Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam że podpaski wkłada się pod pachy. Myślę że to powszechny błąd.

Całe życie myślałam, że Miami znajduje się na południowym-zachodzie USA, gdzieś obok Los Angeles.

...jak na noc zamknę swój pokój, to odpłynie i rano znajdę się gdzieś na środku oceanu. Dlatego nigdy nie pozwoliłam zamykać drzwi od swojego pokoju.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chumury się ruszają, to się Ziemia się kręci, a jak nie ma chmur, to Ziemia stoi w miejscu.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszędzie są kamery, nawet u mnie w domu. I kiedy szedłem się wypróżnić, to zawsze sprawdzałem czy nikt mnie nie obserwuje.

Jak byłem mały, to myślałem, że są tylko 2 nazwiska - albo się ma jedno albo drugie, albo nazwisko mojego ojca albo matki. Jak słońce i księżyc :P

Jak byłem mały, za każdym razem jak widziałem na ścianie wiszący obraz (w pokoju, w kościele, u rodziny, w klasie na religii) myślałem, że ta postać w białym ubraniu na niebieskim tle, to fotka samego Boga. Dopiero później ktoś mi powiedział, że Papież to nie Bóg.

Jak miałam może z 5 lat, zapytałam brata co to znaczy "pedał". Dyplomatycznie wyjaśnił, że to taki mężczyzna, który nie uznaje kobiet. Któregoś dnia jedziemy z rodzicami samochodem, nagle tata wściekły na jakąś kobietę za kierownicą krzyczy: "Co robisz, człowieku?! Aha, to nie człowiek, to baba!". A ja na to z całą powagą: "Tato, ty jesteś pedałem". Trochę ich zatkało.

Myślałem, że jeśli jedząc przechylę się w prawą stronę, to moja prawa ręka stanie się od tego grubsza i odwrotnie.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ksiądz zbiera na ofiarę, to bierze się pieniądze, a nie daje. Pewnego razu gdy przechodził koło mnie ksiądz, wyciągnąłem całą garść monet i powiedziałem "na chipsy". Moi rodzice się śmieli, po czym oddali księdzu wszystkie pieniądze. Przez długi czas się do nich nie odzywałem.

...myślałam, że przeprowadzka do nowego miejsca to wyrwanie domu "z korzeniami" i przeniesienie go w inne miejsce.

Kiedy byłem mały, często jeździłem gdzieś z rodzicami samochodem. A tata często machał innym kierowcom albo coś do nich krzyczał. Myślałem, że ich wszystkich zna i macha im na przywitanie. Szczytem było zasalutowanie żołnierzowi przy wjeździe na Hel. Myślałem, że to taty kolega z wojska.

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Jak byliśmy mali, mama mówiła nam, żeby nie robić za głośno radia, bo "pan nakrzyczy". I rzeczywiście: gdy gwałtownie przesuwaliśmy suwak do samego końca, był ryk tak niesamowity i przy tym nieywraźny, że uciekaliśmy z siostrą w popłochu przed tym panem w radiu. Mama musiała przychodzić i sama wyłączać radio; my już byliśmy w drugim pokoju cali wystraszeni. Potem długo baliśmy się wejść do pokoju z radiem.

Jak oglądałam "Klan", to zauważyłam, że w domu bohaterów jest taka sama kanapa jak u mnie i w dodatku mój stary powiedział na nich "małpiszony". Od tamtej pory myślałam, że ludzie z telewizji nas widzą i obserwują i dlatego pomałpowali po nas kanapy.

Jak słyszałam "Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew, po tych makach szedł żołnierz i ginął...", to myślałam, że na Monte Cassino rosną kwiaty-wampiry.

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Jak byłem mały i widziałem gdzieś (czy to w TV, czy to u kogoś) prezerwatywę, to zawsze pytałem się rodziców co to jest, a oni wmawiali mi, że jest to coś co ucina sie z tego tę końcówke i robi się z tego gumki do włosów... Długo w to wierzyłem.

Jak byłam mała, to internet był zupełnym zaskoczeniem i nowością. Kiedy zakładałam konto gdziekolwiek i trzeba było wpisać e-mail i hasło, wydawało mi się, że to ma być hasło do tego e-maila. Bałam się wpisywać to hasło i zastanawiałam się czemu oni chcą czytać moją pocztę.

Jak byłam mała myślałam, że imiona Jerzy - Jurek, Ola - Aleksandra to są 4 różne imiona.

Kiedyś miałem problem ze zrozumieniem "idei" wstecznego biegu i ciągle zamęczałem rodziców i znajomych pytaniem, czy wsteczny to jest pierwszy, drugi, trzeci czy może czwarty. A oni uparcie mi tłumaczyli, że żaden z tych, bo wsteczny to odrębny bieg.

...seks uprawia się tylko raz w życiu - w noc poślubną i do tego przez całą noc, aż do rana. Miesiączka też pojawia się tylko raz. Nazwa jakoś mnie nie zastanowiła.

Od czasu zobaczenia d'Artagnana w wersji rysunkowej, długo nie mogłem oglądać żadnych innych (nie-rysunkowych) ekranizacji. Jakoś nie mieściło mi się w głowie, że to jest ta sama bajka, w której główny bohater nie jest gadającym pieskiem, chodzącym na dwóch nogach...

Kiedy byłam mała, myślałam, że matura to taki egzamin, który sprawdza czy można być rodzicem.

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Jak byłem mały, to myślałem, że "sukinsyn" to imie męskie, bo usłyszałem na jednym filmie jak jeden pan w ten właśnie sposób zwracał się do drugiego. Podczas zabawy z kolegami na przystanku autobusowym zacząłem krzyczeć do kolegi: "Sukinsyn, Sukinsyn!" i dostałem od jakiejś kobiety w głowę...

Myślałam, że jak się długo wpatruje w księżyc, to można zobaczyć przelatującą na miotle czarownicę... Ja zawsze widziałam.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w trakcie modlitwy "Baranku Boży" podczas mszy św. wierni zwracają się do cukrowego (a biorąc pod uwagę datę mojego urodzenia, nawet plastikowego) wielkanocnego baranka zamiast Jezusa, i zawsze podczas wypowiadania tych słów wyobrażałam sobie właśnie te zwierzę.

Dopiero niedawno (jakieś 2 lata temu, a mam 18) ktoś mi w końcu uświadomił, że to nie jest "fastyga" tylko "swastyka"...

Jak byłam mała, to myślałam, że "Renault" i "Reno" to dwie różne marki samochodów...

W latach młodości myślałam, że zawsze jak się coś kupi i da się pieniądze to kasjer musi wydać resztę. Jak kiedyś mojej koleżance nie wydali reszty, powiedziałam jej, że ją oszukali i żeby wracała po tą resztę. Gdy się dowiedziałam, że resztę dostaje się tylko gdy się da za dużo pieniędzy, nie mogłam tego pojąć i czułam, że świat jest bardzo niesprawiedliwy...

Jak byłam mała, to po obejrzeniu reklamy tamponów O.B. myślałam, że w czasie miesiączki trzeba je trzymać w dłoni, tak jak ta pani na reklamie (w rzeczywistości pokazywała, że dobrze dopasowują się do kształtów ciała).

Jak byłem mały, to myślałem, że MacGuyver był z zawodu takim cwaniakiem, że nauczył się tego w jakiejś specjalnej szkole.

Ja kiedyś myślałem, że resztę w sklepie dostaje się wtedy, gdy brakuje pieniędzy.

...jak będę niegrzeczna, to zamienię się w takiego ludzika żółtego z klocków Lego (teoria brata).

Jak byłam mała, śmiertelnie bałam się Zulu Guli. Przerażał mnie tym swoim żółtym beretem, wymową i Ziemią kręcącą się za jego plecami. Jak tylko widziałam w telewizorze jego twarz, rzucałam się za fotel i krzyczałam ze strachu. Do dziś się trzęsę jak widzę Tadeusza Rossa!

Gdy byłam malutka, dostałam pieska. Gdy zaczęliśmy wymyślać dla niego imię, ja stwierdziałm, że nazwać psa Karolinka to bardzo dobry pomysł. Najlepsze jest to, że to imię wcale mi się wtedy nie podobało.

Myślałem, że Michael Jackson i Michael Jordan to ta sama osoba, a gołąbki są z gołębi.

Gdy byłem mały, myślałem, że mleko "Łaciate" jest naprawdę w łaty. Byłem bardzo rozczarowany, gdy po otworzeniu opakowania okazało się, że wygląda tak, jak każde inne mleko.

