Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam (byłam pewna!), że pod wszystkimi meblami wypoczynkowymi ukrywa się pirat i kiedy tylko ktoś usiądzie, w ułamku sekundy wysuwa rękę i hakiem ucina temu komuś nogę! Ze strachu przez wiele lat dbałam o to, żeby nigdy w życiu nie znaleźć się zbyt blisko łóżka, sofy czy fotela. A dostawałam się na nie tylko skacząc z dalekiego rozbiegu. Przed wizytą każdych gości - kiedy takie cyrki ze skakaniem w dal nie były wskazane - wsuwałam pod te meble pieniądze, na przebłaganie pirata, żeby nie ucinał mi nogi przy gościach, a po skończonej imprezie zabierałam te pieniądze jakąś ciupagą - w końcu mógł się wkurzyć, że je zabieram i uciąć rękę.

Jak byłem mały, to myślałem że piwo, to rodzaj paliwa do motorów.

W latach 1991-93 leciał w telewizji program rozrywkowy "Polskie Zoo" (starsi na pewno go pamiętają). W piosence w czołówce był fragment: "Gdy nie ma krat, przymusu brak, dozorcy gdzieś nawiali..." (nawiązanie do ówczesnych przemian ustrojowych). Zastanawiałem się, co to jest ta "wiala" ("gdzieś na wiali") - przypuszczałem, że to pewnie jakieś specjalne pomieszczenie dla pracowników zoo.

Jako mała dziewczynka, będąc w kościele, zamiast słyszeć w jednej z pieśni "w niej żyć, umierać chcemy", słyszałam "MNIEJ żyć - umierać chcemy" i zastanawiałam się, co w tym pięknego, że katolicy chcą umierać i krótko żyć.

Kiedy byłam mała, myślałam, że każdy kraj ma swojego papieża. Wydawało mi się niemożliwe, żeby Polak był papieżem dla całego świata.

Jak byłam mała, pamiętam, że zawsze myślałam,że Jezus był Polakiem.

Jak byłam mała, to w tv leciało dużo westernów i myślałam, że tam naprawdę giną ludzie, a że zazwyczaj ginęli ci źli, to wymyśliłam, ze to są skazańcy odbywający w ten sposób karę śmierci. Nawet mi się to podobało, bo ciekawiej przecież umierać tak, niż na szubienicy w więzieniu. Nie wiem kiedy przestałam w to wierzyć, może wtedy, gdy zauważyłam, że są tacy, co już kiedyś umarli.

Jak byłam mała, wszytsko co było w bajkach wydawało się realne, więc stanęłam na barierce balkonu z parasolką i chiałam pofrunąć tak jak Myszka Miki. Na szczęście mama szybko zareagowała.

Mieszkałam na ulicy Diamentowej i moim głównym zajęciem do 6 roku życia było kopanie dołków, bo byłam święcie przekonana, że Diamentowa to od diamentów, tylko po prostu nikt na to nie wpadł, tylko ja. Więc tak, kopałam, kopałam, kopałam i za każdym razem, kiedy znalazłam jakiś ładny kamyk, biegłam do mamy z zapytaniem czy to diament. Po sześciu latach kopania, gdy nic nie znalałam, doszłam do wniosku, że to jednak ściema.

Jak byłam mała, bardzo lubiłam jeść jajka. A bracia, dużo starsi ode mnie, wmówili mi, że jak będę jadła jajka codziennie, to będę miała jajowatą głowę!

Jak byłem mały to... byłem po prostu mały...

Jak byłam mała, to nie lubiłam buraczków. I jak nie chciałam ich jeść, rodzice mówili, że dziadek Rysio umarł, bo nie jadł buraczków. Nie pomogło, nadal jem je z rozsądku.

Kiedy byłam mała, a rodzicom zepsuł się telewizor... myślałam, że młotek jest uniwersalnym narzędziem do naprawy i bardzo dokładnie przywaliłam nim w tv. Mamusia musiała mnie uświadamiać, że młotek nie służy do naprawy telewizorów.

Jak byłam mała... pewnego pięknego wieczora nad łąką nieopodal mojego domu wylądowały kolorowe balony. Wraz z kuzynką przyglądałyśmy się zaciekawione i zafascynowane. Ciocia rzuciła wtedy, że to Michael Jackson przyleciał. Długo jeszcze święcie wierzyłyśmy, widząc balony, że to właśnie Jackson udaje się na kolejny swój koncert.

Mając 6 lat, zakładałam po jednej podpasce pod każdą pachę i tak je nosiłam. Gdy mnie mama pytała co robię, to ja jej na to, że na opakowaniu pisze, że to POD PASZKI...

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Kiedyś myślałem, że mecenas = biskup. Nie wiem, czemu. Może dlatego, że to takie dostojne słowo, a biskupi są zazwyczaj dostojni. I potem się strasznie przeraziłem, jak w TV pokazywano "W kamiennym kręgu" (taki serial brazylijski, niebywale popularny wówczas), gdzie głównym czarnym charakterem był mecenas Prado. Po pierwsze - ten "biskup" był wredny. Po drugie - nie ubierał się jak ksiądz. Po trzecie - miał żonę, którą w dodatku nieustannie prześladował.

Jak byłem mały, to nie wierzyłem, że w natce pietruszki znajduje się witamina C.

Kojarzyła mi się ona tylko i wyłącznie z tabletką w żółtej otoczce.

Jak byłem mały, myślałem, że wszystko w przeszłości było czarno-białe. Wydawało mi się to strasznie oczywiste, skoro kolorowa telewizja była zupełną nowością, to i kolory nie mogły istnieć od dawna.

Kiedy byłam mała, myślałam, że tylko my mamy w domu wannę. U innych ludzi widziałam zawsze tylko prysznic, więc myślałam, że wanna to taki nasz rodzinny wynalazek. Prawdę odkryłam dopiero po obejrzeniu jakiegos filmu, w którym kobieta brała kąpiel właśnie w wannie i wtedy spytałam się rodziców jak to jest.

Jak byłam mała, to myślałam, że z kartofli wyrastają szczury, bo jak rodzice wysyłali mnie do piwnicy po kartofle i wkładałam rękę po nie do worka, to takie twarde ogonki czułam i się okropnie bałam, a to po prostu kartofle korzonki wypuszczały.

Kiedyś odrabiałem lekcje z polskiego. Była to jedna z pierwszych klas podstawówki. Mama zapytała się mnie o właśnie napisane słowo. Dlaczego "królik" pisze się przez "ó". Powiedziałem, że dlatego bo wymienia się na "zając".

Jak byłam mała i zbliżały się święta Bożego Narodzenia, mama mówiła, że teraz muszę być grzeczna, bo Mikołaj obserwuje dzieci i kiedy zobaczy, że są niegrzeczne, nie da im prezentu. Tak więc zachowywałam się grzecznie, ale denerwowało mnie, że Mikołaj widzi wszystko co robię i wie nawet o czym myślę. Gdy siedzialam na toalecie, byłam strasznie zawstydzona i zazwyczaj zasłaniałam okno ręcznikiem, gdyż myślałam, że Mikołaj podgląda przez okno, ponadto prosiłam go żeby sobie poszedł, bo muszę wytrzeć pupkę.

