Jak byłem mały, to myślałem, że...

... jak byłam mała, myślałam, że zarówno mężczyzna jak i kobieta zakładają prezerwatywę...

Ciekawiło mnie to w jaki sposób kobieta "wpycha" ją sobie do środka.

Jak byłem mały, to myślałem, że zrobienie kupy to zły uczynek, taki jak uderzenie kogoś, albo kradzież i chcąc być grzeczny, raz mało co nie dostałem skrętu kiszek.

Jak szedłem w tym roku do liceum, to myślałem, że coś wiem, teraz już nie wiem czy w ogóle myślę...

Myślałam, że w światłach przy przejściu dla pieszych siedzi mały człowieczek, który zmienia ich kolor.

Jak byłem mały, myślałem, że kał (kupa), zanim go wydalimy, gromadzi się w pośladkach!

Jak byłam mała, to myślałam, że zakonnica to "książnica" (od księdza) i że mieszka w bibliotece (bo brzmi podobnie do książek, a książki, jak wiadomo, są w bibliotece).

Myślałem, że słowo "Metallica" to określenie całego gatunku muzyki, a "metal" to tylko skrót.

Jak byłem mały to myślałem, że biustonosz nazywa sie "listonosz".

Myślałam, że gej to człowiek, który nie lubi zwierząt.

Kiedyś w przedszkolu moja koleżanka powiedziała, że nie lubi psów, a ja na to na cały głos:

- NO CO TY?! JESTEŚ GEJEM?!

Koleżanka spojrzała na mnie dziwnie. Sama na szczęście nie wiedziała o co chodzi...

Ale mina wychowawczyni...

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Bardzo długo nie potrafiłam złożyć w swojej małej główce wyrażenia "nad morze". Bo mama mówiła, że jedziemy "nadmorze", a tata, że "na dmorze". W końcu nie wiedziałam, czy ta woda koło plaży się nazywa dmorze, nadmorze czy po prostu morze...

Ja nie chciałam dorosnąć, ponieważ według mojej teorii każdy dorosły facet musiał iść do wojska (ergo zginąć na wojnie, ale jakiej - tego określić nie potrafiłam) i każda dorosła kobieta musi zajść w ciążę (uważałam to za rodzaj choroby). Nigdy nie łączyłam seksu z ciążą, a ciąży z facetem/tatą, dziecko brało się przecież z żołądka mamy.

Kiedy byłam mała, myślałam, że język polski dawno temu wymyśliło dwóch panów sklepikarzy i że codziennie wymyślali jakieś nowe słowa. W zerówce opowiedziałam o tym na forum klasy. Jakież wielkie było zdziwienie naszej pani...

Jak byłem mały, to myślałem, że połknięta guma wychodzi nosem, bo mi tak mama powiedziała...

Jak z bratem skakaliśmy za dużo po podłodze, to wujek, w trosce o sąsiadów, straszył nas, że jak nie będziemy grzeczni to przyjdzie Zębaty z dołu i nas zje.

Zawsze myślałam, że to jakiś potwór mieszka piętro niżej i bałam się tam chodzić.

Jak byłem mały myślałem, że się mówi "a już się uda" zamiast "nuż się uda", tym większe zdziwienie wywoływało u mnie powiedzenie "a nóż, widelec" w ustach bliskich...

Słowa na końcu modlitwy "Teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen" znaczyły dla mnie to, że jeśli je wypowiem, to na pewno będę żyła jeszcze przez godzinę.

Jak byłem mały, myślałem, że w modlitwie Ojcze Nasz mówi się "... módl się za nami grzecznymi...".

Jak byłam mała, to akurat zimowe igrzyska olimpijskie odbywały się w kanadyjskim Calgary... i jak z rodzicami przejeżdzaliśmy przez Kalwarię, byłam pewna, że jesteśmy w miasteczku olimpijskim i będe się mogła tym pochwalić!

Gdy byłem mały, byłem przekonany, że Murzyni mają inne języki niż my - biali ludzie. Krótko mówiąc, myślałem, że mają oni takie same języki jak psy - wiecie, takie różowe i płaskie.

...wierzyłam w duszka Kacpra i bardzo chciałam się z nim spotkać.

Jak byłam mała, to myślałam, że tekst z filmu Kogel-Mogel "Cielęcina? I to zadnia!" odnosi się do pory dnia i że oburzenie Pawła i Kasi wynika właśnie z faktu, że nie dość, że Pusia ma czelność jeść mięso to jeszcze robi to w ciągu dnia...

Kiedyś "przejście dla pieszych" rozumiałem jako "przejśćie dla pierwszych". Gdy tylko byłem pierwszy (czytaj przed autem) na przejściu, to przechodziłem.

Jak byłem mały, myślałem, że w nocy nie ma tlenu.

W kościele zamiast "...pełne są niebiosa" z wielkim przekonaniem fałszowałam: "...będę sobie niosła" - nawet wykłócałam się o to z koleżankami!

...że wszystkie wszystkie futrzaste zwierzęta świata to psy, tylko że różnych ras.

Jak byłem mały, to myślałem, że są tylko 2 nazwiska - albo się ma jedno albo drugie, albo nazwisko mojego ojca albo matki. Jak słońce i księżyc :P

Kiedy byłem mały, bałem się, że gdy kąpię się, to rodzice zastawią mi drzwi od łazienki szafą i mnie nie wypuszczą... Zacząłem nawet zastanawiać się co będę jadł i gdzie będę się załatwiał... bo WC mam w oddzielnym pomieszczeniu.

Jak byłam mała, to myślałam, że bliźniaki jednojajowe, to chłopcy, którzy mają po jednym jądrze...

Jak byłem mały, myślałem, że spiker w wiadomościach siedział na super szybkim, ruchomym wózku, którym przemieszczał się po całym świecie podczas przedstawiania informacji.

Jak byłem mały, to często śniło mi się, że spadam w czarną nicość.

Jak byłam mała, to myślałam,że jak dorosnę, to będę taka duża, że nie zmieszczę się w domu.

Myślałam, że 'Zdrowaś Mario' i to, co jest później 'Święta Maryjo, matko Boża...' to dwie oddzielne modlitwy.

Jak byłam mała, to mój tato powiedział mi, że co 5 człowiek na Ziemi jest Chinńzykiem. Któregoś dnia, podczas obiadu rodzinnego, wszystko sobie obliczyłam i wyszło na to, że mój dziadek jest Chińczykiem...

