Jak byłem mały, to myślałem, że...

Słowa na końcu modlitwy "Teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen" znaczyły dla mnie to, że jeśli je wypowiem, to na pewno będę żyła jeszcze przez godzinę.

...Myślałam że "dziewica" to biedna kobieta.

...Abba to szwedzki elektro pop. A teraz wiem, że to chodziło o The Knife.

Gdy byłem mały i oglądałem serial "Alf", to na paryską wieżę mówiłem "wieża Alfia".

Kiedy miałam 3-4 lata, to największym w moim dziecięcym mniemaniu przebojem była piosenka "All that she wants", jednak dla mnie to zawsze było "O, my she-boss". Mama feministka chyba już wtedy miała na mnie duży wpływ.

Jak zaczynałem tworzyć strony internetowe, to myślałem, że jak wpiszę

Jak byłam mała, myślałam, że moi dziadkowie to potwory i jak miałam przyjść, to zakładali maski miłych staruszków...

Oczywiście jak każde dziecko myślałam, że św.Mikołaj jest prawdziwy bo przychodził co roku i mój starszy brat zawsze dostawał rózgę. Szok dopiero przeżyłam mając 6 lat, kiedy w przedszkolu przez przypadek zobaczyłam naszego sąsiada jak rozbiera się ze stroju Mikołaja.

Jak byłem mały, to myślałem że pieniądze robi się z papierków po cukierkach.

Jak byłem mały, rodzice mi wkręcili, że Coca Cola to krew zgniecionych, czarnych, małych robaczków.

...myślałem, że seks się robi przez tyłek.

Jak byłam mała, zawsze irytowałam starszego brata tekstem: "Kiedy byłam dużaaa...". Reakcje "Nie! Nie! Ty jeszcze nie byłaś duża!" były uzasadnione...

Kiedyś, mając z 7 czy 8 lat zapytałem ojca, o co chodzi w przykazaniu NIE CUDZOŁÓŻ. Powiedział mi, że to przykazanie mówi o tym, żeby nie spać w cudzym łóżku.

Pech chciał, że to było zadanie na religię i powtórzyłem księdzu słowo w słowo co powiedział mi ojciec.

Kiedyś rodzice zmierzyli mnie i oznajmili, że mam już "metr dwadzieścia dziewięć", potem z dumą chwaliłam się całej klasie, że mam 29 metrów wzrostu...

Myślałam, że odgłos świerszczy, to dźwięk, który wydaje ciemność.

Jak byłem mały, to oglądałem Kapitana Planetę i zostałem jego wyznawcą... Ubierałem się w dresik, na to majtki, zakładałem koszulkę i jako pelerynę przywiązywałem koc. Siadałem na rower i ratowałem ludzi po okolicy... Wiem, że strój bardziej przypominał strój Batmana, ale byłem mały...

Kiedy byłam mała, wierciłam ołówkiem dziury w ścianie i kiedy rodzice pytali się mnie czego tam szukam, odpowiadałam, że wielorybów i bakterii.

Jak byłem mały, mój tata wskazując kiedyś wieczorem na jakąś ruderę powiedział, że to rudera zabita dechami. Od tamtej pory zawsze jak widziałem ten budynek patrzyłem się ze strachem i wierzyłem, że ktoś zabił ten dom deskami (zabił, w sensie pozbawił życia)...

Jak byłam mała, to myślałam, że ręcznie malowane zabawki z Kinder Niespodzianek będę mogła sobie sama pomalować, w końcu są recznie malowane.

Dziecko znajomych, wyjeżdżające zaniedługo z rodzicami za granicę, powiedziało "Przylecę do was halipitą!" Po długich objaśnieniach okazało się, że halipita to helikopter.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że w każdym mieście mówią w innym języku. Gdy jechałam gdzieś daleko (w Polskę), za każdym razem, gdy wjeżdżaliśmy do większego miasta, pytałam rodziców: 'a tutaj mówią po naszemu?'.

Jak byłam mała to odsłaniali pomnik ofiar Katynia. A ja się zastanawiałam jaka ofiarka jakiego Tynia?

Jak byłem mały, to myślałem, że "ocean" jest synonimem "morza". W podstawówce na wypracowaniu napisałem: "Na wakacjach byłem nad Oceanem Bałtyckim..."

Myślałem, że w trakcie wyborów kandydaci oddają głos zawsze na swoich przeciwników, nigdy na siebie. "Przecież to by było nieeleganckie głosować samemu na siebie, szczególnie będąc tak ważną postacią jak polityk" - tak sobie kombinowałem...

Jak byłam mała, to przekręcałam "życie, życie jest nowelą" na "życie, życie to jest welon".

Jak bylem mały, to myślełm, że na święta Bóg przyjdzie do mnie do domu (tak mówiła katechetka) i bałem się, że zobaczy mój nieposprzątany pokój.

...że leśniczy w lesie sadzi grzyby i to jest nie fair, bo on wie gdzie są, a my musimy je szukać.

Myślałam że "Ptasie Mleczko" naprawdę robi się z ptasiego mleka i jak widziałam ptaki, to się zastanawiałam jak ludzie je doją.

Kiedy byłam mała, maślałam, że nigdy nie będę dorosła i będę zawsze dzieckiem...

Mama powiedziała mi, że "made in China" oznacza, że coś zostało wyprodukowane w Chinach. Chciałam pochwalić się wiedzą i umiejętnością analizy i widząc napis na pudełku, krzyknęłam: "Mamo, a te kredki są zrobione w Polandzie!". Było mi bardzo wstyd, gdy dowiedziałam się smutnej prawdy.

Prawdopodobnie standardowo - myślałam, że prezerwatywy (w różnego koloru opakowaniach) to lizaki. Nie wiedziałam tylko, jak się je je, skoro nie ma patyczka.

...że do ucha w nocy wejdą mi jakieś robaki. Mam 30 lat, kurde, i nadal kiedy kładę się spać, zasłaniam uszy włosami, tak na wszelki wypadek.

Gyd byłam mała i chodziłam z rodzicami do kościoła, w momencie gdy robi się znak krzyża na czole, ustach i sercu, myślałam, że ludzie się po prostu drapią, bo ich swędzi.

Długo byłam przekonana, że zamiast "Hosanna na wysokości" śpiewa się "o sarna na wysokości". Podejrzanie mi to brzmiało, ale nie pytałam się nikogo, by nie wykazać się ignorancją.

Jak byłem mały, to myślałem, że Znut to osoba i największy kłamca.

"Kłamiesz jak z nut".

Myślałem, że skoro np. w Polsce mówi się po polsku, to w Stanach na pewno po stanowiu...

Ja zastawiałam pułapki na krasnoludki. Tata mówił, ze przychodzą w nocy i że lubią karmelki. No więc ja robiłam pułapkę z kartonowego pudełka i karmelkowego cukierka przyczepionego na nitce. Kiedy krasnoludek pociagnął za sznureczek, dzwonił dzwonek mający nas obudzić! Dzieci to mają pomysły!

Jak byłam mała, to myślałam, że przy napisach końcowych filmu lektor czyta "udział w ziemi", a nie "udział wzięli". I myślałam, że przy kręceniu filmu muszą być pod ziemią ludzie odpowiedzialni za kable od kamer.

Jak byłem mały, myślałem że Adam i Ewa byli małpoludźmi.

Jak byłam mała, myślałam, że język słowacki to polski wspak. Wydawało mi się, że najprostszym sposobem tłumaczenia słowackiego na polski, to nagrać go na kasetę i puścić od tyłu.

Gdy byłam mała, sądziłam, że gdy będę obgryzać paznokcie, to one wypełnią cały "pojemniczek", który znajduje się w brzuchu na odpadki i on wtedy pęknie, a ja wybuchnę. Tak się tego bałam, że aż ze strachu obgryzałam paznokcie...

Myślałam, że w światłach przy przejściu dla pieszych siedzi mały człowieczek, który zmienia ich kolor.

