Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, w kasie zawsze dałam nie-zgodne. Uważałam, że reszta wydawana przez panią to mój ZYSK.

Jak byłam młodsza, to myślałam że prezerwatywę i inną antykoncepcję wymyślili w 1995 r. i że dlatego sąsiedzi mają tyle dzieci.

Jak byłem mały, myślałem, że po maturze będę wyglądał tak, jak wyglądają osoby koło 500-tki.

Kiedyś skaleczyłem się, a zaraz później jadłem ciastka, strasznie krusząc. Później zawsze kiedy coś mnie bolało i ktoś o to zapytał, mówiłem, że okruszki ciastka dostały mi się do krwi, pływają tam, a jak gdzieś się zablokują, to wtedy boli.

Myślałem, że słowo "Metallica" to określenie całego gatunku muzyki, a "metal" to tylko skrót.

...że tylko Polak może zostać papieżem. Bo jak się urodziłem, to papieżem był Polak, a Polacy taki katolicki naród, więc zaszła mi taka implikacja.

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Kiedy byłam mała, zastanawiałam się skąd się wzięły wszystkie słowa. Doszłam do wniosku, że dawno, dawno temu, na jakiejś wysokiej górze odbyło się spotkanie czarodziejów (mieli długie, powłóczyste, błyszczące szaty i szpiczaste kapelusze w gwiazdki) i to właśnie oni ustalili jak wszystko będzie się nazywać.

Myślałam, że w brzuchu mam gumisie i to, co zjem, spada im na stół i one to jedzą wtedy.

Jak byłam mała, myślałam, że będę strasznie stara mając 23 lata (nie wiem czemu akurat 23, może dlatego, że to było akurat w 2000 roku). To bylo dla mnie tak odległe i niemożliwe. I zawsze sobie wyobrażałam, że będę jeździła żółtym "maluchem".

Myślałem, że cyrk i wesołe miasteczko to to samo.

Kiedyś myślałem, że reklamy w filmie są po to, żeby autorzy mogli się zastanowić co będzie w dalszej części filmu.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się jaka to jest "budzika" śmierć (z piosenki "Budzikom śmierć").

Jak byłem mały, to myślałem że francuskie pocałunki są strasznie trudne i można się podczas nich udusić. O dziwo jeszcze żyję.

Kiedy bawiłem się samochodzikami (resorakami), to często je pchałem w ten sposób, że zderzak jednego samochodu popychał kolejny samochów. Rodzice mi powiedzieli, że prawdziwe samochody tak nie jeżdżą i zawsze są odstępy między nimi. Długo nie chciałem im uwierzyć, ale po kilku obserwacjach przyznałem im rację - ciągle jednak zastanawiałem się dlaczego są te odstępy - jakaż by była to oszczędność miejsca (np. na parkingach), gdyby wszystko było zderzak w zderzak.

List do Mikołaja zaczynałem pisać już na początku grudnia, i oczywiscie życzyłem sobie wszystkiego i jeszcze trochę. Pokazywałem mój list rodzicom, a oni mi mówili że Mikołaja na to nie stać. Zastanawiało mnie to, bo skoro Mikołaj musi odwiedzić wszystkie dzieci, to musi mieć fabrykę pieniędzy, inaczej nie byłoby go na to stać. Dopiero w wieku 12 lat zostałem uświadomiony.

Zawsze gdy podczas reklam pojawiał się napis "Ogłoszenie płatne", zamykałam oczy i zatykałam uszy, bo bałam się, że jeśli je obejrzę, jutro przyślą mi za to rachunek.

Kiedyś chodziłem do przedszkola na godzinę 7, więc myślałem, że z domu trzeba wyjść równo o godzinie 7. Nie zdawałem sobie sprawy, że gdy będę szedł do przedszkola, czas dalej będzie upływał...

Jak oglądałam "Klan", to zauważyłam, że w domu bohaterów jest taka sama kanapa jak u mnie i w dodatku mój stary powiedział na nich "małpiszony". Od tamtej pory myślałam, że ludzie z telewizji nas widzą i obserwują i dlatego pomałpowali po nas kanapy.

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy mocno pada, to leje jak SCEBRA, choć nie miałam pojęcia, co to ta scebra jest.

Jak byłam mała, mama mi powiedziała, że jak się światełko zaświeci w bojlerze, to znaczy, że byłam niegrzeczna. Cały czas się strasznie starałam i tylko gapiłam czy czasem się nie zaświeci, a ono było popsute.

Jak byłam mała, myślałam, że "cudzołożyć" to znaczy spać w nieswoim łóżku. Bałam się, że pójdę do piekła, bo spanie w nieswoim łóżku było dla mnie wielką frajdą.

Gdy byłem mały, w moim domu wisiał zawsze kalendarz z informacją, że 23 kwietnia imieniny obchodzą Wojciech (to moje), Jerzy, Urban. Zawsze się zastanawiałem co trzeba zrobić, żeby w kalendarzu było twoje pełne imię i nazwisko. Bo Jerzy Urban tak miał!!!

Jak byłam mała, myślałam, że prezerwatywę zakłada się na jądra.

Jak byłam mała, to nie lubiłam buraczków. I jak nie chciałam ich jeść, rodzice mówili, że dziadek Rysio umarł, bo nie jadł buraczków. Nie pomogło, nadal jem je z rozsądku.

Jako mieszkaniec Katowic zawsze zastanawiałem się, dlaczego nasza religia nazywa się Katowicyzm, a wyznają ją ludzie na całym świecie. Czy to taki prestiż, mieszkać u nas?

W swojej dziecinnej pobożności sądziłam, że jak ktoś popełni grzech śmiertelny, to od razu umrze. Znaczy Pan Bóg go zabije piorunem, albo przyjdą diabły i zabiorą go do piekła.

No i jeszcze nie do końca rozumiałam dlaczego jest osobne przykazanie przeciwko zabraniu komuś łóżka (szóste: nie cudzołóż) i osobne przeciwko zabieraniu innych cudzych rzeczy (siódme: nie kradnij) - tłumaczyłam to sobie tak, że jak ktoś już nawet nie ma łóżka, to jest naprawdę biedny...

Śpiewałem piosenkę z 4 pancernych:

"...w piecu nakarminy, podpalimy psa"

i nie wiedziałem czemu wszyscy się z tego śmieją.

Jak byłam mała, myślałam, że aktorzy mają takie same imiona i nazwiska, jak bohaterowie których grali.

Jak byłem mały, to myślałem, że po angielsku "instant" znaczy "w proszku" bo na pudełku z mlekiem w proszku było napisane "instant milk".

Kiedy byłam mała, myślałam, że gdy wyciągnę korek z wanny i cała woda zniknie, z tej 'dziury' wyskoczy jakiś potwór i mnie zje, więc kiedy wyciągałam korek, od razu uciekałam z łazienki.

Pewnego dnia w jakimś filmie.. nie pamiętam w jakim, dziewczyna mówiła do chłopaka coś o tym, że "nie chce już być dziewicą" i rano obudzili się w łóżku. Pamiętam, że później, gdy pojechałam na noc do kuzyna i miałam z nim razem spać, pochwaliłam się mamie, że "Jak będę spała z Sebastianem, to nie będę już dziewicą". Mama po prostu zaniemówiła.

Jak byłam mała, myślałam, że na drabinę mówi się "dabija", a na jarzębinę - "bijaba".

