Jak byłem mały, to myślałem, że...

Myślałam, że jak podaje sie godzinę np. wpół do 9, to mówi się "w pudło". Długo zastanawiałam się, co to za pudło...

...człowiek żyje nawet milion lat, dopóki go ktoś nie zastrzeli.

Jak byłam mała, to przyśnił mi się kolega z przedszkola, który ściągnął przede mną spodnie i pokazał pupę. Przeżyłam to tak mocno, że czasem myślałam, że zdarzyło się to naprawdę. Kilka lat po tym wciąż rumieniłam się na samo wspomnienie.

Jak byłam mała, bałam się diabła, który miał wyskoczyć zza łóżka. Ale nigdy nie wyskoczył.

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co oznacza data na słoikach. Myślałam,że to data dzisiejsza, ale "przecież ona nie będzie się codziennie zmieniać" - rozważałam.

Jak byłam mała, to przekręcałam "życie, życie jest nowelą" na "życie, życie to jest welon".

Myślałam, że śpiewa się "Rolnik w sandolinie". I bardzo mnie zastanawiało, co to może być ten sandolin...

Jak byłam mała, to myślałam że chłopcy nie mają sutków.

Jakież było moje zdziwienie, gdy kiedyś zobaczyłam klatę mojego taty.

Dostałem kolejkę na święta, niestety zasilacz nie wyrabiał i kolejka stawała. Święcie myślałem, że Gwiazdor patrzy zza balkonu i zatrzymuje kolejkę jak za długo się bawię.

Jak byłam mała, to myślałam, że kolęda "Bóg się rodzi" zaczyna się od słów "Bóg się rodzi, monstrum chleje...".

Jak byłam mała, myślałam, że jak za długo będę siedzieć w toalecie, to mnie sedes ugryzie w pupę.

Przekonanie to zaczerpnęłam z jakiegoś filmu...

Jak byłam mała, to myślałam, że kangury żyją w Austalii, która znajduje się na miejscu Austrii. A o Austrii nawet nie śniłam.

Jak byłam mała, to myślałam, że alfons to facet z długimi wąsami.

Jak byłem mały, to myślałem, że moje miasto to Polska.

Jak byłem mały, to przy nocnych seansach telewizyjnych bez rodziny podnosiłem nogi na pufę, gdyż myślałem, że po nocach chodzą po podłodze pająki lub inne robactwa...

Myślałam, że Sahara to kontynent.

Jak byłam mała i po dobranocce zaczynał się dziennik, myślałam, że Pani lub Pan z telewizora mnie widzi i choć nie chciałam oglądać wiadomości, oglądałam je do końca (siedząc wyprostowana jak struna), bo bałam się wyłączyć telewizor ze względu na tych poważnych ludzi.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy pada deszcz, to Bóg sika. A kiedy chmury były poukładane w takie delikatne, podłużne i lekko pozacierane paski, to myślałem, że właśnie pozamiatał sobie.

Jak byłem mały, to myślałem, że Dynastia to ta pani, która była żoną Blake'a Carringtona.

Jak byłem mały i widziałem gdzieś (czy to w TV, czy to u kogoś) prezerwatywę, to zawsze pytałem się rodziców co to jest, a oni wmawiali mi, że jest to coś co ucina sie z tego tę końcówke i robi się z tego gumki do włosów... Długo w to wierzyłem.

Jak byłam mała to byłam przekonana że FILET to taki gatunek ryby bez ości.

Przed pierwszą spowiedzią św. cały dzień płakałem, bo tak strasznie żałowałem za grzechy i bałem się, że Bóg mi nie wybaczy. To było straszne.

Jak byłam mała, to myślałam, że tak jak są kalendarze z imieninami, to są też takie z urodzinami, ponieważ urodziny są przecież ważniejsze...

Jak byłem mały, to myślałem, że dobre miejsce do malowania to obraz papieża, bo mama zabroniła mi pisać po ścianie, a kazała po papierze.

Gdy byłam mała myślałam że:

1. szkoła jest fajna

2. że 2+0=0 (nigdy nie byłam dobra z matmy)

3. że można dosięgnąć nieba.

...myślałam, że nauczyciele mieszkają w szkole i że jak wszyscy wychodzą, to sobie rozkładają w klasie takie polowe łóżka, a żywią się oczywiście w stołówce.

Jak byłam mała, to myślałam, że Clint Eastwood to dwóch różnych aktorów, zawsze grających razem: Klint i Stłud.

Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że moi rodzice to jacyś porywacze i że noszą maski na twarzy, żebym ich nie rozpoznała. Zawsze w nocy szłam do ich łóżka i próboiwałam zerwać im te maski.... Kiedy dostałam za to manto, jeszcze bardziej mnie to utwierdziło w tym przekonaniu. No bo jakby byli prawdziwi, to by mi pozwolili drapać się po twarzy, nie?

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Jak byłam mała, myślałam, że Bush to prezydent świata. W końcu tak często było o nim mówiono w tv...

A ja przy "Hosannie" słyszałam "O Sandra" i byłam zła, ze ludzie a nawet ksiądz śpiewa o mojej koleżance ktorej nie bardzo lubilismy, ze jest na wysokości :|

no i jeszcze Ojcze nasz któryś jest w niebie, święte imie Twoje, przyjdź KUREST**(!) Twoje, badz wola Twoja jako w niebie PTAKI NA ZIEMI :] Masakra hahaha

Gdy byłam mała, byłam pewna, że rodzice znają moje myśli. Koszmar.

Jak byłam mała, myślałam że muchy robią kupki w uchu - wiecie, ten żółty wosk :P.

Bo zawsze bałam się much i bałam się czyszczenia uszu :>. Więc moja mama wymyśliła ową hostoryjkę, żeby mi poczyścić brudne uszy :>. Co oczywiście poskutkowało, nawet codziennie ją prosiłam, żeby popatrzyła czy czasem żadnej muchy i kupy tam nie ma!!!

Tylko że pewnego dnia skompromitowałam sie na lekcji ;>. Bo oczywiście mama chyba zapomniała mnie w tym temacie uświadomić ;>. Wtopa była że hoh ;)

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

Jak byłam mała, to myślałam, że penis to około 1-metrowy wąż zwijany w rurkę i zawsze jak mój tata albo dziadek się o coś potknęli, to sobie myślałam: "pewnie zapomniał zwinąć siusiaka!"

Gdy byłam mała, myślałam, że "walczące podziemie", to bliżej nieokreśleni mieszkańcy tunelu, niezadowoleni ze swojego losu.

Gdy w telewizorze pojawiał się popularny "śnieg", mojej babci zdarzyło się, ze zdenerwowania, krzyknąć "Łobuzeria!". Podłapałam to i za każdym razem, kiedy "śnieg" się pojawiał, mówiłam "łobuzeria", a babcia mi przytakiwała. Z tym, że ja pomyślałam, że to się normalnie tak nazywa. Pewnego razu oglądałam TV u siebie w domu i gdy obraz nagle się wyłączył, pobiegłam do rodziców i powiedziałam, że nie mogę oglądać, bo jest łobuzeria. Nie rozumieli. "No, łobuzeria!", powtarzałam, jakby chodziło o rzecz oczywistą. Nie mogli się nadziwić, o co mi chodzi. Ja też byłam bardzo zdziwiona, że nie rozumieją.

Jak byłam mała, to na dworze po chodniku chodziłam tylko po tych niepopękanych płytkach, bo bałam się, że jak wejdę na tą pękniętą, to mnie tam wciągną skrzaty, co mieszkają pod ziemią.

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Gdy miałem 3-4 lata i modliłem co wieczór "Zdrowaś Mario", to zawsze przy słowach "...i błogosławiony owoc żywota Twojego", widziałem komnatę zamku, w którym był wielki orzech włoski w skorupie. I to był ten "owoc żywota".

...myślałem, że ten koleś co jest w TV też patrzy na mnie :D

Jak byłam mała, to myslałam, że wszystkie bomby wybuchają o 12 w nocy.

