olbrzyma. Oczywiście na naszych globusach też wyobrażałam sobie maleńkich ludzi, którzy mieli globusy...

Jak miałam 8 lat, zastanawiałam się po co kobietom podpaski. Doszłam do wniosku, że chyba nie trzymają moczu i dlatego je noszą. Ale dlaczego wszystkie i nie zawsze?

Jak byłem mały, bardzo nie lubiłem chodzić do dentysty. A najgorzej było wtedy, gdy miałem wyrywane mleczne zęby. Zostawała po takim zębie dziura jak lej po bombie. Zawsze dotykałem to miejsce językiem, żeby sprawdzić, czy rośnie mi już nowy ząb. Mama mnie ostrzegała, żebym tego nie robił, bo jak będę w tej dziurze grzebał jęzorem, to wyrośnie mi dzikie mięso. Groźba była bardzo skuteczna, bo nigdy mi dzikie mięso nie wyrosło.

...że wszystkie wszystkie futrzaste zwierzęta świata to psy, tylko że różnych ras.

Gdy byłam mała, to myślałam , że szparagi to to samo co fasolka szparagowa!

Jak byłam mała, to myślałam, że kobiety, które mają rude włosy, jadły strasznie dużo marchewek, więc by mieć ogniście rude włosy jadłam marchewkę kilogramami, co niestety wiele nie zmieniło.

Jak byłem mały, myślałem, że jak taka duża mucha będzie mi siedziała na ręce dłużej niż 5 sekund, to umrę o_O

Jak byłam mała, to myślałam, że w kasecie magnetofonowej siedzą takie małe ludziki i za każdym razem śpiewają tekst od początku... i puszczałam kasety dziesiątki razy, żeby sprawdzić, czy kiedyś się zmęczą.

Jak byłam mała, to myślałam, że seks uprawiają tylko Amerykanie, bo zazwyczaj w amerykańskich filmach pokazywali jakieś odważniejsze sceny, na które ja patrzyłam kątem oka.

Jak byłam mała, myślałam, że wróbel to pisklę gołębia.

Dość długo wyobrażałam sobie "gumkę" jako taką zwykła recepturkę i nie byłam w stanie wymyśleć, jak niby to ma powstrzymywać plemniki...

Jak byłam mała, to ubzdurałam sobie, że na świecie istnieje kraj CZUNKJA. Rodzice próbowali mi uświadomić, że taki kraj nie istnieje, ale nie dałam się przekonać, bo ja nawet znałam muzykę (uczyłam się wówczas gry na fortepianie i wymyślałam piosenki czunkajskie) i język czunkajski (zrozumiały tylko dla mnie), którym potrafiłam się posługiwać.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszelkie wyroby mięsne robi się z ludzi. Kiedy nie było mięsa w sklepie, myślałem, że po prostu w okolicy nikt dawno nie umarł.

Mój kuzyn jak był mały myślał że pachwina to taka inna nazwa pachy i któregoś dnia podniósł rękę do góry z okrzykiem "Eksponuję swoją pachwinę!"

Kiedy byłam mała, a rodzicom zepsuł się telewizor... myślałam, że młotek jest uniwersalnym narzędziem do naprawy i bardzo dokładnie przywaliłam nim w tv. Mamusia musiała mnie uświadamiać, że młotek nie służy do naprawy telewizorów.

Na kilku płytach chodnika obok mojego domu są odciski dłoni. Mama mi wytłumaczyła, że można zrobić takie odciski w cemencie kiedy jest mokry, więc kiedy padało, próbowałem zrobić odciski swoich rąk na płytach chodnikowych. Nie działało.

Jak byłem mały, to miałem straszny kompleks. Mianowicie - twierdzilem, że usta są niemęskie. Chciałem je obciąć...

Myślałem, że zabawki na półce mnie zamordują od razu jak zasnę. Ile ja nocy nie przespałem...

Jak słyszałam "Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew, po tych makach szedł żołnierz i ginął...", to myślałam, że na Monte Cassino rosną kwiaty-wampiry.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszyscy mają na imię Mateusz i dopiero potem zmieniają swoje imię.

Kiedy byłam za głośno, moja Babcia zawsze mówiła "Cicho, bo przyjdzie Zdzicho i rozwali towarzycho". Milion lat bałam się Zdzicha, sądząc, że jest to wielki garbaty potwór, który przychodzi w nocy i zabiera dzieci.

