Najlepsze wpisy

Jak byłam mała, to myślałam, że kożuch na mleku jest dla dzieci trujący. Wkręcił mi to mój chrzestny, który uwielbiał kożuchy i zawsze mu je z wdzięcznością oddawałam, że nie będę otruta.

...niektóre rośliny są zwierzętami. Np. bazie kotki to takie małe kociaki przyczepione do gałązek. Myślałam też, że na kukurydzy rosną prawdziwe włosy.

Jak byłam mała to myślałam, że w kibelku w fugach mieszkają tzw. "dziady". Zawsze mama się dziwiła czemu ja tak długo siedzę w toalecie i z kim ja gadam. Pewnego dnia jak usiadłam na kibelek, to wzięłam śrubokręt i zaczęłam te fugi wybijać tym śrubokrętem, żeby "dziady" miały więcej miejsca, miały jak oddychać i mogły do mnie wyjść.

Jak byłam mała, to myślałam, że piosenki w radiu są śpiewane na żywo (gwiazdy specjalnie przyjeżdżają do studia jakiegoś radia by zaśpiewać). Myślałam tak do czasu, kiedy dowiedziałam się co to playback...

Gdy byłam mała, to myślałam, że gdy jest burza, to Pan Bóg akurat ma przed sobą perkusję, uderza w nią i stąd się brały grzmoty (myślałam, że Pan Bóg To Super Rockowy Człowiek)

Do dziś to pamiętam: mówiłam mamie - "Mamo, słyszysz? Pan Bóg właśnie gra na perkusji!"

Zimą, na święta, kiedy stała choinka, zawsze myślałam, że w bombkach mieszkają małe ludki... Zawsze z nimi rozmawiałam . Wydawało mi się, że to jest wielkie miasto, gdzie jest wszystko to, czego brakuje tutaj. No i chciałam tam się znaleźć.

W swojej małej główce myślałam sobie, że w modlitwie "Ojcze nasz" są słowa: "jak w niebie ptaki na ziemi", a w kolędzie "Jezus Malusieńki": "bo uboga była, rondel z głowy zdjęła"

Jak byłem mały, myślałem, że osoby niewidome są niewidzialne.

Jak byłem mały, zaglądałem w szczeliny wentylacyjne magnetofonu i szukałem tam piosenkarzy. Wyobrażałem sobie wnętrze magnetofonu jako Operę Leśną w Opolu.

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie podczas wojny cały czas walczą i nie mają czasu na jedzenie. Zastanawiałem się jak można było nie jeść przez 6 lat?!

Jak byłam mała, często jeździłyśmy z mamą autobusem do babci - byłam przekonana, że jest taki specjalny autobus który zawozi wszystkich ludzi do ich babć i że są jeszcze takie autobusy do cioć, pracy itd... Dziwiło mnie tylko skąd kierowca wie gdzie te wszystkie babcie wszystkich ludzi mieszkają oraz co się dzieje jak czyjaś babcia mieszka w przeciwnym kierunku, niż babcie reszty podróżników... Na szczęście wtedy gdy ja jechałam, dziwnie gromadzili się tylko pasażerowie mający babcie w jednym miejscu...

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa jest stolicą Szczecina.

Jak byłem mały, to w łazience miałem taką dziwną wtyczkę do kontaktów. Wydawało mi się, że ona patrzy na mnie. Jak przekręcałem głową, to ona też mnie śledziła "wzrokiem" . Bałem się, że pewnego razu, ona wyskoczy ze ściany i mnie ugryzie. Bałem się potem wchodzić do łazienki.

Byłam pewna, że Cher to mężczyzna przebrany za kobietę i nie wierzyłam w zaprzeczenia dorosłych. Przecież widziałam na własne oczy...

Jak byłem mały, to myślałem ze byka też sie doi...

Gdy byłam mała, sądziłam, że gdy będę obgryzać paznokcie, to one wypełnią cały "pojemniczek", który znajduje się w brzuchu na odpadki i on wtedy pęknie, a ja wybuchnę. Tak się tego bałam, że aż ze strachu obgryzałam paznokcie...

Jak byłam mała, to myślałam, że alfons to facet z długimi wąsami.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie państwa mają ten sam tekst w hymnie. Tylko linia melodyczna się zmienia i język. I np. jak śpiewali hymn Niemiec, to myślałem, że w miejscu "Jeszcze Polska nie zginęła..." oni wstawiają "Jeszcze Niemcy nie zginęli...". Z tego co pamiętam, byłem nawet w stanie zanucić tekst naszego hymnu do melodii hymnu z Francji, Niemiec, Usa itd.

Ja jak byłam mała, to miałam problem z rozróżnieniem strony prawej i lewej, co objawiało się szczególnie podczas zakładania butów. Raz, jak mi mama pokazała, to zaznaczyłam sobie flamastrem prawego buta i zapamiętałam, że jak siedzę w korytarzu, tyłem do łazienki, to na nogę od kuchni wchodzi but z kropką... Potem nauczyłam się pstrykać tylko palcami prawej ręki i do dzisiaj w stresowych sytuacjach ta wskazówka mi pomaga (mam grubo ponad 20 lat).

Jak byłam mała, to myślałam, że jak mama rodzi dziecko, to jej brzuch się na chwilkę otwiera i zamyka, żeby dziecko wyszło.