Jak byłem mały, to myślałem, że...

Mieszkam na ulicy Mieszka I i gdy miałem ze 4 latka, myślałem, że właśnie tam mieszkał dawno temu nasz książę, o dziwo, akurat w moim bloku.

Ponieważ moja mama uczyła czegoś, co się nazywa "przystosowanie do życia w rodzinie" to wiedziałam, że rodzice COŚ robią, aby było dziecko - jednak sądziłam, że mamusia coś połyka.

Dużo później dowiedziałam się, że to niezupełnie tak idzie...

Jak byłam mała liczyłam - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 11 12 13. Zawsze zjadałam 10, bo przecież na początku też nie ma zera.

Jak byłem mały, to myślałem, że zrobienie kupy to zły uczynek, taki jak uderzenie kogoś, albo kradzież i chcąc być grzeczny, raz mało co nie dostałem skrętu kiszek.

Jak byłam mała, to myślałam, że "lumbago" to to samo co "migrena", a jak trochę podrosłam, że to to samo co "libido", chociaż nie znałam znaczenia obu tych słów (wiedziałam tylko, że nie jest to ból głowy).

Myślałam, że jesli będę długo kopać łopatą w ziemi, to bez wątpienia dokopię się do środka ziemi, jeśli nie w ogóle na drugą stronę. Nie do pojęcia było dla mnie wtedy: w którą stronę będzie mnie ciągnęła grawitacja?

Kiedy byłam mała i poszłam z tatą do rzeźnika, zobaczyłam świńskie nogi. Przez parę tygodni pytałam rodziów kto kupuje na obiad trąby słoni.

Jak byłem mały, to myślałem, że żołnierze w Cannon Fodder naprawdę żyją i że bolało ich kiedy umierali. Bardzo było mi smutno kiedy ginęli. I zawsze mnie dziwiło, ilu przeciwników się w takim małym domku pomieści :)

We wczesnych latach podstawówki moja koleżanka stwierdziła, że moi rodzice uprawiali seks tylko 2 razy, ponieważ oprócz mnie, na świat przyszedł jeszcze brat. Idąc jej tokiem myślenia, za każdym razem, gdy dorośli uprawiają seks, rodzi im się dziecko.

Kiedy słuchałem włoskiej piosenki "Su di noi" i śpiewałem "Słup i gnój", ponieważ świetnie pasowało do muzyki. Śmiałem się przy tym do rozpuku. Mama dopiero mnie wyprowadziła z błędu.

Kiedyś jak byłem mały, to kolega powiedział mi, że "żigolo" to znaczy po niemiecku "siad". Cały tydzień bawiłem się z kolegą w tresowanie psa (na szkolnym korytarzu). Ja krzyczałem "żigolo", on się kładł na ziemi, a nauczycielki gapiły się na nas jak na idiotów.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystko żyje, np. pluszaki, jedzenie, ołówek, lampa, meble, woda itp.

Jak byłem mały, myślałem że pies to on, a kot to ona - czyli taka para ;)

Jak byłem mały, myślałem, że mężczyźni od kobiet różnią się... długością włosów! Jakież było moje zaskoczenie, gdy zobaczyłem rysunki w książce od biologii.

...rtęć jest fioletowa.

Jak byłem mały, myślałem, że w przyszłości będę inicjatorem powstania nowej marki samochodu. Wzorem Forda, postanowiłem nazwać ją moim nazwiskiem - Jankowski. Jak myślałem, że na całym świecie będą jeździć Jankowskim, to czułem się małym panem świata...

Jak byłem mały, straszono mnie "Zdzichem". Zbiegiem okoliczności mój dziadek także miał na imię Zdzisław. Powstała wtedy w mojej głowie teoria spiskowa, w której mój dziadek przemienia się w psychopatę, mającego za zadanie karanie niedobrych dzieci, mimo tego, że na co dzień był spokojnym człowiekiem.

Jak byłam mała i bawiłam się z moim bratem w piaskownicy, to kopaliśmy zawsze głęboką dziurę, bo wierzyliśmy, że wreszcie dokopiemy się do panów górników. Kocham mojego brata...

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie języki są takie same tylko inaczej się wymawia, np.

firanka po angielsku to fajranka itp.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w modlitwie "Ojcze Nasz" mówi się "i nie budź nas na pokuszenie".

Myślałem, że gdy będę spał, to baba-jaga przyjdzie do pokoju i odetnie mi ucho, dlatego zawsze w czasie snu miałem zakryte ucho.

Jak byłam mała, myślałam że paluszki (solone) są z drewna. Zawsze się zastanawiałam jak ludzie mogą jeść drewno.

Myślałem, że pantofelek to pan, który jest Felkiem: (ten) pan to Felek.

Nie pasowało mi jednak jak to było używane w zdaniu i szybko się połapałem, że coś tu nie gra.

Nie mogłem uwierzyć, kiedy tata powiedział mi, że język polski jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie. No bo jak to! Taki Niemiec - najpierw musiał wymyślić zdanie po polsku, przełożyć na niemiecki i dopiero wtedy mógł coś powiedzieć...

Jak byłem mały, to chciałem zobaczyć zwierzę, które nazywa się scebra. I dlaczego ono tak leje ( bo leje jak z cebra).

Jak byłem mały, myślałem, że jak nie zjesz obiadu - umrzesz.

Jak byłam mała, myślałam, że mówi się "daje siwe znaki", a nie "daje się we znaki". Jakie było moje zdziwienie, gdy kilka lat temu przeczytałam "daje się we znaki" w jakiejś książce.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że grawitacja jest nieodłącznie powiązana z tlenem, bo kiedy nurkowałem, to tam nigdy nie było powietrza i jednocześnie działała na mnie siła wyporu. Uważałem, że po prostu powietrze jest takie ciężkie, że przygniata nas do ziemi, a jednocześnie możemy nim oddychać. Wrażenie to podsycało jeszcze ciągłe mówienie w pogodzie o ciśnieniu powietrza...

Jak byłam mała, to myślałam, że Jezus, Maryja i św. Józef byli oczywiście Polakami.

Jak byłem mały, to myślałem, że polski jest najłatwiejszym z języków, bo wszystko czyta się w nim tak, jak się pisze.

Ja jak byłem mały, to nauczycielka powiedziała "nie bez kozery" i dlatego myślałem, że jest głupia.

Jak byłam mała, to myślałam, że osoba, która nosi okulary po ich zdjęciu z nosa widzi wszystko w czarnym kolorze.

Jak byłam mała, to myślałam, że kury mają trzy nogi. Nawet kłóciłam się o to z rodzicami i babcią, która sama miała kury. Byłam zaskoczona, gdy pokazała mi kury z dwiema nogami.

Myślałam, że Murzynki mają białe (bo nieopalone!) piersi.

Jak byłam mała i oglądałam jakiś film, to jeśli czegoś nie było widać w całości (bo np. nie mieściło się w kadrze), pochodziłam do telewizora i parzyłam na ekran z boku, myśląc, że zobaczę co jest w "środku" filmu.

Jak byłam mała byłam pewna, że skoro jest 1987, to jesteśmy w dziewiętnastym wieku. Zaliczyłam zgachę przy przeciwnikach mojej teorii, bo starzy jej nie potwierdzili.

Jak byłam mała, myślałam, że aktorzy mają takie same imiona i nazwiska, jak bohaterowie których grali.

Jak byłam mała, to nie lubiłam buraczków. I jak nie chciałam ich jeść, rodzice mówili, że dziadek Rysio umarł, bo nie jadł buraczków. Nie pomogło, nadal jem je z rozsądku.

Gdy byłam mała, zastanawiałam się w jaki sposób rodzą się dzieci. Sądziłam, iż w brzuchu matki tworzy się dziura z której wieje zimny wiatr i wtedy wyskakuje z niej maluch.

Jak byłam mała, myślałam, że w kościele modli się "Spowiadam się (...) że bardzo zgrzeszyłem myślą, nogą, uczynkiem i zaniedbaniem" ...

Jak miałem chyba 4 czy 5 lat, to myślałem, że diabeł ma jabłko zamiast głowy.

