Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to w tv leciało dużo westernów i myślałam, że tam naprawdę giną ludzie, a że zazwyczaj ginęli ci źli, to wymyśliłam, ze to są skazańcy odbywający w ten sposób karę śmierci. Nawet mi się to podobało, bo ciekawiej przecież umierać tak, niż na szubienicy w więzieniu. Nie wiem kiedy przestałam w to wierzyć, może wtedy, gdy zauważyłam, że są tacy, co już kiedyś umarli.

Jak byłem mały to śpiewałem: "...O, Jezu wspomóż laską..." zamiast łaską.

Myślałam, że w szafie jest mumia.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak sie stłucze ekran telewizora, to on wybuchnie. Wniosek ten narodził się w wyniku oglądania kreskówek. Ale potem w kreskówkach zaczęli rozwalać ekrany telewizorów, a one nie wybuchały (przynajmniej nie tak spektakularnie, jak sądziłem, że powinny). Do dzisiaj nie wiem, jak to właściwie jest...

Myślałem, że świetlica w szkole, to miejsce, gdzie są przechowywane świetlówki na wymianę. Ciężko było mi zrozumieć kiedy pierwszego dnia w szkole tam mnie prowadzono, aby pokazać to miejsce...

Kiedy byłem mały, myślałem że nie istnieje godzina 11.00. Wiedziałem, ze jest 10.59 i 11.01. Dopiero babcia udowodniła mi, że jest inaczej - razem siedzieliśmy przed zegarkiem i czekaliśmy.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana, że moja kuzynka Sylwia ma na imie Szyja. Kiedy próbowali mi wytłumaczyć, że szyja to część ciała, wyśmiewałam ich, że mam cały czas kuzynkę na karku.

Jak byłam mała, to nie mówiłam "lektura", tylko "elektura" i jeszcze próbowałam wmówić mamie, że mam rację, bo nauczycielka tak mówi.

Patrząc na ujście swojej cewki moczowej myślałam, że chyba coś z nią trochę nie tak i myślałam, że mam takiego malutkiego fiutka.

Kiedy byłem mały, myślałem, że na świecie istnieją tylko dwa kraje - Polska i Anglia (Polska - to oczywiste, a Anglia - pewnie dlatego, że moja mama uczyła mnie trochę po angielsku mówić).

Jako dzieciak myślałem, że było o wiele więcej niż dwie wojny światowe, mając na myśli tak z 5 czy 6. Jakież było moje zdziwienie, gdy obejrzałem na Discovery program, w którym przytoczono kwestię Einsteina ''czy będzie III wojna światowa?''. Poczułem się oszukany i powiedziałem do taty ''Coś mało było tych wojen światowych''. Mina ojca: bezcenna.

Kiedyś jak byłem mały, to kolega powiedział mi, że "żigolo" to znaczy po niemiecku "siad". Cały tydzień bawiłem się z kolegą w tresowanie psa (na szkolnym korytarzu). Ja krzyczałem "żigolo", on się kładł na ziemi, a nauczycielki gapiły się na nas jak na idiotów.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy będę mówiła do głośnika od telewizora, to ludzie po tamtej stronie mnie usłyszą...

Swego czasu często słyszałem nieznane mi wówczas określenie "prawo jazdy". Myślałem, że owe "prawojazdy" to są takie specjalne pojazdy, które mogą skręcać tylko w prawą stronę (stąd nazwa). Zastanawiałem się tylko, czy skoro są "prawojazdy", to istnieją również "lewojazdy" - ich odpowiedniki do skręcania w lewo... W sumie całkiem oczywiste, ale jakoś nikt nigdy nie wspominał o "lewojazdach". W końcu nie wytrzymałem i zapytałem o to swojego tatę... Po dziś dzień zbija się się ze mnie.

Jak byłem mały, to myślałem że piwo, to rodzaj paliwa do motorów.

Nawiązujac do jednej z wypowiedzi dotyczacej bajek Hanny i Barbery, ja zawsze myślałam, że to jest jedna babka, po prostu Hanna Barbera. I jeszcze do tego myślałam, że jest Polką, bo przecież Hanna.

Jak zmawiałam wieczorem paciorek, to modliłam się, żeby ludzie nie chorowali na raka i jak będzie tak już na przyszłośc, to na skorpiona też nie.

Jak byłam mała i oglądałam filmy, których akcja działa się w kosmosie (np. "Apollo 13") i coś się stało, to zawsze dowódca statku powiadamiał stację na Ziemi słowami: "Houston! Mamy problem". Zawsze dziwiło mnie dlaczego w każdym filmie dowódca stacji na Ziemi ma na nazwisko Houston i jakby nie mogli wymyślić jakiegoś innego, np. Smith.

Jak byłam mała, myślałam, że jak mierzą wzrost u lekarza, to górna część miary wbija się ostrzem do głowy! Panicznie się tego bałam...

Myślałem, że gwałci się tylko i wyłącznie palcem, bo taki film z Chuckiem Norrisem oglądałem i tam jego kobietę zgwałicili i mi się tak skojarzyło, że to tylko palcem się robi.

...człowiek żyje nawet milion lat, dopóki go ktoś nie zastrzeli.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że w elektrowni siedzi taki pan i trzyma palec na przycisku i dlatego mamy prąd. A jak czasem wyłączali prąd, to według mnie pan ten szedł siusiu i puszczał przycisk.

Kiedyś bawiąc się ulubionymi zabawkami mama poinformowała mnie, że leci 'Ulica Sezamkowa'. Pochłonięta zabawą odpowiedziałam: "później mamusiu obejrzę... teraz jestem zajęta". Po czym mamusia spędziła bite 2 godziny tłumacząc mi, że jest coś takiego jak z góry ustalona ramówka telewizyjna i za 30 min. już 'Ulicy Sezamkowej' nie obejrzę. Nie mogłam tego za żadne skarby zrozumieć... No bo jak to? Przeciez telewizor był wyłączony. Wydawało mi się, że to działa jak wideo - wyłączając robię stop, a kiedy ponownie włączę, będę mogła oglądać od momentu kiedy skończyłam.

Jak bylem mały, to myślełm, że na święta Bóg przyjdzie do mnie do domu (tak mówiła katechetka) i bałem się, że zobaczy mój nieposprzątany pokój.

Moja siostra kiedy była mała, myślała, że jak policjanci w filmie wzywają posiłki, to chodzi im o żywność. I zastanawiała się kiedy oni na filmie jedzą.

Jak byłam mała, nie mogłam załapać w wierszyku 'a kocica papierosa upaliła kawał nosa' co to jest 'akocicapapierosa', oraz w 'rolnik siał w dolinie' co to znaczy 'rolnik sandolinie'.

Święty Mikołaj robi się taki malusi i wchodzi przez dziurkę od klucza, no bo skąd miałby tak dużo kluczy? Pogubiłby się!

Jak byłem mały, myślałem, że mężczyźni od kobiet różnią się... długością włosów! Jakież było moje zaskoczenie, gdy zobaczyłem rysunki w książce od biologii.

Myślałam, że "wymiotować" ma coś wspólnego z zamiataniem miotłą podłogi.

Pewnego poranka miałam żołądkową wpadkę, babcia zadzwoniła do mamy i powiedziała, że "Kasia zwymiotowała". Od tej pory znaczenie tego słowa znacznie mi się rozjaśniło.

Jak byłam mała, to myślałam, że mogę rzucić na siebie zaklęcie, dzięki któremu staję się sarenką. Wtedy jedynie ja widziałam, co kryje się pod czarem.

Kiedy byłam mała, nie rozumiałam dobrze rozpiętości czasowej i byłam przekonana, że kiedy moja mama była małą dziewczynką, na świecie żyły dinozaury. Wyobrażałam sobie wielkie jaszczury chodzące po podwórku u babci i zaglądające w okna (pierwsze piętro). O, jak strasznie musiało wtedy być...

Jak byłem mały, to myślałem, że "zagranica" to nazwa bogatego państwa, bo dziadek miał osobne klasery ze znaczkami opisane właśnie "Polska", "ZSRR" i "zagranica". Była to dla mnie mityczna kraina dobrobytu.

Jak byłem mały, to mówiłem "lokopotywka", a nie lokomotywa.