Jak byłem mały, to panicznie bałem się choroby zwanej czerwonką, myśląc, że ta dopadnie mnie zaraz po tym, jak zrobię kupę, więc szybko odskakiwałem z kibelka. Objawą tej choroby był wg. mnie krwiście czerwony stolec, a w rezultacie natychmiastowa śmierć w okropnych męczarniach.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w modlitwie "Ojcze Nasz" mówi się "i nie budź nas na pokuszenie".

Jak byłam mała, myślałam, że dzieci rodzą się przez usta i że do zapłodnienia dochodzi przez całowanie się.

Mój brat myślał, że złote zęby mogą wyrosnąć i miał nadzieję, że akurat jemu tak się trafi.

Jak byłem mały, to strasznie bałem się stonek ziemniaczanych i jak jedna usiadła mi na nodze, to darłem się i płakałem. Uratowała mnie babcia.

Jak byłem mały, to myślałem, że kotu się ogon rusza, bo ma w nim robaki.

...żeby coś ukryć, stawałam na paluszkach albo na stołeczku i "chowałam" swoje skarby kładąc je jak tylko można było najwyżej (wystarczyło 10 cm). Myśałam, że jeśli coś jest poza zasięgiem mojego wzroku, to dla dorosłych również jest to niewidoczne...

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie języki są takie same tylko inaczej się wymawia, np.

firanka po angielsku to fajranka itp.

W dzieciństwie zawsze mówiłam "wchała" a nie "chwała" lub "wchast" a nie "chwast".

Cały czas do tego podsycali mnie moi bracia.

Po wysłuchaniu bajki o Czerwonym Kapturku umierałam w nocy ze strachu przed wilkiem. Myślałam, że jest wielką bestią, skoro zeżarł babcię i Kapturka. W końcu rodzice zaprowadzili mnie do zoo, żeby pokazać, jak wilk wygląda. Był stary, wyleniały i przypominał kundla. Przestałam się bać.

Byłam przekonana, że ulica Komarowa (obecnie Wołoska) została tak nazwana na cześć komarów. Nie akceptowałam tłumaczeń, że jest to nazwisko.

Kiedyś gdzieś usłyszałam o filmie "Z archiwum X" i zastanawiałam się, co to takiego te "zarchiwum"...

Myślałam, że próchnicę zębów powodują robaczki podobne do tych żyjących w drewnie. Dentystka kiedyś pokazała mi wyjęty z zęba opatrunek i powiedziała, że już nie ma robaczka...

Myślałam, że ludzie idący do spowiedzi dostają od księdza pieniądze.

Jak byłem mały, to myślałem, że złodziej jest ubrany na czarno i jak chce coś ukraść, to wpada do mieszkania, bandażuje lokatorów od stóp do głów jak mumie i dopiero wtedy wynosi jakieś rzeczy.

Jak byłam mała, to myślałam, że ludzie ze zdjęć widzą wszystko co ja robię...

Dopóki nie zaczęłam się uczyć włoskiego (5 lat), myślałam, że angielski to jedyny inny język obcy.

Ja myślałam, że wróbelki to dzieci gołąbków, bo wszędzie je widziałam razem i w ogóle. Rodzina długo nie wyprowadzała mnie z błędu, co więcej, utwierdzała w tym fakcie.

Myślałam, że piosenka "Coco Jambo" jest o piratach.

Gdy byłam mała, myślałam, że Indianie mieszkają w Indiach.

Jak byłam mała, wiedziałam, że 100+100=200, więc myślałam, że 200+200=300, 300+300=400 itp.

Myślałem, że dzieci rodzą się przez pępek.

Jak byłem mały, to myślałem,

że cały świat to wielka bajka

(w której każdy pisze swoją opowieść i się to sprwadza !!)

Kiedy byłem mały, kombinowalem jak by tu się nauczyć angielskiego, ale tak sprytniej niz inni... Więc odnajdywałem prawidłowości między np. słowami 'cat' i 'kot', uznając, że 'c' zawsze oznacza polskie 'k', 'a' = 'o', a 't' jest stałe. Więc uznałem, że moje imię po angielsku musi być "COmil".

Kiedy byłam mała, mówiłam "pantera" i "pantygrys".

Było to dla mnie oczywiste tak jak pan Tomasz czy pan Jan.

Jeszcze do niedawna myślałam, że Beata Kozidrak w utworze 'Biała armia' śpiewa 'jesteś zerem, białym żołnierzem', a nie 'jesteś sterem'.

Młodszy brat mojej koleżanki długo był przekonany, że parówki rosną na drzewie!

A ja jak byłam mała, to myślałam, że dostanę co najmniej Nobla za odkrycie, że wszystkim dziewczynom kończy się imię na literkę "a". Byłam święcie przekonana, że odkryłam coś naprawde niesamowitego i będę za to sławna... Dziwiłam się tylko, że na coś tak prostego nikt nigdy nie wpadł. Ahh to były czasy hahaha.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie obcojęzyczne piosenki śpiewają Polacy, ale po prostu w innym języku.

Kiedy byłam mała, myślałam, że małe dzieci wychodzą z mamy brzuchem. I nigdy nie wiedziałam czym różni się cesarskie cięcie od naturalnego porodu...

...Buka z Muminków istnieje.

...gdy zjem kwiat bzu i pomyśle życzenie, to ono się spełni.

We wczesnej młodości myślałem, że 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9 to wszystkie istniejące liczby, bo nigdzie na kalkulatorze nie mogłem znaleźć np. liczby 11...

Jak byłem mały, nie wiedziałem dlaczego ministranci trzymają pateny przy komunii. Zapytałem brata i powiedział że jak ktoś nie chce przyjąć komunii, to oni tą pateną głowę obcinają!

Długo w to wierzyłem...

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie!' jest 'Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Pani'. Zastanawiałam się o jaką panią chodzi. Doszłam do wniosku, że o tą, która czyta prośbę do Boga.

Jak byłem mały, to na stację benzynową mówiłem BENZYNACJA.

W sumie dalej czasem się łapię, że tak mówię.

Przecież to logiczne, nie?

W podstawówce uczyłam się piosenki, gdzie słyszałam:

"Nad dachami mu zaleci,

muza - czyli weny znak...",

a ja się zastanawiałam: co mu zaleci???

I tak przez wiele lat sie zastanawiałam.

A powinnam słyszeć:

"Nad dachami muza leci,

muza - czyli weny znak,

czemuż wam poeci..."

Jak byłem mały, to myślałem, że zawodówka jest najlepszą szkołą na świecie i że tam chodzą najmądrzejsi ludzie na świecie, i że są zawodowi w tym, co robią.

...że zużyte tampony na sznureczkach to breloczki do kluczy.

Jak byłem mały i dostałem pierwszy komputer, zostałem z nim sam w pokoju. Naoglądałem się wcześniej filmów z gadającymi komputerami, toteż chciałem się i z moim zaprzyjaźnić. Wpisywałem mu 'cześć', 'jak się nazywasz?' i takie tam inne teksty, a on ciągle na to 'Syntax Error'. Myślałem, że mnie nie lubi. Twardo walczyłem o jego względy.

Jak byłem mały, to myślałem, że Widzew Łódź to reprezentacja Polski, w końcu biegali z białymi koszulkami i czerwonymi gatkami...