Myślałem również, że (byłem w jakimś sklepie w Katowicach, gdzie były ruchome schody)

w każdej chwili te schody mogą wybuchnąć i się otworzy przejście do piekła.

A przedtem myślałem (miałem wtedy 3 lata), że piekło znajduje się w środku ziemi.

Jak zmawiałam wieczorem paciorek, to modliłam się, żeby ludzie nie chorowali na raka i jak będzie tak już na przyszłośc, to na skorpiona też nie.

Jak byłam mała, to myślałam, że kożuch na mleku jest dla dzieci trujący. Wkręcił mi to mój chrzestny, który uwielbiał kożuchy i zawsze mu je z wdzięcznością oddawałam, że nie będę otruta.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak połknę pestkę od czereśni, to mi ta pestka w brzuchu zakiełkuje i uszami wyrosną gałęzie drzewa czereśni.

Jak byłem mały, to myślałem że "kumpel" to przekleństwo. I jak kogoś chciałem zwyzywać, to mówiłem, że jest "chuligan, drań i kumpel".

Byłam święcie przekonana, że niepełnoletni znaczy to samo co niepełnosprawny. Gdy w moim mieście odbywały się festiwale dla niepełnosprawnych, nie potrafiłam zrozumieć dlaczego rodzice nie chodzili tam ze mną - przecież byłam niepełnoletnia.

Jak byłem mały i siusiałem do kibelka, to naprężałem się jak najmocniej, by jak najszybszym ciurkiem szybko wszystko wysikać. Wydawało mi się, że jak siusiu leci za wolno, to bakterie z kibelka mogą się wspiąć do góry i dostać do mojego siusiaka.

Jak byłem mały, to na ośmiornicę mówiłem ośmierdzica.

Jak byłam mała, to myślałam, że w telewizorze siedzą małe ludziki i kiedyś wybiłam szybę od telewizora i byłam wielce rozczarowana, bo ich tam nie było.

Kiedy byłem mały, myślałem, że ta brązowa plama na mapie (Himalaje), to tumany kurzu od pędzących bizonów.

Myślałem, że PiS wybuduje 3 mln mieszkań.

Jak byłam mała, to myślałam, że mała dzidzia powstaje z miłości i trzymania sie za ręce.

Kiedyś starsza kuzynka wmówiła mi i innym dzieciakom, że nie wolno pić mleka prosto od krowy (a byliśmy na wsi), bo żyją w nim kleszcze, które przysysają się do żołądka. Od tamtego czasu mam traumę związaną z mlekiem i do dzisiaj nie umiem się przełamać, żeby pić świeże mleko.

Gdzieś w trzeciej klasie podstawówki zostałam uświadomiona przez mamę, sprawdzającą moje zadanie domowe, że nie istnieje taki wyraz, jak NAJZNAŃSZY. Zadanie domowe dotyczyło Matejki, który jest oczywiście jednym z najznańszych malarzy.

Jak byłam mała, to myślałam, że żeby zajść w ciążę trzeba jeść dużo owoców i warzyw.

Jak byłem mały, myślałem, że jak przejdzie po tobie pająk, to zostawia na skórze takie czarne kropki - blizny - przez co strasznie bałem się pająków... :)

Jak byłam mała, to myślałam, że przy napisach końcowych filmu lektor czyta "udział w ziemi", a nie "udział wzięli". I myślałam, że przy kręceniu filmu muszą być pod ziemią ludzie odpowiedzialni za kable od kamer.

Myślałam, że z "bazich kotków" faktycznie wyrastają małe kotki...

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

- brat znajomej na pytanie gdzie jest mama, odparł, że: "poszła do PICY po PEDOLONY" (do piwnicy po pomidory)

- GAWĄDŹ - łabędź, KOMSKOLUDEK - krasnoludek, LOKOLOKAN - lokomotywa, logiczne.

- poród pośladkowy - byłam pewna, że dziecko wychodzi przez maminy... odbyt.

- napis na jednym ze starych banknotów "cośtamcośtam...ci, którzy ŻYWIĄ I BRONIĄ", nie wiedziałam co to ta żywia, bo bronia, to zdrobnienie od Bronisławy...

- w jednym z odcinków Reksio gościł u siebie w zimie świerszcza, który spał w pudełku po zapałkach i było tak przytulnie... moje świerszcze nigdy nie chciały się obudzić nastepnego dnia.

Jest takie przysłowie: "Prawdziwa cnota krytyk się nie boi". Jak byłem mały, to nie mogłem zrozumieć czego ten krytyk się nie boi.

Kiedyś "przejście dla pieszych" rozumiałem jako "przejśćie dla pierwszych". Gdy tylko byłem pierwszy (czytaj przed autem) na przejściu, to przechodziłem.

Jak byłem mały, to myślałem, że podpaski zakłada się pod pachę i służą do tego, żeby wchłaniały pot.

Jak byłam mała, zastanawiałam sie jak to jest możliwe, że jeden aktor gra w dwóch filmach naraz puszczanych w telewizji i doszłam do wniosku, że mają dwa plany zdjęciowe, a aktor przebiera się w czasie reklam i szybko biega z jednego planu na drugi, tylko... jak filmy leciały w tym samym czasie to miałam już kłopot.

Jak byłam mała, myślałam, że moja babcia ma na imię „Mamo”, bo moja mama tak do niej mówiła, a ja nie skojarzyłam, źe „mamo” i „mama”, to to samo słowo.

Ledwie nauczywszy się czytać, odcyfrowałam z niemałym trudem napis na butelce szamponu: "Head and Shoulders" i byłam wielce oburzona, że w reklamach nie umieją czytać i wymawiają to niepoprawnie.

Zastanawiałem się po co w ogóle są lusterka wsteczne, skoro tata jak wycofywał nie patrzył w nie, tylko przez ramię w tylne okno...

Bardzo lubiłam Depeche Mode i myślałam, że jak mam ubranie z dżetami i buty ze srebrnymi blaszkami, to wyglądam dokładnie jak z Depeche Mode.

W refrenie piosenki ze "Złotopolskich" słyszałam "Bo ja dzisiaj znajdę perukę ci (...) twoim nowym nosem, twoim nowym nosem być" - zastanawiałam się co to ma wspólnego z serialem.

Jak byłem mały, to bawiłem się z bratem w liczenie samochodów przejeżdżających na dwupasmówce. Jeden samochód to była jedna kreska, ale tir czy jakiś inny duży samochód liczył się za dwie kreski. Ja miałem jedną stronę drogi, a brat drugą. Później dawaliśmy mamusi do policzenia i kto miał więcej, to wygrywał. Oczywiście zabawa skończyła się kiedy nauczyłem się liczyć, ale wtedy nie wyobrażałem sobie, że można się inaczej w to bawić, tzn. nie rysując kresek.

Jak byłam mała, myślałam, że pępek to specjalna dziurka, przez którą dzidziuś oddycha jak jest w łonie matki. Później odkryłam, że i chłopcy mają te dziurki, więc stwierdziłam, że to dziurka, przez ktorą może oddychać nasz brzuszek. Wiecie, dotlenienie od środka.

Dziwiło mnie bardzo jak to jest, że skoro ziemia jest w kształcie kuli, to czemu ci na biegunie południowym z niej nie spadają.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy połknę pestkę czereśni, to w brzuchu wyrośnie mi drzewo.

Kiedy byłam mała, myślałam, że koncentrat pomidorowy produkuje się w... obozach koncentracyjnych.

Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że moi rodzice to jacyś porywacze i że noszą maski na twarzy, żebym ich nie rozpoznała. Zawsze w nocy szłam do ich łóżka i próboiwałam zerwać im te maski.... Kiedy dostałam za to manto, jeszcze bardziej mnie to utwierdziło w tym przekonaniu. No bo jakby byli prawdziwi, to by mi pozwolili drapać się po twarzy, nie?

Kiedy miałam jakieś 7-8 lat, koleżanka uświadomiła mi co to jest gwałt. Powiedziała, że gwałt jest wtedy, gdy mężczyzna mocno pobije kobietę a potem ją na koniec pocałuje w usta, ale robi to (znaczy się ten pocałunek) tylko RAZ. Pamiętam, że ten jednorazowy pocałunek miał być kluczowy dla tego zjawiska.

