Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam, że kwiatki stojące koło okna to jakieś stwory i zaraz mnie zjedzą.

Albo zaglądałam przed spaniem pod łóżko, by sprawdzić, czy nikogo tam nie ma.

Do 6 roku życia myślałam, że mówi się "chłopoty" zamiast "kłopoty" i dziwiłam się bardzo jak w serialach mówili np. "Mamy chłopoty przez duże K". Do dzisiaj mi się czasem myli...

Jak byłam mała, to byłam przekonana, że jest kolęda "Pójdźmy wszyscy na panienki". I była to moja ulubiona kolęda.

...że nigdy nie śpię, w końcu nigdy nie widziałam siebie śpiącej.

Jak byłem mały, to modliłem się o to, żeby Bóg rozmnożył pieniądze, które trzymałem na półce zwykle pod jakimś przedmiotem. Co jakiś czas sprawdzałem i byłem niestety bardzo zawiedziony...

Jak byłam mała, często chodziłam z mamą do sklepu. Panie przy kasie, po wręczeniu przez mamę zapłaty, często pytały 'Ma pani może 5 złotych?', czy coś w tym stylu. Chodziło oczywiście o to, by łatwiej im było wydać. Ale ja zawsze się zastanawiałam, jak to jest, że można dać np. o te 5 złotych za mało, a pani mało, że na odpowiedź 'Niestety nie', powie 'No trudno', to na dodatek sięgnie do kasy i da jeszcze troche pieniędzy...

Jak byłam mała, to myślałam że wszyscy ludzie na świecie myślą po polsku, ale mówią w swoim języku ojczystym.

Jak byłam mała, to myślałam, że Czarnobyl to taki potwór jak yeti, tylko nie biały, a czarny. Moje lalki zawsze strasznie się go bały.

Kiedy byłam mała to nie mogłam pogodzić się z faktem iż moja młodsza siostra obchodzi urodziny wcześniej niż ja! Ona jest z kwietnia a ja z maja. "Jak to tak? Ona jest 5 lat młodsza i ma pierwsza urodziny?!" Na nic zdawały się tłumaczenia, że to nie o miesiąc chodzi.

Jak byłam mała, to podczas modlitwy, zamiast "w imię Ojca i Syna i Ducha Św.", to liczyłam... "jeden, dwa, trzy i cztery"... dziwne... nie wiem dlaczego.

BAŁAM się buki z muminków i tych ludków, co miały po kilka rąk. Brrrrrr.

Jak byłam mała, to myślalam, że jak nie dojdę do domu przed jadącym za mną autem tudzież traktorem, to nie wiem co mi się stanie, bo kurde zawsze biegłam z całych sił, żeby być pierwsza.

Jak byłam mała, myślałam, że jeśli "trzeba się zabezpieczyć", tzn. założyć gumkę, to wyobrażałam sobie, że koleś zakłada sobie gumkę do włosów na penisa, a kobieta zakłada sobie taką wielką gumkę na brzuch i w ten sposób są zabezpieczeni.

Jak byłem mały, to myślałem, że dobre miejsce do malowania to obraz papieża, bo mama zabroniła mi pisać po ścianie, a kazała po papierze.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszyscy mają na imię Mateusz i dopiero potem zmieniają swoje imię.

Jak byłam mała, to myślałam, że wyraz spódnica pisze się przez "ó" dlatego, że wymienia się na spodnie.

...obrotomierz w samochodzie tak naprawdę liczy obroty kierownicą, a to, że wartość się zmieniała, to dlatego, że liczy obroty na godzinę.

Przez długi czas byłem przekonany, że koń i krowa należą do tego samego gatunku, tylko różnią się płcią. Tak samo jeleń i sarna, szczur i mysz, puchacz i sowa (nie wiedziałem, że puchacz to gatunek sowy).

Jak byłem mały, myślałem, że trabant to najlepszy samochód.

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Myślałam, że w bajce Toy Story te ufoludki z samochodu mówiły 'to zgony na wdzięczność', a nie 'dozgonna wdzięczność' i zawsze się dziwiłam czemu one chcą się do czegoś takiego posunąć.

Myślałam, że nietoperze sobie przylatują i wplątują się ludziom we włosy. Trzeba później tak chodzić albo obciąć się na łyso. Strasznie bałam się nietoperzy, bo miałam długie włosy...

Myślałam, że jest taka choroba, która nazywa się 'żonatość'. Wzięło się to stąd, że jak ktoś o kimś kiedyś powiedział 'on jest żonaty', to ktoś inny odpowiedział takim zmartwionym i współczującym 'o Jezu'.

Jak byłem mały, to bałem się, że jak mi się w przyszłości urodzi dziecko, to będzie mówiło w innym języku niż polski..

Jak byłam mała, dostałam od mamy książeczkę w której pokazana była kochająca się para. Mężczyzna był na górze, a ja tłumaczyłam to sobie tak, że przecież, żeby wejść w kobietę musi zadziałać grawitacja, bo jak on niby miałby się podnieść do góry?

Mając z 5 lat, uczyłem się straszliwie trudnego alfabetu angielskiego, myślałem, że gdy się go nauczę, będę władać biegle angielskim, mówiąc polskie wyrazy i zamieniając w nich głoski na alfabet angielski np. stopa - estiołpiej.

Kiedyś podpatrzyłam jak mój brat zjada cukierki z choinki i ku zdziwieniu rodziców chciałam zjeść bombkę.

Jak byłam mała, myślałam, że Polska to jest jedna planeta i żeby być w Niemczech albo gdzieś indziej, to trzeba skoczyć z końca Polski i wtedy się spada do tego państwa, o którym się myśli. Niestety nigdy nie znalazłam tego końca, z którego się skacze.

Jak byłem mały, myślałem, że w nocy nie ma tlenu.

Gdy byłam mała i grałam w chowanego, zakrywałam sobie głowę kołdrą i myślałam, że nikt mnie nie widzi.

Jak byłam mała wierzyłam,że kiedy moja mama zabrania mi się w coś ubrać, to tylko dlatego, ponieważ obawia się, że bylabym od niej ładniejsza.

...Maryja jest moją mamą, w końcu Matka, nie?

Mama powiedziała mi, że światła na przejściu dla pieszych zmieniają się elektronicznie. Myślałam, że pod ziemią jest jaskinia, w której stoją komputery i taki pan klika myszką na odpowiedni przycisk za każdym razem, kiedy światło się zmienia.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że SLD to skrót od "Solidarność".

No co, literki sie zgadzają...

Przez jakiś czas myślałem, że gama leci tak: Do - Re - Mi - Fasola - Si - Do. Fascynowało mnie to. A później zostałem realizatorem dźwięku...

Kiedy byłem mały, słowa "strach na wróble" rozumiałem w ten sposób, że owo "wróble", to jest ten kij, na którym ten strach stoi... Tylko nie wiedziałem, dlaczego po prostu się nie mówi "strach na kiju"...

Jak byłam mała i jak narozrabiałam (co zdarzało mi się często), to babcia mówiła do mnie, że jestem zła do szpiku kości, a ja nie wiedziałam co to te: "szpi kukości" (bo tak to sobie dzieliłam na wyrazy) właściwie były.

Gdy byłem mały, to nie mogłem uwierzyć, że Karol Wojtyła i Jan Paweł II to ta sama osoba.

Przez 10 lat siostra się nade mną znęcała z tego powodu...

Jak byłam mała, nagle przestałam wierzyć w istnienie życia po śmierci, w niebo, piekło... zaczęłam płakać, że nie chcę jeszcze umierać, bo po śmierci nie ma nic. Mama z babcią uspokajały mnie cały dzień... Musiały mówić mi, że będę żyła jeszcze długo, długo i szczęśliwie, a potem - jeśli będę grzeczna - pójdę do nieba. Znowu zaczęłam płakać, bo niebo z moich wyobrażeń wydawało mi się cholernie nudnym miejscem - tylko anioły i chmury.

Jak byłem mały, to na stację benzynową mówiłem BENZYNACJA.

W sumie dalej czasem się łapię, że tak mówię.

Przecież to logiczne, nie?

Jak byłam mała, moja mama udawała czasem głos kaczora Donalda. Byłam święcie przekonana, że ten kaczor to naprawdę mieszka w jej gardle, ma tam łóżko, duży budzik, a krtań służy mu jako wieszak na ciuchy...

