Jak byłem mały, to myślałem, że...

Kiedy byłam mała, myślałam, że bliska rodzina znaczy mieszkająca blisko. Ponieważ moja babcia mieszkała daleko - była daleką rodziną, a że kuzynka blisko, to była bliską rodziną.

Chyba do 7 roku życia byłam święcie przekonana, że idzie się do "kocioła", a nie do "kościoła". "Kościół" więc to był "kociół". I zastanawiałąm się o co chodzi, bo przecież w "kociole" gotują czarownice...

Kiedy byłam mała, zawsze chciałam pojechać do Europy!

Myślałam, że to gdzieś bardzo daleko stąd.

Kiedy byłam mała, sądziłam, że pociągi czerpią prąd z szyn i dlatego jeśli ktoś rozerwałby szyny, te przestałyby jeździć w całym kraju! (Chyba wzięło mi się to z zabawkowej kolejki).

Jak byłam mała, to myślałam, że Maryja i Jezus są małżeństwem, a Bóg to ich dzicko... W ogóle nie wiedziałam, że był Józef.

Jak byłam mała, to tata nabrał mnie, że R na skrzyni biegów w samochodzie to RAKIETA. Zapytałam go jak to działa, a on mi na to, że w chwili zagrożenia kierowca naciska RAKIETĘ, a samochód leci parę metrów w górę, potem spada i wszystko jest dobrze. Nie mogłam tego zrozumieć i do dzisiaj nie wiem do czego służy R.

...w nocy wampir wyssie mi krew. Zawsze chowałem się cały pod kołdrę.

Jak byłem mały, to obejrzałem z rodzicami film "Ostatni smok", w którym gral Sean Connery. Później ciągle krzyczalem, że chcę obejrzeć film "Żongonery", gdyż byłem przekonany, że to jest wlaśnie tytuł tego filmu.

...istnieje taka roślina "nacudja" i rośnie na Golgocie tylko. Bo przecież w tekście jest napisane "nacudjo nasza". Aaa alleluja. Byłam mocno zdziwiona, jak na religii dyktując tekst do zeszytów, ksiądz mi powiedział, że tam jest coś o Jonaszu.

Jak byłam mała, w moim pokoju była taka pufa, w której coś grzechotało. Myślałam, że to pokeball z pokemonem dla mnie i że jak będę starsza, wyruszę jak Ash w drogę (za dużo się Pokemonów naoglądałam).

Jak byłam mała, na każdy przelatujący odrzutowiec (taki, co zostawia na niebie smugę dymu) mówiłam "lipiec". Nie wiem, skąd mi się to wzięło ale do dziś mówię "o, lipiec leci".

Kiedy byłam mała, myślałam, że życie to taka bajka, która za jakiś czas się skończy i zacznie nowa, w której to, co było wcześniej, nie będzie się liczyło. Ot, taki mój filozoficzny wymysł.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś mnie dotknie, to czyta mi w myślach...

Jak byłam mała to myślałam, że gdy ktoś daje mi misia jako prezent, to wsadził mu do oczu kamery, żeby mnie obserwować.

...Myślałam że "dziewica" to biedna kobieta.

Kiedy byłam mała, myślałam, że małe dzieci wychodzą z mamy brzuchem. I nigdy nie wiedziałam czym różni się cesarskie cięcie od naturalnego porodu...

Jak byłam mała, to na parę butów mówiłam "buty, buty" dlatego że zawsze były dwa.

Kiedy byłam mała, myślałam, że za szafą, na strychu, mieszka "Pani sowa". Nie było by to szkodliwe, gdyby nie fakt, że zostawiałam jej tam jedzenie żeby nie umarła z głodu. Jakiś czas później mama odkryła moją 'tajemnicę" wraz z 16 zielonymi kanapkami...

Kiedy byłam mała, to myślałam, że koniec Świata nastąpi wraz z przybyciem pałer-rendżersów.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że podpaski się wkłada pod pachy, aby pochłaniały pot.

Jak byłam mała, mówiłam "królik dowsia-czarny", bo wielkim problemem było dla mnie 'doświadczalny'.

Miałam 4 lata i sądziłam, że mam 4 palce. A jak skończę 5 lat to urośnie mi piąty palec, tak jak innym dzieciom w przedszkolu. I naprawdę patrząc na dłoń widziałam tylko cztery palce!

Jak byłam mała, to dzieci oglądały różnego rodzaju horrory i panicznie bały się "Candymana". Ja jako że horrorów oglądać nie mogłam i nie wiedziałam, czego miałabym się bać, zapytałam rodzicieli kto to jest 'candyman', na co ojciec, lingwista: 'Candy', kochanie to oznacza słodycze, a 'man' - mężczyzna albo inaczej mowiąc człowiek". A więc sobie ubzdurałam, że Candyman, którego wszyscy się boją, to osoba, która wytwarza jadowite cukierki, które jak je włożysz do buzi, zabarwiają ci język na zielono i robisz się cały różowy, a potem umierasz. Więc trzeba było się pilnować: jeśli ktoś częstował cukierkami, to mógł to być przebrany Candyman i potem zabierał twoje ciało i wrzucał do studni. Wyobraźnię to ja miałam bujną, o tak!

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie języki są takie same tylko inaczej się wymawia, np.

firanka po angielsku to fajranka itp.

Jak byłam mała, myślałam, że...

- Thriller ma trzy części

- Fuhrer, Stalin i Lenin to określenia jednej osoby, która wygląda jak Charlie Chaplin.

- Jak wielu, że w telewizorze są wszystkie te rzeczy, które widać. Pewnego dnia, po godzinach namysłu, kąpiąc się, zawołałam tatę, i oznajmiłam mu, że włączę 'Śpiącą Królewnę', wtedy tata "rozbije" telewizor, ja wyjmę różdżkę, odczaruje rozbity telewizor i będę zbawiać świat.

- Że to kobieta zakłada prezerwatywę (zasugerowałam się jakimś obrazkiem krążka dopochwowego)

- Jak huśtam nogami, to huśtam na nich diabła

Jak byłam mała, to wyobrażałam sobie, że mam rudego kota i nie rozumiałam, że widzę go tylko ja. Mamie kazałam go łapać, ale nigdy jej się to nie udało, ku mojemu wielkiemu zmartwieniu.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę gumę do żucia, to umrę. Kiedyś niechcący połknąłem i miałem ogromny dylemat czy o tym komuś powiedzieć - w końcu powinienem przecież niedługo umrzeć. Nie podzieliłem się jednak tym z nikim i jak nic mi się nie stało (czekałem kilka dni, żeby się upewnić), to zrozumiałem, że chyba to jednak lekko naciągana teoria z tym umieraniem była...

Kiedyś myślałam, że chmury są zrobione z lodów. I mówiłam: "Jak pójdę do nieba, to będę siedziała na takiej chmurze, która będzie miała smak truskawkowy. Będę ją jadła i jadła, a ona się nigdy nie skończy". (Chciałam tak, bo lubiłam różowy).

Jak byłem mały, to myślałem, że mapy, które nie są niebiesko/zielono/żółto/czerwone to mapy innych planet.

Jak byłem mały, to modląc się zamiast: "błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus", mówiłem: "błogosławiony obok żywota Twojego".

Jak byłem mały, to miałem straszny kompleks. Mianowicie - twierdzilem, że usta są niemęskie. Chciałem je obciąć...

Myślałem, że zabawki na półce mnie zamordują od razu jak zasnę. Ile ja nocy nie przespałem...

Jak byłem mały, to myślałem, że tylko ja mam wolną wolę, a inni ludzie są już zaprogramowani.

Jak byłem mały, to myślałem że Bóg jest ogniem, żarówką i wszystkim innym co świeci, nie rozumiejąc przekazanej w przedszkolu głębokiej myśli - Bóg jest światłością.