Jak byłam mała, to mama próbowała mnie nauczyć modlitwy "Ojcze Nasz" i miałam powtarzać za nią: "Ojcze nasz, Któryś jest w Niebie..." a ja nie chciałam i krzyczałam, że nie mam "ojca" tylko "tatusia" i nie będę tak brzydko mówić.

Jak byłam mała myślałam, że podpaska to odpowiednik pampersa, tyle że dla dorosłych pań. Kiedy zapytałam o to mamę, skutecznie utwierdziła mnie w tym przekonaniu. Dopiero będąc w podstawówce zostałam uświadomiona przez koleżanki, ale i tak jakoś nie mieściło mi się to w głowie.

Kiedy byłam mała, myślałam, że czkawki dostaje się od tego, że kropla krwi upada na serce...

Jak byłam mała, myślałam, że jestem chłopakiem.

Kiedy byłam za głośno, moja Babcia zawsze mówiła "Cicho, bo przyjdzie Zdzicho i rozwali towarzycho". Milion lat bałam się Zdzicha, sądząc, że jest to wielki garbaty potwór, który przychodzi w nocy i zabiera dzieci.

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

...że samochód skręca w przeciwną stronę niż skieruję się kierownice i tylko dla tego potrzebne jest prawo jazdy. Inaczej prowadzienie auta byłoby przecierz banalnie proste, prawda ?

Kiedyś jak byłem mały bałem się sam oglądać Scooby Doo. Dawka napięcia serwowana w odcinku przekraczał moje granice percepcji i musiałem oglądać to zawsze z kimś.

Jak miałam 12 lat,to myślałam że zajść w ciążę można jeśli się usiądzie na tym samym fotelu, na którym wcześniej siedział facet... Bałam się nawet w szkole siadać na krzesłach, na których wcześniej siedzieli koledzy...

... że w piosence "O mój rozmarynie" w trzeciej zwrotce jest " i ostrąsza belkę" a nie "i ostrą szabelkę". Przez długi czas zastanawiałam się, co znaczy "ostrąszać".

Jak byłam mała, to myślałam ,że

bieg 1 to jazda bardzo wolno

bieg 2 to jazda wolno

bieg 3 to jazda ze średnią prędkością

bieg 4 szybka jazda

bieg 5 bardzo szybka jazda

a "R" to RAKIETA.

Kiedy w czasie komunii ministrant przykładał tackę pod brodę "komunistów" (tak ich wtedy nazywałem), to myślałem że to nóż i jak ktoś nie będzie chciał zjeść opłatka, to mu poderżną gardło.

Dawno temu wydawało mi się, że kiedy zna się angielski i słucha sie kogoś mówiącego po angielsku, to słyszy się wszystko po polsku. Jakby znajomość języka dawała umiejętność odszyfrowywania bez naszego udziału. Znasz = rozumiesz.

Przez mojego wujka, który zawsze był pomocny w edukowaniu mnie i mojego brata, myśleliśmy, że istnieją takie stworzenia jak 'Dziabąg' oraz 'Dziabąg na kółkach'.

Kiedyś, żeby nam udowodnić ich istnienie, dorysował je w jakiejś kolorowance (wyglądały jak kłębki z nogami / kółkami)

Kiedyś odmawiając modlitwę do anioła stróża, zawsze wymawiałem słowa "bądź mi kupom mocy" i zastanawiałem się, czemu właściwie w modlitwie mówi się o kupie.

Gdy byłam mała i oglądałam Johnny'ego Bravo, to bałam się jego wyrazu twarzy ''bez ust''.

Jak byłem mały, myślałem, że zwierzęta biorą ślub.

Jak byłem mały, to myślałem (dzięki mojej siostrze), że obracające się poziomo kółko w liczniku elektrycznym pokazuje kiedy na najbliższy przystanek nadjechał tramwaj, a dokładniej kiedy widać czarną kreskę. Dziś dziwi mnie jedno: nie wydało mi się to podejrzane, mimo że na moim osiedlu nie jeżdżą tramwaje!

Jak byłem mały, myślałem, że jak nie zjesz obiadu - umrzesz.

Jak byłam mała myślałam, że Michael Jackson jest dziewczyną i dłuuugo nie wierzyłam, że to facet.

Jak byłam mała, to myślałam, że mała dzidzia powstaje z miłości i trzymania sie za ręce.

Oczywiście jak każde dziecko myślałam, że św.Mikołaj jest prawdziwy bo przychodził co roku i mój starszy brat zawsze dostawał rózgę. Szok dopiero przeżyłam mając 6 lat, kiedy w przedszkolu przez przypadek zobaczyłam naszego sąsiada jak rozbiera się ze stroju Mikołaja.

Myślałam, że "wymiotować" ma coś wspólnego z zamiataniem miotłą podłogi.

Pewnego poranka miałam żołądkową wpadkę, babcia zadzwoniła do mamy i powiedziała, że "Kasia zwymiotowała". Od tej pory znaczenie tego słowa znacznie mi się rozjaśniło.

Kiedy byłam mała, kłóciłam się z całą moją rodziną, obstając przy tym, że jeśli słowo zaczyna się od "rz", "sz" albo "cz", to obie litery musimy pisać z wielkiej.

I tak pisałabym: SZymon, RZepka itp.

Byłam zbulwersowana, że reszta rodziny jest tak niewyedukowana.

Myślałem, że w każdym słowie musi być litera "a".

Jak byłem mały, myślałem że w nocy nie ma chmur i że jest tylko czyste niebo.

Jak byłam mała, myślałam, że pod łóżkiem śpią potwory i bałam się wystawiać nogi poza łóżko, bo myślałam, że mnie wciągną albo odgryzą nogę.

Jak byłam mała... to myślałam, że polski to jedyny język na świecie i każdy kraj rozmawia po polsku.

Byłam pewna, że Cher to mężczyzna przebrany za kobietę i nie wierzyłam w zaprzeczenia dorosłych. Przecież widziałam na własne oczy...

Myślałem, że "zgwałcić" oznacza to samo co "zabić". I pewnego dnia, bawiąc się z siostrą w policjantów i złodziei powiedziałem coś w stylu: "Nie możesz się ruszać, przecież cię zgwałciłem". Pech chciał, że usłyszała to babcia...

Myślałam, że "papież" to człowiek który lubi jeść papier.

Myślałam, że w kosmosie życie wygląda jak u Jetsonów i nie mogłam doczekać się, kiedy i u nas będą takie maszyny, które przygotują nam obiad jaki tylko chcemy, albo ruchome chodniki w całym mieście.

A ja, jak byłem mały, to rozumowałem tak:

Małgosia -> Małgorzata

więc

Gosia -> Gorzata

I byłem święcie przekonany, że Gosia to zdrobnienie od osobnego imienia Gorzata...

Kiedyś myślałem, że w piosence z "Klanu" śpiewają zamiast "jak w porach roku Vivaldiego" - "jak porwał Kubi Barbiego" i cały czas zastanawiałem się kim oni byli...

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy człowiek jest młody, to w miarę starzenia się może samoistnie zmienić płeć. Np. gdy ja miałem ok 5 lat, bałem się żeby nie zmienić się w dziewczynkę.

A ja myślałam, że zamiast mózgu w głowie siedzą małe krasnoludki a myślimy dzięki temu, że podkładają nam one kartki ze słowami. I zawsze zastanawiało mnie, jak to jest, że udaje im się tak szybko te kartki podkładać:)

Mój wujek miał Forda Sierrę i myślałam, że to nazwa od nazwiska panieńskiego cioci - Sierakowska.