Myślałam, że jeśli wykopię głęboki dołek w piaskownicy, to znajdę najpierw glinę, potem złoto, ale jeśli wykopię zbyt głęboko, to wyleje się lawa i umrę.

Później całkiem poważnie myślałam o wykopaniu drogi na skróty do Australii.

Jak byłam mała i jak byłam niegrzeczna, np. płakałam, to moi rodzice zawsze mi mówili,że jak się nie uspokoję, to przyjdzie do mnie czarownica i mnie zje... A ja w to wierzyłam.

Gdy byłem mały, mieliśmy stary telewizor z mnóstwem portów na różne kable. Spytałem kiedyś tatę, do czego jest ten port, a on odpowiedział mi, że do mikrofonu. Od tego czasu moim największym marzeniem było mieć mikrofon, żeby mówić do tych ludzi, którzy są w telewizji.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Kiedy oglądałam kreskówki, byłam święcie przekonana, że to dorośli ludzie przebierają się w kostiumy i wygłupiają się ku mojej uciesze. Nie rozumiałam tylko jak wychodzili cało z najgorszych, największych opresji (typu oberwanie kowadłem w głowę przez kojota Wilusia).

Kiedyś mama naopowiadała mi, że w kanałach są szczury i mogą wyjść przez kibelek. Strasznie się przestraszyłam. Za każdym razem, gdy miałam potrzebę, muszlę wyścielałam papierem i co chwilę zaglądałam, czy żaden szczur nie przyszedł. Z dłuższą potrzebą było gorzej i stosowałam metodę "na Małysza". W czasie jednej z takich akcji coś zabulgotało w spłuczce i spanikowana wybiegłam z łazienki. Później mama musiała mi mówić, że żartowała.

Jak byłam mała oglądałam "Domowe przedszkole". Zaczynało się ono piosenką:

"Domowe przedszkole wszystkie dzieci kocha i chce, byśmy także kochali je trochę..."

Ja do NIEDAWNA myślałam, że idzie to tak:

"Domowe przedszkole wszystkie dzieci kocha i chce bysmy takze kochali BIEDRONHE..."

Myślałam, że to jakaś inna nazwa biedronki...

Jak byłem mały, to myślałem, że wszędzie są kamery, nawet u mnie w domu. I kiedy szedłem się wypróżnić, to zawsze sprawdzałem czy nikt mnie nie obserwuje.

Kiedyś moja mama mówiła, żebym uważała jak się myję (mamy pralkę obok wanny), ponieważ kiedy pralkę poleje się wodą, to wybuchnie. Więc zawsze uważałam. Kiedyś jednak pokłóciłam się o coś z mamą i wkurzona poszłam polać pralkę, żeby wybuchnąć i już mnie nie było. Dopiero po jakimś czasie się okazało, że mama tak mówiła, bo kiedy się poleje pralkę, to się niszczy...

Jak byłam mała, to myślałam, że 11 to dziesięćdziesiąt jeden, 12 to dziesięćdziesiąt dwa i tak dalej...

Jak byłam mała, myślałam (dzięki reklamom), że Red Bull naprawdę dodaje skrzydeł. Pewnego dnia poprosiłam tatę, aby kupił mi puszkę Red Bulla. Byłam bardzo rozczarowana, gdy po godzinie skakania po całym domu nie umiałam jeszcze latać.

Kiedyś gdzieś usłyszałam o filmie "Z archiwum X" i zastanawiałam się, co to takiego te "zarchiwum"...

Jak byłam mała, to myślałam, że jeśli nabiję sobie guza, to nóż będzie potrzebny do odcięcia go, a nie jako coś zimnego do przyłożenia.

Moja córka, lat 3, bardzo bała się wielkich ciężarowych samochodów, zatykała sobie rękoma uszy.

Kiedyś zapytałem się - dlaczego boisz się ich?

Tata, ja nie boję się samochodów, ja tylko boję się jak one kichają!

Rzeczywiście, wielkie ciężarówki wypuszczają głośno często powietrze z układów hamulcowych.

Jak byłam mała, to myślałam, że mała dzidzia powstaje z miłości i trzymania sie za ręce.

Jak byłam mała, to myślałam, że "lumbago" to to samo co "migrena", a jak trochę podrosłam, że to to samo co "libido", chociaż nie znałam znaczenia obu tych słów (wiedziałam tylko, że nie jest to ból głowy).

Gdy rodzice rozmawiali o polityce, często używali słowa "Wałęsa", które wydawało mi się być rzeczownikiem od "wałęsać". W związku z tym uważałam je za bardzo obraźliwe i zawsze jak padało z ust któregoś z rodziców, mówiłam: "nie mówcie tak brzydko!"

Jak byłam mała, oglądałam z babcią serial "Klan" i zawsze jak była ta piosenka, na początku śpiewałam: "życie, życie, jasny welon" zamiast "jest nowelą".

Jak byłam mała, rodzice nieraz mówili coś o trawieniu albo mieleniu, więc ja myślałam, że mamy w brzuchu taki młynek, który mieli nam jedzenie.

Jak byłam mała, to myślałam, że słowo "napastować" w odniesieniu do ludzi znaczy, że ktoś kogoś napastował pastą do podłogi.

Jak byłem mały, myślałem, że król różni się od zwykłego mężczyzny tym, że on w przeciwieństwie do pozostałych może rodzić dzieci. Wpadłem na to po obejrzeniu bajki, w której narrator mówił, że królowi właśnie urodziło się dziecko.

Myślałam, że w ciążę zachodzi sie przez pocałunek. I nie mogłam zrozumieć dlaczego moje koleżanki dają buziaka kolegom. Wydawało mi się to takie rozpustne... Dlatego w przedszkolu i w młodych latach podstawówki chodziłam z dala od chłopaków.

Gdy byłam mała, myślałam, że nie mam siusiaka tylko dlatego, że jestem mała. Mój brat był duży i miał. Myślałam, że jak urosnę, to też będę mieć siusiaka.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzą się przez odbyt. Nie miałam pojęcia, że jest coś takiego jak pochwa. Bardzo nie chciałam, żeby przypadkiem urodzić okupkane dziecko.

Jak byłam mała, myślałam, że "ptasie mleczko" robi się z ptasich odchodów. Tylko tak ładnie je nazwano dla zmyłki.

Do dziś nie przepadam.

Będąc malcem, nie wiedziałem że 1/2 ('jedna-druga') oznacza połowę, lecz 'jeden lub dwa'. Stąd gdy niegdyś posłano mnie do sklepu po 1/2 kg jabłek, kupiłem dwa kg.

Jak byłam mała, to myślałam, że są tylko 2 języki - polski i obcy. Potem trochę podrosłam i dzięki siostrze słuchającej amerykańskich boysbandów nauczyłam się rozpoznawać język angielski. A więc od tej pory uważałam że na świecie jest język polski, angielski i obcy.

Myślałem, że pochwa to kieszeń, a tak mówią tylko ludzie bardzo kulturalni. Kiedyś chciałem się popisać kulturą i gdy babcia zapytała mnie "Gdzie masz te 2 złote, które ci dałam", odpowiedziałem "w pochwie".

Jak byłam mała, myślałąm, że mleko się gotuje po to, żeby było go więcej...

Gdy byłam mała, to myślałam, że Michał Anioł, to ten, co zwiastował Maryi.

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że przy płukaniu zatkanego ucha wpuszczana do niego woda wylatuje drugim uchem. Prawdę powiedziawszy długo dochodziłam do prawdy.

Dzieci mają dziwne pomysły, ale moich nikt nie przebije.

Otóż pisałam na papierze toaletowym list, wrzucałam to toalety i spuszczałam wodę. Sądziłam, że ludzie w kanałach go znajdą, przeczytają, no i że odpiszą. Niestety nigdy się nie doczekałam.

Zawsze po obiedzie resztki wyrzuca się do kosza. Byłam pewna, że na wysypisku ubodzy zajdą nasze śmieci (w jakimś filmie to widziałam), więc zawsze ładnie wszystko układałam i obficie polewałam sosem, czasem nawet zostawiałam kartkę z napisem "smacznego".

Swojego czasu Andrzej Nejman prowadził program "Trzynastolatki", gdzie były różne konkurencje, wspaniałe nagrody, a udział brały osoby w wieku 13 lat. Myślałam, że KAŻDY 13-to latek musi się tam pojawić, dlatego z niecierpliwością czekałam, aż będę w tym wieku, bo bardzo chciałam wziąć w tym udział. Ku mojemu nieszczęściu, gdy miałam 12 lat, program zszedł z anteny.