Jak byłam mała, rodzina opowiadała jak to ktoś umarł, bo miał raka w mózgu. Myślałam, że siedzi tam taki raczek i człowiek umiera, bo robi szkody. Wyobrażałam sobie, że wchodzi do głowy poprzez uszy, więc wieczorami zasypiałam z zasłoniętymi uszami.

Jak byłem mały, myślałem, że "Made in China" to taka specjalna firma zabawek. Byłem zachwycony, że mam tak dużo gratów tak znanej firmy. Zatem pod łóżkiem zrobiłem specjalny garaż tylko dla samochodów tej marki.

Jak byłam mała, to myślałam, że Koalicja to imię i bardzo mi się ono podobało.

Jak byłem mały, to myślałem, że są tylko 2 nazwiska - albo się ma jedno albo drugie, albo nazwisko mojego ojca albo matki. Jak słońce i księżyc :P

Jak byłem mały, to myślałem, że "różniczka" to "wyniczek odejmowanka".

Jak byłam mała, to myślałam, że ludzi z telewizji da się wyjąć z telewizora i mieć dla siebie. Chciałam 'wyciąć' mamie sprzątaczkę z jakiegoś serialu, żeby jej sprzątała i w ogóle pomagała.

Miałam 4 lata i sądziłam, że mam 4 palce. A jak skończę 5 lat to urośnie mi piąty palec, tak jak innym dzieciom w przedszkolu. I naprawdę patrząc na dłoń widziałam tylko cztery palce!

Jak byłem mały, to uważałem, że po 10 są tylko okrągłe liczby. Leciało to mniej więcej tak: 1 - 10... 10, 20, 30, 40 - 100... 100, 200, 300... - 1000... 1000, 2000, etc. Pamiętam swoją dumę jak doliczyłem do tysiąca.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak pod koniec mszy ksiądz mówi "Idźcie w pokoju Chrystusa", a my odpowiadamy "Bogu niech będą dzięki", to dziękujemy panu Bogu za to, że możemy już wyjść z kościoła.

Jak byłam mała, bałam się Muminków. Kiedyś zobaczyłam odcinek, w którym przyszła do nich Buka i się ucieszyłam, że ona chce zabić te straszne Muminki.

A i jeszcze coś - myślałam, że Buka jest ulepiona z tego "korzuszka" z budyniu jagodowego.

...że jajka sadzone się sadzi.

Będąc małą dziewczynką byłam święcie przekonana, że dzieci przychodzą na świat poprzez wymioty. Sądziłam, że skoro dzidziuś jest w brzuchu mamy, musi wyjść na zewnątrz ustami. Trochę mnie dziwiło jak wielkie dziecko może wyjść małym otworem, ale pewnego dnia podsłuchałam rozmowę na temat szwów po porodzie i już nie miałam wątpliwości.

Zawsze miałam jakieś fobie związane z ufo i istotami pozaziemskimi (zresztą po części zostało mi to do dzisiaj). Dlatego bałam się spać z odkrytymi stopami, bo bałam się, że za łóżkiem czai się kosmita i kiedy nie będę patrzeć, to odgryzie mi nogi. Takie małe dziwactwo.

Myślałam, że kręcenie filmu zajmuje tyle, ile trwa film plus 20 minut na rozłożenie sprzętu w tych wszystkich miejscach, gdzie ma być kręcony. W dodatku byłam przekonana, że aktorzy sami wymyślają sobie dialogi.

Pamiętam, że w przedszkolu myślałem, że po liczbie dziewięć jest liczba dziesiętnaście.

Jak byłam mała, myślałam, że jak zjem pestkę jabłka, to w brzuchu wyrośnie mi nowe jabłuszko.

Jak byłam mała, myślałam, że gdybym podczas kąpieli powiedziała coś w pobliżu kranu lub słuchawki, to ludzie przechodzący w tym momencie przez ulicę usłyszą to przez studzienkę ściekową.

Jak byłem mały, to mówiłem 'Deinan' zamaist 'Indianin'.

A ja, jak byłem mały, to rozumowałem tak:

Małgosia -> Małgorzata

więc

Gosia -> Gorzata

I byłem święcie przekonany, że Gosia to zdrobnienie od osobnego imienia Gorzata...

Jak byłam mała, to myślałam, że Mikołajowi jest smutno, że nie dostaje żadnych prezentów, więc co roku zostawiałam mu pudełko z masą własnoręcznie wykonanych prezentów.

Jak byłem mały, to nie uznawałem teorii grawitacji. Wydawało mi się bardziej logiczne, że przedmioty spadają, bo są cięższe od powietrza, a przecież w próżni nie ma powietrza, więc nie mają w czym spaść! Dopiero później dowiedziałem się o teorii względności...

Jak byłem mały, to myślałem, że ksiądz pod sutanną ma tylko same majtki...

Kiedy byłam mała i oglądałam film akcji, w którym używano zwrotu "zaraz przyjadą posiłki", zawsze konsternację wzbudzał we mnie fakt czemu nikt później nie jadł i gdzie jest to wezwane jedzenie?

...określenie złapać kapcia traktuje się dosłownie. I kiedyś gdy jechałem z tatą i wujkiem, złapaliśmy kapcia. Koniecznie chciałem zobaczyć jak wygląda ten kapeć - jak on wpadł do samochodu, że aż trzeba się zatrzymać by go wyjąć, oraz dziwiłem się czemu ludzie na ulicach zostawiają swoje laczki, by potem samochody je łapały, co denerwowało kierowców.

- brat znajomej na pytanie gdzie jest mama, odparł, że: "poszła do PICY po PEDOLONY" (do piwnicy po pomidory)

- GAWĄDŹ - łabędź, KOMSKOLUDEK - krasnoludek, LOKOLOKAN - lokomotywa, logiczne.

- poród pośladkowy - byłam pewna, że dziecko wychodzi przez maminy... odbyt.

- napis na jednym ze starych banknotów "cośtamcośtam...ci, którzy ŻYWIĄ I BRONIĄ", nie wiedziałam co to ta żywia, bo bronia, to zdrobnienie od Bronisławy...

- w jednym z odcinków Reksio gościł u siebie w zimie świerszcza, który spał w pudełku po zapałkach i było tak przytulnie... moje świerszcze nigdy nie chciały się obudzić nastepnego dnia.

Kiedy byłem mały, pomieszkiwałem w Niemczech i pewnego razu wracając do Polski, stojąc na granicy, zobaczywszy, że celnicy mają karabinki i pistolety rozpłakałem się i płacząc zapytałem mame: "Mamo, a Polacy nas zabiją za to, że jesteśmy Niemcami?". Wielkie zdziwienie wywołała u mnie informacja, że jestem Polakiem...

Jak byłam mała, to myślałam, że morze jest słone bo śledzie sikają do wody...

Tak mówiła mi mama.

Myślałam, że ciąża trwa 12 miesięcy.

Jak miałam około 4 latka, myślałam, że wszyscy ludzie są lalkami i kierują nami wielkie olbrzymy, które mieszkają 'w chmurach'.

Kiedyś pojechaliśmy na wakacje do Jastrzębiej Góry. Pierwszego dnia kopałam dołki w piasku na plaży. Na drugi dzień również poszliśmy na plażę. Z góry nie było widać morza. Moja siostra wierzyła, że to dlatego, iż poprzedniego dnia kopałam dołki i morze zalało plażę.

Kiedy byłem mały, to na narządy rozrodcze mówiłem: "pipi". W tym samym czasie mój brat cioteczny na policję mówił "pipi" również. Aż w końcu zrozumiałem - dziś wiem, że błędnie - to, iż na policję właśnie dlatego mówi się pały...

Zastanawiałem się po co w ogóle są lusterka wsteczne, skoro tata jak wycofywał nie patrzył w nie, tylko przez ramię w tylne okno...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak kierowca puści kierownicę, to auto gaśnie i przestaje jechać, więc kontakt pomiędzy ręką kierowcy a kierownicą był obowiązkowy.