Myślałem, że z kasztanów, a dokładniej z tego białego w środku, robi się klej. Kiedyś nawet sam próbowałem zrobić. Nazbierałem kasztanów, wyjąłem środek i zacząłem rozgniatać na papkę, by go później ugotować. Mina mamy bezcenna...

Rodzinka (babcie zwłaszcza) zawsze pakowała mój dziecięcy umysł wiedzą na temat wiary katolickiej, włączając w to prezenty w postaci Biblii z obrazkami i czytanie mi jej na dobranoc.

Ostatecznie i tak twierdziłam, że Jezus był Polakiem.

Jak byłam mała, myślałam, że Ameryka to państwo. A na dodatek, że w Ameryce jest Anglia!

Jak byłam mała, to myślałam,że mleko UHT to takie mleko z uszami.

Jak byłem mały, to myślałem, że przed snem przychodzi do każdego Anioł, mówi mu żeby szedł spać i pomaga czarami to zrobić, po czym sprawia, że zapominamy, że był. Zawsze chciałem zrobić tak, żeby pamiętać, że był, ale mi sie nie udawało.

Myślałam, że spikerzy z telewizji widzą nasze mieszkania. Bardzo im zazdrościłam, że mają tyle inspiracji.

Mój wujek miał Forda Sierrę i myślałam, że to nazwa od nazwiska panieńskiego cioci - Sierakowska.

A mój chłopak za to myślał, że nazwa pomadka wzięła się stąd, że dziewczynka dostaję szminkę po matce.

Myślałam, że Quartz to najpopularniejsza na świecie marka zegarków.

Pamiętam kawałek Fenomenu "Szansa" zaczynał się na "chłopak nie łam się", a ja zawsze myślałem, że to "popachniłam się".

Jak byłem mały, to myślałem, że jestem normalny.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jerzy Urban to Lech Wałęsa. Urban często występował w ówczesnej TV, a że niewiele ogólnie było do oglądania, to i Urbana sie oglądało. I Urban często mówił, że Wałęsa zrobił to, Wałęsa zrobił tamto, Wałęsa coś powiedział. W mojej małej główce powstało proste równanie "ten z uszami = Wałęsa", a mówi o sobie w trzeciej osobie, bo jest taki skromny, wstydzi się, czy tam z innych powodów. Kiedyś mama zapytała mnie, co dają w TV, a ja na to, że "a, znowu Wałęsę pokazują". Mama przybiegła natychmiast, bo zobaczyć Wałęsę w komunistycznej TV to było wydarzenie. A tam na środku ekranu zadowolony z siebie Urban...

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Jak byłam mała, myślałam, że jak rodzeństwo weźmie ślub, to ich dzieci na pewno będą miały po dwie głowy. Nie wiem kto mi takich głupot naopowiadał.

Od trzeciego roku życia mówiłam "posolić pieprzem", bo wiedziałam, że słowo "pieprzyć" może być również przekleństwem, a ja chciałam być kulturalna.

Gdy byłam mała, zamiast śpiewać "Chwała na wysokości...", śpiewałam "Pała na wyskości...", zamiast "Porodziła syna..." - "Poroniła syna..." i zamiast "Chrystus się rodzi..." - "Chytrus się rodzi..."

Jak byłem mały, to bałem się siadać na desce klozetowej, bo bałem się, że w rurach mieszka wąż morski i wejdzie mi do tyłka. Podobnie myśleli moi kuzyni.

Udawałyśmy często z siostrą, że znamy język angielski i bełkotałyśmy między sobą naśladując:

"bue wołrara łuwyby" i inne w tym stylu. Jezu, ale byłyśmy głupie, choć dzieci też, bo nam wierzyły.

Jak byłam mała, myślałam że świat dorosłych jest mniej skomplikowany!!!

Jak byłem mały (właściwie nie do końca, bo dlugo mi się to śniło), to miałem we śnie wizję, której do tej pory nie jestem w stanie do końca zrozumieć i wytłumaczyć. Była to wizja końca świata, który następował kiedy myliłem się w liczeniu czegoś... Nagle nastawała ogromna cisza, ciemność i przychodził koniec... Bardzo się tego bałem i pamiętam, że pewnego dnia śniło mi się to na jawie i nie byłem w stanie nic wymówić, a kiedy moja mama zapytała mnie co mi się śniło, wykonałem tylko taki gest: rozchyliłem szeroko ręce, aby pokazać ogrom czegoś - sam nie wiem czego... Nie wiem sam jakie jest przesłanie tych słów, ale mam 19 lat i jakiś tydzień temu znów miałem ten sen...

Jak byłem mały, to mama wysyłała mnie do sklepu po "pełne mleko" (oznaczane wtedy aluminiowymi kapslami chyba zielonymi i czerwonymi i te oznaczone czerwonym kapslem bylo "pełne", czyli tłuste, a ja o tym nie wiedziałem), a ja chodziłem po sklepie i sprawdzałem ile mleka jest wlane do każdej butelki i brałem to, które było pełne, czyli jak najbardziej pełna butelka. Zawsze wracałem do domu i mama mówiła "Synu, to nie jest pełne mleko", a ja się zastanawiałem kiedy w końcu wleją mi do tej butelki tyle, żeby było pełne.

Jak byłam mała, to myslałam, że modlitwa "i przyjął ciało z Maryi Dziewicy" brzmi "i przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to jak najbardzije logiczne, ponieważ na wszystkich obrazach w kościele Jezus wyglądał jak dziewczynka. Byłam pewna, że jakaś dziewczynka umarła i jej rodzice postanowili podarować jej ciało duchowi Jezusa, żeby mógł przyjąć ludzką postać.

Kolega na podwórku tłumaczył nam, że pasztet robi się ze zmielonego papieru toaletowego, a kaszankę robią takie staruszki, które wypluwają do niej swoje zęby i to jest to białe w kaszance.

Byłam przekonana, że jeżeli zjem jednocześnie cukier i sól, to w nocy będę musiała zwymiotować.

Kiedyś skaleczyłem się, a zaraz później jadłem ciastka, strasznie krusząc. Później zawsze kiedy coś mnie bolało i ktoś o to zapytał, mówiłem, że okruszki ciastka dostały mi się do krwi, pływają tam, a jak gdzieś się zablokują, to wtedy boli.

Jak byłem mały, myślałem, że król różni się od zwykłego mężczyzny tym, że on w przeciwieństwie do pozostałych może rodzić dzieci. Wpadłem na to po obejrzeniu bajki, w której narrator mówił, że królowi właśnie urodziło się dziecko.

Kiedyś myślałem, że każda piosenka świata ma swój teledysk.

Przez mojego wujka, który zawsze był pomocny w edukowaniu mnie i mojego brata, myśleliśmy, że istnieją takie stworzenia jak 'Dziabąg' oraz 'Dziabąg na kółkach'.

Kiedyś, żeby nam udowodnić ich istnienie, dorysował je w jakiejś kolorowance (wyglądały jak kłębki z nogami / kółkami)

Jak byłam mała, to myślałam, że w telewizorze siedzą małe ludziki i kiedyś wybiłam szybę od telewizora i byłam wielce rozczarowana, bo ich tam nie było.

Całe przedszkole zastanawiałam się, jakie imię nadam swojej córce (bo że w przyszłości będę miała córkę, a nie syna, to było oczywiste). Każde imię komponowałam z moim nazwiskiem. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazłąo się, że moje dziecko prawdopodobnie będzie nosiło nazwisko po ojcu.

Jak byłem mały, to gdy widziałem gdzieś napis 'roboty na drodze', zawsze wydawało mi się, że na drodze są prawdziwe roboty... I tak do 12 roku życia.

Jak byłam mała, to myślałam, że rozwód wygląda tak samo jak ślub, tylko odbywa się w sądzie a nie w kościele, a byli małżonkowie, zamiast całusa, muszą sobie na koniec dać w twarz i wtedy już są rozwiedzeni.

Jak byłam mała, myślałam, że jak się mówi: "złapałem kapcia", to prawdziwy trampek w kole utknął i nie wiedziałam jak, skoro koło jest dosyć cienkie...