Jak byłam mała, myślałam, że w toalecie żyją aligatory i jak za głęboko wpadnę tyłkiem do kibla, to mi go odgryzą ...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak pod koniec mszy ksiądz mówi "Idźcie w pokoju Chrystusa", a my odpowiadamy "Bogu niech będą dzięki", to dziękujemy panu Bogu za to, że możemy już wyjść z kościoła.

Jak byłam mała, to myślałam że Jacek to Jacław...

Jestem z Częstochowy, jest u nas klub żużlowy Włókniarz Częstochowa. Jak byłem mały, brat zabrał mnie na mecz Włókniarza z inną drużyną w 1 lidze żużlowej. Żużlowcy się ścigali, a ja wciąż nie mogłem doprosić się odpowiedzi który to jest ten Włókniarz - w niebieskim czy w czerwonym kasku?

Do niedawna myślałem, że podczas meczu jest sytuacja nazwana "przy miłej korzyści", a nie "przywilej korzyści".

Jak byłem mały i dostałem pierwszy komputer, zostałem z nim sam w pokoju. Naoglądałem się wcześniej filmów z gadającymi komputerami, toteż chciałem się i z moim zaprzyjaźnić. Wpisywałem mu 'cześć', 'jak się nazywasz?' i takie tam inne teksty, a on ciągle na to 'Syntax Error'. Myślałem, że mnie nie lubi. Twardo walczyłem o jego względy.

Jak byłam mała, to myślałam, że film "Awantura o Basię" to naprawdę "Awantura o basie (dźwięk)", bo tam w tym filmie wszyscy strasznie głośno się kłócili, a bas jest głośny...

Kiedyś myslałam, że gwalt to jak jakiś facet złapie za cycki bez pozwolenia...

Jak byłam mała, to myślałam, że będe piękna, szczupła i bogata.

Jak byłem mały, to myślałem, że twórcami bajek o Scoobym Doo i Flinstonach są dwie panie: Hanna i Barbara (nad nazwiskami się wtedy nie zastanawiałem). Nie mogłem się nadziwić, gdy później odkryłem przez przypadek, że są nimi panowie William Hanna i Joseph Barbera.... Sami musicie przyznać, że nazwiska mogą zmylić.

Jak byłam mała, to myślałam, że kura się pisze przez "ó" bo wymienia się na kogut.

Nie wiem, skąd mi się to wzięło, ale bardzo długo myślałam, że w Zwiastowaniu uczestniczył Archanioł... Zofia. To było takie fajne, że to była tak jakby kobieta, że potem długo nie chciałam przyjąć do wiadomości, że to był jakiś Gabriel...

Jak byłam mała, nie wiedziałam co to znaczy 'wydać resztę' w sklepie. Byłam pewna, że jak coś kupię i okaże się, że mi pieniędzy brakuje, to pani sklepowa odda mi brakującą resztę. Sytuacja: Kupuję Kinder Niespodziankę, brakuje ok. 15 groszy. Ja patrze wyczekująco, pani: 'oddasz mi przy okazji'. Się bardzo zdziwiłam, że nie dała mi reszty. A potem, jak coś innego kupowałam, upomniała się o te kilka groszy, dopiero mama później w domu mi wytłumaczyła co i jak.

Jak byłam mała, mówili na mnie Kika. Obejrzałam kiedyś bajkę, gdzie właśnie występowała Kika, która odgrywała "czarny charakter". Potem myślałam, że cały świat mnie nienawidzi, bo wszyscy tak na mnie mówią, a przecież Kika jest taka straszna.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Jak byłem mały, myślałem, że "Made in China" to taka specjalna firma zabawek. Byłem zachwycony, że mam tak dużo gratów tak znanej firmy. Zatem pod łóżkiem zrobiłem specjalny garaż tylko dla samochodów tej marki.

...jak bylem mały, to myslałem, że bóg istnieje!

Jak byłam mała, to myślałam, że Św. Mikołaj chowa do worka dzieci kiedy są niegrzeczne. I że przychodzi nie tylko w święta, ale cały rok. Więc kiedy na Mikołaja pojawiał się brodaty facet z workiem, to ja zamiast się cieszyć, uciekałam w popłochu, płakałam i zastanawiałam się co takiego strasznego nabroiłam. Wszystko przez moją mamę, która wymyśliła sobie, że będzie mnie straszyć Św. Mikołajem. Kiedy dowiedziałam się, że Mikołaj nie istnieje, to wcale się nie zmartwiłam.

Kiedy pierwszy raz poznałem liczby dwucyfrowe, uważałem, że ich cyfry powinny być połączone kreską, no bo trzeba jakoś odróżnić czy to jest jedna liczba czy też dwie osobne cyfry. Np. skąd wiadomo czy 10 to dziesięć czy jeden i zero?...

Jak byłem mały, to myślałem, że z dymu z ogniska powstają chmury.

Zimą, na święta, kiedy stała choinka, zawsze myślałam, że w bombkach mieszkają małe ludki... Zawsze z nimi rozmawiałam . Wydawało mi się, że to jest wielkie miasto, gdzie jest wszystko to, czego brakuje tutaj. No i chciałam tam się znaleźć.

Myślałem, że nudyści to nudziarze, którzy się cały czas nudzą i zanudzają innych. Wnioskowałem z tego, że oddzielne plaże dla nudystów są po to, aby nie zanudzali normalnych ludzi i nie psuli im wypoczynku nad wodą.

Jak byłam mała, to myślałam, że w nocy przez okna do pokoju zaglądają ufoludki i porywają ludzi. Z tego powodu bałam się spać w łóżkach na widoku: wybierałam te przy oknie, przytulając się maksymalnie do ściany, albo zakrywałam się cała kołdrą, tak żeby kosmici nie mogli mnie widzieć.

Jak byłam mała, myślałam, że jestem chłopakiem.

Jak byłam mała, myślałam, że w dniu ślubu każda kobieta stając przed ołtarzem staje się najpiękniejsza na świecie, choćby na co dzień nie wyglądała najlepiej. Taki rodzaj magii. Ale jak to się dzieje, że po ślubie znowu wraca do "normalności", nie potrafiłam wyjaśnić.

Jak byłem mały, to myślałem, że dzieci rodzą się przez pępek mamy.

Jak byłem mały, myślałem, że jak przesłucham kasetę, to nie będę mógł już drugi raz tego słuchać, bo głos został wysłuchany i zniknął.

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie!' jest 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Pani'. Zastanawiałam się o jaką panią chodzi. Doszłam do wniosku, że o tą, która czyta prośbę do Boga.

Jak byłam mała, to myślałam, że żeby zajść w ciążę trzeba jeść dużo owoców i warzyw.

Myślałem, że gdy jedzie się autobusem, to autobus stoi w miejscu a ziemia się porusza. Rodzice wytłumaczyli mi wtedy, że to nieprawda, jednak po kilku latach po lekcji fizyki na której mieliśmy temat o teorii względności Einsteina, zrobiłem w domu awanturę, bo okazało się że, miałem rację.

...to myślałam, że jak chce się zaadoptować dzieci z domu dziecka, to trzeba najpierw za nie zapłacić.

Jak byłem mały, to myślałem, że dziewczynki nie robią kupki.

Jak byłam mała, to myślałam, że napletek to wierzchnia część pleców (na-pletek = na plecach). Dlatego kiedyś usiadłam mojej leżącej mamie na plecach i z radością oznajmiłam, że "teraz zrobię mamie masaż napletka!".

...że "dążuan" to człowiek, który do czegoś dąży...

W czasach kiedy Coca Cola była luksusem i kiedy jako dzieci dostawaliśmy ją bardzo rzadko, ja najbardziej ubolewałem, że nigdy nie zaznałem najlepszego smaku Coli, bo na puszce zawsze był napis "Best before end" i data w odległej przyszłości, a ja nigdy nawet się nie zbliżyłem do tej daty, kiedy Cola jest best.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszyscy mają na imię Mateusz i dopiero potem zmieniają swoje imię.