Jak byłam malutka, to myślałam, że Ameryka jest w niebie, bo leci się samolotem.

Kiedyś, gdy leciała jakaś piosenka w radiu, to myślałam, że ci wszyscy piosenkarze, którzy śpiewają jakąś piosenkę są w tej chwili w głośniku. I tak sobie siedzą i śpiewają...

Jak byłem mały, myślałem, że jak taka duża mucha będzie mi siedziała na ręce dłużej niż 5 sekund, to umrę o_O

Jak byłam mała, pojęcie WIELKI oznaczało dla mnie WYSOKI, stąd też moje rozumowanie, że

WIELKI MUR jest wysoki na 2000 kilometrów i dlatego go widać z kosmosu.

Jak byłam mała jakoś w ogóle mnie nie interesowało skąd się biorą dzieci. Pewnego pięknego dnia, w przedszkolu, podczas zabawy lalkami (Barbie i Kenem) moja koleżanka stwierdziła, że lalki teraz będą uprawiać SEKS. Nie jarzyłam o co chodzi, więc koleżanka wytłumaczyła mi cóż to jest ów 'SEKS'. Nie mogłam wyjść z podziwu kto i po co to wymyślił.

Chyba nie muszę dodawać, że minęło ładnych kilka lat, zanim dowiedziałam się, że rzeczony 'seks' w ogóle ma cokolwiek wspólnego z robieniem dzieci.

Kiedy byłem dzieckiem, myślałem, że Windows jest fajny.

Myślałam, że "pirackie" płyty i kasety są wtedy, jak muzykę nagrywają jacyś inni wykonawcy i tylko na okładce się podają za jakiś znany zespół, żeby ludzie to kupowali.

Myślałam, że Potwór z Loch Ness mieszka w kanałach i zawsze jak robiłam siku, bałam się, że mnie ugryzie w tyłek.

Był kiedyś taki program "Domowe przedszkole". W piosence na początku programu leciał taki tekst: "...tupta nocą jeż...". Jak byłem mały, myślałem, że to wszyscy śpiewają tak: "...tu ptanocą jeż...". Zawsze zastanawiałem się co to takiego ta "ptanoc".

Jak byłem mały, to myślałem, że w Warszawie mówi się po warszawsku (pochodzę ze Szczecina) i jak przyjechali kuzyni z Warszawy, byłem wielce zdziwiony, że nie potrafią nic po warszawsku powiedzieć.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że jadąc samochodem - samochód stoi w miejscu, a ulica się przesuwa pod wpływem ruchu kół samochodowych - jak wielka taśma produkcyjna. Dziwiło mnie, jak to jest możliwe, że ulice przesuwają się w tak wielu kierunkach jednocześnie.

Gdy byłem mały, rodzice wkręcili mi, że jak zjem czarny koniec banana, to wykluje mi się w żołądku pająk, no i gdy tak się stało, kazali mi dużo jeść, żeby go zasypać, aby nie wyszedł.

Jak byłam mała, taka nie za duża, to myślałam, że okres trwa tak około dwóch godzin i ta krew leci strumieniem przez cały ten czas. I bardzo mnie to zatanawiało, jak taka podpaska może to wszystko utrzymać.

Nie mogłam pojąć wyrażenia 'zewnątrz' np. domu.

Nie wiedziałam o jaki 'zew nątrza' chodzi.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak wyłączam telewizor, to w tym czasie nic nie leci.

Jak byłam mała, nie chciałam stanąć na klapie kanalizacyjnej, bo myślałam, że Norek [z "Miodowe lata"] wyjdzie stamtąd i mnie porwie...

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy film jest przerywany reklamą, to w czasie reklam kręcą dalszy ciąg tego przerwanego filmu!!!

Jak byłam mała, to myślałam, że mój dom jest na końcu świata.

Jak byłam mała, to chciałam zostać Kaczmarkiem, bo myślałam, że to taka funkcja większa niż prezydent!

Myślałam, że kiedy oglądam film, ci ludzie w telewizji też mnie widzą i że za kamerą mają poustawianych pełno telewizorów, żeby mogli widzieć wszystkich, którzy ich oglądają.

Kiedy byłam mała, sądziłam, że pociągi czerpią prąd z szyn i dlatego jeśli ktoś rozerwałby szyny, te przestałyby jeździć w całym kraju! (Chyba wzięło mi się to z zabawkowej kolejki).

Jak byłem mały, myślałem, że świat na długo przed moimi narodzinami był... czarno-biały. Po prostu naoglądałem się czarno-białych filmów, stąd takie dziwne przekonanie.

Jak byłam mała, to myślałam, że za mną stoi jakiś duch i mnie obserwuje. Jak się odwrócę, on mnie zabije...

Jak byłam mała, to się zawsze zastanawiałam dlaczego nie można sikać w pociągach w czasie postoju. Myślałam, że chodzi o to, że jak pociąg nagle ruszy, żebym się nie wywaliła w toalecie. Dopiero chyba w wieku 13 lat dowiedziałam się, że chodzi o to, by odchody i mocz nie leżały na peronie.

Pamiętam jak byłem pierwszy raz w wesołym miasteczku z prawdziwego zdarzenia, było to w Niemczech. Rodzice wsadzili mnie wraz z bratem do takiego samochodziku, którym się jedzie przez "safari", oczywiście po szynie. Niestety ja byłem przekonany, że jak zakręcę kierownicą w złą stronę, to samochodzik wyskoczy z szyny i się rozbijemy! Do dzisiaj pamiętam moje przerażenie jak przejeżdżając obok przepaści kurczowo ściskałem kierownicę i starałem się jechać prosto. Horror...

Jako dzieciak myślałem, że było o wiele więcej niż dwie wojny światowe, mając na myśli tak z 5 czy 6. Jakież było moje zdziwienie, gdy obejrzałem na Discovery program, w którym przytoczono kwestię Einsteina ''czy będzie III wojna światowa?''. Poczułem się oszukany i powiedziałem do taty ''Coś mało było tych wojen światowych''. Mina ojca: bezcenna.

Jak byłam mała, to myślałam ,że

bieg 1 to jazda bardzo wolno

bieg 2 to jazda wolno

bieg 3 to jazda ze średnią prędkością

bieg 4 szybka jazda

bieg 5 bardzo szybka jazda

a "R" to RAKIETA.

Jak byłam mała, to myślałam, że Koalicja to imię i bardzo mi się ono podobało.

Jak byłem mały, to myślałem skąd oni biorą tyle nowych paczek Mentosa do każdej reklamy? Myślałem, że reklama za każdym razem puszczana jest na żywo.

Myślałam, że w szafie jest mumia.

Kiedyś, jak słuchałam piosenkę Bajmu "Biała armia", refren rozumiałam tak: "jesteś SEREM, białym żołnierzem...", a tłumaczyłam sobie to w ten sposób, że przecież twaróg to biały ser, a więc wszystko się zgadza... Tylko nie mogłam zrozumieć czemu twaróg nosi spodnie i musi walczyć...

Jak byłam mała, to myślałam, że Bozia to Maryja. Tylko zastanawiałam się nad stwierdzeniem "A Bozia rączek nie dała?" Moi rodzice tak mi mówili, jak nalegałam, by zrobili coś za mnie. Ale przecież to Bóg nas stworzył, a nie Maryja. Właściwie z tą Bozią wyjaśniło się niedawno.

Jak byłem mały, bardzo chciałem iść do szkoły, bo myślałem, że będę tam za naukę dostawał pieniądze. Może to dlatego, że mam dwoje rodziców nauczycieli i oni po to właśnie idą do szkoły - aby zarobić.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś mnie dotknie, to czyta mi w myślach...

Jak byłam mała to myślałam, że gdy ktoś daje mi misia jako prezent, to wsadził mu do oczu kamery, żeby mnie obserwować.

Jak byłem mały myślałem, ze w piosence "Umówiłem się z nią na dziewiątą" chodziło o 9 rano. Najlepsze (najgorsze?) jest to, że tak myślałem do 20. roku życia...

Do 13. roku życia myślałem, że "zgwałcić" znaczy "zgnieść wałkiem".