A mój chłopak za to myślał, że nazwa pomadka wzięła się stąd, że dziewczynka dostaję szminkę po matce.

To był chyba jeden z pierwszych Zwierzyńców, który obejrzałem. Była tam mowa o gadach. Z jakichś powodów, których od dawna nie pamiętam, skojarzyło mi się, że gady to zwierzęta, które gadają (stąd ich nazwa). Długo w to wierzyłem... Mama mnie wyprowadziła z błędu, gdy się po jakimś czasie z nią podzieliłem moim wnioskiem, ale do dziś czasem się łapię, że słowo 'gadać' mi się potrafi wiązać ze słowem 'gad'.

Jak byłam mała, spytałam tatę czy pan z telewizora mnie widzi, a tata wyjątkowo poważnym głosem powiedział, że tak, więc zaczęłam prosto siadać i generalnie ładnie się uśmiechać do tego pana, ale coś mi nie pasowało, bo przecież dużo ludzi ogląda ten sam program, więc wymyśliłam sobie, że on nas widziw wszystkich w takich mały kwadracikach i ja jestem tak mało widoczna, że na bank mnie tak słabo widzi, że mogę sobie robić co chcę i tak przestałam być grzeczna podczas oglądania tv.

Jak byłem mały... była taka piosenka "ich jęęzyyk laataa, laataa jak łopaataa.." śpiewali to tak dziwnie, że przez dłuższy czas męczyłem tatę kto to jest 'języklata'.

Jak byłam mała, to wierzyłam, że jak połknę pestkę z arbuza, to mi taki sam w brzuchu wyrośnie.

Kiedy byłem mały, myślałem, że jak się nasypie komuś piachu na głowę, to mu wyrośnie kwiatek albo drzewko.

Jak byłam mała, to myślałam, że owoce morza to gruszki, śliwki i inne takie rosnące pod wodą.

Jak byłem mały, bardzo nie lubiłem chodzić do dentysty. A najgorzej było wtedy, gdy miałem wyrywane mleczne zęby. Zostawała po takim zębie dziura jak lej po bombie. Zawsze dotykałem to miejsce językiem, żeby sprawdzić, czy rośnie mi już nowy ząb. Mama mnie ostrzegała, żebym tego nie robił, bo jak będę w tej dziurze grzebał jęzorem, to wyrośnie mi dzikie mięso. Groźba była bardzo skuteczna, bo nigdy mi dzikie mięso nie wyrosło.

... że komputer to sam monitor. nigdy nie wiedziałem dlaczego obok stoi ta skrzynia.

Kiedy byłem mały i poszedłem odwiedzić moją ciocię w szpitalu, pielęgniarka zapytała moją ciocię czy był stolec. A ja na ucho zadałem mojej mamie pytanie: "Mamo, a kto to jest ten stolec?"

Kiedyś wydawało mi się, że byłam chłopcem, ale tata uciął mi siusiak i zostałam dziewczynką.

Najgorsze jest to, że każdemu to opowiadałam.

Myślałem, że gdybym wskoczył do telewizora to znalazłbym się w tym miejscu, które akurat było pokazywane.

Myślałem, że zabawki same chodzą kiedy nikt ich nie widzi i w podświadomości nadal tak czuję.

Jak byłam mała, to ojciec był w stanie mnie wkręcić, że robi na ścianie świetlne "zajączki" jajkiem na twardo (oczywiście robił zegarkiem).

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie podczas wojny cały czas walczą i nie mają czasu na jedzenie. Zastanawiałem się jak można było nie jeść przez 6 lat?!

Jak byłam mała, to myślałam, że ludzie w kościele śpiewają "stańmy wszyscy jednym kołem i uderzmy przednim czołem" i się zastanawiałam gdzie może być tylne. Byłam całkiem duża jak się dowiedziałam, że to jest "przed Nim czołem".

Jak byłem mały, to myślałem, że w Polsce na północy (w górę na mapie) są góry, a na południu (w dole mapy) można popływać w morzu. I dziwiłem się, że jednak mamy daleko do morza, a bliżej np. do Karpacza, mimo iż mieszkamy koło Wrocławia.

Kiedy byłam mała, byłam święcie przekonana, że najpierw ktoś ma 4 lata, a dopiero później 3, następnie było już normalnie 5, 6, itd. Ta zasada obowiązywała tylko w liczeniu czyichś lat, w normalnym liczeniu było po staremu.

Aż do 7 roku życia święcie wierzyłam, że doba ma 60 godzin (analogicznie do stosunku sekund i minut). Jako małe dziecko chodziłam oczywiście spać o 21 najpóźniej, ale kiedyś zdarzyło mi się nie zasnąć, bo chciałam zobaczyć godzinę 60. Płakałam potem, gdy na zegarku zobaczyłam godzinę 1 w nocy - byłam zła, że przegapiłam.

Jak byłam mała, to myślałam,że mleko UHT to takie mleko z uszami.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak człowiek się opala, to razem ze skórą opalają sie kości i krew.

Gdy byłam mała i grałam w chowanego, zakrywałam sobie głowę kołdrą i myślałam, że nikt mnie nie widzi.

Byłam przekonana, że starszy brat jest pomocnikiem Mikołaja i zamontował niewidzialną kamerę w moim pokoju (najpierw myślałam, że zwykłą, ale jej nie znalazłam, więc doszłam do wniosku, że jest niewidzialna), więc starałam się być grzeczna, żeby dostać prezent. Listy do Mikołaja były zawsze kładzione obowiązkowo na parapet, żeby sobie wziął, jak będzie przejeżdżał. (Później strasznie się uśmiałam, jak wszytskie znalazłam w szufladzie i przeczytałam, na szczęście już nie wierzyłam wtedy w Mikołaja).

Jak byłam mała, to myślałam, że za każdym razem gdy w teledysku pojawia się inna scenka, choćby sekundowa, to wykonawca przebiera się, żeby ten kawałek zaśpiewać. I tak w kółko.

Dziwiło mnie skąd oni maja tyle sił na to...

Kiedy byłem mały, myślałem, że tenisówki to są te nisówki (tamte nisówki). Tak mówiłem dłuższy czas i nikt mnie nie poprawiał :D

Jak byłam mała, myślałam, że "cudzołożyć" to znaczy spać w nieswoim łóżku. Bałam się, że pójdę do piekła, bo spanie w nieswoim łóżku było dla mnie wielką frajdą.

Jak byłam mała, myślałam, że jeśli "trzeba się zabezpieczyć", tzn. założyć gumkę, to wyobrażałam sobie, że koleś zakłada sobie gumkę do włosów na penisa, a kobieta zakłada sobie taką wielką gumkę na brzuch i w ten sposób są zabezpieczeni.

Jak miałam 1,5 roku, wybuchł Stan Wojenny, pamiętny dzień, kiedy to nie było teleranka, a zamiast mojego ulubionego programu w telewizji pojawił... "oooooo mama - dziadek"... I tak oto pan generał został mianowany na dziadka - z czego mama nie była zadowolona.