Jak byłam mała, a tata mówił, że ktoś idzie do więzienia na dożywocie, myślałam, że idzie na 100 lat.

Myślałem, że Murzyni nie mogą być lekarzami, bo lekarze noszą białe kitle, a do Murzynów mi to nie pasowało.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak byłam mała, to myślałam, że aby mieć dziecko, to trzeba chodzić koło szpitala i myśleć: "Chcę mieć dziecko, chcę mieć dziecko".

Jak byłem mały, to myślałem,

że cały świat to wielka bajka

(w której każdy pisze swoją opowieść i się to sprwadza !!)

Jak byłem mały, myślałem, że samochody kupuje się w kiosku w formie resoraków, a potem się je pompuje do normalnych rozmiarów.

Jak byłem mały, to myślałem, że "różniczka" to "wyniczek odejmowanka".

W dzieciństwie zawsze mówiłam "wchała" a nie "chwała" lub "wchast" a nie "chwast".

Cały czas do tego podsycali mnie moi bracia.

Jak ja byłam mała, to bałam się podczas zasypiania mieć rozłożonych nóg.

Zawsze miałam je podkulone, bo bałam się, że z drugiej strony pirat zacznie mnie łaskotać po stopach.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie sportowe motory nazywaja sie 'Hondayamaha' i kiedy jakiś zobaczyłem, darłem się wniebogłosy "Ooo, hondajamaha , hondajamaha!!!!!!"

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedyś świat był czarno-biały (i dlatego wszystkie filmy nie mają innych kolorów), a dopiero potem zrobił się kolorowy.

Jak byłem mały to nie odróżniałem ziemi i podłogi od siebie. Jak coś upadło mi na ziemię, mówiłem że upadło mi na podłogę. Dopiero po śmiechach moich rówieśników dowiedziałem się, że jest jednak subtelna różnica...

Jako dziecko myślałam, że tylko ja, jedna jedyna mam coś tak wspaniałego jak ślina. Przez jakiś czas czułam się dzięki temu jak ktoś niezwykły i wyjątkowy.

Do 13. roku życia myślałem, że "zgwałcić" znaczy "zgnieść wałkiem".

Jako kilkuletni dzieciak myślałam, że jak ktoś umrze, to od razu się zamieni w kościotrupa i strasznie się bałam, że kiedyś zobaczę to na własne oczy...

Dostałem kolejkę na święta, niestety zasilacz nie wyrabiał i kolejka stawała. Święcie myślałem, że Gwiazdor patrzy zza balkonu i zatrzymuje kolejkę jak za długo się bawię.

Myślałem, że cyrk i wesołe miasteczko to to samo.

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

Gdy byłem mały, to myślałem, że dzieci robi się skacząc po łóżku.

Jak byłam mała, myślałam, że w McDonaldzie można kupić tylko zestaw Happy Meal z zabawką, bo wtedy rodzice kupowali mi jedynie ten zestaw.

Jak miałam kilka lat, to wydedukowałam, że dziecko rodzi się przez odbyt mamy, bo wydawało mi się, że ta z 3 dziurek u pań jest najbardziej rozciągliwa.

Kiedy byłem mały, pewnego razu wcinałem z kuzynką czereśnie i połknąłem przez przypadek pestkę. Kuzynka powiedziała mi, że mi drzewo w brzuchu wyrośnie i jak już będzie na tyle duże, to mnie rozerwie. Oprócz czereśni, najadłem się wtedy strachu.

Jak byłam mała, myślałam, że szynkę robi się z psich języków. No bo przecież tak podobnie wyglądają: psi język i plasterek szynki...

Jak byłam mała, to bardzo bałam się Buki z muminków. Ona była przerażająca... a teraz straszę nią młodszą siostrę.

Jak byłem mały, to na ośmiornicę mówiłem ośmierdzica.

...komunia w kościele to coś w rodzaju dokarmiania głodnych. Proste - jak jesteś głodny po męczącym godzinnym siedzeniu w kościele, to pożerasz sycący opłatek, a jak nie, to dajesz sobie spokój. Wnioskując z powyższego, księdza uważałam za kogoś w rodzaju restauratora.

Jak byłam mała, bałam się chodzić do toalety, ponieważ po obejrzeniu jakiegoś filmu, myślałam, że w rurach grasuje wielki wąż albo krokodyl i gdy usiądę na sedesie, to mnie wciągnie i zje.

Kiedyś byłem przekonany, że slowo "Burdel" to marka ciężarowego (koniecznie niebieskiego) samochodu. Pewnego razu jadąc pociągiem na wakacje z Tatą, rozmawiałem z jakimś innym małym chłopcem i przekonywałem go, że taki samochód jest i głośno poprosiłem Ojca, żeby przyznał mi rację, bo "Tata widział nie raz 'Burdel' i może potwierdzić, że istnieje itd." (Mniej więcej tak to ująłem. Pasażerowie byli bardzo zdziwieni, nie mowiąc o Ojcu).

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa jest stolicą Szczecina.

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Jak byłam mała, to myślałam, że skoro 1 zł to 100 groszy a na przykład jeden dolar to 4,50 zł to uznałam, że żeby mieć jednego dolara ludzie muszą mieć 450 centów.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana, że całowanie się "takie jak na filmach" jest piekielnie trudne, dlatego też trenowałam na swoim młodszym bracie, liżąc go po zębach. Dopiero później mama wytłumaczyła mi, że całowanie jest tylko dla dorosłych.

Od czasu zobaczenia d'Artagnana w wersji rysunkowej, długo nie mogłem oglądać żadnych innych (nie-rysunkowych) ekranizacji. Jakoś nie mieściło mi się w głowie, że to jest ta sama bajka, w której główny bohater nie jest gadającym pieskiem, chodzącym na dwóch nogach...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się mówi "trzęsie się jak liść osiki" to wzięło się to z tego, że jak się sika na liście to one się trzęsą.

Jak byłam mała, to myślałam, że cały smak żółtego sera pochodzi z dziur.

Była wtedy popularna piosenka "Mydełko Fa" o panience z TV, z tekstem: "Wciąż po kanałach szukam Twego ciała, szept twój namiętny w mych uszach brzmi..." Zupełnie nie kojarzyłam tego z telewizją. Myślałam, że to makabryczna scena, kiedy bohater szuka w kanalizacji miejskiej zwłok swojej ukochanej.

Myślałam, że w telewizorze siedzi dwóch upośledzonych panów i zmienia karteczki. Zastanawiałam się, jak oni potrafią to robić tak szybko.

Kiedy w kościele śpiewali pieśń "Mój mistrzu", zawsze myślałam o tym starym szczurze z Żółwi Ninja, do którego mówili "mistrzu".

Jak byłam mała, to myślałam, że kwiatki stojące koło okna to jakieś stwory i zaraz mnie zjedzą.

Albo zaglądałam przed spaniem pod łóżko, by sprawdzić, czy nikogo tam nie ma.

Jak byłem mały, to myślałem, że Widzew Łódź to reprezentacja Polski, w końcu biegali z białymi koszulkami i czerwonymi gatkami...

...panicznie bałem się przechodzenia przez tory tramwajowe, myśląc że gdy stanę na jednej z szyn porazi mnie prąd. Lęk pozostał do dzisiaj.

Myślałem, że w piosence Ich Troje zamiast "jak zatrzymany w biegu wiatr" jest "jak zawsze mamy wielu wiatr".

Jak byłam mała, myślałam, że podpaska jest czymś takim jak dezodorant - przykleja się ją pod pachę, aby się nie pocić.

Myślałam, że jak podaje sie godzinę np. wpół do 9, to mówi się "w pudło". Długo zastanawiałam się, co to za pudło...