Kiedy byłem mały, istniało dla mnie zaledwie kilka marek samochodów. Te znane doskonale z polskich realiów: maluchy, syreny, duże fiaty, czasem nawet polonezy oraz kapitalistyczny "ford". Z tym że "fordem" był każdy samochód, który wyglądał lepiej od poloneza.

Myślałam, że piosenka "Coco Jambo" jest o piratach.

Jak byłam mała, to myślałam, że będe piękna, szczupła i bogata.

Kiedyś myślałam, że mówi się "pójdzie jak spłatka". Uważałam, że "spłatka" to taka przechylona kładka.

Jak byłam mała, to myślałam, że w telewizorze jest obraz, bo jakaś Pani siedzi w środku i przekłada obrazki. Zawsze zastanawiałam się jak ona się tam zmieściła, co jadła i co piła.

Kiedy byłem mały, przez przypadek połknąłem pestkę i dałem się nabrać na żart rodziców, że mi w brzuchu wyrośnie drzewo. Dzięki lekcjom biologii zostałem wyprowadzony z błędu.

Jak byłam mała, to moja mama miała w rękach lejek i jak jej się cos wylało (żeby nie mówić przy mnie brzydkich słów) powiedziała "o cie felek" i ja wtedy myślałam, że ten lejek się tak nazywa. Kiedy chciałam, żeby mama podała mi lejek, wołałam, że chcę "o cie felek", a moja mama nie wiedziała o co chodzi. Kiedy mama kiedyś otworzyła szufladę z lejkiem, ja z radością w głosie: "o cie felek".

Kiedy mój starszy brat był mały i jak mówił alfabet, to nie wiem dlaczego, ale cała rodzina się z tego śmiała. To może dlatego, że mówił go tak:

"a b c d e f g h idiotka l ł m n o p r s t u w x y z"?

...Kobranocka w "Kocham cię jak Irlandię" śpiewa "lotem dębu przez Włocławek", zamiast "wlokłem ten ból przez Włocławek...".

Na wieść o tym, że już pojawiły się pączki na drzewach, oblizywałam się z nadzieją, że to takie pączki z nadzieniem i cukrem pudrem.

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Jak byłem mały (6 lat) to chciałem przetłumaczyć sobie moją ulubioną książeczkę z rosyjskiego na polski. Na końcu jakiegoś kalendarzyka miałem co znaczą poszczególne literki w cyrylicy. Zacząłem literka po literce "tłumaczyć" poszczególne wyrazy. Zabrało mi to dużo czasu (cierpliwy bylem). Po zakończeniu tłumaczenia zabrałem się ochoczo do czytania "polskiego tekstu". I tu okazało sie, że wyszły mi same bzdury. Poszedłem do mamy poskarżyć się na kalendarzyk, że coś z nim poknocili, a mama mi powiedziała, ze takie tłumaczenie nic nie da - trzeba się uczyć całych wyrazów. Zraziłem sie do języków obcych na ładnych parę lat.

Długo, długo zastanawiałam się, dlaczego takiej ładnej dziewczynie z bajki dali na imię Ibestia. Zawsze myślałam, że ten tytuł to "Piękna Ibestia", a nie "Piękna i bestia".

Gdy byłam mała, śpiewałam taką świąteczną piosenkę: "... usiądziemy przy stole, pod choinką iglastą..." Kiedyś zapytałam się rodziców: "Co to jest glasta?"

A w piosence Wilków - "Baśka", zamiast "Jak konie w galopie, uuuu, jak niebo nad nami", śpiewałam... "jak koniec na klopie" - było to dla mnie nawet bardzo logiczne.

Jako dziecko myślałam, że tylko ja, jedna jedyna mam coś tak wspaniałego jak ślina. Przez jakiś czas czułam się dzięki temu jak ktoś niezwykły i wyjątkowy.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że Wisła i rzeka to synonimy, że "wisła" to taka większa rzeka.

Jak byłem mały, to myślałem, że za granicą nie można mówić po polsku. Na przykład kiedy ktoś z Polski wyjedzie do Anglii, to przez telefon będzie można z nim rozmawiać tylko po angielsku!

A ja gdy byłam mała, odmawialam paciorek mówiąc: "narodził się ze zmarłej dziewicy".

Gdy byłam mała, myślałam, że Indianie mieszkają w Indiach.

Jak leciała wejściówka Klanu śpiewałam "Życie, życie jest na welon".

Dawno temu dostałem podkolanówki. Rodzice zgodnie okrzyknęli, że teraz będę piłkarz. Przez resztę dnia chodziłem i pytałem co ja będę pił. Nie doczekawszy się odpowiedzi (nikt nie wiedział o co mi chodzi) zacząłem sie rozpytywać co znaczy karz.

...dzieci biorą się ot tak sobie i byłam zszokowana w pierwszej klasie podstawówki, kiedy na religii, na lekcji o miłości rodziców do dzieci katechetka powiedziała, że rodzice mają tyle dzieci ile sobie zazwyczaj zaplanują... czyli cuda jakieś, podświadomość? ;)

... myslałam, że ludzie co są w telewizorze mnie widzą, więc pokazywałam im język.

Jak jechaliśmy samochodem i był korek to moja babcia mówiła, że się worek wysypał więc zawsze patrzyłam na drogę gdzie się ten orek wysypał.

Gdy babcia mówiła mi inwokację z "Pana Tadeusza", myślałem, że "dzięcielina pała" to nazwa rośliny o podłużnym kształcie jak pałka.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się jaka to jest "budzika" śmierć (z piosenki "Budzikom śmierć").

Jak byłam mała, to myślałam, że moi rodzice wybrali nazwisko dla naszej rodziny. Myślałam, że jak ja będę dorosła, też sobie wybiorę nazwisko. Kiedyś jak rozmawiałam o tym z siostrą, wyśmiała mnie i poprawiła.

Jak byłam mała, pojęcie WIELKI oznaczało dla mnie WYSOKI, stąd też moje rozumowanie, że

WIELKI MUR jest wysoki na 2000 kilometrów i dlatego go widać z kosmosu.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się, dlaczego sobota i niedziela nie nazywają się szóstek i siódmek, skoro wcześniej jest czwartek i piątek.

Jak ja byłam mała, to bałam się podczas zasypiania mieć rozłożonych nóg.