Jak byłam mała, myślałam, że w McDonaldzie można kupić tylko zestaw Happy Meal z zabawką, bo wtedy rodzice kupowali mi jedynie ten zestaw.

Myślałem, że w trakcie wyborów kandydaci oddają głos zawsze na swoich przeciwników, nigdy na siebie. "Przecież to by było nieeleganckie głosować samemu na siebie, szczególnie będąc tak ważną postacią jak polityk" - tak sobie kombinowałem...

Jak byłam mała i oglądałam jakiś film, to jeśli czegoś nie było widać w całości (bo np. nie mieściło się w kadrze), pochodziłam do telewizora i parzyłam na ekran z boku, myśląc, że zobaczę co jest w "środku" filmu.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że będę duży, a nie jestem.

Jak byłam mala, to myślalam, że dzieci rodzą się przez pępek...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak zjem pestkę od jakiegoś owoca, to mi potem w brzuchu urośnie.

Była taka piosenka Kabaretu Starszych Panów o dziewczynie z chryzantemami. Byłam święcie przekonana, że chodzi o "psy z antenami".

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

...że do ucha w nocy wejdą mi jakieś robaki. Mam 30 lat, kurde, i nadal kiedy kładę się spać, zasłaniam uszy włosami, tak na wszelki wypadek.

Jak jeszcze na Romów mówiło się Cyganie, to myślałam, że oni się tak nazywają, bo ich kobiety mają duże cyce.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jezus był Polakiem, bo przecież wszystko po polsku mówił.

Jak byłam mała, to myślałam ,że

bieg 1 to jazda bardzo wolno

bieg 2 to jazda wolno

bieg 3 to jazda ze średnią prędkością

bieg 4 szybka jazda

bieg 5 bardzo szybka jazda

a "R" to RAKIETA.

Jak byłam mała, to myślałam, że za ogródkiem mojego przedszkola jest wielki, piękny las, z rzeką, łąkami i pagórkami. I taki też obraz zapisał się o dziwo do dziś w mojej pamięci.

Tylko że przedszkole to znajdowało się w samym centrum Krakowa, nieopodal Wawelu.

W podstawówce uczyłam się piosenki, gdzie słyszałam:

"Nad dachami mu zaleci,

muza - czyli weny znak...",

a ja się zastanawiałam: co mu zaleci???

I tak przez wiele lat sie zastanawiałam.

A powinnam słyszeć:

"Nad dachami muza leci,

muza - czyli weny znak,

czemuż wam poeci..."

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci wychodzą z brzucha mamy przez pępek i zawsze zastanawiałam się jak to możliwe by pępek się tak rozszerzył.

Jak bylem mały, myślałem ze jest godzina 100.

...że ludzie z innych krajów, którzy nie znają polskiego, tak naprawdę jednak wiedzą o co chodzi.

Jak byłam mała i oglądałam czarno-białe filmy, to byłam pewna, że ludzie kiedyś też byli czarno-biali.

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Jak byłem mały, to myślałem że, "the end" to najlepszy aktor na świecie, gdyż występował w każdym filmie.

Zawsze zastanawiało mnie co znaczy słowo "smaryja" w powiedzeniu "Jezu, smaryja!"

Jak byłam mała, to myślałam że w kościele mówi Bóg, a nie ksiądz.

Jak byłam mała, to myślałam, że na filmach ludzi naprawdę zabijają, więc byłam przekonana, że do właśnie takich filmów biorą ludzi z ciężką kliniczna depresją...

Gdy byłam mała, to myślałam, że ludzie, którzy przechodzą przez pasy na jezdni nie zostają potrąceni przez jadące auta tylko dlatego, że przechodzą bardzo szybko. Rodzice zresztą mówili, gdy tylko weszłam na pasy "szybciutko, trzeba iść szybciutko!". Tak więc gdy miałam przejść sama przez ulicę by dotrzeć na plac zabaw, rozpędzałam się i biegłam jak najszybciej. Na szczęście nic mi się nie stało, za którymś razem kierowca auta zatrzymał się, zaprowadził mnie do mamy i wyjaśnił całą sytuację.

W kościele zamiast "...pełne są niebiosa" z wielkim przekonaniem fałszowałam: "...będę sobie niosła" - nawet wykłócałam się o to z koleżankami!

