Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłem mały, nie mogłem się doczekać aż dorosnę, bo sądziłem, że wszyscy dorośli są taaacy mądrzy i wiedzą zawsze co zrobić. A kiedy zrozumiałem, że jest wielu dorosłych głupszych niż ja, zrobiło mi się bardzo smutno i nie chciałem już być dorosły... ale było za późno.

Kolega na podwórku tłumaczył nam, że pasztet robi się ze zmielonego papieru toaletowego, a kaszankę robią takie staruszki, które wypluwają do niej swoje zęby i to jest to białe w kaszance.

Byłam przekonana, że jeżeli zjem jednocześnie cukier i sól, to w nocy będę musiała zwymiotować.

Zawsze myślałem, że smog to taki wielki, straszny, ziejący ogniem smok, który zjawiał się nad miastem i zabijał wszystkich ludzi za karę, że za bardzo naśmiecili.

Jak miałam może z 5 lat, zapytałam brata co to znaczy "pedał". Dyplomatycznie wyjaśnił, że to taki mężczyzna, który nie uznaje kobiet. Któregoś dnia jedziemy z rodzicami samochodem, nagle tata wściekły na jakąś kobietę za kierownicą krzyczy: "Co robisz, człowieku?! Aha, to nie człowiek, to baba!". A ja na to z całą powagą: "Tato, ty jesteś pedałem". Trochę ich zatkało.

Jak byłem mały, to myślałem, że burdel to maszyny drogowe.

Jak byłam mała, to myślałam że deszcz to siuśki aniołków i świętych z nieba. Dlatego zawsze gdy padał deszcz i wracałam do domu, to dokładnie się myłam...

Moja 8-letnia siostra była przekonana, że dzieci znajduje się w kapuście. Któregoś dnia wróciła ze szkoły zapłakana. Więc pytam ją co się stało. A ona na to, że juz wie, że rodzice kłamali, że ona nie jest z kapusty, tylko powstała "PODCZAS ZALEŻNOŚCI BARA BARA MIĘDZY MAMĄ I TATĄ". No więc tłumaczę jej jak to jest i pytam: "a czemu ty płaczesz?". "Bo jak sobie pomyślę, że mama z tatą to robili, to już wiem, że nigdy się do mamy nie przytulę!!!". Ale miałam ubaw.

Jak byłem mały to wierzyłem w Św. Mikołaja, ale nigdy nie pamiętałem kiedy to jest i oczywiście rodzice mi o tym przypominali. Mówili mi, że to dzisiaj zbiera Mikołaj listy od dzieci i wtedy pisałem list (niestety żaden do tej pory się nie zachował). Potem mówili mi, że to dzisiaj przychodzi i kazali mi iść wcześnie spać. Oczywiście zastanawiałem się jak on to robi, ponieważ mieszkaliśmy w bloku. Rodzice wkręcali mi, że św. Mikołaj ma klucze do wszystkich drzwi. Bardzo mnie to dziwiło, bo tylko u mnie były 3 zamki, a inni koledzy w klatce mieli co najmniej 2. Przez to że mieszkam na 7 piętrze, miałem dosyć spore wyobrażenie ile kluczy musi mieć Mikołaj. Stąd też widzicie jak bardzo intrygowała mnie ta postać, której nigdy nie widziałem. Dlatego zawsze zastawiałem na niego pułapki w późniejszym okresie - inspirowany Kevinem samym w domu. Pułapki były naprawdę sprytnie przemyślane. Niestety nigdy nie udało mi się przyłapać mojego tatusia. Później jak się dowiedziałem całej prawdy o Św. Mikołaju (nie pamietam już w jaki sposób), zastanawiałem się jak mój tatuś sobie z tym wszystkim poradził, bo nawet gdy wiedział, to niektóre były nie do ominięcia. No cóż, widocznie wtedy miałem mocny sen po wrażeniach budowlanych i Mikołaj wpadał do mnie we śnie.

Jak byłem mały, to myślałem, że prezerwatywa, żeby zapobiegać rodzeniu się dzieci, musi być jakimś bardzo zaawansowanym cudem techniki i że to jakieś urządzenie elektroniczne wielkości pięści, pełne kabelków, diodek i przycisków. Widok powieszonej na kranie w łazience szkolnej był dla mnie szokiem.

Jak byłam mała, to myślałam, że dwa razy dwa równa się zero.

Jak byłem mały, to myślałem, że "kilka" to zawsze jest trzy.

Jak byłam mała, rodzice nieraz mówili coś o trawieniu albo mieleniu, więc ja myślałam, że mamy w brzuchu taki młynek, który mieli nam jedzenie.

Jak byłam mała, byłam pewna, że niezależnie od tego, w którym miejscu na Ziemi jesteś, jeżeli zaczniesz kopać w Ziemi, to wkrótce dokopiesz się do Chin. Takie wyobrażenie wzięło się z pewnego teledysku, w którym to dziewczynka przez otwór w Ziemi rozmawiała z Chińczykiem.

Jak byłem mały (właściwie nie do końca, bo dlugo mi się to śniło), to miałem we śnie wizję, której do tej pory nie jestem w stanie do końca zrozumieć i wytłumaczyć. Była to wizja końca świata, który następował kiedy myliłem się w liczeniu czegoś... Nagle nastawała ogromna cisza, ciemność i przychodził koniec... Bardzo się tego bałem i pamiętam, że pewnego dnia śniło mi się to na jawie i nie byłem w stanie nic wymówić, a kiedy moja mama zapytała mnie co mi się śniło, wykonałem tylko taki gest: rozchyliłem szeroko ręce, aby pokazać ogrom czegoś - sam nie wiem czego... Nie wiem sam jakie jest przesłanie tych słów, ale mam 19 lat i jakiś tydzień temu znów miałem ten sen...

Myślałam, że aby był program, to ludzie muszą wejść do telewizora. Zastanawiało mnie tylko którędy wchodzą, bo ich nie widziałam nigdy w swoim pokoju, i jak to robią, że są w telewiziorze i u mnie i u cioci, i to na dodatek o tej samej porze!

Jak byłem mały, myślałem że świat był kiedyś czarno-biały. W każdym razie kiedy oglądałem jakieś stare, czarno-białe kroniki czy filmy, nijak nie potrafiłem sobie wyobrazić tego samego w kolorze.

Nigdy nie sądziłam, że Kevin sam w domu, kiedy w łazience po nałożeniu płynu po goleniu krzyczy, to krzyczy dlatego, że go szczypie. Zawsze myślałam, że w tamtym momencie zrozumiał swoją beznadziejną sytuację.

Jak byłem mały, to myślałem, że Franek Kimono jest drugim największym fighterem świata po Bruce Lee. Za granicą strasznie się dziwiłem, że nikt o nim nie słyszał, więc z wielkim przekonaniem tłumaczyłem wszystkim, że w Polsce jest taki wielki mistrz karate. Na podwórku byłem jedynym chłopakiem, który nie chciał być Brucem Lee tylko Frankiem Kimono.

Dziś już jestem duży i wiem, że przed Frankiem jest jeszcze Chuck Norris...

Chodząc do Kościoła zawsze byłem święcie przekonany, że jak ksiądz mówi 'idźcie w pokoju Chrystusa' na końcu mszy, to chodzi mu o to, żeby wychodzić przez taki przedsionek z boku Kościoła, bo tam właśnie był pokój Chrystusa.

... myslałam, że ludzie co są w telewizorze mnie widzą, więc pokazywałam im język.

Jak jechaliśmy samochodem i był korek to moja babcia mówiła, że się worek wysypał więc zawsze patrzyłam na drogę gdzie się ten orek wysypał.

Jak byłem mały, to wierzyłem, że SLD to kraj i prowadzi wojnę z LPR.

Na naszym podwórku panowało przekonanie, że jak ktoś robi specjalnie zeza i klepnie się go wtedy w kark, to tak mu zostanie.

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Byłam pewna, że Cher to mężczyzna przebrany za kobietę i nie wierzyłam w zaprzeczenia dorosłych. Przecież widziałam na własne oczy...

Jak byłam mała, to myślałam, że ekspedientka w sklepie zawsze musi ci wydać resztę. Skompromitowałam się przed koleżankami z podwórka jak im o tym powiedziałam.

Jak byłam mała, a tata mówił, że ktoś idzie do więzienia na dożywocie, myślałam, że idzie na 100 lat.