Kiedy byłem mały, w telewizji leciał program "Mama i ja". Źle usłyszałem ten tytuł - najpierw zastanawiałem się kim jest Ij, później pomyślałem, że pewnie chodzi o mamę, która nosi imię Ija...

Jak byłem mały, często widywałem jakieś postacie, duchy, stwory i byłem święcie przekonany, że wszyscy inni też to widzą, że to zupełnie normalne. Okazało się, że nie!

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Jak byłam mała, to zapytałam się mamy do czego służą tampony. Moja mama powiedziała mi, że jak leci krew z nosa, to zatyka się nimi dziurkę. Następnego dnia podebrałam mamie jeden, tak na wszelki wypadek. Kiedy pani w szkole powiedziała do czego służą tampony, zaczęłam się z nią kłócić.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w zakładzie wulkanizacyjnym chowa się i naprawia wulkany.

Jak byłam mała myślałam, że podpaska to odpowiednik pampersa, tyle że dla dorosłych pań. Kiedy zapytałam o to mamę, skutecznie utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Dopiero będąc w podstawówce zostałam uświadomiona przez koleżanki, ale i tak jakoś nie mieściło mi się to w głowie.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy śpiewała pani organistka, to tak naprawdę śpiewała Maryja! A kiedy śpiewał ksiądz, to śpiewał Bóg.

Jak leciała wejściówka Klanu śpiewałam "Życie, życie jest na welon".

Jak byłem mały to myślałem, że podpaski wkłada się pod pachy i się człowiek mniej poci.

Jak byłem mały myślałem, że w lasach mieszkają wiedźmy, w swoich chatkach ze skrzypiącymi, drewnianymi drzwiami. Teraz już wiem, że to skrzypienie jest tylko dźwiękiem starych drzew poruszanych wiatrem.

Jak byłem mały myślałem, że jest dmorze, a nie morze, bo gdy wszyscy mówili "jedziemy nad morze", ja słyszałem "jedziemy na dmorze".

Jak byłem mały, to długo nie mogłem załapać zmiany stron boiska po przerwie. Zawsze zastanawiało mnie, czemu w drugiej połowie drużyny atakują swoje bramki...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak podleję konewką kurczątka, to będą szybciej rosły... Zdziwiłam się, że kura mnie podziobała.

Ja jak byłem mały, to przez czarno-białe filmy myślałem, że świat naprawdę był kiedyś czarno-biały.

Jak byłam mała, to myślałam, że podpaski służą po to, by przykleić je do majtek i gdy zechce nam się siusiu, to możemy w nie sikać żeby nie chodzić do WC.

Jak byłam mała, to myślałam, że przed zakonnicami też należy się przeżegnać, tak samo jak przed krzyżem. Do dziś pamiętam śmiech starszego brata...

Jak byłam mała, myślałam, że biegunka to choroba, na którą chorują misie polarne. Skoro mieszkają na biegunie...

Jak byłam mała, to myślałam, że 'persona non grata' to osoba bez mebli (gratów). Z tego przeświadczenia wyrwała mnie mama, okropnie besztając, gdy chciałam zaimponować młodszej siostrze obcojęzycznym wyrażeniem i stwierdziłam, że to ona właśnie jest persona non grata.

Kiedyś myślałam, że Sandra Bullock to facet, który nazywa sie San Drabullock.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak coś w TV jest na żywo, to że to się zdarzyło naprawdę, a jak nie ma napisu "na żywo", to że to wymyślił jakiś człowiek.

Jak byłem mały, to nie rozumiałem znaczenia piosenki Maanam'u ''Luciolla'' i śpiewałem ''Wróć, Jola''.

Myślałam, że dinozaury wyginęły, bo powietrze było zanieczyszczone, więc gdy moja mama paliła w oknie papierosa, pokazałam jej rysunek. Były na nim cierpiące dinozaury, zdychające na skutek unoszących się w powietrzu chmur dymu...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś gra na puzonie, to musi zrobić sobie dziurę z tyłu głowy, żeby mógł przesuwać tą ruchomą rurę...

Myślałem, że Whoopi Goldberg to tak naprawdę mężczyzna i na dodatek tak głupi, że w reklamie każdego filmu mówią na niego 'głupi Goldberg'.

Jak byłam mała, wierzyłam, że dzieci normalne przynoszą bociany, bo rodzice o to proszą te bociany i z nimi rozmawiają. Natomiast dzieci adoptowane to były dzieci znalezione w kapuście...

Jak byłam młodsza, to myślałam, że zdjęcia oraz relacje filmowe z czasów II WŚ, a także produkcje o tejże tematyce są czarno-białe, bo wojna, jako okropna rzecz, odebrała światu wszystkie kolory (To była jedyna wojna, jaką mogłam wtedy kojarzyć). I choć nie mam problemu z wyobrażeniem sobie większości konfliktów zbrojnych w kolorze, nadal II WŚ pozostaje dla mnie czarno-biała, a jej kolorowe przedstawienia są dla mnie dziwne.

Kiedyś zostałam w domu sama ze starszym rodzeństwem i pozwolili mi razem z nimi oglądać jakiś film akcji - przełom lat 80/90, więc bijatyki i sex, Van Damme i te sprawy. Była scena, w której facet macał babkę po tyłku i jej powiedział, że tam w środku ma coś miłego, a ja przez kupę czasu zastanawiałam się co może być miłego między nogami.

Jak byłem mały, to wierzyłem, że SLD to kraj i prowadzi wojnę z LPR.

Była wtedy popularna piosenka "Mydełko Fa" o panience z TV, z tekstem: "Wciąż po kanałach szukam Twego ciała, szept twój namiętny w mych uszach brzmi..." Zupełnie nie kojarzyłam tego z telewizją. Myślałam, że to makabryczna scena, kiedy bohater szuka w kanalizacji miejskiej zwłok swojej ukochanej.

Zawsze myślałam, że "hotel" to "fotel". I zawsze kupowałam dużo 'foteli', gdy grałam w Monopoly. I zastanawiało mnie czemu dwie tak odległe od siebie rzeczy mają taką samą nazwę...

Jak byłam mała, to myślałam, że kożuch na mleku jest dla dzieci trujący. Wkręcił mi to mój chrzestny, który uwielbiał kożuchy i zawsze mu je z wdzięcznością oddawałam, że nie będę otruta.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzi się przez pępek. Intrygowało mnie to zagłębienie w brzuchu. Myślałam, że jak ktoś jest w ciąży i ma urodzić dziecko, to pępek się po prostu otwiera - i już mamy dziecko. Dziwne jest to, że nigdy nie skojarzyłam, że pępki mają nie tylko kobiety, ale też mężczyźni...

Kiedy byłam mała i oglądałam film akcji, w którym używano zwrotu "zaraz przyjadą posiłki", zawsze konsternację wzbudzał we mnie fakt czemu nikt później nie jadł i gdzie jest to wezwane jedzenie?

W latach młodości myślałam, że zawsze jak się coś kupi i da się pieniądze to kasjer musi wydać resztę. Jak kiedyś mojej koleżance nie wydali reszty, powiedziałam jej, że ją oszukali i żeby wracała po tą resztę. Gdy się dowiedziałam, że resztę dostaje się tylko gdy się da za dużo pieniędzy, nie mogłam tego pojąć i czułam, że świat jest bardzo niesprawiedliwy...

Jak byłam mała, myślałam, że w McDonaldzie można kupić tylko zestaw Happy Meal z zabawką, bo wtedy rodzice kupowali mi jedynie ten zestaw.

Jak byłam mała, strasznie się denerwowałam tym, że dzieci są takie małe. Uważałam to za swoistą dyskryminację: nikt nie brał nas na poważnie, nie zwracali na nas uwagi, a w kościele jak się klęczało, nie było nic widać znad ławki. Wkurzało mnie to strasznie i postanowiłam, że będę duża. Jeszcze w podstawówce tak bardzo przerosłam rówieśników, że nie wpuszczano mnie na niektóre zjeżdżalnie i place zabaw dla małych dzieci, bo myśleli, że jestem nastolatką. Do dziś uważam, że nasze myśli mają dużą moc sprawczą.