...pojedyńcze włosy wypadające z mojej głowy to rak i że umrę. Bałam się powiedzieć o tym mamie, żeby jej nie martwić.

Jak byłam mała, leciał odcinek Muminków o tym, jak był potop i płynęli tratwą. Przerażał mnie jak obecnie thrillery. Buka też była straszna.

W latach 1991-93 leciał w telewizji program rozrywkowy "Polskie Zoo" (starsi na pewno go pamiętają). W piosence w czołówce był fragment: "Gdy nie ma krat, przymusu brak, dozorcy gdzieś nawiali..." (nawiązanie do ówczesnych przemian ustrojowych). Zastanawiałem się, co to jest ta "wiala" ("gdzieś na wiali") - przypuszczałem, że to pewnie jakieś specjalne pomieszczenie dla pracowników zoo.

Jak byłam mała, to myślałam, że pieniądze (konkretnie monety) górnicy wykopują z kopalni... Bardzo długo zastanawiałam się też, skąd na monetach daty...

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Kiedyś myślałam, że jestem Wilmą z Flinstonów.

Jak byłam mała, dziadek powiedział mi, że Murzyni są czarni, bo się nie myją. Pewnego dnia szłam z mamą główną ulicą miasta w godzinach szczytu i jak pewnie się domyślacie, spotkałyśmy Murzyna. Zaczęłam krzyczeć na całą ulicę: "Mamo, patrz, patrz, Murzyn!!! Oni się nie myją!!!" Mama wraz ze mną pobiła wówczas rekord zmywania się na czas.

Jak byłam mała, to myślałam, że owoce morza to gruszki, śliwki i inne takie rosnące pod wodą.

Jak byłam mała, to myślałam, że za ogródkiem mojego przedszkola jest wielki, piękny las, z rzeką, łąkami i pagórkami. I taki też obraz zapisał się o dziwo do dziś w mojej pamięci.

Tylko że przedszkole to znajdowało się w samym centrum Krakowa, nieopodal Wawelu.

Jak byłam mała, to myślałam, że brud w pępku to są nitki, którymi lekarz związał mi brzuch i jeśli będę to ruszała, to zawartość mojego brzucha wypłynie na zewnątrz.

Jak byłam mała, to zamiast "mizeria" mówiłam "kamizelia".

Całe przedszkole byłam wręcz przekonana, że każda kobieta rodzi się już z dzieckiem w środku, tylko że jest bardzo małe i rośnie wraz z nią. Gdy jest już dorosła, dziecko jest na tyle duże, że się rodzi. Oczywiście, jeśli jest to dziewczynka, ma już w sobie kolejne dziecko. Dziwna sprawa, że nie zastanawiałam się, skąd się bierze rodzeństwo. Pewnie dlatego, że byłam (i jestem) jedynaczką.

Jak byłam mała i śpiewałam kolędy, to myślałam że zamiast "porodziła syna" to było "poroniła syna",

zamiast "Chrystus się rodzi", to "chytrus się rodzi", "Maryja dzieciątko piastuje" to "Maryja dzieciątko pastuje", "Józef święty" to "Józek stary".

Kiedyś myślałam, że jajek się nie gotuje, tylko że po prostu występują w naturze. Jedne z płynnym wszystkim w środku, inne z tylko płynnym żółtkiem, a jeszcze inne całkiem na twardo. Podziwiałam Mamę i Babcię za to, że potrafiły zawsze rozróżnić, które jest które...

A gdy ja byłam mała, to myślałam że jak jest ciemno, tzn. kiedy każdy idzie spać, to przylatuje czarownica i zabiera te dzieci, które mają otwarte oczy, więc zawsze jak debil miałam zamknięte oczy, choć nie spałam.

Jak byłam mała, to myślałam że ministranci to są dzieci księdza.

Jak byłam mała, to myślałam, że w nocy przez okna do pokoju zaglądają ufoludki i porywają ludzi. Z tego powodu bałam się spać w łóżkach na widoku: wybierałam te przy oknie, przytulając się maksymalnie do ściany, albo zakrywałam się cała kołdrą, tak żeby kosmici nie mogli mnie widzieć.

Byłam przekonana, że starszy brat jest pomocnikiem Mikołaja i zamontował niewidzialną kamerę w moim pokoju (najpierw myślałam, że zwykłą, ale jej nie znalazłam, więc doszłam do wniosku, że jest niewidzialna), więc starałam się być grzeczna, żeby dostać prezent. Listy do Mikołaja były zawsze kładzione obowiązkowo na parapet, żeby sobie wziął, jak będzie przejeżdżał. (Później strasznie się uśmiałam, jak wszytskie znalazłam w szufladzie i przeczytałam, na szczęście już nie wierzyłam wtedy w Mikołaja).

Kiedyś mama naopowiadała mi, że w kanałach są szczury i mogą wyjść przez kibelek. Strasznie się przestraszyłam. Za każdym razem, gdy miałam potrzebę, muszlę wyścielałam papierem i co chwilę zaglądałam, czy żaden szczur nie przyszedł. Z dłuższą potrzebą było gorzej i stosowałam metodę "na Małysza". W czasie jednej z takich akcji coś zabulgotało w spłuczce i spanikowana wybiegłam z łazienki. Później mama musiała mi mówić, że żartowała.

Na "wulkan" mówiłem "bulkan", bo myślałem, że to wyraz dźwiękonaśladowczy od bulgoczacej lawy.

Zawsze myślałem, że kobiety mają "schowane" małe pisory.

Jak byłam mała, to zawsze gdy szłam do ubikacji, myślałam, że z muszli klozetowej wyjdzie jakiś stwór i przez to się jej bałam.

Kiedyś myślałem, że nazwę dzielnicy Gdańska "Westerplatte" wymawia się "Łesterplejt" - chyba przesadziłem z ilością nauki angielskiego...

Kiedy byłam mała, myślałam, że miasto, w którym mieszkam, to państwo, a kiedy wyjechałam poza jego granice, powiedziałam: "Patrzcie, wyjechaliśmy z Polski!".

Sądziłam, że Wisła to nazwa ogólna dla wszystkich rzek, przypisywałam tej nazwie takie znaczenie, jakie ma "rzeka".

Jak byłam mała, byłam pewna, że gdy połykam pestkę jakiegokolwiek owocu, w następstwie gdzieś w brzuszku wyrośnie mi drzewko owocowe. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy po latach usłyszałam, że obywatelowi Rosji NAPRAWDĘ wyrosło drzewko sosnowe w płucach.

Ja zastawiałam pułapki na krasnoludki. Tata mówił, ze przychodzą w nocy i że lubią karmelki. No więc ja robiłam pułapkę z kartonowego pudełka i karmelkowego cukierka przyczepionego na nitce. Kiedy krasnoludek pociagnął za sznureczek, dzwonił dzwonek mający nas obudzić! Dzieci to mają pomysły!

Jak byłam mała, wszytsko co było w bajkach wydawało się realne, więc stanęłam na barierce balkonu z parasolką i chiałam pofrunąć tak jak Myszka Miki. Na szczęście mama szybko zareagowała.

Jak byłem mały, to myślałem ,że kosy do zboża służą tak na prawdę do odcinania siusiaka, gdyż mój wujaszek wyszedł kiedyś z taką, a na pytanie po co mu to, odpowiedział, że po to, by mi siusiaka odciąć. Uciekłem w płaczu aż kurzyło się za mną.

Jak byłam mała, to myślałam, że żyrafa to żebrak.

Jak byłam mała, widziałam za oknem dwóch panów w helikopterze, którzy zaglądali do mnie. Pomachaliśmy sobie. Moja mama mi nie wierzyła.

Jestem już dorosła, a dalej to pamiętam tak jak jej opowiedziałam.

Jak byłam mała, spytałam tatę czy pan z telewizora mnie widzi, a tata wyjątkowo poważnym głosem powiedział, że tak, więc zaczęłam prosto siadać i generalnie ładnie się uśmiechać do tego pana, ale coś mi nie pasowało, bo przecież dużo ludzi ogląda ten sam program, więc wymyśliłam sobie, że on nas widziw wszystkich w takich mały kwadracikach i ja jestem tak mało widoczna, że na bank mnie tak słabo widzi, że mogę sobie robić co chcę i tak przestałam być grzeczna podczas oglądania tv.