Kiedyś myślałem, że ludzie pochylają głowy w kościele, by szukać pieniędzy na podłodze.

...krowa to żona konia. Bardzo długo uważałem, że mam rację. To samo ze szczurem i myszą.

Myślałem, że w Warszawie trwa wojna, bo cały czas pokazywali ją w telewizji...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się ma zapłacić 50 zł, to przedziera się 100 zł na pół i daje się tylko połowę.

Jak miałem jakieś 4 lata, poszedłem pierwszy raz do dentysty. I tam pani powiedziała mi, że w zębach siedzą robaczki.

Potem przez jakieś kolejne 10 lat wierzyłem, że próchnicę powodują robaki..

Jak miałam może z 5 lat, zapytałam brata co to znaczy "pedał". Dyplomatycznie wyjaśnił, że to taki mężczyzna, który nie uznaje kobiet. Któregoś dnia jedziemy z rodzicami samochodem, nagle tata wściekły na jakąś kobietę za kierownicą krzyczy: "Co robisz, człowieku?! Aha, to nie człowiek, to baba!". A ja na to z całą powagą: "Tato, ty jesteś pedałem". Trochę ich zatkało.

Kiedyś bałam się chodzić do ubikacji w nocy, bo tuż za plecami było duże lustro i myślałam, że w nim mieszka Krwawa Mary i mnie wciągnie do środka (skutki oglądania horrorów za młodu są naprawdę okropne). Z muszlą była jeszcze inna historia - twierdziłam, że mieszkają w niej gremliny.

Jak ja byłam mała, to myślałam, że papież MUSI być Polakiem i nie rozumiałam dlaczego wszyscy robią z tego wielkie halo...

W Lublinie jest kino Kosmos. Jak byłem mały, rodzice czasem tam chodzili do kina. Zawsze myślałem, że lecą rakietą do kosmosu i tam oglądają film.

Myślałem, że okupacja to zajęcie jakiegoś państwa dla okupu. Nie rozumiałem więc, dlaczego walczyliśmy z Niemcami, zamiast po prostu im zapłacić.

Jako mała dziewczynka, będąc w kościele, zamiast słyszeć w jednej z pieśni "w niej żyć, umierać chcemy", słyszałam "MNIEJ żyć - umierać chcemy" i zastanawiałam się, co w tym pięknego, że katolicy chcą umierać i krótko żyć.

Jak byłem mały, myślałem, że w szkole jest fajnie.

Kiedyś mama naopowiadała mi, że w kanałach są szczury i mogą wyjść przez kibelek. Strasznie się przestraszyłam. Za każdym razem, gdy miałam potrzebę, muszlę wyścielałam papierem i co chwilę zaglądałam, czy żaden szczur nie przyszedł. Z dłuższą potrzebą było gorzej i stosowałam metodę "na Małysza". W czasie jednej z takich akcji coś zabulgotało w spłuczce i spanikowana wybiegłam z łazienki. Później mama musiała mi mówić, że żartowała.

Jak chodziłam do przedszkola, to myślałam, że Marzanna, to jest Marzena i że będziemy topić dziewczynkę z naszej grupy, która ma tak na imię.

Jak byłam mała, myślałam, że w czasie mszy, we fragmencie modlitwy: "I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy" jest: "przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to dość dziwne, ale mniej więcej zgadzało się z wizerunkiem Chrystusa na obrazach - łagodne rysy twarzy, włosy do ramion, długa szata. Nie pasował mi tylko zarost. Oto właśnie przykład, jak się uczy dzieci bezmyślnego klepania modlitw.

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie podczas wojny cały czas walczą i nie mają czasu na jedzenie. Zastanawiałem się jak można było nie jeść przez 6 lat?!

W jakiejś tam modlitwie: 'Narodzony z martwej dziewicy' (dla heretyków i innych oóob negujących instytucjonalizm Kościoła: w oryginale 'z Marii dziewicy').

Jak byłem mały, to wierzyłem w to, że jestem młodszy od mojej siostry, bo będąc w brzuchu mamy ona ograła mnie w karty.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że jadąc samochodem - samochód stoi w miejscu, a ulica się przesuwa pod wpływem ruchu kół samochodowych - jak wielka taśma produkcyjna. Dziwiło mnie, jak to jest możliwe, że ulice przesuwają się w tak wielu kierunkach jednocześnie.

Jak byłam mała, to myślałam, że tata mówi kierunkowskazom, żeby się włączały. Myślałam, że włączają się, jak on im każe. Byłam bardzo zawiedziona, gdy się okazało, że nie mam racji.

Jak byłam mała, myślałam, że tampony przykleja się do majtek, tak samo jak podpaski...

Jak byłam mała, myślałam, że jak będę się kładła spać i odwrócę się w stronę ściany głową, to za mną zakradnie się jakiś facet z nożem i pistoletem i mnie zadźga... Wtedy się strasznie bałam.

Jak byłem mały, to modląc się zamiast: "błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus", mówiłem: "błogosławiony obok żywota Twojego".

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że dżdżownice żywią się kretami, a nie odwrotnie. Dopiero po kilku dobrych latach zorientowałam się, że źle zrozumiałam objaśnienia mamy..

Kiedy byłem mały, to myślałem, że gdy podczas oglądania meczów piłkarskich słyszę "spalony", to że sędzia zaraz wyciągnie pochodnię i spali zawodnika, który spalił.

Jak byłam mała, to myślałam, że moi rodzice wybrali nazwisko dla naszej rodziny. Myślałam, że jak ja będę dorosła, też sobie wybiorę nazwisko. Kiedyś jak rozmawiałam o tym z siostrą, wyśmiała mnie i poprawiła.

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Jak byłem mały, bardzo chciałem iść do szkoły, bo myślałem, że będę tam za naukę dostawał pieniądze. Może to dlatego, że mam dwoje rodziców nauczycieli i oni po to właśnie idą do szkoły - aby zarobić.

Jak byłam mała, to myślałam, że tyle ile razy powiem słowo łabędź, to tyle łabędzi będzie na świecie i ciągle chodzilam i powtarzałam "łabędź".

Jak byłam mała, to twierdziłam, że jak będę duża, to się ożenię ze swoim dziadkiem.

Jak byłem mały, myślałem że z tego co zjadamy w naszym brzuchu krasnoludki ukladają wielki piętrowy tort. Warstwa cukierków, warstwa zupy, warstwa ziemniaków...

Jak byłam mała, to myślałam, że 'tytuł' Jan Paweł II to nazwa własna, coś takiego jak król.

Jak byłam mała, to słyszałam jak w jakimś filmie nazywali pewną grupę "żółtodziobami" i myślałam, że to chodzi o grupę Chińczyków.

Jak byłam mała, czesto oglądałam reklamy.

I myślałam, że okres jest niebieski- tak jak w reklamie.

Będąc małą dziewczynką przeczytałam w "Kaczorze Donaldzie" dowcip, który brzmiał mniej więcej tak:

"Tata Jasia kupił wykrywacz kłamstw (piszczący gdy ktoś mówi nieprawdę) i chciał sprawdzić czy działa. Po powrocie syna ze szkoły:

Tata: Jasiu, dostałeś dzisiaj jakąś piątkę?

Jasiu: tak

PIIIII!

T: kłamiesz! Może chociaż jakąś czwórkę?