A ja myślałam, że mama zna moje wszystkie myśli i nawet jak byłam na nią wściekła, to bałam się pomyśleć sobie na jej temat coś brzydkiego. Natomiast gdy już pomyślałam nieładnie, to się potem się tego wstydziałam, bo sądziłam, że mama wie.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się zna za dużo języków obcych, to język się pogubi i

ucieknie.

Kiedy byłam mała, myślałam, że seks to coś okropnie złego i w ogóle przeciwko Bogu itp. Myślałam, że nie jest on konieczny, aby narodziło się dziecko. Byłam święcie przekonana, że kiedy dwoje ludzi bierze ślub, to zaraz po nim tak automatycznie zachodzi się w ciążę. Pyk i już. Nie pasowali mi tylko moi sąsiedzi, którzy mieli dziecko dopiero 4 lata po ślubie...

Myślałem, że film kręcony jest za jednym zamachem, że aktorzy muszą się nauczyć wszystkich kwestii na pamięć i potem bezbłędnie je zagrać.

Moja siostra śpiewała w czasie mszy "Waranku Boży, który gładzisz grzechy świata".

Jak byłem mały, to myślałem, że jedynym państwem na Ziemi jest Polska.

Jak byłam mała, to myślałam, że lalki do mnie mówią. Za każdym razem jak na nie popatrzyłam, to wydawało mi się, że patrzą na mnie złowrogo i otwierają usta, jakby chciały mnie ugryźć.

A moja siostra jak była mała, to bała się takiej lalki, bo oglądała o niej film i strasznie płakała przez nią i chowała się pod stół, haha.

Jak byłam mała, dziadek często mowił mi "Dzień dobry, jestem z kobry, telewizor macie, to mnie oglądacie", a ja myślałam, że ten ktoś ma na imię Skobry...

Kiedy byłem mały, ktoś mi powiedział, że zła czarownica łapie małe dziewczynki, wycina im pochwy i robi z nich kopytka. Normalnie przez parę lat nie tknąłem kopytek!

Jak byłam mała i jechałam samochodem, to myślałam, że to świat się kręci, a ja siedzę w miejscu...

Długo zastanawiałem się z kolegą, jak uprawiają seks homoseksualiści...

Po długiej dyskusji dotarliśmy do "prawdy":

Penis w penis!

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci biorą się z całowania z języczkiem. Bardzo mnie zastanawiało w jaki sposób eskimosi mają dzieci (bo oni nosami sie całują).

Jak byłem mały, myślałem, że jak przesłucham kasetę, to nie będę mógł już drugi raz tego słuchać, bo głos został wysłuchany i zniknął.

Kiedy byłem mały, wyobrażałem sobie starsze klasy szkoły podstawowej (od 4 do 8) jako skrzyżowanie studiów z kościołem - wszyscy siedzą w czymś, co przypomina aulę, jest ciemno, wszyscy się uczą. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się, że właściwie nie ma wyczuwalnej różnicy, poza nowymi przedmiotami...

Jak byłem mały, to myślałem, że przed snem przychodzi do każdego Anioł, mówi mu żeby szedł spać i pomaga czarami to zrobić, po czym sprawia, że zapominamy, że był. Zawsze chciałem zrobić tak, żeby pamiętać, że był, ale mi sie nie udawało.

Jak byłam mała, to myślałam, że cały smak żółtego sera pochodzi z dziur.

Myślałam, że "papież" to człowiek który lubi jeść papier.

Jak byłem mały, to chciałem zobaczyć zwierzę, które nazywa się scebra. I dlaczego ono tak leje ( bo leje jak z cebra).

Jak byłam mała i słuchałam piosenki Ewy Bem "Jesteś lekiem...", to myślałam, że śpiewają "Jesteś mlekiem na całe zło".

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że dżdżownice żywią się kretami, a nie odwrotnie. Dopiero po kilku dobrych latach zorientowałam się, że źle zrozumiałam objaśnienia mamy..

Jak byłam mała, to przybiegłam kiedyś do mamy z pytaniem "kto to jest Dogas?". Było to po przeczytaniu wierszyka pt. "Dzień dogasa"... Myślałam, że skoro jest Dzień Matki, Dzień Kobiet, Dzień Dziecka, to i jakiś bliżej nie znany mi Dogas też ma swój dzień...

U dziadków w mieszkaniu wisiał portret Jana Pawła II i często dziadkowie oglądali papieża w TV, a jako, że on był bardzo podobny do mojego dziadka, zawsze męczyłem go [dziadka znaczy się] dlaczego jeździ w takim śmiesznym samochodziku i dlaczego jest w telewizji.

Jak byłam mała, to myślałam, że 100 złotych to największe bogactwo jakiego można się dorobić. Każdy kto miał 100 złotych w moich oczach był milionerem. Myślałam, że najdroższe samochody, które oglądał mój brat kosztują właśnie stówę.

Gdy byłam mała, to bałam się wiatru. Gdy szłam z rodzicami na spacer i widziałam ruszające się gałęzie, z płaczem szybko biegłam do domu.

Jak byłam mała, to kiedyś stojąc z mamą w kościele, powiedziałam głośno: "Mamuś, czemu ksiądz ludziom to białe daje, a wódkę sam wypił?" Takie było ze mnie szczere dziecko, ale - żeby nie było - u mnie w domu nigdy nie było problemu alkoholowego, tak tylko z ciekawości mamę zapytałam.

Kiedyś odrabiałem lekcje z polskiego. Była to jedna z pierwszych klas podstawówki. Mama zapytała się mnie o właśnie napisane słowo. Dlaczego "królik" pisze się przez "ó". Powiedziałem, że dlatego bo wymienia się na "zając".

Myślałam, że wszyscy chcieliby mieszkać w moim miasteczku, bo mamy jezioro i jest takie spokojne, statyczne. Dopiero kiedy podrosłam, zdałam sobie sprawę, że to dziura.

Myślałam, że pani w szkole obrywa dzieciom uszy, kiedy są niegrzeczne.

A wszystko przez mojego starszego kolegę z przedszkola, który przyszedł kiedyś w odwiedziny. Opowiadał nam takie straszne historie, że śniły mi się koszmary po nocach! I kiedy wreszcie nadszedł 1 września i pani wyczytała moje nazwisko, abym dołączyła do reszty klasy, schowałam się za mamę, popłakałam i kategorycznie odmówiłam chodzenia do szkoły. Pani Renata (moja wychowawczyni) przyszła po mnie i przekonała, abym jednak zobaczyła jak to jest być pierwszakiem... Oczywiście było świetnie i nie chciałam wcale wracać. Pani Renata okazała się tak kochaną osobą, wspaniałą nauczycielką, że wszystkie złe wspomnienia uciekły gdzieś daleko i pozostały tylko dobre chwile, takie na wspomnienie których łezka kręci się w oku.

Za komuny kiedy kobiety miały trochę inne podpaski niż teraz, wiele razy prosiłem mamę, żeby mi dała jedną grubą, bo wygladała jak kołderka dla mojego misia. Nigdy mi nie dała...

Jak byłam mała, to myslalam, że znaki są z "odiaku".

Jak za dzieciaczka oglądałam mecze piłki nożnej, to wydawało mi się, że białe linie to taki specjalny rodzaj trawy tak ładnie zasiany.

Kiedy byłem mały, kombinowalem jak by tu się nauczyć angielskiego, ale tak sprytniej niz inni... Więc odnajdywałem prawidłowości między np. słowami 'cat' i 'kot', uznając, że 'c' zawsze oznacza polskie 'k', 'a' = 'o', a 't' jest stałe. Więc uznałem, że moje imię po angielsku musi być "COmil".

Za obrazem w kościele było parę schodków, nie było widać gdzie się kończą. Bardzo długo byłam pewna, że to schody do nieba.

Jak byłam mała, wujek powiedział mi, że fasola w zupie fasolowej to robaki. Argumetnował to mniej więcej tak: "Widzisz to białe (tu wskazywał na część ziarenka fasoli, z której kiełkuje roślinka)? To jest robaczek, on się ukrywa tam w śodku ziarenka. Jak w ogóle można jeść robaki?" Tak skutecznie obrzydził mi tę zupę, że do dziś mi nie smakuje.