Jak miałam około 8 lat, bardzo lubiłam oglądać pewien serial. Podobał mi się jeden aktor grający w nim i dlatego któregoś razu pocałowałam telewizor (ale wydawało mi się, że całuję tego aktora i on o tym wie), a potem myślałam, że jestem w ciąży. Na szczęście nikomu o tym wtedy nie powiedziałam. Teraz się z tego śmieję, ale wtedy bardzo mnie to zestresowało, bo nie wiedziałam, jak wytłumaczę się mamie.

Myślałam, że gej to człowiek, który nie lubi zwierząt.

Kiedyś w przedszkolu moja koleżanka powiedziała, że nie lubi psów, a ja na to na cały głos:

- NO CO TY?! JESTEŚ GEJEM?!

Koleżanka spojrzała na mnie dziwnie. Sama na szczęście nie wiedziała o co chodzi...

Ale mina wychowawczyni...

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci pojawiają się na świecie ot tak, kiedy tylko dwóch ludzi złączy wielkie uczucie miłości. Zaczęłam sie zastanawiać nad prawdziwością tego po obejrzeniu kilku odcinków "Mody na sukces"...

Gdy byłam mała, nie mogłam zrozumieć, jak można nie umieć polskiego - wydawało mi się, że to taki prosty język i niemożliwe jest go nie znać...

Myślałam, że Grzesiek to Grzegosław.

Jak byłam mała, to bałam się zasypiać odwrócona głową do ściany, bo czułam, że jakiś gościu za mną stoi i jak już tak leżałam, to co chwilę się odwracałam, tak, jakbym miała dać temu facetowi pięścią w łeb!

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak byłam mała, mówiłam na cytrynę "żółcisty kwaśnik". Miałam wtedy ze 2-3 latka.

Gdy byłam mała i słuchałam jakiejkolwiek piosenki w wieży stero, zawsze zadawałam pytanie mamie skąd ona leci. Ta próbowała mi wytłumaczyć, ale ja nic nie rozumiałam.Wreszcie ubzduralam sobie, iż to jakiś pan bądź pani siedzi tam w środku i śpiewa. Wydawało mi się być to realne, gdyż zawsze jak przybliżałam się do głośnika, dzwięk stawał się głośniejszy. Byłam w takim przekonaniu aż do 8 roku życia.

Słuchając piosenki z "Domowego przedszkola", zastanawiałam się co oznacza określenia 'ptanoc': "Dokąd tu ptanocą jeż" - "dokąd tupta nocą jeż".

W Lublinie jest kino Kosmos. Jak byłem mały, rodzice czasem tam chodzili do kina. Zawsze myślałem, że lecą rakietą do kosmosu i tam oglądają film.

Jak miałam około 4 latka, myślałam, że wszyscy ludzie są lalkami i kierują nami wielkie olbrzymy, które mieszkają 'w chmurach'.

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy mocno pada, to leje jak SCEBRA, choć nie miałam pojęcia, co to ta scebra jest.

Gdy chodziłem do 1 klasy podstawówki myślałem, że wszyscy nauczyciele w mojej szkole są członkami pewnej sekty, która wyłapuje samotnie wędrujących po szkole uczniów i składa ich w ofierze. Miała ona rzekomą siedzibę pod budynkiem szkoły, a jedną z ważniejszych jej przedstawicieli była szatniarka (zawsze się wrogo patrzała na uczniów).

Jak byłem mały, to dzieliłem sportowców na tych, co są bez studiów i na tych, co skończyli jakieś uczelnie. Kiedy tata mówił, że ten piłkarz jest dobry, to myślałem, że skończył studia. Zresztą często zadawałem pytania który skończyl studia. Wtedy tata jakoś mi nie starał się tego wyperswadować.

Jak byłam mała, myślałam, że słonina jest zrobiona ze słonia.

Mój brat myślał, że czarny rynek to takie miejsce z obskurnymi budami i czarnymi dachami, gdzie się sprzedaje kradzione rzeczy.

Jak byłam mała, to myślałam, że mam kontury ciała obrysowane na sobie, tak jak postacie w bajkach.

Jak byłam mała oglądałam "Domowe przedszkole". Zaczynało się ono piosenką:

"Domowe przedszkole wszystkie dzieci kocha i chce, byśmy także kochali je trochę..."

Ja do NIEDAWNA myślałam, że idzie to tak:

"Domowe przedszkole wszystkie dzieci kocha i chce bysmy takze kochali BIEDRONHE..."

Myślałam, że to jakaś inna nazwa biedronki...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę obojętnie jaką pestkę, np. z jabłka, to w żołądku wyrośnie mi jabłoń!

...że paliwo się leje do opon.

Gdy byłem mały, kłóciłem się z wszystkimi, że nie istnieje liczba "18".

Myślałem, że dzieci rodzą się przez usta. Niezmiernie się dziwiłem, że nie wybiłem mojej mamie zębów.

Kiedy po filmie zawsze lektor mówił: Czytał ten i ten, tekst polski ta i ta, opracowanie: Studio Publishing, to myślałem, że chodzi o jakąś "studnię pabliszyn"...

Jak byłem mały, myślałem, że dzieci rodzą się po tym, jak tata nasika w mamusię. Z czasem dowiedziałem się, że wcale nie tak bardzo minąłem się z prawdą.

Jak byłam mała, to myślałam, że Księżyc jest zrobiony z sera, a chmury z bitej śmietany.

Po obejrzeniu "Piotrusia Pana" wierzyłam w to, że są ludzie, którzy potrafią latać i że ja też mogę się tego nauczyć, muszę tylko mocno wierzyć, że to możliwe.

Na tej samej zasadzie próbowałam uruchomić "wiarą" latający dywan.

Myślałem, że słowo "Metallica" to określenie całego gatunku muzyki, a "metal" to tylko skrót.

Jak byłem mały to myślałem, że dziewczynki nie robią kupy, bo są zbyt eleganckie i ładne, żeby robić coś takiego...

To chyba każde dziecko myślało, no ale napiszę, że myślałem, że ziemia jest płaska i się kiedyś skończy.

Mój kuzyn, kiedy był mały, wrócił kiedyś z przedszkola i oznajmił, że wszyscy w przedszkolu to "JERDOŁY".

Rodzina lekko osłupiała, ktoś przytomnie zapytał - a dlaczegóż to? Na to mały Filip: jeden kolega postawiony do kąta, krzyczał, że wszyscy to jerdoły: pani, dzieci i wszyscy w ogóle. Chodziło rzecz jasna o "straszne" przekleństwo, które rzucił głównie na panie, czyli nazwanie ich pierdołami...

Filip był tym autentycznie urzeczony i stosował niestety dość często...

Do drugiej klasy szkoły podstawowej byłam święcie przekonana, że dzieci biorą się z pocałunku. Moja koleżanka w trzeciej klasie zabrała się za uświadamianie mnie... Lalki Barbie (kupione przez jej zamożnych rodziców w Peweksie) robiły za panie lekkich obyczajów, a alfonsem było gipsowe popiersie Cezara. Figurka Apolla grała rolę zbawcy tych biednych, wykorzystywanych lalek... I w tak barwny sposób człowieka uświadamiano w PRL-u... Do dzisiaj sobie współczuję.

Myślałem, że w kościele na środku leży Jezus w trumnie (nigdy nie poszedłem sprawdzić) i dlatego tak te wszystkie kobiety zawodzą... Nie chciałem przez to tam wchodzić, było tam strasznie ponuro i smutno.