Bardzo się zdziwiłam, gdy w przedszkolu (miałam wtedy 6 lat) w łazience otworzyłam drzwi od kabiny, a tam siedział mój kolega na kiblu, a ja sie zapytałam "co robisz", a on - "siusiu". Później wszystkim mówiłam, że on sika na siedząco, a teraz się dziwię jak mogłam sie o coś takiego zapytać.

Jak byłam mała, to akurat zimowe igrzyska olimpijskie odbywały się w kanadyjskim Calgary... i jak z rodzicami przejeżdzaliśmy przez Kalwarię, byłam pewna, że jesteśmy w miasteczku olimpijskim i będe się mogła tym pochwalić!

Jak byłem mały, to myślałem że "dziwka" to "dziwna kobieta"...

Przy okazji jakiejś różnicy zdań prawie nazwałem tak swoją matkę, miałem powiedzieć coś w stylu: "ale z mamusi dziwka", ale na szczęście w porę ugryzłem się w język.

Jak byłem mały, to myślałem, że kobieta ma ten sam narząd intymny co mężczyzna, tylko właśnie zastanawiałem się jak oni robią tego-tego...

Jak byłam mała (i trochę starsza też...), to myślałam, że rodzynki to taki rodzaj owoców.

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Kiedy wyłączało się komputer, wydawał takie "krrrr". Pewnego dnia kiedy wyłączałam komputer, moja mama powiedziała "Żuki się biją". Od tamtej pory szukałam tych żuków za monitorem.

(Swoją drogą, nie wiem o co chodziło mojej rodzicielce).

Strasznie nie lubię, kiedy gryzą mnie komary. Kiedyś jak byłam mała, to robiłyśmy z siostrą wieczorem dla nich zupę, nazywałyśmy to Zupą Dla Komarów . Temperowałyśmy kredki ołówkowe i tzw. bambino. Byłyśmy święcie przekonane, że to działa.

Gdy byłam mała, myślałam, że WIDZIMIŚ, to taki dziwny pluszowy miś, który jest zmyślony i niedostępny ludzkim okiem - takie rozumowanie wynikało z faktu, że mama komentując moje nieskończone zachcianki, mówiła, że znowu mam jakieś "widzi mi się".

Jak byłam mała, przez przypadek nałykałam się sproszkowanej kredy. Koledzy z podwórka powiedzieli, że to beton i że jeżeli napiję się czegoś, to on skamienieje mi w gardle i się uduszę. Postanowiłam nic nie pić do końca życia. Oczywiście za godzinę już o tym zapomniałam i tylko parę dni później przypomniałam sobie to zdarzenie i zdziwiłam się, że żyję.

...niektóre rośliny są zwierzętami. Np. bazie kotki to takie małe kociaki przyczepione do gałązek. Myślałam też, że na kukurydzy rosną prawdziwe włosy.

Jak byłam mała, podczas oglądania teledysków w tv myślałam, że są one po kilkaset razy puszczane 'na żywo' i zawsze dziwiło mnie to, że dokładnie tak samo wykonują swoje utwory i choregorafię.

Myślałem kiedyś, że jak mama mówiła gdy coś było strasznie pogniecione "psu z gardła wyjęte", to ja w zasadzie słyszałem "psuzgardła wyjęte". Tylko przez długi czas nie wiedziałem co to psuzgardła.

Na takiej samej zasadzie powstał "turbanaraba". Czyli turban araba. Ale to inna historia.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że gdy mama jedzie ze mną do miasta, to nie musi chodzić do ubikacji bo ma podpaski, które pewnie służą za pampersy...

Jak byłem mały, to myślałem, że kamienie rosną.

Myślałem, że podpaski to 'pod paski' i nosi się pod paskami...

Później byłem przekonany, że kobiety nosza je pod pachami, nie wiem dlaczego... może żeby się nie pociły?

Jak byłem małym chłopcem, to zastanawiałem się o co chodzi w piosence z Domowego Przedszkola. Dokąd tu ptanocą jeż. W zasadzie to skumałem dopiero po dwudziestce.

Kiedyś byłem przekonany, że "gwałt" polega na uszkodzeniu kobiecych narządów płciowych, np. za pomocą noża. Miałoby to wyglądać mniej więcej jak robienie sushi. Nie wiem kto mi takich bzdur naopowiadał.

Jak byłam mała, myślałam, że podpaska jest czymś takim jak dezodorant - przykleja się ją pod pachę, aby się nie pocić.

Jak byłam mała, to myślałam, że mój dziadek jest super bohaterem z bajki.

Jak byłem mały, to bałem się spać sam, bo myślałem, że pod łóżkiem jest potwór.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że kobieta w pewnym wieku (chyba 35 lat) automatycznie zachodzi w ciążę...

Śpiewałam pod nosem "no bo to impreza panie bobrze" Zamiast "No bo to impreza a nie pogrzeb". I nie rozumiałam jak mama widząc to prychała w garść. Później miałam do niej żal, że mnie nie poprawiła.

Myślałem, że Whoopi Goldberg to tak naprawdę mężczyzna i na dodatek tak głupi, że w reklamie każdego filmu mówią na niego 'głupi Goldberg'.

Jak byłam mała to myslałam, że sie mowi gaz dedechy a nie "do dechy".

Gdy byłam mała, na pytanie 'ile?' (ile chcesz?) odpowiadałam 'ile'.

A gdy ja byłam mała, to myślałam że jak jest ciemno, tzn. kiedy każdy idzie spać, to przylatuje czarownica i zabiera te dzieci, które mają otwarte oczy, więc zawsze jak debil miałam zamknięte oczy, choć nie spałam.

Myślałem, że zawodnicy wrestlingu zawodowego naprawdę ze sobą walczą i nic nie jest udawane...

Gdy byłam mała, myślałam, że nie mam siusiaka tylko dlatego, że jestem mała. Mój brat był duży i miał. Myślałam, że jak urosnę, to też będę mieć siusiaka.

Jak byłam mała, zawsze myślałam, że jak w radiu leci piosenka i w pewnym momencie wyłączę radio, to za jakąś godzinę znowu włączę, to ta piosenka będzie nadal lecieć.

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Myślałam, że dinozaury wyginęły, bo powietrze było zanieczyszczone, więc gdy moja mama paliła w oknie papierosa, pokazałam jej rysunek. Były na nim cierpiące dinozaury, zdychające na skutek unoszących się w powietrzu chmur dymu...

Jak byłam mała, to myślałam, że rozlany olej to kałuża, w której odbija się tęcza.

Myślałam, że aby był program, to ludzie muszą wejść do telewizora. Zastanawiało mnie tylko którędy wchodzą, bo ich nie widziałam nigdy w swoim pokoju, i jak to robią, że są w telewiziorze i u mnie i u cioci, i to na dodatek o tej samej porze!

...podpaski służą do zabawy i naklejałam je na drzwi od toalety, udając, że to dynamit i w ciągu 10 sekund musiałam wybiec z toalety i wejść do pokoju, bo inaczej umrę...

Jak byłem mały, to myślałem, że będę duży.

Gdy byłam mała, to głęboko wierzyłam, że gdy w kreskówkach ktoś jest goły i ma między nogami liść, to tak naprawdę mu tam urósł.

Kiedy byłam mała, myślałam, że miasto, w którym mieszkam, to państwo, a kiedy wyjechałam poza jego granice, powiedziałam: "Patrzcie, wyjechaliśmy z Polski!".

Jak byłem mały, to byłem przekonany przez pewien czas, że jestem jedynym dzieckie (ba! facetem!) na świecie, który wpadł na pomysł, że sikając nie trzeba opuszczać spodni do kostek, tylko można wystawić samego dżona. Jak wielki był mój zawód, gdy okazało się, że jednak to nie mój patent.