Jak byłem mały, to myślałem, że żołnierze w Cannon Fodder naprawdę żyją i że bolało ich kiedy umierali. Bardzo było mi smutno kiedy ginęli. I zawsze mnie dziwiło, ilu przeciwników się w takim małym domku pomieści :)

Myślałam, że żeby urodzić dziecko, trzeba rozkroić brzuch. Kiedy mama powiedziała, że jest już gotowa dziurka, myślałam, że chodzi o pępek. Kiedy powiedziała, że nie, poddałam się. A o właściwej dziurce dowiedziałam się parę lat później.

Jak byłam mała, zawsze irytowałam starszego brata tekstem: "Kiedy byłam dużaaa...". Reakcje "Nie! Nie! Ty jeszcze nie byłaś duża!" były uzasadnione...

Jak byłem mały, to byłem przekonany przez pewien czas, że jestem jedynym dzieckie (ba! facetem!) na świecie, który wpadł na pomysł, że sikając nie trzeba opuszczać spodni do kostek, tylko można wystawić samego dżona. Jak wielki był mój zawód, gdy okazało się, że jednak to nie mój patent.

Jak byłam mała, to w kościele słysząc fragment pieśni "mój Boże, wspomóż łaską..." słyszałam zawsze "mój Boże, wspomóż pastą..." - i wyobrażałam sobie jak Pan Bóg wyciska z nieba pastę do zębów z tubki i ona spływa z góry. Tylko nie wiedziałam po co.

Jak byłam mała, to w pokoju mojej starszej siostry wisiała mapa Polski. Patrząc na Hel, myślałam, że to taki wąski pasek lądu, po którym biegają Murzyni.

Jak byłam mała, to myślałam, że żeby zajść w ciążę trzeba jeść dużo owoców i warzyw.

Jak byłem mały, to myślałem że "kumpel" to przekleństwo. I jak kogoś chciałem zwyzywać, to mówiłem, że jest "chuligan, drań i kumpel".

Jak byłam mała, myślałam (dzięki reklamom), że Red Bull naprawdę dodaje skrzydeł. Pewnego dnia poprosiłam tatę, aby kupił mi puszkę Red Bulla. Byłam bardzo rozczarowana, gdy po godzinie skakania po całym domu nie umiałam jeszcze latać.

Jak byłam mała i płakałam z jakiegoś powodu, to często siadałam na kanapie przy oknie tak, że nogi zwisały mi między ścianą, a kanapą. Myślałam, że jeśli do tej dziury wpadną 3 łezki, to spełni się moje marzenie.

Sądziłam, że istnieje tylko język polski i jeden jedyny język obcy - tj. niemiecki (ach te wojenne filmy) - byłam przekonana, że niemiecki to po prostu polski wspak. I nawet mówiłam po niemiecku!

Jak byłam mała, myślałam, że gdybym podczas kąpieli powiedziała coś w pobliżu kranu lub słuchawki, to ludzie przechodzący w tym momencie przez ulicę usłyszą to przez studzienkę ściekową.

Jak byłem mały, to miałem elektryczną kolejkę, na baterie podłączane do szyn. Po pewnym czasie stwierdziłem, że ta kolejka za wolno jeździ i trzeba ją jakoś przyspieszyć. Dodawanie kolejnych baterii nie dawało satysfakcjonującego efektu. W końcu, długo sie nie zastanawiając, podłączyłem kabelki od torów do gniazdka (220V) - dodam tylko, że kolejka nawet nie drgnęła, ale atrakcja, choć jednorazowa była niezła...

Byłem przekonany, że dzieci w 1 klasie podstawówki muszą sie więcej uczyć, niż te w 6 klasie, bo te w 1 wiedzą b. mało, dlatego muszą przyswajać więcej wiedzy.

Jak byłem mały, to myślałem, że gole w meczu padają tylko wtedy, jak nie oglądam meczu, gdyż zawsze jak oglądałem, nie padały żadne gole.

A ja jak byłam mała, w czasie burzy odsłaniałam okna, siadałam naprzeciw nich i uśmiechałam się promiennie, krzycząc: "Tatku, patrz! Bozia robi zdjęcia!"

Kiedy byłem mały, byłem święcie przekonany o tym, że jestem nieśmiertelny.

Kiedyś, kiedy oglądałam horrory sama i bez wiedzy rodziców, panicznie bałam się chupacabry, nawiedzonych lalek, demonów i innych NIEZWYKŁYCH potworów. Klasyczne, czyli np. wampiry, wilkołaki, zombie, nie robiły na mnie żadnego wrażenia. Czasem nawet myślałam sobie jak to fajnie by było, gdybym była takim wampirem/wilkołakiem/itd.

Gdy byłem mały, rodzice wkręcili mi, że jak zjem czarny koniec banana, to wykluje mi się w żołądku pająk, no i gdy tak się stało, kazali mi dużo jeść, żeby go zasypać, aby nie wyszedł.

BAŁAM się buki z muminków i tych ludków, co miały po kilka rąk. Brrrrrr.

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci pojawiają się na świecie ot tak, kiedy tylko dwóch ludzi złączy wielkie uczucie miłości. Zaczęłam sie zastanawiać nad prawdziwością tego po obejrzeniu kilku odcinków "Mody na sukces"...

Jak byłam mała, myślałam, że mleko UHT ma uszy.

Jak byłem mały, to myślałem, że bóg istnieje...

Kiedy byłem mały, istniało dla mnie zaledwie kilka marek samochodów. Te znane doskonale z polskich realiów: maluchy, syreny, duże fiaty, czasem nawet polonezy oraz kapitalistyczny "ford". Z tym że "fordem" był każdy samochód, który wyglądał lepiej od poloneza.

Gdy byłam mała i słyszałam w kościele tekst 'pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję', zachodziłam w głowę, na cholerę komu pokój księdza.

Jak byłem mały, to myślałem, że Franek Kimono jest drugim największym fighterem świata po Bruce Lee. Za granicą strasznie się dziwiłem, że nikt o nim nie słyszał, więc z wielkim przekonaniem tłumaczyłem wszystkim, że w Polsce jest taki wielki mistrz karate. Na podwórku byłem jedynym chłopakiem, który nie chciał być Brucem Lee tylko Frankiem Kimono.

Dziś już jestem duży i wiem, że przed Frankiem jest jeszcze Chuck Norris...

Myślałem, że to czego "uczą" na religii to prawda :(

Jak byłem mały, to myślałem, że ludzie z telewizji mnie widzą. W końcu któregoś pięknego dnia oglądając "Czar Par" prowadzone przez Krzysztofa Ibisza, ośmieliłem się przekonać i podejść blisko i powiedzieć coś. Niestety... wtedy popatrzył właśnie na mnie... Taka akcja trwała może do 7 roku życia.

...telewizja satelitarna, to taka telewizja, w której lecą cały czas obrazki satelit (albo kosmosu).

Dopóki nie zaczęłam się uczyć włoskiego (5 lat), myślałam, że angielski to jedyny inny język obcy.

...myślałem, że w samochodzie biegi są ustawione tak, że jak wajchę dajemy do przodu, to jedziemy do przodu, a jak do tyłu, to jedziemy do tyłu. Dziwilo mnie tylko dlaczego jak jechałem nieraz z tatą, to to się nie sprawdzało.

Gdy śniły mi się straszne rzeczy, budziłam się i podchodziłam do łóżka rodziców, i mówiłam: "czołgi" (najgorszy ze snów - czarno-biały, z naciskiem na wojenny) i rodzice wpuszczali mnie na chwilę do siebie, po czym wracałam do swojego łóżka.

Niestety, kiedyś przyśniła mi się Baba-Jaga, która myła szybę w drzwiach mojego pokoju, czym zamknęła mi drogę mojej ucieczki do łóżka rodziców (myślałam, że to dzieje się na jawie).

Przykryłam się kołdrą, i płakałam cicho, żeby mnie nie usłyszała. Tak straszne, że do dziś to pamiętam.

Jak ja byłem mały, to na dwójce od rana do popołudnia leciały obrady sejmu.

Mama wytłumaczyła mi, że to takie posiedzenie baranów.

Później przez pare dni siedziałem, oglądałem i szukałem baranów.