Zawsze miałam je podkulone, bo bałam się, że z drugiej strony pirat zacznie mnie łaskotać po stopach.

A ja byłam przekonana, że za drzwiami zakrystii w naszym kościele kryje się przeolbrzymi skarbiec, taki jak u Sknerusa McKwacza, a księża za każdym razem wrzucają tam drobniaki z tacy.

Poza tym zawsze bałam się, gdy słyszałam jak babcia podczas odmawiania modlitwy wypowiada słowa "teraz i w godzinę śmierci naszej", bo myślałam, że akurat w tej godzinie nastąpi babciny zgon.

Jak byłam mała (w I klasie podstawówki) i szliśmy na szczepienie do przychodni, to myślałam, że pielęgniarka robi zastrzyk wszystkim tą samą igłą. Dlatego zawsze ustawiałam się pierwsza w kolejce, żeby dostać świeżą igłę z paczuszki, a nie po kimś.

Jak byłam mała, mama zawsze mowiła na Boże Narodzenie, że aniołki przynoszą prezenty, ale boją się dzieci i dlatego musiałam wyjść z pokoju. Pamiętam jak strasznie nie mogłam się doczekać jak dorosnę i je zobaczę...

Gdy byłam mała, sądziłam, że gdy będę obgryzać paznokcie, to one wypełnią cały "pojemniczek", który znajduje się w brzuchu na odpadki i on wtedy pęknie, a ja wybuchnę. Tak się tego bałam, że aż ze strachu obgryzałam paznokcie...

... Samochody mają oczy i na mnie patrzą. Niektóre były dobre (okrągłe, obłe światła), a inne złe (ostro zakończone pod skosem, jakby marszczyły czoło).

Jak byłem mały, myślałem, że słonina jest ze słonia.

Jak byłam mała, myślałam, że Bush to prezydent świata. W końcu tak często było o nim mówiono w tv...

Jak byłam mała, to myślałam, że aktorzy naprawdę umierają w filmach.

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy rozbiję telewizor, to wyjdą wszystkie postaci z bajki, którą akurat oglądam. Często zastanawiałam się nad tym, co byłoby lepsze: poznać Smurfy czy zdobyć zaczarowany ołówek.

...kiedyś świat wyglądał tak jak na starych filmach.. czyli czarno-biało :P że nie było kolorów tylko odcienie szarości ;]

Jak byłam mała, to myślałam, że Maryja i Jezus są małżeństwem, a Bóg to ich dzicko... W ogóle nie wiedziałam, że był Józef.

Po obejrzeniu kreskówki "Spiderman", w której wampir atakował ludzi, myślałem, że tak samo jest w moim mieście. Zawsze kładąc się spać, kiedy rodzice gasili światło, chowałem się pod kołdrę i wstrzymywałem oddech, żeby nie zobaczył mnie ten wampir latający dookoła mojego osiedla. Czasami słyszałem jak wlatywał przez okno i krążył nad moim łóżkiem.

Myślałam, że woda z kranu bierze się z oceanów i rzek i że muszę uważać, bo z kranu mogą wylecieć małe rekinki, kijanki, pijawki itd.

Jak byłem mały, nie mogłem się doczekać aż dorosnę, bo sądziłem, że wszyscy dorośli są taaacy mądrzy i wiedzą zawsze co zrobić. A kiedy zrozumiałem, że jest wielu dorosłych głupszych niż ja, zrobiło mi się bardzo smutno i nie chciałem już być dorosły... ale było za późno.

Jako mała dziewczynka, będąc w kościele, zamiast słyszeć w jednej z pieśni "w niej żyć, umierać chcemy", słyszałam "MNIEJ żyć - umierać chcemy" i zastanawiałam się, co w tym pięknego, że katolicy chcą umierać i krótko żyć.

Jak byłam mała, to byłam przekonana, że jest kolęda "Pójdźmy wszyscy na panienki". I była to moja ulubiona kolęda.

Jak byłam mała, to myślałam, że wodę w kranie mamy dzięki pewnemu panu o wyglądzie Bohdana Smolenia, który siedzi za miastem i pilnuje podrdzewiałej wanny, z której się tą wodę pobiera za pomocą rurek od szlaufa.

Jak byłam mała, to myślałam, że truskawki mają pestki. Gdy dostawałam truskawki w miseczce, od razu biegłam do mamy z prośbą o usunięcie pestek.

Patrząc na ujście swojej cewki moczowej myślałam, że chyba coś z nią trochę nie tak i myślałam, że mam takiego malutkiego fiutka.

Jak byłam mała, to myślałam, że lalki do mnie mówią. Za każdym razem jak na nie popatrzyłam, to wydawało mi się, że patrzą na mnie złowrogo i otwierają usta, jakby chciały mnie ugryźć.

A moja siostra jak była mała, to bała się takiej lalki, bo oglądała o niej film i strasznie płakała przez nią i chowała się pod stół, haha.

Kiedyś byłam pewna, że w Chinach je się TYLKO koty i kiedy wujek chciał mnie zabrać do "Chińskiej Knajpy", uciekłam z płaczem.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak skocze z siatką z dachu, to będzie taki sam efekt jak ze spadochronem.

Pewnego słonecznego poranka wstałam z łóżka i pognałam w stronę salonu w celu obejrzenia teleranka. Stała tam taka straszna, obca, nowo kupiona kanapa i fotel. Nie usiadłam na nich, bo coś mogło mnie wciągnąć do środka a tam Kanapony i straszne Foteliki mnie zjedzą.

Jak byłam mała, śpiewałam w Boże Narodzenie tak: "Pała na wysokości, pała na wysokości, a pokój..."

Jak byłam mała i jak narozrabiałam (co zdarzało mi się często), to babcia mówiła do mnie, że jestem zła do szpiku kości, a ja nie wiedziałam co to te: "szpi kukości" (bo tak to sobie dzieliłam na wyrazy) właściwie były.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszyscy mają na imię Mateusz i dopiero potem zmieniają swoje imię.

Myślałem, że zawodnicy wrestlingu zawodowego naprawdę ze sobą walczą i nic nie jest udawane...

Śpiewałem piosenkę z 4 pancernych:

"...w piecu nakarminy, podpalimy psa"

i nie wiedziałem czemu wszyscy się z tego śmieją.