Ja jak byłam mała, to miałam problem z rozróżnieniem strony prawej i lewej, co objawiało się szczególnie podczas zakładania butów. Raz, jak mi mama pokazała, to zaznaczyłam sobie flamastrem prawego buta i zapamiętałam, że jak siedzę w korytarzu, tyłem do łazienki, to na nogę od kuchni wchodzi but z kropką... Potem nauczyłam się pstrykać tylko palcami prawej ręki i do dzisiaj w stresowych sytuacjach ta wskazówka mi pomaga (mam grubo ponad 20 lat).

Kiedy byłem mały, to myślałem, że fajerwerki na niebie powstają przez zapalenie zimnych ogni i wyrzuceniu ich w górę. Byłem zawiedziony, kiedy wyrzuciłem je w górę i nic się nie stało...

Jak miałem 6 lat, to myślałem, że Polska graniczy z dorosją, gdyż na mapie pisało do Rosji, na nic były tłumaczenia rodziców.

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co oznacza data na słoikach. Myślałam,że to data dzisiejsza, ale "przecież ona nie będzie się codziennie zmieniać" - rozważałam.

Jak miałam 8-9 lat, to myślałam, że w kalkulatorze mieszkają krasnoludki, które wszystko liczą jak naciskam guziki. I bardzo się bałam, że jak będę wpisywać za proste rzeczy, to będą się ze mnie nabijać tam między sobą.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak ktoś uprawia seks, to mężczyzna "tam" sika :)

Jak byłam mała, dostałam od mamy małą gumową figurkę zająca.

Zając miał zabawne długie sterczące do góry uszy i stał dumnie na dwóch "nogach" z założonymi "rękami". Od tego momentu byłam przekonana że zające właśnie tak wyglądają.

Często jeździłam z rodzicami do babci, a że droga biegła między drzewami, zawsze intensywnie wypatrywałam dokładnie tak wyglądającego zająca. Myślałam sobie: jak go zobaczę to na pewno mi pomacha. Każda podróż była taka ekscytująca.

Pamiętam moje rozczarowanie, gdy dowiedziałam się jak naprawdę wygląda zając.

No i wtedy przestał być już dla mnie taki interesujący.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jezus był Polakiem, bo przecież wszystko po polsku mówił.

Jak byłam mała, to myślałam, że aby mieć dziecko, to trzeba chodzić koło szpitala i myśleć: "Chcę mieć dziecko, chcę mieć dziecko".

Jak byłem mały panicznie bałem sie Muki z muminków. Po odcinku z muką nigdy nie mogłem zasnąć i miałem okropne koszmary w nocy.

Kiedy byłam mała, byłam święcie przekonana, że moje zabawki żyją, ale nie mogą mi tego pokazać.

Często siadałam w pokoiku i szeptałam: "ja wiem, że żyjecie, mrugnijcie chociaż oczkiem, ja nikomu nie powiem!" I siedziałam tak godzinami.

Albo przez chwilę starałam się siedzieć nieruchomo, po czym nagle szybko odwracałam głowę do mioch zabawek, sądząc, że je "zaskocze", nie zdążą znieruchomieć i zobaczę jakiś ruch. Kiedy niczego nie zauważałam, tłumaczyłam sobie, że one wyczytały w moich myślach, że chcę się odwrócić albo że zrobiłam to nie dość szybko. Bo przecież żyły! Tego byłam pewna!...

Moja koleżanka opowiadała mi, że będąc dzieckiem "zakochała się" w sąsiedzie i była święcie przekonana że on ogląda ją w swoim komputerze, który jest podłączony do kamer w każdym pomieszczeniu w jej domu. Strasznie się bała i wstydziła, ale czasami wdzięczyła się specjalnie, żeby on ją zobaczył... Natomiast ja bałam się rano ubierać przed telewizorem, bo myślałam że pan z wiadomości się na mnie patrzy. Bo patrzył się tak przenikliwie...

Jako całkiem malutka dziewczynka myślałam, że ludzie w Afryce wyglądają po prostu tak, jakby byli pomalowani na czarno...

Jak byłem mały, to myślałem, że pies to pan, a kot to pani tego samego gatunku.

Jako maluch, zawsze zmawiałam "Ojcze Nasz" w taki oto sposób: "...Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj... i zostaw nam na jutro...". Nie mogłam zrozumieć dlaczego podczas wieczornej modlitwy rodzice wybuchali śmiechem.

Jak byłam mała, bałam się diabła, który miał wyskoczyć zza łóżka. Ale nigdy nie wyskoczył.

Kiedy byłam mała, często spędzałam z kuzynkami czas u babci. Przynjamniej raz w ciągu takiego pobytu u babci, z młodszą kuzynką cały dzień rysowałyśmy szkieletora z papieru. Wycinałyśmy korpus, czaszeczkę, kosteczki i łączyłyśmy wszytsko nitkami, żeby szkieletor był ruchomy i ssssstraszny. Nastepnie nocą, kiedy starsza kuzynka z babcią poszły spać, otwierałyśmy okno i z ósmego piętra puszczałyśmy na wietrze szkieletora uwieszonego na nitce... Wszytsko po to, żeby wystraszyć sąsiada mieszkającego pod nami. Zabawa była gigantyczna, sąsiad pewnie nigdy się nie przestraszył, a swoją drogą, czy kości narysowane przez dzieci mogą być straszne??

Kiedyś odmawiając modlitwę do anioła stróża, zawsze wymawiałem słowa "bądź mi kupom mocy" i zastanawiałem się, czemu właściwie w modlitwie mówi się o kupie.

Kiedy byłem bardzo mały i rodzice zabierali mnie do kościoła, nie wiedziałem kiedy trzeba się przeżegnać, klęknąć itp. Dlatego powtarzałem każdy ruch mojej mamy, łącznie z drapaniem się i kaszleniem. Później zacząłem się zastanawiać czy może niektóre z tych czynności powinny wykonywać tylko kobiety i spoglądałem na księdza czy nie śmieje się ze mnie, że robię coś źle.

Myślałam, że nie ma nic poza moim domem, podwórkiem i domem mojej babci...

Myślałam, że istnieje tylko moje miasto.

Myślałam, że na dole kuli ziemskiej ludzie stoją do góry nogami, ale że to dla nich normalne.

Gdy byłem mały, byłem święcie przekonany, że potrafię latać.

Jak byłem mały, to usłyszałem, że Bóg mówił do ludzi przez zapalony krzaczek. No i chciałem sobie podpalić drzewko, żeby go posłuchać...

Myślałem, że Depeche Mode pochodzą z Niemiec. A to dlatego, że w "Teleekspresie" często mówiono o depeszach nadchodzących z Niemiec.

Zastanawiałem się nad tym, kim są dorośli. Myślałem, że to ludzie, którzy mają laser w oczach i wszystko wiedzą o swoich dzieciach. Dlatego nic nie naskrobałem w dzieciństwie.

Jak byłam mała, to myślałam, że "Zbrodnia i kara" to właściwie "Zbrodnia Ikara" i tyczy się greckiego mitu.

Kiedy przystępowałam do komunii, w jednej z pieśni, których uczył nas ksiądz Józef, był fragment "...oddajmy CZEŚĆ Jezusowi...". Byłam święcie przekonana (moje koleżanki zresztą też), że chodzi o CZĘŚĆ - nie wiedzialyśmy czego część mamy temu Jezusowi oddać, ale ja rozumiałam to jak zachętę do dzielenia się, a że byłam (i jestem) jedynaczką, to uważałam, że to poważne poświęcenie...

Jak byłam mała, myślałam, że się mówi "kłamiesz jak znud".

Jak byłam mała, to myślałam, że bankomaty drukują pieniądze...

Myślałam, że w bajce Toy Story te ufoludki z samochodu mówiły 'to zgony na wdzięczność', a nie 'dozgonna wdzięczność' i zawsze się dziwiłam czemu one chcą się do czegoś takiego posunąć.

Jak byłam mała, to byłam święcie przekonana o tym, że jest taki kraj jak Ameryka. Tata zawsze mi mówił, ze moja ciocia mieszka w Ameryce. I zawsze myślałam że Kanada i USA to są jakieś województwa Ameryki...