Mam na imię Agnieszka i moje imieniny są 21 stycznia. Kiedyś, bardzo dawno temu, gdy spojrzałam w kalendarz, zobaczyłam, że właśnie w tym dniu są imieniny "Agnieszki, Jarosława". Byłam święcie przekonana, że tak mam na drugie imię. Jak głęboka była moja rozpacz, gdyż nie chciałam nazywać się jak chłopak. Nie wiem, kto mi uświadomił, że mam tylko jedno imię...

Myślałam, że Anja Rubik to żona Piotra Rubika.

Jak byłam mała, to myślałam, że reklamy podczas filmu zamawiają ludzie. Dzwonią, proszą o daną reklamę, wtedy przerywają film i ją puszczają. Tata kiedys mi coś tłumaczył o reklamach i tak to właśnie zrozumiałam. Potem wszystkim wmawiałam, że wiem to od taty.

Jak byłam mała myślałam że...

...jak nie pójdę spać przed godziną 00:00 to rano się nie obudzę.

...w nocy przychodzą dobre krasnoludki i stoją pod moim oknem i mnie pilnują.

Bałam się patrzeć w nocy na podłogę. Wyobrażałam sobie, że zaraz coś się zacznie po niej czołgać i wciągnie mnie pod łóżko.

Jak byłam mała, to myślałam, że Mikołajowi jest smutno, że nie dostaje żadnych prezentów, więc co roku zostawiałam mu pudełko z masą własnoręcznie wykonanych prezentów.

Gdy byłam mała, myślałam, że w miejscu, gdzie znajduje się przejście dla pieszych, można stąpać tylko i wyłącznie po białych pasach, a po czarnych polach nie wolno, gdyż można dostać mandat. W związku z tym zawsze przechodząc przez pasy skakałam tylko po białych polach.

Jak byłam mała, będąc w kościele i słysząc jak śpiewano "Panie dobry jak chleb", myślałam, że śpiewa się "Panie dobry jak LEW". Do tego, wiedząc, że jestem spod znaku lwa, byłam z tego dumna, że Bóg jest dobry jak lew.

Jak byłem mały, to myslałem, że:

W pociągu ręczny w hamulec postaci koła, którym się kręci, służy do napędzania pociągu jak zabraknie prądu. Myślałem, że przychodzi konduktor i kręci tym kołem jak korbą i w ten sposób porusza się pociąg.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystkie pieśni w kościele wykonuje ksiądz (organista był z tyłu na chórze, dlatego go nie widziałam). Zastanawiałam się jak on to robi, że tak ładnie, wyraźnie śpiewa, a wcale ust nie otwiera. Naprawdę intensywnie przyglądałam mu się, żeby dostrzec otwieranie ust i nic! Później doszłam do wniosku, że jest świetnym brzuchomówcą.

Jak byłem mały, to myślałem że istnieje Baba Jaga. Babcia mnie zawsze straszyła nią jak byłem niegrzeczny.

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzą się przez odbyt. Nie miałam pojęcia, że jest coś takiego jak pochwa. Bardzo nie chciałam, żeby przypadkiem urodzić okupkane dziecko.

Jak byłam jeszcze w przedszkolu, były wakacje. Przez 2 miesiące przypominałam sobie moich kolegów z przedszkola i myślałam sobie: ''Tyle czasu już ich nie widziałam, pewnie są już dorośli''. I rzeczywiście wyobrażałam sobie kolegów i koleżanki jako dorosłe osoby.

Pewnego dnia w jakimś filmie.. nie pamiętam w jakim, dziewczyna mówiła do chłopaka coś o tym, że "nie chce już być dziewicą" i rano obudzili się w łóżku. Pamiętam, że później, gdy pojechałam na noc do kuzyna i miałam z nim razem spać, pochwaliłam się mamie, że "Jak będę spała z Sebastianem, to nie będę już dziewicą". Mama po prostu zaniemówiła.

Jak byłam mała i patrzyłam na ilustracje Ziemi, myślałam, że jest pokazana tylko jedna jej strona, a że druga jest nieodkryta. Dopiero w szkole podstawowej dowiedziałam się, że jest to obraz całej Ziemi.

...wyblaknąć to znaczy zczernieć bo wyblacknąć.

...Dąbrowski wynalazł telefon.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś gra na puzonie, to musi zrobić sobie dziurę z tyłu głowy, żeby mógł przesuwać tą ruchomą rurę...

Kiedyś starsza kuzynka wmówiła mi i innym dzieciakom, że nie wolno pić mleka prosto od krowy (a byliśmy na wsi), bo żyją w nim kleszcze, które przysysają się do żołądka. Od tamtego czasu mam traumę związaną z mlekiem i do dzisiaj nie umiem się przełamać, żeby pić świeże mleko.

Jak byłem mały, to mówiłem na kompot "żyrafa", do dzisiaj nie rozumiem dlaczego.

Po obejrzeniu filmu o godzinie 24:00 byłam w 100% przekonana, że trolle naprawdę istnieją. Bałam się, że kiedy umrę, zjedzą moje ciało, bo będę uboga i zamiast na cmentarzu pochwają mnie w takich katakumbach. Aby temu zapobiec poszłam do mamy (a miałam 7 lat) i poprosiłam, że gdy umrę, moje ciało mają spalić, bowiem nie zawsze jakiś człowiek z pistoletem uratuje mi ciało (no bo już jestem martwa) przed strasznymi ghulami i potworami z kosmosu.

Jako pięciolatka byłam przekonana, że nie potrzebuję rodziców i że spokojnie poradziłabym sobie ze wszystkim sama. Jedyne, czego potrzebuję, to portfel mojej mamy. Chodziłabym do sklepu, wybierałabym to, czego potrzebuję, a pani ekspedientka sama brałaby odpowiednią ilość pieniędzy z portfela (nie umiałam liczyć pieniędzy).

Jak byłem mały, to myślałem, że Alf z serialu istnieje naprawdę i miałem nadzieję, że rozbije się kiedyś na moim podwórku. Kiedyś nawet takie życzenie miałem na urodziny.

Jakiś czas myślałem, że wróble to dzieci gołębi....

Zamiast muchomor mówiłem muchachor (a zamiast muchomory - muchachory).

Kolega na podwórku tłumaczył nam, że pasztet robi się ze zmielonego papieru toaletowego, a kaszankę robią takie staruszki, które wypluwają do niej swoje zęby i to jest to białe w kaszance.

Byłam przekonana, że jeżeli zjem jednocześnie cukier i sól, to w nocy będę musiała zwymiotować.

W młodości byłem zatwardziałym miłośnikiem filmów, zwłaszcza tych tanich amerykańskich produkcji wojennych. Byłem święcie przekonany, że to wszyskto dzieje się naprawdę. Nie dziwiło mnie to, że np. w filmach o wojnie we Wietnamie ginie tylu Wietnamczyków. Byłem już uświadomiony o tym, że ludzi ze "skośnymi oczami" jest bardzo dużo na świecie, a więc wszystko, jeśli można to tak ująć, było w "normie". Moje podejrzenia wzbudziły się dopiero wtedy... gdy w dwóch filmach zginął ten sam bohater.

Jak byłam bardzo mała (3-4 lata), to cieszyłam się, że mama w sklepie daje jeden banknot, a dostaje w zamian kilka - sądziłam, że tak zarabia się pieniądze.

Myślałam, że "pirackie" płyty i kasety są wtedy, jak muzykę nagrywają jacyś inni wykonawcy i tylko na okładce się podają za jakiś znany zespół, żeby ludzie to kupowali.

...gdy zjem kwiat bzu i pomyśle życzenie, to ono się spełni.

... jak dorosnę będę miał mutację włosów (zamiast głosu). Bardzo się jednak chyba też nie pomyliłem, bo... wyszły.

Jak byłam mała, to myślałam, że w moim brzuchu jest taka pani z wielkim garnkiem, do którego wpada wszystko co zjem, a ona sobie tam stoi i miesza to wszystko. Ale szoku doznałam jak się okazało, że jest tam tylko wątroba, jelita etc.

W trzeciej klasie uczyliśmy się specjalnych wierszyków ortograficznych. Na sprawdzianie byłam tak zdenerwowana, że napisałam "Dentka, centka, węzeł, chęć..."

Jak byłam mała, to zawsze słyszałam, że dziewczyna i chłopak aby być ze sobą muszą do siebie pasować. Byłam przekonana, że to chodzi o wygląd i przez całą zerówkę, 1 i 2 klasę podstawową szukałam jakichś cech wyglądu podobnych do moich w wyglądzie chłopaka, który mi się podobał... Nie znalazłam.