Za młodu mówiłam na pokrowiec do samochodu "pokierowiec" - chyba nie muszę wyjaśniać, dlaczego...

Jak byłem mały, bardzo nie lubiłem chodzić do dentysty. A najgorzej było wtedy, gdy miałem wyrywane mleczne zęby. Zostawała po takim zębie dziura jak lej po bombie. Zawsze dotykałem to miejsce językiem, żeby sprawdzić, czy rośnie mi już nowy ząb. Mama mnie ostrzegała, żebym tego nie robił, bo jak będę w tej dziurze grzebał jęzorem, to wyrośnie mi dzikie mięso. Groźba była bardzo skuteczna, bo nigdy mi dzikie mięso nie wyrosło.

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Gdy byłam mała twierdziłam, że mimo różnych języków na świecie, którymi posługują się ludzie, tak naprawdę MYŚLĄ po polsku. Nie wiem, czy wtedy JA myślałam.

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Jak byłem mały, to myślałem, że policjant łapiąc samochody radarem sprawdzał jaką mają prędkość na ich liczniku. I wymyśliłem historyjkę, w której w samochodzie taty kolegi popsuł się prędkościomierz i cały czas pokazywał dużą prędkość, przez co ojciec został zatrzymany i dostał mandat. Historyjkę opowiedziałem mamie, ale nie dała się nabrać...

Myślałam, że każde imię posiada swoje "przedłużenie", np. Kasia - Katarzyna, Asia - Joanna itp. Nie mogłam zrozumieć dlaczego od mojego imienia nie ma czegoś takiego, więc wymyśliłam sobie Patrycja - Patrycjanna.

... jak byłam mała, myślałam, że zarówno mężczyzna jak i kobieta zakładają prezerwatywę...

Ciekawiło mnie to w jaki sposób kobieta "wpycha" ją sobie do środka.

Długo i uparcie wierzyłam w to, że skoro 1+1=11, to 2+2=12, 3+3=13 i tak dalej.

Oglądając filmy myślałem jak bardzo muszą być głupi ci aktorzy, żeby dla roli w filmie dać się zabić. Bo jak patrzyłem na film, to myślałem, że naprawdę umierają.

Całe życie myślałam, że Miami znajduje się na południowym-zachodzie USA, gdzieś obok Los Angeles.

Jak byłam mała, myślałam, że żywopłot to jest płot z krzewów, które żyją i mogą się przemieszczać, a co gorsze - złapać kogoś, kto się próbuje przez te krzaki przedrzeć. Dla mnie to było logiczne: żywy płot - żywopłot.

Jak byłam mała, myślałam, że "ptasie mleczko" robi się z ptasich odchodów. Tylko tak ładnie je nazwano dla zmyłki.

Do dziś nie przepadam.

Myślałam, że vigor i viagra to to samo. Dobrze, że mama mnie nie wysyłała do apteki po witaminki.

Mama mi wmówiła, że kiedy połknę gumę, to przyklei mi się do wlotu do brzucha i nie będę mógł nic jeść i umrę w końcu z głodu. Pamiętam, że jak pierwszy raz przez pomyłkę połknąłem ją, to się strasznie przeraziłem i czekałem jakiś czas, czy coś się stanie, a kiedy potem coś zjadłem, to na szczęście okazało się, że nie mam zatkanego brzucha.

Gdy zapytałam mamę po co są podpaski, stwierdziła, że przykleja się je do brzucha gdy on boli. I powiedziała, że jak mi będzie bolał, to mi też da podpaskę. Długo w to wierzyłam, ale z drugiej strony nigdy przy bólu brzucha o nią nie poprosiłam, bo bałam się bolesnego odrywania od skóry...

Długo zastanawiałem się z kolegą, jak uprawiają seks homoseksualiści...

Po długiej dyskusji dotarliśmy do "prawdy":

Penis w penis!

...istnieje taka roślina "nacudja" i rośnie na Golgocie tylko. Bo przecież w tekście jest napisane "nacudjo nasza". Aaa alleluja. Byłam mocno zdziwiona, jak na religii dyktując tekst do zeszytów, ksiądz mi powiedział, że tam jest coś o Jonaszu.

Kiedy byłam mała, twierdziłam, że moje lalki umieją same chodzić, ale wstydzą się to robić przy mnie...

Jak byłam mała... to myślałam, że polski to jedyny język na świecie i każdy kraj rozmawia po polsku.

Jak byłem mały, to myślałem że piwo, to rodzaj paliwa do motorów.

Myślałem, że zawodnicy wrestlingu zawodowego naprawdę ze sobą walczą i nic nie jest udawane...

Jak byłam mała, leciał odcinek Muminków o tym, jak był potop i płynęli tratwą. Przerażał mnie jak obecnie thrillery. Buka też była straszna.

A ja myślałam, że mama zna moje wszystkie myśli i nawet jak byłam na nią wściekła, to bałam się pomyśleć sobie na jej temat coś brzydkiego. Natomiast gdy już pomyślałam nieładnie, to się potem się tego wstydziałam, bo sądziłam, że mama wie.

Jak ja byłem mały, to myślałem, że dziewczyny moczą się do końca życia i dlatego noszą podpaski...

Kiedy byłem mały, bałem się, że gdy kąpię się, to rodzice zastawią mi drzwi od łazienki szafą i mnie nie wypuszczą... Zacząłem nawet zastanawiać się co będę jadł i gdzie będę się załatwiał... bo WC mam w oddzielnym pomieszczeniu.

Jako dzieciak mieszkałem w wielkim domu razem z dziadkami. Moja babcia jest krawcową i w domu był specjalny pokoik, w którym trzymała maszynę do szycia. Pewnego dnia stałem sobie w tym pokoiku i nie miałem co ze sobą zrobić, a moja siostra z kuchni krzyczała ''ale tu burdel!''. Myślałem wówczas, ze chodziło o ten babciny pokoik. Od tamtej pory sądziłem, że pokoik do szycia nazywa się burdel.

Jak byłam mała, myślałam, że podpaski są potrzebne kobietom, bo nie potrafią już tak skutecznie kontrolować pęcherza i czasem (na przykład, jak się mocno śmieją) trochę im pocieknie...

Gdy byłam mała, myślałam, że Indianie mieszkają w Indiach.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci biorą się z całowania z języczkiem. Bardzo mnie zastanawiało w jaki sposób eskimosi mają dzieci (bo oni nosami sie całują).

Jak byłam mała, to bardzo wierzyłam, że zawsze na końcu tęczy znajdę skarb. Pewnego razu moja siostra cioteczna wraz z koleżanką powiedziały, że gdy spałam, to padał deszcz i pojawiła się tęcza, ale nie jak zawsze gdzieś daleko, tylko na MOJEJ piaskownicy. Więc dziewczęta udały się tam, aby odszukać kosztowności. Okazało się, że w piaskownicy znalazły zabawkę z Kinder Niespodzianki, a ja stałam się dzieckiem, który biegał po całym osiedlu, żeby znaleźć tęczę. Więc gdy tylko ją widziałam, to znikałam na parę godzin wraz z koleżankami i kolegami. Nigdy mi się to nie udało, ale wiara pozostała. Aż mnie ktoś nie wyprowadził z błędu (w jakiejś drugiej klasie podstawówki) i nie powiedział, że Magda (moja siostra) mnie okłamała. To był prawdziwy wstrząs.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się jaka to jest "budzika" śmierć (z piosenki "Budzikom śmierć").

Jak byłem mały, to myślałem, że MacGuyver był z zawodu takim cwaniakiem, że nauczył się tego w jakiejś specjalnej szkole.

Pamiętam, jak dzieckiem będąc oglądałam disneyowskiego 'Herkulesa' (polecam)... Zaczynała się od piosenki, której jeden wers zawsze rozumiałam, że Zeus 'oczyścił klop i zmierzył mu drzwi'. I skąd ja, biedna, miałam wiedzieć, że on oczyścił GLOB i zmierzył mu FI (średnicę)... Chyba za trudne te teksty piszą...