Jak byłem mały, to patrząc na mapę Europy byłem dumny, że Polska leży w samym środku. Myślałem, że to taki "główny kraj" na świecie. W telewizorze w sumie mówili sporo o Polsce, więc nie wydawało mi się to dziwne. Kiedy dostałem pierwszy globus, już nie byłem taki zadowolony.

Jak byłam mała, babcia z mamą wciąż straszyły mnie, że jak połknę gumę do żucia, to dostanę skrętu kiszek. Był ogromny płacz i histeria jak raz połknęłam ją przez przypadek.

Pamiętam jak kiedyś byłam w kinie, byłam wtedy mała i miałam około 5 lat. Cały film siedziałam na sztywno (film trwał około 2 godzin, jak nie więcej...), ponieważ bałam się, że gdy oprę się o to krzesełko rozkładane w kinie, to ono się zamknie. Tzn. że to krzesełko się złoży, a ja będę w środku i wszyscy się będą śmiali. Potem strasznie bolały mnie plecy...

A ja myślałam, że 'kawa Inka' to jeden wyraz. Jak mieliśmy mleko w szkole, to prosiłam mamę: "Daj mi dziś kawainkę do szkoły".

Jak byłam mała, zawsze myślałam, że jak w radiu leci piosenka i w pewnym momencie wyłączę radio, to za jakąś godzinę znowu włączę, to ta piosenka będzie nadal lecieć.

Jak byłam mała, myślałam, że Dąbrowski napisał "Mazurek Dąbrowskiego".

Jak byłem mały, myślałem ze św. Mikołaj aka Gwiazdor to straszny demon, który straszy dzieci. W ogóle to myślałem, że jest ich cała armia - Armia Demonów! Najbardziej bałem się tej przeraźliwej maski. Święta to był najgorszy okres w roku. Najgorzej było kiedy przychodził do przedszkola, a później do podstawówki. Do dzisiaj ciarki mnie przechodzą jak przypominam sobie te traumatyczne przeżycia. Wszystkie dzieciaki latały na przerwie po korytarzu, a ja zamykałem się w klasie i przerażony czekałem, aż ten horror się skończy. Armageddon zaczynał się kiedy przychodziło samo Boże Narodzenie i Wigilia. Zdarzały się przypadki, że nawet mdlałem, kiedy przychodził ten demon! Bałem się wychodzić na ulicę, żeby czasem nie spotkać go w mieście. Myślałem, że mnie porwie i zje. Do dzisiaj wspominam to jako największy koszmar mojego dzieciństwa.

Jak za dzieciaczka oglądałam mecze piłki nożnej, to wydawało mi się, że białe linie to taki specjalny rodzaj trawy tak ładnie zasiany.

Mając jakieś 12 lat, wpadłam na pomysł ponabijania sie z młodszego o 4,5 roku brata. Wymysliłam więc, że każdy człowiek jak się rodzi, to ma ogonek, który potem odpada. Dowodem na to jest coś co się nazywa pępowinką i właśnie to jest ten ogonek. I stąd też nazwa "kość ogonowa". Rodzice mieli ubaw, a mój brat dopiero po 3 tygodniach został oświecony przez nauczycielkę w szkole, jak się pochwalił jaką ma kochaną siostrę, która mu opowiedziała historię ogonka.

Jak byłam mała, to słyszałam jak w jakimś filmie nazywali pewną grupę "żółtodziobami" i myślałam, że to chodzi o grupę Chińczyków.

Jak byłem mały, myślałem, że szczur to samiec myszy.

Jak byłam mała, myślałam, że dzieci przynosi bocian, który je potem wrzuca do kapusty, a one spadając łamią sobie ręce i nogi dlatego raczkują.

Jak byłem mały, jadąc z rodzicami Ikarusem, myślałem, że te takie małe, okrągłe wywietrzniki koło siedzeń to specjalne mikrofony, przez które można było zamówić sobie u kierowcy coś do picia albo poprosić, żeby się zatrzymał. A że nie były zamontowane koło każdego siedzenia, to bardzo się cieszyłem, kiedy udało mi się takie miejsce z mikrofonem zdobyć...

...myslałam ze dwa dodać dwa to dwa, osiem dodać osiem to osiem itp.

...myślałem, że ten koleś co jest w TV też patrzy na mnie :D

Jak byłam mała, myślałam, że znak drogowy 'dzikie zwierzęta' to 'uwaga, nisko latające jelenie". To chyba wina mojego taty...

Jak byłam mała, to miałam taką małą pozytywkę w kształcie serca. Zawsze myślałam, że w niej w środku siedzi mały krasnoludek i gra na cymbałkach. Do dzisiaj ją mam.

Oglądałam kiedyś film, którego bohaterem był gadająca... muszla klozetowa. Była to negatywna postać. Brat, kiedy chciał mnie przestraszyć, mówił, żebym nie szła do toalety, bo jest tam Pan Kibelkowy i ugryzie mnie w pośladki. Oczywiście w to wierzyłam. Raz nawet chciał mi pokazać swoja ranę po kontakcie z owym Kibelkowym, dlatego jak wchodziłam do toalety, zawsze kulturalnie witałam się z Kibelkowym i grzecznie żegnałam wychodząc, by nie narazić się potworowi.

Jak byłam mała i mama powiedziała ,że musimy iść do piwnicy po płytę regipsową ,to ja zapytalam ''A jaki to zespół?''.

Jak byłam mała, oglądając TV z rodziną, byłam święcie przekonana że im mocniej będę się patrzeć w ekran, to w końcu, stopniowo, tylko ja będę wiedzieć co się na nim dzieje.

Jak byłam mała, to myślałam, że psycholog to lekarz od psów.

Gdy byłam mała, myślałam, że istnieją krasnoludki czerwone i niebieskie i kiedy miałam bałagan w pokoju i nie chciałam sprzątać, zawsze mówiłam, że to czerwone krasnoludki nabałaganiły, więc one powinny posprzątać...

Myślałam, że bycie w ciąży polega na noszeniu pustaków... i sądziłam, że kobieta musi być w ciąży, tak jak mężczyzna w wojsku, że ciąża jest odpowiednikiem żeńskiego wojska.

Gdy zapytałam mamy o to, skąd się wzięłam, powiedziała mi, że rodzice muszą się tak mocno przytulić. Potem do nikogo się nie tuliłam, a gdy na zakończenie roku pani przedszkolanka na pożegnanie tuliła podopiecznych, to się rozbeczałam i nie chciałam się do niej przytulić...

Pamiętam kawałek Fenomenu "Szansa" zaczynał się na "chłopak nie łam się", a ja zawsze myślałem, że to "popachniłam się".

Jak byłem mały, to myślałem, że wszelkie wyroby mięsne robi się z ludzi. Kiedy nie było mięsa w sklepie, myślałem, że po prostu w okolicy nikt dawno nie umarł.

Kiedy byłam mała, nie potrafiłam zasnąć jeśli nie zawinęłam się w kołdrę jak w kokon, bo wydawało mi się, że w nocy pod łóżkiem mieszkają szczuropodobne stwory, które mnie pogryzą... Do dziś nie zasnę ze stopami odkrytymi... czasem wystawiam ręce, ale wolę kołderkowy kokonik, wtedy czuję się bezpiecznie.

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Byłem pewny, że po 14 jest 20, tak też nauczyłem liczyć całą grupę w rzedszkolu.

Jak byłem mały, ktoś z rodziny opowiedział mi historię o gospodarzu, który w Wigilię podsłuchał rozmowę swoich koni i jeden z nich powiedział mu, że następnego dnia będą go wieźć na cmentarz. Gospodarz się tak przejął, że umarł. Przez kilka następnych lat starałem się zasnąć przed północą w Wigilię, bym nie usłyszał jak gadają zwierzęta. Jak trochę podrosłem, to sprawdziłem czy gadają i okazało się, że moje chomiki (które wtedy miałem) nic nie mówią, nawet kot i pies siedzieli cicho.