Strasznie nie lubię, kiedy gryzą mnie komary. Kiedyś jak byłam mała, to robiłyśmy z siostrą wieczorem dla nich zupę, nazywałyśmy to Zupą Dla Komarów . Temperowałyśmy kredki ołówkowe i tzw. bambino. Byłyśmy święcie przekonane, że to działa.

Gdy byłem bardzo mały i gdy rodzice na mnie krzyczeli kiedy coś przeskrobałem, wówczas siadałem w kącie i zamykałem oczy - myślałem że gdy zamknę oczy, to nikt mnie nie widzi.

...myślałem, że ten koleś co jest w TV też patrzy na mnie :D

Własnie odczytuje wasze wpisy. I jestem w szoku. Dopiero po 15 latach dowiedziałam sie, że w koledzie jest "porodziła syna" - ja cały czas śpiewałam "poroniła.

Jak byłam mała i rodzice mówili "ale na tych drogach korek", to myślałam, że na ulicach są porozkładane korki takie do zatykania otworu, żeby woda nie wypłynęłam z umywalki.

Jak byłam mała, często podróżowałam z moim tatą pociągami... Zawsze mówił, że jest umówiony z Jeleniem na skraju lasu i muszę go uważnie wypatrywać, bo kiedy go zobaczę, powinnam mu pomachać. Wierzyłam tacie bezgranicznie, ponieważ zakładałam, że zawsze mówi prawdę.

Jeleń rzeczywiście bardzo często tam był. Dopiero jak dorosłam, zrozumiałam, że mój tata po prostu odwracał moją uwagę, aby mieć troszkę spokoju podczas podróży.

Jak byłam mała, to myślałam, że mówi się zamiast "tapczan" - "tafczan". Wierzyłam tak dość długo, aż do pewnego wieczora, kiedy to grałam z bratem w "Koło fortuny" na komputerze i akurat ja wymyśliłam hasło [tafczan], a on miał zgadywać. Kiedy już były wszystkie literki oprócz "f", a "p" nie działało, to nie wiedział, co jest grane i uświadomił mnie, że mówi się "tapczan". Pobiegłam szybko do mamy spytać i sprawdzić, czy brat przypadkiem nie żartuje, żeby wygrać rundę.

Jak byłem mały, ksiądz na religii powiedział nam, że jak się słucha jak ktoś przeklina, to jest to grzech. Dzień przed I Komunią Świętą brat zaczął mówić brzydkie słowa, a ja się popłakałem, że Bóg mi nie udzieli komunii.

Jak byłem mały, lubiłem, jak woda z wanny po kąpieli ścieka do kanału. Po kąpieli na wczasach w plastikowej wanience pytałem mamę czy zabrała kanał, bo nie mogłem sobie wyobrazić dokądinąd ta woda się wyleje.

Gdy zapytałam mamę po co są podpaski, stwierdziła, że przykleja się je do brzucha gdy on boli. I powiedziała, że jak mi będzie bolał, to mi też da podpaskę. Długo w to wierzyłam, ale z drugiej strony nigdy przy bólu brzucha o nią nie poprosiłam, bo bałam się bolesnego odrywania od skóry...

Mój wujek miał Forda Sierrę i myślałam, że to nazwa od nazwiska panieńskiego cioci - Sierakowska.

A mój chłopak za to myślał, że nazwa pomadka wzięła się stąd, że dziewczynka dostaję szminkę po matce.

Kiedy w telewizji rozpoczynała się emisja ogłoszenia płatnego, kazałam rodzicom natychmiast zmienić kanał, bo myślałam, że to oni będą musieli zapłacić za to ogłoszenie.

W dzieciństwie zawsze mówiłam "wchała" a nie "chwała" lub "wchast" a nie "chwast".

Cały czas do tego podsycali mnie moi bracia.

Kiedy byłam mała, myślałam, że seks to coś okropnie złego i w ogóle przeciwko Bogu itp. Myślałam, że nie jest on konieczny, aby narodziło się dziecko. Byłam święcie przekonana, że kiedy dwoje ludzi bierze ślub, to zaraz po nim tak automatycznie zachodzi się w ciążę. Pyk i już. Nie pasowali mi tylko moi sąsiedzi, którzy mieli dziecko dopiero 4 lata po ślubie...

Jak byłem mały, to myślałem, że żeby jeździć samochodem, trzeba obracać kierownicą (ciągle kręcić w koło) i że sprzęgło służy do jeżdżenia w tył.

Gdy byłam mała i słyszałam w kościele tekst 'pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję', zachodziłam w głowę, na cholerę komu pokój księdza.