J: No tak, to była czwórka

PIIIII!

J: no dobra, dostałem tróję.

PIIIII!

J: albo raczej dwóję.

PIIIII!

TJ: Jak tak można!? Ty nieuku jeden! Jak ja chodziłem do szkoły...

PIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII!"

Później oglądając telewizję myślałam, że (szczególnie jak ktoś się na ekranie zdenerwował i wykrzykiwał) pojawianie się owego "piiii" oznacza, że ta osoba kłamie...

Myślałam, że prezerwatywy są przepuszczalne, tzn. że na czubku mają dziurkę czy coś w rodzaju sitka. Tłumaczyłam to sobie tak, że nie zatrzymują spermy, tylko zabijają plemniki (w końcu są kondomy ze środkiem plemnikobójczym).

Myślałam, że zwierzę domowe to takie, które nie robi krzywdy człowiekowi. Na przykład żyrafa, zjada sobie listki, nie mięso, więc przecież jest całkiem domowa.

Jak byłam mała, myślałam (dzięki reklamom), że Red Bull naprawdę dodaje skrzydeł. Pewnego dnia poprosiłam tatę, aby kupił mi puszkę Red Bulla. Byłam bardzo rozczarowana, gdy po godzinie skakania po całym domu nie umiałam jeszcze latać.

Kiedy przystępowałam do komunii, w jednej z pieśni, których uczył nas ksiądz Józef, był fragment "...oddajmy CZEŚĆ Jezusowi...". Byłam święcie przekonana (moje koleżanki zresztą też), że chodzi o CZĘŚĆ - nie wiedzialyśmy czego część mamy temu Jezusowi oddać, ale ja rozumiałam to jak zachętę do dzielenia się, a że byłam (i jestem) jedynaczką, to uważałam, że to poważne poświęcenie...

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Jak byłam mała, to myślałam, że... jak pani w szkole sprawdza obecność to trzeba mówić "jestem". A niektórzy mówili "obecny" i myślałam, że tak mówi tylko jakaś elita.

Gyd byłam mała i chodziłam z rodzicami do kościoła, w momencie gdy robi się znak krzyża na czole, ustach i sercu, myślałam, że ludzie się po prostu drapią, bo ich swędzi.

Jako kilkuletni dzieciak myślałam, że jak ktoś umrze, to od razu się zamieni w kościotrupa i strasznie się bałam, że kiedyś zobaczę to na własne oczy...

Kiedy byłem mały i pojechałem po raz pierwszy w życiu do rodziny na wsi, zobaczyłem też po raz pierwszy w życiu kurnik. Pod niektórymi kurami (w sianie) były wtedy jajka. Więc ja chodziłem co chwila (co 15 minut powiedzmy) sprawdzać, czy kura zniosła już kolejne jajko (to by się nazywała przemysłowa produkcja jajek przy takiej wydajności).

Jak byłam mała, to myślałam, że rozlany olej to kałuża, w której odbija się tęcza.

Jak byłam mała, myślałam, że podpaska jest czymś takim jak dezodorant - przykleja się ją pod pachę, aby się nie pocić.

Kiedy słyszałem jak dorośli mówili "leje jak z cebra", popadałem w zadumę, bo nie wiedziałem kto to jest ta Zcebra...

Gdy byłem mały, to nie mogłem uwierzyć, że Karol Wojtyła i Jan Paweł II to ta sama osoba.

Przez 10 lat siostra się nade mną znęcała z tego powodu...

Zawsze jak w dzień chodziłam spać, po przebudzeniu bardzo się dziwiłam dlaczego np. nie mam misia z którym zasypiałam albo dlugopisu - byłam pewna, że to czary! Do momentu obudzenia się kiedy mama mnie okrywała kocem i wyciągała wszystko z moich rączek.

Myślałem, że zakonnice są żonami księży.

Myślałam, że tramwaje nie mają hamulców i zawsze strasznie się bałam jak tata zatrzymywał samochód na torach tramwajowych, że zginiemy całą rodziną zmiażdżeni przez pędzącą maszynę.

Jak byłem mały, to często mi się śniło, że ktoś mnie zabija (była to oczywiście buka).

Kiedyś się zastanawiałam jak sobie chłopcy radzą kiedy im "TAM" gips zakładają.

Jak byłam mała, byłam swięcie przekonana, że jeśli wyjadę z mojego miasta, to będzie to już inny kraj.

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co oznacza data na słoikach. Myślałam,że to data dzisiejsza, ale "przecież ona nie będzie się codziennie zmieniać" - rozważałam.

Zawsze gdy oglądałam bajkę 'Kasztaniaki', myślałam, że w początkowej piosence jest 'w dupie mrówek trzódka' i tak też śpiewałam.

Jak byłam mała, to myślałam, że wodę w kranie mamy dzięki pewnemu panu o wyglądzie Bohdana Smolenia, który siedzi za miastem i pilnuje podrdzewiałej wanny, z której się tą wodę pobiera za pomocą rurek od szlaufa.

Jak byłam mała (jakieś 10, 11 lat) myślałam, że seks zapobiega powstaniu ciąży... Myślałam, że dziecko powstaje jakoś ze ślubu, z miłości...

Jak byłem mały, a mój brat jeszcze mniejszy (9 lat różnicy), to naopowiadałem mu, że zegar wiszący na ścianie dlatego tak chrobocze, bo siedzi tam krasnoludek i kręci korbą, a że ściana jest krzywa, to zahacza o nią i stąd ten dźwięk.

Innym razem kiedy przy wyłączaniu komputera AMIGA 600 z głośników wydobywał sie piszczący dźwięk, mówiłem mu, że to umierają wirusy i za każdym już razem on to mówił.

Jak byłam mała, to rodzice mnie straszyli, że mój wujek jest Gargamelem ze smerfów i dlatego pewnego razu dość boleśnie go pobiłam, bo się bałam, że mnie zje.

Myślałam, że w bajce Toy Story te ufoludki z samochodu mówiły 'to zgony na wdzięczność', a nie 'dozgonna wdzięczność' i zawsze się dziwiłam czemu one chcą się do czegoś takiego posunąć.

Jak byłam mała, to myślałam, że w brzuchu urosną mi żaby, jeśli jabłka popiję wodą.

Gdy byłam mała, to myślałam, że Michał Anioł, to ten, co zwiastował Maryi.

Gdy byłam mała, pierwsze moje słowo to była "dziaka" czyli książka, jakie było zaskoczeni moich rodziców, gdyż w Słowacji dziaka to w przetłumaczeniu na polski znaczy książka.

Kiedyś "przejście dla pieszych" rozumiałem jako "przejśćie dla pierwszych". Gdy tylko byłem pierwszy (czytaj przed autem) na przejściu, to przechodziłem.

Jak byłam mała, to myślałam, że olbrzym zamknął nas w pudełku i zrobił dziurki, żebyśmy mieli czym oddychać - i te dziurki to gwiazdy.

Jak byłem mały, to myślałem, że głównym bohaterem meczu jest sędzia.

Jak byłem mały, to bałem się tych klusek z muminków... : | w sumie to nadal się boje... ale za to buki się nie bałem mimo że cała grupa w przedszkolu się jej bała : P

Jak byłam mała, często chorowałam. Zawsze gdy łapał mnie jakiś wirus i zostawałam w domu zamiast iść do przedszkola, wierzyłam, że w TVP wiedzą, że jestem chora i specjalnie dla mnie, żebym nie była smutna, puszczają "Domowe Przedszkole".