Kiedyś starsza kuzynka wmówiła mi i innym dzieciakom, że nie wolno pić mleka prosto od krowy (a byliśmy na wsi), bo żyją w nim kleszcze, które przysysają się do żołądka. Od tamtego czasu mam traumę związaną z mlekiem i do dzisiaj nie umiem się przełamać, żeby pić świeże mleko.

Kiedy byłam mała, bałam się stanąć na klapie od kanalizacji. Dlaczego? Myślałam, że nagle zacznie się opuszczać w dół jak winda, i już nigdy nie wyjdę na powierzchnię.

Jak byłem mały i gdzieś jechałem z rodzicami samochodem, to byłem przekonany, że jedziemy w kółko, a tylko jacyś ludzie przed nami co chwila ustawiają nowe dekoracje, żeby był inny widok.

Kiedyś myślałam, że Lenin nie jest postacia historyczną, tylko jakimś zwierzęciem, podobnym do leniwca.

Jak byłem mały (3-4 lata) mama myła mi ręce mydłem. Zastanawiałem się dlaczego nie mogę zrobić tego sam... Z tego wywnioskowałem, że to na pewno nie jest takie proste. Gdy poszedłem do przedszkola i zobaczyłem jak dzieciaki myją ręce, byłem wielce zdziwiony i z naturalnym niedowierzaniem pytałem jak posiedli tę skomplikowaną umiejętność. Wzięło się to stąd, że jak byłem mały, myślałem , że mycie rąk jest tak skomplikowane (skoro robili to za mnie dorośli) i że wynika z wieloletniej ...długo rozwijanej kombinacji ruchów, wynikających niczym ze wzoru. Taka tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie. Trochę się zdziwiłem jak się okazało, że cała procedura, ruchy, wzory, tak naprawdę nie istnieją. Wystarczy pomaziać ręce mydłem i spłukać.

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

Bałam się, że w nocy jak zostawię uchylone drzwi od pokoju to przyjdzie do mnie pies Baskerville'ów - moje łóżko wychodziło akurat na drzwi, a pod nimi była szpara, przez którą sączyła się wąska smuga światła. Wyobrażałam sobie, że jeśli ich nie zamknę, to taki wielki fosforyzujący pies wsunie najpierw wilgotny nos, a potem całe kłębiaste ciało i... właściwie nie byłam pewna, co mógłby mi zrobić.

Kiedy byłam mała, bardzo lubiłam zajmować się roślinami wszelkimi. Kiedyś przeczytałam, że żeby rosnąć zdrowo, potrzebują soli mineralnych. Dlatego raz w tygodniu wsypywałam do każdej doniczki po łyżeczce soli i polewałam wodą mineralną. O dziwo, kwiatki to lubiły.

Kiedy byłam mała, myślałam, że dzieci wychodzą pępkiem.

Myślałem, że w Warszawie trwa wojna, bo cały czas pokazywali ją w telewizji...

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie co mówią w innych językach, mówią np. house, a myślą dom i tylko polski język jest wyjątkowy, bo tam dom mówi się dom itp.

Jak byłem mały, to w jednym z komiksów jako jeden ze sposobów na nudę przeczytałem, że można wziąć znaczek pocztowy o mało urozmaiconej treści (rysunku), a następnie na kartce dorysować jego dalszą część. Z zastrzeżeniem, żeby "nie rysować po znaczkach, gdyż pocztowcy mogą być bardzo źli". Odebrałem to w ten sposób, że wydawało mi się, że nie wolno rysować po znaczkach gdyż wtedy nie będą zdatne do użytku (to akurat prawda), ale jeśli się kupionego znaczka nie użyje, to pocztowcy będą o tym wiedzieli, bo liczą wszystkie znaczki sprzedane i naklejone na listy, pocztówki itp. Wtedy przyjdą do domu i będą bardzo źli i nakrzyczą na mnie. Nie wiem jak pojmowałem istnienie zbieraczy znaczków - a mój dziadek miał bardzo bogaty klaser...

...że ludzie w Chinach i Afryce chodzą na czwokarach, tak żeby mocno przylegać do podłoża, bo przecież Ziemia jest okrągła i gdyby chodzili normalnie, na pewno "spadliby w Kosmos"...

Gdy byłem mały, mama mi powiedziała, że pieniądze mają większą i mniejszą wartość. Potem zawsze jak dostałem jakieś pieniądze, siedziałem i porównywałem, który jest "większy". Logiczne, nie?

Nie rozróżniałem samochodów marki Mitsubishi i Subaru. Myślałem, że jest taki samochód "Mitsubaru".

Kiedyś bałam się chodzić do ubikacji w nocy, bo tuż za plecami było duże lustro i myślałam, że w nim mieszka Krwawa Mary i mnie wciągnie do środka (skutki oglądania horrorów za młodu są naprawdę okropne). Z muszlą była jeszcze inna historia - twierdziłam, że mieszkają w niej gremliny.

Jak byłem mały, to myślałem że Bóg jest ogniem, żarówką i wszystkim innym co świeci, nie rozumiejąc przekazanej w przedszkolu głębokiej myśli - Bóg jest światłością.

Jak byłem mały, to myślałem, że chmury zrobione są z lodów waniliowych. Marzyłem o locie samolotem, wystawieniu głowy przez okno i zajadaniu się tymi lodami...

Kiedy byłem mały, uwielbiałem oglądać reklam i raz leciała reklama Jacobs. Tekst reklamy brzmiał mniej więcej tak:

- Czy czujesz ten zapach ?

A ja pociągnąłem nosem i z tekstem do TV:

- Nie, nic nie czuję.

A propos religii, to przez długi czas śpiewałem "spała na wysokości" zamiast "chwała na wysokości" i nie żeby mi to jakoś bardzo przeskadzało. Jak spała, to spała i tyle.

Jak byłam mała, to myślałam, że w brzuchu urosną mi żaby, jeśli jabłka popiję wodą.

Jak byłem mały, to myślałem, że żeby jeździć samochodem, trzeba obracać kierownicą (ciągle kręcić w koło) i że sprzęgło służy do jeżdżenia w tył.

Gdy byłem mały, myślałem, że łaty na ubraniach działają jak plastry. Mama przyszywała łatę, a rana na spodniach (dziura) goiła się po jakimś czasie.

... w każdym mieście są inne nazwy ulic. Tzn. że np. ulica Zwycięstwa w Gliwicach jest jedyną ulicą Zwycięstwa na całym świecie.

Jak byłam mała i mój tata był kierowcą tira, myślałam, że jeździ w takim żółtym kasku z lampką!

...Maryja jest moją mamą, w końcu Matka, nie?

Przed pierwszą spowiedzią św. cały dzień płakałem, bo tak strasznie żałowałem za grzechy i bałem się, że Bóg mi nie wybaczy. To było straszne.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana że zapłodnienie kobiety przez mężczyznę odbywa się nie inaczej jak tylko przez pępek. Nie mogłam wymyślić żadnej innej "dziurki", przez którą tatuś daje mamusi "nasionka" o których opowiadali dorośli... O, naiwności...

Jak byłam mała, to wierzyłam, że istnieją wróżki i że w nocy zabawki urządzają bale, rozmawiają itp.

Byłam przekonana, że ulica Komarowa (obecnie Wołoska) została tak nazwana na cześć komarów. Nie akceptowałam tłumaczeń, że jest to nazwisko.

jak byłam mała, to byłam pewna, że "Prognoza Pogody" to "Progno Zapogody".

Jak byłem mały, myślałem, że kiedy moi rodzice nalewali wodę do wanny, a w tym czasie wychodzili z łazienki, woda zacznie się wylewać i nas zaleje.

Zawsze gdy oglądałam bajkę 'Kasztaniaki', myślałam, że w początkowej piosence jest 'w dupie mrówek trzódka' i tak też śpiewałam.

Jak byłem mały, to w kościele zawsze mówiłem "Czyli prosimy", zamiast "Ciebie prosimy". Najgorzej, że powiedziałem tak do mikrofonu podczas pierwszej komunii świętej, ku uciesze zebranych. Rodzina śmieje się do dziś...

Długo twierdziłem, że Kuria to miejsce w którym księża hodują kury.

Jak byłam mała, myślałąm, że mleko się gotuje po to, żeby było go więcej...

Myślałem, że jak zjem czarny zalążek nasiona z banana, to się zamienię w małpkę.

Jak byłem mały to... byłem po prostu mały...