Jak byłam mała, myślałam, że po zjedzeniu kilku źdźbeł trawy, wyrośnie mi w brzuchu boisko.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że deszcz pada gdy "aniołki płaczą", a grzmoty to nic innego jak "bąki Pana Boga".

Kiedy byłam mała, to myślałam że jak się przechodzi po pasach, to trzeba chodzić tylko na białych liniach, bo jak nadepnę na czarną, to samochody mnie rozjadą. Zawsze się dziwiłam jak rodzice mogą tak spokojnie przejść przez jezdnię...

Poprosiłam mamę żeby kupiła mi te słodycze tokwicze, bo nigdy ich nie jadłam. Usłyszałam to u Golców... "Gdy widzę słodycze to kwiczę".

Jak byłam mała, to myślałam, że... praca dorosłych jest dla wszystkich taka sama i polega na odkurzaniu jednego wielkiego dywanu. I dlatego starałam się odkurzać w domu, żeby mogli odpocząć...

No comment...

Jak byłam mała, myślałam, że prezerwatywę zakłada się na jądra.

Jak byłam mała, to byłam święcie przekonana o tym, że jest taki kraj jak Ameryka. Tata zawsze mi mówił, ze moja ciocia mieszka w Ameryce. I zawsze myślałam że Kanada i USA to są jakieś województwa Ameryki...

Jak byłam mała, to wyłączałam telewizor kiedy gadał Gierek. Strasznie dużo mówił ten człowiek jak na mój wtedy mały rozumek, więc wyłączałam telewizor mówiąc: "teraz sobie mozesz gadac".

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ksiądz zbiera na ofiarę, to bierze się pieniądze, a nie daje. Pewnego razu gdy przechodził koło mnie ksiądz, wyciągnąłem całą garść monet i powiedziałem "na chipsy". Moi rodzice się śmieli, po czym oddali księdzu wszystkie pieniądze. Przez długi czas się do nich nie odzywałem.

Jak byłam mała, na śmierć przerażała mnie Buka z Muminków, zawsze jak oglądałam tę bajkę, to czekałam na moment z Buką (ewentualnie z Hatifnatami), po czym zakrywałam oczy, darłam się i piszczałam. Dzisiaj lubię horrory i dalej boję się Buki (czuję, że ona istnieje naprawdę, czasami słyszę jak się zbliża - to jest już chyba nieuleczalne).

Mam na imię Agnieszka i moje imieniny są 21 stycznia. Kiedyś, bardzo dawno temu, gdy spojrzałam w kalendarz, zobaczyłam, że właśnie w tym dniu są imieniny "Agnieszki, Jarosława". Byłam święcie przekonana, że tak mam na drugie imię. Jak głęboka była moja rozpacz, gdyż nie chciałam nazywać się jak chłopak. Nie wiem, kto mi uświadomił, że mam tylko jedno imię...

Myślałam, że w szafie jest mumia.

Dopóki nie zaczęłam się uczyć włoskiego (5 lat), myślałam, że angielski to jedyny inny język obcy.

Byłem kompletnie rozczarowany, ze na granicy państw chmury nie zmieniają kształtu, a wiatr wieje tak samo. Tego doświadczyłem gdy miałem 4 lata, w Świnoujściu.

Jak byłam mała (ale szczerze to tak do połowy podstawówki), myślałam, że w czasie seksu mężczyzna wkłada kobiecie jądra do pochwy, bo penis służy tylko do siusiania. Ale wiedzę miałam podbudowaną naukowo - po prostu był strasznie zagmatwany obrazek w encyklopedii.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że Polska na pewno nie leży w Europie, która jawiła mi się jako kraina luksusu i obfitości. Do dziś pamiętam moje zdumienie, kiedy okazalo sie, że jednak...!

Jak byłem mały, myślałem, że jak będę miły dla ludzi, oni odwdzięczą mi się tym samym.

Jak chodziłem do podstawówki, to myślałem, że kobietę można zapłodnić przez odbyt. A to dlatego, że nie wiedziałem, że narząd kobiety jest tak nisko i jest dojście z dwóch stron.

Myślałam, że Murzynki mają białe (bo nieopalone!) piersi.

...że zużyte tampony na sznureczkach to breloczki do kluczy.