To było jakoś po denominacji złotego, miałam jeszcze w skarbonce takie stare, już nieważne pieniądze. Kiedyś chciałam się wybrać z nimi do sklepu, ale mój kochany braciszek wybił mi to skutecznie z glowy. Powiedział mi, że pani w sklepie jak tylko zobaczy, że mam takie pieniądze, wyrzuci mnie z tego sklepu i zbije. Byłam o tym święcie przekonana, nawet bałam się wyjść z nimi z domu. Taka mala schiza.

...słuchając piosenki Marka Grechuty śpiewałam:

"...nie do gazu, miła, nie do gazu

przecież nie jest z Ciebie znowu taki cud"

Był to wtedy "modny" sposób na samobójstwo.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jezus był Polakiem, bo przecież wszystko po polsku mówił.

Kiedy szłam do szkoły, zawsze mijałam dom z 3 okragłymi oknami... i myślałam, że tam mieszkają atomówki. Naprawdę był podobny...

Kiedy byłam mała, myślałam, że panie mają miesiączkę tylko każdego pierwszego dnia miesiąca.

Jak byłem mały, to dziwiłem się kim był ten Mostow skoro prawie w każdym mieście znajdującym się po dwóch stronach rzeki jest ulica Mostowa...

Jak byłam mała, wszytsko co było w bajkach wydawało się realne, więc stanęłam na barierce balkonu z parasolką i chiałam pofrunąć tak jak Myszka Miki. Na szczęście mama szybko zareagowała.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy śpiewała pani organistka, to tak naprawdę śpiewała Maryja! A kiedy śpiewał ksiądz, to śpiewał Bóg.

Jak byłam mała, myślałam, że wszystko co oglądam w TV, dzieje się u mojej sąsiadki, a ona ogląda to, co dzieje się u nas.

Miałam jeszcze taki mały problem... Myślałam, że w każdej łazience jest kamera i siedząc na klopie rozglądałam się, ale nigdy żadnej nie znalazłam.

Będąc dzieckiem, uważałam, że każda kobieta niezamężna ma obowiązek iść do zakonu.

Kiedy byłem mały, ktoś mi powiedział, że zła czarownica łapie małe dziewczynki, wycina im pochwy i robi z nich kopytka. Normalnie przez parę lat nie tknąłem kopytek!

Jak byłam mała, myślałam, że Jezus jest Polakiem.

Jak byłam mała, myślałam, że koń jest mężem krowy.

A jakie mają dzieci? Proste - jak chłopczyk, to koń, jak dziewczynka, to krowa.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedyś świat był czarno-biały (i dlatego wszystkie filmy nie mają innych kolorów), a dopiero potem zrobił się kolorowy.

Jak bylem mały, to myślałem, że jedna z najpopularniejszych wywrotek to "KAMA trzy", niestety w dyskusjach z kolegami szybko sie okazało, że to KAMAZ.

Kiedy byłam mała, maślałam, że nigdy nie będę dorosła i będę zawsze dzieckiem...

Kiedy byłam mała i poszłam z tatą do rzeźnika, zobaczyłam świńskie nogi. Przez parę tygodni pytałam rodziów kto kupuje na obiad trąby słoni.

Kiedy w telewizji i w rozmowach rodzinnych było głośno o wyborze papieża Polaka, byłem przekonany, że papież to mistrz świata w wycinankach z papieru. Nie miałem pojęcia o co tyle szumu.

Jak byłem mały, myślałem że służba wojskowa jest to samo co wojna i strasznie płakałem jak brat wyjezdzał do wojska, bo bałem sie ze go zastrzelą.

Jak byłam mała, to bałam się zasypiać odwrócona głową do ściany, bo czułam, że jakiś gościu za mną stoi i jak już tak leżałam, to co chwilę się odwracałam, tak, jakbym miała dać temu facetowi pięścią w łeb!

Jak byłam mała, w moim pokoju była taka pufa, w której coś grzechotało. Myślałam, że to pokeball z pokemonem dla mnie i że jak będę starsza, wyruszę jak Ash w drogę (za dużo się Pokemonów naoglądałam).

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Kiedy byłam mała, myślałam, że życie to taka bajka, która za jakiś czas się skończy i zacznie nowa, w której to, co było wcześniej, nie będzie się liczyło. Ot, taki mój filozoficzny wymysł.

Jak miałam siedem lat, byłam w zoo w Chorzowie (tam są betonowe makiety dinozaurów). Wtedy myślałam, że tak właśnie wyglądają skamieliny - logiczne, nie? Potem, jak mi ktoś wytłumaczył, że się wykopuje tylko same kościotrupy, to sądziłam, że w Chorzowie wzięli szkielety i poobkładali je betonem.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ktoś złamie rękę, to ta ręka mu odpada.

Jako dziecko byłam przekonana, że gdy zamykam oczy, świat robi się ciemny, ponury, straszny, a ludzie zamieniają się w wampiry. Wszystko oczywiście wraca do normy, gdy tylko oczy otworzę.

Dziś dochodzę do wniosku, że musiałam stanowić interesujące widowisko, gdy zamykałam oczy i próbowałam je znienacka otworzyć, na tyle niespodziewanie, by zaskoczony świat nie zdążył się zmienić, a żebym ja mogła zobaczyć jego prawdziwą naturę.

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

Słyszałam czasem 'mawia się w kuluarach o...'. W końcu zapytałam gdzie sie znajdują kuluary.

Kiedy byłem mały, myślałem, że dziewczyny mają to samo co chłopcy. Nie mogłem tylko pojąć dlaczego sikając muszą usiąść.... Więc wymyśliłem, że po prostu sikają pupami (tak rozumowałem w przedszkolu, gdy przez przypadek otworzyłem damską kabinę).

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy usiądę na rozkładanym krzesełku w kinie, to ono mnie zmiażdży.

Jak byłam mała, strasznie lubiłam parówki. Ale starsza siostra też i kiedyś wmówiła mi, że są one robione z odpadków: tzn. kociego ogona i papieru toaletowego. Nie jadłam parówek chyba ze 3 lata...

Myślałam, że Sahara to kontynent.

Jak byłem mały, myślałem, że zwierzęta biorą ślub.

Kiedy byłem wciąż bardzo młody, ale już uświadomiony w miarę na temat seksu, mój świat znów doznał szoku. Kolega powiedział mi, że istnieją homoseksualiści. Kobiety byłem sobie w stanie wyobrazić, ale dłuuuugo myślałem, że faceci robią to stukając się czubkami penisów. Kurde, w głowie mi się nie mieściło, że to się mieści do... że mozna to wsadzić, no... no wiecie gdzie...

Jak byłam mała to odsłaniali pomnik ofiar Katynia. A ja się zastanawiałam jaka ofiarka jakiego Tynia?

Jak byłem mały, myślałem, że Warszawa to oddzielny kraj niż Polska.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast "na cmentarz" mówi się "nad smentarz".

Za każdym razem, kiedy w kościele śpiewano o Jezusie leżącym w żłobie, ja śpiewałam 'w grobie'. Jak była mowa o Ogrójcu myślałam, że to grobowiec. Jako dziecko zawsze miałam dziwny pociąg do śmierci i makabry.