Jak byłam mała, to myślałam, że jeśli wypije się za dużo oranżady, to w brzuchu rodzą się żaby. Babcia z dziadkiem tak mi mówili.

Jak byłam mała, to myślałam że gołąbek to faktycznie gołąb zawinięty w kapustę...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak mama chce mieć dziecko, to musi zacząć dużo jeść i dopiero wtedy w brzuchu rozwija się dziecko.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę jadł dużo mięsa, to będę kiedyś taki silny jak Superman.

Jak byłam mała, to twierdziłam, że jak będę duża, to się ożenię ze swoim dziadkiem.

Jak byłem mały, za każdym razem jak widziałem na ścianie wiszący obraz (w pokoju, w kościele, u rodziny, w klasie na religii) myślałem, że ta postać w białym ubraniu na niebieskim tle, to fotka samego Boga. Dopiero później ktoś mi powiedział, że Papież to nie Bóg.

Jak byłem mały, to myślałem, że Bolek ma na nazwisko Ilolek.

Jak byłam mała, to myślałam, że piosenki w radiu są śpiewane na żywo (gwiazdy specjalnie przyjeżdżają do studia jakiegoś radia by zaśpiewać). Myślałam tak do czasu, kiedy dowiedziałam się co to playback...

Dawniej myślałem, że wszyscy programiści znają łacinę. Okazało się z czasem, że znają tylko Lorem Ipsum.

Kiedyś popularne były komiksy dotyczące epizodów z historii Polski, z napisami w kilku językach zamieszczonymi w "dymkach". W którymś z nich odbywała się jakowaś narada i wszyscy głośno zastanawiali się nad sposobem na osiągnięcie jakiegoś celu (nie pamiętam już o co chodziło). Pod zbiorczym dymkiem z tekstem "Ale jak?!" pisało "Aber wie?!". Nie wiedziałem, że to po niemiecku i nie mogłem zrozumieć dlaczego bohaterowie nie zapytają się tego Abera, skoro on może wiedzieć.

Jak byłam mała, to myślałam, że mała dzidzia powstaje z miłości i trzymania sie za ręce.

Jak byłam mała, to myślałam, że w kasecie magnetofonowej siedzą takie małe ludziki i za każdym razem śpiewają tekst od początku... i puszczałam kasety dziesiątki razy, żeby sprawdzić, czy kiedyś się zmęczą.

U dziadków w mieszkaniu wisiał portret Jana Pawła II i często dziadkowie oglądali papieża w TV, a jako, że on był bardzo podobny do mojego dziadka, zawsze męczyłem go [dziadka znaczy się] dlaczego jeździ w takim śmiesznym samochodziku i dlaczego jest w telewizji.

...Jeżeli nie wierzę w Boga, to po śmierci rozpadnę się i zniknę, i nic więcej po mnie nie zostanie, więc modliłem się ze strachu.

... hejnał z wieży kościoła mariackiego grają tylko o 12. Podczas wizyty u rodziny w Nowej Hucie prawie się popłakałem, bo była 11.30 a mama jeszcze piła kawę. Na szczęście wujek załatwił, że zagrali z godzinnym opóźnieniem. Specjalnie dla mnie!!!

Kiedy byłem mały, to myślałem, że podpaski się wkłada pod pachy, aby pochłaniały pot.

Jak byłem mały, to nie rozróżniałem Ameryki od Anglii. I tak do 4 klasy podstawówki...

Udawałyśmy często z siostrą, że znamy język angielski i bełkotałyśmy między sobą naśladując:

"bue wołrara łuwyby" i inne w tym stylu. Jezu, ale byłyśmy głupie, choć dzieci też, bo nam wierzyły.

Myślałam, że "papież" to człowiek który sprzedaje lub wytwarza papier.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się dlaczego programiści nie robią realistycznych gier. Przecież wszystko jest tak naturalne, że wystarczy po prostu wpisać jako parametry np. samochodu: 'realne' i wszystko będzie świetnie!

Dzisiaj sam programuję...

...w telewizorze są krasnoludki i jak naciskamy przycisk w pilocie, to one wciskają tam odpowiedni guzik i wtedy przełącza sie kanał albo regulują głośność - takie małe centrum dowodzenia.

Jak byłam mała, to pamiętam, że sądziłam (zupelnie nie wiem czemu), iż na całym świecie mówi się tylko po polsku. Jakież było moje zdziwienie, gdy kiedyś zapytałam o to mamę, a ona powiedziała, że język polski wcale nie jest na świecie najważniejszy. Bylam autentycznie zawiedziona, iż okazało się to nieprawdą.

Jak byłam mała, to myślałam, że w radiu Eltra, które stało w kuchni na lodówce, mieszkają małe ludziki, które prowadzą audycję przy małej prostokątnej ławie siedząc w malutkich fotelach.

Jak byłam mała, to myślałam, że Olaf Lubaszenko to kobieta i nazywa się Ola Flubaszenko...

...prezerwatywy są żeby nie nasikać do kobiety.

Jak byłem mały, to myślałem, że mój kolega z podwórka Wawrzyniec (Wawrzek) nie ma imienia tylko 2 nazwiska.

Myślałam, że Sahara to kontynent.

Jak byłam mała, myślałam, że Dąbrowski napisał "Mazurek Dąbrowskiego".

Jak byłam mała, myślałam, że dzieci przynosi bocian, który je potem wrzuca do kapusty, a one spadając łamią sobie ręce i nogi dlatego raczkują.

To był chyba jeden z pierwszych Zwierzyńców, który obejrzałem. Była tam mowa o gadach. Z jakichś powodów, których od dawna nie pamiętam, skojarzyło mi się, że gady to zwierzęta, które gadają (stąd ich nazwa). Długo w to wierzyłem... Mama mnie wyprowadziła z błędu, gdy się po jakimś czasie z nią podzieliłem moim wnioskiem, ale do dziś czasem się łapię, że słowo 'gadać' mi się potrafi wiązać ze słowem 'gad'.

Kiedy miałem parę lat, miałem taką dziwną sposobność do zabawy tamponami mojej mamy.

Nigdy nie mogłem tego pojąć, jakim cudem one tak rosną w zlewie pełnym wody!

Jak byłam mała, myślałam, że tylko ja na świecie mam na imię Aleksandra. W grupie w przedszkolu ja jedyna tak miałam na imię, więc, gdy do grupy przyszła nowa koleżanka imieniem Aleksandra, obraziłam się na nią, twierdząc, że popełniła plagiat i groziłam, że zamknę ją w więzieniu za to "straszne" przestępstwo.

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co oznacza data na słoikach. Myślałam,że to data dzisiejsza, ale "przecież ona nie będzie się codziennie zmieniać" - rozważałam.

W dzieciństwie wyczytałam w jakiejś książce, że rodziny królewskie i ich potomkowie mają błękitną krew. Potraktowałam to dosłownie i patrząc na błękitne linie na nadgarstku, cieszyłam się, że jestem potomkiem jakiegoś króla. Nie przyszło mi do głowy, że widziałam żyły, a nie ich zawartość. Dopiero tata mnie uświadomił.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci wykluwają się z jajek i Murzyni wykluwają się z czarnych jajek, a my z białych.

Byłem przekonany, że dzieci w 1 klasie podstawówki muszą sie więcej uczyć, niż te w 6 klasie, bo te w 1 wiedzą b. mało, dlatego muszą przyswajać więcej wiedzy.

Jak byłem mały, to nie uznawałem teorii grawitacji. Wydawało mi się bardziej logiczne, że przedmioty spadają, bo są cięższe od powietrza, a przecież w próżni nie ma powietrza, więc nie mają w czym spaść! Dopiero później dowiedziałem się o teorii względności...

Ja zastawiałam pułapki na krasnoludki. Tata mówił, ze przychodzą w nocy i że lubią karmelki. No więc ja robiłam pułapkę z kartonowego pudełka i karmelkowego cukierka przyczepionego na nitce. Kiedy krasnoludek pociagnął za sznureczek, dzwonił dzwonek mający nas obudzić! Dzieci to mają pomysły!

Kiedy byłam mała, myślałam, że krasnoludki zastawiają pułapki na ludzi. Gdy się idzie ścieżką i potrąci nogą jakąś trawkę, która wchodzi na naszą drogę, to krasnoludki od razu o tym wiedzą i zaraz wyskoczą zza jakiegoś drzewka z dzidami :p Chodziłam wtedy bardzo uważnie, żeby nie wywołać krasnoludków.