Jak byłam mała, wujek powiedział mi, że fasola w zupie fasolowej to robaki. Argumetnował to mniej więcej tak: "Widzisz to białe (tu wskazywał na część ziarenka fasoli, z której kiełkuje roślinka)? To jest robaczek, on się ukrywa tam w śodku ziarenka. Jak w ogóle można jeść robaki?" Tak skutecznie obrzydził mi tę zupę, że do dziś mi nie smakuje.

Jak byłam mała, to tata nabrał mnie, że R na skrzyni biegów w samochodzie to RAKIETA. Zapytałam go jak to działa, a on mi na to, że w chwili zagrożenia kierowca naciska RAKIETĘ, a samochód leci parę metrów w górę, potem spada i wszystko jest dobrze. Nie mogłam tego zrozumieć i do dzisiaj nie wiem do czego służy R.

Jak byłam mała, myślałam, że w łóżku są jakieś potwory i bałam się wyprostować nogi, bo myślałam, że mi odgryzą nogi. Więc zawsze spałam z podkulonymi nogami. Powiem szczerze, że do dziś z przyzwyczajenia śpię z podkulonymi nogami.

Moi koledzy (i to nie mali, ale faceci po trzydziestce!) myśleli, że hemoroidy to robaki, które pasożytują w odbycie i można się nimi zarazić, jak się siedzi długo na czymś brudnym.

Kiedy byłam mała sądziłam że tylko ja potrafie sobie "mówić" w głowie tak, że inni tego nie słyszą

[czyli po prostu myśleć!] i byłam bardzo zdziwiona, gdy okazało się, że nie jestem jedyna.

Kiedy byłam mała, myślałam, że gdy wyciągnę korek z wanny i cała woda zniknie, z tej 'dziury' wyskoczy jakiś potwór i mnie zje, więc kiedy wyciągałam korek, od razu uciekałam z łazienki.

Kiedyś myślałem, że prąd elektryczny zawsze płynie do żarówki - i z plusa i z minusa. Tam w wyniku jakiejś reakcji prąd się traci i powstaje światło - wyobrażałem to sobie, że te cząsteczki prądu się biją lub strasznie ściskają, że aż ten drucik świeci. Na lekcji fizyki w podstawówce byłem pewien, że pani się pomyliła, gdy narysowała, że prąd wcale nie płynie też z plusa, tylko do plusa. Już miałem jej zwrócić uwagę, że chyba kierunek strzałki narysował się jej w zła stronę, ale na moje szczęście nie miałem na tyle odwagi.

Jak byłam mała, dziadek często mowił mi "Dzień dobry, jestem z kobry, telewizor macie, to mnie oglądacie", a ja myślałam, że ten ktoś ma na imię Skobry...

Jak byłam mała, to myślałam, że do szkoły trzeba codziennie nosić wszystkie książki, jakie się ma. Bez względu na to, jakie są lekcje. I nawet przez jakiś czas je codziennie targałam.

We wczesnej młodości myślałem, że 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9 to wszystkie istniejące liczby, bo nigdzie na kalkulatorze nie mogłem znaleźć np. liczby 11...

Swojego czasu była popularna piosenka: "Różowy balonik przyleciał przez komin", oraz była coroczna akcja puszczania baloników w świat (bodajże w "Domowym przedszkolu"). Co roku wierzyłem, że balon przyleci akurat do mnie i co roku spędzałem cały dzień patrząc w okno w oczekiwaniu na gumową zabawkę.

Jak byłam mała, to myślałam, że będę księżniczką mieszkająca w zamku i pewnego dnia odnajdzie mnie przystojny książę. Niestety, do dziś na niego czekam...

Jak byłam mała, to myślałam, że w nocy na balkonie stoi sarna.

Jak byłem mały, to myślałem, że w serialach i filmach podczas kręcenia jednej sceny jest tyle kamer, ile różnych ujęć i w ogóle nie robi się cięć. Poza tym myślałem, że w filmach wszystko nagrywa się chronologicznie, a kobieta całując się z mężczyzną zajdzie przez to w ciążę.

Jak byłam mała, to myślałam, że moi rodzice wybrali nazwisko dla naszej rodziny. Myślałam, że jak ja będę dorosła, też sobie wybiorę nazwisko. Kiedyś jak rozmawiałam o tym z siostrą, wyśmiała mnie i poprawiła.

W dzieciństwie myślałam, że żona łosia to łososina. Miałam tedy ze 6-7 lat. Kiedy miałam 12 lat, na przyrodzie mieliśmy o ssakach. Mało uważałam, bo byłam zamyślona.