Gdy byłem mały i chodziłem do Kościoła, myślałem, że jak ktoś przyjmie komunię, ale będzie miał grzech na sumieniu, to zacznie pluć krwią i po to właśnie była ta tacka trzymana przez ministranta.

Jak byłem mały, to myślałem, że za firaną w moim pokoju mieszka Baba Jaga, która chce mnie w nocy porwać. Bałem się sam spać.

Jak byłam mała, dziadek próbował mi wytłumaczyć co to znaczy kosmiczna próżnia. Dziadek mówił, że tam nie ma powietrza. Wyobrażałam więc sobie, że ludzie poruszają się w płynnej rudzie żelaza.

Jak byłam mała, to myślałam, że na filmach ludzi naprawdę zabijają, więc byłam przekonana, że do właśnie takich filmów biorą ludzi z ciężką kliniczna depresją...

Jak byłem mały, myślałem, że w modlitwie "Ojcze nasz" jest tekst "...jako i my odpuszczamy naszym winopijcom...". Zawsze się dziwiłem o co z tymi winopijcami chodzi. Kiedyś w telewizji usłyszałem o winie mszalnym i wszystko złożyło mi się w logiczna całość, a mianowicie:

Ksiądz podczas mszy pije wino. Przerwy między mszami tłumaczyłem sobie tym, że przez ten czas ksiądz musi wytrzeźwieć i gdy nikogo nie ma w kościele, ktoś się zakrada i podpija księdzu wino. Ksiądz na szczęście wyrozumiały jest, więc wszystko wybacza i stąd ta modlitwa.

Nigdy nie sądziłam, że Kevin sam w domu, kiedy w łazience po nałożeniu płynu po goleniu krzyczy, to krzyczy dlatego, że go szczypie. Zawsze myślałam, że w tamtym momencie zrozumiał swoją beznadziejną sytuację.

Jak byłem mały, myślałem, że spiker w wiadomościach siedział na super szybkim, ruchomym wózku, którym przemieszczał się po całym świecie podczas przedstawiania informacji.

Gdy byłam mała i oglądałam Johnny'ego Bravo, to bałam się jego wyrazu twarzy ''bez ust''.

Całe przedszkole byłam wręcz przekonana, że każda kobieta rodzi się już z dzieckiem w środku, tylko że jest bardzo małe i rośnie wraz z nią. Gdy jest już dorosła, dziecko jest na tyle duże, że się rodzi. Oczywiście, jeśli jest to dziewczynka, ma już w sobie kolejne dziecko. Dziwna sprawa, że nie zastanawiałam się, skąd się bierze rodzeństwo. Pewnie dlatego, że byłam (i jestem) jedynaczką.

Widziałem kiedyś w telewizji "Ulicę Sezamkową". Była tam pokazana animacja, przedstawiająca ulicę i zmieniające się pory roku. Na jesień spadały liście, było ich dużo i po chwili wszystko było zasypane śniegiem. Byłem święcie przekonany, że żółte liście zamieniają się zimą w śnieg. Ponieważ lubiłem zjeżdżać na sankach, byłem wielce oburzony, jak jakiś cieciowy zamiatał liście... no bo przecież nie byłoby wtedy śniegu tak potrzebnego do sanek.

Jak byłem mały, to myślałem skąd oni biorą tyle nowych paczek Mentosa do każdej reklamy? Myślałem, że reklama za każdym razem puszczana jest na żywo.

Ja nie chciałam dorosnąć, ponieważ według mojej teorii każdy dorosły facet musiał iść do wojska (ergo zginąć na wojnie, ale jakiej - tego określić nie potrafiłam) i każda dorosła kobieta musi zajść w ciążę (uważałam to za rodzaj choroby). Nigdy nie łączyłam seksu z ciążą, a ciąży z facetem/tatą, dziecko brało się przecież z żołądka mamy.

To chyba każde dziecko myślało, no ale napiszę, że myślałem, że ziemia jest płaska i się kiedyś skończy.

Myślałam, że martwą osobę rozpoznaje się po idealnie prostej i sztywnej pozycji horyzontalnej z prawą ręką ułożoną na piersi. Inaczej się nie liczy.

Byłam baaardzo malutka jak myślałam, że ważne jest ile ma się monet/banknotów, a nie jakiej są wartości. Jak szłam z mamą do sklepu i płaciła np. 5 zł, a wydawali jej resztę w drobniakach, to się cieszyłam, że ma więcej pieniążków i będzie mogła mi coś kupić.

Jak byłam mała, to myślałam, że kożuch na mleku jest dla dzieci trujący. Wkręcił mi to mój chrzestny, który uwielbiał kożuchy i zawsze mu je z wdzięcznością oddawałam, że nie będę otruta.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie kraje na świecie mają z jednej strony morze, a z drugiej góry.

Jak byłam mała, to tata mówił ,że bokserzy "tańczą" na ringu, a ja lubiłam tańczyć. Rodzice zapisali mnie na kółko bokserskie i dostałam prosto w oko i miałam wielką śliwę. Dopiero po dwóch miesiącach zrozumiałam tańczenie w boksie...

Gdy byłem mały, mieliśmy stary telewizor z mnóstwem portów na różne kable. Spytałem kiedyś tatę, do czego jest ten port, a on odpowiedział mi, że do mikrofonu. Od tego czasu moim największym marzeniem było mieć mikrofon, żeby mówić do tych ludzi, którzy są w telewizji.

Kiedy byłam mała, to moją ulubioną piosenką była piosenka "There's no limits". Ja jednak skutecznie przekręcałam tytuł na "Les moł li li".

Jak byłam mała myślałam, że Bond to zawsze Sean Connery. Kiedyś jak pokazali w TV część, w której Bonda grał inny aktor, przez jakąś godzinę z nosem przy ekranie wyczekiwałam na pojawienie się ukochanego Seana. W końcu jak usłyszałam, że do jakiegoś "obcego" faceta zwracają się Bond, z płaczem zażądałam od ojca wyjaśnień.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy kot rośnie, to zamienia się w tygrysa, a potem w lwa. Nie rozumiałam jak ludzie mogą trzymać w domu koty, skoro w końcu wyrastają z nich niebezpieczne zwierzęta.

Jak byłam mała zastanwiałam się kto to jest ten ZNUT, gdy ktoś mówił , "kłamiesz jak ZNUT".

Jak byłam mała to myślałam ,że wiatr powodują ruszające się drzewa. Dopiero po jakimś czasie dowiedziałam się, że jest odwrotnie:D

Jak byłam mała, myślałam, że żywopłot to jest płot z krzewów, które żyją i mogą się przemieszczać, a co gorsze - złapać kogoś, kto się próbuje przez te krzaki przedrzeć. Dla mnie to było logiczne: żywy płot - żywopłot.

Jak byłem mały, to myślałem, że kobieta w czasie porodu musi być cięta na pół żeby wyjąć dziecko.

Myślałam, że jest taka choroba, która nazywa się 'żonatość'. Wzięło się to stąd, że jak ktoś o kimś kiedyś powiedział 'on jest żonaty', to ktoś inny odpowiedział takim zmartwionym i współczującym 'o Jezu'.

...myslałam ze dwa dodać dwa to dwa, osiem dodać osiem to osiem itp.