Jak byłem mały, to nie wiedziałem co to znaczy "zgwałcić" i "prostytutka". I jak na uroczystym obiedzie z udziałem gości Babcia poprosiła, abym opowiedział jakiś wierszyk z przedszkola, to powiedziałem to, co cały czas śpiewali koledzy z przedszkola:

"Czy normalna mała rybka może zgwałcić wielorybka

czy normalny facet z bródką może zostać prostytuką..".

Zapadłą ciszę przerwał widelec wylatujący z brzękiem z rąk ojca na talerz.

Jak byłem mały, myślałem że świat był kiedyś czarno-biały. W każdym razie kiedy oglądałem jakieś stare, czarno-białe kroniki czy filmy, nijak nie potrafiłem sobie wyobrazić tego samego w kolorze.

Kiedyś jak grałem w NFSU2, to jak pojawiała się ta babka przy ładowaniu gry, to się jej wstydziłem i chowałem pod biurko.

Jak byłam mała, myślałam, że katar spływa z mózgu do naszych nosów, i że tak właśnie powstaje katar.

Kiedy byłem mały, mówiono mi, żebym nie jadł na stojąco, gdyż będę miał takie grube nogi. Jakoś ich nie mam.

Babcia, kiedy byłem niegrzeczny, straszyła mnie poprawczakiem. Często chodziliśmy Świdnicką we Wrocławiu. Do dziś, kiedy myślę o poprawczaku, mam jego takie wyobrażenie przed oczami:

http://wroclaw.hydral.com.pl/foto/20/20027.jpg

...światła na skrzyżowaniach widzą i włączają czerwone, kiedy samochody sie zatrzymują, a zielone, kiedy ruszają.

Byłem kompletnie rozczarowany, ze na granicy państw chmury nie zmieniają kształtu, a wiatr wieje tak samo. Tego doświadczyłem gdy miałem 4 lata, w Świnoujściu.

Jak byłem mały, to myślałem, że dysk twardy to taka "twardsza płyta CD".

Jak byłam mała, myślałam, że żywopłot to jest płot z krzewów, które żyją i mogą się przemieszczać, a co gorsze - złapać kogoś, kto się próbuje przez te krzaki przedrzeć. Dla mnie to było logiczne: żywy płot - żywopłot.

Myślałam, że leśniczy to osoba, która lubi naleśniki i uważałam się za leśniczego.

Jest takie przysłowie: "Prawdziwa cnota krytyk się nie boi". Jak byłem mały, to nie mogłem zrozumieć czego ten krytyk się nie boi.

Jak byłam mała, to myślałam, że w pluszakach siedzą takie ludki i dzieki nim pluszaki zyją, myślą, robią bale w nocy itp. I z nimi gadałam...

W dzieciństwie wyczytałam w jakiejś książce, że rodziny królewskie i ich potomkowie mają błękitną krew. Potraktowałam to dosłownie i patrząc na błękitne linie na nadgarstku, cieszyłam się, że jestem potomkiem jakiegoś króla. Nie przyszło mi do głowy, że widziałam żyły, a nie ich zawartość. Dopiero tata mnie uświadomił.

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Zawsze kiedy zostawałem u babci na noc, ona straszyła mnie, żebym w nocy nie wychodził sam z łóżka, bo porwie mnie bobo. Bałem się jak diabli, z pokoju był widoczny przedpokój, a tam co noc świeciła para czerwonych oczu. Dopiero po jakimś czasie zakapowałem, że to świeci się czerwona dioda przy kontakcie.

Jak byłem mały, to myślałem, że książka p.t.: "Łysek z pokładu Idy" jest książką o kosmonautach lub kosmitach.

Poza tym, mieliśmy w domu radiolę "Sudety" (tj. radio i gramofon w jednym). Po włączeniu "panel" do strojenia radia był podświetlony. Myślałem, że jak gra muzyka, to w środku tańczą w parach malutkie ludziki. Często tam zaglądałem (podnosząc klapę gramofonu), ale stwierdziłem, że pewnie się chowają.

Kiedy byłam mała, to moją ulubioną piosenką była piosenka "There's no limits". Ja jednak skutecznie przekręcałam tytuł na "Les moł li li".

Jak byłam mała i po dobranocce zaczynał się dziennik, myślałam, że Pani lub Pan z telewizora mnie widzi i choć nie chciałam oglądać wiadomości, oglądałam je do końca (siedząc wyprostowana jak struna), bo bałam się wyłączyć telewizor ze względu na tych poważnych ludzi.

Mieszkałam w górniczym miasteczku, gdzie się zdarzały tąpnięcia na kopalniach. Kuzynostwu wmawiałam, że to duchy... Wierzyli, a ja zawsze potrafiłam te wstrząsy "przewidzieć". Zwykle po jednym były kolejne w przeciągu kilku dni - ot i cała filozofia...

Jak byłam mała, to nie mówiłam "lektura", tylko "elektura" i jeszcze próbowałam wmówić mamie, że mam rację, bo nauczycielka tak mówi.

Gdy byłem mały, przy parafii odbywała się loteria fantowa. Szczęście uśmiechnęło się do mnie chyba za 3 podejściem i wylosowałem młodego koguta, którego nazwałem Dziubdziuś. Rodzice byli trochę mniej zachwyceni niż ja i po pierwszej kupie na dywanie kogut wyprowadził się z mieszkania w bloku do garażu, a później na wieś do babci. Dziubdziuś rósł szybko, a ja odwiedzałem go każdej niedzieli. Pewnego razu jednak zniknął. Mama powiedziała, że Dziubdziuś został porwany przez lisa. Mimo, że byłem jeszcze mały, przyrzekłem jakoś się zemścić na tym lisie. Tymczasem na obiad był pyszny rosół...

Gdy moja mama była mała, myślała, że samoloty robią chmury.

Jak byłam mała, strasznie bałam się Davida Bowiego, szczególnie jego twarzy. Uciekałam jak tylko puszczali jego teledyski w telewizji. Teraz lubię jego muzykę, ale początek klipu "Life On Mars?" może niejednego wystraszyc...

Byłam przekonana, że ulica Komarowa (obecnie Wołoska) została tak nazwana na cześć komarów. Nie akceptowałam tłumaczeń, że jest to nazwisko.

Jak byłem mały, to myślałem, że w piosence "Powiedz stary gdzieś ty był" Czerwonych Gitar, a dkoładniej w zwrotce:

"Powiedz, stary, gdzieś ty był? Ileś soli zjadł?

Może urwał ci się film u podnóża Tatr?

Coś przed nami ukryć chcesz, lecz nie zwiedziesz nas!

Powiedz! Już najwyższy czas!"

...człowiek, zwany dalej starym, specjalnie porwał film z aparatu, żeby coś ukryć przed kolegami.

...seks uprawia się tylko raz w życiu - w noc poślubną i do tego przez całą noc, aż do rana. Miesiączka też pojawia się tylko raz. Nazwa jakoś mnie nie zastanowiła.

Jak byłam mała, to myślalam, że jak człowiek dorasta, to zmienia płeć, to znaczy, że dziewczynki stają się mężczyznami, a chłopcy kobietami. Wszystkim zmieniają się wspomnienia, więc o tym nie pamiętamy (ja oczywiście chciałam to zapamiętać), no i najważniejsze w mojej rozkminie to to, że również na zdjęciach za sprawą cudownej siły zmieniamy się z dziewczynek w małych chłopców i na odwrót.

Genialne to było.

Myślałam, że kolor czerwony na mapie pokazuje, gdzie są góry i lasy, a jego jaśniejsze odcienie, że nie ma gór, a lasów jest tym mniej im mniej intensywny kolor. Z kolei tam, gdzie na mapie było zielone lasów nie było w ogóle tylko co najwyżej wielka płaska łąka.

Myślałam też, że pierwszą stolicą Polski było Orłowo (od tego orła, co go Lech, Czech i Rus znaleźli).