Jak miałem 12 lat, to myślałem, że PHP to coś takiego jak BHP.

Kiedy przystępowałam do komunii, w jednej z pieśni, których uczył nas ksiądz Józef, był fragment "...oddajmy CZEŚĆ Jezusowi...". Byłam święcie przekonana (moje koleżanki zresztą też), że chodzi o CZĘŚĆ - nie wiedzialyśmy czego część mamy temu Jezusowi oddać, ale ja rozumiałam to jak zachętę do dzielenia się, a że byłam (i jestem) jedynaczką, to uważałam, że to poważne poświęcenie...

Jak byłem mały i mówiło się o Europie, byłem przekonany, że to jakieś państwo. Pytałem rodziców gdzie jest stolica tego państwa i kiedy możemy tam pojechać. I skoro Polska jest w środku Europy, to chyba powinna być jej stolicą?

Jak byłam mała, mówili na mnie Kika. Obejrzałam kiedyś bajkę, gdzie właśnie występowała Kika, która odgrywała "czarny charakter". Potem myślałam, że cały świat mnie nienawidzi, bo wszyscy tak na mnie mówią, a przecież Kika jest taka straszna.

Gdy byłem mały i oglądałem gumisie, zawsze im zazdrościłem gumisiowego soku. Do dziś im go zazdroszczę.

...w modliwie Ojcze Nasz na końcu jest "i nie budź nas na pokuszenie".

Myślałam, że kiedy kopie prąd, to wyskakuje noga i kopie.

I jak zjem, mydło, to polecą bąbelki. A tak nawiasem: straszny smak.

Jak byłem mały, to myślałem, że żołnierze w Cannon Fodder naprawdę żyją i że bolało ich kiedy umierali. Bardzo było mi smutno kiedy ginęli. I zawsze mnie dziwiło, ilu przeciwników się w takim małym domku pomieści :)

Myślałam, że jak pokocham chłopaka, to on też pokocha mnie i będziemy szczęśliwym małżeństwem.

Jak byłam mała, to wymyśliłam swoją własną teorię dlaczego ptaki latają. Kiedy w tv pokazywali kosmonautów w przestrzeni kosmicznej, to widziałam, że się unoszą. A wiedziałam już, że w kosmosie nie ma powietrza. Wniosek z tego taki: kiedy ptaki machają skrzydłami, wywiewają powietrze które jest koło nich, więc wytwarza się kosmos, w którym się unoszą.

Kiedy byłam mała myślałam, że dzieci biorą się z całowania.

Jak byłam mała, strasznie bałam się Davida Bowiego, szczególnie jego twarzy. Uciekałam jak tylko puszczali jego teledyski w telewizji. Teraz lubię jego muzykę, ale początek klipu "Life On Mars?" może niejednego wystraszyc...

Gdy byłam mała, myślałam, że WIDZIMIŚ, to taki dziwny pluszowy miś, który jest zmyślony i niedostępny ludzkim okiem - takie rozumowanie wynikało z faktu, że mama komentując moje nieskończone zachcianki, mówiła, że znowu mam jakieś "widzi mi się".

Kiedy byłam mała, myślałam, że krasnoludki w nocy skradają się do mojego pokoju. Tworzyłam dla nich pułapki, a jako przynętę - lalki Barbie... Żadnego nie udało mi się złapać!

Kiedyś rodzice zmierzyli mnie i oznajmili, że mam już "metr dwadzieścia dziewięć", potem z dumą chwaliłam się całej klasie, że mam 29 metrów wzrostu...

Kiedyś myślałem, że dzieci się kupuje w sklepie.

Jak byłam mała, myślałam, że lekarze zostają lekarzami, bo nie chorują. Mama nigdy nie pozwalała mi się spotykać z chorymi koleżankami, bo mowiła, że się zarażę, a lekarze cały czas mieli kontakt z chorymi i się nie zarażali...

Myślałam, że kobiety uprawiają seks oralny dlatego, że męskie przyrodzenie kojarzy im się z czymś do jedzenia o podobnym kształcie.

Kiedy byłem mały, zawsze myślałem, że serce człowieka to naprawdę takie różowe serduszko, które można namalować lub wyciąć.

Jak bylem mały, to myślałem, że jedna z najpopularniejszych wywrotek to "KAMA trzy", niestety w dyskusjach z kolegami szybko sie okazało, że to KAMAZ.

Kiedyś myślałem, że reklamy w filmie są po to, żeby autorzy mogli się zastanowić co będzie w dalszej części filmu.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się wyssie całe powietrze z pomieszczenia, to przedmioty zaczną się unosić. Nie rozumiałem natomiast dlaczego astronauci na stacjach kosmicznych się nie dusili.

Jak byłam mała, mówiłam "kaźdoludki" zamiast "krasnoludki" i twierdziłam, że to one w nocy przychodzą do dziecka jak śpi, biją po buzi i dlatego ruszają się zęby...

"Była kiedyś piosenka, gdzie był tekst "załóż gumę na instrument" i ja wtedy wyobrażałam sobie gumkę recepturkę nakładaną na skrzypce..."

Ech, a ja widziałam gumę balonową naciąganą na (nie mam pojęcia dlaczego) mikrofon.

Jak byłam bardzo mała (3-4 lata), to cieszyłam się, że mama w sklepie daje jeden banknot, a dostaje w zamian kilka - sądziłam, że tak zarabia się pieniądze.

Kiedyś w bajce widziałem jak wilk wchodził do domu przez komin, oparzył się w ogniu i wyleciał wysoko. Ponieważ zawsze chciałem latać, usiadłem na poduszce i próbowałem ją podpalić świecąc w nią lusterkiem (ten patent też podpatrzyłem gdzieś w TV).

W dzieciństwie zawsze mówiłam "wchała" a nie "chwała" lub "wchast" a nie "chwast".

Cały czas do tego podsycali mnie moi bracia.

Jak miałam około 4 lat sądziłam, że w lampce mieszkają wróżki (ich pyłek się świeci), a w komputerze czy telewizorze - jakieś skrzaty, które malują na bieżąco nowe obrazy.

Właśnie program wspomnieniowy na 50-lecie Kabaretu Starszych Panów w PR3 mi przypomniał, że bardzo dawno temu po pierwszym w moim życiu wysłuchaniu piosenki „Na ryby” (gdzie Starsi Panowie wybierają się raz na ryby, potem na grzyby, a potem planują, że „na lwy by” pojechali), byłem przekonany, że te «lwyby» to też coś, co się łapie czy zbiera.

Gdy byłam mała, to bałam się wiatru. Gdy szłam z rodzicami na spacer i widziałam ruszające się gałęzie, z płaczem szybko biegłam do domu.

...aby mieć duzo krwi, trzeba jeść dużo ketchupu.

Serdelki robione z krowich wymion - ten oto kit wcisnął mi w końcu brat. Święcie w to wierzyłam i chciałabym nadal wierzyć, bo teraz wiem z czego te 'serdelki' są naprawdę...

Jak byłem mały, to myślałem, że z dymu z ogniska powstają chmury.

Jak byłem mały, to patrząc na mapę Europy byłem dumny, że Polska leży w samym środku. Myślałem, że to taki "główny kraj" na świecie. W telewizorze w sumie mówili sporo o Polsce, więc nie wydawało mi się to dziwne. Kiedy dostałem pierwszy globus, już nie byłem taki zadowolony.

Dziwiło mnie bardzo jak to jest, że skoro ziemia jest w kształcie kuli, to czemu ci na biegunie południowym z niej nie spadają.

Moja siostra kiedy była mała, myślała, że jak policjanci w filmie wzywają posiłki, to chodzi im o żywność. I zastanawiała się kiedy oni na filmie jedzą.

Kiedyś wydawało mi się, że byłam chłopcem, ale tata uciął mi siusiak i zostałam dziewczynką.

Najgorsze jest to, że każdemu to opowiadałam.

Jak byłam mała, jeździliśmy z Łodzi na wakacje do rodziny do Niemiec i ja kompletnie nie mogłam zrozumieć, gdzie te Niemcy są i w ogóle, że to inne państwo jest. Całą drogę mamę pytałam, czy Niemcy są w Polsce, czy w Łodzi, a może to Łódź jest w Niemczech etc.

...że w lodówce siedzi taki gość co zapala światło. Do dziś nie lubię lodówek!