Dopiero w wieku 15 lat uświadomiono mi w szkole, że to "leje jak z cebra" a nie jak zebra...

...myślalam, że kobiecie, aby mogła karmić piersią trzeba przedziurawiać sutki. Tak jak to moja mama robiła ze smoczkiem od butelki z mlekiem dla brata.

Jak byłam mała, to myślałam,że jak dorosnę, to będę taka duża, że nie zmieszczę się w domu.

Kiedy byłam mała, myślałam, że matura to taki egzamin, który sprawdza czy można być rodzicem.

Jak byłam mała to myślałam, że ksiądz - chodząc z tacą po kościele - mówi do ludzi "zapłać, zapłać" zamiast "Bóg zapłać".

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się wyssie całe powietrze z pomieszczenia, to przedmioty zaczną się unosić. Nie rozumiałem natomiast dlaczego astronauci na stacjach kosmicznych się nie dusili.

Jak byłam mała, nie wiedziałam co to znaczy 'wydać resztę' w sklepie. Byłam pewna, że jak coś kupię i okaże się, że mi pieniędzy brakuje, to pani sklepowa odda mi brakującą resztę. Sytuacja: Kupuję Kinder Niespodziankę, brakuje ok. 15 groszy. Ja patrze wyczekująco, pani: 'oddasz mi przy okazji'. Się bardzo zdziwiłam, że nie dała mi reszty. A potem, jak coś innego kupowałam, upomniała się o te kilka groszy, dopiero mama później w domu mi wytłumaczyła co i jak.

Jak byłam mała, nigdy nie chciałam jeść barszczu z uszkami, bo myślałam, że te uszka to prawdziwe świńskie uszy. Prawie płakałam, gdy mama zapowiadała, ze na wigilię robi barszcz...

Kiedy po filmie zawsze lektor mówił: Czytał ten i ten, tekst polski ta i ta, opracowanie: Studio Publishing, to myślałem, że chodzi o jakąś "studnię pabliszyn"...

Kiedy byłam mała, to na ponton mówiłam płetfon, a ślusarz był dla mnie klucznikiem...

W przedszkolu myślałem, że każdy żyje 99 lat.

Do 13 roku życia byłam święcie przekonana, że wróbel to pisklę gołębia...

Myślałam, że jak się kończy film, to lecące napisy końcowe (scenariusz, aktorzy, reżyseria) są na telewizorze na górze, tylko że nie mogę ich wziąć, bo jestem za niska.

Jak byłam mała, to myślałam, że osoba, która nosi okulary po ich zdjęciu z nosa widzi wszystko w czarnym kolorze.

Jak byłem mały, to myślałem, że w Polsce na północy (w górę na mapie) są góry, a na południu (w dole mapy) można popływać w morzu. I dziwiłem się, że jednak mamy daleko do morza, a bliżej np. do Karpacza, mimo iż mieszkamy koło Wrocławia.

Dawniej myślałem, że ludzie/aktorzy, którzy wystepują w telewizji, nie istnieją i nie da się ich zobaczyć w realnym życiu. Bardzo się zdziwiłem widząc Bohdana Smolenia, który chodzi po scenie i w dodatku mówi... To było coś.

Ja się zawsze zastanawiałam dlaczego nam burczy w brzuchu i dlaczego jemy w całości i potem znika. Doszłam do wniosku, że w brzuchu siedzi stado krasnoludków i z młotkami w dłoniach rozdrabniają jedzenie. Co się dalej działo już się nie zastanawiałam.

Jak byłam mała, to myślałam, że tak jak są kalendarze z imieninami, to są też takie z urodzinami, ponieważ urodziny są przecież ważniejsze...

W wieku przedszkolnym mieszkałem na osiedlu w dużym mieście. Z osiedla do głównej drogi szło się schodkami do góry. Wydawało mi się, że to miejsce za schodkami (na górze) to są właśnie ciepłe kraje i tam odlatują ptaki na zimę.

Dostałem kolejkę na święta, niestety zasilacz nie wyrabiał i kolejka stawała. Święcie myślałem, że Gwiazdor patrzy zza balkonu i zatrzymuje kolejkę jak za długo się bawię.

Kiedy byłam mała, myślałam ze "H***" to takie imię. Kiedyś sie w coś bawiłam, mieliśmy wymyślone imiona, ale jak to bywa, ktoś się zapomniał i powiedział do kolegi po imieniu, na co ja: "on nie jest Łukasz, on jest h***!"

Jak byłem mały, to myślałem, że Alf z serialu istnieje naprawdę i miałem nadzieję, że rozbije się kiedyś na moim podwórku. Kiedyś nawet takie życzenie miałem na urodziny.

Od dzieciństwa uwielbiałam swojego dziadka - zawsze przywoził mi mnóstwo słodyczy, pomagał w budowaniu schronów pod łóżkiem, czesał włosy lalkom, bujał na huśtawce i robił wszystko inne co tylko dzieciak może sobie zamarzyć.

Pewnego razu w piaskownicy koleżanka zakomunikowała mi, że jak się zestarzeję zostanę babcią.

Byłam zrozpaczona - myślałam, że na starość zostanę takim fajnym dziadkiem...

Jak byłem mały, to dzieliłem sportowców na tych, co są bez studiów i na tych, co skończyli jakieś uczelnie. Kiedy tata mówił, że ten piłkarz jest dobry, to myślałem, że skończył studia. Zresztą często zadawałem pytania który skończyl studia. Wtedy tata jakoś mi nie starał się tego wyperswadować.

W przedszkolu myślałem, że tylko ja na całym świecie mam na imię Łukasz.

Jak byłam mała, to myślałam, że w brzuchu jest oddzielny żołądek na picie i jedzenie i jak będę pić podczas jedzenia to zwymiotuję.

Jak byłam mała i moja mama smażyła jajka na jajecznicę, to płakałam, bo sądziłam, że jeśli jajka postoją w lodówce, to wyklują się z nich pisklaczki.

...pojedyńcze włosy wypadające z mojej głowy to rak i że umrę. Bałam się powiedzieć o tym mamie, żeby jej nie martwić.

Jak byłem mały, zaglądałem w szczeliny wentylacyjne magnetofonu i szukałem tam piosenkarzy. Wyobrażałem sobie wnętrze magnetofonu jako Operę Leśną w Opolu.

Myślałam, że latarnie uliczne, które były w oddali i wszystkie inne światła, np. samochodów, które były w znacznej odległości, to duchy, które chodzą z lampionami...

...myślałam, że obojniak to osoba biseksualna.

Kiedy byłam mała, myślałam, że małe dzieci wychodzą z mamy brzuchem. I nigdy nie wiedziałam czym różni się cesarskie cięcie od naturalnego porodu...

Jak byłam mała, myślałam, że ciąży nie można samemu zaplanować, tylko ona sama wybiera kiedy przyjdzie.

Myślałam, że dinozaury wyginęły, bo powietrze było zanieczyszczone, więc gdy moja mama paliła w oknie papierosa, pokazałam jej rysunek. Były na nim cierpiące dinozaury, zdychające na skutek unoszących się w powietrzu chmur dymu...

Jak byłam mała, to myślałam, że niektórzy ludzie to ufo i roboty. Czasem wydawało mi się, że nawet ja czy mama jesteśmy robotami tylko tego nie wiemy.

Jak byłem mały to myślałem, że biustonosz nazywa sie "listonosz".