Jak byłem mały, to nie wierzyłem, że w natce pietruszki znajduje się witamina C.

Kojarzyła mi się ona tylko i wyłącznie z tabletką w żółtej otoczce.

Jak byłam mała, to myślałam, że aby mieć dziecko, to trzeba chodzić koło szpitala i myśleć: "Chcę mieć dziecko, chcę mieć dziecko".

Po obejrzeniu filmu o godzinie 24:00 byłam w 100% przekonana, że trolle naprawdę istnieją. Bałam się, że kiedy umrę, zjedzą moje ciało, bo będę uboga i zamiast na cmentarzu pochwają mnie w takich katakumbach. Aby temu zapobiec poszłam do mamy (a miałam 7 lat) i poprosiłam, że gdy umrę, moje ciało mają spalić, bowiem nie zawsze jakiś człowiek z pistoletem uratuje mi ciało (no bo już jestem martwa) przed strasznymi ghulami i potworami z kosmosu.

Zawsze myślałem, że smog to taki wielki, straszny, ziejący ogniem smok, który zjawiał się nad miastem i zabijał wszystkich ludzi za karę, że za bardzo naśmiecili.

Między mną a moim bratem jest 7 lat różnicy, więc jak ja miałam swoje 9 latek, on kończył 17 i dostał na urodziny od kolegów prezerwatywę schowaną w takiej jakby bombie. Zapytałam rodziców co to jest, bo brat nie chciał mi powiedzieć. Mówili, że to korek i jak jakaś dziewczyna do niego przyjdzie, to on musi otworzyć tą 'bombę' i wsadzić ten korek do buzi, żeby się z nią nie całował.

Jak byłam mała, na każdy przelatujący odrzutowiec (taki, co zostawia na niebie smugę dymu) mówiłam "lipiec". Nie wiem, skąd mi się to wzięło ale do dziś mówię "o, lipiec leci".

Gdy byłem mały, to myślałem, że "walenie konia" to bicie zwierząt.

Jak byłem bardzo malutkim człowiekiem, myślałem, że zachowanie ludzi w filmach jest wymyślane przez kogoś w celach powiedzmy rozrywkowych. Pewnego razu - a miałem wtedy 8 lat - na bankiecie zobaczyłem panią, która miała tzw. manierę. Wtedy zrozumiałem, że filmy odzwierciedlają rzeczywistość. Niestety do teraz tego nie rozumiem i przeważnie czuje się jak Alicja z krainy czarów albo Dorotka z krainy Oz. Podążając po ścieżce, rozwiązuję kolejne rebusy, co podobno ma doprowadzić do celu.

Jak byłam mała, myślałam, że aparat ortodontyczny służy do robienia zdjęć przeżuwanego pokarmu.

Mój brat był przekonany, że opłatki na wigilię robi się z zakonnic, bo kiedyś na pytanie skąd się biorą opłatki, usłyszał od mamy: Zakonnice pieką.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak człowiek się opala, to razem ze skórą opalają sie kości i krew.

W piosence Piaska myślałam, że zamiast "Budzikom śmierć" jest "Budzi go śmierć" , a byłam już w liceum :P

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy rozbiję telewizor, to wyjdą wszystkie postaci z bajki, którą akurat oglądam. Często zastanawiałam się nad tym, co byłoby lepsze: poznać Smurfy czy zdobyć zaczarowany ołówek.

Nie wiem, skąd mi się to wzięło, ale bardzo długo myślałam, że w Zwiastowaniu uczestniczył Archanioł... Zofia. To było takie fajne, że to była tak jakby kobieta, że potem długo nie chciałam przyjąć do wiadomości, że to był jakiś Gabriel...

Jak byłem mały, to w łazience miałem taką dziwną wtyczkę do kontaktów. Wydawało mi się, że ona patrzy na mnie. Jak przekręcałem głową, to ona też mnie śledziła "wzrokiem" . Bałem się, że pewnego razu, ona wyskoczy ze ściany i mnie ugryzie. Bałem się potem wchodzić do łazienki.

Myślałam, że dinozaury wyginęły, bo powietrze było zanieczyszczone, więc gdy moja mama paliła w oknie papierosa, pokazałam jej rysunek. Były na nim cierpiące dinozaury, zdychające na skutek unoszących się w powietrzu chmur dymu...

Jak byłam mała, byłam przekonana, że istnieją kwiaty - lipany - słowo tulipany rozumiałam jako "tu (są) lipany".

Jak byłem mały, to byłem przekonany (i przerażony) faktem, że szynkę robi się z psich języków. No bo podobnie wygląda - jak wąski plasterek szynki.

Jak byłam mała, to ojciec był w stanie mnie wkręcić, że robi na ścianie świetlne "zajączki" jajkiem na twardo (oczywiście robił zegarkiem).

Jak byłem mały, to myślałem, że jestem bogiem.

Jak byłam mała, to wyobrażałam sobie, że mam rudego kota i nie rozumiałam, że widzę go tylko ja. Mamie kazałam go łapać, ale nigdy jej się to nie udało, ku mojemu wielkiemu zmartwieniu.

Jak oglądałam "Klan", to zauważyłam, że w domu bohaterów jest taka sama kanapa jak u mnie i w dodatku mój stary powiedział na nich "małpiszony". Od tamtej pory myślałam, że ludzie z telewizji nas widzą i obserwują i dlatego pomałpowali po nas kanapy.

Jak byłem mały, to panicznie bałem się choroby zwanej czerwonką, myśląc, że ta dopadnie mnie zaraz po tym, jak zrobię kupę, więc szybko odskakiwałem z kibelka. Objawą tej choroby był wg. mnie krwiście czerwony stolec, a w rezultacie natychmiastowa śmierć w okropnych męczarniach.

Wraz z siostrą cioteczną myślałyśmy, że "chałowy" = szałowy i że jak coś jest chałowe, to znaczy że już fajniejesze być nie może.

Jak byłam mała, to bardzo wierzyłam, że zawsze na końcu tęczy znajdę skarb. Pewnego razu moja siostra cioteczna wraz z koleżanką powiedziały, że gdy spałam, to padał deszcz i pojawiła się tęcza, ale nie jak zawsze gdzieś daleko, tylko na MOJEJ piaskownicy. Więc dziewczęta udały się tam, aby odszukać kosztowności. Okazało się, że w piaskownicy znalazły zabawkę z Kinder Niespodzianki, a ja stałam się dzieckiem, który biegał po całym osiedlu, żeby znaleźć tęczę. Więc gdy tylko ją widziałam, to znikałam na parę godzin wraz z koleżankami i kolegami. Nigdy mi się to nie udało, ale wiara pozostała. Aż mnie ktoś nie wyprowadził z błędu (w jakiejś drugiej klasie podstawówki) i nie powiedział, że Magda (moja siostra) mnie okłamała. To był prawdziwy wstrząs.

Jak byłam mała, byłam pewna, że niezależnie od tego, w którym miejscu na Ziemi jesteś, jeżeli zaczniesz kopać w Ziemi, to wkrótce dokopiesz się do Chin. Takie wyobrażenie wzięło się z pewnego teledysku, w którym to dziewczynka przez otwór w Ziemi rozmawiała z Chińczykiem.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak byłam mała, byłam przekonana, że teraz może i jestem młodsza od brata o trzy lata, ale za cztery lata będę starsza od niego o rok.

Jak byłam mała, w moim pokoju była taka pufa, w której coś grzechotało. Myślałam, że to pokeball z pokemonem dla mnie i że jak będę starsza, wyruszę jak Ash w drogę (za dużo się Pokemonów naoglądałam).

Jak byłam mała, to myślałam, że w piecu jest "piszczała" (panicznie się jej bałam). Sama ją wymyśliłam, jak widelcem przejechałam po szybce od pieca i powiedziałam: Piszczała! Moja mama na to: Tak, tak! Piszczała! Widzisz? Mówiłam ci, że masz tam nie podchodzić! Ja w to uwierzyłam i nie podchodziłam więcej do pieca.

Ostatnio odkryłam moje pierwsze próby pisania. Wypisałam sobie receptę - prawie wszystkie litery napisałam w lustrzanym odbiciu.