Kiedy pierwszy "świadomy" raz zobaczyłam śnieg (jakieś 2 latka) krzyknęłam podobno z zachwytem: "Ile ciukru!!"

Kiedyś myślałem, że w piosence z "Klanu" śpiewają zamiast "jak w porach roku Vivaldiego" - "jak porwał Kubi Barbiego" i cały czas zastanawiałem się kim oni byli...

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Myślałem, że sprzedawczynie wydają resztę - różnicę między ceną, a kwotą jaką zapłaciłeś - nawet jak cena jest wyższa niż ta kwota (np. coś kosztuje 5,20zł, ty masz 5zł, dajesz 5zł dostajesz rzecz i 20gr reszty), ale tylko jak ta "reszta" to mała suma. Sprzedawczynie wydają tak po to, żebyś następnym razem miał pełną kwotę...

Jak byłem mały, to myślałem, że przepływając Bałtyk od razu dotrze się na Antarktydę. Potem zweryfikowałem moje poglądy i doszedłem do wniosku, że przez nasze morze sąsiadujemy jednak z Antarktyką.

Gdy byłam mała, to głęboko wierzyłam, że gdy w kreskówkach ktoś jest goły i ma między nogami liść, to tak naprawdę mu tam urósł.

Jak byłem mały, to myślałem, że mapy, które nie są niebiesko/zielono/żółto/czerwone to mapy innych planet.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie!' jest 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Pani'. Zastanawiałam się o jaką panią chodzi. Doszłam do wniosku, że o tą, która czyta prośbę do Boga.

Kiedyś jak byłem mały, to kolega powiedział mi, że "żigolo" to znaczy po niemiecku "siad". Cały tydzień bawiłem się z kolegą w tresowanie psa (na szkolnym korytarzu). Ja krzyczałem "żigolo", on się kładł na ziemi, a nauczycielki gapiły się na nas jak na idiotów.

Jak byłem mały, myślałem, że niebo odbijające się w kałużach to inny wymiar świata i ogromnie się bałem chodzić po kałużach ze strachu, że wpadnę w jakąś straszną otchłań i się stamtąd nie wydostanę.

Myślałam że "Ptasie Mleczko" naprawdę robi się z ptasiego mleka i jak widziałam ptaki, to się zastanawiałam jak ludzie je doją.

Jak byłam mała, to myślałam, że na starość (czyli teraz, koło 20 roku życia) zostane świętą. Byłam przekonana o tym do tego stopnia, że domownicy mieli zakaz przeklinania przy mnie i ciągle robili mnie w konia, nakłaniając do robienia dobrych uczynków, typu pozmywanie naczyń, odkurzanie czy wychodzenie z cudzym psem.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie "maluchy" (fiaty 126p) są żółte.

Kiedy byłam mała, to moją ulubioną piosenką była piosenka "There's no limits". Ja jednak skutecznie przekręcałam tytuł na "Les moł li li".

Nie mogłem uwierzyć, kiedy tata powiedział mi, że język polski jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie. No bo jak to! Taki Niemiec - najpierw musiał wymyślić zdanie po polsku, przełożyć na niemiecki i dopiero wtedy mógł coś powiedzieć...

Myślałam, że Elżbieta to Elgrzbieta (od grzbietu) i że to musi być jakaś brzydka, garbata baba.

Jak byłem mały, to myślałem, że sarna jest żoną jelenia.

Jak byłem mały, to pamiętam regularne, cowieczorne komunikaty w radio - o "20 stopniu zasilania" - za cholerę nie wiedziałem co to znaczy. Długo znaczenie tego tajemniczego zaklęcia pozostawało dla mnie tajemnicą...

Myślałam, że Potwór z Loch Ness mieszka w kanałach i zawsze jak robiłam siku, bałam się, że mnie ugryzie w tyłek.

Jak byłem mały, to na stację benzynową mówiłem BENZYNACJA.

W sumie dalej czasem się łapię, że tak mówię.

Przecież to logiczne, nie?

Jak byłam mała, dziadek próbował mi wytłumaczyć co to znaczy kosmiczna próżnia. Dziadek mówił, że tam nie ma powietrza. Wyobrażałam więc sobie, że ludzie poruszają się w płynnej rudzie żelaza.

Jak miałem 6 lat, to myślałem, że Polska graniczy z dorosją, gdyż na mapie pisało do Rosji, na nic były tłumaczenia rodziców.

Jak miałam jakieś trzy lata, myślałam, że kiedy mówi się, że chce się dokądś iść, powtarza się początek nazwy tego miejsca. Tak jest gdy mówi się "do domu", a ja wydumałam sobie, że to ogólna reguła i mówiłam np.: "la lasu", "pa parku", "ka karku" (kiedy chciałam, żeby ktoś wziął mnie na barana) i "ła łac łabaw" (na plac zabaw).

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ktoś złamie rękę, to ta ręka mu odpada.

...że paliwo się leje do opon.

Jak byłam mała (jakieś 10, 11 lat) myślałam, że seks zapobiega powstaniu ciąży... Myślałam, że dziecko powstaje jakoś ze ślubu, z miłości...

Gdy byłam mała, nie mogłam zrozumieć, jak można nie umieć polskiego - wydawało mi się, że to taki prosty język i niemożliwe jest go nie znać...

12 grudnia 1981 mając lat 9 stałem z babcią w wieeelkiej kolejce do mięsnego - nudząc się, bawiłem się wielkim ebonitowym przełącznikiem od niedziałającego neonu - kręciłem nim w lewo.. w prawo...

Następnego dnia idąc do kościoła widziałem na ulicy ludzi zbierających się wokół jakichś plakatów i płaczących - ogłoszono Stan Wojenny - w moim małym pustym łebku powstał ciąg przyczynowo-skutkowy - wielki przełącznik -> stan wojenny - i dalej w te pędy poleciałem pod zamknięty sklep i zacząłem przełączać ... niestety nie pamiętałem w którą stronę.... Przez dłuższy okres czasu byłem pewien, że "wojna" jest dlatego że ja ją włączyłem tym przełącznikiem ;)

I tak właśnie "włączyłem" stan wojenny ;)

Jak byłam mała, śpiewając kolędę z tekstem "Chwała na wysokości, chwała" śpiewałam "Stała na wysokości, stała". Czy to nie jest lepsza wersja?

Jeszcze do niedawna myślałam, że Beata Kozidrak w utworze 'Biała armia' śpiewa 'jesteś zerem, białym żołnierzem', a nie 'jesteś sterem'.

Jak byłam mała, to myslalam, że znaki są z "odiaku".

Jak byłam mała, to na oranżadę mówiłam "Blabla".

Jak byłam mała i oglądałam jakiś film, to jeśli czegoś nie było widać w całości (bo np. nie mieściło się w kadrze), pochodziłam do telewizora i parzyłam na ekran z boku, myśląc, że zobaczę co jest w "środku" filmu.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy wyciągne korek z wanny będąc w niej, to mnie wciągnie.

Jak byłam mała, to myślałam, że w brzuchu jest oddzielny żołądek na picie i jedzenie i jak będę pić podczas jedzenia to zwymiotuję.

...że w lodówce siedzi taki gość co zapala światło. Do dziś nie lubię lodówek!

Jak byłam mała myślałam że...

...jak nie pójdę spać przed godziną 00:00 to rano się nie obudzę.

...w nocy przychodzą dobre krasnoludki i stoją pod moim oknem i mnie pilnują.

Bałam się patrzeć w nocy na podłogę. Wyobrażałam sobie, że zaraz coś się zacznie po niej czołgać i wciągnie mnie pod łóżko.

Jak jeszcze na Romów mówiło się Cyganie, to myślałam, że oni się tak nazywają, bo ich kobiety mają duże cyce.

Gdy byłam mała, to sądziłam że kiedy wybije się szybę (wyjście awaryjne) w autobusie, to wysuną się schodki, po których będzie można zejść.