Kiedy moja siostra pisała w szkole dyktando, dostała złą ocenę. Przniosła kartkę do domu, a mama się pyta:

- Córcia, dlaczego napisałaś kura przez "Ó"?

- Bo się wymienia.

- Na co???

- Na "kogut".

Kiedy byłam mała, nie wiedzieć czemu ubzdurałam sobie, że Matka Teresa z Kalkuty to żona Ojca Świętego.

Albo że mój ksiądz proboszcz jest papieżem (może kiedyś byli minimalnie podobni, ale to i tak w dalszym ciągu naciągane), a transmisje z papieżem nie są z Watykanu, tylko z mojej parafii (na dziedzińcu jest takie okno, które kiedyś wydawało mi się właśnie tym znanym z telewizji).

A w miejscu załamania się płyt w przedsionku kościoła (pod spodem było coś w rodzaju piwnicy, taka "klapa") umiejscowiłam piekło. Myślałam ,że wielka łapa stamtąd nagle wyskoczy i zgarnie mnie do piekła.

Jak byłam mala, to myślalam, że dzieci rodzą się przez pępek...

Prawdopodobnie standardowo - myślałam, że prezerwatywy (w różnego koloru opakowaniach) to lizaki. Nie wiedziałam tylko, jak się je je, skoro nie ma patyczka.

Jak byłam mała, to myślałam, że alfons to facet z długimi wąsami.

Jak byłem mały to myślałem, że jak będę duży, to nie będę wariatem (czyt. nie będę miał problemów z psychiką), myślałem że będę bogaty, będę miał wspaniałą pracę, cudowną mądrą żonę i śliczny domek w górach... że jak będę chciał mieć dzieci to je będę miał...

Zawsze byłem święcie przekonany, że piekło znajduje się we wnętrzu Ziemi.

Po jakimś czasie kolega mnie uświadomił, że tak naprawdę piekła nie ma, bo on kiedyś zepsuł globus i on był pusty w środku.

Dawno temu wydawało mi się, że kiedy zna się angielski i słucha sie kogoś mówiącego po angielsku, to słyszy się wszystko po polsku. Jakby znajomość języka dawała umiejętność odszyfrowywania bez naszego udziału. Znasz = rozumiesz.

Kiedy byłam mała, twierdziłam, że moje lalki umieją same chodzić, ale wstydzą się to robić przy mnie...

...że nigdy nie śpię, w końcu nigdy nie widziałam siebie śpiącej.

Jak byłam mała i oglądałam filmy, których akcja działa się w kosmosie (np. "Apollo 13") i coś się stało, to zawsze dowódca statku powiadamiał stację na Ziemi słowami: "Houston! Mamy problem". Zawsze dziwiło mnie dlaczego w każdym filmie dowódca stacji na Ziemi ma na nazwisko Houston i jakby nie mogli wymyślić jakiegoś innego, np. Smith.

Jak byłem mały, to myślałem, że chmury zrobione są z lodów waniliowych. Marzyłem o locie samolotem, wystawieniu głowy przez okno i zajadaniu się tymi lodami...

Jak byłem mały, to myślałem, że w serialach i filmach podczas kręcenia jednej sceny jest tyle kamer, ile różnych ujęć i w ogóle nie robi się cięć. Poza tym myślałem, że w filmach wszystko nagrywa się chronologicznie, a kobieta całując się z mężczyzną zajdzie przez to w ciążę.

Jak byłam mała, postanowiłam z tatą wejść na czat i z kimś porozmawiać. Wpadłam na pomysł, żeby wejść do pokoju pod tytułem "lubię robić dzieci" czy coś takiego. Oczywiście jakaś dziewczyna zaczęła mi opowiadać o swoim ulubionym sporcie, potem dodała że jest to seks i tłumaczyć co i jak lubi. Tatuś dopiero zauważył moje rozkojarzenie i powiedział, że to chyba nie jest pokój o takich dzieciach jak ja i że tam nie ma dzieci w moim wieku. Uraz mały. Ale nie spytałam co to jest seks, to już wiedziałam.

Gdy byłem bardzo mały i gdy rodzice na mnie krzyczeli kiedy coś przeskrobałem, wówczas siadałem w kącie i zamykałem oczy - myślałem że gdy zamknę oczy, to nikt mnie nie widzi.

Jak byłam mała, bałam się chodzić do toalety, ponieważ po obejrzeniu jakiegoś filmu, myślałam, że w rurach grasuje wielki wąż albo krokodyl i gdy usiądę na sedesie, to mnie wciągnie i zje.

Jak byłam mała, to myślałam, że morze jest słone bo śledzie sikają do wody...

Tak mówiła mi mama.

Myślałem, że gdy jedzie się autobusem, to autobus stoi w miejscu a ziemia się porusza. Rodzice wytłumaczyli mi wtedy, że to nieprawda, jednak po kilku latach po lekcji fizyki na której mieliśmy temat o teorii względności Einsteina, zrobiłem w domu awanturę, bo okazało się że, miałem rację.

Jak miałam kilka lat, to wydedukowałam, że dziecko rodzi się przez odbyt mamy, bo wydawało mi się, że ta z 3 dziurek u pań jest najbardziej rozciągliwa.

Jak byłam mała, myślałam, że ilość kropek na skrzydełkach biedronki oznacza ich wiek.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak człowiek się opala, to razem ze skórą opalają sie kości i krew.

Jak byłam mała, to myślałam, że osoba, która nosi okulary po ich zdjęciu z nosa widzi wszystko w czarnym kolorze.

Jak byłam mała, moja koleżanka uświadomiła mnie, że oprócz seksu (co nieco już wiedziałam na ten temat) można jeszcze robić inne rzeczy. Jakże wielkie było moje zdziwienie, kiedy odkryłam, że można się łapać za piersi, pupę, całować z języczkiem itp.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy będę obgryzała paznokcie, one wpadną do brzuszka i wyrośnie mi druga ręka.

Kiedyś myślałem, że nie ma żadnej różnicy w słowie: "kilo 30 a 30 kilo". Szczególnie dziwiłem się wtedy, jak wyśmiewała mnie ekspedientka w mięsnym, gdy kupowałem kurczaka prosząc o to drugie.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że w elektrowni siedzi taki pan i trzyma palec na przycisku i dlatego mamy prąd. A jak czasem wyłączali prąd, to według mnie pan ten szedł siusiu i puszczał przycisk.