Dawniej myślałem, że wszyscy programiści znają łacinę. Okazało się z czasem, że znają tylko Lorem Ipsum.

Własnie odczytuje wasze wpisy. I jestem w szoku. Dopiero po 15 latach dowiedziałam sie, że w koledzie jest "porodziła syna" - ja cały czas śpiewałam "poroniła.

Ja kiedyś byłam bardzo mocno przekonana, że Jenifer Lopez to Jenny Ferlopez.

Jak byłam mała, to myślałam, że w kasecie magnetofonowej siedzą takie małe ludziki i za każdym razem śpiewają tekst od początku... i puszczałam kasety dziesiątki razy, żeby sprawdzić, czy kiedyś się zmęczą.

Myślałam, że Bóg mieszka na księżycu zrobionym z sera.

Jak byłem mały, to myślałem, że zderzaki w wagonach i lokomotywach to są takie magnesy, które się wzajemnie przyciągają i dzięki temu cały pociąg z wagonami jest połączony. Powiedział mi to jakiś dorosły.

Ja kiedyś myślałem, że resztę w sklepie dostaje się wtedy, gdy brakuje pieniędzy.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak mam jakieś ubranko, które jest za duże na moją lalkę, to po jakimś czasie zrobi się dobre. Tylko nie wiem, czy myślałam, że lalki rosną czy ubranka maleją.

...gry komputerowe to jest "pokaz slajdów", a informatycy to tacy ludzie, którzy siedzą i rysują wszelkie możliwe scenariusze. Dzisiaj sam jestem informatykiem.

Gdy byłem mały, to nie mogłem uwierzyć, że Karol Wojtyła i Jan Paweł II to ta sama osoba.

Przez 10 lat siostra się nade mną znęcała z tego powodu...

Myślałem ,że moje spodnie same się piorą.

Kiedy byłam mała, to byłam pewna, że kiedy wszyscy śpią, to zabawki robią sobie dziką imprezę. Czasami leżałam z zamkniętymi oczami, żeby to usłyszeć, ale nigdy się nie udało.

Jak byłam mała, to myślałam, że filmy w telewizji lecą tylko jak ja je oglądam i że jeśli wyjdę z domu i wyłączę telewizor, to będę mogła dokończyć oglądanie później. Potem dopiero odkryłam, że jest coś takiego jak program i że filmy lecą obojętnie czy telewizor jest włączony czy wyłączony...

Kiedy byłem mały, to myślałem, że gdy mama jedzie ze mną do miasta, to nie musi chodzić do ubikacji bo ma podpaski, które pewnie służą za pampersy...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak ktoś uprawia seks, to mężczyzna "tam" sika :)

Kiedyś myślałem, że Św. Mikołaj to takie zwierzątko podobne do psa, bo pudelek mojego kolegi miał na imię Mikołaj.

Długo myślałem, że słowo "tramwaj" pisze i mówi się "tramaj" (jakoś owo "w" po "m" nie przechodziło mi przez gardło). Podobnie długo myślałem, że jest "karnister" (zamiast "kanister") oraz "suteryna" zamiast "suterena" - ten błąd robiłem aż prawie do matury...

Jak byłam mała, myślałam ze na chórze w kościele śpiewa Maryja z chórem aniołów.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy oglądam telewizję ,np. wiadomości, to prezenterka mnie widzi, więc muszę siedzieć grzecznie i nie robić dziwnych min. Z tego powodu właśnie siedziałam sztywno.

W piosence "Konik na biegunach" ("Konik, z drzewa koń na biegunach") wyobrażałam sobie konia zeskakującego z drzewa, które rośnie na biegunie. Nie pasowało mi tylko "na biegunach" zamiast "na biegunie", więc myślałam, że są dwa konie na dwóch drzewach.

Jak byłam mała, myślałam że paluszki (solone) są z drewna. Zawsze się zastanawiałam jak ludzie mogą jeść drewno.

Jak byłem mały, po obejrzeniu paru czarnobiałych filmów myslałem, że w dawnych czasach ludzie byli czarnobiali i nie było kolorów, długo zastanawiałem się dlaczego teraz już są kolory ;)

Jak byłam mała, to oglądałam dużo kreskówek i w nich postacie zawsze były obrysowane czarnym konturem. Byłam w związku z tym święcie przekonana, że ludzie też są obrysowani czarną kreską i zawsze patrzyłam na nich jak cielę i dopatrywałam się tej kreski - jak nie mogłam jej zobaczyć (czyli zawsze) tłumaczyłam sobie, że to widać tylko z profilu.

Jak byłem mały to wierzyłem w Św. Mikołaja, ale nigdy nie pamiętałem kiedy to jest i oczywiście rodzice mi o tym przypominali. Mówili mi, że to dzisiaj zbiera Mikołaj listy od dzieci i wtedy pisałem list (niestety żaden do tej pory się nie zachował). Potem mówili mi, że to dzisiaj przychodzi i kazali mi iść wcześnie spać. Oczywiście zastanawiałem się jak on to robi, ponieważ mieszkaliśmy w bloku. Rodzice wkręcali mi, że św. Mikołaj ma klucze do wszystkich drzwi. Bardzo mnie to dziwiło, bo tylko u mnie były 3 zamki, a inni koledzy w klatce mieli co najmniej 2. Przez to że mieszkam na 7 piętrze, miałem dosyć spore wyobrażenie ile kluczy musi mieć Mikołaj. Stąd też widzicie jak bardzo intrygowała mnie ta postać, której nigdy nie widziałem. Dlatego zawsze zastawiałem na niego pułapki w późniejszym okresie - inspirowany Kevinem samym w domu. Pułapki były naprawdę sprytnie przemyślane. Niestety nigdy nie udało mi się przyłapać mojego tatusia. Później jak się dowiedziałem całej prawdy o Św. Mikołaju (nie pamietam już w jaki sposób), zastanawiałem się jak mój tatuś sobie z tym wszystkim poradził, bo nawet gdy wiedział, to niektóre były nie do ominięcia. No cóż, widocznie wtedy miałem mocny sen po wrażeniach budowlanych i Mikołaj wpadał do mnie we śnie.

Będąc mała, sądziłam, że ci wszyscy ludzie, którzy mówią w innym języku, tak naprawdę w myślach wszystko sobie tłumaczą na polski i za nic nie mogłam zrozumieć idei bycia obco(nie-polsko)języcznym.

Myślałam, że Mel Gibson to kobieta, a Mel to skrót od Melanie albo coś.

Kiedy byłem mały, myślałem, że dziewczyny mają to samo co chłopcy. Nie mogłem tylko pojąć dlaczego sikając muszą usiąść.... Więc wymyśliłem, że po prostu sikają pupami (tak rozumowałem w przedszkolu, gdy przez przypadek otworzyłem damską kabinę).

Jak byłem mały, to myślałem, że Warszawa jest stolicą Szczecina.

Mój wujek przekonał mnie, że gdy się urodził, miał od razu 31 lat... Wierzyłam w to do 8 roku życia.

Jak byłam mała, myślałam, że Dąbrowski napisał "Mazurek Dąbrowskiego".

Jak byłem mały, to w kościele zawsze mówiłem "Czyli prosimy", zamiast "Ciebie prosimy". Najgorzej, że powiedziałem tak do mikrofonu podczas pierwszej komunii świętej, ku uciesze zebranych. Rodzina śmieje się do dziś...