Jak byłam mała, to myślałam, że jestem z domu dziecka, bo cały czas wmawiał mi to mój wredny starszy brat. Na dokładkę pokazał kiedyś paragon za mnie za 0.99zł. To przelało czarę goryczy. Rodzice długo musieli mi tłumaczyć, że brat kłamie i nie ma takiego czegoś jak paragony za dzieci z domu dziecka...

Jak byłam mała, myślałam, że Dąbrowski napisał "Mazurek Dąbrowskiego".

Jak byłam mała, byłam swięcie przekonana, że jeśli wyjadę z mojego miasta, to będzie to już inny kraj.

Jak byłam mała, to myslałam, że ludzie z telewizora mnie widzą i bałam sie przy nim ubierać.

Kiedy piłka wypadała na aut bramkowy, nie wiedziałem dla kogo jest piłka i myślałem, że kto pierwszy podbiegnie do piłki, to może rozpocząć grę.

Po wysłuchaniu bajki o Czerwonym Kapturku umierałam w nocy ze strachu przed wilkiem. Myślałam, że jest wielką bestią, skoro zeżarł babcię i Kapturka. W końcu rodzice zaprowadzili mnie do zoo, żeby pokazać, jak wilk wygląda. Był stary, wyleniały i przypominał kundla. Przestałam się bać.

Jak byłam mała, myślałam, że Kalifornia to jest na innej planecie.

Jak byłam mała, pani w przedszkolu powiedziała kiedyś, że Wisła jest bardzo zanieczyszczona przez dym z fabryk. Niezwykle przejełam się tą kwestią i wszystkim opowiadałam, że jak włożą ręke do Wisły, to wyjmą samą kość. Nie wyobrażacie sobie mojego oburzenia, gdy jadąc kiedyś nad Wisłą przy ciepłowni na modlińskiej w Warszawie, odkryłam śmiercionośne "fabryki dymu"...

Jak byłam mała, byłam przekonana, że teraz może i jestem młodsza od brata o trzy lata, ale za cztery lata będę starsza od niego o rok.

Kiedy po filmie zawsze lektor mówił: Czytał ten i ten, tekst polski ta i ta, opracowanie: Studio Publishing, to myślałem, że chodzi o jakąś "studnię pabliszyn"...

...że zużyte tampony na sznureczkach to breloczki do kluczy.

Jak byłem mały, to myślałem, że głównym bohaterem meczu jest sędzia.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak byłem mały, myślałem, że Warszawa to oddzielny kraj niż Polska.

... w każdym mieście są inne nazwy ulic. Tzn. że np. ulica Zwycięstwa w Gliwicach jest jedyną ulicą Zwycięstwa na całym świecie.

Jak byłem mały, to myślałem, że daną rolę w filmie gra zawsze ten sam człowiek. Również, gdy jest to np. film biograficzny i widzimy bohatera zarówno jako dziecko, dorosłego i staruszka.

Zawsze podziwiałem aktorów i ekipę filmową, że poświęcają kilkadziesiąt lat na nagranie jednego filmu.

Zrozumiałem, że coś jest nie tak, gdy zauważyłem, że sceny z dzieciństwa czasem nie są czarno-białe, a powinny być, bo wtedy jeszcze nie było kolorowych filmów...

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa, skoro jest stolicą, to jest w samym środku Polski, a Pałac Kultury jest w samym środku Warszawy - czyli jest punktem wyznaczającym środek kraju.

Kiedyś dawno temu myślałem, że Cher jest Polką lub polskim drag queen, przez co uważałem ją za zboczoną.

Myślałam, że wojna w Niemczech wciąż się toczy i bałam się pojechać do Berlina.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana że zapłodnienie kobiety przez mężczyznę odbywa się nie inaczej jak tylko przez pępek. Nie mogłam wymyślić żadnej innej "dziurki", przez którą tatuś daje mamusi "nasionka" o których opowiadali dorośli... O, naiwności...

Jak byłam mała, to myślałam, że ręcznie malowane zabawki z Kinder Niespodzianek będę mogła sobie sama pomalować, w końcu są recznie malowane.

Jak byłam mała, wydawało mi się, że zakonnice nie mogą mieć dzieci, bo są z natury bezpłodne. Wtedy bardzo nie chciałam mieć dzieci, więc postanowiłam, że zostanę zakonnicą i stanę się bezpłodna.

Jak byłem mały, myślałem, że kobiety po prostu zamiast siusiaka mają dziurkę. Bardzo dziwiło mnie, jak one sikają, kiedy używają tamponu. Wielkie zdziwienie wywołało to na twarzach mojej mamy i siostry, gdy zapytałem o to przy okazji reklamy tamponów w telewizji.

Kiedy byłam mała to twierdziłam, że w ciągu całej historii świata były tylko dwie wojny. I wojnę wygrai Niemcy, a drugą Polacy. Sądziłam, że na tym się skończyło i już zawsze będzie pokój.

Daaawno temu wkręciłem sobie, że jeśli nie chcę mieć koszmarów w nocy, to kładąc się do łóżka muszę od razu zamknąć oczy, policzyć do 100, potem otworzyć, policzyć do 50, wtedy przychodzi duch dobrych snów. Jak kładłem się po 00:00 to musiałem leżeć z zamkniętymi oczami pod kołdrą i liczyć do 100, wtedy przychodzi duch dobrych i złych snów, biją sie i ten dobry wygrywa. Właściwie to działało, bo nigdy nie miałem koszmarów.

Mam na imię Agnieszka i moje imieniny są 21 stycznia. Kiedyś, bardzo dawno temu, gdy spojrzałam w kalendarz, zobaczyłam, że właśnie w tym dniu są imieniny "Agnieszki, Jarosława". Byłam święcie przekonana, że tak mam na drugie imię. Jak głęboka była moja rozpacz, gdyż nie chciałam nazywać się jak chłopak. Nie wiem, kto mi uświadomił, że mam tylko jedno imię...

Jak byłam mała to stary dziad z działki powiedział mi, ze gumy kaczory donaldy są rakotwórcze. Kiedyś przypadkiem połknęłam owa gumę, kąpiąc się w wannie i przypomniały mi się słowa dziada. Czekałam na wyrok zamknięta w łazience i zastanawiałam się jak wniosą trumnę do wanny. Jak po kilku dniach nie umarłam, to żułam dalej... Okazało się, że dziad kłamał.

Jak byłam mała, to myślałam, że Robert Gawliński w piosence "Eli lama sabachtani" śpiewa " brud dookoła i SANDAŁICY". Uznałam że sandałicy to po prostu ludzie w sandałach.

Kiedy byłam mała, podczas oglądania prognozy pogody miałam wielki kłopot. Bałam się jednak zapytać czy to rodziców, czy też nauczycielki w podstawówce. Wiadomo, jako dziecko inteligentne nie chciałam wyjść na głupka!

Zastanawiałam się nad pojęciami "małopolska" i "wielkopolska" - trapiło mnie to, czy mieszkam w małej, czy też dużej Polsce i jakim cudem na świecie mogą być dwie identyczne Polski, tyle że jedna mniejsza od drugiej, i dlaczego skoro są dwie - mała i duża - pokazują zawsze tylko jedną.

Miałyśmy 7, 8 lat. Moja koleżanka strasznie się bała starej wuefistki i nazywała ją "Czarną Panią". Przed lekcją wuefu zawsze odmawiałyśmy modlitwę: "Przenajświętszy sakrament, przenajświętsza Panienko, proszę spraw, żeby nie było Czarnej Pani, na wieki wieków amen."

W strasznej, niebezpiecznej windzie odmawiałyśmy tę samą formułkę, zmodyfikowaną zależnie od naszej kiepskiej pamięci i okoliczności.

Jak byłam mała, to myślałam, że urodził mnie tata. Kiedyś pokazał mi bliznę po wyrostku i powiedział, że tędy wyszłam mu z brzucha.

Jak byłam mała, to wyłączałam telewizor kiedy gadał Gierek. Strasznie dużo mówił ten człowiek jak na mój wtedy mały rozumek, więc wyłączałam telewizor mówiąc: "teraz sobie mozesz gadac".