Przez mojego wujka, który zawsze był pomocny w edukowaniu mnie i mojego brata, myśleliśmy, że istnieją takie stworzenia jak 'Dziabąg' oraz 'Dziabąg na kółkach'.

Kiedyś, żeby nam udowodnić ich istnienie, dorysował je w jakiejś kolorowance (wyglądały jak kłębki z nogami / kółkami)

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci biorą się z całowania z języczkiem. Bardzo mnie zastanawiało w jaki sposób eskimosi mają dzieci (bo oni nosami sie całują).

A ja jak byłem mały, to myślalem, że każda górka i pagórek kryje w sobie kule ziemskie i dlatego są takie zaokrąglone... Ale to miałem z 5 lat wtedy chyba.

Kiedy byłam mała, nie mogłam się doczekać kiedy pójdę do szkoły i w końcu zacznę się uczyć. Myślałam, że to jest takie piękne ...

Kiedy miałem parę lat, miałem taką dziwną sposobność do zabawy tamponami mojej mamy.

Nigdy nie mogłem tego pojąć, jakim cudem one tak rosną w zlewie pełnym wody!

Jak byłam mała, widziałam za oknem dwóch panów w helikopterze, którzy zaglądali do mnie. Pomachaliśmy sobie. Moja mama mi nie wierzyła.

Jestem już dorosła, a dalej to pamiętam tak jak jej opowiedziałam.

Jak miałem 6 lat, to myślałem, że Polska graniczy z dorosją, gdyż na mapie pisało do Rosji, na nic były tłumaczenia rodziców.

...że jak położę się spać ze splecionymi rękoma na piersi, to umrę (to było po śmierci mojego wujka i tak właśnie leżał w trumnie).

Byłem przekonany, że dzieci w 1 klasie podstawówki muszą sie więcej uczyć, niż te w 6 klasie, bo te w 1 wiedzą b. mało, dlatego muszą przyswajać więcej wiedzy.

W swojej małej główce myślałam sobie, że w modlitwie "Ojcze nasz" są słowa: "jak w niebie ptaki na ziemi", a w kolędzie "Jezus Malusieńki": "bo uboga była, rondel z głowy zdjęła"

...myślałam, że nauczyciele mieszkają w szkole i że jak wszyscy wychodzą, to sobie rozkładają w klasie takie polowe łóżka, a żywią się oczywiście w stołówce.

Jak byłam mała myślałam, że podpaska to odpowiednik pampersa, tyle że dla dorosłych pań. Kiedy zapytałam o to mamę, skutecznie utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Dopiero będąc w podstawówce zostałam uświadomiona przez koleżanki, ale i tak jakoś nie mieściło mi się to w głowie.

Jak byłam mała, to myślałam, że w alfabecie po H jest IDIOTKA, a nie I, J, K.

Kiedy byłem dzieckiem, myślałem, że Windows jest fajny.

Kiedy byłam mała, często spędzałam z kuzynkami czas u babci. Przynjamniej raz w ciągu takiego pobytu u babci, z młodszą kuzynką cały dzień rysowałyśmy szkieletora z papieru. Wycinałyśmy korpus, czaszeczkę, kosteczki i łączyłyśmy wszytsko nitkami, żeby szkieletor był ruchomy i ssssstraszny. Nastepnie nocą, kiedy starsza kuzynka z babcią poszły spać, otwierałyśmy okno i z ósmego piętra puszczałyśmy na wietrze szkieletora uwieszonego na nitce... Wszytsko po to, żeby wystraszyć sąsiada mieszkającego pod nami. Zabawa była gigantyczna, sąsiad pewnie nigdy się nie przestraszył, a swoją drogą, czy kości narysowane przez dzieci mogą być straszne??

Jak byłem mały, obserwując wielkie kominy fabryk, z których wydobywały się kłęby dymu, doszedłem do wniosku, że muszą to być Fabryki Chmur.

Kiedyś rodzice zmierzyli mnie i oznajmili, że mam już "metr dwadzieścia dziewięć", potem z dumą chwaliłam się całej klasie, że mam 29 metrów wzrostu...

Kiedy byłam mała myślałam, że dzieci biorą się z całowania.

Jak byłam mała, to myślałam, że żeby zajść w ciążę trzeba jeść dużo owoców i warzyw.

Dość długo wyobrażałam sobie "gumkę" jako taką zwykła recepturkę i nie byłam w stanie wymyśleć, jak niby to ma powstrzymywać plemniki...

Jak byłam mała, to na oranżadę mówiłam "Blabla".

Myślałem, że gwałci się tylko i wyłącznie palcem, bo taki film z Chuckiem Norrisem oglądałem i tam jego kobietę zgwałicili i mi się tak skojarzyło, że to tylko palcem się robi.

Jak byłem mały, myślałem, że samochody kupuje się w kiosku w formie resoraków, a potem się je pompuje do normalnych rozmiarów.

Myśłałem, że ludzie poruszają się wzdłuż wielu osi (rowków), jak w piłkarzyakch takich przesuwanych. Tylko się zastanawiałem jak to możliwe, że przewidzieli tyle osi, bo skręcam kiedy chcę w lewo albo w prawo.

Jak byłem mały, myślałem, że jak będę miły dla ludzi, oni odwdzięczą mi się tym samym.

Gdy miałem 3-4 lata i modliłem co wieczór "Zdrowaś Mario", to zawsze przy słowach "...i błogosławiony owoc żywota Twojego", widziałem komnatę zamku, w którym był wielki orzech włoski w skorupie. I to był ten "owoc żywota".

W telewizji publicznej leciał taki program "Randka w ciemno". Polegało to na tym, że kobieta/mężczyzna wybierali "w ciemno" jedną z trzech osób płci przeciwnej na podstawie ich odpowiedzi na konkretne pytania. Szczęśliwa para jechała na wycieczkę za granicę. W końcówce programu zapraszano do studia parę, która już wróciła z wycieczki. Jak byłam mała, to myślałam, że ta wycieczka całkowicie zmienia wygląd ludzi - wychodzą inni niż wrócili.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana, że moja kuzynka Sylwia ma na imie Szyja. Kiedy próbowali mi wytłumaczyć, że szyja to część ciała, wyśmiewałam ich, że mam cały czas kuzynkę na karku.

Jak byłam mała, byłam pewna, że chmury tworzą się ze spalin samolotów, a deszcz spada, jak jest tam za dużo zanieczyszczeń.

Jak byłam mała i oglądałam Klan, to zauważyłam, że bohaterowie mają takie same wersalki jak u mnie w domu. W dodatku mój tato powiedział na nich "małpiszony" i od tamtej pory myślałam, że w telewizorze żyją ludzie i my obserwujemy ich życie, a oni nasze i dlatego zmałpowali po nas wersalki.

Jak byłem mały, to myślałem, że burdel to maszyny drogowe.

Myślałam, że prezerwatywy mężczyzna zakłada po to, żeby nie nasikać "do środka".

jak byłam mała, to myślałam, że ludzie z telewizora nas widzą i słyszą.

Jak mama zaparzyła tacie herbatę, a tata jej spróbował i powiedział: ta herbata "mnie sianem pachnie". A ja w swojej inteligencji, po 5 minutach się pytam... Tato, co to znaczy "miesian"?