[P] - Pani

[J] - Ja

[P] Zuziu jak się nazywa partner łosia?

[J] Łososina, proszę pani.

Kiedyś spytałem mamy co to jest "sex". Ona się zaczerwieniła i po chwili powiedziała, że to taki sport dla dorosłych. Bardzo długo myślałem, że tak właśnie jest.

Jak byłem mały, to myślałem że "dziwka" to "dziwna kobieta"...

Przy okazji jakiejś różnicy zdań prawie nazwałem tak swoją matkę, miałem powiedzieć coś w stylu: "ale z mamusi dziwka", ale na szczęście w porę ugryzłem się w język.

Jak byłem mały, to zdarzało się, że byłem niegrzeczny. Wtedy rodzice mówili: "Jak nie będziesz grzeczny, to przyjdzie po ciebie Węszybieda". To było bardzo skuteczne, bo od razu się uspokajałem. Byłem pewien, że ów Węszybieda to sąsiad z piętra, pan Szymański, który był bardzo dużym mężczyzną z gęstą rudą brodą i wyglądał dość strasznie, choć w rzeczywistości był bardzo poczciwym człowiekiem.

Kiedy byłam mała, myślałam, że istnieje tylko Polska, a reszta krajów jest zmyślona.

Kiedy byłam mała i oglądałam jakiś serial, bądź film, myślałam, że u każdego w domu w każdym pomieszczeniu są gdzieś ukryte kamery i nagrywają co się dzieje u każdego w domu.

Gdy byłem mały, bałem się pana YaPy z reklamy Terravity. Był to dobrze zbudowany, łysy i uśmiechnięty od ucha do ucha mężczyzna tańczący z animowaną krową. Gdy tylko widziałem reklamę, miewałem sny, w któych on gonił mnie w ciemnościach przez deszcz. Ani razu nie złapał, budziłem się w porę...

Jak byłem mały, to myślałem ze byka też sie doi...

Jak byłem małym chłopcem, to zastanawiałem się o co chodzi w piosence z Domowego Przedszkola. Dokąd tu ptanocą jeż. W zasadzie to skumałem dopiero po dwudziestce.

Przez długi czas śpiewałam w kolędzie "Bo uboga była / Rondel z głowy zdjęła". Którejś Wigilii rodzina dosłyszała, co śpiewam i kolędowanie musiało zostać przerwane do momentu, kiedy wszyscy przestaną się śmiać.

Jak mama zaparzyła tacie herbatę, a tata jej spróbował i powiedział: ta herbata "mnie sianem pachnie". A ja w swojej inteligencji, po 5 minutach się pytam... Tato, co to znaczy "miesian"?

Jak byłam mała, myślałam, że na drabinę mówi się "dabija", a na jarzębinę - "bijaba".

Jak byłem mały, to mówiłem "lokopotywka", a nie lokomotywa.

Jak byłem mały to myślałem, że Święty Mikołaj naprawdę istnieje. Po latach żałuję, że ktoś uświadomił mi jaka jest prawda.

Znowu chcę wierzyć w Mikołaja , Mikołaju wróć !!

Jak byłam mała, to miałam taką małą pozytywkę w kształcie serca. Zawsze myślałam, że w niej w środku siedzi mały krasnoludek i gra na cymbałkach. Do dzisiaj ją mam.

Jak byłam mała, myślałam, że jak zjem pestkę jabłka, to w brzuchu wyrośnie mi nowe jabłuszko.

Jak byłam mała, to przekręcałam "życie, życie jest nowelą" na "życie, życie to jest welon".

Gdy byłem mały i słyszałem tekst piosenki Rynkowskiego "Jedzie pociąg z daleka" fragment:

"A prywatnie być blondynem

Mieć na głowie włosów las

I na łóżku z baldachimem

robić coś nie jeden raz"

Przez długi czas zastanawiałem się kim jest ten Baldachim i co można z nim robić w łóżku.

Jak byłam mała, to dziadek pokazał mi raz portret Napoleona w książce i powiedział, że to Napoleon Bonaparte. Ja się długi czas zastanawiałam, co musiało być "naparte", żeby to był Napoleon... (Napoleon, bo naparte)

Jak byłam mała, to dziwiło mnie czemu nie mogę latać, skoro skaczę z tapczanu i macham rękami najszybciej jak tylko mogę. No co, przecież ptaki latają... Codziennie próbowałam latać, ale nigdy nie wzbiłam się w powietrze.