Jak byłam mała, myślałam (dzięki reklamom), że Red Bull naprawdę dodaje skrzydeł. Pewnego dnia poprosiłam tatę, aby kupił mi puszkę Red Bulla. Byłam bardzo rozczarowana, gdy po godzinie skakania po całym domu nie umiałam jeszcze latać.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś jest praworęczny, to jest prawosławny, a jak leworęczny to lewosławny.

Jak byłam mała, to myślałam ,że

bieg 1 to jazda bardzo wolno

bieg 2 to jazda wolno

bieg 3 to jazda ze średnią prędkością

bieg 4 szybka jazda

bieg 5 bardzo szybka jazda

a "R" to RAKIETA.

Mój brat myślał, że czarny rynek to takie miejsce z obskurnymi budami i czarnymi dachami, gdzie się sprzedaje kradzione rzeczy.

Jak byłam mała, myślałam, że mówi się "daje siwe znaki", a nie "daje się we znaki". Jakie było moje zdziwienie, gdy kilka lat temu przeczytałam "daje się we znaki" w jakiejś książce.

Jak byłam mała, to myślałam, że dorośli wszystko wiedzą. Dosłownie. A to dlatego, że jak zadawałam jakieś pytanie rodzicom, to zawsze znali odpowiedź. Dopiero później, jak troszkę podrosłam, zaczęłam zadawać trudniejsze pytania, okazało się, że wcale tacy mądrzy nie są.

Jak byłem mały, to myślałem, że głównym bohaterem meczu jest sędzia.

Mój wujek przekonał mnie, że gdy się urodził, miał od razu 31 lat... Wierzyłam w to do 8 roku życia.

Gdy byłem mały, myślałem, że jak grają mecz piłki nożnej w telewizji, to oni nie zmieniają się połowami, tylko kamerzysta przechodzi na drugą stronę.

Jak byłam mała, myślałam, że czosnek to mąż cebuli.

Jak byłam mała, myślałam, że dawno temu ludzie nie mieli pępków, bo nie umieli związać pępowiny i chodzili z dziurą na brzuchu, przez którą widać było wnętrzności.

To było jakoś po denominacji złotego, miałam jeszcze w skarbonce takie stare, już nieważne pieniądze. Kiedyś chciałam się wybrać z nimi do sklepu, ale mój kochany braciszek wybił mi to skutecznie z glowy. Powiedział mi, że pani w sklepie jak tylko zobaczy, że mam takie pieniądze, wyrzuci mnie z tego sklepu i zbije. Byłam o tym święcie przekonana, nawet bałam się wyjść z nimi z domu. Taka mala schiza.

Na naszym podwórku panowało przekonanie, że jak ktoś robi specjalnie zeza i klepnie się go wtedy w kark, to tak mu zostanie.

Mama mi wmówiła, że kiedy połknę gumę, to przyklei mi się do wlotu do brzucha i nie będę mógł nic jeść i umrę w końcu z głodu. Pamiętam, że jak pierwszy raz przez pomyłkę połknąłem ją, to się strasznie przeraziłem i czekałem jakiś czas, czy coś się stanie, a kiedy potem coś zjadłem, to na szczęście okazało się, że nie mam zatkanego brzucha.

Jak byłam mała, pani w szkole mówiła o takich rzeczach jak łechtaczka i pochwa. Pamiętam, że baaardzo długo szukałam ich martwiąc się, że mogę ich nie mieć. W końcu siostra pokazała mi rysunek schematyczny żeńskich narządów płciowych, wyciągnęła go z szafy z ubraniami. Pobiegłam do łazienki by sprawdzić - wszystko było ok.

Myślałam, że Dostojewski napisał "Zbrodnię Ikara".

Gdy byłam mała, zastanawiałam się w jaki sposób rodzą się dzieci. Sądziłam, iż w brzuchu matki tworzy się dziura z której wieje zimny wiatr i wtedy wyskakuje z niej maluch.

Kiedyś skaleczyłem się, a zaraz później jadłem ciastka, strasznie krusząc. Później zawsze kiedy coś mnie bolało i ktoś o to zapytał, mówiłem, że okruszki ciastka dostały mi się do krwi, pływają tam, a jak gdzieś się zablokują, to wtedy boli.

Jak byłam mała, ciocia mi powiedziała, że z brudnych jajek wykluwają się koguty, a z czystych kury.

Ja jej oczywiście uwierzyłam, po czym wybrałam sobie kilka "kur" i "kogutów" i postanowiłam je "powysiadywać" w doniczce na parapecie.

Kiedyś spytałem mamy co to jest "sex". Ona się zaczerwieniła i po chwili powiedziała, że to taki sport dla dorosłych. Bardzo długo myślałem, że tak właśnie jest.

Mieszkam na ulicy Wielkopolskiej, a ulica sąsiednia to Małopolska. Jak byłem mały, myślałem, że tam mieszkają mali ludzie, a na Wielkopolskiej wielcy...

...kiedyś świat wyglądał tak jak na starych filmach.. czyli czarno-biało :P że nie było kolorów tylko odcienie szarości ;]

Nawiązujac do jednej z wypowiedzi dotyczacej bajek Hanny i Barbery, ja zawsze myślałam, że to jest jedna babka, po prostu Hanna Barbera. I jeszcze do tego myślałam, że jest Polką, bo przecież Hanna.

Myślałem ,że moje spodnie same się piorą.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy wyciągne korek z wanny będąc w niej, to mnie wciągnie.

Jak byłem mały, myślałem, że kał (kupa), zanim go wydalimy, gromadzi się w pośladkach!

Jak byłam mała, myślałam, że podpaski to takie pieluchy - tyle że dla dorosłych kobiet, co długo pracują i nie mają czasu iść do toalety. Jakież było moje zdziwienie, kiedy podebrałam mamie jedną i wypróbowałam skuteczność - wszystko zaczęło wyciekać bokami!

Jak byłam mała, skrobałam łyżką lodówkę, ponieważ nie wiedziałam jak się do niej dostać. Myślałam, że jak zrobię w niej dziurę, to wszystkim będzie łatwiej z niej korzystać.

...był taki czas, że panicznie bałam się wojny. Mieszkaliśmy na wschodzie Polski. Pewnego dnia po głębszej dumce podeszłam do mamy i zapytałam: "mamo, jak u nas bedzie wojna, to gdzie uciekniemy??? Pojedziemy do mojej chrzestnej, do Wrocławia, prawda?"...

Jak byłem mały, to słuchając piosenki z czołówki serialu "Zmiennicy", byłem przekonany, że w refrenie śpiewają "terpentyną i po oczach".

Jak byłam mała, to myślałam że podpaski to coś w rodzaju zabawki dla dorosłych. I zawsze, gdy widziałam je wśród zakupów, krzyczałam "A gdzie ten niebieski płyn do nalewania, gdzie???"

Jak byłam mała, rozmawiałam z koleżanką przy dorosłych w wymyślonym języku i byłam przekonana, że wszyscy myślą, że jestem z innego kraju.

Słyszałem prośby, by "nie przykrywać słoika wieczkiem" - a ja rozumiałem "wietrzkiem" - i w ten sposób stworzyłem słowo, którego znaczenie wydawało mi się logiczne. Ów "wietrzek" to było bowiem nic innego jak wieczko z dziurkami, by wnętrze słoja się wietrzyło (słoja, w którym mieszkał chomik).

Jak byłam mała, myślałam, że jak posadzę pupę na sedesie, to wpadnę w tą dziurę z wodą i nikt mnie nie wyciągnie.

W refrenie piosenki ze "Złotopolskich" słyszałam "Bo ja dzisiaj znajdę perukę ci (...) twoim nowym nosem, twoim nowym nosem być" - zastanawiałam się co to ma wspólnego z serialem.

Jak byłam mała, to myślałam, że za ogródkiem mojego przedszkola jest wielki, piękny las, z rzeką, łąkami i pagórkami. I taki też obraz zapisał się o dziwo do dziś w mojej pamięci.

Tylko że przedszkole to znajdowało się w samym centrum Krakowa, nieopodal Wawelu.