Kiedy byłem mały i chodziłem z mamą do sklepu, to panie ekspedientki, jak im się dawało "gruby" banknot, pytały się mojej mamy miej więcej tak "czy ma pani może 40 groszy?" lub "czy znajdzie pani 2,44" - myślałem, że ekspedientki tak mało zarabiają, że muszą prosić o pieniądze i to taki rodzaj napiwku (że niby tak elegancko żebrają). Ale sam się skapnąłem, że to chodzi o tą końcówkę kwoty, którą masz zapłacić, żeby było łatwiej wydać. :)

Jak byłam mała, myślałam, że zające są zielone... Uważałam, że Zając Poziomka jest właśnie takiego koloru, być może to błąd TV "rubina" prosto z ZSRR. Dopiero w podstawówce mnie wyprowadzono z błędu.

Jak byłem mały, to bałem się zjadać pestki np. z wiśni, bo bałem się, że jak je zjem, to mi urośnie wiśnia w brzuchu...

Kiedy pierwszy raz poznałem liczby dwucyfrowe, uważałem, że ich cyfry powinny być połączone kreską, no bo trzeba jakoś odróżnić czy to jest jedna liczba czy też dwie osobne cyfry. Np. skąd wiadomo czy 10 to dziesięć czy jeden i zero?...

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Jak byłam mała, to mój dziadek dorabiał sobie chałupniczo do renty jako cholewkarz i miał szefa, na którego wszyscy u mnie w domu mówili "Pan Skobyłki". Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że to nazwisko tego pana. Po jakimś czasie okazało się, że ten pan był z miejscowości Kobyłka, stąd "Pan z Kobyłki". Jak naprawdę miał na nazwisko - nie wiem do tej pory.

Śpiewałem dziarsko swego czasu w kościele podczas pieśni "jak ten chleb, co złączył złote ziarna... jak ten kielich łączy kropel wiele, tak nas Chryste w swoim złączko ściele". Wiele razy zastanawiałem się co to za złączko i dlaczego ściele, ale jakoś nie mogłem znaleźć sensownego wytłumaczenia...

Kiedy byłam mała i chodziłam do przedszkola, nienawidziłam swojego imienia. Wszystkie fajne i ładne koleżanki miały na imię Ania, też tak chciałam.

Jak byłam mała, myślałam, że...

- Thriller ma trzy części

- Fuhrer, Stalin i Lenin to określenia jednej osoby, która wygląda jak Charlie Chaplin.

- Jak wielu, że w telewizorze są wszystkie te rzeczy, które widać. Pewnego dnia, po godzinach namysłu, kąpiąc się, zawołałam tatę, i oznajmiłam mu, że włączę 'Śpiącą Królewnę', wtedy tata "rozbije" telewizor, ja wyjmę różdżkę, odczaruje rozbity telewizor i będę zbawiać świat.

- Że to kobieta zakłada prezerwatywę (zasugerowałam się jakimś obrazkiem krążka dopochwowego)

- Jak huśtam nogami, to huśtam na nich diabła

Jak byłam mała, myślałam, że Jezus jest Polakiem.

Jak byłam mała, to bardzo często oglądałam pokazy mody i jak widziałam jakiś fajny strój, to sobie myślałam "Chcę mieć ten strój w szafie", zamykałam mocno oczy i byłam przekonana, że one już tam są i kiedyś, jak będę duża, to będę mogła je nosić. I nigdy nie zaglądałam do szafy, żeby czar nie prysł i nie okazało się, że nic tam nie ma. Naprawdę mocno w to wierzyłam. Po jakimś czasie mi przeszło całkiem, a właśnie sobie teraz o tym przypomniałam.

...dysk twardy może być też "mientki"

Kiedy byłem dzieckiem, myślałem, że Windows jest fajny.

Ja jak byłem mały, myślałem, że seks polega na tym, że dwoje ludzi siedzi pod stołem.

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

W dzieciństwie uwielbiałem czytać komiksy "Kaczor Donald". Bardzo często, gdy bohater (Donald bądź ktoś inny) zostawał zwalniany z pracy, otrzymywał solidnego kopniaka w swoje cztery litery. Przez bardzo długi czas, byłem święcie przekonany, że tak właśnie wygląda zwalnianie ludzi z pracy w rzeczywistości. Co więcej, nie widziałem w tym nic złego, wręcz wyobrażałem sobie szefów, którzy mówią do swoich pracowników: "Jesteś zwolniony!", po czym solidnie kopią ich w zadek. Tylko zastanawiałem się czy po takim kopniaku w rzeczywistości ludzie są w stanie tak efektownie jak w komiksach przelecieć kilka metrów. Uznałem więc, że po prostu sami z siebie skaczą, ze złączonymi nogami (nie wiem czemu) na odległość przynajmniej kilkunastu centymetrów, by wszystko było w porządku.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że liczba 100 jest największą możliwą liczbą, której nie da się przebić. I kiedy mówiłam, że mam sto cukierków, oznaczało to, że mam wszystkie cukierki świata.

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że przy płukaniu zatkanego ucha wpuszczana do niego woda wylatuje drugim uchem. Prawdę powiedziawszy długo dochodziłam do prawdy.

Myślałam, że od masturbacji zachodzi się w ciążę.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że złodzieje to ludzie, którzy kradną tylko w nocy i chodzą w pidżamach.

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Jak byłam mała, to się zawsze zastanawiałam dlaczego nie można sikać w pociągach w czasie postoju. Myślałam, że chodzi o to, że jak pociąg nagle ruszy, żebym się nie wywaliła w toalecie. Dopiero chyba w wieku 13 lat dowiedziałam się, że chodzi o to, by odchody i mocz nie leżały na peronie.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chłopcy robią siku na stojąco, to kupę też robią stojąc. Byłam ciekawa jak im to się udaje.

...najbrzydsze słowo jakie istnieje na świecie to "debil" - poznałam je najpóźniej ze wszystkich niekulturalnych i doszłam do wniosku, że to jest właśnie najwyższy stopień wtajemniczenia w przekleństwa. Do dzisiaj się dwa razy zastanawiam, zanim tak kogoś nazwę.

A ja, jak byłem mały, to rozumowałem tak:

Małgosia -> Małgorzata

więc

Gosia -> Gorzata

I byłem święcie przekonany, że Gosia to zdrobnienie od osobnego imienia Gorzata...

Jak byłam mała, to myślałam, że w piosence Lady Punk (Mała Lady Punk) wokalista śpiewa "we włosach kaczorki" zamiast "we włosach paciorki".

Jak byłam mała, w kasie zawsze dałam nie-zgodne. Uważałam, że reszta wydawana przez panią to mój ZYSK.

Jak byłam mała, to bardzo bałam się Buki z muminków. Ona była przerażająca... a teraz straszę nią młodszą siostrę.

Nie rozróżniałem samochodów marki Mitsubishi i Subaru. Myślałem, że jest taki samochód "Mitsubaru".

Mając 3-4 lata myślałam, że historia o Jezusie to bajka - zawsze mówiłam do mamy "opowiedz mi na dobranoc bajkę o Panu Jezusie". Gdy matka mi wyjawiła prawdę, byłam w szoku.

Jak byłam mała, myślałam, że w kościele modli się "Spowiadam się (...) że bardzo zgrzeszyłem myślą, nogą, uczynkiem i zaniedbaniem" ...

Kiedyś myślałam, że Ryszard Rynkowski w piosence, która leci w czołówce "Klanu" śpiewa "życie, życie jest to welon". Nikt mi nie chciał powiedzieć, dlaczego ten pan takie głupoty śpiewa.

Za to w kolędzie "chwała na wysokości" myślałam, że śpiewa się "stała na wysokości"

Jak byłam mała, to myślałam że jak ktoś choruje na raka, to ma w sobie raka (skorupiaka), który przemieszcza się wewnątrz ciała i zjada od środka.

Jak byłem mały, to mówiłem "dostałracja" zamiast "restauracja". Wydawało mi się to logiczne.

Jak pierwszy raz jechałam z rodzicami na wakacje poza Polskę i czekaliśmy na granicy, bo był korek, to ja myślałam, że na ulice spadł ogromny korek, taki jak do zatykania zlewu i dlatego samochody nie mogą przejechać. Bardzo chciałam go zobaczyć, ale rodzice w ogóle nie przejeli się moją fascynacją "korkiem".