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Myślałem, że ziemniaki są z balkonu (w bloku) - mój ojciec skonstruował skrzynię na ziemniaki na balkonie (28 lat temu...) no i jak "moja Pani Nauczycielka" zapytała to najgłośniej się darłem, że wiem - ogólnie siara bo zaskoczyłem po sekundzie, jak się wiara zaczęła śmiać... wtedy to nie było śmieszne :)

Jak byłam mała, myślałam, że zapłodnienie odbywa się przez pępek. Trzeba się mocno przytulić i jajeczka taty wlatują do brzuszka mamy, łączą się z komórką mamy i powstaje dzidziuś. Tak mama mi tłumaczyła...

Bałam się długo kąpać w wannie, bo jak skóra na piętach robiła się taka całkiem pomarszczona, wydawało mi się, że mi te pięty odpadną. To samo dotyczyło koniuszków palców.

Gdy byłam mała, myślałam, że w miejscu, gdzie znajduje się przejście dla pieszych, można stąpać tylko i wyłącznie po białych pasach, a po czarnych polach nie wolno, gdyż można dostać mandat. W związku z tym zawsze przechodząc przez pasy skakałam tylko po białych polach.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszędzie są kamery, nawet u mnie w domu. I kiedy szedłem się wypróżnić, to zawsze sprawdzałem czy nikt mnie nie obserwuje.

Gdy byłem mały, myślałem, że łaty na ubraniach działają jak plastry. Mama przyszywała łatę, a rana na spodniach (dziura) goiła się po jakimś czasie.

Jak byłem mały, to usłyszałem, że Bóg mówił do ludzi przez zapalony krzaczek. No i chciałem sobie podpalić drzewko, żeby go posłuchać...

Jak byłem mały (w czasach PRLu), to byłem święcie przekonany, że na świecie jest tylko język polski i język obcy. Na dodatek byłem święcie przekonany, że chcąc przetłumaczyć coś z polskiego na obcy, wystarczy czytać polskie wyrazy na wspak. Potem przyszły czasy video i kaset VHS - i już wiedziałem, że jest więcej niż tylko jeden język obcy.

Jak byłem mały, myślałem, że kobiety uwielbiają uprawiać seks codziennie.

Kiedy pierwszy raz poznałem liczby dwucyfrowe, uważałem, że ich cyfry powinny być połączone kreską, no bo trzeba jakoś odróżnić czy to jest jedna liczba czy też dwie osobne cyfry. Np. skąd wiadomo czy 10 to dziesięć czy jeden i zero?...

Bardzo długo zdawało mi się, że zamiast tekstu pieśni, który idzie: "Klękam z radością", śpiewa się: "Kwękam z radością".

Jakoś nie pasowało mi to do kontekstu, taki oksymoron się zrobił.

Jak byłam mała to myślałam, że ludzie z telewizji tak naprawdę nie istnieją.

Myślałem, że gwałci się tylko i wyłącznie palcem, bo taki film z Chuckiem Norrisem oglądałem i tam jego kobietę zgwałicili i mi się tak skojarzyło, że to tylko palcem się robi.

Jak byłam mała, to myślałam, że fasola jest ulepiona z ziemniaków.

Jak byłam mała... to wierzyłam, że zabawki są w pewien specyficzny sposób "ożywione" Np. że mają uczucia, odczuwają ból. Kiedy przychodziłam do domu z nowym misiem czy lalką, to zawsze przedstawiałam nowego przybysza reszcie zabawek albo zawsze tuliłam zabawki kiedy upadły i bałam się czy nic im się nie stało.

Udawałyśmy często z siostrą, że znamy język angielski i bełkotałyśmy między sobą naśladując:

"bue wołrara łuwyby" i inne w tym stylu. Jezu, ale byłyśmy głupie, choć dzieci też, bo nam wierzyły.

Jak byłam mała, to myślałam, że "Renault" i "Reno" to dwie różne marki samochodów...

Myślałam, że w światłach przy przejściu dla pieszych siedzi mały człowieczek, który zmienia ich kolor.

Jak byłam mała, to myślałam, że skoro mój brat ma siostrę (czyli mnie), to ja też muszę mieć siostrę. No bo jak... on ma, a ja nie?! Dziwne...

Kiedy byłam mała, to myślałam, że np. angielskie słowa, ludzie sobie wymyślają.