... w każdym mieście są inne nazwy ulic. Tzn. że np. ulica Zwycięstwa w Gliwicach jest jedyną ulicą Zwycięstwa na całym świecie.

Myślałem, że człowiek ma kończyny zbudowane nie z kości i mięśni, a z mielonego mięsa i ciasta ziemniaczanego - mama robiła często tzw. kołduny, które nie wiem czemu powodowały takie skojarzenia we mnie.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że Wisła i rzeka to synonimy, że "wisła" to taka większa rzeka.

Jak byłem mały, myślałem, że samochody kupuje się w kiosku w formie resoraków, a potem się je pompuje do normalnych rozmiarów.

Jak byłam mała, zakradałam się do sypialni rodziców, aby z nimi spać. Myślałam, że ich pokój jest strzeżony przez Długie Koty (cienie "rozciągniętych", czarnych kotów, które były przy drzwiach). Koty zerkały na boki, gdy odwracały wzrok przebiegałam szybko przez drzwi do łóżka rodziców i przez całą noc nie patrzyłam na Długie Koty. Byłam też przekonana, że na dzień koty chowają się w wielkiej szafie rodziców.

Kiedy byłem mały, to bałem się odpływu wody w wannie, bo myślałem, że wir wody może mnie tam wciągnąć, dlatego gdy się kąpałem i wyciągałem korek, szybko wychodziłem z wanny, żeby mnie nie wciągnęło do rury. (Coś takiego chyba wcześniej widziałem w jakiejś bajce.)

Za obrazem w kościele było parę schodków, nie było widać gdzie się kończą. Bardzo długo byłam pewna, że to schody do nieba.

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że przy płukaniu zatkanego ucha wpuszczana do niego woda wylatuje drugim uchem. Prawdę powiedziawszy długo dochodziłam do prawdy.

Moja mama wmawiała całemu rodzeństwu, że kaszanka, żeby była czarna, jest robiona z krwi Murzyna. Nie wierzyłam w to i bardzo lubiłam jeśc kaszankę, nawet kiedy parę lat później dowiedziałam się, że naprawdę dodaje się do niej krew (tylko że nie ludzką oczywiście).

Gdy byłem mały, myślałem, że jak grają mecz piłki nożnej w telewizji, to oni nie zmieniają się połowami, tylko kamerzysta przechodzi na drugą stronę.

Kiedy zapytałam mamy skąd się biorą dzieci, powiedziała mi, że bóg je daje. Modliłam się, żeby mi też kiedyś dał.

Ponadto dlugo myślałam, że jak kobieta jest w ciąży, to nosi dziecko pod ubraniem. Potem ktoś mnie uświadomił, że nosi je w brzuchu, a później ono "przenika" przez skórę na zewnątrz.

Myślałam, że kobiety uprawiają seks oralny dlatego, że męskie przyrodzenie kojarzy im się z czymś do jedzenia o podobnym kształcie.

Jak byłam mała, mama zawsze mowiła na Boże Narodzenie, że aniołki przynoszą prezenty, ale boją się dzieci i dlatego musiałam wyjść z pokoju. Pamiętam jak strasznie nie mogłam się doczekać jak dorosnę i je zobaczę...

...spuszczana woda w toalecie mnie wciągnie, dlatego kazałam robić to mamie :)

Zimą, na święta, kiedy stała choinka, zawsze myślałam, że w bombkach mieszkają małe ludki... Zawsze z nimi rozmawiałam . Wydawało mi się, że to jest wielkie miasto, gdzie jest wszystko to, czego brakuje tutaj. No i chciałam tam się znaleźć.

...seks uprawia się tylko raz w życiu - w noc poślubną i do tego przez całą noc, aż do rana. Miesiączka też pojawia się tylko raz. Nazwa jakoś mnie nie zastanowiła.

Jak byłam mała, to myślałam, że kiedy rozbiję telewizor, to wyjdą wszystkie postaci z bajki, którą akurat oglądam. Często zastanawiałam się nad tym, co byłoby lepsze: poznać Smurfy czy zdobyć zaczarowany ołówek.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast 20 jest dziesiętnaście.

Gdy byłam mała, zastanawiałam się w jaki sposób rodzą się dzieci. Sądziłam, iż w brzuchu matki tworzy się dziura z której wieje zimny wiatr i wtedy wyskakuje z niej maluch.

Byłem święcie przekonany, że samochody jadąc obracają Ziemię obracając kołami i w ten sposób się poruszają. Niestety w mojej dziecięcej naukowej teorii była nieścisłość, której byłem świadom: Co jeśli dwa samochody jechały w inną stronę - wtedy Ziemia kręciła się w dwie strony? Dlatego po jakimś czasie zrezygnowałem z niej na rzecz nowej, która tłumaczyła ruch samochodów przez 'odpychanie' ich przez spaliny wylatujące z rury wydechowej.

Jak byłem mały, to myślałem, że kamyki, które uderzają od dołu w samochodzie podczas jazdy po żwirze, są tak naprawdę rzucane przez krasnoludki. Zawsze próbowałem je dostrzec, ale niestety za każdym razem bez skutku. Co oczywiście nigdy nie umniejszało mojej wiary w to zjawisko.

W podstawówce myślałam, że lądolód to taki wieli bałwan, co żyje, ma oczy ręce i usta i podróżował sobie po świecie zakrywając ciałem troche Europy.

Gdy byłam mała, usłyszałam jak spiker w radio mówił: 'A teraz zaśpiewa dla nas Beata Kozidrak i zespół Bajm'. Nie mogłam później rozkminić jak sławni i bogaci mają czas na życie prywatne i występy, bo myślałam, że biegają od radia do radia i śpiewają na żywo...

Nie ja pierwszy i pewnie nie ostatni, gdy byłem mały, myślałem, że liczba 100 jest ostatnią. Przez jakiś czas podziwiałem mamę, która pokazała mi, że umie liczyć do "ostatniej" liczby.

Myślałam, że okres to coś w rodzaju choroby, tzn. że kiedy przydarza się to kobiecie, to musi iść do lekarza, przez jakiś czas musi leżeć w łóżku i - co było dla mnie najważniejsze - ma się kilka dni wolnego od szkoły. Szybko się przekonałam, że życie niestety nie jest takie piękne...

Gdy byłam mała, myślałam, że pod ziemią siedzi jakiś pan i ma milion guzików, którymi przełącza światła dla samochodów (zielone/żółte/czerwone). Zastanawiałam się jak nadąża, wyobrażałam sobie ogromną jaskinię, oświetloną lampą, a na ścianach ogrom wtyczek, guzików i kabli.

To było jakoś po denominacji złotego, miałam jeszcze w skarbonce takie stare, już nieważne pieniądze. Kiedyś chciałam się wybrać z nimi do sklepu, ale mój kochany braciszek wybił mi to skutecznie z glowy. Powiedział mi, że pani w sklepie jak tylko zobaczy, że mam takie pieniądze, wyrzuci mnie z tego sklepu i zbije. Byłam o tym święcie przekonana, nawet bałam się wyjść z nimi z domu. Taka mala schiza.

Jak słyszałam "Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew, po tych makach szedł żołnierz i ginął...", to myślałam, że na Monte Cassino rosną kwiaty-wampiry.