W przedszkolu myślałem, że każdy żyje 99 lat.

Jak byłam, mała mówiłam wszystkim, że mam siusiaka. Kiedy rodzina próbowała mi to wyperswadować i tłumaczyła, że nie mam odpowiadałam "mam mam, ale schowany"

Przez długi czas myślałam, że istnieje taka dziwna istota, która nazywa się Scebra i która słynie z tego, że leje wodą. Wszystko to oczywiście przez powiedzenie "leje jak z cebra".

Jak leciał jakiś film i ogladalałam z całą rodziną i jak aktor zrobił coś głupiego albo się specjalnie przewrócił (chociaż ja o tym nie wiedziałam, że specjalnie), to zawsze siedziałam i się wstydziłam i nie patrzałam na nich (rodzinę), bo myślałam, że oni się tak na mnie krzywo patrzą i chciałam uniknąć tego wzroku.

Jak byłam mała, pamiętam, że poszłam z babcią do kościoła. Mszę prowadził znajomy ksiądz. Miałam wtedy ze 4 lata i kiedy podnosił monstrancję, ja zaczęłam na cały głos śpiewać "sto lat, sto lat". Ksiądz musiał na chwilę przerwać, bo wewnątrz zanosił się od śmiechu.

Myślałam, że bliska rodzina to znaczy, że mieszka blisko. Dlatego zastanawiałam się dlaczego mój wujek, który mieszka w Kanadzie, jest moim najbliższym wujkiem.

Jak byłem mały, to często oglądałem serial "Z archiwum X". Był kiedyś odcinek o kolesiu, który potrafił niesamowicie się wyginać i zmieniać kształt, a do jednego domu dostał się przez klozet. Korzystając z owego urządzenia starałem sie jeszcze przez jakiś czas nawrzucać dużo papieru i długo spuszczać wodę, żeby tego kolesia spłukać do kanałów.

Kiedyś rodzice postanowili kupić mi chomika. Miałem mały samolocik z "kinder-niespodzianki" i rodzice powiedzieli że jak mu włożę do klatki to będzie się nim bawił. Wyobrazałem sobie, że wsiądzie do niego w czapce pilota i będzie udawał, że lata.

Dopiero niedawno (jakieś 2 lata temu, a mam 18) ktoś mi w końcu uświadomił, że to nie jest "fastyga" tylko "swastyka"...

W latach 90 leciał program "Polskie Zoo", w którym Lech Wałęsa był lwem. Bardzo długo myślałam, że nasz prezydent nazywa się Lew Wałęsa i nikt nie mógł mi tego wyperswadować.

Jak byłam mała, to myślałam, że gatunek "Indie Rock" to inaczej indyjski rock... tzn. rock, którego grają Hindusi...

Kiedy byłem mały, tato często powtarzał "Jezus Maria" kiedy coś mu nie wychodziło. Szybko zrozumiałem co znaczy "Jezu" ale kiedy dodawał do tego tajemnicze "Smaria" zupełnie nie wiedziałem o jaką Smarię chodzi.

Jak byłam mała, to zamiast jeleń mówiłam Lenin. Dla mnie znaczyło to samo, a było łatwiej powiedzieć.

Gdy byłam mała, myślałam, że osoby z plakatów ciągle patrzą na mnie i wstydziłam sie przebierać w pokoju.

Jak byłam mała, to myślałam,że jak dorosnę, to będę taka duża, że nie zmieszczę się w domu.

Śpiewałam pod nosem "no bo to impreza panie bobrze" Zamiast "No bo to impreza a nie pogrzeb". I nie rozumiałam jak mama widząc to prychała w garść. Później miałam do niej żal, że mnie nie poprawiła.

Jak byłam mała, myślałam, że wszystko co oglądam w TV, dzieje się u mojej sąsiadki, a ona ogląda to, co dzieje się u nas.

Miałam jeszcze taki mały problem... Myślałam, że w każdej łazience jest kamera i siedząc na klopie rozglądałam się, ale nigdy żadnej nie znalazłam.

Byłem święcie przekonany, że samochody jadąc obracają Ziemię obracając kołami i w ten sposób się poruszają. Niestety w mojej dziecięcej naukowej teorii była nieścisłość, której byłem świadom: Co jeśli dwa samochody jechały w inną stronę - wtedy Ziemia kręciła się w dwie strony? Dlatego po jakimś czasie zrezygnowałem z niej na rzecz nowej, która tłumaczyła ruch samochodów przez 'odpychanie' ich przez spaliny wylatujące z rury wydechowej.

Gdy byłam mała, jeździłam na wieś do domu moich dziadków. Kiedyś weszłam do łazienki i zauważyłam sztuczną szczękę. Strasznie się przestraszyłam, ponieważ gdy pokazałam dziadkom te zęby, przekonali mnie, że są to zęby po Babie-Jadze. Do dziś się boję patrzeć na te szczęki.

Kiedyś myślałam, że jestem Wilmą z Flinstonów.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak pokoloruję jajko (zrobię z niego pisankę), to pokoloruję też kurczaczka w środku.

Myślałem, że zabawki same chodzą kiedy nikt ich nie widzi i w podświadomości nadal tak czuję.

Jak byłam mała, to myślałam, że Morze Bałtyckie jest tylko polskie, co sugerowała mi czysto polska nazwa, że inne kraje nie mogą z niego korzystać i że wszyscy nam go zazdroszczą.

A najbardziej egocentryczną teorią była ta, że jest wyjątkowe, bo jako jedyne na świecie

jest słone...

A moja babcia ma na imię Bronia i mieszka na ulicy Broniewskiego i ja jak byłam mała, to myślałam, że tą ulicę to tak nazwali, bo ona tam mieszka.

We wczesnej młodości myślałem, że 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9 to wszystkie istniejące liczby, bo nigdzie na kalkulatorze nie mogłem znaleźć np. liczby 11...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś jest praworęczny, to jest prawosławny, a jak leworęczny to lewosławny.

Jak byłam mała, to myślałam, że na filmach ludzi naprawdę zabijają, więc byłam przekonana, że do właśnie takich filmów biorą ludzi z ciężką kliniczna depresją...

Jak byłam mała i jak oglądałam film, w którym zabili jakiegoś aktora i ten sam aktor grał w innym filmie, to mówiłam zawsze do mamy tak: "Mamo, przecież tego pana przed chwilą zabili, a teraz znowu jest".

Jak byłem mały, to w jednym z komiksów jako jeden ze sposobów na nudę przeczytałem, że można wziąć znaczek pocztowy o mało urozmaiconej treści (rysunku), a następnie na kartce dorysować jego dalszą część. Z zastrzeżeniem, żeby "nie rysować po znaczkach, gdyż pocztowcy mogą być bardzo źli". Odebrałem to w ten sposób, że wydawało mi się, że nie wolno rysować po znaczkach gdyż wtedy nie będą zdatne do użytku (to akurat prawda), ale jeśli się kupionego znaczka nie użyje, to pocztowcy będą o tym wiedzieli, bo liczą wszystkie znaczki sprzedane i naklejone na listy, pocztówki itp. Wtedy przyjdą do domu i będą bardzo źli i nakrzyczą na mnie. Nie wiem jak pojmowałem istnienie zbieraczy znaczków - a mój dziadek miał bardzo bogaty klaser...

Jak byłam mała, to myślałam, że ludzie ze zdjęć widzą wszystko co ja robię...

Jak ja byłam mała, to myślałam, że papież MUSI być Polakiem i nie rozumiałam dlaczego wszyscy robią z tego wielkie halo...

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy człowiek jest młody, to w miarę starzenia się może samoistnie zmienić płeć. Np. gdy ja miałem ok 5 lat, bałem się żeby nie zmienić się w dziewczynkę.

Jak byłam mała, a tata mówił, że ktoś idzie do więzienia na dożywocie, myślałam, że idzie na 100 lat.