W latach 90 leciał program "Polskie Zoo", w którym Lech Wałęsa był lwem. Bardzo długo myślałam, że nasz prezydent nazywa się Lew Wałęsa i nikt nie mógł mi tego wyperswadować.

Jak byłam mała, to zapytałam się mamy do czego służą tampony. Moja mama powiedziała mi, że jak leci krew z nosa, to zatyka się nimi dziurkę. Następnego dnia podebrałam mamie jeden, tak na wszelki wypadek. Kiedy pani w szkole powiedziała do czego służą tampony, zaczęłam się z nią kłócić.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę obojętnie jaką pestkę, np. z jabłka, to w żołądku wyrośnie mi jabłoń!

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Jak byłem mały, to nie wierzyłem, że w natce pietruszki znajduje się witamina C.

Kojarzyła mi się ona tylko i wyłącznie z tabletką w żółtej otoczce.

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

Jak byłem mały i wypadł mi pierwszy ząb, to bałem się go chować po poduszkę, bo mógłbym tą mysz zgnieść... :D

Kiedy byłem mały, pomieszkiwałem w Niemczech i pewnego razu wracając do Polski, stojąc na granicy, zobaczywszy, że celnicy mają karabinki i pistolety rozpłakałem się i płacząc zapytałem mame: "Mamo, a Polacy nas zabiją za to, że jesteśmy Niemcami?". Wielkie zdziwienie wywołała u mnie informacja, że jestem Polakiem...

Kiedyś myślałem, że prąd elektryczny zawsze płynie do żarówki - i z plusa i z minusa. Tam w wyniku jakiejś reakcji prąd się traci i powstaje światło - wyobrażałem to sobie, że te cząsteczki prądu się biją lub strasznie ściskają, że aż ten drucik świeci. Na lekcji fizyki w podstawówce byłem pewien, że pani się pomyliła, gdy narysowała, że prąd wcale nie płynie też z plusa, tylko do plusa. Już miałem jej zwrócić uwagę, że chyba kierunek strzałki narysował się jej w zła stronę, ale na moje szczęście nie miałem na tyle odwagi.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę dorosły, to będę miał klawe życie, bo nie trzeba będzie chodzić do szkoły i wszystko będzie takie łatwe i przyjemne. Rzeczywistość okazała się brutalna, ojj jakbym wrócił do tamtych czasów.

Jak byłam mała, to myślalam, że w kościele ksiądz zamiast zbierać na tacę, to rozdaje nam pieniądzę i kiedyś wsadziłam rękę i wzięłam garść monet, które puściłam oczywiście.

W dzieciństwie panicznie bałem się wilka kosmatego. "Zwykły" wilk nie robił na mnie żadnego wrażenia, natomiast kosmaty wyzwalał bezkresne pokłady strachu. Moja przypadłość była skutecznie wykorzystywana przez rodziców.

Kiedy byłem mały i poszedłem odwiedzić moją ciocię w szpitalu, pielęgniarka zapytała moją ciocię czy był stolec. A ja na ucho zadałem mojej mamie pytanie: "Mamo, a kto to jest ten stolec?"

Jak byłam mała, to myślałam, że na moim globusie żyją takie mini ludziki.

My też byliśmy na takim globusie i kataklizmy na naszym globusie wywoływały herbatą i palcami ludzie z 'zewnątrz', a kręcąc tworzyły trzęsienia ziemi.

Mama często pytała się mnie dlaczego maltretuję Europę szpilką...

Będąc malcem, nie wiedziałem że 1/2 ('jedna-druga') oznacza połowę, lecz 'jeden lub dwa'. Stąd gdy niegdyś posłano mnie do sklepu po 1/2 kg jabłek, kupiłem dwa kg.

Jak byłem mały, myślałem, że spiker w wiadomościach siedział na super szybkim, ruchomym wózku, którym przemieszczał się po całym świecie podczas przedstawiania informacji.

Gdy byłam mała, byłam przekonana, że jeśli po "ręcznym" zamordowaniu ćmy dotknę taką brudną ręką oka, czeka mnie ślepota. Teorię przedstawił kiedyś kolega z podstawówki, a nasza wychowawczyni ją potwierdziła! Do dziś boję się ciem.

Jak byłem mały i mama mi czegoś zabraniała albo dała mi klapsa, to mówiłem "A jak w przyszłości ja będę duży , a Ty mała, to też Ci tak zrobię". W skrócie to myśłałem, że w przyszłości zamienimy się rolami i ona będzie moją córką, a ja rodzicem.

...że "lek jest bez recepty" oznacza, że w opakowaniu nie ma ulotki i nie wiadomo na co ten lek właściwie jest i jak go dawkować.

Jak byłam mała, to myślałam, że Bóg i Święci siedzą na chmurach i zawsze chciałam polecieć samolotem, żeby Ich zobaczyć.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie filmy kręcone są naprawdę i że jeśli ktoś w nich umiera, to umiera rzeczywiście. Trochę podziwiałem tych aktorów, że decydują się zginąć, żeby móc pojawić się w filmie.

Jak byłam mała, myślałam, że ślimak w swojej muszelce ma taki prawdziwy domek, jak ludzie, że wychodzi z niej tylko by przetransportować w inne miejsce siebie i swoją rodzinę, która żyła razem z nim tam w środku.

Któregoś razu moja ciekawość wzięła górę i postanowiłam zobaczyć jak one sobie tam żyją... Nie chciałam wystraszyć ani przeszkadzać ślimaczkom, więc najpierw otworzyłam pustą muszlę. Niestety nikogo ani niczego tam nie zastałam, ale wytłumaczyłam to sobie, że pewnie się ślimaki wyprowadziły do innego domu. Następne podejście zrobiłam już do zamieszkałej skorupki... i przeżyłam wielkie rozczarowanie - żadnych krzesełek, żadnej lodówki, żadnego ślimakowego łóżeczka!

Kiedy byłem mały, myślałem, że ta brązowa plama na mapie (Himalaje), to tumany kurzu od pędzących bizonów.

...że dzieci znajduje się w kapuście albo że przynosi je bocian, a że święty Mikołaj mieszka na biegunie północnym i ma sanie z reniferami z czerwonymi nosami.

Myślałam, że nasz świat znajduje się na globusie jakiegoś olbrzyma, który z kolei też mieszka na globusie jeszcze większego olbrzyma. Oczywiście na naszych globusach też wyobrażałam sobie maleńkich ludzi, którzy mieli globusy...

...że gałka muszkatołowa to "gałka muszka stołowa", tak po prostu wydawało mi się bardziej logicznie...

Myślałem, że kolor seledynowy to owoc.

Jak byłem mały, to często oglądałem serial "Z archiwum X". Był kiedyś odcinek o kolesiu, który potrafił niesamowicie się wyginać i zmieniać kształt, a do jednego domu dostał się przez klozet. Korzystając z owego urządzenia starałem sie jeszcze przez jakiś czas nawrzucać dużo papieru i długo spuszczać wodę, żeby tego kolesia spłukać do kanałów.

Myślałem, że jeśli jedząc przechylę się w prawą stronę, to moja prawa ręka stanie się od tego grubsza i odwrotnie.

Kiedyś moja mama mówiła, żebym uważała jak się myję (mamy pralkę obok wanny), ponieważ kiedy pralkę poleje się wodą, to wybuchnie. Więc zawsze uważałam. Kiedyś jednak pokłóciłam się o coś z mamą i wkurzona poszłam polać pralkę, żeby wybuchnąć i już mnie nie było. Dopiero po jakimś czasie się okazało, że mama tak mówiła, bo kiedy się poleje pralkę, to się niszczy...

Jak byłam mała, myślałam, że podpaska jest czymś takim jak dezodorant - przykleja się ją pod pachę, aby się nie pocić.

Jak byłam mała, to myślałam, że Einstein wiedział jaka jest największa liczba, ale że już umarł i nikomu nie powiedział, więc my się tego nigdy nie dowiemy.

I jeszcze że półtora to 3/4.

...w modlitwie zamiast "i błogosławiona między niewiastami" modliłam się "i błogosławiona między zawiasami".

Jak byłam mała, myślałam, że Ameryka to państwo. A na dodatek, że w Ameryce jest Anglia!

A ja kiedy słyszałem na mszy tekst "dary nowego i wiecznego przymierza" zastanawiałem się kim jest PRZYMIERZ.

Myślałam, że od masturbacji zachodzi się w ciążę.

...gdy pierwszy raz usłyszałem słowo 'biegunka' pomysłalem, że to jakaś choroba, której się dostaje na biegunie.