Jak byłem mały, to bawiłem się z bratem w liczenie samochodów przejeżdżających na dwupasmówce. Jeden samochód to była jedna kreska, ale tir czy jakiś inny duży samochód liczył się za dwie kreski. Ja miałem jedną stronę drogi, a brat drugą. Później dawaliśmy mamusi do policzenia i kto miał więcej, to wygrywał. Oczywiście zabawa skończyła się kiedy nauczyłem się liczyć, ale wtedy nie wyobrażałem sobie, że można się inaczej w to bawić, tzn. nie rysując kresek.

Jak byłam mała, to myślałam, że żołędzie rosną na żołędziowcach.

Jak byłam mała, myślałam, że czosnek to mąż cebuli.

Zawsze wydawało mi się, że samochody mają twarze (światła + zderzak itd.) Niektóre były ładne, inne brzydkie czy śmieszne. Niektóre nawet kogoś przypominały.

Do dziś Żuk kojarzy mi się z Orłosiem z Teleexpressu.

Jak byłam mała, to myślałam, żę dziewczynki rodzą dziewczynki, a chłopcy chłopców.

Jak byłem mały, myślałem, że żeby zrozumieć inne języki wystarczy nauczyć się obcych odpowiedników naszych polskich znaków, odpowiednio popodstawiaći ot! cała filozofia nauki języków... Rzeczywistość okazałą się inna...

Gdy śniły mi się straszne rzeczy, budziłam się i podchodziłam do łóżka rodziców, i mówiłam: "czołgi" (najgorszy ze snów - czarno-biały, z naciskiem na wojenny) i rodzice wpuszczali mnie na chwilę do siebie, po czym wracałam do swojego łóżka.

Niestety, kiedyś przyśniła mi się Baba-Jaga, która myła szybę w drzwiach mojego pokoju, czym zamknęła mi drogę mojej ucieczki do łóżka rodziców (myślałam, że to dzieje się na jawie).

Przykryłam się kołdrą, i płakałam cicho, żeby mnie nie usłyszała. Tak straszne, że do dziś to pamiętam.

Jak byłem mały, to myślałem, że Morze Bałtyckie należy wyłącznie do Polski. Kiedyś oglądałem mapę i zobaczyłem, że daleko na Bałtyku leży wyspa Bornholm. Zastanawiałem się, dlaczego w każde wakacje była tylko Jurata i Jurata...

Kiedy miałem 9 lat, dostałem swój pierwszy komputer. Był to jakiś praantyczny model, z czarno-białym monitorem i Windowsem 3.1, ale większość gier odpalałem z Norton Commandera. Przypadkiem natrafiłem na jakąś grę logiczną po polsku. Zainteresowała mnie opcja "Zapisz stan gry". Od tego czasu przez dobrych parę miesięcy za każdym razem informowałem komputer, że stan gry jest "bardzo dobry" lub "średni".

Jak byłam, mała mówiłam wszystkim, że mam siusiaka. Kiedy rodzina próbowała mi to wyperswadować i tłumaczyła, że nie mam odpowiadałam "mam mam, ale schowany"

Kiedy byłam mała i juz obczaiłam, że dzieci nie przynosi bocian, ani nie wychodzą z brzucha, stwierdziłam że wychodzą przez dziurkę, przez którą robi się siusiu. To by musiało boleć!

Jak byłam mała, myślałam, że będę strasznie stara mając 23 lata (nie wiem czemu akurat 23, może dlatego, że to było akurat w 2000 roku). To bylo dla mnie tak odległe i niemożliwe. I zawsze sobie wyobrażałam, że będę jeździła żółtym "maluchem".

Jak byłam mała, taka nie za duża, to myślałam, że okres trwa tak około dwóch godzin i ta krew leci strumieniem przez cały ten czas. I bardzo mnie to zatanawiało, jak taka podpaska może to wszystko utrzymać.

Jak byłem mały, myślałem że służba wojskowa jest to samo co wojna i strasznie płakałem jak brat wyjezdzał do wojska, bo bałem sie ze go zastrzelą.

Do drugiej klasy szkoły podstawowej byłam święcie przekonana, że dzieci biorą się z pocałunku. Moja koleżanka w trzeciej klasie zabrała się za uświadamianie mnie... Lalki Barbie (kupione przez jej zamożnych rodziców w Peweksie) robiły za panie lekkich obyczajów, a alfonsem było gipsowe popiersie Cezara. Figurka Apolla grała rolę zbawcy tych biednych, wykorzystywanych lalek... I w tak barwny sposób człowieka uświadamiano w PRL-u... Do dzisiaj sobie współczuję.

Jak byłam mała, myślalam, że w alfabecie "g,h" i "j,k" to imiona dziewczynek (Gieha i Jotka).

Jak byłem mały i dostałem pierwszy komputer, zostałem z nim sam w pokoju. Naoglądałem się wcześniej filmów z gadającymi komputerami, toteż chciałem się i z moim zaprzyjaźnić. Wpisywałem mu 'cześć', 'jak się nazywasz?' i takie tam inne teksty, a on ciągle na to 'Syntax Error'. Myślałem, że mnie nie lubi. Twardo walczyłem o jego względy.

Kiedy kładłem się do łóżka, bałem się, że w nocy przyjdzie wampir i mnie zje. W związku z tym przykrywałem się kołdrą tak, że wystawały mi spod niej tylko włosy. Myślałem, że w ten sposób uratuję się przed śmiercią - bo wampir pomyśli, że w łóżku leży tylko peruka.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak połknę przez przypadek gumę do żucia, to sklei mi się żołądek i umrę. Jakie było moje zdziwienie, gdy ją połknęłam i mijały dni, a ja wciąż żyłam.

Myślałam, że parówki to krowie wymiona.

1.Kiedy byłam mała i podróżowaliśmy samochodem, nie wiedziałam, jak "działa" droga, że są dwa pasy ruchu, każdy w inną stronę. Zawsze bardzo się bałam, gdy jechaliśmy, siedziałam spięta, myślałam, że mamy wielkie szczęście, że się nie zderzamy z innymi samochodami!

2.Wierzyłam również, że istnieje duszek "Sen", który do każdego przychodzi do pokoju, by go uśpić. Czekałam, by go zobaczyć całe noce, a moja wyobraźnia tak działała, że raz go nawet zobaczyłam!

3.Kiedy kładłam się spać w dzieciństwie, wszystkie szafki, szuflady i szafy musiały być dobrze pozamykane, bo bałam się, że stamtąd wyjdzie potwór i mnie wciągnie. Również odwracałam lustra, bojąc się w nie spojrzeć (do dzisiaj mi tak zostało!).

Jak byłem mały, rodzice mi wkręcili, że Coca Cola to krew zgniecionych, czarnych, małych robaczków.

Jak byłam mała, myślałam, że w dziurce w ścianie przy moim łóżku mieszka taki mały, przyjazny robaczek. Czasami nawet wydawało mi się, że się porusza.

Jak byłam mała, to myślałam, że mała dzidzia powstaje z miłości i trzymania sie za ręce.

Myślałam, że w kolędzie "Jezus Malusieńki", gdzie pada tekst "Bo uboga była, rombek z głowy zdjęła, w który Dziecię owinąwszy, siankiem je okryła", chodzi o to, że Maryja poszła w odwiedziny do Boga "u Boga była", zdjęła z głowy rondel i włożyła Dziecię do niego, owinąwszy siankiem. Tylko po co jej był ten rondel na głowie?

Jak byłam mała, myślałam, że ciąży nie można samemu zaplanować, tylko ona sama wybiera kiedy przyjdzie.

"Była kiedyś piosenka, gdzie był tekst "załóż gumę na instrument" i ja wtedy wyobrażałam sobie gumkę recepturkę nakładaną na skrzypce..."

Ech, a ja widziałam gumę balonową naciąganą na (nie mam pojęcia dlaczego) mikrofon.

Jak byłam mała, myślałam, że w dniu ślubu każda kobieta stając przed ołtarzem staje się najpiękniejsza na świecie, choćby na co dzień nie wyglądała najlepiej. Taki rodzaj magii. Ale jak to się dzieje, że po ślubie znowu wraca do "normalności", nie potrafiłam wyjaśnić.

Jak byłam mała, to myślałam, że mówi się zamiast "tapczan" - "tafczan". Wierzyłam tak dość długo, aż do pewnego wieczora, kiedy to grałam z bratem w "Koło fortuny" na komputerze i akurat ja wymyśliłam hasło [tafczan], a on miał zgadywać. Kiedy już były wszystkie literki oprócz "f", a "p" nie działało, to nie wiedział, co jest grane i uświadomił mnie, że mówi się "tapczan". Pobiegłam szybko do mamy spytać i sprawdzić, czy brat przypadkiem nie żartuje, żeby wygrać rundę.