Myślałam, że martwą osobę rozpoznaje się po idealnie prostej i sztywnej pozycji horyzontalnej z prawą ręką ułożoną na piersi. Inaczej się nie liczy.

Kiedy byłam mała, myślałam, że krasnoludki w nocy skradają się do mojego pokoju. Tworzyłam dla nich pułapki, a jako przynętę - lalki Barbie... Żadnego nie udało mi się złapać!

Ostatnio odkryłam moje pierwsze próby pisania. Wypisałam sobie receptę - prawie wszystkie litery napisałam w lustrzanym odbiciu.

Myślałam, że za granicą ludzie chodzą w tradycyjnych strojach, tj. wszyscy Szkoci popylają cały czas w kiltach, Żydzi w kapeluszach i z brodami, Afrykanie w spódniczkach z trawy itp. Ponadto sądziłam, że tylko w Polsce panuje klimat umiarkowany, a wszędzie indziej ciągłe upały, mrozy czy burze.

Gdy byłem mały, mama mi powiedziała, że pieniądze mają większą i mniejszą wartość. Potem zawsze jak dostałem jakieś pieniądze, siedziałem i porównywałem, który jest "większy". Logiczne, nie?

Dwie bardzo poważne skuchy:

Po pierwsze byłam przekonana, że jeśli zjem ciepły chleb, to dostanę skrętu kiszek... Do dziś nie trącam ciepłego pieczywa!

Po drugie - gdyby dostała się do mojego organizmu chociaż odrobina skorupki od jaja, natychmiast należałoby usunąć wyrostek!

Jak byłam mała, moja mama udawała czasem głos kaczora Donalda. Byłam święcie przekonana, że ten kaczor to naprawdę mieszka w jej gardle, ma tam łóżko, duży budzik, a krtań służy mu jako wieszak na ciuchy...

Jak byłam mała, to babcia przekonywała mnie, że bociany, które siedzą w gnieździe (te z reklamy kleju Atlas) są prawdziwe. A ja zawsze przejeżdżając kłamałam rodzinie, że zobaczyłam jak się poruszył lub odleciał. A jak bociana nie było, bo samo gniazdo zostało, to powiedziałam do babci "babciu, bocian ukradł złodzieja".

Jak byłam mała, oglądając TV z rodziną, byłam święcie przekonana że im mocniej będę się patrzeć w ekran, to w końcu, stopniowo, tylko ja będę wiedzieć co się na nim dzieje.

A ja jak byłem mały, to myślalem, że każda górka i pagórek kryje w sobie kule ziemskie i dlatego są takie zaokrąglone... Ale to miałem z 5 lat wtedy chyba.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie filmy kręcone są naprawdę i że jeśli ktoś w nich umiera, to umiera rzeczywiście. Trochę podziwiałem tych aktorów, że decydują się zginąć, żeby móc pojawić się w filmie.

Kiedy byłam mała, grałam często z rodzicami w 'państwa miasta'. Jako że byłam młoda i głupia, jedynym zwierzęciem na literę F jakie znałam, była foka. Aż któregoś dnia, podczas gry, olśniło mnie i zwierzę na F wpisałam... filet. Myślałam wtedy, że filet to ryba, tak jak karp czy śledź.

Myślałam, że koleiny powstają, kiedy się położy cienką warstwę asfaltu na stare tory.

Myślałam, że kobiety uprawiają seks oralny dlatego, że męskie przyrodzenie kojarzy im się z czymś do jedzenia o podobnym kształcie.

Myślałem, że kolejka i tłum to jest to samo. Mówiłem - mamo, zobacz jaka kolejka w tym autobusie.

Jak byłam mała, to nigdy nie wystawiałam rąk ani nóg za łóżko, bo bałam się, że jakieś wielkie zielone ręce mnie złapią (nie wiem skąd mi się to wzięło). Starałam się też spać możliwie jak najdalej od ściany, bo bałam się, że pająki będą się po mnie wspinać i mnie pogryzą.

Myślałam, że Anja Rubik to żona Piotra Rubika.

Jak byłam mała, to myślałam, że mężczyźnie też rodzą dzieci. Niektórzy byli grubi...

Myślałem, że pantofelek to pan, który jest Felkiem: (ten) pan to Felek.

Nie pasowało mi jednak jak to było używane w zdaniu i szybko się połapałem, że coś tu nie gra.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się ma zapłacić 50 zł, to przedziera się 100 zł na pół i daje się tylko połowę.

Jak byłam mała, wierzyłam, że dzieci normalne przynoszą bociany, bo rodzice o to proszą te bociany i z nimi rozmawiają. Natomiast dzieci adoptowane to były dzieci znalezione w kapuście...

Jak byłem mały, to zastanawiałem się co decyduje o tym, że mężczyzna przestaje uprawiać seks. Wówczas pojęcie orgazmu było mi nieznane, więc myślałem, że uprawia seks do momentu aż mu się znudzi albo się zmęczy.

Jak byłam mała, to gdy czasem jeździłam do McDonalda z rodzicami, nigdy nie zamawiałam hamburgerów, bo sądziłam, że są one tak twarde jak kamień i jak je ugryzę, to mi wylecą wszystkie zęby.

Jak byłam mała i oglądałam z rodzicami wiadomości, w których "trąbili", że Polska wchodzi do NATO, to płakałam, że ja nie chce się przeprowadzać do tego NATO, bo mnie w Polsce jest dobrze, a poza tym ja nie znam języka "natowego".

Jak byłam mała, to myślałam, że pomniki to zaklęci w kamień ludzie, którzy zrobili coś złego... I że kiedyś ich kara minie i ożyją... Moje największe obawy i lęki budził pomnik 4 śpiących. Zawsze jak stałam na przystanku z mamą, to mocno ją ściskałam, bo bałam się, że się obudzą i mi ją porwą. I pomnik przy porcie praskim... Prawdę mówiąc do tej pory jak patrzę na ten pomnik, to mam lekki dreszczyk na plecach.

Jak byłam mała, to myślałam, że urodził mnie tata. Kiedyś pokazał mi bliznę po wyrostku i powiedział, że tędy wyszłam mu z brzucha.