Kiedy byłam mała, myślałam, że kieszonkowe to tylko te pieniążki, które się dostaje do kieszeni od spodni. Bardzo mi było przykro kiedy w szkole dzieci rozmawiały o tym, ile to dostają kieszonkowych. Pożaliłam się mamie i okazało się, że te pieniądze, które wkładam do skarbonki, to też się nazywają "kieszonkowe".

Jak byłem mały, to myślałem, że litera "igrek" to imię.

Jak byłem mały, to myślałem, że będę mógł mieć za żonę moją mamę.

Kiedy byłam mała, rodzice ostrzegali mnie żebym nie zbliżała się do gniazdka, bo kopnie mnie prąd. Wyobrażałam to sobie w następujący sposób - jeśli podejdę zbyt blisko wtyczki, to ona się rozzłości i zacznie gonić mnie po pokoju ciągnąc za sobą kabel, aby na końcu dać mi siarczystego kopa w pupę.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak wyjdę z domu podczas oglądania filmu w telewizji, to film na mnie będzie czekał po powrocie i będę mógł oglądać go od momentu na którym skończyłem.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w kalendarzu są urodziny wszystkich ludzi na świecie, bo imiona się nie powtarzają.

Do szóstego roku życia wierzyłem, że ludzie pływający w kajakach nie mają nóg, bo nie widać było kolan pływających w nich ludzi. Wyperswadował mi to tata, gdy mnie zabrał któregoś dnia na kajaki, ale miałem nielichego stracha, że przed wejściem do kajaku mi je każe uciąć. Całe szczęście, że mi wyjaśnił, że można pływać w kajaku i mieć nogi.

Jak byłam, mała mówiłam wszystkim, że mam siusiaka. Kiedy rodzina próbowała mi to wyperswadować i tłumaczyła, że nie mam odpowiadałam "mam mam, ale schowany"

Myślałem, że Japończycy mają wszystkie części ciała narysowane, a anime to prawdziwe filmy...

Jak byłam mała, myślałam, że jak zamknę w nocy oczy, to wszystkie zabawki się budzą i biegają po pokoju i próbowałam otwierać oczy, żeby to zobaczyć, ale nigdy się nie udało!

Jak byłam mała, to myślałam, że "Renault" i "Reno" to dwie różne marki samochodów...

...człowiek żyje nawet milion lat, dopóki go ktoś nie zastrzeli.

Kiedy byłam mała, określałam rzeczy nazwą "ubik". Na pytanie rodziców co to znaczy "ubik", odpowiadałam bez zastanowienia i z przekonaniem - "upapapa". Po chwili padało pytanie co to jest "upapapa". Odpowiadałam pewnym głosem: "ubik". I tak bez końca...

Myślałam, jak byłam mała, że życie to bajka. Teraz myślę inaczej...

Myślałem, że nie istnieje większa liczba niż sto...

Jak byłam mała, to spytałam starszej koleżanki kto to jest dziwka, a koleżanka z tekstem - taka pani dziwna, ręce jej ucinają. Długo tak myślałam.

Jak byłam mała, to myślałam, że w toalecie w zbiorniku na wodę siedzi karzeł i czyści oraz suszy zużyty papier toaletowy i następnie zawija go na rolki i odsyła go do sklepu.

A ja byłam przekonana, że za drzwiami zakrystii w naszym kościele kryje się przeolbrzymi skarbiec, taki jak u Sknerusa McKwacza, a księża za każdym razem wrzucają tam drobniaki z tacy.

Poza tym zawsze bałam się, gdy słyszałam jak babcia podczas odmawiania modlitwy wypowiada słowa "teraz i w godzinę śmierci naszej", bo myślałam, że akurat w tej godzinie nastąpi babciny zgon.

Jak byłem mały i kładłem się do spania, leżałem zwykle bokiem. Jakoś tak się działo, że słyszałem swój puls na poduszce, tzn. albo w uchu albo skroń albo coś, w każdym razie słyszałem jakby się odbijał na poduszce, chyba że to była woda kapiąca z ucha po kąpieli, nie wiem. W każdym razie coś takiego słyszałem i przez dobrych parę lat byłem przekonany, że to mój anioł stróż, który spaceruje po mojej poduszce i mnie pilnuje podczas snu.

Jak byłam mała, to myślałam, że jeżeli ktoś je podczas robienia kupy, to umrze.

Ja jak byłam mała, wierzyłam (rodzice mnie tak straszyli, bo nie spałam w nocy), że policja mnie widzi przez mury domu specjalnymi radarami i że jak nie pójdę spać, to mnie wezmą. Pamiętam, że wtedy leżałam w łóżku i śpewałam jak bardzo lubię policję, tylko żeby do mnie nie przychodzili.

Myślałam, że jak panowie mają duże brzuchy, to są w ciąży.

Kiedy byłam mała, nie rozumiałam dobrze rozpiętości czasowej i byłam przekonana, że kiedy moja mama była małą dziewczynką, na świecie żyły dinozaury. Wyobrażałam sobie wielkie jaszczury chodzące po podwórku u babci i zaglądające w okna (pierwsze piętro). O, jak strasznie musiało wtedy być...

Jak byłam mała, myślałam, że koń jest mężem krowy.

A jakie mają dzieci? Proste - jak chłopczyk, to koń, jak dziewczynka, to krowa.

Myślałem, że Murzyni nie mogą być lekarzami, bo lekarze noszą białe kitle, a do Murzynów mi to nie pasowało.

W okresie kolędowym, w kościele śpiewali zawsze taką kolędę, której fragment to coś po łacinie. Nawet nie podejrzewałem istnienia innych języków, niż polski, dlatego nie rozumiałem o co chodzi jak wszyscy śpiewali o "gloria, gloria i z esencji stereo". Teraz wiem, że chodziło im o "Gloria, gloria in excelsis Deo".

Jeszcze do niedawna myślałam, że Beata Kozidrak w utworze 'Biała armia' śpiewa 'jesteś zerem, białym żołnierzem', a nie 'jesteś sterem'.

Jak byłam mała, często podróżowałam z moim tatą pociągami... Zawsze mówił, że jest umówiony z Jeleniem na skraju lasu i muszę go uważnie wypatrywać, bo kiedy go zobaczę, powinnam mu pomachać. Wierzyłam tacie bezgranicznie, ponieważ zakładałam, że zawsze mówi prawdę.

Jeleń rzeczywiście bardzo często tam był. Dopiero jak dorosłam, zrozumiałam, że mój tata po prostu odwracał moją uwagę, aby mieć troszkę spokoju podczas podróży.

Jak za dzieciaczka oglądałam mecze piłki nożnej, to wydawało mi się, że białe linie to taki specjalny rodzaj trawy tak ładnie zasiany.

Jak byłem mały, myślałem, że jak ktoś ma raka, to że w brzuchu siedzi mu rak i tnie swoimi szczypcami wnętrzności i dlatego ludzie umierają.

Kiedyś bawiąc się ulubionymi zabawkami mama poinformowała mnie, że leci 'Ulica Sezamkowa'. Pochłonięta zabawą odpowiedziałam: "później mamusiu obejrzę... teraz jestem zajęta". Po czym mamusia spędziła bite 2 godziny tłumacząc mi, że jest coś takiego jak z góry ustalona ramówka telewizyjna i za 30 min. już 'Ulicy Sezamkowej' nie obejrzę. Nie mogłam tego za żadne skarby zrozumieć... No bo jak to? Przeciez telewizor był wyłączony. Wydawało mi się, że to działa jak wideo - wyłączając robię stop, a kiedy ponownie włączę, będę mogła oglądać od momentu kiedy skończyłam.

Jak byłam mała, myślałam, że w toalecie żyją aligatory i jak za głęboko wpadnę tyłkiem do kibla, to mi go odgryzą ...

Jak byłem mały, to nie wiedziałem co to znaczy "zgwałcić" i "prostytutka". I jak na uroczystym obiedzie z udziałem gości Babcia poprosiła, abym opowiedział jakiś wierszyk z przedszkola, to powiedziałem to, co cały czas śpiewali koledzy z przedszkola:

"Czy normalna mała rybka może zgwałcić wielorybka

czy normalny facet z bródką może zostać prostytuką..".

Zapadłą ciszę przerwał widelec wylatujący z brzękiem z rąk ojca na talerz.