Jak byłam mała, to bardzo wierzyłam, że zawsze na końcu tęczy znajdę skarb. Pewnego razu moja siostra cioteczna wraz z koleżanką powiedziały, że gdy spałam, to padał deszcz i pojawiła się tęcza, ale nie jak zawsze gdzieś daleko, tylko na MOJEJ piaskownicy. Więc dziewczęta udały się tam, aby odszukać kosztowności. Okazało się, że w piaskownicy znalazły zabawkę z Kinder Niespodzianki, a ja stałam się dzieckiem, który biegał po całym osiedlu, żeby znaleźć tęczę. Więc gdy tylko ją widziałam, to znikałam na parę godzin wraz z koleżankami i kolegami. Nigdy mi się to nie udało, ale wiara pozostała. Aż mnie ktoś nie wyprowadził z błędu (w jakiejś drugiej klasie podstawówki) i nie powiedział, że Magda (moja siostra) mnie okłamała. To był prawdziwy wstrząs.

Jak byłam mała, bałam się Muminków. Kiedyś zobaczyłam odcinek, w którym przyszła do nich Buka i się ucieszyłam, że ona chce zabić te straszne Muminki.

A i jeszcze coś - myślałam, że Buka jest ulepiona z tego "korzuszka" z budyniu jagodowego.

Kiedy pierwszy "świadomy" raz zobaczyłam śnieg (jakieś 2 latka) krzyknęłam podobno z zachwytem: "Ile ciukru!!"

Jak byłam mała, byłam przekonana, że teraz może i jestem młodsza od brata o trzy lata, ale za cztery lata będę starsza od niego o rok.

Jak byłem mały, myślałem, że jak będę dorosły, to będę musiał nosić ciągle prezerwatywy, a kobieta podpaski. Mówiłem ciągle, że wolę nosić pieluchę, a rodzice nie wiedzieli o co chodzi.

Kiedy byłam mała, mówiłam "pantera" i "pantygrys".

Było to dla mnie oczywiste tak jak pan Tomasz czy pan Jan.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się wyssie całe powietrze z pomieszczenia, to przedmioty zaczną się unosić. Nie rozumiałem natomiast dlaczego astronauci na stacjach kosmicznych się nie dusili.

List do Mikołaja zaczynałem pisać już na początku grudnia, i oczywiscie życzyłem sobie wszystkiego i jeszcze trochę. Pokazywałem mój list rodzicom, a oni mi mówili że Mikołaja na to nie stać. Zastanawiało mnie to, bo skoro Mikołaj musi odwiedzić wszystkie dzieci, to musi mieć fabrykę pieniędzy, inaczej nie byłoby go na to stać. Dopiero w wieku 12 lat zostałem uświadomiony.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że kobieta w pewnym wieku (chyba 35 lat) automatycznie zachodzi w ciążę...

Jak byłam mała, to myślałam, że alfons to facet z długimi wąsami.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy ludzie śpiewali "chwała na wysokości, a pokój na ziemi", to chodzi o to, że Chwała to taka dziewczynka, co weszła na drabinę, a jej pokój jest na dole.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak dużo ptaków siedzi na kablach między słupami, to jest to ich odpowiednik kina albo teatru i oglądają coś ciekawego. Czasem to coś ciekawego to byliśmy, czyli ludzie, a czasem przejeżdżające samochody, jeśli ptaki siedziały np. na drutach wzdłuż drogi. Trochę mi ich było żal, bo nie uważałam tego za jakąś rewelacyjną rozrywkę. Kino było ciekawsze, niż jakieś przejeżdżające samochody.

Myślałam, że podpaski służą do tego, żeby majtki nie brudziły się od pierdzenia. Tak mi powiedziała mama, gdy ją zapytałam po co jej one.

Jak byłem mały, to mama podawała mi jajko "na miękko" w podstawce w kształcie koguta. Do osiemnastego roku życia myślałem, że jajka na miękko nazywają się "jajka w koguciku".

Jak byłem mały, to myślałem, że synonimem świeżości i czystości jest dyfreszmeka z reklamy mentosa.

Kiedy byłam mała, określałam rzeczy nazwą "ubik". Na pytanie rodziców co to znaczy "ubik", odpowiadałam bez zastanowienia i z przekonaniem - "upapapa". Po chwili padało pytanie co to jest "upapapa". Odpowiadałam pewnym głosem: "ubik". I tak bez końca...

Kiedy byłem mały, wyobrażałem sobie starsze klasy szkoły podstawowej (od 4 do 8) jako skrzyżowanie studiów z kościołem - wszyscy siedzą w czymś, co przypomina aulę, jest ciemno, wszyscy się uczą. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się, że właściwie nie ma wyczuwalnej różnicy, poza nowymi przedmiotami...

Jak byłem mały, to uważałem, że po 10 są tylko okrągłe liczby. Leciało to mniej więcej tak: 1 - 10... 10, 20, 30, 40 - 100... 100, 200, 300... - 1000... 1000, 2000, etc. Pamiętam swoją dumę jak doliczyłem do tysiąca.

Jak byłam mała, myślałam, że komputer to Monitor :P :D aż do 8 czy 9 roku życia xD

Jak byłem mały, myślałem, że jak zamykam oczy, to nikt mnie nie widzi.

Jak byłam mała, myślałam, że w łóżku są jakieś potwory i bałam się wyprostować nogi, bo myślałam, że mi odgryzą nogi. Więc zawsze spałam z podkulonymi nogami. Powiem szczerze, że do dziś z przyzwyczajenia śpię z podkulonymi nogami.

Jak byłem mały, to myślałem ze byka też sie doi...

Jak byłam mała, to myślałam, że tak jak są kalendarze z imieninami, to są też takie z urodzinami, ponieważ urodziny są przecież ważniejsze...

Jak byłam mała, znalazłam książkę, w której były opisane warstwy ziemi. Wpadłam na pomysł, żeby w piaskownicy dokopać się aż do samego środka - kopałam i kopałam, aż dokopałam się do samego jądra ziemi!!! Dopiero po kilku latach doszłam do wniosku, że było to tylko betonowe dno piaskownicy...

Jak byłam mała, to byłam święcie przekonana, że dzieci rodzą się przez pępek.

Z rodzicami nie mówiło się o seksie, więc znajoma dziewczynka uświadomiła mnie w połowie podstawówki (wtedy seksu w TV nie było), że seks polega na tym, że pan sika do pani. Jakoś przez to nie nabrałam ochoty na seks..

Jak byłam mała, myślałam, że aktorzy mają takie same imiona i nazwiska, jak bohaterowie których grali.

Jak byłam mała, to myślałam, że napletek to wierzchnia część pleców (na-pletek = na plecach). Dlatego kiedyś usiadłam mojej leżącej mamie na plecach i z radością oznajmiłam, że "teraz zrobię mamie masaż napletka!".

Jak byłem mały, to myślałem, że "ocean" jest synonimem "morza". W podstawówce na wypracowaniu napisałem: "Na wakacjach byłem nad Oceanem Bałtyckim..."

Jak byłam mała (a nawet nie taka mała), to myślałam, że sarna i jeleń to jeden gatunek. Zawsze się dziwiłam, że w bajkach na "sarnę" wołali łania... Dopiero uświadomiła mnie pani, w szkole chyba w 2 klasie, że nie sarna ale łania to "żona" jelenia...

Kiedy byłam mała, myślałam, że Warszawa leży w Wielkopolsce. Wydawało mi się, że stolica musi leżeć tam, gdzie nazwa jest najbardziej patetyczna i podniosła.

Jak byłem młodszy i zaczynałem się onanizować, to myślałem, że widzą to wszyscy zmarli członkowie mojej rodziny i że wywołuje w nich to zgorszenie.

Kiedyś myślałem, że wszyscy na świecie tak jak ja uczą się języka polskiego na lekcjach...

Jak byłam mała, to myślałam, że cena na lekarstwie jest oczywiście ceną do zapłaty, a cena "ubezp." (był jakiś taki skrót i chodziło o cenę dla ubezpieczonych, śmiesznie niskie kwoty np. 0,15, 0,20 zł) to cena jaką zwracają jak lekarstwo nie zadziała i pacjent umrze. Bardzo mnie martwiło, że tak mało zwracają w przypadku śmierci.

Jak byłam mała, to myślałam, że przy napisach końcowych filmu lektor czyta "udział w ziemi", a nie "udział wzięli". I myślałam, że przy kręceniu filmu muszą być pod ziemią ludzie odpowiedzialni za kable od kamer.