Pytałem się mamy kiedy się te barany pokażą, a ona tylko się śmiała.

No cóż, ja prawie dorosłem a barany zostały.

A teraz doszły jeszcze kaczki.

Kiedyś byłem przekonany, że slowo "Burdel" to marka ciężarowego (koniecznie niebieskiego) samochodu. Pewnego razu jadąc pociągiem na wakacje z Tatą, rozmawiałem z jakimś innym małym chłopcem i przekonywałem go, że taki samochód jest i głośno poprosiłem Ojca, żeby przyznał mi rację, bo "Tata widział nie raz 'Burdel' i może potwierdzić, że istnieje itd." (Mniej więcej tak to ująłem. Pasażerowie byli bardzo zdziwieni, nie mowiąc o Ojcu).

Kiedy byłam mała, zawsze myliło mi się czy wąsy są nad nosem czy pod.

Przez długi czas myślałam, że istnieje taka dziwna istota, która nazywa się Scebra i która słynie z tego, że leje wodą. Wszystko to oczywiście przez powiedzenie "leje jak z cebra".

Jak byłam mała to byłam przekonana że FILET to taki gatunek ryby bez ości.

Mój brat kiedy był mały mówił 'midor' zamiast pomidor, górek' zamiast 'ogórek' i 'mazojan' zamiast 'majonez' (najprawodopodobniej od mazania).

Kiedyś popularne były komiksy dotyczące epizodów z historii Polski, z napisami w kilku językach zamieszczonymi w "dymkach". W którymś z nich odbywała się jakowaś narada i wszyscy głośno zastanawiali się nad sposobem na osiągnięcie jakiegoś celu (nie pamiętam już o co chodziło). Pod zbiorczym dymkiem z tekstem "Ale jak?!" pisało "Aber wie?!". Nie wiedziałem, że to po niemiecku i nie mogłem zrozumieć dlaczego bohaterowie nie zapytają się tego Abera, skoro on może wiedzieć.

Jak byłam mała, to myślałam, że na moim globusie żyją takie mini ludziki.

My też byliśmy na takim globusie i kataklizmy na naszym globusie wywoływały herbatą i palcami ludzie z 'zewnątrz', a kręcąc tworzyły trzęsienia ziemi.

Mama często pytała się mnie dlaczego maltretuję Europę szpilką...

Mi też wydawało się, że ja i mój dom jesteśmy złączeni niewidzialnym sznurem. Podporządkowywałem swoją drogę tak aby nie poplątać sznura i zachowana była linia w miarę niezagmatwana(nie przechodziłem m.in pod słupami telegraficznymi). Jeśli zdarzyło się, że gdzieś się "zaplątałem" było trzeba niestety wracać, a następnie dopiero wtedy można było udać sie do domu!!!

Jak byłam mała, zazwyczaj nie pamiętałam swoich snów, dlatego gdy mama opowiadała tacie o swoim śnie, zawsze mówiłam "a mi się dzisiaj śniło..." i opowiadałam jakąś moją zmyśloną historię, żeby zaimponować rodzicom, ponieważ uważałam, że gdy ktoś ma sen, to jest taki super fajny i wyjątkowy.

Zanim poszłam do zerówki, myślałam, że Polską rządzi król i ma mnóstwo córek - księżniczek. Miałam nadzieję, że jedną z nich spotkam w zerówce.

Za nic w świecie nie chciałem uwierzyć, że księża są mężczyznami. Nazywałem ich wtedy księżycami. Przestałem tak o nich myśleć, kiedy mama poprosiła jednego z nich, aby podciągnął sutannę. Ksiądz z niechęcią zrobił to, ale ja się przekonałem, że pod spodem ma również spodnie, a nie same majtki.

Jak byłem mały, na mszy po słowach "Chwała na wysokości Bogu a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię, Błogosławimy Cię" śpiewałem "Znosimy Cię, Błogosławimy Cię". Tłumaczyłem sobie że w słowach "znosimy Cię" cieszymy się że mamy takiego Boga jakiego mamy i że zawsze moglibyśmy mieć gorszego.

Odkryłem że tam jest "Chwalimy Cię" w wieku 7 lat i wtedy pomyślałem że skoro przez 7 lat śpiewałem "znosimy Cię" to żeby zniwelować ten błąd, muszę minimum kolejne 7 lat śpiewać dobrze - czyli że w wieku 14 lat błędne śpiewania zredukują się z poprawnymi.

Jak byłam mała, to myślałam, że z prawej piersi leci mleko, a z lewej herbata.

Myślałam, że Franek to Franisław...

Jak byłem mały, to często śniło mi się, że spadam w czarną nicość.

Kiedy miałam 3-4 lata, to największym w moim dziecięcym mniemaniu przebojem była piosenka "All that she wants", jednak dla mnie to zawsze było "O, my she-boss". Mama feministka chyba już wtedy miała na mnie duży wpływ.

Gdy byłem mały, rozumiałem "Bóg zapłać" przy zbieraniu tacy jako "Bóg idzie, więc zapłać". Właściwy sens obczaiłem przypadkowo, gdy nad tym dumałem.

Jak byłem mały, myślałem, że spiker w wiadomościach siedział na super szybkim, ruchomym wózku, którym przemieszczał się po całym świecie podczas przedstawiania informacji.

W przedszkolu myślałem, że tylko ja na całym świecie mam na imię Łukasz.

Kiedyś myślałem, że ludzie pochylają głowy w kościele, by szukać pieniędzy na podłodze.

Jak byłem mały, myślałem, że samochody kupuje się w kiosku w formie resoraków, a potem się je pompuje do normalnych rozmiarów.

Jak byłam mała, zostałam nastraszona przez koleżanki, że uderzenie w tył głowy spowoduje wypadnięcie oczu! Długo w to wierzyłam, a potem tak samo straszyłam młodszego brata, który przez dobre 10 lat w to wierzył... Ubaw miałam po pachy!!!

Ja bardzo długo myślałam ,że w modlitwie "Zdrowaś Mario" mówi się: "I błogosławiony owot żywota Twojego". Nie wiedziałam co to ten owot, ale do modlitwy pasowało. Takie doniosłe słowo.

Jak byłem mały, to myślałem, że spalony jest jak ktoś za mocno kopnął piłkę, tak, że aż samym swym strzałem przypalił trawę, czy coś takiego.

MKiedy byłam mała, wówczas prezydentem był pan Lech W. myślałam (nie wiem czemu), że nie lubi on dzieci i nazywałam go "świnka"...

Kiedy byłam za głośno, moja Babcia zawsze mówiła "Cicho, bo przyjdzie Zdzicho i rozwali towarzycho". Milion lat bałam się Zdzicha, sądząc, że jest to wielki garbaty potwór, który przychodzi w nocy i zabiera dzieci.

Myślałam, że sygnalizacja świetlna jest sterowana z wielkiego podziemnego warszawskiego centrum dowodzenia. Było mi szkoda ludzi, którzy muszą pykać pstryczkami w nocy.

Myślałem, że reklamy lecą, dopóki się nie kupi jakiegoś produktu, a ponieważ nie lubiłem reklam, często w sklepie krzyczałem do rodziców, żeby wszystko kupić, to nie będą nam puszczać reklam tych produktów..

Kiedy byłam mała, kłóciłam się z całą moją rodziną, obstając przy tym, że jeśli słowo zaczyna się od "rz", "sz" albo "cz", to obie litery musimy pisać z wielkiej.

I tak pisałabym: SZymon, RZepka itp.

Byłam zbulwersowana, że reszta rodziny jest tak niewyedukowana.

Oglądałam kiedyś film, którego bohaterem był gadająca... muszla klozetowa. Była to negatywna postać. Brat, kiedy chciał mnie przestraszyć, mówił, żebym nie szła do toalety, bo jest tam Pan Kibelkowy i ugryzie mnie w pośladki. Oczywiście w to wierzyłam. Raz nawet chciał mi pokazać swoja ranę po kontakcie z owym Kibelkowym, dlatego jak wchodziłam do toalety, zawsze kulturalnie witałam się z Kibelkowym i grzecznie żegnałam wychodząc, by nie narazić się potworowi.

...rtęć jest fioletowa.