Jak byłem mały, myślałem, że od urodzenia "ciągnie" się za mną niewidzialny sznur, przywiązany z jednej strony do mojego domu, a z drugiej do mnie. Za każdym razem gdy przechodziłem pod zjeżdżalnią albo drabinkami na placu zabaw to musiałem wrócić tą samą drogą, by ten sznur się nie zaplątał. Tak samo jak zjeżdżałem windą, to później nie mogłem wejść po schodach tylko musiałem tą windą wjechać z powrotem. A to wszystko po to, żeby moje życie nie było poplątane...

Jak byłam mała, to myślałam, że można dostać cukrzycy jak się je za dużo cukierków. Jakie było moje zdziwienie po przeczytaniu książki medycznej.

Jak byłam mała, to myślałam, że kwiatki stojące koło okna to jakieś stwory i zaraz mnie zjedzą.

Albo zaglądałam przed spaniem pod łóżko, by sprawdzić, czy nikogo tam nie ma.

Jak miałam kilka lat, to wydedukowałam, że dziecko rodzi się przez odbyt mamy, bo wydawało mi się, że ta z 3 dziurek u pań jest najbardziej rozciągliwa.

Jak byłam mała, nie mogłam pojąć jak ci wszyscy ludzie mieszczą się telewizorze. Myślałam, że się zmniejszają, ale nie wiedziałam jak to robią.

Jak byłam mała, bałam się Muminków. Kiedyś zobaczyłam odcinek, w którym przyszła do nich Buka i się ucieszyłam, że ona chce zabić te straszne Muminki.

A i jeszcze coś - myślałam, że Buka jest ulepiona z tego "korzuszka" z budyniu jagodowego.

Przekręcałam tytuł piosenki Lady Pank "Life is brutal" na "Lalki z druta".

Jak byłam mała, to myślałam, że chłopcy robią kupkę siusiakami.

Jak byłem mały, to myślałem, że na końcu modlitwy "Zdrowaś Maryjo" są słowa: "teraz i w godzinę śmierdzi naszej". Zawsze mnie to zastanawiało.

Jak byłem mały, to bałem się spać sam, bo myślałem, że pod łóżkiem jest potwór.

Jak byłem mały, to myślałem, że gole w meczu padają tylko wtedy, jak nie oglądam meczu, gdyż zawsze jak oglądałem, nie padały żadne gole.

Kiedy mój kuzyn był mały, zawsze pokazywał nam tulipany i tam lipany.

Ja jak byłem mały, to nauczycielka powiedziała "nie bez kozery" i dlatego myślałem, że jest głupia.

Jak byłem mały, to myślałem, że na gitarach grają tylko wyznawcy Szatana. Zmieniło się dopiero wtedy, gdy zaobserwowałem gitarzystę w przykościelnym zespole.

Jak byłem mały, to myślałem, że żyjemy w brzuchu Olbrzyma, a w naszych brzuchach też żyją ludzie... a dlaczego? Bo tak mi mówiła starsza siostra.

Myślałem ,że moje spodnie same się piorą.

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Myślałam, że żeby urodzić dziecko, trzeba rozkroić brzuch. Kiedy mama powiedziała, że jest już gotowa dziurka, myślałam, że chodzi o pępek. Kiedy powiedziała, że nie, poddałam się. A o właściwej dziurce dowiedziałam się parę lat później.

Gdy byłam mała i słuchałam jakiejkolwiek piosenki w wieży stero, zawsze zadawałam pytanie mamie skąd ona leci. Ta próbowała mi wytłumaczyć, ale ja nic nie rozumiałam.Wreszcie ubzduralam sobie, iż to jakiś pan bądź pani siedzi tam w środku i śpiewa. Wydawało mi się być to realne, gdyż zawsze jak przybliżałam się do głośnika, dzwięk stawał się głośniejszy. Byłam w takim przekonaniu aż do 8 roku życia.

Kiedy byłam mała, często spędzałam z kuzynkami czas u babci. Przynjamniej raz w ciągu takiego pobytu u babci, z młodszą kuzynką cały dzień rysowałyśmy szkieletora z papieru. Wycinałyśmy korpus, czaszeczkę, kosteczki i łączyłyśmy wszytsko nitkami, żeby szkieletor był ruchomy i ssssstraszny. Nastepnie nocą, kiedy starsza kuzynka z babcią poszły spać, otwierałyśmy okno i z ósmego piętra puszczałyśmy na wietrze szkieletora uwieszonego na nitce... Wszytsko po to, żeby wystraszyć sąsiada mieszkającego pod nami. Zabawa była gigantyczna, sąsiad pewnie nigdy się nie przestraszył, a swoją drogą, czy kości narysowane przez dzieci mogą być straszne??

Długo byłem przekonany, że Aleje Jerozolimskie są w Jerozolimie

Jak byłem mały, to myślałem że piwo, to rodzaj paliwa do motorów.

Jak miałam 1,5 roku, wybuchł Stan Wojenny, pamiętny dzień, kiedy to nie było teleranka, a zamiast mojego ulubionego programu w telewizji pojawił... "oooooo mama - dziadek"... I tak oto pan generał został mianowany na dziadka - z czego mama nie była zadowolona.

Jak bylam mała, to myślałam, że w w łazience pod jedną z płytek jest otwór i ona się podnisi i tam można chodzić. Prawdopodobnie mi się to kiedyś przyśnilo i tak myślałam.

Myślałam, że w sedesie jak płynie woda, którą się spłukuje, to jest to wodospad, tylko że ludzie są tacy mali.

...w kinie, że krzesło się złoży i już nie wyjdę.

Myślałam, że imię Natalia i imię Asia to jedno imię, tylko że Asia to zdrobnienie. Przez wiele lat ja, mój brat i kuzynka mówliśmy na ciocię Asia, choć ona miała na imię Natalia. Potem, gdy miałam 9 lat, do bliskiej koleżanki, która miała na imię Natalia, powiedziałam "chodź, Asia, idziemy". Bardzo była zdziwiona, a ja nie wiedziałam o co chodzi.

Do dziś mówię na ciocię Asia, ale to już z przyzwyczajenia.

A ja myślałem, że na dziewiczych terenach naszej planety rosną drzewa mchowe, tzn pojedyncza "gałązka" mchu, która w lesie ma 2 milimetry w ciągu tysięcy lat dorasta do rozmiarów baobabu. Prawdę mówiąc byłem ostro zdziwiony, kiedy dowiedziałem się, że to niemożliwe - byłem pewien, że istnieją lasy mchowe... jakoś tak sobie to wkręciłem że odczarowało mi się lekko przed 30-tką; fakt nie zostałem biologiem tylko filologiem.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak miałam 3 lata, pierwszy raz zobaczyłam morze, w komplecie był także zachód słońca nad nim. Kiedy słońce zaczęło się "zanurzać", byłam pewna, że się utopi na zawsze i krzyczałam, żeby je łapać sitkiem.

Kiedyś myślałem, że mecenas = biskup. Nie wiem, czemu. Może dlatego, że to takie dostojne słowo, a biskupi są zazwyczaj dostojni. I potem się strasznie przeraziłem, jak w TV pokazywano "W kamiennym kręgu" (taki serial brazylijski, niebywale popularny wówczas), gdzie głównym czarnym charakterem był mecenas Prado. Po pierwsze - ten "biskup" był wredny. Po drugie - nie ubierał się jak ksiądz. Po trzecie - miał żonę, którą w dodatku nieustannie prześladował.

Jak byłam mała, myślałam że ziemia jest płaska, a moja siostra pochodzi z księżyca...

Kiedy byłem mały, słyszałem mnóstwo bajek, w których główni bohaterowie w wieku młodocianym wysyłani byli przez rodziców w świat, aby szukać szczęścia (trzy małe świnki itp.) Myślałem, że i mnie niebawem przyjdzie spakować kanapki, ciasto i soczek w tobołek na kijku i że rodzice wyślą mnie w świat machając mi z progu chusteczką.

Jak byłem mały, to myślałem, że w Polsce na północy (w górę na mapie) są góry, a na południu (w dole mapy) można popływać w morzu. I dziwiłem się, że jednak mamy daleko do morza, a bliżej np. do Karpacza, mimo iż mieszkamy koło Wrocławia.

Jak byłam mała, to myślałam, że tylko ludzie, którzy leżą na ziemi na plecach "krzyżem", z rozrzuconymi na boki rękami - nie żyją. Jeśli leżeli inaczej - to na pewno żyli, a ja nigdy się tak nie kładłam, żeby przypadkiem nie umrzeć. Oczywiscie zaczerpnęłam tę wiedzę z filmów...