W trzeciej klasie uczyliśmy się specjalnych wierszyków ortograficznych. Na sprawdzianie byłam tak zdenerwowana, że napisałam "Dentka, centka, węzeł, chęć..."

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Myślałam, że kręcenie filmu zajmuje tyle, ile trwa film plus 20 minut na rozłożenie sprzętu w tych wszystkich miejscach, gdzie ma być kręcony. W dodatku byłam przekonana, że aktorzy sami wymyślają sobie dialogi.

Jak byłem mały, widziałem dwa psy (raczej psa i sukę), które kopulowały ze sobą. Zaszokowany krzyknąłem: "Mamo! Te psy się kłócą!"

Jak byłam mała, na śmierć przerażała mnie Buka z Muminków, zawsze jak oglądałam tę bajkę, to czekałam na moment z Buką (ewentualnie z Hatifnatami), po czym zakrywałam oczy, darłam się i piszczałam. Dzisiaj lubię horrory i dalej boję się Buki (czuję, że ona istnieje naprawdę, czasami słyszę jak się zbliża - to jest już chyba nieuleczalne).

...obrotomierz w samochodzie tak naprawdę liczy obroty kierownicą, a to, że wartość się zmieniała, to dlatego, że liczy obroty na godzinę.

Jak byłam mała i jak byłam niegrzeczna, np. płakałam, to moi rodzice zawsze mi mówili,że jak się nie uspokoję, to przyjdzie do mnie czarownica i mnie zje... A ja w to wierzyłam.

Myślałem, że Depeche Mode pochodzą z Niemiec. A to dlatego, że w "Teleekspresie" często mówiono o depeszach nadchodzących z Niemiec.

Myślałem, że głosowanie polega na przemawianiu przez mikrofon.

Myślałam, że podpaski służą do tego, żeby majtki nie brudziły się od pierdzenia. Tak mi powiedziała mama, gdy ją zapytałam po co jej one.

Jak byłam mała, to siostra nienawidząca paluchów na monitorze, powiedziała, że jest na nim punkt, który po dotknięciu powoduje wybuch komputera. Monitor od tego czasu był nietknięty...

Jak byłam mała i oglądałam stare czarno-białe filmy z lat 60, to myślałam, że wtedy ludzie żyli w czarno-białym świecie i wszystko u nich było tego koloru.

Moja córka, lat 3, bardzo bała się wielkich ciężarowych samochodów, zatykała sobie rękoma uszy.

Kiedyś zapytałem się - dlaczego boisz się ich?

Tata, ja nie boję się samochodów, ja tylko boję się jak one kichają!

Rzeczywiście, wielkie ciężarówki wypuszczają głośno często powietrze z układów hamulcowych.

Kiedy miałam jakieś 7-8 lat, koleżanka uświadomiła mi co to jest gwałt. Powiedziała, że gwałt jest wtedy, gdy mężczyzna mocno pobije kobietę a potem ją na koniec pocałuje w usta, ale robi to (znaczy się ten pocałunek) tylko RAZ. Pamiętam, że ten jednorazowy pocałunek miał być kluczowy dla tego zjawiska.

Nie mogłam pojąć wyrażenia 'zewnątrz' np. domu.

Nie wiedziałam o jaki 'zew nątrza' chodzi.

Jak byłam mała, to myślałam, że w pieśni kościelnej "Słuchaj Jezu" zamiast słów "słuchaj Jezu, jak Cię błaga lud" jest: "Słuchaj Jezu, jak Cię Bagalu" i twierdziłam, że Bagalu to jakiś potwór, który chce zrobić coś Jezusowi.

Jak byłam mała, to myślałam, że w radiu Eltra, które stało w kuchni na lodówce, mieszkają małe ludziki, które prowadzą audycję przy małej prostokątnej ławie siedząc w malutkich fotelach.

Jak byłam mała, leciał odcinek Muminków o tym, jak był potop i płynęli tratwą. Przerażał mnie jak obecnie thrillery. Buka też była straszna.

Myślałem, że HTML jest jedynym językiem, w którym można robić strony.

Kiedy byłam mała, bardzo lubiłam zajmować się roślinami wszelkimi. Kiedyś przeczytałam, że żeby rosnąć zdrowo, potrzebują soli mineralnych. Dlatego raz w tygodniu wsypywałam do każdej doniczki po łyżeczce soli i polewałam wodą mineralną. O dziwo, kwiatki to lubiły.

Gdy byłem mały, przy parafii odbywała się loteria fantowa. Szczęście uśmiechnęło się do mnie chyba za 3 podejściem i wylosowałem młodego koguta, którego nazwałem Dziubdziuś. Rodzice byli trochę mniej zachwyceni niż ja i po pierwszej kupie na dywanie kogut wyprowadził się z mieszkania w bloku do garażu, a później na wieś do babci. Dziubdziuś rósł szybko, a ja odwiedzałem go każdej niedzieli. Pewnego razu jednak zniknął. Mama powiedziała, że Dziubdziuś został porwany przez lisa. Mimo, że byłem jeszcze mały, przyrzekłem jakoś się zemścić na tym lisie. Tymczasem na obiad był pyszny rosół...

Jak byłam mała, to myślałam, że nogi to "idy", bo się nimi idzie.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak nie skasuję biletu w autobusie, to autobus nie pojedzie!

Jak byłem mały, to kumple wmawiali mi że istnieje dysk twardy i miękki.

...Myślałam że Polska to cały świat.

Jak byłam mała, myślałam, że w czasie mszy, we fragmencie modlitwy: "I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy" jest: "przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to dość dziwne, ale mniej więcej zgadzało się z wizerunkiem Chrystusa na obrazach - łagodne rysy twarzy, włosy do ramion, długa szata. Nie pasował mi tylko zarost. Oto właśnie przykład, jak się uczy dzieci bezmyślnego klepania modlitw.

Jak byłem mały, to myślałem, że w pestkach od jabłka znajduje się proszek IXI.

Kiedy byłem mały, zawsze myślałem, że serce człowieka to naprawdę takie różowe serduszko, które można namalować lub wyciąć.

Myślałam, że prezerwatywy zakłada się na język.

Jak byłam mała, to w tv leciało dużo westernów i myślałam, że tam naprawdę giną ludzie, a że zazwyczaj ginęli ci źli, to wymyśliłam, ze to są skazańcy odbywający w ten sposób karę śmierci. Nawet mi się to podobało, bo ciekawiej przecież umierać tak, niż na szubienicy w więzieniu. Nie wiem kiedy przestałam w to wierzyć, może wtedy, gdy zauważyłam, że są tacy, co już kiedyś umarli.

- brat znajomej na pytanie gdzie jest mama, odparł, że: "poszła do PICY po PEDOLONY" (do piwnicy po pomidory)

- GAWĄDŹ - łabędź, KOMSKOLUDEK - krasnoludek, LOKOLOKAN - lokomotywa, logiczne.

- poród pośladkowy - byłam pewna, że dziecko wychodzi przez maminy... odbyt.

- napis na jednym ze starych banknotów "cośtamcośtam...ci, którzy ŻYWIĄ I BRONIĄ", nie wiedziałam co to ta żywia, bo bronia, to zdrobnienie od Bronisławy...

- w jednym z odcinków Reksio gościł u siebie w zimie świerszcza, który spał w pudełku po zapałkach i było tak przytulnie... moje świerszcze nigdy nie chciały się obudzić nastepnego dnia.

Jak byłem mały myślałem, że w kościele trzeba siedzieć nago. Zawsze bałem się świętych obrazków i modlitw, bo kojarzyło mi się to z publiczną nagością.