Myślałam, że w brzuchu mam gumisie i to, co zjem, spada im na stół i one to jedzą wtedy.

jak byłam mała i wyczułam kiedyś u siebie na szyi puls, to myślałam że to mi tak serce bije, że tak wysoko podskoczyło...

Jak byłem mały, to myślałem, że gole w meczu padają tylko wtedy, jak nie oglądam meczu, gdyż zawsze jak oglądałem, nie padały żadne gole.

Pewnego dnia w jakimś filmie.. nie pamiętam w jakim, dziewczyna mówiła do chłopaka coś o tym, że "nie chce już być dziewicą" i rano obudzili się w łóżku. Pamiętam, że później, gdy pojechałam na noc do kuzyna i miałam z nim razem spać, pochwaliłam się mamie, że "Jak będę spała z Sebastianem, to nie będę już dziewicą". Mama po prostu zaniemówiła.

Zawsze niechętnie przełączałem kanał, na którym leciał jakiś daremny program, bo nie chciałem, by prowadzącym było przykro, że już nikt nie chce ich oglądać i żeby przeze mnie nie wyrzucili ich z pracy...

Jak byłem mały, to myślałem, że Znut to osoba i największy kłamca.

"Kłamiesz jak z nut".

... to myślałem, że nie zakończenie średnikiem lini kodu php nie wywali błędu ...

...myślałam, że nauczyciele mieszkają w szkole i że jak wszyscy wychodzą, to sobie rozkładają w klasie takie polowe łóżka, a żywią się oczywiście w stołówce.

Jak byłem mały, to myślałem, że Pan Jezus i Bóg to ta sama osoba... :|

W swojej dziecinnej pobożności sądziłam, że jak ktoś popełni grzech śmiertelny, to od razu umrze. Znaczy Pan Bóg go zabije piorunem, albo przyjdą diabły i zabiorą go do piekła.

No i jeszcze nie do końca rozumiałam dlaczego jest osobne przykazanie przeciwko zabraniu komuś łóżka (szóste: nie cudzołóż) i osobne przeciwko zabieraniu innych cudzych rzeczy (siódme: nie kradnij) - tłumaczyłam to sobie tak, że jak ktoś już nawet nie ma łóżka, to jest naprawdę biedny...

Byłam kiedyś na weselu, mając może 5 lat. Przyjęcie odbywało się w remizie strażackiej. Spałam w jakimś pokoju, ale obudziłam się i w piżamie poszłam na salę. Orkiestra grała "Niech żyje wolność". Tata wziął mnie na ręce i tańczył. Byłam tak zaspana, że w refrenie słyszałam kwestię "niech żyje ZORRO!" i bardzo długo żyłam w przekonaniu, że w tej piosence są właśnie takie słowa.

Jak byłam mała, to podczas modlitwy, zamiast "w imię Ojca i Syna i Ducha Św.", to liczyłam... "jeden, dwa, trzy i cztery"... dziwne... nie wiem dlaczego.

Jak byłem mały, to w jednym z komiksów jako jeden ze sposobów na nudę przeczytałem, że można wziąć znaczek pocztowy o mało urozmaiconej treści (rysunku), a następnie na kartce dorysować jego dalszą część. Z zastrzeżeniem, żeby "nie rysować po znaczkach, gdyż pocztowcy mogą być bardzo źli". Odebrałem to w ten sposób, że wydawało mi się, że nie wolno rysować po znaczkach gdyż wtedy nie będą zdatne do użytku (to akurat prawda), ale jeśli się kupionego znaczka nie użyje, to pocztowcy będą o tym wiedzieli, bo liczą wszystkie znaczki sprzedane i naklejone na listy, pocztówki itp. Wtedy przyjdą do domu i będą bardzo źli i nakrzyczą na mnie. Nie wiem jak pojmowałem istnienie zbieraczy znaczków - a mój dziadek miał bardzo bogaty klaser...

A ja myślałam, że jedzenie gumy mamby razem z papierkiem jest po prostu inną możliwą formą spożywania jej. Tak jak w przedszkolu ludzie jedli mydło, klocki, piach i ogryzki jabłek. Taka wersja dla twardzieli.

Jak byłam mała, to bardzo bałam się Buki z muminków. Ona była przerażająca... a teraz straszę nią młodszą siostrę.

Byłam przekonana, że ulica Komarowa (obecnie Wołoska) została tak nazwana na cześć komarów. Nie akceptowałam tłumaczeń, że jest to nazwisko.

Jak byłam mała, dziadek często mowił mi "Dzień dobry, jestem z kobry, telewizor macie, to mnie oglądacie", a ja myślałam, że ten ktoś ma na imię Skobry...

Jak byłam mała (3,5 roku), po narodzinach braciszka mama szukała imienia dla Niego. Pytała się mnie czy podoba mi się Bonifacy. To było dla mnie nie do pomyślenia, żeby mój brat nazywał się jak kot z kreskówki. Cieszę się, że nie przyszło Jej do głowy nazwać mojego brata Filemon albo Baltazar. Zostało przy moim, brat nosi imię Cezary.

...jak na noc zamknę swój pokój, to odpłynie i rano znajdę się gdzieś na środku oceanu. Dlatego nigdy nie pozwoliłam zamykać drzwi od swojego pokoju.

...myślałam, że jak zasypiam, to czas się zatrzymuje i w tym czasie wszystko znika. Potem jak się budziłam rano, to "ktoś" (w domyśle np. Bóg) ustawia wszystkich ludzi na swoich pozycjach i jak otwieram oczy, to dopiero zaczynają się ruszać.

Jak byłam mała, to myślałam, że osoba, która dokonuje świniobicia i robi wędliny, to wykonuje zawód rozmiarka, bo moja babcia miała gospodarstwo rolne i tam pan, który się tym zajmował, nazywał się Rozmiarek. Babcia jak chciała ubić świnkę, to mówiła, że trzeba wziąć Rozmiarka. Ja długo jeszcze w średniej podstawówce myślałam, że rozmiarek to synonim rzeźnika.

Myślałam, że w kolędzie "Jezus Malusieńki", gdzie pada tekst "Bo uboga była, rombek z głowy zdjęła, w który Dziecię owinąwszy, siankiem je okryła", chodzi o to, że Maryja poszła w odwiedziny do Boga "u Boga była", zdjęła z głowy rondel i włożyła Dziecię do niego, owinąwszy siankiem. Tylko po co jej był ten rondel na głowie?

Jak byłem mały, to uległem masowemu przeświadczeniu, że Jan Suzin (jeden z pierwszych prezenterów TVP) nie ma nóg, bo zawsze przed kamerą pokazują go od pasa w górę.

Jak byłem mały, to myślałem, że ta tacka którą trzymają ministranci, to tak naprawdę bardzo ostry nóż. Służyła oczywiście po to, żeby trzymać wiernych na dystans, w razie gdyby za bardzo pchali się przyjmując Komunię Św.

Kiedy byłem mały, słowa "strach na wróble" rozumiałem w ten sposób, że owo "wróble", to jest ten kij, na którym ten strach stoi... Tylko nie wiedziałem, dlaczego po prostu się nie mówi "strach na kiju"...

Jak byłam mała, myślałam, że rodzi się przez pępek. Zawsze w filmach kobiety miały taką `zasłonkę` nad pępkiem.

Kiedy byłam mała przy słowach "Ewangelia według świętego..." robiłam znaki krzyża na czole, nosie i brzuchu...

...kolędę "Lulajże Jezuniu" śpiewa Maryja, by jej dziecko się wysikało.

Jak byłam mała, to strasznie bałam się komputera i tego jak 'buczał', bo uważałam, że skoro buczy, to musi być zły i może mnie zjeść (nie namyślałam się jak). Dlatego gdy komputer był wyłączony i nie buczał, to chodziłam po cichutku 'żeby go nie obudzić'. A najlepiej było gdy raz szłam po cichutku, potrąciłam przypadkiem komputer i go włączyłam. Zaczął 'buczeć', a ja z płaczem uciekłam z pokoju, że go obudziłam i teraz 'przerobi mnie na strupki', co wmawiali mi bracia. Ciekawie jak by wyglądała taka góra strupków ze mnie?