Patrząc na ujście swojej cewki moczowej myślałam, że chyba coś z nią trochę nie tak i myślałam, że mam takiego malutkiego fiutka.

Jak byłam mała, myślałam, że podpaski to są jakieś ścierki do wycierania płynów. Tylko nie mogłam dojść do czego są te skrzydełka i jak sie nimi wyciera.

Jak byłam mała, to wymyśliłam swoją własną teorię dlaczego ptaki latają. Kiedy w tv pokazywali kosmonautów w przestrzeni kosmicznej, to widziałam, że się unoszą. A wiedziałam już, że w kosmosie nie ma powietrza. Wniosek z tego taki: kiedy ptaki machają skrzydłami, wywiewają powietrze które jest koło nich, więc wytwarza się kosmos, w którym się unoszą.

Byłem pewny, że po 14 jest 20, tak też nauczyłem liczyć całą grupę w rzedszkolu.

Jak miałam około 4 latka, myślałam, że wszyscy ludzie są lalkami i kierują nami wielkie olbrzymy, które mieszkają 'w chmurach'.

Jak byłem mały, to mówiłem, że dany przedmiot był: kuloodporny od wody lub kuloodporny od ognia.

Łatwo się domyśleć co te terminy oznaczają.

Kiedyś myślałam, że Ryszard Rynkowski w piosence, która leci w czołówce "Klanu" śpiewa "życie, życie jest to welon". Nikt mi nie chciał powiedzieć, dlaczego ten pan takie głupoty śpiewa.

Za to w kolędzie "chwała na wysokości" myślałam, że śpiewa się "stała na wysokości"

Jak byłem mały, myślałem, że w przyszłości będę inicjatorem powstania nowej marki samochodu. Wzorem Forda, postanowiłem nazwać ją moim nazwiskiem - Jankowski. Jak myślałem, że na całym świecie będą jeździć Jankowskim, to czułem się małym panem świata...

Zamiast "Ciemna noc w jasności promienistej brodzi" przez 15 lat życia śpiewałam "Ciemna noc w jasności... zrobię listę gości." Trochę mi to nie pasowało, ale rozumowałam, że chodzi o gości zapraszanych na Wigilię.

Myślałam, że Utopia to prawdziwe państwo.

...w czasie, gdy moi rodzice byli dziećmi, to żyły jeszcze dinozaury. Spytałam raz mamę, czy do przedszkola jeździła na tyranozaurze...

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Jak byłem mały, to myślałem, że każde państwo jest na innej planecie.

Jak byłam mała, to czasami bawiłam się żelkami-miśkami Haribo z NRF, które mama kupowała w warzywniaku albo dostawała z paczek od koleżanek. Budowałam im całe miniaturowe osiedla z klocków i bawiłam się w "rodzinę". Najgorsze jednak było to, że na owe czasy żelki to był absolutny przysmak, więc pomalutku, w trakcie zabawy odgryzałam im nóżki, a w ostateczności główki. Jak już nie mogłam powstrzymać ślinianek, to taki miś powoli rozpuszczał się w buzi i miał pogrzeb... Trochę smuteczku było, ale słodycz przeważała.

Jak byłam mała, to myślałam, że jeśli nabiję sobie guza, to nóż będzie potrzebny do odcięcia go, a nie jako coś zimnego do przyłożenia.

Jak byłem mały, to ja w ogóle nie myślałem. Dopiero teraz myślę to wszystko co Wy wtedy.

No, może poza tym radiem z kuchni: zawsze myślałem,że w kuchni w radiu siedzi taka babka, co ciągle gada i gada. Tylko nie mogłem zrozumieć jak ona się tam mieści i jak weszła. Pukałem, stukałem, ale nigdy do tego nie doszedłem. Do dziś mnie to gryzie!

Jak byłem mały to śpiewałem: "...O, Jezu wspomóż laską..." zamiast łaską.

W przedszkolu myślałem, że tylko ja na całym świecie mam na imię Łukasz.

Jak byłam takim małym szkrabem to panicznie bałam się Buki z Muminków.. Myślałam, że wyjdzie z telewizora...

Jak byłem mały i mieszkałem we Lwówku, myślałem, że nazwa mojego miasta to Welwówek.

Jak byłem mały, jadąc z rodzicami Ikarusem, myślałem, że te takie małe, okrągłe wywietrzniki koło siedzeń to specjalne mikrofony, przez które można było zamówić sobie u kierowcy coś do picia albo poprosić, żeby się zatrzymał. A że nie były zamontowane koło każdego siedzenia, to bardzo się cieszyłem, kiedy udało mi się takie miejsce z mikrofonem zdobyć...

Kiedy byłam mała, myślałam, że miasto, w którym mieszkam, to państwo, a kiedy wyjechałam poza jego granice, powiedziałam: "Patrzcie, wyjechaliśmy z Polski!".

Jak byłam mała, to myślałam, że filmy w telewizji lecą tylko jak ja je oglądam i że jeśli wyjdę z domu i wyłączę telewizor, to będę mogła dokończyć oglądanie później. Potem dopiero odkryłam, że jest coś takiego jak program i że filmy lecą obojętnie czy telewizor jest włączony czy wyłączony...

Jak byłam mała, to myślałam, że Czarnobyl to taki potwór jak yeti, tylko nie biały, a czarny. Moje lalki zawsze strasznie się go bały.

Kiedyś często mi się zdarzało podchodzić do telewizora i starać się zajrzeć za miejsce, gdzie ekran monitora się kończy, a zaczyna obudowa telewizora, i dostrzec to, czego w danym momencie nie wyświetlono, np. nóg bohaterów filmów.

Pamiętam jak byłem pierwszy raz w wesołym miasteczku z prawdziwego zdarzenia, było to w Niemczech. Rodzice wsadzili mnie wraz z bratem do takiego samochodziku, którym się jedzie przez "safari", oczywiście po szynie. Niestety ja byłem przekonany, że jak zakręcę kierownicą w złą stronę, to samochodzik wyskoczy z szyny i się rozbijemy! Do dzisiaj pamiętam moje przerażenie jak przejeżdżając obok przepaści kurczowo ściskałem kierownicę i starałem się jechać prosto. Horror...

Jak byłam mała, to myślałam, że Św. Mikołaj chowa do worka dzieci kiedy są niegrzeczne. I że przychodzi nie tylko w święta, ale cały rok. Więc kiedy na Mikołaja pojawiał się brodaty facet z workiem, to ja zamiast się cieszyć, uciekałam w popłochu, płakałam i zastanawiałam się co takiego strasznego nabroiłam. Wszystko przez moją mamę, która wymyśliła sobie, że będzie mnie straszyć Św. Mikołajem. Kiedy dowiedziałam się, że Mikołaj nie istnieje, to wcale się nie zmartwiłam.

Gdy byłam mała, to myślałam, że Radio Maryja, to radio, które Ma Ryja!

Z rodzicami nie mówiło się o seksie, więc znajoma dziewczynka uświadomiła mnie w połowie podstawówki (wtedy seksu w TV nie było), że seks polega na tym, że pan sika do pani. Jakoś przez to nie nabrałam ochoty na seks..

Jak byłam mała, to myślałam, że jak nie skasuję biletu w autobusie, to autobus nie pojedzie!

Myślałam, że ciąża trwa 12 miesięcy.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszyscy ludzie myślą po polsku tylko to tłumaczą na inne języki.

Jak bylam mała, to myślałam, że w w łazience pod jedną z płytek jest otwór i ona się podnisi i tam można chodzić. Prawdopodobnie mi się to kiedyś przyśnilo i tak myślałam.

Myślałam, że w sedesie jak płynie woda, którą się spłukuje, to jest to wodospad, tylko że ludzie są tacy mali.

...w kinie, że krzesło się złoży i już nie wyjdę.

Myślałam, że imię Natalia i imię Asia to jedno imię, tylko że Asia to zdrobnienie. Przez wiele lat ja, mój brat i kuzynka mówliśmy na ciocię Asia, choć ona miała na imię Natalia. Potem, gdy miałam 9 lat, do bliskiej koleżanki, która miała na imię Natalia, powiedziałam "chodź, Asia, idziemy". Bardzo była zdziwiona, a ja nie wiedziałam o co chodzi.