Przy "Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, OBDARZ NAS POKOJEM"

myślałam, że wszyscy modlimy się o własne pokoje - zawsze dzieliłam to lokum z siostrą, stąd to traumatyczne rozumowanie.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzą się przez odbyt. Nie miałam pojęcia, że jest coś takiego jak pochwa. Bardzo nie chciałam, żeby przypadkiem urodzić okupkane dziecko.

Gdy śniły mi się straszne rzeczy, budziłam się i podchodziłam do łóżka rodziców, i mówiłam: "czołgi" (najgorszy ze snów - czarno-biały, z naciskiem na wojenny) i rodzice wpuszczali mnie na chwilę do siebie, po czym wracałam do swojego łóżka.

Niestety, kiedyś przyśniła mi się Baba-Jaga, która myła szybę w drzwiach mojego pokoju, czym zamknęła mi drogę mojej ucieczki do łóżka rodziców (myślałam, że to dzieje się na jawie).

Przykryłam się kołdrą, i płakałam cicho, żeby mnie nie usłyszała. Tak straszne, że do dziś to pamiętam.

Jak byłem mały, myślałem że samoloty latając produkują chmury (to przez wstęgę pozostawianą na niebie).

Myślałam, że Potwór z Loch Ness mieszka w kanałach i zawsze jak robiłam siku, bałam się, że mnie ugryzie w tyłek.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy rano kogut zapieje, to trzeba będzie od razu szybko wstać, bo kogut będzię dziobał w głowy tych, którzy nie wstali... Nigdy nie doczekałam sie tego dnia.

Mieszkam na ulicy Mieszka I i gdy miałem ze 4 latka, myślałem, że właśnie tam mieszkał dawno temu nasz książę, o dziwo, akurat w moim bloku.

Między mną a moim bratem jest 7 lat różnicy, więc jak ja miałam swoje 9 latek, on kończył 17 i dostał na urodziny od kolegów prezerwatywę schowaną w takiej jakby bombie. Zapytałam rodziców co to jest, bo brat nie chciał mi powiedzieć. Mówili, że to korek i jak jakaś dziewczyna do niego przyjdzie, to on musi otworzyć tą 'bombę' i wsadzić ten korek do buzi, żeby się z nią nie całował.

Jak byłam mała(3-4 lata) nie wiedziałam jak się robi dzieci. Poszłam do starszego brata i on mi wytłumaczył że:

- Dziewczynka musi: bardzo polubić chłopca, całować się z nim czyli dotykać ustami, dotykać w "wyjątkowe miejsca". Potem idą do łóżka, chłopiec kładzie dziewczynkę na łóżku, daje jej magiczną tabletkę o jej ulubionym smaku i się ciągle całują. No i na końcu dziewczynce rośnie brzuszek, jadą do szpitala, rozcinają jej pępek i wyciągają dziecko.

Jak miałam 7 lat, strasznie się rozczarowałam, że nie ma tych magicznych tabletek. Strasznie chciałam ich spróbować...

Gdy byłam mała, nie mogłam zrozumieć, jak można nie umieć polskiego - wydawało mi się, że to taki prosty język i niemożliwe jest go nie znać...

Jak byłam mała, to myślałam, że moja mama ma na imię Mama, a tata - Tata.

Jak byłam mała, strasznie się denerwowałam tym, że dzieci są takie małe. Uważałam to za swoistą dyskryminację: nikt nie brał nas na poważnie, nie zwracali na nas uwagi, a w kościele jak się klęczało, nie było nic widać znad ławki. Wkurzało mnie to strasznie i postanowiłam, że będę duża. Jeszcze w podstawówce tak bardzo przerosłam rówieśników, że nie wpuszczano mnie na niektóre zjeżdżalnie i place zabaw dla małych dzieci, bo myśleli, że jestem nastolatką. Do dziś uważam, że nasze myśli mają dużą moc sprawczą.

Przez mojego wujka, który zawsze był pomocny w edukowaniu mnie i mojego brata, myśleliśmy, że istnieją takie stworzenia jak 'Dziabąg' oraz 'Dziabąg na kółkach'.

Kiedyś, żeby nam udowodnić ich istnienie, dorysował je w jakiejś kolorowance (wyglądały jak kłębki z nogami / kółkami)

Jak byłem mały, to myślałem, że mój kolega z podwórka Wawrzyniec (Wawrzek) nie ma imienia tylko 2 nazwiska.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy trzeba zapłacić np. 5 złotych, to te monety muszą być złote, a nie srebrne.

Kiedy mój ojciec założył sobie internet, miałem jakieś 10, 11 lat. Była to dla nas duża nowość. Gdy po raz pierwszy go uruchamialiśmy i słychać było różne dziwne głosy, trzaski, szumy itd, to ja mówiłem w stronę głośnika: "halo? chcemy się połączyc z internetem! halo!". Najzabawniejsze jest to, że tata robił to razem ze mną myśląc, że to pomoże...

Kiedy byłem mały, to myślałem, że grawitacja jest nieodłącznie powiązana z tlenem, bo kiedy nurkowałem, to tam nigdy nie było powietrza i jednocześnie działała na mnie siła wyporu. Uważałem, że po prostu powietrze jest takie ciężkie, że przygniata nas do ziemi, a jednocześnie możemy nim oddychać. Wrażenie to podsycało jeszcze ciągłe mówienie w pogodzie o ciśnieniu powietrza...

...rodziny w serialach to rodziny w rzeczywistości.

Sądziłam, że Wisła to nazwa ogólna dla wszystkich rzek, przypisywałam tej nazwie takie znaczenie, jakie ma "rzeka".

Jak byłem mały, to myślałem, że 55 groszy składa się z dwóch pięciogroszówek...

Długo, długo zastanawiałam się, dlaczego takiej ładnej dziewczynie z bajki dali na imię Ibestia. Zawsze myślałam, że ten tytuł to "Piękna Ibestia", a nie "Piękna i bestia".

Śpiewałem dziarsko swego czasu w kościele podczas pieśni "jak ten chleb, co złączył złote ziarna... jak ten kielich łączy kropel wiele, tak nas Chryste w swoim złączko ściele". Wiele razy zastanawiałem się co to za złączko i dlaczego ściele, ale jakoś nie mogłem znaleźć sensownego wytłumaczenia...

Dawno temu dostałem podkolanówki. Rodzice zgodnie okrzyknęli, że teraz będę piłkarz. Przez resztę dnia chodziłem i pytałem co ja będę pił. Nie doczekawszy się odpowiedzi (nikt nie wiedział o co mi chodzi) zacząłem sie rozpytywać co znaczy karz.

Jak byłam mała i śpiewałam kolędy, to myślałam że zamiast "porodziła syna" to było "poroniła syna",

zamiast "Chrystus się rodzi", to "chytrus się rodzi", "Maryja dzieciątko piastuje" to "Maryja dzieciątko pastuje", "Józef święty" to "Józek stary".

Jak byłem mały to myślałem, że gdy umrę to zostanę Bogiem.

Jak byłem mały, myślałem, że seks jest strasznie niehigieniczny, skoro mężczyzna wchodzi w kobietę, żeby się w środku zsikać.

Gdy byłam mała, usłyszałam jak spiker w radio mówił: 'A teraz zaśpiewa dla nas Beata Kozidrak i zespół Bajm'. Nie mogłam później rozkminić jak sławni i bogaci mają czas na życie prywatne i występy, bo myślałam, że biegają od radia do radia i śpiewają na żywo...

Myślałem, że zakonnice są żonami księży.

Jak byłam mała, to myślałam, że podczas nagrywania filmu 'Quo Vadis', aktorzy, którzy grali tych ludzi pożeranych przez lwy, naprawdę umierali. Byłam przekonana, że te osoby nie chciały już żyć, dlatego zgłosiły się do filmu i na serio były zjadane podczas nagrywania.

Jak byłem mały, to myślałem, że życie to sen.

Jak byłam mała, to myślałam, żę dziewczynki rodzą dziewczynki, a chłopcy chłopców.