Jak byłam mała i czytałam tekst w jakiejś gazecie od mamy o orgazmie, to cały czas czytałam to jako organizm. Czytałam go z wielkim zaciekawieniem i pamiętam że kompletnie nic z niego nie zrozumiałam. Nie było wtedy dla mnie słowa orgazm.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w trakcie modlitwy "Baranku Boży" podczas mszy św. wierni zwracają się do cukrowego (a biorąc pod uwagę datę mojego urodzenia, nawet plastikowego) wielkanocnego baranka zamiast Jezusa, i zawsze podczas wypowiadania tych słów wyobrażałam sobie właśnie te zwierzę.

Jak byłem mały to nie odróżniałem ziemi i podłogi od siebie. Jak coś upadło mi na ziemię, mówiłem że upadło mi na podłogę. Dopiero po śmiechach moich rówieśników dowiedziałem się, że jest jednak subtelna różnica...

Jak byłem mały, to myślałem, że moje miasto to Polska.

Jak byłam mała, myślałam, że żywopłot to jest płot z krzewów, które żyją i mogą się przemieszczać, a co gorsze - złapać kogoś, kto się próbuje przez te krzaki przedrzeć. Dla mnie to było logiczne: żywy płot - żywopłot.

...seks uprawia się tylko raz w życiu - w noc poślubną i do tego przez całą noc, aż do rana. Miesiączka też pojawia się tylko raz. Nazwa jakoś mnie nie zastanowiła.

Jak byłam mała, myślałam, że ludzie (aktorzy) w telewizorze słyszą co mówię i, że osoby, które oglądają ten sam program też mnie usłyszą.

Jak byłam mała, będąc w kościele i słysząc jak śpiewano "Panie dobry jak chleb", myślałam, że śpiewa się "Panie dobry jak LEW". Do tego, wiedząc, że jestem spod znaku lwa, byłam z tego dumna, że Bóg jest dobry jak lew.

Jak byłem mały, to myślałem, że zrobienie kupy to zły uczynek, taki jak uderzenie kogoś, albo kradzież i chcąc być grzeczny, raz mało co nie dostałem skrętu kiszek.

Jako dzieciak mieszkałem w wielkim domu razem z dziadkami. Moja babcia jest krawcową i w domu był specjalny pokoik, w którym trzymała maszynę do szycia. Pewnego dnia stałem sobie w tym pokoiku i nie miałem co ze sobą zrobić, a moja siostra z kuchni krzyczała ''ale tu burdel!''. Myślałem wówczas, ze chodziło o ten babciny pokoik. Od tamtej pory sądziłem, że pokoik do szycia nazywa się burdel.

Kiedy byłem w kościele, to czasami nie chciało mi się klękać, więc tylko kucałem albo się pochylałem. Kiedy ministranci dzwonili dzwonkami (raz) przy podniesieniu hostii, to zawsze byłem przestraszony, że ktoś zauważył, i że to było ostrzeżenie dla mnie. Ale już po kilku sekundach znowu próbowałem i znowu dzwonili (raz - podniesienie kielicha), więc znowu się przestraszyłem. Ale pewnego razu spróbowałem raz jeszcze i wtedy dzwonienie było dłuższe (przyklęknięcie księdza po podniesieniu kielicha) i przestraszyłem się nie na żarty, że teraz już zupełnie "przegiąłem".

Jak byłam mała, to myślałam, że w piecu jest "piszczała" (panicznie się jej bałam). Sama ją wymyśliłam, jak widelcem przejechałam po szybce od pieca i powiedziałam: Piszczała! Moja mama na to: Tak, tak! Piszczała! Widzisz? Mówiłam ci, że masz tam nie podchodzić! Ja w to uwierzyłam i nie podchodziłam więcej do pieca.

Za młodu mówiłam na pokrowiec do samochodu "pokierowiec" - chyba nie muszę wyjaśniać, dlaczego...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak zamykam oczy, to się robi wszędzie ciemno.

Kiedy byłam mała, rodzice ostrzegali mnie żebym nie zbliżała się do gniazdka, bo kopnie mnie prąd. Wyobrażałam to sobie w następujący sposób - jeśli podejdę zbyt blisko wtyczki, to ona się rozzłości i zacznie gonić mnie po pokoju ciągnąc za sobą kabel, aby na końcu dać mi siarczystego kopa w pupę.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak chłopcy robią siku na stojąco, to kupę też robią stojąc. Byłam ciekawa jak im to się udaje.

Kiedy byłam mała, a rodzicom zepsuł się telewizor... myślałam, że młotek jest uniwersalnym narzędziem do naprawy i bardzo dokładnie przywaliłam nim w tv. Mamusia musiała mnie uświadamiać, że młotek nie służy do naprawy telewizorów.

Jak byłem mały, to usłyszałem, że Bóg mówił do ludzi przez zapalony krzaczek. No i chciałem sobie podpalić drzewko, żeby go posłuchać...

Jak byłem mały... to podczas pieśni zastaniawiałem się gdzie jest czoło tylnie, a to dlatego, że wszyscy śpiewali: "Uderzymy przednim czołem".

Kiedy byłam mała, myślałam, że kieszonkowe to tylko te pieniążki, które się dostaje do kieszeni od spodni. Bardzo mi było przykro kiedy w szkole dzieci rozmawiały o tym, ile to dostają kieszonkowych. Pożaliłam się mamie i okazało się, że te pieniądze, które wkładam do skarbonki, to też się nazywają "kieszonkowe".

Kiedy byłam mała, myślałam ze "H***" to takie imię. Kiedyś sie w coś bawiłam, mieliśmy wymyślone imiona, ale jak to bywa, ktoś się zapomniał i powiedział do kolegi po imieniu, na co ja: "on nie jest Łukasz, on jest h***!"

Myślałam, że jesli będę długo kopać łopatą w ziemi, to bez wątpienia dokopię się do środka ziemi, jeśli nie w ogóle na drugą stronę. Nie do pojęcia było dla mnie wtedy: w którą stronę będzie mnie ciągnęła grawitacja?

Jak byłam mała, śmiertelnie bałam się Zulu Guli. Przerażał mnie tym swoim żółtym beretem, wymową i Ziemią kręcącą się za jego plecami. Jak tylko widziałam w telewizorze jego twarz, rzucałam się za fotel i krzyczałam ze strachu. Do dziś się trzęsę jak widzę Tadeusza Rossa!

Jak byłam mała, to gdy czasem jeździłam do McDonalda z rodzicami, nigdy nie zamawiałam hamburgerów, bo sądziłam, że są one tak twarde jak kamień i jak je ugryzę, to mi wylecą wszystkie zęby.

Jak byłam mała, to myślałam, że jeżeli ktoś je podczas robienia kupy, to umrze.

...ptanocenie musi być naprawdę miłym nocnym zajęciem, skoro w piosence jest "dokąd tu ptanocą jeż"...

Jak byłam mała i zostawałam sama w samochodzie, to bałam się poruszyć, bo myślałam, że zaraz włączy się alarm, przyjedzie policja i będzie chciała mnie aresztować za próbę kradzieży. Nawet oddychanie starałam się zredukować do minimum.

Jak byłam mała, to myślałam, że z prawej piersi leci mleko, a z lewej herbata.

Kiedy byłem mały, myślałem że Bóg i Jezus to ta sama osoba. Nie zastanawiałem się jak to jest że Bóg stworzył ludzi, a potem urodziła go Maryja.

Kiedyś pojechaliśmy na wakacje do Jastrzębiej Góry. Pierwszego dnia kopałam dołki w piasku na plaży. Na drugi dzień również poszliśmy na plażę. Z góry nie było widać morza. Moja siostra wierzyła, że to dlatego, iż poprzedniego dnia kopałam dołki i morze zalało plażę.

Gdy byłam mała, to myślałam, że dziury w chlebie albo serze wygryzają myszy. Zawsze przed jedzeniem sprawdzałam, czy gdzieś na kanapce nie ma mysiego futra albo innej niespodzianki...

Kiedyś mój kolega myślał, że miasto w którym mieszkamy to Polska i że np. na ulicy Śląskiej są kopalnie i tam wydobywa się węgiel...

Oglądałam kiedyś film, którego bohaterem był gadająca... muszla klozetowa. Była to negatywna postać. Brat, kiedy chciał mnie przestraszyć, mówił, żebym nie szła do toalety, bo jest tam Pan Kibelkowy i ugryzie mnie w pośladki. Oczywiście w to wierzyłam. Raz nawet chciał mi pokazać swoja ranę po kontakcie z owym Kibelkowym, dlatego jak wchodziłam do toalety, zawsze kulturalnie witałam się z Kibelkowym i grzecznie żegnałam wychodząc, by nie narazić się potworowi.