Ledwie nauczywszy się czytać, odcyfrowałam z niemałym trudem napis na butelce szamponu: "Head and Shoulders" i byłam wielce oburzona, że w reklamach nie umieją czytać i wymawiają to niepoprawnie.

Kiedyś myślałem, że wszyscy na świecie tak jak ja uczą się języka polskiego na lekcjach...

Jak byłam mała, to tata kolegi z klasy zawsze przywoził nam do szkoły soczki w kartonowych pudełeczkach za darmo, bo chyba miał jakąś hurtownię. Pani mówiła, żebyśmy je pili, bo one są "za frico", a ja myślałam, że są "z Africo", czyli egzotyczne.

Kiedyś się zastanawiałam jak sobie chłopcy radzą kiedy im "TAM" gips zakładają.

Jak byłem mały, myślałem, że świat na długo przed moimi narodzinami był... czarno-biały. Po prostu naoglądałem się czarno-białych filmów, stąd takie dziwne przekonanie.

Jak miałam 1,5 roku, wybuchł Stan Wojenny, pamiętny dzień, kiedy to nie było teleranka, a zamiast mojego ulubionego programu w telewizji pojawił... "oooooo mama - dziadek"... I tak oto pan generał został mianowany na dziadka - z czego mama nie była zadowolona.

Jak byłam mała, to oglądałam dużo kreskówek i w nich postacie zawsze były obrysowane czarnym konturem. Byłam w związku z tym święcie przekonana, że ludzie też są obrysowani czarną kreską i zawsze patrzyłam na nich jak cielę i dopatrywałam się tej kreski - jak nie mogłam jej zobaczyć (czyli zawsze) tłumaczyłam sobie, że to widać tylko z profilu.

Jak byłam mała, myślałam, że aktorzy mają takie same imiona i nazwiska, jak bohaterowie których grali.

Ja za każdym razem jak byłem na mszy w kościele, myślałem, że to ktoś kto się nazywał "Powieczerzy" wziął kielich.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak przestanę być dzieckiem, to zamienię się w Muminka, bo kuzynka powiedziała, że Muminki z bajki są dorosłe.

W okresie kolędowym, w kościele śpiewali zawsze taką kolędę, której fragment to coś po łacinie. Nawet nie podejrzewałem istnienia innych języków, niż polski, dlatego nie rozumiałem o co chodzi jak wszyscy śpiewali o "gloria, gloria i z esencji stereo". Teraz wiem, że chodziło im o "Gloria, gloria in excelsis Deo".

Myślałam, że ludzie idący do spowiedzi dostają od księdza pieniądze.

Ja myślałam, że wróbel to dziecko gołębia...

jak byłam mała i wyczułam kiedyś u siebie na szyi puls, to myślałam że to mi tak serce bije, że tak wysoko podskoczyło...

Jak byłam mała(3-4 lata) nie wiedziałam jak się robi dzieci. Poszłam do starszego brata i on mi wytłumaczył że:

- Dziewczynka musi: bardzo polubić chłopca, całować się z nim czyli dotykać ustami, dotykać w "wyjątkowe miejsca". Potem idą do łóżka, chłopiec kładzie dziewczynkę na łóżku, daje jej magiczną tabletkę o jej ulubionym smaku i się ciągle całują. No i na końcu dziewczynce rośnie brzuszek, jadą do szpitala, rozcinają jej pępek i wyciągają dziecko.

Jak miałam 7 lat, strasznie się rozczarowałam, że nie ma tych magicznych tabletek. Strasznie chciałam ich spróbować...

Jak byłam mała, to myślałam, że jeśli zdarzyło się coś dziwnego, to jest to sprawka tajemniczych ONYCH.

Jak byłam mała, myślałam, że ja stoję w miejscu i jak idę, to odpycham kulę ziemską.

Jak byłem mały, to myślałem, że Alf z serialu istnieje naprawdę i miałem nadzieję, że rozbije się kiedyś na moim podwórku. Kiedyś nawet takie życzenie miałem na urodziny.

Jako mała dziewczynka, będąc w kościele, zamiast słyszeć w jednej z pieśni "w niej żyć, umierać chcemy", słyszałam "MNIEJ żyć - umierać chcemy" i zastanawiałam się, co w tym pięknego, że katolicy chcą umierać i krótko żyć.

Jak byłem mały, to nie wiedziałem co to znaczy "zgwałcić" i "prostytutka". I jak na uroczystym obiedzie z udziałem gości Babcia poprosiła, abym opowiedział jakiś wierszyk z przedszkola, to powiedziałem to, co cały czas śpiewali koledzy z przedszkola:

"Czy normalna mała rybka może zgwałcić wielorybka

czy normalny facet z bródką może zostać prostytuką..".

Zapadłą ciszę przerwał widelec wylatujący z brzękiem z rąk ojca na talerz.

Myślałem, ze dzień dobry mówi się wszystkim nieznajomym. Nielogiczne było dla mnie mówić to samo znajomym. Przestałem, bo mieszkałem kolo ruchliwej ulicy i nie chciało mi się ze wszystkimi witać. Ale odpowiadali.

Myślałem, że przeżegnanie sie, tak jak do modlitwy, zaczyna rozmowę z bogiem, a przeżegnanie się kolejny raz kończy tą rozmowę. Kiedyś mama kazała mi się przeżegnać przed wejściem do podstawówki, później bałem się, że Bóg mnie cały czas słyszy, dopóki znowu się nie przeżegnam. Bałem się rozmawiać wtedy z kolegami.

Jak byłam mała, to myślałam, że asfalt to ubity piasek pomalowany na czarno.

Jak byłam mała, to wymyśliłam swoją własną teorię dlaczego ptaki latają. Kiedy w tv pokazywali kosmonautów w przestrzeni kosmicznej, to widziałam, że się unoszą. A wiedziałam już, że w kosmosie nie ma powietrza. Wniosek z tego taki: kiedy ptaki machają skrzydłami, wywiewają powietrze które jest koło nich, więc wytwarza się kosmos, w którym się unoszą.

...ptanocenie musi być naprawdę miłym nocnym zajęciem, skoro w piosence jest "dokąd tu ptanocą jeż"...

Jak byłam mała (miałam może 4 lata), myślałam, że jak leci samolot i zostawia tą 'smugę' na niebie, to że niebo pęka i zaraz zawali nam się na głowy. Bardzo się tego bałam i zawsze rodzice mieli dużo kłopotu, żeby mnie uspokoić.

Jak byłam, myślałam, że szkoła jest fajna.

Byłam święcie przekonana, że niepełnoletni znaczy to samo co niepełnosprawny. Gdy w moim mieście odbywały się festiwale dla niepełnosprawnych, nie potrafiłam zrozumieć dlaczego rodzice nie chodzili tam ze mną - przecież byłam niepełnoletnia.

Moja 8-letnia siostra była przekonana, że dzieci znajduje się w kapuście. Któregoś dnia wróciła ze szkoły zapłakana. Więc pytam ją co się stało. A ona na to, że juz wie, że rodzice kłamali, że ona nie jest z kapusty, tylko powstała "PODCZAS ZALEŻNOŚCI BARA BARA MIĘDZY MAMĄ I TATĄ". No więc tłumaczę jej jak to jest i pytam: "a czemu ty płaczesz?". "Bo jak sobie pomyślę, że mama z tatą to robili, to już wiem, że nigdy się do mamy nie przytulę!!!". Ale miałam ubaw.

Babcia, kiedy byłem niegrzeczny, straszyła mnie poprawczakiem. Często chodziliśmy Świdnicką we Wrocławiu. Do dziś, kiedy myślę o poprawczaku, mam jego takie wyobrażenie przed oczami:

http://wroclaw.hydral.com.pl/foto/20/20027.jpg

Jak byłam mała myślałam, ze nie ma czegoś takiego jak Ameryka, tylko Ameryka i Anglia stosuje się wymiennie, bo to jest to samo państwo. Lub nie było dla mnie różnicy między Austrią i Australią.