Do dziś mówię na ciocię Asia, ale to już z przyzwyczajenia.

Jak byłam mała i czytałam tekst w jakiejś gazecie od mamy o orgazmie, to cały czas czytałam to jako organizm. Czytałam go z wielkim zaciekawieniem i pamiętam że kompletnie nic z niego nie zrozumiałam. Nie było wtedy dla mnie słowa orgazm.

Jak byłam mała, myślałam, że jak mierzą wzrost u lekarza, to górna część miary wbija się ostrzem do głowy! Panicznie się tego bałam...

Jak byłem mały, to myślałem, że prezerwatywy zakładają kobiety. Do tego na piersi. Dlatego dziwiło mnie, że zwykle w opakowaniu są trzy sztuki...

Dwie bardzo poważne skuchy:

Po pierwsze byłam przekonana, że jeśli zjem ciepły chleb, to dostanę skrętu kiszek... Do dziś nie trącam ciepłego pieczywa!

Po drugie - gdyby dostała się do mojego organizmu chociaż odrobina skorupki od jaja, natychmiast należałoby usunąć wyrostek!

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę jadł dużo mięsa, to będę kiedyś taki silny jak Superman.

Kiedy oglądałam kreskówki, byłam święcie przekonana, że to dorośli ludzie przebierają się w kostiumy i wygłupiają się ku mojej uciesze. Nie rozumiałam tylko jak wychodzili cało z najgorszych, największych opresji (typu oberwanie kowadłem w głowę przez kojota Wilusia).

Jak byłem mały, to wpadła mi kiedyś w ręce płyta długogrająca moich rodziców z polskimi piosenkami z lat 60. Bardzo mi się spodobała i puszczałem ją sobie na adapterze Bambino. W jednej piosence Barbara Rylska śpiewała "Sex appeal to nasza broń kobieca". Nie rozumiejąc zupełnie o co chodzi, śpiewałem ze słuchu: "seksapil, to nasza bańkowieca". Moja starsza siostra miała ubaw po pachy.

Podobnie było z piosenką Violetty Villas "Przyjdzie na to czas". Ona śpiewała: "więc poddaj się ogniowej próbie i porzuć myśl o bliskim ślubie", a ja: "więc porzuć myśl o bliskim śnubie".

Jak byłam malutka i rodzinnie śpiewaliśmy kolędy, ja zawsze w momencie "chwała na wysokości" dumnie odśpiewywałam "pała na wysokości".

Jak byłem mały, to myślałem, że na samochód mówi się "akurat". Wujek miał Syrenę 104 i właśnie ten model kojarzy mi się z określeniem "akurat". Do dzisiaj pamiętam zdanie: "Pojedziemy z wujkiem akuratem na wieś".

Jak byłem mały, myślałem ze każda miejscowość ma oddzielną stolicę.

W dzieciństwie zawsze mówiłam "wchała" a nie "chwała" lub "wchast" a nie "chwast".

Cały czas do tego podsycali mnie moi bracia.

Za dużo sie naoglądałam 'czy boisz się ciemności', a szczególnie bałam się tego odcinka, gdzie taki potwór się przemieszcza kanalizacją. Miałam takiego stracha, że jak nikogo nie było w domu, to brałam miskę, do niej się załatwiałam i potem to wszystko spuszczałam do ścieków. Bo przecież ten potwór mógł tam być i w każdej chwili mnie pożreć jeśli tylko usiądę na sedesie!

Przeszło, kiedy obejrzałam następny odcinek o jakimś ciemnym lesie.

Jak byłam mała, myślałam, że dzieci rodzą się przez usta i że do zapłodnienia dochodzi przez całowanie się.

Ledwo odrósłszy od ziemi zostałam przez tatę pierwszy raz zabrana do kościoła. Tata trzymał mnie na rękach i kiedy przyszło do zbierania na tacę, zmierzywszy księdza podejrzliwym spojrzeniem, zaczerpnęłam całą garścią banknoty i monety z koszyczka. Żałujcie, że nie widzieliście tej paniki w oczach księdza...

Jak byłam mała, to myślałam, że rozlany olej to kałuża, w której odbija się tęcza.

Kiedy byłam mała, myślałam, że język polski dawno temu wymyśliło dwóch panów sklepikarzy i że codziennie wymyślali jakieś nowe słowa. W zerówce opowiedziałam o tym na forum klasy. Jakież wielkie było zdziwienie naszej pani...

Jak byłam mała, to tata kolegi z klasy zawsze przywoził nam do szkoły soczki w kartonowych pudełeczkach za darmo, bo chyba miał jakąś hurtownię. Pani mówiła, żebyśmy je pili, bo one są "za frico", a ja myślałam, że są "z Africo", czyli egzotyczne.

Mama mi opowiadała, że gdy byłam dzieciakiem i byłam chora, musiałam łykać leki też w nocy. Więc budziła mnie w nocy, a rano nic nie pamiętałam i robiłam afery, że mnie nie obudziła. Kazałam więc jej rozbudzić mnie na tyle, żebym to pamiętała, jakimś 'wymagającym myślenia' pytaniem. Z opowieści wiem, że odpowiedź na pytanie 'Kto prowadzi Idola?' (wtedy leciała pierwsza polska edycja, którą zapamiętale oglądałam) brzmiała 'Weź spadaj, śpiąca jestem...'.

Więcej nie próbowała.

Myślałam, że próchnicę zębów powodują robaczki podobne do tych żyjących w drewnie. Dentystka kiedyś pokazała mi wyjęty z zęba opatrunek i powiedziała, że już nie ma robaczka...

Do III kalsy podstawówki nie wiedziałąm o istnieniu Słowacji. W dodatku myślałam, że Rumunia jest w miejscu Łotwy, a tam gdzie leży Litwa jest taki mały kraj o nazwie Ukraina, natomiast w miejscu naszego współgospodarza leży Litwa. Ba, zawsze sądziłam, że Polska od wschodu sąsiaduje z Węgrami i to jest taki duuuuży kraj...

Jak byłam mała, to miałam taką małą pozytywkę w kształcie serca. Zawsze myślałam, że w niej w środku siedzi mały krasnoludek i gra na cymbałkach. Do dzisiaj ją mam.

W dzieciństwie zawsze starałem się zasnąć jak najszybciej, albo chociaż udawać, że śpię. Wierzyłem, że w nocy chodzi olbrzym, który sprawdza przez okno kto śpi. Jak jakieś dziecko nie spało, to otwierał okno i chował je do worka.

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Kiedy byłam mała, myślałam, że czkawki dostaje się od tego, że kropla krwi upada na serce...

Jak byłam mała, to myślałam, że truskawki mają pestki. Gdy dostawałam truskawki w miseczce, od razu biegłam do mamy z prośbą o usunięcie pestek.

Jak byłam mała to myslałam, że sie mowi gaz dedechy a nie "do dechy".

Myślałam, że koń i krowa, to para jednego gatunku. Bardzo było mi żal pięknego konia, że ma taką niezgrabną żonę.

Kiedyś myślałem, że jest restouracja, a nie restauracja. No bo przecież to w zasadzie tak się mówi, nie?

Jak byłam mała, to myślałam, że jak są reklamy, to ci ludzie patrzą się na mnie i mówią to TYLKO do mnie i zawsze grzecznie na koniec mówiłam im "do widzenia".

Jak byłem mały, to zdarzało się, że byłem niegrzeczny. Wtedy rodzice mówili: "Jak nie będziesz grzeczny, to przyjdzie po ciebie Węszybieda". To było bardzo skuteczne, bo od razu się uspokajałem. Byłem pewien, że ów Węszybieda to sąsiad z piętra, pan Szymański, który był bardzo dużym mężczyzną z gęstą rudą brodą i wyglądał dość strasznie, choć w rzeczywistości był bardzo poczciwym człowiekiem.