Jak byłam mała, to myślałam, że w telewizorze siedzą małe ludziki i kiedyś wybiłam szybę od telewizora i byłam wielce rozczarowana, bo ich tam nie było.

- brat znajomej na pytanie gdzie jest mama, odparł, że: "poszła do PICY po PEDOLONY" (do piwnicy po pomidory)

- GAWĄDŹ - łabędź, KOMSKOLUDEK - krasnoludek, LOKOLOKAN - lokomotywa, logiczne.

- poród pośladkowy - byłam pewna, że dziecko wychodzi przez maminy... odbyt.

- napis na jednym ze starych banknotów "cośtamcośtam...ci, którzy ŻYWIĄ I BRONIĄ", nie wiedziałam co to ta żywia, bo bronia, to zdrobnienie od Bronisławy...

- w jednym z odcinków Reksio gościł u siebie w zimie świerszcza, który spał w pudełku po zapałkach i było tak przytulnie... moje świerszcze nigdy nie chciały się obudzić nastepnego dnia.

Długo myślałem, że słowo "tramwaj" pisze i mówi się "tramaj" (jakoś owo "w" po "m" nie przechodziło mi przez gardło). Podobnie długo myślałem, że jest "karnister" (zamiast "kanister") oraz "suteryna" zamiast "suterena" - ten błąd robiłem aż prawie do matury...

Jak byłem mały, to mama wysyłała mnie do sklepu po "pełne mleko" (oznaczane wtedy aluminiowymi kapslami chyba zielonymi i czerwonymi i te oznaczone czerwonym kapslem bylo "pełne", czyli tłuste, a ja o tym nie wiedziałem), a ja chodziłem po sklepie i sprawdzałem ile mleka jest wlane do każdej butelki i brałem to, które było pełne, czyli jak najbardziej pełna butelka. Zawsze wracałem do domu i mama mówiła "Synu, to nie jest pełne mleko", a ja się zastanawiałem kiedy w końcu wleją mi do tej butelki tyle, żeby było pełne.

Myślałem, że w Warszawie trwa wojna, bo cały czas pokazywali ją w telewizji...

Myślałam, że Utopia to prawdziwe państwo.

Jak byłam mała (ale szczerze to tak do połowy podstawówki), myślałam, że w czasie seksu mężczyzna wkłada kobiecie jądra do pochwy, bo penis służy tylko do siusiania. Ale wiedzę miałam podbudowaną naukowo - po prostu był strasznie zagmatwany obrazek w encyklopedii.

Myślałem, że ten cały gatunek "arenbi" o którym co jakiś czas słyszałem, to angielskie słowa "aren't be" i wydawało mi się to jakieś kompletnie bezsensowne, ale to jedyne wytłumaczenie, jakie mi przychodziło do głowy. Dopiero z czasem zrozumiałem, że to R&B, czyli rhythm and blues...

Jak byłem mały, to zastanawiałem się kim był ten sławny Dworcow, bo w każdym mieście jest ulica Dworcowa.

Jak byłam mała, to myślałam, że kury mają trzy nogi. Nawet kłóciłam się o to z rodzicami i babcią, która sama miała kury. Byłam zaskoczona, gdy pokazała mi kury z dwiema nogami.

Będąc w zerówce moja siostra myślała, że na liście alfabetycznej osoby ułożone są wg tego, kogo pani najbardziej lubi. Martwiła się, że jest tak daleko (nazwisko na T). Jej teoria legła w gruzach, kiedy w podstawówce najgorszy łobuz w klasie miał pierwszy numer w dzienniku.

Jak byłam mała, to myślałam, że woźna w szkole wozi dzieci do szkoly i do domu.

W swojej dziecinnej pobożności sądziłam, że jak ktoś popełni grzech śmiertelny, to od razu umrze. Znaczy Pan Bóg go zabije piorunem, albo przyjdą diabły i zabiorą go do piekła.

No i jeszcze nie do końca rozumiałam dlaczego jest osobne przykazanie przeciwko zabraniu komuś łóżka (szóste: nie cudzołóż) i osobne przeciwko zabieraniu innych cudzych rzeczy (siódme: nie kradnij) - tłumaczyłam to sobie tak, że jak ktoś już nawet nie ma łóżka, to jest naprawdę biedny...

Jak biegałam, to myślałam, że robię wiatr. Przy tym oczywiście musiałam drzeć się: "Wietrze, wiej!!!". I oczywiście robiłam to latem na zatłoczonej ulicy, żeby ludziom chłodniej było...

Jak byłam mała, moja koleżanka uświadomiła mnie, że oprócz seksu (co nieco już wiedziałam na ten temat) można jeszcze robić inne rzeczy. Jakże wielkie było moje zdziwienie, kiedy odkryłam, że można się łapać za piersi, pupę, całować z języczkiem itp.

Jak byłem mały, to myślałem, że MacGuyver był z zawodu takim cwaniakiem, że nauczył się tego w jakiejś specjalnej szkole.

Kiedy byłam mała, nie rozumiałam dobrze rozpiętości czasowej i byłam przekonana, że kiedy moja mama była małą dziewczynką, na świecie żyły dinozaury. Wyobrażałam sobie wielkie jaszczury chodzące po podwórku u babci i zaglądające w okna (pierwsze piętro). O, jak strasznie musiało wtedy być...

Myślałam, że jeśli sklep jest otwarty 24 godziny na dobę, to pracownikom nie wolno nigdy iść do domu i nigdy nie śpią.

Jak byłam mała, to w tv leciało dużo westernów i myślałam, że tam naprawdę giną ludzie, a że zazwyczaj ginęli ci źli, to wymyśliłam, ze to są skazańcy odbywający w ten sposób karę śmierci. Nawet mi się to podobało, bo ciekawiej przecież umierać tak, niż na szubienicy w więzieniu. Nie wiem kiedy przestałam w to wierzyć, może wtedy, gdy zauważyłam, że są tacy, co już kiedyś umarli.

Jak byłam mała, to myślałam, że będe piękna, szczupła i bogata.

Kiedy byłam mała, nie potrafiłam zasnąć jeśli nie zawinęłam się w kołdrę jak w kokon, bo wydawało mi się, że w nocy pod łóżkiem mieszkają szczuropodobne stwory, które mnie pogryzą... Do dziś nie zasnę ze stopami odkrytymi... czasem wystawiam ręce, ale wolę kołderkowy kokonik, wtedy czuję się bezpiecznie.

Kiedy byłam mała, podczas oglądania prognozy pogody miałam wielki kłopot. Bałam się jednak zapytać czy to rodziców, czy też nauczycielki w podstawówce. Wiadomo, jako dziecko inteligentne nie chciałam wyjść na głupka!

Zastanawiałam się nad pojęciami "małopolska" i "wielkopolska" - trapiło mnie to, czy mieszkam w małej, czy też dużej Polsce i jakim cudem na świecie mogą być dwie identyczne Polski, tyle że jedna mniejsza od drugiej, i dlaczego skoro są dwie - mała i duża - pokazują zawsze tylko jedną.

Jak byłam mała myślałam, że podpaska to odpowiednik pampersa, tyle że dla dorosłych pań. Kiedy zapytałam o to mamę, skutecznie utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Dopiero będąc w podstawówce zostałam uświadomiona przez koleżanki, ale i tak jakoś nie mieściło mi się to w głowie.

Jak byłam mała, myślałam, że reklamy są po to, by, np. zrobić sobie herbatkę lub "załatwić potrzebę". Dopiero później przekonałam się dlaczego one są i dlaczego jest ich tak dużo...

Ja byłam mała zawsze po napisaniu listu dla Św. Mikołaja wygrzebywałam ze skarbonki wszystkie złotówki i zostawiałam z listem, żeby wspomóc mikołaja, myśląc ze skoro musi kupować tak dużo zabawek, to czasem może mu zabraknąć na obiad. Niestety i tak nigdy ich nie zabierał.

Jak byłem mały, to myślałem, że głównym bohaterem meczu jest sędzia.

... to myślałem, że nie zakończenie średnikiem lini kodu php nie wywali błędu ...