Jak byłem mały, to myślałem, że białe psy robią białe kupy...

Jak byłem mały, to myślałem, że nogi aniołów i Matki Boskiej z obrazu znad łóżka Rodziców, zakryte taką powiewną tkaniną, można zobaczyć w piwnicy pod domem. Byłem bardzo ciekawy tego widoku, a jednocześnie bałem się wejść do tej piwnicy. Poszedłem kiedyś tam za Mamą i strasznie byłem rozczarowany, co zostało mi do dzisiaj, gdy poza kamienną ścianą niczego niebiańskiego tam nie zobaczyłem. Już nie lubiłem tego obrazu, bo mnie zawiódł.

Jak byłam mała, zawsze irytowałam starszego brata tekstem: "Kiedy byłam dużaaa...". Reakcje "Nie! Nie! Ty jeszcze nie byłaś duża!" były uzasadnione...

Jak byłam mała, nagle przestałam wierzyć w istnienie życia po śmierci, w niebo, piekło... zaczęłam płakać, że nie chcę jeszcze umierać, bo po śmierci nie ma nic. Mama z babcią uspokajały mnie cały dzień... Musiały mówić mi, że będę żyła jeszcze długo, długo i szczęśliwie, a potem - jeśli będę grzeczna - pójdę do nieba. Znowu zaczęłam płakać, bo niebo z moich wyobrażeń wydawało mi się cholernie nudnym miejscem - tylko anioły i chmury.

Jak byłam mała, to mówiłam, że jedziemy do Nikoladna po Dziamgungery

Gdy byłem mały, rodzice wkręcili mi, że jak zjem czarny koniec banana, to wykluje mi się w żołądku pająk, no i gdy tak się stało, kazali mi dużo jeść, żeby go zasypać, aby nie wyszedł.

A ja jak byłem mały, to myślałem, że osoby które umierają w telewizji np. w filmie wojennym, umierają naprawdę i są to po prostu więźniowie skazani na śmierć.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że jak ktoś umiera w filmie, to rzeczywiście umiera na dobre.

...rodziny w serialach to rodziny w rzeczywistości.

Jak byłam mała, śpiewałam w Boże Narodzenie tak: "Pała na wysokości, pała na wysokości, a pokój..."

Myślałam, że Potwór z Loch Ness mieszka w kanałach i zawsze jak robiłam siku, bałam się, że mnie ugryzie w tyłek.

Jak byłem mały, to myślałem, że są tylko 2 nazwiska - albo się ma jedno albo drugie, albo nazwisko mojego ojca albo matki. Jak słońce i księżyc :P

Jak byłam mała, myślałam, że tampony przykleja się do majtek, tak samo jak podpaski...

Jak byłam mała, zawsze na mszy przy wyznaniu wiary zamiast "za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy" słyszałam "przyjął ciało zmarłej dziewicy". Trochę mnie to dziwiło, ale z uwierzeniem problemów nie miałam.

A ja jak byłam mała, w czasie burzy odsłaniałam okna, siadałam naprzeciw nich i uśmiechałam się promiennie, krzycząc: "Tatku, patrz! Bozia robi zdjęcia!"

Jak byłam mała, rodzice zabierali mnie na łąkę w lecie. Zabierali też radio. Ono grało, a ja się dziwiłam, że mają taki długaśny przedłużacz. Nigdy nie potrafiłam go znaleźć w domu.

Jak byłam mała i oglądałam Klan, to zauważyłam, że bohaterowie mają takie same wersalki jak u mnie w domu. W dodatku mój tato powiedział na nich "małpiszony" i od tamtej pory myślałam, że w telewizorze żyją ludzie i my obserwujemy ich życie, a oni nasze i dlatego zmałpowali po nas wersalki.

Kiedyś myślałam, że Sandra Bullock to facet, który nazywa sie San Drabullock.

Myślałem, że "zgwałcić" oznacza to samo co "zabić". I pewnego dnia, bawiąc się z siostrą w policjantów i złodziei powiedziałem coś w stylu: "Nie możesz się ruszać, przecież cię zgwałciłem". Pech chciał, że usłyszała to babcia...

Jak byłem mały, myślałem, że dziewczyny mówią "zrobię się na ubóstwo" (zamiast "zrobię się na bóstwo").

Myślałam że pod szafą są krokodyle i jak zostawałam sama w jakimś pokoju, to siedziałam na łóżku tak długo, dopóki ktoś do niego nie wszedł.

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Jak byłam mała, nie lubiłam fasoli, a kiedy na obiad była "fasolka po bretońsku", to ja zawsze wołałam, że chcę "samo po bretońsku". Do dzisiaj się wszyscy ze mnie śmieją.

Jak byłem mały, to myślałem, że dobre miejsce do malowania to obraz papieża, bo mama zabroniła mi pisać po ścianie, a kazała po papierze.

Jak byłem mały, to myślałem, że książka p.t.: "Łysek z pokładu Idy" jest książką o kosmonautach lub kosmitach.

Poza tym, mieliśmy w domu radiolę "Sudety" (tj. radio i gramofon w jednym). Po włączeniu "panel" do strojenia radia był podświetlony. Myślałem, że jak gra muzyka, to w środku tańczą w parach malutkie ludziki. Często tam zaglądałem (podnosząc klapę gramofonu), ale stwierdziłem, że pewnie się chowają.

Kiedy byłam mała, myślałam, że jak dźwięk wychodzi z głośnika, to jak powiem coś do głośnika, to ta osoba prowadząca ten program mnie usłyszy.

Jak byłem mały, to myślałem, że jest licznik, który pokazuje ile osób w danej chwili ogląda daną stację telewizyjną (z dokładnością do jednej sekundy i jednej osoby) i każda stacja dostaje pieniądze za każdą osobę, która ją ogląda. W sumie znam ludzi, którzy wciąż tak myślą.

Jak byłem mały, to uważałem, że po 10 są tylko okrągłe liczby. Leciało to mniej więcej tak: 1 - 10... 10, 20, 30, 40 - 100... 100, 200, 300... - 1000... 1000, 2000, etc. Pamiętam swoją dumę jak doliczyłem do tysiąca.

Kiedy byłem mały, mówiono mi, żebym nie jadł na stojąco, gdyż będę miał takie grube nogi. Jakoś ich nie mam.

Kiedyś wraz z kuzynem przeglądaliśmy zawartośc komputera drugiego kuzyna, tyle że dobre kilka lat starszego. Przez przypadek natrafiliśmy na pornosa. Wiedzieliśmy co to seks, ale zdziwiło nas stałe pojękiwanie i krzyczenie kobiety z filmu. Potem przez jakiś czas zastanawialiśmy się dlaczego ludzie robią TO, skoro TO tak bardzo boli...

Ja jak byłem mały, myślałem, że seks polega na tym, że dwoje ludzi siedzi pod stołem.

Będąc jeszcze pacholęciem po raz pierwszy wyjechałam z rodzicami za granicę (niestety nie pamiętam już dokąd podróż ta była). Łączyło się to oczywiście z przekroczeniem granic państwa i kontrolą celną. Żeby uspokoić moją podekscytowaną osobę mama nastraszyła mnie, że zaraz przyjdzie Pancernik i mnie skrzyczy. Jakież było moje zdumienie gdy okazało się, że ów Pancernik to w rzeczywistości pan celnik...

Kiedy byłem mały, myślałem, że na świecie istnieją tylko dwa kraje - Polska i Anglia (Polska - to oczywiste, a Anglia - pewnie dlatego, że moja mama uczyła mnie trochę po angielsku mówić).