Kiedyś wydawało mi się, że studia to wielkie, turkusowe organy pokryte szronem i otoczone lodowcem, a na placu wokoło chodzili sobie studenci. Nie mam pojęcia skąd mi się to wzięło, ale do tej pory czasem sobie kojarzę studia z tymi organami.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że deszcz pada, gdy Bóg płacze, że byłam niegrzeczna.

Jak byłam mała, to myślałam, że zakonnica i ksiądz to takie małżeństwo.

Jak byłam mała to myślałam, że ksiądz - chodząc z tacą po kościele - mówi do ludzi "zapłać, zapłać" zamiast "Bóg zapłać".

Kiedy byłem mały, myślałem, że ta brązowa plama na mapie (Himalaje), to tumany kurzu od pędzących bizonów.

Jak byłam mała, zazwyczaj nie pamiętałam swoich snów, dlatego gdy mama opowiadała tacie o swoim śnie, zawsze mówiłam "a mi się dzisiaj śniło..." i opowiadałam jakąś moją zmyśloną historię, żeby zaimponować rodzicom, ponieważ uważałam, że gdy ktoś ma sen, to jest taki super fajny i wyjątkowy.

Gdy byłem mały, byłem święcie przekonany, że potrafię latać.

Jak byłem mały, myślałem, że niebo odbijające się w kałużach to inny wymiar świata i ogromnie się bałem chodzić po kałużach ze strachu, że wpadnę w jakąś straszną otchłań i się stamtąd nie wydostanę.

Jak byłam mała, to myślałam, że jeśli ktoś pierdnie i będzie śmierdziało, to należy wziąć to śmierdzące pierdnięcie (czyli złapać kogoś za pupę) i (tak na niby) wyrzucić za drzwi. Byłam zrozpaczona, kiedy okazało się, że wyrzucenie nie pomaga i nadal śmierdzi.

Przy "Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, OBDARZ NAS POKOJEM"

myślałam, że wszyscy modlimy się o własne pokoje - zawsze dzieliłam to lokum z siostrą, stąd to traumatyczne rozumowanie.

Jak byłam mała, to myślałam ,że

bieg 1 to jazda bardzo wolno

bieg 2 to jazda wolno

bieg 3 to jazda ze średnią prędkością

bieg 4 szybka jazda

bieg 5 bardzo szybka jazda

a "R" to RAKIETA.

Kiedyś skaleczyłem się, a zaraz później jadłem ciastka, strasznie krusząc. Później zawsze kiedy coś mnie bolało i ktoś o to zapytał, mówiłem, że okruszki ciastka dostały mi się do krwi, pływają tam, a jak gdzieś się zablokują, to wtedy boli.

Jak byłam mała, wierzyłam, że Smerfy naprawdę istnieją, tylko są takie malutkie, że ich nie widzimy.

Jak byłem mały, to myślałem, że 55 groszy składa się z dwóch pięciogroszówek...

Jak byłem mały, to byłem przekonany i nawet się kłóciłem z kolegami na podwórku, że rolę Johna Rambo gra on sam i w ogóle jest to film biograficzny.

"Urodziłem się w roku 1976 - dwa lata po największym w dziejach tryumfie polskiego futbolu i dwa lata przed wyborem polskiego Papieża. Przez całe dzieciństwo, a może i później, byłem absolutnie pewien, że Polska jest odwieczną piłkarską potęgą oraz że papież zawsze jest Polakiem..."

- Jerzy Pilch "Miasto utrapienia"

...prezerwatywy są żeby nie nasikać do kobiety.

Jak byłem mały, to wpadła mi kiedyś w ręce płyta długogrająca moich rodziców z polskimi piosenkami z lat 60. Bardzo mi się spodobała i puszczałem ją sobie na adapterze Bambino. W jednej piosence Barbara Rylska śpiewała "Sex appeal to nasza broń kobieca". Nie rozumiejąc zupełnie o co chodzi, śpiewałem ze słuchu: "seksapil, to nasza bańkowieca". Moja starsza siostra miała ubaw po pachy.

Podobnie było z piosenką Violetty Villas "Przyjdzie na to czas". Ona śpiewała: "więc poddaj się ogniowej próbie i porzuć myśl o bliskim ślubie", a ja: "więc porzuć myśl o bliskim śnubie".

Myślałam, że jeśli się chce zajść w ciąże, to trzeba mieć męża i wystarczy się z nim pocałować.

Jak byłem mały i widziałem amerykańskie westerny, to myślałem, że to Polacy tak walczą. I że jesteśmy najlepsi zawsze...

Jak byłam mała, to myślałam, że Św. Mikołaj chowa do worka dzieci kiedy są niegrzeczne. I że przychodzi nie tylko w święta, ale cały rok. Więc kiedy na Mikołaja pojawiał się brodaty facet z workiem, to ja zamiast się cieszyć, uciekałam w popłochu, płakałam i zastanawiałam się co takiego strasznego nabroiłam. Wszystko przez moją mamę, która wymyśliła sobie, że będzie mnie straszyć Św. Mikołajem. Kiedy dowiedziałam się, że Mikołaj nie istnieje, to wcale się nie zmartwiłam.

Do niedawna myślałem, że podczas meczu jest sytuacja nazwana "przy miłej korzyści", a nie "przywilej korzyści".

...jak będę niegrzeczna, to zamienię się w takiego ludzika żółtego z klocków Lego (teoria brata).

Jak byłam mała, myślałam, że podpaski przykleja się do ciała.

Jak byłem mały, ktoś z rodziny opowiedział mi historię o gospodarzu, który w Wigilię podsłuchał rozmowę swoich koni i jeden z nich powiedział mu, że następnego dnia będą go wieźć na cmentarz. Gospodarz się tak przejął, że umarł. Przez kilka następnych lat starałem się zasnąć przed północą w Wigilię, bym nie usłyszał jak gadają zwierzęta. Jak trochę podrosłem, to sprawdziłem czy gadają i okazało się, że moje chomiki (które wtedy miałem) nic nie mówią, nawet kot i pies siedzieli cicho.

Kiedyś wierzyłam, że każdy człowiek ma ograniczoną liczbę słów do powiedzenia. A jak już je 'zużyje', to potem nie może już mówić. I stąd się biorą mimy.

Jak byłam takim małym szkrabem to panicznie bałam się Buki z Muminków.. Myślałam, że wyjdzie z telewizora...

Jakiś czas myślałem, że wróble to dzieci gołębi....