Jak byłem mały, to obejrzałem z rodzicami film "Ostatni smok", w którym gral Sean Connery. Później ciągle krzyczalem, że chcę obejrzeć film "Żongonery", gdyż byłem przekonany, że to jest wlaśnie tytuł tego filmu.

Jako dziecko byłam pewna, że Tajwan to barwna i szczęśliwa kraina, w której wszyscy zajmują się produkcją zabawek i że wszędzie są karuzele i pełno zabawek.

Kiedy byłam mała, grałam często z rodzicami w 'państwa miasta'. Jako że byłam młoda i głupia, jedynym zwierzęciem na literę F jakie znałam, była foka. Aż któregoś dnia, podczas gry, olśniło mnie i zwierzę na F wpisałam... filet. Myślałam wtedy, że filet to ryba, tak jak karp czy śledź.

Jak byłam mała, to się zawsze zastanawiałam dlaczego nie można sikać w pociągach w czasie postoju. Myślałam, że chodzi o to, że jak pociąg nagle ruszy, żebym się nie wywaliła w toalecie. Dopiero chyba w wieku 13 lat dowiedziałam się, że chodzi o to, by odchody i mocz nie leżały na peronie.

Jak byłam mała, to obejrzałam przypadkiem film o Afryce i o chorobach jakie tam występują i kiedy na ulicy przechodził koło mnie czarnoskóry człowiek, to wstrzymywałam powietrze, bo bałam się, że czymś się od niego zarażę. Dzieci maja dziwna logikę, na szczęście szybko mi to przeszło.

Myślałem, że cyrk i wesołe miasteczko to to samo.

...resztę sprzedawca wydaje niezależnie ile klient da pieniędzy.

Jak byłam mała, przed moim blokiem rosły takie chwasty z białymi kwiatuszkami. Jakoś dziwnie wszyscy nazywali je 'serek'. Myśleliśmy, że to z nich właśnie powstaje serek topiony i kiedyś jak byliśmy głodni, to żeby nie iść do domu, wcinaliśmy roślinki.

Mama mi wmówiła, że kiedy połknę gumę, to przyklei mi się do wlotu do brzucha i nie będę mógł nic jeść i umrę w końcu z głodu. Pamiętam, że jak pierwszy raz przez pomyłkę połknąłem ją, to się strasznie przeraziłem i czekałem jakiś czas, czy coś się stanie, a kiedy potem coś zjadłem, to na szczęście okazało się, że nie mam zatkanego brzucha.

Myślałam, że Polska jest najnowocześniejszym krajem, a że w innych panuje ciągły upał lub mróz, kataklizmy, nie mają telewizora, radia, sama bieda.

Kiedy byłem mały, słyszałem mnóstwo bajek, w których główni bohaterowie w wieku młodocianym wysyłani byli przez rodziców w świat, aby szukać szczęścia (trzy małe świnki itp.) Myślałem, że i mnie niebawem przyjdzie spakować kanapki, ciasto i soczek w tobołek na kijku i że rodzice wyślą mnie w świat machając mi z progu chusteczką.

Jak byłam mała, to dzieci oglądały różnego rodzaju horrory i panicznie bały się "Candymana". Ja jako że horrorów oglądać nie mogłam i nie wiedziałam, czego miałabym się bać, zapytałam rodzicieli kto to jest 'candyman', na co ojciec, lingwista: 'Candy', kochanie to oznacza słodycze, a 'man' - mężczyzna albo inaczej mowiąc człowiek". A więc sobie ubzdurałam, że Candyman, którego wszyscy się boją, to osoba, która wytwarza jadowite cukierki, które jak je włożysz do buzi, zabarwiają ci język na zielono i robisz się cały różowy, a potem umierasz. Więc trzeba było się pilnować: jeśli ktoś częstował cukierkami, to mógł to być przebrany Candyman i potem zabierał twoje ciało i wrzucał do studni. Wyobraźnię to ja miałam bujną, o tak!

Że jak ktoś mi zrobi zdjęcie to będę w tym zdjęciu i już nigdy nie będę mógł z niego wyjść, tak więc panicznie unikałem fotografów i wszelkiego fotografowania.

Gdy byłam mała, byłam przekonana, że jeśli po "ręcznym" zamordowaniu ćmy dotknę taką brudną ręką oka, czeka mnie ślepota. Teorię przedstawił kiedyś kolega z podstawówki, a nasza wychowawczyni ją potwierdziła! Do dziś boję się ciem.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedyś świat był czarno-biały (i dlatego wszystkie filmy nie mają innych kolorów), a dopiero potem zrobił się kolorowy.

Byłam święcie przekonana, że niepełnoletni znaczy to samo co niepełnosprawny. Gdy w moim mieście odbywały się festiwale dla niepełnosprawnych, nie potrafiłam zrozumieć dlaczego rodzice nie chodzili tam ze mną - przecież byłam niepełnoletnia.

...Buka z Muminków istnieje.

Kiedyś w domu mieliśmy taki pamiątkowy zestaw porcelanowy do kawy, herbaty. I mama zawsze mówiła, że to dla mnie i dla mojej siostry, jak już się ożenimy/wyjdziemy za mąż. Strasznie długo myślałem, że się z moją siostrą będę musiał ożenić...

Jak byłem mały, to myślałem, że jestem normalny.

Jak byłem mały, spytałem się mamy co to jest dziwka. Odpowiedziała, że to pani do wynajęcia jeśli się nie ma z kim iśc np. na bal. Długo tak myślałem.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że liczba 100 jest największą możliwą liczbą, której nie da się przebić. I kiedy mówiłam, że mam sto cukierków, oznaczało to, że mam wszystkie cukierki świata.

Jak byłem mały, to myślałem, że Dynastia to ta pani, która była żoną Blake'a Carringtona.

Mój wujek przekonał mnie, że gdy się urodził, miał od razu 31 lat... Wierzyłam w to do 8 roku życia.

Z rodzicami nie mówiło się o seksie, więc znajoma dziewczynka uświadomiła mnie w połowie podstawówki (wtedy seksu w TV nie było), że seks polega na tym, że pan sika do pani. Jakoś przez to nie nabrałam ochoty na seks..

Jak byłam mała i oglądałam jakiś film, to jeśli czegoś nie było widać w całości (bo np. nie mieściło się w kadrze), pochodziłam do telewizora i parzyłam na ekran z boku, myśląc, że zobaczę co jest w "środku" filmu.

Myślałem, że prezerwatywy to środek na powiększanie penisa.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że będę duży, a nie jestem.

Kiedy byłam mała, nie mogłam się doczekać kiedy pójdę do szkoły i w końcu zacznę się uczyć. Myślałam, że to jest takie piękne ...

Myślałem, że PiS wybuduje 3 mln mieszkań.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się będę dobrze modlił, to ze sklepienia Kościoła zaczną spadać zabawki i będę mógł się nimi bawić. :)

Jak byłem mały, to myślałem, że po godzinie 00:00 wszystkie duchy się budzą i straszą tych co są poza domem.

Jak byłam mała, na każdy przelatujący odrzutowiec (taki, co zostawia na niebie smugę dymu) mówiłam "lipiec". Nie wiem, skąd mi się to wzięło ale do dziś mówię "o, lipiec leci".

Jak byłam mała, myślałam, że westerny były kręcone za czasów "dzikiego zachodu" i nie mogłam się nadziwić jak przekonali Indian, których w tym czasie tępili i mordowali, do wystąpienia w komercyjnej produkcji filmowej.

Jak byłam mała, to myślałam, że mój dom jest na końcu świata.

Jak byłem mały, to myślałem, że myszka to żona szczura.

Jak byłem mały, myślałem, że "Czerwone Gitary" i "Elektryczne Gitary" to ten sam zespół, tylko że za komuny musieli się nazywać "Czerwone...", a jak komunizm upadł, to mogli już zmienić nazwę na "Elektryczne".

...jak na noc zamknę swój pokój, to odpłynie i rano znajdę się gdzieś na środku oceanu. Dlatego nigdy nie pozwoliłam zamykać drzwi od swojego pokoju.