Myślałem, że reklamy lecą, dopóki się nie kupi jakiegoś produktu, a ponieważ nie lubiłem reklam, często w sklepie krzyczałem do rodziców, żeby wszystko kupić, to nie będą nam puszczać reklam tych produktów..

Kiedy byłam w pierwszej albo drugiej klasie pani zapytała nas czy wiemy dlaczego woda w morzu jest słona. Natychmiast podniosłam rękę i z dumą oznajmiłam, że to dlatego, że w tej wodzie są różne żyjątka i to przez nie. Tezę tą poparłam faktem, że moja mam bada owe żyjątka (jest biologiem morskim).

Kiedy byłem mały, przez przypadek połknąłem pestkę i dałem się nabrać na żart rodziców, że mi w brzuchu wyrośnie drzewo. Dzięki lekcjom biologii zostałem wyprowadzony z błędu.

Kiedy piłka wypadała na aut bramkowy, nie wiedziałem dla kogo jest piłka i myślałem, że kto pierwszy podbiegnie do piłki, to może rozpocząć grę.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak proszę w sklepie o ćwierć kilo sera, to niezależnie ile go pani ekspedientka odważy, zapłacę za ćwierć kilo. Więc jak pytała, czy może być trochę mniej, to się absolutnie nie zgadzałam, a jak więcej, to bardzo chętnie. Potem chwaliłam się mamie, że kupiłam więcej, ale ona jakoś nigdy tego specjalnie nie doceniła. Widocznie nie była tak gospodarna jak ja...

Kiedyś byłam zszokowana, gdy mama powiedziała mi, że moje 2 zł równa się jednej marce (wtedy w Niemczech były jeszcze marki). Długo się o to wykłócałam, twierdząc, że to nieprawda, bo 2 wcale nie równa się 1.

Jak byłem mały, myślałem, że w radiu znajdują się takie "małe ludziki", które mówią, grają itp. Przestało mnie to interesować po próbie sprawdzenia gdzie dokładnie "siedzą" i ich uwolnienia. Dowiedziałem się co to jest wysokie napięcię.

Jak byłem mały, nie wiedziałem dlaczego ministranci trzymają pateny przy komunii. Zapytałem brata i powiedział że jak ktoś nie chce przyjąć komunii, to oni tą pateną głowę obcinają!

Długo w to wierzyłem...

Jak byłem mały, bardzo zastanawiała mnie jedna rzecz, mianowicie: gdy jest lato i do termosu wleje się coś zimnego, to nawet po paru godzinach w upale wlewamy do szklanki zimny napój, znowu gdy jest zima i wlewamy do termosu gorąca herbatę, to gdy wylejemy ją z niego, zawsze będzie ciepła. Dziwiło mnie skąd termos wie kiedy jest lato, a kiedy zima.

Myślałam, że Sahara to kontynent.

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co to są winnisy. W kolędzie było: "żeśmy byli winnisami..." Dopiero potem zostałam oświecona, że to są dwa słowa.

Myślałem, że okupacja to zajęcie jakiegoś państwa dla okupu. Nie rozumiałem więc, dlaczego walczyliśmy z Niemcami, zamiast po prostu im zapłacić.

...uwielbiałam jeździć samochodem w nocy - wtedy, było świetnie widać wszystkie lampki na desce rozdzielczej - były takie kolorowe: żółte, zielone, a czasem czerwone i kojarzyły mi się z niedostępnymi miśkami HARIBO. To był duży fiat - dziś samochody mają lampki jednokolorowe i...

nudne.

Mój kolega usłyszał kiedyś od swojego brata, że jak będzie jadł pestki dyni, a później przełknie ślinę, to podleje te pestki wodą i w brzuchu urośnie mu drzewo. Biedak dowiedział się o tym po zjedzeniu miski pestek, więc żeby nie podlewać ich śliną, przez pół dnia pluł zamiast ślinę przełykać.

Myślałam, że są takie buty jak NISÓWKI - zawsze mi mama mówiła 'Włóż te NISÓWKI'.

"Budzikom śmierć" to ja rozumiałem jako Budzi go śmie(r)ć.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że SLD to skrót od "Solidarność".

No co, literki sie zgadzają...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się zna za dużo języków obcych, to język się pogubi i

ucieknie.

Kiedyś myślałam, że imię Pankracy to tak naprawdę jakiś pan o imieniu Kracy. Dopiero kuzyn mnie uświadomił, że jestem w błędzie, gdy oglądaliśmy film z postacią o tym imieniu.

Jak byłam mała, zastanawiałam się, co oznacza napis "Żywią i bronią" na ówczesnym banknocie 500-złotowym. Bo przecież wiedziałam, co to jest broń, ale ta ŻYWIA to co to takiego?

Jak byłam mała, byłam przekonana, że istnieją kwiaty - lipany - słowo tulipany rozumiałam jako "tu (są) lipany".

Jak byłam mała, to często jedząc np. czereśnie połykałam pestki. Razem z bratem próbowaliśmy zmieścić jak najwięcej pestek w buzi nie połykając żadnej z nich, a wciąż zjadając kolejne czereśnie. Pewnego razu mama (bojąc się o mój żołądek) nastraszyła mnie, że jeśli będę połykać pestki, to z brzucha wyrośnie mi drzewo i z nosa i uszu będą wystawać gałęzie... Przez jakiś czas ze strachu nie jadłam czereśni.

Jak byłam młodsza, to myślałam, że seks oralny to pierwszy seks i to na dodatek z prezerwatywą.

Jak byłem mały, to myślałem, że o północy, kiedy już spałem, biją wielkie dzwony i w pokoju pojawiają się duchy.

Jak biegałam, to myślałam, że robię wiatr. Przy tym oczywiście musiałam drzeć się: "Wietrze, wiej!!!". I oczywiście robiłam to latem na zatłoczonej ulicy, żeby ludziom chłodniej było...

Jak byłam mała, myślałam że paluszki (solone) są z drewna. Zawsze się zastanawiałam jak ludzie mogą jeść drewno.

Jak byłam mała, to kiedyś stojąc z mamą w kościele, powiedziałam głośno: "Mamuś, czemu ksiądz ludziom to białe daje, a wódkę sam wypił?" Takie było ze mnie szczere dziecko, ale - żeby nie było - u mnie w domu nigdy nie było problemu alkoholowego, tak tylko z ciekawości mamę zapytałam.

Jak byłem mały, to byłem przekonany i nawet się kłóciłem z kolegami na podwórku, że rolę Johna Rambo gra on sam i w ogóle jest to film biograficzny.

Jak byłam mała i patrzyłam na ilustracje Ziemi, myślałam, że jest pokazana tylko jedna jej strona, a że druga jest nieodkryta. Dopiero w szkole podstawowej dowiedziałam się, że jest to obraz całej Ziemi.

Kiedy byłam mała, rodzice ostrzegali mnie żebym nie zbliżała się do gniazdka, bo kopnie mnie prąd. Wyobrażałam to sobie w następujący sposób - jeśli podejdę zbyt blisko wtyczki, to ona się rozzłości i zacznie gonić mnie po pokoju ciągnąc za sobą kabel, aby na końcu dać mi siarczystego kopa w pupę.

Gdy byłam mała (tj. miałam jakieś 7 lat), to myślałam, że gwałt polega na wpychaniu kobiecie patyczków do uszu w "dziurkę".

Jak jeszcze na Romów mówiło się Cyganie, to myślałam, że oni się tak nazywają, bo ich kobiety mają duże cyce.

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Jak byłam mała, to myślałam że deszcz to siuśki aniołków i świętych z nieba. Dlatego zawsze gdy padał deszcz i wracałam do domu, to dokładnie się myłam...

Jak byłam mała, to na dworze po chodniku chodziłam tylko po tych niepopękanych płytkach, bo bałam się, że jak wejdę na tą pękniętą, to mnie tam wciągną skrzaty, co mieszkają pod ziemią.