Kiedy byłem mały, myślałem, że mówi się "nietowiary" zamiast "nie do wiary". Zdziwienie wywołał u mnie tytuł programu na TVN, gdzie pewny byłem, że to oni się pomylili.

Świadoma, że moje nazwisko brzmi jak nazwa ptaszka, zawsze pytałam się rodziców, czy to możliwe, że będę latać, jak ten ptaszek, a oni mi zawsze odpowiadali, że będę umiała, tylko musze ćwiczyć! I dalej, że oni są dorośli, więc potrafią, a ja jako maluch muszę ćwiczyć, ćwiczyć itd. Więc codziennie skakałam z półki na buty, później z wyższych mebli i codziennie zwiekszałam ilość ćwiczeń i pokazywałam sąsiadom jak to ja umiem latać, by nie robić rodzicom wstydu, że nielot ze mnie.

Jak byłem mały, to myślałem, że tylko ja na całym świecie mam na imię Rafał.

Ja jak byłem mały, to przez czarno-białe filmy myślałem, że świat naprawdę był kiedyś czarno-biały.

Jak byłem mały, to dość długo wydawało mi się, że w modlitwie "Ojcze Nasz" jest fragment "jak w niebie, PTAKI na ziemi". Pamiętam nawet, że jeszcze w podstawówce, gdy na religii zdawałem na ocenę tę modlitwę, katechetka powiedziała mi, że wszystko dobrze, tylko te jakieś ptaki tam nie pasują.

...Buka z Muminków istnieje.

Kiedy przystępowałam do komunii, w jednej z pieśni, których uczył nas ksiądz Józef, był fragment "...oddajmy CZEŚĆ Jezusowi...". Byłam święcie przekonana (moje koleżanki zresztą też), że chodzi o CZĘŚĆ - nie wiedzialyśmy czego część mamy temu Jezusowi oddać, ale ja rozumiałam to jak zachętę do dzielenia się, a że byłam (i jestem) jedynaczką, to uważałam, że to poważne poświęcenie...

Dość długo wyobrażałam sobie "gumkę" jako taką zwykła recepturkę i nie byłam w stanie wymyśleć, jak niby to ma powstrzymywać plemniki...

Jak byłam mała, to zawsze pod koniec mszy mówiłam "Idźcie ofiary do domu". Dopiero mama kiedyś mnie usłyszała i wytłumaczyła, że chodziło o "idzcie, ofiara spełniona". Ale i tak wolę wersję z ofiarami.

Jak byłam mała, to myślałam że, gej to taki pan ubrany na czarno jeżdżący na motorze.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie sportowe motory nazywaja sie 'Hondayamaha' i kiedy jakiś zobaczyłem, darłem się wniebogłosy "Ooo, hondajamaha , hondajamaha!!!!!!"

Kiedyś myślałam, że Sandra Bullock to facet, który nazywa sie San Drabullock.

Myślałam, że gej to człowiek, który nie lubi zwierząt.

Kiedyś w przedszkolu moja koleżanka powiedziała, że nie lubi psów, a ja na to na cały głos:

- NO CO TY?! JESTEŚ GEJEM?!

Koleżanka spojrzała na mnie dziwnie. Sama na szczęście nie wiedziała o co chodzi...

Ale mina wychowawczyni...

Jak byłam mała, to przybiegłam kiedyś do mamy z pytaniem "kto to jest Dogas?". Było to po przeczytaniu wierszyka pt. "Dzień dogasa"... Myślałam, że skoro jest Dzień Matki, Dzień Kobiet, Dzień Dziecka, to i jakiś bliżej nie znany mi Dogas też ma swój dzień...

Jak byłam mała, to żyłam w przekonaniu, że przy każdym telewizorze jest mikrofon i kiedy w serialach jest podłożony śmiech, to słychać jak ludzie z innych mieszkań się śmieją. Chciałam, żeby mnie usłyszeli, więc zawsze śmiałam się najgłośniej z rodziny.

Za obrazem w kościele było parę schodków, nie było widać gdzie się kończą. Bardzo długo byłam pewna, że to schody do nieba.

Jak byłem mały, myślałem, że kobiety uwielbiają uprawiać seks codziennie.

Gdy byłam mała, myślałam, że okulary są dla ślepych, a w szkiełkach są umieszczone kamery, przez które obraz idzie do mózgu.

Jak byłam mała, to myślałam, że żołędzie rosną na żołędziowcach.

Jak byłam mała i moja mama smażyła jajka na jajecznicę, to płakałam, bo sądziłam, że jeśli jajka postoją w lodówce, to wyklują się z nich pisklaczki.

Jak byłam mała, myślałam, że jak się wyjeżdza na wakacje, np. nad morze, to przed wjazdem do jakiejś miejscowości stoi szlaban i wszystkie pieniądze za pobyt płaci sie przy tym szlabanie.

Myslałam, że Rosja to wielka przyjaciółka Polski i nigdy nie było między tymi krajami żadnych wojen, bo się zawsze lubiły (urodziłam się po upadku komuny, na samym początku lat 90').

Jak byłam mała, to myślałam, że rok jest krótszy od pory roku.

Jak pierwszy raz jechałam z rodzicami na wakacje poza Polskę i czekaliśmy na granicy, bo był korek, to ja myślałam, że na ulice spadł ogromny korek, taki jak do zatykania zlewu i dlatego samochody nie mogą przejechać. Bardzo chciałam go zobaczyć, ale rodzice w ogóle nie przejeli się moją fascynacją "korkiem".

Jak byłam mała, myślałam, że gdy ludzie śpiewali "chwała na wysokości, a pokój na ziemi", to chodzi o to, że Chwała to taka dziewczynka, co weszła na drabinę, a jej pokój jest na dole.

Jak byłam mała, przed moim blokiem rosły takie chwasty z białymi kwiatuszkami. Jakoś dziwnie wszyscy nazywali je 'serek'. Myśleliśmy, że to z nich właśnie powstaje serek topiony i kiedyś jak byliśmy głodni, to żeby nie iść do domu, wcinaliśmy roślinki.

Jak byłam mała, myślałam, że w czasie mszy, we fragmencie modlitwy: "I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy" jest: "przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to dość dziwne, ale mniej więcej zgadzało się z wizerunkiem Chrystusa na obrazach - łagodne rysy twarzy, włosy do ramion, długa szata. Nie pasował mi tylko zarost. Oto właśnie przykład, jak się uczy dzieci bezmyślnego klepania modlitw.

A ja jak byłem mały, to myślałem, że osoby które umierają w telewizji np. w filmie wojennym, umierają naprawdę i są to po prostu więźniowie skazani na śmierć.

Jak byłam mała, to mój dziadek dorabiał sobie chałupniczo do renty jako cholewkarz i miał szefa, na którego wszyscy u mnie w domu mówili "Pan Skobyłki". Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że to nazwisko tego pana. Po jakimś czasie okazało się, że ten pan był z miejscowości Kobyłka, stąd "Pan z Kobyłki". Jak naprawdę miał na nazwisko - nie wiem do tej pory.

Mówiłam na biedronkę "biedu-inda", a na księżyc "andzic".

Kiedyś zapytałem się cioci kto to jest "dziwka". Ciocia odpowiedziała, że to kobieta, która się wszystkiemu dziwi. W sumie to nie pamiętam czy uwierzyłem.

Jak byłam mała, to wymyśliłam swoją własną teorię dlaczego ptaki latają. Kiedy w tv pokazywali kosmonautów w przestrzeni kosmicznej, to widziałam, że się unoszą. A wiedziałam już, że w kosmosie nie ma powietrza. Wniosek z tego taki: kiedy ptaki machają skrzydłami, wywiewają powietrze które jest koło nich, więc wytwarza się kosmos, w którym się unoszą.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się kim był ten sławny Dworcow, bo w każdym mieście jest ulica Dworcowa.

Jak byłem mały, to słuchając piosenki z czołówki serialu "Zmiennicy", byłem przekonany, że w refrenie śpiewają "terpentyną i po oczach".