Kiedy byłam mała, myślałam, że w modlitwie "Ojcze Nasz" mówi się "i nie budź nas na pokuszenie".

Jak byłam mała, to myslalam, że znaki są z "odiaku".

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę obojętnie jaką pestkę, np. z jabłka, to w żołądku wyrośnie mi jabłoń!

W piosence Piaska myślałam, że zamiast "Budzikom śmierć" jest "Budzi go śmierć" , a byłam już w liceum :P

Jak byłam mała, to przybiegłam kiedyś do mamy z pytaniem "kto to jest Dogas?". Było to po przeczytaniu wierszyka pt. "Dzień dogasa"... Myślałam, że skoro jest Dzień Matki, Dzień Kobiet, Dzień Dziecka, to i jakiś bliżej nie znany mi Dogas też ma swój dzień...

"Budzikom śmierć" to ja rozumiałem jako Budzi go śmie(r)ć.

Jak byłam mała, myślałam, że dzieci robi się przez długie całowanie.

...prezerwatywy są żeby nie nasikać do kobiety.

...że paliwo się leje do opon.

Kiedy moja siostra pisała w szkole dyktando, dostała złą ocenę. Przniosła kartkę do domu, a mama się pyta:

- Córcia, dlaczego napisałaś kura przez "Ó"?

- Bo się wymienia.

- Na co???

- Na "kogut".

Jak byłam mała, myślałam, że moja babcia ma na imię „Mamo”, bo moja mama tak do niej mówiła, a ja nie skojarzyłam, źe „mamo” i „mama”, to to samo słowo.

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Jak byłem mały, to myślałem, że pacierz rozpoczyna się od słów "Wymię Ojca i Syna i Ducha Świętego..." Tak uczyła nas na religii pewna siostra Felicja, która niestety nie miała najlepszej dykcji.

Kiedy byłam mała zobaczyłam w sklepie na regale ze słodyczami małe płaskie opakowanie. Była na nim narysowana truskawka, więc od razu wrzuciłam ją do koszyka. Kiedy pani skasowała już mięsko, po które wysłała mnie mama, wybuchła śmiechem i schowała to małe opakowanko pod ladę i powiedziała, że nie jest to raczej dla mnie. Ja oczywiście wybuchłam krzykiem, że to najlepsze cukierki, kolega mnie nimi kiedyś poczęstował.

- Ty, patrz, to dziecko miało prezerwatywy - powiedziała nagle pani do swojego znajomego/męża/chłopaka/... i z trudem powstrzymywała śmiech. Pani po długiej kłótni o "cukierki" dała mi opakowanie dropsów...

Kiedy byłam mała (miałam na pewno mniej niż 4 lata), umiałam już oczywiście bardzo dobrze mówić, ale miałam okropny kompleks, że nie umiem rozmawiać. Chodziło mi o mówienie takim specjalnym dorosłym tonem, który jak sądziłam nie służył do prostej komunikacji, tylko był pewnego rodzaju grą uprawianą przez dorosłych w sobie tylko wiadomym celu. Na podwórku za domem ćwiczyłam tą umiejętność (chodziło o długie przemowy wymawiane specjalnie modulowanym tonem i pełne szczególnie napełniających mnie zachwytem słówek typu: prawda, tego, oraz yyy i eee pomiędzy wyrazami) i bardzo się zawstydziłam jak kiedyś sąsiadka zaczęła się śmiać podsłuchując mnie przez siatkę.

Myślałem, że okupacja to zajęcie jakiegoś państwa dla okupu. Nie rozumiałem więc, dlaczego walczyliśmy z Niemcami, zamiast po prostu im zapłacić.

Babcia, kiedy byłem niegrzeczny, straszyła mnie poprawczakiem. Często chodziliśmy Świdnicką we Wrocławiu. Do dziś, kiedy myślę o poprawczaku, mam jego takie wyobrażenie przed oczami:

http://wroclaw.hydral.com.pl/foto/20/20027.jpg

Jak byłem mały, to myślałem, że każdy kraj ma swój język. Byłem święcie przekonany, że istnieje Brazylisjki, Amerykański czy Kanadyjski. Nawet się z kolegą wykłócałem o to, że mam racje.

Myślałem, że Japończycy mają wszystkie części ciała narysowane, a anime to prawdziwe filmy...

Gdy byłam mała, myślałam, że jak za każdym razem wychodzę z pokoju, wszystkie zabawki ożywiają. Więc często, wpadałam do pokoju nagle, żeby je przyłapać na gorącym uczynku.. Po jakimś czasie dałam sobie spokój, twierdząc, że zabawki są strasznie szybkie i zdążają wrócić na swoje miejsce.

Ach ta młodość.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak proszę w sklepie o ćwierć kilo sera, to niezależnie ile go pani ekspedientka odważy, zapłacę za ćwierć kilo. Więc jak pytała, czy może być trochę mniej, to się absolutnie nie zgadzałam, a jak więcej, to bardzo chętnie. Potem chwaliłam się mamie, że kupiłam więcej, ale ona jakoś nigdy tego specjalnie nie doceniła. Widocznie nie była tak gospodarna jak ja...

Jak byłam mała, to zamiast mieć na nogach siniaki - mialam świniaki.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę jadł dużo mięsa, to będę kiedyś taki silny jak Superman.

Myślałam, że koń i krowa, to para jednego gatunku. Bardzo było mi żal pięknego konia, że ma taką niezgrabną żonę.

Dziewczynce trzeba nasiusiać "tam", żeby powstalo dziecko. Bardzo powszechna teoria na moim podwórku.

...myślałam, że bzykać to znaczy pierdzieć.

Jak byłem mały to myślałem, że gdy będę duży to będzie w internecie taka strona gdzie napiszę, że jak byłem mały to myślałem, że gdy będę duży to będzie w internecie taka strona gdzie napiszę, że jak byłem mały to myślałem, że gdy będę duży to będzie w internecie taka strona gdzie napiszę, że jak byłem mały to myślałem, że gdy będę duży to będzie w internecie taka strona gdzie napiszę, że [...]

Gdy byłam mała, było to dla mnie logiczne, że skoro w Polsce mówi się po polsku, to w Stanach Zjednoczonych mówi się po stańsku-zjednoczońsku. Oczywiście byłam pewna, że wszystkie języki na świecie brzmią jak polski, tylko nazywa je się inaczej, w zależności od tego, o jakim kraju mowa. A gdy miałam ok 4 lat, czasem byłam zbyt leniwa, by poprawnie mówić. Chciałam oszczędzić sobie czasu i wysiłku, więc mówiłam w swoim własnym, wymyślonym języku i bardzo dziwiłam się, że dorośli mnie nie rozumieją...

Jak byłam mała, to mój dziadek dorabiał sobie chałupniczo do renty jako cholewkarz i miał szefa, na którego wszyscy u mnie w domu mówili "Pan Skobyłki". Przez całe swoje dzieciństwo myślałam, że to nazwisko tego pana. Po jakimś czasie okazało się, że ten pan był z miejscowości Kobyłka, stąd "Pan z Kobyłki". Jak naprawdę miał na nazwisko - nie wiem do tej pory.

Pewnego dnia zaczęła mnie intrygować kwestia 'skąd się biorą dzieci'. Pomyślałam sobie, że kiedyś przyjdzie taki dzień, że po prostu dziecko samo pojawi się w moim brzuchu, kiedy będzie na to odpowiedni czas... W ogóle nie przypuszczałam, że potrzebny w tym całym ambarasie jest jeszcze mężczyzna... Kiedy miałam siedem lat i wszystkie 'normalne' książki w domu były przeze mnie już przeczytane, natrafiłam na półce na 'Seks partnerski' prof. Lwa Starowicza. Po lekturze wiedziałam już wszystko...

Jak byłem mały, na mszy po słowach "Chwała na wysokości Bogu a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię, Błogosławimy Cię" śpiewałem "Znosimy Cię, Błogosławimy Cię". Tłumaczyłem sobie że w słowach "znosimy Cię" cieszymy się że mamy takiego Boga jakiego mamy i że zawsze moglibyśmy mieć gorszego.

Odkryłem że tam jest "Chwalimy Cię" w wieku 7 lat i wtedy pomyślałem że skoro przez 7 lat śpiewałem "znosimy Cię" to żeby zniwelować ten błąd, muszę minimum kolejne 7 lat śpiewać dobrze - czyli że w wieku 14 lat błędne śpiewania zredukują się z poprawnymi.