Ja jak byłam mała, wierzyłam (rodzice mnie tak straszyli, bo nie spałam w nocy), że policja mnie widzi przez mury domu specjalnymi radarami i że jak nie pójdę spać, to mnie wezmą. Pamiętam, że wtedy leżałam w łóżku i śpewałam jak bardzo lubię policję, tylko żeby do mnie nie przychodzili.

Jako dziecko byłam przekonana, że młode ryby nazywają się "nierybek", bo są jeszcze za małe, żeby być prawdziwymi rybami...

Jak byłem mały, to myślałem, że kamyki, które uderzają od dołu w samochodzie podczas jazdy po żwirze, są tak naprawdę rzucane przez krasnoludki. Zawsze próbowałem je dostrzec, ale niestety za każdym razem bez skutku. Co oczywiście nigdy nie umniejszało mojej wiary w to zjawisko.

Gdzieś pod koniec podstawówki dotarło do mnie, że nazwa "ul. Reja" nie ma nic wspólnego z reją na statku.

Jak byłem mały, poszedłem pewnego dnia do lokalnego kiosku, by wydać znalezione 200 zł (czyli dzisiejsze 2 grosze). Jako że nie miałem pomysłu jak to zrobić, poprosiłem (jak pani, która stała w kolejce zaraz przede mną), żeby mi pani kioskarka tą dwusetkę 'rozmieniła'. Gdy zapytała 'na ile?', podekscytowany stwierdziłem, że skoro pyta, to mogę teraz chyba poprosić o dowolną kwotę i zostać niesamowicie bogaty rozmieniając pieniądze właśnie... Bardzo się zdziwiłem, gdy dała mi po prostu dwie stuzłotówki...

Jak byłem mały, myślałem że kiedy pokazują w TV ludzi z zasłoniętymi (te kwadraciki, piksele czy jak to zwać) twarzami tzn. np. przestępców, to są to ludzie cierpiący na jakąś chorobę głowy. Zwykle gdzieś siedzieli np. w sądzie, ale dla mnie była to poczekalnia w szpitalu. Powiedziałem raz tacie, że sam bym tak nie chciał. On na to, że nikt by nie chciał. To mnie utwierdziło w przekonaniu, że jednak mam rację.

Kiedy byłem mały, to na narządy rozrodcze mówiłem: "pipi". W tym samym czasie mój brat cioteczny na policję mówił "pipi" również. Aż w końcu zrozumiałem - dziś wiem, że błędnie - to, iż na policję właśnie dlatego mówi się pały...

Jak byłem mały, to myślałem, że perpetuum mobile to przedłużacz wetknięty sam w siebie.

Kiedy byłam mała, nie wiedzieć czemu ubzdurałam sobie, że Matka Teresa z Kalkuty to żona Ojca Świętego.

Albo że mój ksiądz proboszcz jest papieżem (może kiedyś byli minimalnie podobni, ale to i tak w dalszym ciągu naciągane), a transmisje z papieżem nie są z Watykanu, tylko z mojej parafii (na dziedzińcu jest takie okno, które kiedyś wydawało mi się właśnie tym znanym z telewizji).

A w miejscu załamania się płyt w przedsionku kościoła (pod spodem było coś w rodzaju piwnicy, taka "klapa") umiejscowiłam piekło. Myślałam ,że wielka łapa stamtąd nagle wyskoczy i zgarnie mnie do piekła.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy czekaliśmy w kolejkach na granicy, to czekaliśmy aż inna planeta pod nas podjedzie i wtedy będziemy mogli na nią przejechać. Myślałem, że każdy kraj to osobna planeta.

Jak byłem mały, to nie przypuszczałem, że w Polsce będzie się słuchało disco polo i powstanie grupa Ich Troje.

Jak byłam mała, myślałam, że jak się wyjeżdza na wakacje, np. nad morze, to przed wjazdem do jakiejś miejscowości stoi szlaban i wszystkie pieniądze za pobyt płaci sie przy tym szlabanie.

Jak byłam mała, to mama próbowała mnie nauczyć modlitwy "Ojcze Nasz" i miałam powtarzać za nią: "Ojcze nasz, Któryś jest w Niebie..." a ja nie chciałam i krzyczałam, że nie mam "ojca" tylko "tatusia" i nie będę tak brzydko mówić.

...nie pamiętam co myślałem

Jak byłem mały, to myślałem, że myslę...

Jak byłem mały i siusiałem do kibelka, to naprężałem się jak najmocniej, by jak najszybszym ciurkiem szybko wszystko wysikać. Wydawało mi się, że jak siusiu leci za wolno, to bakterie z kibelka mogą się wspiąć do góry i dostać do mojego siusiaka.

Kiedy byłam mała, zastanawiałam się skąd się wzięły wszystkie słowa. Doszłam do wniosku, że dawno, dawno temu, na jakiejś wysokiej górze odbyło się spotkanie czarodziejów (mieli długie, powłóczyste, błyszczące szaty i szpiczaste kapelusze w gwiazdki) i to właśnie oni ustalili jak wszystko będzie się nazywać.

A ja myślałam, że zamiast mózgu w głowie siedzą małe krasnoludki a myślimy dzięki temu, że podkładają nam one kartki ze słowami. I zawsze zastanawiało mnie, jak to jest, że udaje im się tak szybko te kartki podkładać:)

Jak byłam mała, to miałam taką małą pozytywkę w kształcie serca. Zawsze myślałam, że w niej w środku siedzi mały krasnoludek i gra na cymbałkach. Do dzisiaj ją mam.

Jak byłem mały (bardzo mały), to byłem przekonany że smolinosy (takie lilie pomarańczowe jakby ktoś nie wiedział) z ogródka mojej babci chcą mnie zjeść. W ogóle miały takie upiorne cętki i się te płatki tak odchylały w tył i tak strasznie sterczały te pręciki. Brrr.

Jak byłam mała i chorowałam na coś, co objawiało się wysypką albo gdy ugryzł mnie komar, a mama zabraniała się drapać, tłumaczyłam sobie, że przecież Jezusa na krzyżu też musiało coś swędzieć, a przecież nie mógł się podrapać, bo miał ręce przybite...

Jak byłem mały, to kumple wmawiali mi że istnieje dysk twardy i miękki.

Jak byłem mały, to myślałem, że książka p.t.: "Łysek z pokładu Idy" jest książką o kosmonautach lub kosmitach.

Poza tym, mieliśmy w domu radiolę "Sudety" (tj. radio i gramofon w jednym). Po włączeniu "panel" do strojenia radia był podświetlony. Myślałem, że jak gra muzyka, to w środku tańczą w parach malutkie ludziki. Często tam zaglądałem (podnosząc klapę gramofonu), ale stwierdziłem, że pewnie się chowają.

Jak byłem mały, na mszy po słowach "Chwała na wysokości Bogu a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię, Błogosławimy Cię" śpiewałem "Znosimy Cię, Błogosławimy Cię". Tłumaczyłem sobie że w słowach "znosimy Cię" cieszymy się że mamy takiego Boga jakiego mamy i że zawsze moglibyśmy mieć gorszego.

Odkryłem że tam jest "Chwalimy Cię" w wieku 7 lat i wtedy pomyślałem że skoro przez 7 lat śpiewałem "znosimy Cię" to żeby zniwelować ten błąd, muszę minimum kolejne 7 lat śpiewać dobrze - czyli że w wieku 14 lat błędne śpiewania zredukują się z poprawnymi.

Myślałem, że PIESI to "piersi" i jak był napis PIESI, to zamykałem oczy (tak mnie uczyli rodzice jak było coś nie dla dzieci), bo myślałem, że wyskoczy jakaś goła kobieta.

Jak byłem mały, to często mi się śniło, że ktoś mnie zabija (była to oczywiście buka).

Myślałam, że Polska jest najnowocześniejszym krajem, a że w innych panuje ciągły upał lub mróz, kataklizmy, nie mają telewizora, radia, sama bieda.

Jak byłam mała, to myślałam, że jest bajka "Piękna Ibestia", a nie Piękna i Bestia".

Myślałam, że Michael Jackson to kobieta i dziwiłam się, dlaczego mówią o nim jak o facecie.

Jak byłam mała, to myślałam, że w bajce "Struś Pędziwiatr" tytułowy bohater nazywa się "Struś Pędziwiak"...

Na kilku płytach chodnika obok mojego domu są odciski dłoni. Mama mi wytłumaczyła, że można zrobić takie odciski w cemencie kiedy jest mokry, więc kiedy padało, próbowałem zrobić odciski swoich rąk na płytach chodnikowych. Nie działało.