Jak byłem mały, myślałem, że wrona i wróbel to rodzina. Znaczy wróbel to dziecko wrony. A skąd się to wzięło? W lecie chodzimy na truskawki, a tam są strachy na wróble. A że żadne wróble, tylko wrony leciały na pole po truskawki, to dalej to tylko moja filozofia.

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Kiedy byłem mały, myślałem że Bóg i Jezus to ta sama osoba. Nie zastanawiałem się jak to jest że Bóg stworzył ludzi, a potem urodziła go Maryja.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się mówiło na mszy "Pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję", to to oznaczało, że Pan Jezus się wyprowadzał i zostawiał uczniom swoje mieszkanie.

No i jeszcze w tym temacie, to myślałam, że ksiądz i ministranci mieszkają w niebie i po mszy tam wracają po jakichś schodach przez zakrystię. Nawet ich chyba o to raz zapytałam na kolędzie.

Jak byłem mały, to myślałem, że to drzewa dają wiatr... Dopiero w gimnazjum ktoś uświadomił mi, że tak nie jest.

Jak byłam mała, to mama powiedziała mi, że jak się zetrze ekran telewizora mokrą szmatką, to zmyją się kolory.

Kiedy byłem mały, Igrzyska Olimpijskie były organizowane w Atlancie. Od tego czasu myślałem, że Atlanta to synonim słowa Olimpiada.

Myślałam, że ludzie idący do spowiedzi dostają od księdza pieniądze.

Jak byłem mały i oglądałem filmy w telewizji, lektor na końcu filmu czytał listę aktorów i kończył słowami "i inni". Długo w każdym filmie szukałem aktorki, która nazywa się Inni.

...myślałem, że w samochodzie biegi są ustawione tak, że jak wajchę dajemy do przodu, to jedziemy do przodu, a jak do tyłu, to jedziemy do tyłu. Dziwilo mnie tylko dlaczego jak jechałem nieraz z tatą, to to się nie sprawdzało.

Jak byłam mała, myślałam, że reklamy są po to, by, np. zrobić sobie herbatkę lub "załatwić potrzebę". Dopiero później przekonałam się dlaczego one są i dlaczego jest ich tak dużo...

Gdy byłem mały i słyszałem tekst piosenki Rynkowskiego "Jedzie pociąg z daleka" fragment:

"A prywatnie być blondynem

Mieć na głowie włosów las

I na łóżku z baldachimem

robić coś nie jeden raz"

Przez długi czas zastanawiałem się kim jest ten Baldachim i co można z nim robić w łóżku.

Jak byłam mała, to myślałam, że Egipt jest stolicą samą w sobie - ogromnym państwem-miastem faraonów i że nie może mieć stolicy. Dopiero później mnie uświadomiono...

Jak byłem mały, to myślałem, że "różniczka" to "wyniczek odejmowanka".

Jak byłam mała, to myślałam, że skoro 1 zł to 100 groszy a na przykład jeden dolar to 4,50 zł to uznałam, że żeby mieć jednego dolara ludzie muszą mieć 450 centów.

W młodości byłem zatwardziałym miłośnikiem filmów, zwłaszcza tych tanich amerykańskich produkcji wojennych. Byłem święcie przekonany, że to wszyskto dzieje się naprawdę. Nie dziwiło mnie to, że np. w filmach o wojnie we Wietnamie ginie tylu Wietnamczyków. Byłem już uświadomiony o tym, że ludzi ze "skośnymi oczami" jest bardzo dużo na świecie, a więc wszystko, jeśli można to tak ująć, było w "normie". Moje podejrzenia wzbudziły się dopiero wtedy... gdy w dwóch filmach zginął ten sam bohater.

Jak byłam mała, to słyszałam jak w jakimś filmie nazywali pewną grupę "żółtodziobami" i myślałam, że to chodzi o grupę Chińczyków.

Jak byłem mały, to myślałem,

że cały świat to wielka bajka

(w której każdy pisze swoją opowieść i się to sprwadza !!)

Kiedy byłam mała, myślałam, że matura to taki egzamin, który sprawdza czy można być rodzicem.

Kiedyś myślałem, że tajemniczy błysk, który w rzeczywistości był odbiciem słońca w oknie otwieranym i zamykanym w bloku naprzeciwko, to jakieś niewyjaśnione i bardzo rzadkie zjawisko kosmiczne i byłem dumny, że ja je widziałem.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy film jest przerywany reklamą, to w czasie reklam kręcą dalszy ciąg tego przerwanego filmu!!!

Kiedy byłam mała, myślałam, że czkawki dostaje się od tego, że kropla krwi upada na serce...

...wierzyłam w duszka Kacpra i bardzo chciałam się z nim spotkać.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś będzie szedł za blisko tramwaju, to ten tramwaj go wciągnie.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że Najsztub i Żakowski są z kabaretu "ot-to".

Jak byłem mały, to bałem się spać sam, bo myślałem, że pod łóżkiem jest potwór.

Kiedyś myślałem, że "Can't touch this" MC Hammera to jakieś "Kanciastas". Znałem i takich, którzy uważali, że te słowa to "pięć ciastek"...

Jak byłam mała, to zawsze jak w kościele śpiewali "wybaw nas Panie", to słyszałam "wybaw na spanie" i zastanawiałam się o co im chodzi z tym spaniem. Myślałam, że to ma związek z tym, że kazanie było nudne.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że jak się skacze po podłodze (rodzice mi tego bardzo zabraniali), to wpadnie się do sąsiadów. Nie znałam ich. Wiadome mi było tylko tyle, że nazywali się Kaczorowie. Bałam się ich, gdyż myślałam, że pan Kaczor to taki wielki człowiek, któremu z dzioba sączy się piana i trzyma oburącz siekierę. Natomiast panią Kaczorową wyobrażałam sobie jako starsza kobietę, która ma kok, a w nim ludzkie kości. I oni mieli tańczyć dookoła wielkiego kotła, który stał w miejscu, w którym skakałam. Do tej pory sobie to przypominam. Gdy ich o to osobiście wypytałam, jakie było moje zdziwienie gdy się dowiedziałam prawdy.

Ja nie chciałam dorosnąć, ponieważ według mojej teorii każdy dorosły facet musiał iść do wojska (ergo zginąć na wojnie, ale jakiej - tego określić nie potrafiłam) i każda dorosła kobieta musi zajść w ciążę (uważałam to za rodzaj choroby). Nigdy nie łączyłam seksu z ciążą, a ciąży z facetem/tatą, dziecko brało się przecież z żołądka mamy.

Kiedy byłem mały, tato często powtarzał "Jezus Maria" kiedy coś mu nie wychodziło. Szybko zrozumiałem co znaczy "Jezu" ale kiedy dodawał do tego tajemnicze "Smaria" zupełnie nie wiedziałem o jaką Smarię chodzi.

Jak byłam mała, śmiertelnie bałam się Zulu Guli. Przerażał mnie tym swoim żółtym beretem, wymową i Ziemią kręcącą się za jego plecami. Jak tylko widziałam w telewizorze jego twarz, rzucałam się za fotel i krzyczałam ze strachu. Do dziś się trzęsę jak widzę Tadeusza Rossa!

Jako mieszkaniec Katowic zawsze zastanawiałem się, dlaczego nasza religia nazywa się Katowicyzm, a wyznają ją ludzie na całym świecie. Czy to taki prestiż, mieszkać u nas?

Gdy byłam mała, lubiłam wierzyć w wyczyny bohaterów kreskówek. Na przykład myślałam, że każdy może latać, jeśli przymocuje sobie sztuczne skrzydła i z papierowymi skrzydłami skakałam z pianina na łóżko, żeby się tej sztuki nauczyć, a potem płakałam, że rodzice nie chcą powiedzieć jak to się robi. Myślałam też, że kiedy zamkniesz komuś drzwi przed nosem, rozpłaszcza się on na nich jak naleśnik i zjeżdża na podłogę. Pewna koleżanka przypłaciła to nieprzyjemnym urazem.

Myślałam, że kobiety uprawiają seks oralny dlatego, że męskie przyrodzenie kojarzy im się z czymś do jedzenia o podobnym kształcie.

Gdy byłem mały, to nie mogłem uwierzyć, że Karol Wojtyła i Jan Paweł II to ta sama osoba.

Przez 10 lat siostra się nade mną znęcała z tego powodu...