Jak byłam mała, myślałam, że świat był kiedyś czarno-biały. Dopiero gdy miałam 9 lat dowiedziałam się, że to były tylko filmy.

Jak byłem mały, lubiłem, jak woda z wanny po kąpieli ścieka do kanału. Po kąpieli na wczasach w plastikowej wanience pytałem mamę czy zabrała kanał, bo nie mogłem sobie wyobrazić dokądinąd ta woda się wyleje.

Jak podejrzałam film dla dorosłych, myślałam, że zarówno mężczyzna jak i kobieta zakładają prezerwatywę... Do 11 roku życia zastanawiałam się jak kobieta "wpycha" ją sobie w pochwę...

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że mężczyzna, gdy chce się ożenić udaje się do takiego specjalnego budynku, w którym w długim holu, jak w muzeum, pod ścianami na podestach stoją ubrane w ślubne suknie kobiety, a on wybiera tę, która najbardziej mu się podoba.

Przed pierwszą spowiedzią św. cały dzień płakałem, bo tak strasznie żałowałem za grzechy i bałem się, że Bóg mi nie wybaczy. To było straszne.

Mając w swoim dorobku lektury takie jak "Śpiąca Królewna", byłam pewna, że "Piękna i Bestia" są określeniami głównej bohaterki i chyba kilka lat głowiłam się cóż to za głębia z tą sprzecznością i o co chodzi.

Będąc kilkuletnią sepleniącą dziewczynką, byłam święcie przekonana, że na pana, który roznosi listy, mówi się "biustonosz", a na stanik - "listonosz" (no, przecież podobne z brzmienia, prawda?) Także gdy pukał do naszych drzwi listonosz, krzyczałam do rodzinki: "Tato! Mamo! Biustonos psysedł!"

I do tego na kapustę mówiłam "pakusta", a na kapelusz "pakelus".

Myślałem, że film kręcony jest za jednym zamachem, że aktorzy muszą się nauczyć wszystkich kwestii na pamięć i potem bezbłędnie je zagrać.

Jak byłam mała, to myślałam, że w radiu Eltra, które stało w kuchni na lodówce, mieszkają małe ludziki, które prowadzą audycję przy małej prostokątnej ławie siedząc w malutkich fotelach.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy do czajnika wleje się wodę i zacznie się ona gotować, to automatycznie zamienia się w herbatę... Nie wiedziałam, że tak naprawdę zalewa się nią woreczki z herbatą, a woda pozostaje wodą.

Pamiętam jak byłem pierwszy raz w wesołym miasteczku z prawdziwego zdarzenia, było to w Niemczech. Rodzice wsadzili mnie wraz z bratem do takiego samochodziku, którym się jedzie przez "safari", oczywiście po szynie. Niestety ja byłem przekonany, że jak zakręcę kierownicą w złą stronę, to samochodzik wyskoczy z szyny i się rozbijemy! Do dzisiaj pamiętam moje przerażenie jak przejeżdżając obok przepaści kurczowo ściskałem kierownicę i starałem się jechać prosto. Horror...

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy film jest przerywany reklamą, to w czasie reklam kręcą dalszy ciąg tego przerwanego filmu!!!

Kiedy kładłem się do łóżka, bałem się, że w nocy przyjdzie wampir i mnie zje. W związku z tym przykrywałem się kołdrą tak, że wystawały mi spod niej tylko włosy. Myślałem, że w ten sposób uratuję się przed śmiercią - bo wampir pomyśli, że w łóżku leży tylko peruka.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak przeklnę, to stanę się dorosła i urosnę o 30 cm.

Jak byłem mały, to mówiłem "lokopotywka", a nie lokomotywa.

Jak byłam mała, to myślałam, że Sopot jest w górach.

Jak byłem mały, to mówiłem na "orła i reszkę" - "orzeł i reszta" i to dość długo, mniej więcej do 10. roku życia.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzi się przez pępek. Intrygowało mnie to zagłębienie w brzuchu. Myślałam, że jak ktoś jest w ciąży i ma urodzić dziecko, to pępek się po prostu otwiera - i już mamy dziecko. Dziwne jest to, że nigdy nie skojarzyłam, że pępki mają nie tylko kobiety, ale też mężczyźni...

Jak byłam mała, to kuzyn opowiadał mi bajki o byczku Fernando, który za każdym razem umierał inną śmiercią w męczarniach z masą krwi. Do tej pory Fernando kojarzy mi się z traumatycznymi przeżyciami w dzieciństwie.

Gdy byłam mała i oglądałam Johnny'ego Bravo, to bałam się jego wyrazu twarzy ''bez ust''.

Dość długo tkwiłam w przekonaniu, że na końcu "Ojcze Nasz" padają słowa "i nie wódź nas na POKRUSZENIE".

Jak byłem mały, to myślałem, że za górami, które widać z mojego okna, są Chiny.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w pupie mieszka sobie taka sprzątaczka, która sprząta nasze jedzonko i w taki oto sposób staje się kupka. Gdy rodzice mnie uświadomili, płakałam cały dzień, ponieważ myślałam, że zwolnili sprzątaczkę i przyjdzie nowa, ale jednego nie mogłam zrozumieć - jak ona tam wejdzie?!

Jak byłam mała, to wierzyłam, że gołąbki robi się z prawdziwych gołębi. Dlatego mój dziadek, kiedy nie chciało mi się iść z nim na spacer, mówił:

- Chodź, nałapiemy gołęby na obiad.

Wtedy zrywałam się z kanapy i szłam z nim, żeby tylko zobaczyć, jak to się łapie gołębie.

Z kolei moja siostra, która też w to wierzyła, jeszcze w czwartej klasie wykłócała się z koleżankami, że nie można jeść gołąbków, bo pozbawia się biedne ptaki życia...

Jak byłem mały, to nie wierzyłem, że w natce pietruszki znajduje się witamina C.

Kojarzyła mi się ona tylko i wyłącznie z tabletką w żółtej otoczce.

Kiedyś zachorowałam wraz z siostrą na grypę. Pani doktor rozmawiając z naszą mamą powiedziała słowo klucz: "wirus". Od tamtej pory mówiłyśmy wszystkim, że miałyśmy wirusa komputerowego i musiałyśmy pić dużo soku pomarańczowego.

Jak byłam mała, to myślałam, że skoro 1 zł to 100 groszy a na przykład jeden dolar to 4,50 zł to uznałam, że żeby mieć jednego dolara ludzie muszą mieć 450 centów.