Zawsze myślałem, że w piosence "Budujemy mosty, dla Pana Starosty" chodzi o budowanie mostów dla Panasta Rosty. Długo zastanawiałem się kim jest ten Panasta Rosta i po co mu nasze mosty. Myślałem, że to jakiś grek jest.

Wraz z siostrą cioteczną myślałyśmy, że "chałowy" = szałowy i że jak coś jest chałowe, to znaczy że już fajniejesze być nie może.

Jak byłam mała, myślałam, że jak będę się kładła spać i odwrócę się w stronę ściany głową, to za mną zakradnie się jakiś facet z nożem i pistoletem i mnie zadźga... Wtedy się strasznie bałam.

Jak byłam mała, myślałam, że jak zamknę w nocy oczy, to wszystkie zabawki się budzą i biegają po pokoju i próbowałam otwierać oczy, żeby to zobaczyć, ale nigdy się nie udało!

Jak byłam mała, to myślałam,ze Chrystus wymyślił sandały.

Jak byłem mały, myślałem, że w przyszłości będę inicjatorem powstania nowej marki samochodu. Wzorem Forda, postanowiłem nazwać ją moim nazwiskiem - Jankowski. Jak myślałem, że na całym świecie będą jeździć Jankowskim, to czułem się małym panem świata...

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

Jak miałam 12 lat,to myślałam że zajść w ciążę można jeśli się usiądzie na tym samym fotelu, na którym wcześniej siedział facet... Bałam się nawet w szkole siadać na krzesłach, na których wcześniej siedzieli koledzy...

Jak byłam mała, to jak ktoś mówił, że studiuje, to myślałam że siedzi przy studni i czyta książki.

Jak byłam mała, leciał odcinek Muminków o tym, jak był potop i płynęli tratwą. Przerażał mnie jak obecnie thrillery. Buka też była straszna.

Myślałam, że nasz świat znajduje się na globusie jakiegoś olbrzyma, który z kolei też mieszka na globusie jeszcze większego olbrzyma. Oczywiście na naszych globusach też wyobrażałam sobie maleńkich ludzi, którzy mieli globusy...

Jak miałem parę latek, to kłóciłem się z moją rodziną twierdząc, że cyfra osiem nie istanieje i po siódemce powinna następować od razu dziewiątka.

Kiedy byłam mała zobaczyłam w sklepie na regale ze słodyczami małe płaskie opakowanie. Była na nim narysowana truskawka, więc od razu wrzuciłam ją do koszyka. Kiedy pani skasowała już mięsko, po które wysłała mnie mama, wybuchła śmiechem i schowała to małe opakowanko pod ladę i powiedziała, że nie jest to raczej dla mnie. Ja oczywiście wybuchłam krzykiem, że to najlepsze cukierki, kolega mnie nimi kiedyś poczęstował.

- Ty, patrz, to dziecko miało prezerwatywy - powiedziała nagle pani do swojego znajomego/męża/chłopaka/... i z trudem powstrzymywała śmiech. Pani po długiej kłótni o "cukierki" dała mi opakowanie dropsów...

Jak byłam mała i zostawałam sama w samochodzie, to bałam się poruszyć, bo myślałam, że zaraz włączy się alarm, przyjedzie policja i będzie chciała mnie aresztować za próbę kradzieży. Nawet oddychanie starałam się zredukować do minimum.

Kiedy mój kuzyn był mały, zawsze pokazywał nam tulipany i tam lipany.

Jak byłem mały, to myślałem, że sarna jest żoną jelenia.

Jak byłem mały, nie wiedziałem dlaczego ministranci trzymają pateny przy komunii. Zapytałem brata i powiedział że jak ktoś nie chce przyjąć komunii, to oni tą pateną głowę obcinają!

Długo w to wierzyłem...

Jak byłem mały, to myślałem, że w pestkach od jabłka znajduje się proszek IXI.

Gdy byłem mały, miałem kotkę, którą bardzo lubiłem. Ale pewnego dnia zniknęła. Mama wytłumaczyła mi, że kocia poszła gdzieś daleko i się zagubiła, dlatego już nie wraca. A teraz najlepsza część: wierzyłem w to jeszcze do całkiem niedawna (mam 21 lat).

Jak byłam mała, myślałam, że w łóżku są jakieś potwory i bałam się wyprostować nogi, bo myślałam, że mi odgryzą nogi. Więc zawsze spałam z podkulonymi nogami. Powiem szczerze, że do dziś z przyzwyczajenia śpię z podkulonymi nogami.

Jak byłam malutka, to myślałam, że Ameryka jest w niebie, bo leci się samolotem.

Kiedyś myślałem, że nauka języka niemieckiego jest prosta...

To chyba każde dziecko myślało, no ale napiszę, że myślałem, że ziemia jest płaska i się kiedyś skończy.

Jak byłem mały, to myślałem, że tylko ja mam wolną wolę, a inni ludzie są już zaprogramowani.

A ja myślałem, że na dziewiczych terenach naszej planety rosną drzewa mchowe, tzn pojedyncza "gałązka" mchu, która w lesie ma 2 milimetry w ciągu tysięcy lat dorasta do rozmiarów baobabu. Prawdę mówiąc byłem ostro zdziwiony, kiedy dowiedziałem się, że to niemożliwe - byłem pewien, że istnieją lasy mchowe... jakoś tak sobie to wkręciłem że odczarowało mi się lekko przed 30-tką; fakt nie zostałem biologiem tylko filologiem.

Kiedy byłam mała (miałam na pewno mniej niż 4 lata), umiałam już oczywiście bardzo dobrze mówić, ale miałam okropny kompleks, że nie umiem rozmawiać. Chodziło mi o mówienie takim specjalnym dorosłym tonem, który jak sądziłam nie służył do prostej komunikacji, tylko był pewnego rodzaju grą uprawianą przez dorosłych w sobie tylko wiadomym celu. Na podwórku za domem ćwiczyłam tą umiejętność (chodziło o długie przemowy wymawiane specjalnie modulowanym tonem i pełne szczególnie napełniających mnie zachwytem słówek typu: prawda, tego, oraz yyy i eee pomiędzy wyrazami) i bardzo się zawstydziłam jak kiedyś sąsiadka zaczęła się śmiać podsłuchując mnie przez siatkę.

...że ludzie z innych krajów, którzy nie znają polskiego, tak naprawdę jednak wiedzą o co chodzi.

Mama mi opowiadała, że gdy byłam dzieciakiem i byłam chora, musiałam łykać leki też w nocy. Więc budziła mnie w nocy, a rano nic nie pamiętałam i robiłam afery, że mnie nie obudziła. Kazałam więc jej rozbudzić mnie na tyle, żebym to pamiętała, jakimś 'wymagającym myślenia' pytaniem. Z opowieści wiem, że odpowiedź na pytanie 'Kto prowadzi Idola?' (wtedy leciała pierwsza polska edycja, którą zapamiętale oglądałam) brzmiała 'Weź spadaj, śpiąca jestem...'.

Więcej nie próbowała.

Kiedyś zachorowałam wraz z siostrą na grypę. Pani doktor rozmawiając z naszą mamą powiedziała słowo klucz: "wirus". Od tamtej pory mówiłyśmy wszystkim, że miałyśmy wirusa komputerowego i musiałyśmy pić dużo soku pomarańczowego.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że meloman to fan melodramatów.

Dawno temu dostałem podkolanówki. Rodzice zgodnie okrzyknęli, że teraz będę piłkarz. Przez resztę dnia chodziłem i pytałem co ja będę pił. Nie doczekawszy się odpowiedzi (nikt nie wiedział o co mi chodzi) zacząłem sie rozpytywać co znaczy karz.

Jak byłem mały, to myślałem, że jedna część samochodów jeździ na benzynę, a druga na paliwo.

Jak byłam mała, to słyszałam jak w jakimś filmie nazywali pewną grupę "żółtodziobami" i myślałam, że to chodzi o grupę Chińczyków.

Gdy byłam jeszcze mała, to myślałam, że jak będę obgryzać paznokcie, to wyrośnie mi palec w brzuchu i zacznie mi wychodzić gardłem.