Myślałem, że kolor seledynowy to owoc.

Jak byłam mała, to myślałam że podpaski to coś w rodzaju zabawki dla dorosłych. I zawsze, gdy widziałam je wśród zakupów, krzyczałam "A gdzie ten niebieski płyn do nalewania, gdzie???"

Zawsze wydawało mi się, że samochody mają twarze (światła + zderzak itd.) Niektóre były ładne, inne brzydkie czy śmieszne. Niektóre nawet kogoś przypominały.

Do dziś Żuk kojarzy mi się z Orłosiem z Teleexpressu.

Jak byłem mały, to myślałem, że jedna część samochodów jeździ na benzynę, a druga na paliwo.

Jak byłam mała, myślałam, że Ameryka to państwo. A na dodatek, że w Ameryce jest Anglia!

Jako dzieciak mieszkałem w wielkim domu razem z dziadkami. Moja babcia jest krawcową i w domu był specjalny pokoik, w którym trzymała maszynę do szycia. Pewnego dnia stałem sobie w tym pokoiku i nie miałem co ze sobą zrobić, a moja siostra z kuchni krzyczała ''ale tu burdel!''. Myślałem wówczas, ze chodziło o ten babciny pokoik. Od tamtej pory sądziłem, że pokoik do szycia nazywa się burdel.

Kiedyś myślałam, że moje życie to reality show i że jacyś ludzie (olbrzymy) siedzą przed telewizorem i oglądają co robię.

MKiedy byłam mała, wówczas prezydentem był pan Lech W. myślałam (nie wiem czemu), że nie lubi on dzieci i nazywałam go "świnka"...

Strasznie nie lubię, kiedy gryzą mnie komary. Kiedyś jak byłam mała, to robiłyśmy z siostrą wieczorem dla nich zupę, nazywałyśmy to Zupą Dla Komarów . Temperowałyśmy kredki ołówkowe i tzw. bambino. Byłyśmy święcie przekonane, że to działa.

Gdy byłam mała, to myślałam , że szparagi to to samo co fasolka szparagowa!

Myślałam, że Mel Gibson to kobieta, a Mel to skrót od Melanie albo coś.

Jak byłam mała, to w pokoju mojej starszej siostry wisiała mapa Polski. Patrząc na Hel, myślałam, że to taki wąski pasek lądu, po którym biegają Murzyni.

Jak bylem mały, to myślałem, że jedna z najpopularniejszych wywrotek to "KAMA trzy", niestety w dyskusjach z kolegami szybko sie okazało, że to KAMAZ.

Była taka piosenka Kabaretu Starszych Panów o dziewczynie z chryzantemami. Byłam święcie przekonana, że chodzi o "psy z antenami".

Jak byłam mała, myślałam, że komputer to Monitor :P :D aż do 8 czy 9 roku życia xD

Kiedy byłam mała, myślałam, że bliska rodzina znaczy mieszkająca blisko. Ponieważ moja babcia mieszkała daleko - była daleką rodziną, a że kuzynka blisko, to była bliską rodziną.

Kiedy byłam mała, zawsze myślałam, że w telewizorze siedzą ci ludzie co gadają. Wystawiałam im język i biegłam się chować za kanapę. Późnej jak przychodzili rodzice, to zawsze się pytali dlaczego się chowam, a ja odpowiadałam "Ciii... bo jeszcze ta/ten pan/pani usłyszy!"

Gdy śniły mi się straszne rzeczy, budziłam się i podchodziłam do łóżka rodziców, i mówiłam: "czołgi" (najgorszy ze snów - czarno-biały, z naciskiem na wojenny) i rodzice wpuszczali mnie na chwilę do siebie, po czym wracałam do swojego łóżka.

Niestety, kiedyś przyśniła mi się Baba-Jaga, która myła szybę w drzwiach mojego pokoju, czym zamknęła mi drogę mojej ucieczki do łóżka rodziców (myślałam, że to dzieje się na jawie).

Przykryłam się kołdrą, i płakałam cicho, żeby mnie nie usłyszała. Tak straszne, że do dziś to pamiętam.

Kiedy byłem mały, całkowicie oczywisty był fakt, że kot to forma żeńska psa (albo pies to forma męska kota).

Jak byłem mały, to myślałem, że twórcami bajek o Scoobym Doo i Flinstonach są dwie panie: Hanna i Barbara (nad nazwiskami się wtedy nie zastanawiałem). Nie mogłem się nadziwić, gdy później odkryłem przez przypadek, że są nimi panowie William Hanna i Joseph Barbera.... Sami musicie przyznać, że nazwiska mogą zmylić.

Zawsze jak w dzień chodziłam spać, po przebudzeniu bardzo się dziwiłam dlaczego np. nie mam misia z którym zasypiałam albo dlugopisu - byłam pewna, że to czary! Do momentu obudzenia się kiedy mama mnie okrywała kocem i wyciągała wszystko z moich rączek.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast 20 jest dziesiętnaście.

Myślałam, że próchnicę zębów powodują robaczki podobne do tych żyjących w drewnie. Dentystka kiedyś pokazała mi wyjęty z zęba opatrunek i powiedziała, że już nie ma robaczka...

Jak byłam mała, to myślałam, że plastikowe okna mają również plastikowe szyby.

Kiedyś pani w telewizji się pomyliła. Przekazując to mamie, krzyknęłam: "Mamo, patrz! Ale z niej mylaczka".

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy mocno pada, to leje jak SCEBRA, choć nie miałam pojęcia, co to ta scebra jest.

...aby mieć duzo krwi, trzeba jeść dużo ketchupu.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystkie pieśni w kościele wykonuje ksiądz (organista był z tyłu na chórze, dlatego go nie widziałam). Zastanawiałam się jak on to robi, że tak ładnie, wyraźnie śpiewa, a wcale ust nie otwiera. Naprawdę intensywnie przyglądałam mu się, żeby dostrzec otwieranie ust i nic! Później doszłam do wniosku, że jest świetnym brzuchomówcą.

Kiedy byłam mała, cierpiałam na chorobę lokomocyjną, dlatego gdy wyruszaliśmy w podróż, starszy brat zawsze mnie zagadywał i opowiadał różne historie. Pewnego razu opowiedział mi, że na autostradzie A4 kręcą film sensacyjny o kolesiu, co podróżuje po świecie. Na trasie właśnie trwał

remont, było pełno robotników, koparek itp. Brat wmówił mi, że to ekipa filmowa, która buduje scenografię i poprawia krajobraz (akcja filmu toczyła się w Afryce, ale przez oszczędność kręcono ją tutaj). Tam gdzie stały budki robotników - były kwatery ekipy i biuro reżysera, robotnicy wysypywali piasek, żeby zrobić afrykańską pustynną drogę, ustawiali sztuczne afrykańskie drzewa, budowali murzyńskie wioski. Święcie wierzyłam w każde słowo, dopiero kiedy byłam starsza uświadomili mi, że to był wkręt. A co najważniejsze, to działało i czułam się całą drogę dobrze.

Kiedyś byłam zszokowana, gdy mama powiedziała mi, że moje 2 zł równa się jednej marce (wtedy w Niemczech były jeszcze marki). Długo się o to wykłócałam, twierdząc, że to nieprawda, bo 2 wcale nie równa się 1.

Kiedyś jak byłem mały bałem się sam oglądać Scooby Doo. Dawka napięcia serwowana w odcinku przekraczał moje granice percepcji i musiałem oglądać to zawsze z kimś.

Jak byłem mały i widziałem amerykańskie westerny, to myślałem, że to Polacy tak walczą. I że jesteśmy najlepsi zawsze...

Jak byłam mała, myślałam, że gdy trzeba zapłacić np. 5 złotych, to te monety muszą być złote, a nie srebrne.

Jak byłem mały, to myślałem, że za firaną w moim pokoju mieszka Baba Jaga, która chce mnie w nocy porwać. Bałem się sam spać.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę obojętnie jaką pestkę, np. z jabłka, to w żołądku wyrośnie mi jabłoń!

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że przy płukaniu zatkanego ucha wpuszczana do niego woda wylatuje drugim uchem. Prawdę powiedziawszy długo dochodziłam do prawdy.