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że Polska na pewno nie leży w Europie, która jawiła mi się jako kraina luksusu i obfitości. Do dziś pamiętam moje zdumienie, kiedy okazalo sie, że jednak...!

...dzieci rodzą się z pocałunków. I bardzo się bałem dotknąć ustami chociażby jednej koleżanki. Miałem wówczas 5 lat.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jerzy Urban to Lech Wałęsa. Urban często występował w ówczesnej TV, a że niewiele ogólnie było do oglądania, to i Urbana sie oglądało. I Urban często mówił, że Wałęsa zrobił to, Wałęsa zrobił tamto, Wałęsa coś powiedział. W mojej małej główce powstało proste równanie "ten z uszami = Wałęsa", a mówi o sobie w trzeciej osobie, bo jest taki skromny, wstydzi się, czy tam z innych powodów. Kiedyś mama zapytała mnie, co dają w TV, a ja na to, że "a, znowu Wałęsę pokazują". Mama przybiegła natychmiast, bo zobaczyć Wałęsę w komunistycznej TV to było wydarzenie. A tam na środku ekranu zadowolony z siebie Urban...

Kiedyś, mając z 7 czy 8 lat zapytałem ojca, o co chodzi w przykazaniu NIE CUDZOŁÓŻ. Powiedział mi, że to przykazanie mówi o tym, żeby nie spać w cudzym łóżku.

Pech chciał, że to było zadanie na religię i powtórzyłem księdzu słowo w słowo co powiedział mi ojciec.

Jak byłam mała, byłam przekonana, że teraz może i jestem młodsza od brata o trzy lata, ale za cztery lata będę starsza od niego o rok.

...Myślałam że "dziewica" to biedna kobieta.

Myślałam, że każde imię posiada swoje "przedłużenie", np. Kasia - Katarzyna, Asia - Joanna itp. Nie mogłam zrozumieć dlaczego od mojego imienia nie ma czegoś takiego, więc wymyśliłam sobie Patrycja - Patrycjanna.

Kiedyś myślałam, że jak płaczę i nie wytrę łez, to one zaschną i posklejają mi oczy.

Jak byłam mała to stary dziad z działki powiedział mi, ze gumy kaczory donaldy są rakotwórcze. Kiedyś przypadkiem połknęłam owa gumę, kąpiąc się w wannie i przypomniały mi się słowa dziada. Czekałam na wyrok zamknięta w łazience i zastanawiałam się jak wniosą trumnę do wanny. Jak po kilku dniach nie umarłam, to żułam dalej... Okazało się, że dziad kłamał.

Jak byłem mały, to nienawidziłem Gargamela. W dodatku kiedy atakował domy smerfów, to wyłączałem telewizor.

... gdy nikt nie widz,i wszystkie koty poprzez tajemne wejście w naszej piwnicy (przez piec), zjeżdżają do swojej tajemnej bazy pod ziemią i mają tam full wypas różnych sprzętów - takich jak gry telewizyjne, rowery i cały dzień spędzają na zabawie. Tłumaczyłem sobie tak odejście mojego kota, przejechanego przez samochód (oczywiście rodzice mi tego nie powiedzieli). Raz nawet chciałem się dostać do tej krainy i wszedłem do pieca. Efekt? Cały w popiele.

A oto moje argumenty potwierdzające istnienie kociego klubu.

1. Kot włażący do piwnicy, po czym pojawia się na balkonie

Moje wyjaśnienie:

Kot poszedł się zabawić do "tajemnego klubu", po czym teleportował się na balkon. Za dużo "Star Treka".

Prawda (mi nieznana):

Kot wchodził do piwnicy łapać myszy, po czym wychodził przez okienko do zsypu węgla i właził na balkon aby tam go wpuścić.

2. Zaginięcie mojego kota

Moje wyjaśnienie:

Kot poszedł się zabawić, ale strasznie mu się tam spodobało, więc został.

Prawda (mi nieznana):

Kota rozjechał pan Józek.

Poza tym uchylone drzwiczki od piecyka (moja mam zawsze tak zostawiała, a ja nie wiedziałem) i inne koty w piwnicy (mieliśmy dużo myszy, więc przychodziły przybłędy "pomóc" naszemu kocurkowi).

W końcu w wieku 8 lat babcia się "wygadała" i dowiedziałem się o śmierci kotka. I dzięki temu przestałem wierzyć w podziemny koci świat.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Jak byłem bardzo malutkim człowiekiem, myślałem, że zachowanie ludzi w filmach jest wymyślane przez kogoś w celach powiedzmy rozrywkowych. Pewnego razu - a miałem wtedy 8 lat - na bankiecie zobaczyłem panią, która miała tzw. manierę. Wtedy zrozumiałem, że filmy odzwierciedlają rzeczywistość. Niestety do teraz tego nie rozumiem i przeważnie czuje się jak Alicja z krainy czarów albo Dorotka z krainy Oz. Podążając po ścieżce, rozwiązuję kolejne rebusy, co podobno ma doprowadzić do celu.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak śpiąc ręka będzie zwisać z łóżka, to przyjdzie świnia i mnie ugryzie.

Jak byłam mała, podczas oglądania teledysków w tv myślałam, że są one po kilkaset razy puszczane 'na żywo' i zawsze dziwiło mnie to, że dokładnie tak samo wykonują swoje utwory i choregorafię.

Jak bylem mały, to wierzyłem, że okulary są dla ludzi ślepych, by dzięki nim mogli widzieć.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jezus był Polakiem, bo przecież wszystko po polsku mówił.

Jak byłem mały, to myślałem, że prezerwatywa, żeby zapobiegać rodzeniu się dzieci, musi być jakimś bardzo zaawansowanym cudem techniki i że to jakieś urządzenie elektroniczne wielkości pięści, pełne kabelków, diodek i przycisków. Widok powieszonej na kranie w łazience szkolnej był dla mnie szokiem.

Jak byłem mały, to myślałem, że żeby jeździć samochodem, trzeba obracać kierownicą (ciągle kręcić w koło) i że sprzęgło służy do jeżdżenia w tył.

Jak byłam mała, śpiewając kolędę z tekstem "Chwała na wysokości, chwała" śpiewałam "Stała na wysokości, stała". Czy to nie jest lepsza wersja?