Jak byłem mały, to myślałem, że chmury zrobione są z lodów waniliowych. Marzyłem o locie samolotem, wystawieniu głowy przez okno i zajadaniu się tymi lodami...

Jak byłem mały, to myślałem że ktoś ciągle gasi światło palące się w mym bloku na klatce schodowej. Ja je zapalałem, a po kilku minutach ktoś je wyłączał. Biegałem z góry na dół po klatce schodowej czteropiętrowego bloku, by zobaczyć kto te światło ciągle gasi...

Dopiero po kilku dniach moja mama mi wytłumaczyła, że wyłącza sie ono automatycznie.

Jak byłam mała i oglądałam filmy, których akcja działa się w kosmosie (np. "Apollo 13") i coś się stało, to zawsze dowódca statku powiadamiał stację na Ziemi słowami: "Houston! Mamy problem". Zawsze dziwiło mnie dlaczego w każdym filmie dowódca stacji na Ziemi ma na nazwisko Houston i jakby nie mogli wymyślić jakiegoś innego, np. Smith.

Jak byłem mały, to uległem masowemu przeświadczeniu, że Jan Suzin (jeden z pierwszych prezenterów TVP) nie ma nóg, bo zawsze przed kamerą pokazują go od pasa w górę.

Kiedy byłem mały, istniało dla mnie zaledwie kilka marek samochodów. Te znane doskonale z polskich realiów: maluchy, syreny, duże fiaty, czasem nawet polonezy oraz kapitalistyczny "ford". Z tym że "fordem" był każdy samochód, który wyglądał lepiej od poloneza.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedyś świat był czarno-biały (i dlatego wszystkie filmy nie mają innych kolorów), a dopiero potem zrobił się kolorowy.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy na sygnalizatorze jest światło czerwone, to samochody mogą jechać, a kiedy zielone, to muszą się zatrzymać, bo przy zielonym przecież piesi mogą przechodzić.

Myślałem, że ludzie, którzy giną w filmach to bandyci, którzy dostali karę śmierci i im zaproponowano, że mogą w sumie zostać zabici w filmie.

Jak byłem mały, myślałem, że liczbę 102 zapisuję się 1002. Logiczne nie? 100 i 2.

Jak chodziłem do podstawówki, to myślałem, że kobietę można zapłodnić przez odbyt. A to dlatego, że nie wiedziałem, że narząd kobiety jest tak nisko i jest dojście z dwóch stron.

Strasznie nie lubię, kiedy gryzą mnie komary. Kiedyś jak byłam mała, to robiłyśmy z siostrą wieczorem dla nich zupę, nazywałyśmy to Zupą Dla Komarów . Temperowałyśmy kredki ołówkowe i tzw. bambino. Byłyśmy święcie przekonane, że to działa.

Myślałam, że istnieją imiona dla dzieci i dla dorosłych. Dla dzieci to np. "Marcin, Mateusz, Michał" czy może "Ania, Marta, Kasia", jak miały na imię wszystkie dzieciaki w przedszkolu. Dla dorosłych to np. "Adam, Kazimierz, Zygmunt, Janina, Krystyna". Wierzyłam, też że są imiona uniwersalne i te należały do moich rodziców. I bardzo się zdziwiłam, kiedy do przedszkola przyszedł chłopiec o imieniu "Adam".

Będąc jeszcze pacholęciem po raz pierwszy wyjechałam z rodzicami za granicę (niestety nie pamiętam już dokąd podróż ta była). Łączyło się to oczywiście z przekroczeniem granic państwa i kontrolą celną. Żeby uspokoić moją podekscytowaną osobę mama nastraszyła mnie, że zaraz przyjdzie Pancernik i mnie skrzyczy. Jakież było moje zdumienie gdy okazało się, że ów Pancernik to w rzeczywistości pan celnik...

Gdy miałam jakieś 3 lata moje liczenie do 10 wyglądało tak:

"deden, osiem, pięć i dziesięć" gdzie 'deden' znaczy 'jeden'.

Jak każde dziecko chciałam wiedzieć skąd się biorą dzieci. Zapytana przeze mnie babcia powiedziała mi, że ze sklepu. Przez długi czas byłam przekonana, że istnieją sklepy, gdzie na półkach siedzą dzieci, a dorośli przychodzą, oglądają i kupują te, które im się spodobają.

Jak byłem mały, myślałem, że jak będę miły dla ludzi, oni odwdzięczą mi się tym samym.

Mój brat kiedy był mały mówił 'midor' zamiast pomidor, górek' zamiast 'ogórek' i 'mazojan' zamiast 'majonez' (najprawodopodobniej od mazania).

Ja za każdym razem jak byłem na mszy w kościele, myślałem, że to ktoś kto się nazywał "Powieczerzy" wziął kielich.

Jak byłem mały, myślałem, że bidet służy do prania skarpetek i nie mogłem wyjść z podziwu, że ludzie montują takie urządzenie, które służy tylko do tego. Po paru latach obejrzałem "Krokodyla Dundee" i razem z nim odkryłem do czego jest bidet.

Kiedy wyłączało się komputer, wydawał takie "krrrr". Pewnego dnia kiedy wyłączałam komputer, moja mama powiedziała "Żuki się biją". Od tamtej pory szukałam tych żuków za monitorem.

(Swoją drogą, nie wiem o co chodziło mojej rodzicielce).

Jak byłem mały, to myślałem, że piwo robi się w piwnicy. Skoro wino robi się w winnicy, to piwo w piwnicy. Tylko nie mogłem wymyślić gdzie się robi wódkę.

Jak byłam mała to myślałam, że zwierzę, które leje to "scebra" i dlatego dorośli mówią "leje jak SCEBRA"

O mało nie umarłam ze śmiechu kiedy, gdy podrosłam, zdałam sobie sprawę, że to nie żadne niewychowane zwierzę...

Jak miałam 12 lat,to myślałam że zajść w ciążę można jeśli się usiądzie na tym samym fotelu, na którym wcześniej siedział facet... Bałam się nawet w szkole siadać na krzesłach, na których wcześniej siedzieli koledzy...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak przestanę być dzieckiem, to zamienię się w Muminka, bo kuzynka powiedziała, że Muminki z bajki są dorosłe.

Jak byłam mała, myślałam, że mówi się "daje siwe znaki", a nie "daje się we znaki". Jakie było moje zdziwienie, gdy kilka lat temu przeczytałam "daje się we znaki" w jakiejś książce.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że jak zjem jajecznicę, to wyrośmnie mi w brzuchu kura...

Kiedy byłam mała, codziennie oglądałam dobranockę. Moja starsza siostra któregoś dnia próbowała wmówić mi, że ludzie w telewizorze nas słyszą. Zaczęła mówić do odbiornika: "Proszę pana my nie chcemy dobranocki! U nas nie ma żadnych małych dzieci!". Tego dnia akurat nie było dobranocki! Potem przezornie codziennie zapewniałam pana w telewizorze, że owszem, życzymy sobie obejrzeć bajkę. Moje siostry pękały ze śmiechu.

...że słonina to mięso ze słonia. Tylko dlaczego była tak ogólnie dostępna w Polsce...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak wyjdę z domu podczas oglądania filmu w telewizji, to film na mnie będzie czekał po powrocie i będę mógł oglądać go od momentu na którym skończyłem.

Jak byłem mały to myślałem, że podpaski wkłada się pod pachy i się człowiek mniej poci.

Jak byłam mała, myślałam, że "cudzołożyć" to znaczy spać w nieswoim łóżku. Bałam się, że pójdę do piekła, bo spanie w nieswoim łóżku było dla mnie wielką frajdą.

Jak byłem mały, to myślałem, że każdy człowiek na świecie ma identyczną twarz, jedynie różnią nas włosy. Nie pamiętam kiedy teoria została obalona. Możliwe, że kiedy zobaczyłem dwóch łysych...

Jak byłem mały, myślałem, że spiker w wiadomościach siedział na super szybkim, ruchomym wózku, którym przemieszczał się po całym świecie podczas przedstawiania informacji.

Jak byłam mała, to myślałam, że pomniki to zaklęci w kamień ludzie, którzy zrobili coś złego... I że kiedyś ich kara minie i ożyją... Moje największe obawy i lęki budził pomnik 4 śpiących. Zawsze jak stałam na przystanku z mamą, to mocno ją ściskałam, bo bałam się, że się obudzą i mi ją porwą. I pomnik przy porcie praskim... Prawdę mówiąc do tej pory jak patrzę na ten pomnik, to mam lekki dreszczyk na plecach.