Że jak ktoś mi zrobi zdjęcie to będę w tym zdjęciu i już nigdy nie będę mógł z niego wyjść, tak więc panicznie unikałem fotografów i wszelkiego fotografowania.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast mózgu w głowie są kłeby włosów i dlatego one rosną - tzn. powoli wychodzą na wierzch.

Zawsze myślałem, że w piosence "Budujemy mosty, dla Pana Starosty" chodzi o budowanie mostów dla Panasta Rosty. Długo zastanawiałem się kim jest ten Panasta Rosta i po co mu nasze mosty. Myślałem, że to jakiś grek jest.

Jak byłam malutka, myślałam, że Bolekilolek to jedna osoba.

Kiedy byłam mała, myślałam, że pod moim łóżkiem mieszka wielka ośmiornica, która czyha aż wstanę w nocy, żeby chwycić moje kostki w swoje macki :)

Jak byłem mały i mama mi czegoś zabraniała albo dała mi klapsa, to mówiłem "A jak w przyszłości ja będę duży , a Ty mała, to też Ci tak zrobię". W skrócie to myśłałem, że w przyszłości zamienimy się rolami i ona będzie moją córką, a ja rodzicem.

Jak byłem mały, to myślałem, że sarna jest żoną jelenia.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie "maluchy" (fiaty 126p) są żółte.

Jak byłam mała, to na dworze po chodniku chodziłam tylko po tych niepopękanych płytkach, bo bałam się, że jak wejdę na tą pękniętą, to mnie tam wciągną skrzaty, co mieszkają pod ziemią.

Myślałam, że wszyscy chcieliby mieszkać w moim miasteczku, bo mamy jezioro i jest takie spokojne, statyczne. Dopiero kiedy podrosłam, zdałam sobie sprawę, że to dziura.

Jak byłam mała to myślałam, że jak wciągnie się brzuch, to z tyłu pojawi się garb i zawsze jak wciągałam brzuch, żeby np. ubrać spodnie, to biegłam zapłakana do lustra i szukałam mojego 'brzucha' na plecach.

Kiedyś byłam przekonana, że nie ma czegoś takiego jak nietoperz, bo albo coś czymś jest albo tego nie ma, co nie?! A ponieważ od zawsze broniłam swojego zdania, ilekroć w telewizji leciał program o owych zwierzątkach, toczyłam zajadłe kłótnie z telewizorem - on mówił "nietoperze żyją...", a ja "toperze!!! ..."

Myślałem, że głosowanie polega na przemawianiu przez mikrofon.

Gdy byłam mała, nie mogłam zrozumieć, jak można nie umieć polskiego - wydawało mi się, że to taki prosty język i niemożliwe jest go nie znać...

Jak byłem mały i mówiło się o Europie, byłem przekonany, że to jakieś państwo. Pytałem rodziców gdzie jest stolica tego państwa i kiedy możemy tam pojechać. I skoro Polska jest w środku Europy, to chyba powinna być jej stolicą?

Jak miałam 1,5 roku, wybuchł Stan Wojenny, pamiętny dzień, kiedy to nie było teleranka, a zamiast mojego ulubionego programu w telewizji pojawił... "oooooo mama - dziadek"... I tak oto pan generał został mianowany na dziadka - z czego mama nie była zadowolona.

Jak byłem mały, to myślałem, że polski jest najłatwiejszym z języków, bo wszystko czyta się w nim tak, jak się pisze.

Jak byłem mały, myślałem, że jak nie zjesz obiadu - umrzesz.

Jak byłem mały, widziałem dwa psy (raczej psa i sukę), które kopulowały ze sobą. Zaszokowany krzyknąłem: "Mamo! Te psy się kłócą!"

Kiedy byłam mała, a rodzicom zepsuł się telewizor... myślałam, że młotek jest uniwersalnym narzędziem do naprawy i bardzo dokładnie przywaliłam nim w tv. Mamusia musiała mnie uświadamiać, że młotek nie służy do naprawy telewizorów.

Jak byłem mały, to myślałem, że pod asfaltem na wszystkich ulicach, po których jeżdżą samochody milicji, rozpięta jest sieć przewodów, a samochody stykając się z jezdnią kołami podłączają się do tych przewodów i dzięki temu panowie milicjanci mogą korzystać z radia i komunikować się z bazą (pojęcie fal radiowych było dla mnie zbyt abstrakcyjne). Utwierdziłem się w tym przekonaniu kiedy zobaczyłem jak remontowano kawałek drogi i panowie wkopywali jeden z tych tajemniczych kabli.

Jak byłam mała, to myślałam, że asfalt to ubity piasek pomalowany na czarno.

Jak byłam mała, to myślałam, że lampy samochodowe to oczy, znaczek firmowy to nos, a zderzak to usta pojazdu...

Jak byłam mała, to myślałam, że Warszawa jest na drugiej półkuli (gdzieś pod równikiem na globusie) i jak u mnie (Kielce) jest dzień, to tam noc.

Jak miałam 12 lat,to myślałam że zajść w ciążę można jeśli się usiądzie na tym samym fotelu, na którym wcześniej siedział facet... Bałam się nawet w szkole siadać na krzesłach, na których wcześniej siedzieli koledzy...

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy się będę topił, to wypiję całą wodę z jeziora i się uratuję.

Jak byłem mały, to obejrzałem z rodzicami film "Ostatni smok", w którym gral Sean Connery. Później ciągle krzyczalem, że chcę obejrzeć film "Żongonery", gdyż byłem przekonany, że to jest wlaśnie tytuł tego filmu.

Jak byłam mała, to myślałam, że na starość (czyli teraz, koło 20 roku życia) zostane świętą. Byłam przekonana o tym do tego stopnia, że domownicy mieli zakaz przeklinania przy mnie i ciągle robili mnie w konia, nakłaniając do robienia dobrych uczynków, typu pozmywanie naczyń, odkurzanie czy wychodzenie z cudzym psem.

Kiedy byłam mała, myślałam, że krasnoludki w nocy skradają się do mojego pokoju. Tworzyłam dla nich pułapki, a jako przynętę - lalki Barbie... Żadnego nie udało mi się złapać!

Jak byłam mała, to myślałam że każdy kraj na północy ma morze, a na południu góry. Aż stwierdziłam, że od południa graniczymy z Czechami (dla nich to jest północ) i tam nie ma morza, a co lepiej - że oni wogóle nie mają dostępu do morza!

Jak byłem mały, miałem przypinkę z Modern Talking i kłóciłem się z bratem, że to oni grają "The Final Countdown" - mój brat miał podobną z Europe.

Jak byłem mały, to ojciec uświadomił mnie w bardzo obrazowy sposób. Seks dwóch osób to jak dopasowanie śrubki i nakrętki... Po pewnym czasie ktoś uświadomił mnie o istnieniu homoseksualistów. Baaaardzo długo głowiłem się co można robić z dwiema śrubkami!

Myślałam, że kiedy kopie prąd, to wyskakuje noga i kopie.

I jak zjem, mydło, to polecą bąbelki. A tak nawiasem: straszny smak.

Myslałam, że Rosja to wielka przyjaciółka Polski i nigdy nie było między tymi krajami żadnych wojen, bo się zawsze lubiły (urodziłam się po upadku komuny, na samym początku lat 90').

Jak byłem mały, to myślałem, że Bolek ma na nazwisko Ilolek.