Jak byłam mała, to myślałam, że fasola jest ulepiona z ziemniaków.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że kobieta w pewnym wieku (chyba 35 lat) automatycznie zachodzi w ciążę...

Jak byłam mała, to myślałam, że aby mieć dziecko, to trzeba chodzić koło szpitala i myśleć: "Chcę mieć dziecko, chcę mieć dziecko".

Jak byłam mała, myślałam ze na chórze w kościele śpiewa Maryja z chórem aniołów.

Jak byłem mały, to myślałem, że jedzenie nie wpada do żołądka, tylko że mam puste ciało i to co zjem spada najpierw w stopy, potem dochodzi do kolan itd, coraz wyżej. A jak już dojdzie do brzucha, to trzeba iść do ubikacji.

Kiedyś myślałam, że imię Pankracy to tak naprawdę jakiś pan o imieniu Kracy. Dopiero kuzyn mnie uświadomił, że jestem w błędzie, gdy oglądaliśmy film z postacią o tym imieniu.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że w każdym mieście mówią w innym języku. Gdy jechałam gdzieś daleko (w Polskę), za każdym razem, gdy wjeżdżaliśmy do większego miasta, pytałam rodziców: 'a tutaj mówią po naszemu?'.

Myślałam, że śpiewa się "Rolnik w sandolinie". I bardzo mnie zastanawiało, co to może być ten sandolin...

Myślałem, że film kręcony jest za jednym zamachem, że aktorzy muszą się nauczyć wszystkich kwestii na pamięć i potem bezbłędnie je zagrać.

Jak byłam mała, to myślałam, że kobiety, które mają rude włosy, jadły strasznie dużo marchewek, więc by mieć ogniście rude włosy jadłam marchewkę kilogramami, co niestety wiele nie zmieniło.

To chyba każde dziecko myślało, no ale napiszę, że myślałem, że ziemia jest płaska i się kiedyś skończy.

Na "wulkan" mówiłem "bulkan", bo myślałem, że to wyraz dźwiękonaśladowczy od bulgoczacej lawy.

Gdy byłam mała, to myślałam, że ludzie, którzy przechodzą przez pasy na jezdni nie zostają potrąceni przez jadące auta tylko dlatego, że przechodzą bardzo szybko. Rodzice zresztą mówili, gdy tylko weszłam na pasy "szybciutko, trzeba iść szybciutko!". Tak więc gdy miałam przejść sama przez ulicę by dotrzeć na plac zabaw, rozpędzałam się i biegłam jak najszybciej. Na szczęście nic mi się nie stało, za którymś razem kierowca auta zatrzymał się, zaprowadził mnie do mamy i wyjaśnił całą sytuację.

Jak byłem mały, rodzice mi wkręcili, że Coca Cola to krew zgniecionych, czarnych, małych robaczków.

W Lublinie jest kino Kosmos. Jak byłem mały, rodzice czasem tam chodzili do kina. Zawsze myślałem, że lecą rakietą do kosmosu i tam oglądają film.

Jak byłem mały, to byłem święcie przekonany, że telewizor czarno-biały jest bardziej skomplikowany od kolorowego - bo przecież robi nie tylko to, co kolorowy, ale jeszcze musi dodatkowo usuwać kolor z obrazu.

Jak byłam mała, to myślałam że ministranci to są dzieci księdza.

Jak byłam mała, znalazłam książkę, w której były opisane warstwy ziemi. Wpadłam na pomysł, żeby w piaskownicy dokopać się aż do samego środka - kopałam i kopałam, aż dokopałam się do samego jądra ziemi!!! Dopiero po kilku latach doszłam do wniosku, że było to tylko betonowe dno piaskownicy...

Kiedy byłem mały, to zaobserwowałem, że na skrzyżowaniach zbiera się piasek i żwir w miejscach gdzie samochody nie jeżdżą (np. w miejscach gdzie były "zakreskowane"). Jakoś wymyśliłem sobie, że ten piasek to muszą sypać milicjanci (wtedy jeszcze była milicja) i dzięki temu wiedzą, jak jakiś samochód jedzie niepoprawnie (zostawia ślad na piasku).

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast mózgu w głowie są kłeby włosów i dlatego one rosną - tzn. powoli wychodzą na wierzch.

Jak byłam mała, to bałam się Buki z Muminków i rozkminiałam skąd Papa Smerf wziął tyle dzieci, przecież nie było żadnej Mamy smerfowej, a poza tym jak inne smerfy płci męskiej mogły podrywać Smerfetkę, skoro to była ich siostra...

Jak byłam mała(3-4 lata) nie wiedziałam jak się robi dzieci. Poszłam do starszego brata i on mi wytłumaczył że:

- Dziewczynka musi: bardzo polubić chłopca, całować się z nim czyli dotykać ustami, dotykać w "wyjątkowe miejsca". Potem idą do łóżka, chłopiec kładzie dziewczynkę na łóżku, daje jej magiczną tabletkę o jej ulubionym smaku i się ciągle całują. No i na końcu dziewczynce rośnie brzuszek, jadą do szpitala, rozcinają jej pępek i wyciągają dziecko.

Jak miałam 7 lat, strasznie się rozczarowałam, że nie ma tych magicznych tabletek. Strasznie chciałam ich spróbować...

Gdy byłem mały i przeglądałem telegazetę przy prawie każdym filmie i serialu widniała informacja "Film USA", "Serial USA". Byłem pełny podziwu dla pana USA, że nakręcił tyle fajnych filmów i seriali, nawet kiedyś zapytałem się kim jest pan US, co robi tak dużo filmów.

Jak byłem mały, myślałem, że w Polsce będzie dobrze...

Kiedy byłam mała, to święcie uważałam, że Kopciuszek i Królewna Śnieżka ze sobą konkurują o pieniądze, popularność itp. Ponieważ bardzo lubiłam Kopciuszka, to nienawidziłam Śnieżki i zawsze byłam po stronie Złej Królowej. Nawet kiedyś Pani w przedszkolu się zdziwiła, bo właśnie wystawialiśmy "Śnieżkę" i chodziłam za przedszkolanką cały dzień, żeby dostać rolę macochy Śnieżki.

Sama nie wiem, skąd mi się ta rywalizacja wzięła, może dlatego, że Kopciuszek była blondynką (skojarzenie z Barbie). O inne księżniczki disney'owskie, jak Arielka czy Bella żadnych pretensji nie miałam.

PS. Kopciuszek rulez.

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

Za nic w świecie nie chciałem uwierzyć, że księża są mężczyznami. Nazywałem ich wtedy księżycami. Przestałem tak o nich myśleć, kiedy mama poprosiła jednego z nich, aby podciągnął sutannę. Ksiądz z niechęcią zrobił to, ale ja się przekonałem, że pod spodem ma również spodnie, a nie same majtki.

Jak byłem mały, to mówiłem na krawężnik "trawężnik". Tak mi się to kojarzyło, bo tam prawie zawsze trawa rosła...

Moi koledzy (i to nie mali, ale faceci po trzydziestce!) myśleli, że hemoroidy to robaki, które pasożytują w odbycie i można się nimi zarazić, jak się siedzi długo na czymś brudnym.

Zawsze byłem święcie przekonany, że piekło znajduje się we wnętrzu Ziemi.

Po jakimś czasie kolega mnie uświadomił, że tak naprawdę piekła nie ma, bo on kiedyś zepsuł globus i on był pusty w środku.

Jak byłem mały, to kumple wmawiali mi że istnieje dysk twardy i miękki.

Jak byłam mała, to myślałam, że 'persona non grata' to osoba bez mebli (gratów). Z tego przeświadczenia wyrwała mnie mama, okropnie besztając, gdy chciałam zaimponować młodszej siostrze obcojęzycznym wyrażeniem i stwierdziłam, że to ona właśnie jest persona non grata.

Jak byłam mała, zawsze irytowałam starszego brata tekstem: "Kiedy byłam dużaaa...". Reakcje "Nie! Nie! Ty jeszcze nie byłaś duża!" były uzasadnione...

Jak wsiedliśmy kiedyś z mamą do taksówki i kierowca się spytał dokąd chcemy jechać, to odpaliłem szczerze i zgodnie z prawdą "Do Nowego Jorku!". Do taksówki wsiedliśmy w Warszawie i nie rozumiałem dlaczego kierowca i mama się ze mnie śmieją. Miałem im to za złe.