Całe przedszkole zastanawiałam się, jakie imię nadam swojej córce (bo że w przyszłości będę miała córkę, a nie syna, to było oczywiste). Każde imię komponowałam z moim nazwiskiem. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazłąo się, że moje dziecko prawdopodobnie będzie nosiło nazwisko po ojcu.

Jak byłam mała i nie chciałam wyjść z wanny, to rodzice mnie strszyli, że jak nie wyjdę, to się rozpuszczę i faktycznie, jak siedziałm długo, to zaczęła mi się marszczyć i jaśnieć skóra. Strrraszne...

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystko żyje, np. pluszaki, jedzenie, ołówek, lampa, meble, woda itp.

Myślałam, że gdy się wypróżnimy, to nakarmimy takiego wielkiego Murzyna, który ugrzązł w kiblu i nie może wyjść, dlatego musimy go karmić.

Zawsze miałam jakieś fobie związane z ufo i istotami pozaziemskimi (zresztą po części zostało mi to do dzisiaj). Dlatego bałam się spać z odkrytymi stopami, bo bałam się, że za łóżkiem czai się kosmita i kiedy nie będę patrzeć, to odgryzie mi nogi. Takie małe dziwactwo.

Jak byłam mała, to myślałam,że mleko UHT to takie mleko z uszami.

Jak byłem mały, to patrząc na mapę Europy byłem dumny, że Polska leży w samym środku. Myślałem, że to taki "główny kraj" na świecie. W telewizorze w sumie mówili sporo o Polsce, więc nie wydawało mi się to dziwne. Kiedy dostałem pierwszy globus, już nie byłem taki zadowolony.

Jak byłam mała, to myślałam, że lalki do mnie mówią. Za każdym razem jak na nie popatrzyłam, to wydawało mi się, że patrzą na mnie złowrogo i otwierają usta, jakby chciały mnie ugryźć.

A moja siostra jak była mała, to bała się takiej lalki, bo oglądała o niej film i strasznie płakała przez nią i chowała się pod stół, haha.

Przy "Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, OBDARZ NAS POKOJEM"

myślałam, że wszyscy modlimy się o własne pokoje - zawsze dzieliłam to lokum z siostrą, stąd to traumatyczne rozumowanie.

Jak miałam siedem lat, byłam w zoo w Chorzowie (tam są betonowe makiety dinozaurów). Wtedy myślałam, że tak właśnie wyglądają skamieliny - logiczne, nie? Potem, jak mi ktoś wytłumaczył, że się wykopuje tylko same kościotrupy, to sądziłam, że w Chorzowie wzięli szkielety i poobkładali je betonem.

Kiedy byłem mały, to zaobserwowałem, że na skrzyżowaniach zbiera się piasek i żwir w miejscach gdzie samochody nie jeżdżą (np. w miejscach gdzie były "zakreskowane"). Jakoś wymyśliłem sobie, że ten piasek to muszą sypać milicjanci (wtedy jeszcze była milicja) i dzięki temu wiedzą, jak jakiś samochód jedzie niepoprawnie (zostawia ślad na piasku).

Przekręcałam tytuł piosenki Lady Pank "Life is brutal" na "Lalki z druta".

Jak byłem mały, to myślałem, że tylko ja na całym świecie mam na imię Rafał.

Jak byłem mały, to dziwiłem się kim był ten Mostow skoro prawie w każdym mieście znajdującym się po dwóch stronach rzeki jest ulica Mostowa...

Jak byłam mała, to bałam się Buki z Muminków i rozkminiałam skąd Papa Smerf wziął tyle dzieci, przecież nie było żadnej Mamy smerfowej, a poza tym jak inne smerfy płci męskiej mogły podrywać Smerfetkę, skoro to była ich siostra...

Jak byłem mały, mama mi powiedziała że bajki nie są prawdziwe, tylko narysowane. To zmieniło mój pogląd na każdą następną kreskówkę.

Myślałem, że Depeche Mode pochodzą z Niemiec. A to dlatego, że w "Teleekspresie" często mówiono o depeszach nadchodzących z Niemiec.

Jak byłem mały, to myślałem, że pies to pan, a kot to pani tego samego gatunku.

Kiedys myślałam, że jak moi rodzice byli mali, to odrabiali lekcje przy pochodniach i mieszkali w jaskiniach.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że gdy mama jedzie ze mną do miasta, to nie musi chodzić do ubikacji bo ma podpaski, które pewnie służą za pampersy...

Jak byłam mała to myślałam że duże "E" piszę sie dodają nieskończenie wiele kresek do środka "E"

Myślałam, że leśniczy to osoba, która lubi naleśniki i uważałam się za leśniczego.

Na wieść o tym, że już pojawiły się pączki na drzewach, oblizywałam się z nadzieją, że to takie pączki z nadzieniem i cukrem pudrem.

Kiedyś dawno temu myślałem, że Cher jest Polką lub polskim drag queen, przez co uważałem ją za zboczoną.

Mój brat myślał, że wodę dostarczaną do kranów robi się w piwnicy bloku. Był ostro zmiesmaczony kiedy dowiedział się, że jest to oczyszczana woda z rzeki.

Kiedyś moja mama mówiła, żebym uważała jak się myję (mamy pralkę obok wanny), ponieważ kiedy pralkę poleje się wodą, to wybuchnie. Więc zawsze uważałam. Kiedyś jednak pokłóciłam się o coś z mamą i wkurzona poszłam polać pralkę, żeby wybuchnąć i już mnie nie było. Dopiero po jakimś czasie się okazało, że mama tak mówiła, bo kiedy się poleje pralkę, to się niszczy...

...wir w wannie przy spuszczaniu wody jest sprawką węża morskiego, który tam mieszka.

Gdy byłam mała i oglądałam bajki Disneya, akcja czasami przenosiła się na cmentarz. Cmentarze były tam z reguły udekorowane nagrobkami z napisem R.I.P (Rest In Peace). Niestety ja, w swej naiwności, byłam przekonana, że wobec tego 'RIP' to po angielsku 'grób'.

Swoją drogą wyobraźcie sobie, idąc tym tropem, polski cmentarz, gdzie na każdym nagrobku widnieje napis 'GRÓB'... Tak tylko, w razie jakby ktoś nie zauważył.

Jak byłam mała, myślałam, że Kalifornia to jest na innej planecie.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy kobieta rodzi, pęka jej brzuch i wychodzi dziecko.

Myślałam też, że dzieci biorą się z całowania i gdy pocałowałam misia, to przez cały tydzień się bałam, że urodzę dziecko.

Mój kolega usłyszał kiedyś od swojego brata, że jak będzie jadł pestki dyni, a później przełknie ślinę, to podleje te pestki wodą i w brzuchu urośnie mu drzewo. Biedak dowiedział się o tym po zjedzeniu miski pestek, więc żeby nie podlewać ich śliną, przez pół dnia pluł zamiast ślinę przełykać.

Jak byłam mała, to myślałam, że charakterystyczny stukot końskich kopyt wydobywa się z pyska konia, a nie z powodu uderzania o asfalt. Byłam szczerze zdumiona wyjaśnieniem tego po latach.

Jak byłam mała, dziadek powiedział mi, że Murzyni są czarni, bo się nie myją. Pewnego dnia szłam z mamą główną ulicą miasta w godzinach szczytu i jak pewnie się domyślacie, spotkałyśmy Murzyna. Zaczęłam krzyczeć na całą ulicę: "Mamo, patrz, patrz, Murzyn!!! Oni się nie myją!!!" Mama wraz ze mną pobiła wówczas rekord zmywania się na czas.

Jak byłam mała, to myślałam, że będę księżniczką mieszkająca w zamku i pewnego dnia odnajdzie mnie przystojny książę. Niestety, do dziś na niego czekam...

W jakiejś tam modlitwie: 'Narodzony z martwej dziewicy' (dla heretyków i innych oóob negujących instytucjonalizm Kościoła: w oryginale 'z Marii dziewicy').

...że jajka sadzone się sadzi.

Jak byłem mały i na nagrobkach na cmentarzu widziałem skrót Ś.P. (świętej pamięci), to dla mnie oznaczało to, że zmarły w tym grobie "śpi". Strasznie cicho chodziłem, żeby nikogo nie obudzić.

Jak byłem mały i mama mi czegoś zabraniała albo dała mi klapsa, to mówiłem "A jak w przyszłości ja będę duży , a Ty mała, to też Ci tak zrobię". W skrócie to myśłałem, że w przyszłości zamienimy się rolami i ona będzie moją córką, a ja rodzicem.