Kiedy byłam mała, myślałam, że muszę kłaść się spać około godziny 19 (po wieczorynce) dlatego, bo o północy muszę już spać aby przeteleportować się do nowego dnia... i że jak nie zasnę, to zostanę sama w jednym dniu, a moja rodzina już będzie w następnym. Tak bardzo się stresowałam kładąc się spać, że już na zawsze zostanę sama, a moi rodzice już będą żyli dalej... Miałam wtedy 7 lat i nikomu wtedy o tym nie mówiłam, dopóki o tym nie zapomniałam, myśląc, że każdy jest tego świadom.

Jak byłam mała jakoś w ogóle mnie nie interesowało skąd się biorą dzieci. Pewnego pięknego dnia, w przedszkolu, podczas zabawy lalkami (Barbie i Kenem) moja koleżanka stwierdziła, że lalki teraz będą uprawiać SEKS. Nie jarzyłam o co chodzi, więc koleżanka wytłumaczyła mi cóż to jest ów 'SEKS'. Nie mogłam wyjść z podziwu kto i po co to wymyślił.

Chyba nie muszę dodawać, że minęło ładnych kilka lat, zanim dowiedziałam się, że rzeczony 'seks' w ogóle ma cokolwiek wspólnego z robieniem dzieci.

Jak byłam mała, myślałam, że zające są zielone... Uważałam, że Zając Poziomka jest właśnie takiego koloru, być może to błąd TV "rubina" prosto z ZSRR. Dopiero w podstawówce mnie wyprowadzono z błędu.

W latach siedemdziesiątych były pralki z dość dużymi prostokątnymi światełkami. Jedno było czerwone, a drugie zielone, które sygnalizowały pracę urządzenia. Długo myślałam, że tam mieszkają krasnoludki, a światełka to okna i mają tam takie kolorowe abażury. Wpatrywałam się w te światełka i wyobrażałam sobie jak oni mogą mieć w domu. Zawsze czekałam, że może któryś wyjrzy przez to okienko.

Jak byłam mała, to zawsze gdy szłam do ubikacji, myślałam, że z muszli klozetowej wyjdzie jakiś stwór i przez to się jej bałam.

Myślałam, że osiedlowy sklep wielobranżowy to tak naprawdę sklep "wieloobrazowy" - z obrazami, tylko się pomylili w pisowni.

Jak byłem mały, myślałem, że żeby zrozumieć inne języki wystarczy nauczyć się obcych odpowiedników naszych polskich znaków, odpowiednio popodstawiaći ot! cała filozofia nauki języków... Rzeczywistość okazałą się inna...

Pamiętam jak byłem pierwszy raz w wesołym miasteczku z prawdziwego zdarzenia, było to w Niemczech. Rodzice wsadzili mnie wraz z bratem do takiego samochodziku, którym się jedzie przez "safari", oczywiście po szynie. Niestety ja byłem przekonany, że jak zakręcę kierownicą w złą stronę, to samochodzik wyskoczy z szyny i się rozbijemy! Do dzisiaj pamiętam moje przerażenie jak przejeżdżając obok przepaści kurczowo ściskałem kierownicę i starałem się jechać prosto. Horror...

Gdy byłam mała myślałam że:

1. szkoła jest fajna

2. że 2+0=0 (nigdy nie byłam dobra z matmy)

3. że można dosięgnąć nieba.

Jak byłam mała, to wyobrażałam sobie, że mam rudego kota i nie rozumiałam, że widzę go tylko ja. Mamie kazałam go łapać, ale nigdy jej się to nie udało, ku mojemu wielkiemu zmartwieniu.

Jak byłam młodsza... to ( w sumie do niedawna też tak było), myślałam, że mówi się "dało siwe znaki" zamiast "dało się we znaki"...

Jak byłam mała, to myślalam, że jak człowiek dorasta, to zmienia płeć, to znaczy, że dziewczynki stają się mężczyznami, a chłopcy kobietami. Wszystkim zmieniają się wspomnienia, więc o tym nie pamiętamy (ja oczywiście chciałam to zapamiętać), no i najważniejsze w mojej rozkminie to to, że również na zdjęciach za sprawą cudownej siły zmieniamy się z dziewczynek w małych chłopców i na odwrót.

Genialne to było.

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że za kilka lat świat będzie wyglądał tak jak w bajce Jetsonowie i chodząc każdego dnia do szkoły najbardziej marzyłam o ruchomym chodniku, żeby już tymi nogami nie ruszać. Czekałam na to z niecierpliwością...

Kiedy byłem mały, mówiłem na BMW "bewija", a na żabę "dabaja", na mojego starszego brata, który ma na imię Łukasz, mówiłem "jejun" i szczerze powiedziawszy nie wiem skąd to się wzięło.

Kiedyś wraz z kuzynem przeglądaliśmy zawartośc komputera drugiego kuzyna, tyle że dobre kilka lat starszego. Przez przypadek natrafiliśmy na pornosa. Wiedzieliśmy co to seks, ale zdziwiło nas stałe pojękiwanie i krzyczenie kobiety z filmu. Potem przez jakiś czas zastanawialiśmy się dlaczego ludzie robią TO, skoro TO tak bardzo boli...

Kiedyś zapytałem się mamy gdzie mieszkają Chińczycy, a kiedy powiedziała, że pod nami, myślałem, że mieszkają pod ziemią. Tylko skąd mieli slońce?

Jak byłam mała, to myślałam, że ksiądz i zakonnica to małżeństwo.

Jak byłam mała, to myślałam, że tekst z filmu Kogel-Mogel "Cielęcina? I to zadnia!" odnosi się do pory dnia i że oburzenie Pawła i Kasi wynika właśnie z faktu, że nie dość, że Pusia ma czelność jeść mięso to jeszcze robi to w ciągu dnia...

Jak byłam mała, myślałam że Samara Morgan (Ring) żyje naprawdę.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy będę obgryzała paznokcie, one wpadną do brzuszka i wyrośnie mi druga ręka.

Jak byłam mała, to myślałam, że będę musiała się ożenić, a nie wyjść za mąż .

Gdy byłem mały, to myślałem, że dzieci robi się skacząc po łóżku.

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie podczas wojny cały czas walczą i nie mają czasu na jedzenie. Zastanawiałem się jak można było nie jeść przez 6 lat?!

Jak byłam mała, myślałam, że Kalifornia to jest na innej planecie.

Myślałam, że w szafie mojej mamy mieszkają hatifnaty.

Jak byłem mały i słyszałem w kościele "chwała na wysoKOŚCI" to wyobrażałem sobie "kości".

Jak byłem mały, to bałem się spać sam, bo myślałem, że pod łóżkiem jest potwór.

Jak byłam mała, to myślałam, że dorośli wszystko wiedzą. Dosłownie. A to dlatego, że jak zadawałam jakieś pytanie rodzicom, to zawsze znali odpowiedź. Dopiero później, jak troszkę podrosłam, zaczęłam zadawać trudniejsze pytania, okazało się, że wcale tacy mądrzy nie są.

Nie ja, a mój kolega myślał, że "zmazy nocne" wypływają najzwyczajniej z policzków. Dlaczego z policzków? Nie wiem...

Kiedy byłam mała, myślałam, że tylko my mamy w domu wannę. U innych ludzi widziałam zawsze tylko prysznic, więc myślałam, że wanna to taki nasz rodzinny wynalazek. Prawdę odkryłam dopiero po obejrzeniu jakiegos filmu, w którym kobieta brała kąpiel właśnie w wannie i wtedy spytałam się rodziców jak to jest.

Kiedy byłam mała, bałam się stanąć na klapie od kanalizacji. Dlaczego? Myślałam, że nagle zacznie się opuszczać w dół jak winda, i już nigdy nie wyjdę na powierzchnię.

Jak byłem mały, myślałem że pies to on, a kot to ona - czyli taka para ;)

Mówiłam `Mlyle` na motyle.

Jako całkiem malutka dziewczynka myślałam, że ludzie w Afryce wyglądają po prostu tak, jakby byli pomalowani na czarno...

Kiedy byłam mała, myślałam, że w modlitwie "Ojcze Nasz" mówi się "i nie budź nas na pokuszenie".

Jak byłam mała, to myślałam, że... jak pani w szkole sprawdza obecność to trzeba mówić "jestem". A niektórzy mówili "obecny" i myślałam, że tak mówi tylko jakaś elita.