Gdy byłem mały, usłyszałem w telewizji, że człowiek w ciągu swojego życia mruga dwieście milionów razy, a potem umiera. Potraktowałem tę informację bardzo na serio i postanowiłem wykorzystać ją w celu maksymalnego wydłużenia swojego życia. Do zagadnienia podszedłem z iście naukową pasją...

Wciąż pamiętam minę mojej Mamy, gdy spytała, po co przykleiłem sobie taśmą klejącą powieki do brwi, a ja odpowiedziałem - "Żeby nie umrzeć!"

Jak byłam mała, to myslałam, że wszystkie bomby wybuchają o 12 w nocy.

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie co mówią w innych językach, mówią np. house, a myślą dom i tylko polski język jest wyjątkowy, bo tam dom mówi się dom itp.

Kiedy byłam mała, wydawało mi się, że słownik polsko-niemiecki i niemiecko-polski to to samo.

Jak byłem mały to myślałem, że jak idzie się spać to przychodzi Pan Bóg i nas "umiera", a jak rano wstajemy to przychodzi i nas ożywia :P

Myślałam, że osiedlowy sklep wielobranżowy to tak naprawdę sklep "wieloobrazowy" - z obrazami, tylko się pomylili w pisowni.

Jak byłam mała, myślałam, że po zjedzeniu kilku źdźbeł trawy, wyrośnie mi w brzuchu boisko.

Za każdym razem, kiedy w kościele śpiewano o Jezusie leżącym w żłobie, ja śpiewałam 'w grobie'. Jak była mowa o Ogrójcu myślałam, że to grobowiec. Jako dziecko zawsze miałam dziwny pociąg do śmierci i makabry.

Przy autostradach i drogach szybkiego ruchu często są charakterystyczne barierki o takim przekroju:

.x.......

.x.......

.xxxxx...

.......x.

.......x.

.xxxxx...

.x.......

.x.......

W wieku przedszkolnym wierzyłem, że w zagłębieniu ciągnącym się wzdłuż takich barierek mieszkają ślimaki - w sensie że wszystkie, bo to jest po prostu ich dom.

Jak byłam mała i jechałam samochodem, to myślałam, że to świat się kręci, a ja siedzę w miejscu...

Zawsze miałam jakieś fobie związane z ufo i istotami pozaziemskimi (zresztą po części zostało mi to do dzisiaj). Dlatego bałam się spać z odkrytymi stopami, bo bałam się, że za łóżkiem czai się kosmita i kiedy nie będę patrzeć, to odgryzie mi nogi. Takie małe dziwactwo.

Jak byłam mała, to myślałam, że dwa razy dwa równa się zero.

Jak byłam mała, myślałam, że katar spływa z mózgu do naszych nosów, i że tak właśnie powstaje katar.

Jak byłam mała, myślałam, że zapłodnienie odbywa się przez pępek. Trzeba się mocno przytulić i jajeczka taty wlatują do brzuszka mamy, łączą się z komórką mamy i powstaje dzidziuś. Tak mama mi tłumaczyła...

Kiedyś rodzice zmierzyli mnie i oznajmili, że mam już "metr dwadzieścia dziewięć", potem z dumą chwaliłam się całej klasie, że mam 29 metrów wzrostu...

Jak byłem mały, to myślałem, że wibrator jest dla mężczyzn i się w niego wkłada penisa.

Jak byłem mały, myślałem, że od urodzenia "ciągnie" się za mną niewidzialny sznur, przywiązany z jednej strony do mojego domu, a z drugiej do mnie. Za każdym razem gdy przechodziłem pod zjeżdżalnią albo drabinkami na placu zabaw to musiałem wrócić tą samą drogą, by ten sznur się nie zaplątał. Tak samo jak zjeżdżałem windą, to później nie mogłem wejść po schodach tylko musiałem tą windą wjechać z powrotem. A to wszystko po to, żeby moje życie nie było poplątane...

Jak byłam mała to odsłaniali pomnik ofiar Katynia. A ja się zastanawiałam jaka ofiarka jakiego Tynia?

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

Świadoma, że moje nazwisko brzmi jak nazwa ptaszka, zawsze pytałam się rodziców, czy to możliwe, że będę latać, jak ten ptaszek, a oni mi zawsze odpowiadali, że będę umiała, tylko musze ćwiczyć! I dalej, że oni są dorośli, więc potrafią, a ja jako maluch muszę ćwiczyć, ćwiczyć itd. Więc codziennie skakałam z półki na buty, później z wyższych mebli i codziennie zwiekszałam ilość ćwiczeń i pokazywałam sąsiadom jak to ja umiem latać, by nie robić rodzicom wstydu, że nielot ze mnie.

Jak byłem mały, myślałem, że po maturze będę wyglądał tak, jak wyglądają osoby koło 500-tki.

Kiedy byłam mała, kłóciłam się z całą moją rodziną, obstając przy tym, że jeśli słowo zaczyna się od "rz", "sz" albo "cz", to obie litery musimy pisać z wielkiej.

I tak pisałabym: SZymon, RZepka itp.

Byłam zbulwersowana, że reszta rodziny jest tak niewyedukowana.

Gdy byłam mała, myślałam, że grzmoty podczas burzy to anioły grające w kręgle, a błyski to Bóg robiący mi zdjęcia.

W wieku kilku lat dla mnie wyznacznikiem kończącego się i rozpoczynającego się nowego dnia był po prostu sen. Wydawało mi się, że dany dzień będzie trwał dopóki nie pójdę spać.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak człowiek się opala, to razem ze skórą opalają sie kości i krew.

Jak chodziłam do przedszkola, to myślałam, że Marzanna, to jest Marzena i że będziemy topić dziewczynkę z naszej grupy, która ma tak na imię.

Jak byłem mały, myślałem, że osoby niewidome są niewidzialne.

Byłam kiedyś na weselu, mając może 5 lat. Przyjęcie odbywało się w remizie strażackiej. Spałam w jakimś pokoju, ale obudziłam się i w piżamie poszłam na salę. Orkiestra grała "Niech żyje wolność". Tata wziął mnie na ręce i tańczył. Byłam tak zaspana, że w refrenie słyszałam kwestię "niech żyje ZORRO!" i bardzo długo żyłam w przekonaniu, że w tej piosence są właśnie takie słowa.

Jak byłam mała, to myślałam, że... jak pani w szkole sprawdza obecność to trzeba mówić "jestem". A niektórzy mówili "obecny" i myślałam, że tak mówi tylko jakaś elita.

Przez długi czas myślałam, że istnieje taka dziwna istota, która nazywa się Scebra i która słynie z tego, że leje wodą. Wszystko to oczywiście przez powiedzenie "leje jak z cebra".

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy rozbiję telewizor, to wyjdą wszystkie postaci z bajki, którą akurat oglądam. Często zastanawiałam się nad tym, co byłoby lepsze: poznać Smurfy czy zdobyć zaczarowany ołówek.

Jak byłem mały rodzice powiedzieli mi, że jak nie zdążę wyjść z wanny zanim cała woda z niej nie "zleci", to mnie wciągnie razem z końcówką wody. Wiałem z wanny aż się kurzyło.

Jak byłem mały, to myślałem, że są "morele" i "amorele". Po latach się okazało, że "amorele" to Brzoskwinie.

Gdy byłem mały, myślałem, że stwierdzenie "prąd kogoś kopnął" oznacza, że z gniazdka wychodzi elektryczyna noga i kogoś kopie.

Jak byłam mała, wierzyłam, że Smerfy naprawdę istnieją, tylko są takie malutkie, że ich nie widzimy.

Mój wujek przekonał mnie, że gdy się urodził, miał od razu 31 lat... Wierzyłam w to do 8 roku życia.

Ja kiedyś myślałem, że resztę w sklepie dostaje się wtedy, gdy brakuje pieniędzy.

W jakiejś tam modlitwie: 'Narodzony z martwej dziewicy' (dla heretyków i innych oóob negujących instytucjonalizm Kościoła: w oryginale 'z Marii dziewicy').

Jak byłam mała, rodzina opowiadała jak to ktoś umarł, bo miał raka w mózgu. Myślałam, że siedzi tam taki raczek i człowiek umiera, bo robi szkody. Wyobrażałam sobie, że wchodzi do głowy poprzez uszy, więc wieczorami zasypiałam z zasłoniętymi uszami.