Kiedyś słowo 'rozmienić' myliło mi się z 'zamienić', toteż kiedy wychowawczyni w podstawówce poprosiła mnie, bym zeszła do sklepiku ROZMIENIĆ jej 5 zł, żeby było 1,20 zł, to przez 10 min. kłóciłam się ze sklepikarką, że chcę tylko za to 1,20 zł, a resztę pieniędzy ma sobie zostawić. Sklepikarka zdziwiona kazała mi się cofnąć do klasy i wrócić z wychowawczynią... Wtedy obie powoli mi wszystko wyjaśniły.

Jak byłam mała, to myślałam, że ludzie w kościele śpiewają "stańmy wszyscy jednym kołem i uderzmy przednim czołem" i się zastanawiałam gdzie może być tylne. Byłam całkiem duża jak się dowiedziałam, że to jest "przed Nim czołem".

Gdy byłam mała, myślałam, że gdy ugryzie mnie pies, to się w niego zamienię.

Gdy nie mogłam zasnąć, patrzyłam przez okno i liczyłam wszystkie okna, w których paliło się światło.

Czasem sporo gasło w międzyczasie, więc zaczynałam od początku i tak w kółko, aż w końcu byłam zmęczona i wracałam do łóżka. Myślę, że to był mój sposób na "liczenie baranów".

Kiedy byłam mała, wydawało mi się, że słownik polsko-niemiecki i niemiecko-polski to to samo.

...Jeżeli nie wierzę w Boga, to po śmierci rozpadnę się i zniknę, i nic więcej po mnie nie zostanie, więc modliłem się ze strachu.

Jak byłam mała, myślałam, że prezerwatywę zakłada się na jądra.

Do 15 roku życia myślałem, że książka "Zbrodnia i kara" to "Zbrodnia Ikara" i nie potrafiłem dociec o czym może ona być.

Jak byłam mała, to myślałam, że będę księżniczką mieszkająca w zamku i pewnego dnia odnajdzie mnie przystojny książę. Niestety, do dziś na niego czekam...

W przedszkolu myślałem, że tylko ja na całym świecie mam na imię Łukasz.

Jak byłam mała, to myślałam, że kożuch na mleku jest dla dzieci trujący. Wkręcił mi to mój chrzestny, który uwielbiał kożuchy i zawsze mu je z wdzięcznością oddawałam, że nie będę otruta.

Moi rodzice spali na rozkładanej kanapie, więc kiedy się ją robiło, to pod nią była taka czarna szpara. Po obejrzeniu 'Critersów' bałam się tam patrzeć i stanąć blisko niej, bo mi się wydawało, że za chwilę małe krwiożercze bestie wyskoczą na mnie i mnie zagryzą.

Mając 3-4 lata myślałam, że historia o Jezusie to bajka - zawsze mówiłam do mamy "opowiedz mi na dobranoc bajkę o Panu Jezusie". Gdy matka mi wyjawiła prawdę, byłam w szoku.

Myślałem, że w każdym słowie musi być litera "a".

Kiedyś popularne były komiksy dotyczące epizodów z historii Polski, z napisami w kilku językach zamieszczonymi w "dymkach". W którymś z nich odbywała się jakowaś narada i wszyscy głośno zastanawiali się nad sposobem na osiągnięcie jakiegoś celu (nie pamiętam już o co chodziło). Pod zbiorczym dymkiem z tekstem "Ale jak?!" pisało "Aber wie?!". Nie wiedziałem, że to po niemiecku i nie mogłem zrozumieć dlaczego bohaterowie nie zapytają się tego Abera, skoro on może wiedzieć.

Jak byłam mała, to myślałam, że kolęda "Bóg się rodzi" zaczyna się od słów "Bóg się rodzi, monstrum chleje...".

Kiedyś myślałem, że ludzie pochylają głowy w kościele, by szukać pieniędzy na podłodze.

Jak byłem mały, to myślałem, że złodziej jest ubrany na czarno i jak chce coś ukraść, to wpada do mieszkania, bandażuje lokatorów od stóp do głów jak mumie i dopiero wtedy wynosi jakieś rzeczy.

Jak byłem mały, to byłem przekonany (i przerażony) faktem, że szynkę robi się z psich języków. No bo podobnie wygląda - jak wąski plasterek szynki.

Zawsze myślałam, że gdy lektor mówił na koniec filmu "wersja polska", to myślałam, że mówi "wersjapolska" i że to jest jakieś pożegnanie.

Jak byłam mała, myślałam, że w McDonaldzie można kupić tylko zestaw Happy Meal z zabawką, bo wtedy rodzice kupowali mi jedynie ten zestaw.

Ja przez całe dzieciństwo myślałem, że we fragmencie kolędy "Aniołowie się radują, pod niebiosa wyśpiewują - Gloria, Gloria, Gloria in excelsis deo" jest "Ile Serc Izde..ee..bką" (i tak śpiewałem).

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chłopcy robią siku na stojąco, to kupę też robią stojąc. Byłam ciekawa jak im to się udaje.

Myślałam, że istnieją imiona dla dzieci i dla dorosłych. Dla dzieci to np. "Marcin, Mateusz, Michał" czy może "Ania, Marta, Kasia", jak miały na imię wszystkie dzieciaki w przedszkolu. Dla dorosłych to np. "Adam, Kazimierz, Zygmunt, Janina, Krystyna". Wierzyłam, też że są imiona uniwersalne i te należały do moich rodziców. I bardzo się zdziwiłam, kiedy do przedszkola przyszedł chłopiec o imieniu "Adam".

Mój kolega usłyszał kiedyś od swojego brata, że jak będzie jadł pestki dyni, a później przełknie ślinę, to podleje te pestki wodą i w brzuchu urośnie mu drzewo. Biedak dowiedział się o tym po zjedzeniu miski pestek, więc żeby nie podlewać ich śliną, przez pół dnia pluł zamiast ślinę przełykać.

Jak byłam mała, bałam się chodzić do toalety, ponieważ po obejrzeniu jakiegoś filmu, myślałam, że w rurach grasuje wielki wąż albo krokodyl i gdy usiądę na sedesie, to mnie wciągnie i zje.

Jak byłam mała, to myślałam, że ksiądz i zakonnica to małżeństwo.

Jak byłam mała to myślałam, że w kibelku w fugach mieszkają tzw. "dziady". Zawsze mama się dziwiła czemu ja tak długo siedzę w toalecie i z kim ja gadam. Pewnego dnia jak usiadłam na kibelek, to wzięłam śrubokręt i zaczęłam te fugi wybijać tym śrubokrętem, żeby "dziady" miały więcej miejsca, miały jak oddychać i mogły do mnie wyjść.

Jak byłam mała, myślałam, że po zjedzeniu kilku źdźbeł trawy, wyrośnie mi w brzuchu boisko.

Jak byłem mały, myślałem, że wrona i wróbel to rodzina. Znaczy wróbel to dziecko wrony. A skąd się to wzięło? W lecie chodzimy na truskawki, a tam są strachy na wróble. A że żadne wróble, tylko wrony leciały na pole po truskawki, to dalej to tylko moja filozofia.

Myślałem, że skoro Jezus urodził się w Boże Narodzenie i w Wielkanoc już był dorosły, to znaczy, że bardzo szybko dorósł.

Jak byłam mała, to myślałam, że w piosence Lady Punk (Mała Lady Punk) wokalista śpiewa "we włosach kaczorki" zamiast "we włosach paciorki".

...że twardość męskiego organu powoduje znajdująca się tam kość.

Będąc kilkuletnią sepleniącą dziewczynką, byłam święcie przekonana, że na pana, który roznosi listy, mówi się "biustonosz", a na stanik - "listonosz" (no, przecież podobne z brzmienia, prawda?) Także gdy pukał do naszych drzwi listonosz, krzyczałam do rodzinki: "Tato! Mamo! Biustonos psysedł!"

I do tego na kapustę mówiłam "pakusta", a na kapelusz "pakelus".