Jak byłam mała i mama powiedziała ,że musimy iść do piwnicy po płytę regipsową ,to ja zapytalam ''A jaki to zespół?''.

Kiedyś babcia wysłała mnie do sklepu po fileta. Podeszłam do pani ekspedientki od ryb i poprosiłam o fileta. Pani zapytała się mnie, z czego ma być ten filet. Ja odpowiedziałam: "No z fileta!". Myślałam, że filet to po prostu rodzaj ryby.

Kiedy byłem mały to myślałem, że Pepsi-Cola (wtedy w butelkach szklancych 0.25l) to jest takie ciemne piwo dla dzieci.

Jak byłam mała, moja mama udawała czasem głos kaczora Donalda. Byłam święcie przekonana, że ten kaczor to naprawdę mieszka w jej gardle, ma tam łóżko, duży budzik, a krtań służy mu jako wieszak na ciuchy...

Jak byłam mała, to podczas modlitwy, zamiast "w imię Ojca i Syna i Ducha Św.", to liczyłam... "jeden, dwa, trzy i cztery"... dziwne... nie wiem dlaczego.

Kiedyś chodziłem do przedszkola na godzinę 7, więc myślałem, że z domu trzeba wyjść równo o godzinie 7. Nie zdawałem sobie sprawy, że gdy będę szedł do przedszkola, czas dalej będzie upływał...

Jak byłam mała, to myślałam, że Św. Mikołaj chowa do worka dzieci kiedy są niegrzeczne. I że przychodzi nie tylko w święta, ale cały rok. Więc kiedy na Mikołaja pojawiał się brodaty facet z workiem, to ja zamiast się cieszyć, uciekałam w popłochu, płakałam i zastanawiałam się co takiego strasznego nabroiłam. Wszystko przez moją mamę, która wymyśliła sobie, że będzie mnie straszyć Św. Mikołajem. Kiedy dowiedziałam się, że Mikołaj nie istnieje, to wcale się nie zmartwiłam.

Ja jak byłem mały, to przez czarno-białe filmy myślałem, że świat naprawdę był kiedyś czarno-biały.

Jak byłem mały, myślałem, że kał (kupa), zanim go wydalimy, gromadzi się w pośladkach!

Gdy byłam mała, myślałam, że są dwa imiona... Łukasz i Ukasz

Jak byłem mały, to myślałem, że są tylko 2 nazwiska - albo się ma jedno albo drugie, albo nazwisko mojego ojca albo matki. Jak słońce i księżyc :P

W latach młodości myślałam, że zawsze jak się coś kupi i da się pieniądze to kasjer musi wydać resztę. Jak kiedyś mojej koleżance nie wydali reszty, powiedziałam jej, że ją oszukali i żeby wracała po tą resztę. Gdy się dowiedziałam, że resztę dostaje się tylko gdy się da za dużo pieniędzy, nie mogłam tego pojąć i czułam, że świat jest bardzo niesprawiedliwy...

Kiedy byłem mały, to na narządy rozrodcze mówiłem: "pipi". W tym samym czasie mój brat cioteczny na policję mówił "pipi" również. Aż w końcu zrozumiałem - dziś wiem, że błędnie - to, iż na policję właśnie dlatego mówi się pały...

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie kraje na świecie mają z jednej strony morze, a z drugiej góry.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak PiS wygra wybory, to będzie w Polsce lepiej.

Jak byłam mała, przez przypadek nałykałam się sproszkowanej kredy. Koledzy z podwórka powiedzieli, że to beton i że jeżeli napiję się czegoś, to on skamienieje mi w gardle i się uduszę. Postanowiłam nic nie pić do końca życia. Oczywiście za godzinę już o tym zapomniałam i tylko parę dni później przypomniałam sobie to zdarzenie i zdziwiłam się, że żyję.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast mózgu w głowie są kłeby włosów i dlatego one rosną - tzn. powoli wychodzą na wierzch.

Kiedy byłam mała (miałam na pewno mniej niż 4 lata), umiałam już oczywiście bardzo dobrze mówić, ale miałam okropny kompleks, że nie umiem rozmawiać. Chodziło mi o mówienie takim specjalnym dorosłym tonem, który jak sądziłam nie służył do prostej komunikacji, tylko był pewnego rodzaju grą uprawianą przez dorosłych w sobie tylko wiadomym celu. Na podwórku za domem ćwiczyłam tą umiejętność (chodziło o długie przemowy wymawiane specjalnie modulowanym tonem i pełne szczególnie napełniających mnie zachwytem słówek typu: prawda, tego, oraz yyy i eee pomiędzy wyrazami) i bardzo się zawstydziłam jak kiedyś sąsiadka zaczęła się śmiać podsłuchując mnie przez siatkę.

Kiedyś zapytałem się mamy gdzie mieszkają Chińczycy, a kiedy powiedziała, że pod nami, myślałem, że mieszkają pod ziemią. Tylko skąd mieli slońce?

Myślałam, że gdy słucham piosenki w radiu lub z kasety, to gdzieś tam w studiu siedzi wykonawca i śpiewa tą piosenkę specjalnie dla mnie na żywo. Dziwiłam się, że potrafią jeden utwór zaśpiewać dokładnie tak samo za każdym razem, nieważne ile razy go słuchałam, ale uważałam to za część talentu wykonawcy.

Jak byłem mały (bardzo mały), to byłem przekonany że smolinosy (takie lilie pomarańczowe jakby ktoś nie wiedział) z ogródka mojej babci chcą mnie zjeść. W ogóle miały takie upiorne cętki i się te płatki tak odchylały w tył i tak strasznie sterczały te pręciki. Brrr.

Jak byłam mała, myślałam, że "Skrypta" to taki brzydki stary dziad, który opowiada straszne historię. Wzięło się to od osoby głównego gawędziarza z programu "Opowieści z krypty".

Jak byłam mała, myślałam, że wszystkie bajki są rysowane dzień przed emisją specjalnie dla mnie, jak widziałam jakąś powtórkę, to nadziwić się nie mogłam, że narysowali to drugi raz tak samo!

Jako dziewczynka myślałam, że jak człowiek umrze, to od razu zamieni się w kościotrupa...

Jak byłam mała, myślałam, że Formuła 1 to jakiś jedyny na świecie, bardzo drogi super-sportowy-samochód w typie Rolls-Royce'a i że stać na niego tylko jakichś wielkich bogaczy.

Jak byłem mały, myślałem, że król różni się od zwykłego mężczyzny tym, że on w przeciwieństwie do pozostałych może rodzić dzieci. Wpadłem na to po obejrzeniu bajki, w której narrator mówił, że królowi właśnie urodziło się dziecko.

Jak byłem mały, myślałem, że seks jest strasznie niehigieniczny, skoro mężczyzna wchodzi w kobietę, żeby się w środku zsikać.

Jak byłem mały, na mszy po słowach "Chwała na wysokości Bogu a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię, Błogosławimy Cię" śpiewałem "Znosimy Cię, Błogosławimy Cię". Tłumaczyłem sobie że w słowach "znosimy Cię" cieszymy się że mamy takiego Boga jakiego mamy i że zawsze moglibyśmy mieć gorszego.

Odkryłem że tam jest "Chwalimy Cię" w wieku 7 lat i wtedy pomyślałem że skoro przez 7 lat śpiewałem "znosimy Cię" to żeby zniwelować ten błąd, muszę minimum kolejne 7 lat śpiewać dobrze - czyli że w wieku 14 lat błędne śpiewania zredukują się z poprawnymi.

Jak byłam mała, postanowiłam z tatą wejść na czat i z kimś porozmawiać. Wpadłam na pomysł, żeby wejść do pokoju pod tytułem "lubię robić dzieci" czy coś takiego. Oczywiście jakaś dziewczyna zaczęła mi opowiadać o swoim ulubionym sporcie, potem dodała że jest to seks i tłumaczyć co i jak lubi. Tatuś dopiero zauważył moje rozkojarzenie i powiedział, że to chyba nie jest pokój o takich dzieciach jak ja i że tam nie ma dzieci w moim wieku. Uraz mały. Ale nie spytałam co to jest seks, to już wiedziałam.

Jak byłam mała, myślałam, że na drabinę mówi się "dabija", a na jarzębinę - "bijaba".