Jako dziecko byłam przekonana, że młode ryby nazywają się "nierybek", bo są jeszcze za małe, żeby być prawdziwymi rybami...

Jak byłam mała, nie mogłam załapać w wierszyku 'a kocica papierosa upaliła kawał nosa' co to jest 'akocicapapierosa', oraz w 'rolnik siał w dolinie' co to znaczy 'rolnik sandolinie'.

Ja myślałem, że gdy He-man wyciągał miecz, mówił "Ich bin habe"

W telewizji publicznej leciał taki program "Randka w ciemno". Polegało to na tym, że kobieta/mężczyzna wybierali "w ciemno" jedną z trzech osób płci przeciwnej na podstawie ich odpowiedzi na konkretne pytania. Szczęśliwa para jechała na wycieczkę za granicę. W końcówce programu zapraszano do studia parę, która już wróciła z wycieczki. Jak byłam mała, to myślałam, że ta wycieczka całkowicie zmienia wygląd ludzi - wychodzą inni niż wrócili.

Jak byłam mała, to myślałam, że mój dom jest na końcu świata.

Gdy byłam mała, byłam na 100% przekonana, że dzieci wychodzą z buzi!

Jak byłam mała, byłam pewna że misie i lalki ożywają, kiedy są same. Robiłam im lekcje, żeby nie były głupie. Mówiłam jak dojść do domu gdyby się zgubiły i przerabiałam z nimi materiał szkolny. Świetny sposób na naukę.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak przeklnę, to stanę się dorosła i urosnę o 30 cm.

Dość długo wyobrażałam sobie "gumkę" jako taką zwykła recepturkę i nie byłam w stanie wymyśleć, jak niby to ma powstrzymywać plemniki...

A ja, jak byłam mała to nie wiedziałam skąd się biorą filmy.

Myślałam, że np. ktoś mnie podgląda przez okno i kameruje, dlatego bałam się kąpać, załatwiać się w WC itd, bo myślałam, że zobaczę się na drugi dzień w TV.

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Kiedy byłam mała to nie mogłam pogodzić się z faktem iż moja młodsza siostra obchodzi urodziny wcześniej niż ja! Ona jest z kwietnia a ja z maja. "Jak to tak? Ona jest 5 lat młodsza i ma pierwsza urodziny?!" Na nic zdawały się tłumaczenia, że to nie o miesiąc chodzi.

Jak byłam mała, myślałam, że rodzi się przez pępek. Zawsze w filmach kobiety miały taką `zasłonkę` nad pępkiem.

Gdy byłam jeszcze mała, to myślałam, że jak będę obgryzać paznokcie, to wyrośnie mi palec w brzuchu i zacznie mi wychodzić gardłem.

Kiedy byłem mały, zawsze zastanawiałem się czy Polsat to polska telewizja, bo zawsze widziałem tam tylko filmy i reklamy, a nie jakieś programy publicystyczne. Nie wiem jak na to wpadłem i jednocześnie nie zauważyłem, że wszystko jest po polsku...

Jak byłem mały, myślałem, że kał (kupa), zanim go wydalimy, gromadzi się w pośladkach!

Jak byłem mały, to myślałem, że wszędzie są kamery, nawet u mnie w domu. I kiedy szedłem się wypróżnić, to zawsze sprawdzałem czy nikt mnie nie obserwuje.

Gdy byłam mała, to myślałam, że ludzie, którzy przechodzą przez pasy na jezdni nie zostają potrąceni przez jadące auta tylko dlatego, że przechodzą bardzo szybko. Rodzice zresztą mówili, gdy tylko weszłam na pasy "szybciutko, trzeba iść szybciutko!". Tak więc gdy miałam przejść sama przez ulicę by dotrzeć na plac zabaw, rozpędzałam się i biegłam jak najszybciej. Na szczęście nic mi się nie stało, za którymś razem kierowca auta zatrzymał się, zaprowadził mnie do mamy i wyjaśnił całą sytuację.

Jak byłam mała, to myślałam, że kwiatki stojące koło okna to jakieś stwory i zaraz mnie zjedzą.

Albo zaglądałam przed spaniem pod łóżko, by sprawdzić, czy nikogo tam nie ma.

...jak będę niegrzeczna, to zamienię się w takiego ludzika żółtego z klocków Lego (teoria brata).

Jak byłam mała, to myślałam, że nawet jak skończył się odcinek serialu, to ci aktorzy nadal grają i akcja się toczy, chociaż my tego nie widzimy.

Jak byłam mała, to bałam się Buki z Muminków i rozkminiałam skąd Papa Smerf wziął tyle dzieci, przecież nie było żadnej Mamy smerfowej, a poza tym jak inne smerfy płci męskiej mogły podrywać Smerfetkę, skoro to była ich siostra...

Jak byłam mała, bałam się chodzić do toalety, ponieważ po obejrzeniu jakiegoś filmu, myślałam, że w rurach grasuje wielki wąż albo krokodyl i gdy usiądę na sedesie, to mnie wciągnie i zje.

...że wszystkie wszystkie futrzaste zwierzęta świata to psy, tylko że różnych ras.

Jak byłam mała, mama mówiła mi, że nie wolno nikogo bić, bo ręka uschnie. Jako dziecko z wyobraźnią, miałam wizje jak ręka mi usycha jak u mumii, robi się malutka i odpada. Wyobraźcie sobie co czułam jak kogoś niechcący trzasnęłam!

Będąc małą dziewczynką byłam święcie przekonana, że dzieci przychodzą na świat poprzez wymioty. Sądziłam, że skoro dzidziuś jest w brzuchu mamy, musi wyjść na zewnątrz ustami. Trochę mnie dziwiło jak wielkie dziecko może wyjść małym otworem, ale pewnego dnia podsłuchałam rozmowę na temat szwów po porodzie i już nie miałam wątpliwości.

Jak byłam mała, to myślałam, że Koalicja to imię i bardzo mi się ono podobało.

Jak byłam mała, miałam wrażenie, że piosenka Wanda i Banda "Hi-fi superstar" jest po angielsku lub w jakimś innym obcym języku...

Kiedy byłem mały, to myślałem, że Najsztub i Żakowski są z kabaretu "ot-to".

Myślałam, że w szafie jest mumia.

Jak byłam mała, to myślałam, że w ciążę zachodzi się od połączenia śliny kobiety i mężczyzny, np. poprzez wspólne lizanie loda.

Odpowiedzialną za to myślenie jest telenowela - w jednym z odcinków główna bohaterka i jej wybranek lizali jednego loda i wkrótce po tym wyszło na jaw, że ona jest w ciąży.

Jak byłam mała, to myślałam że w kościele mówi Bóg, a nie ksiądz.

Jak byłem mały, myślałem, że kiedy moi rodzice nalewali wodę do wanny, a w tym czasie wychodzili z łazienki, woda zacznie się wylewać i nas zaleje.

Jak byłam mała, to wymyśliłam swoją własną teorię dlaczego ptaki latają. Kiedy w tv pokazywali kosmonautów w przestrzeni kosmicznej, to widziałam, że się unoszą. A wiedziałam już, że w kosmosie nie ma powietrza. Wniosek z tego taki: kiedy ptaki machają skrzydłami, wywiewają powietrze które jest koło nich, więc wytwarza się kosmos, w którym się unoszą.

Jak byłem mały, to mama wysyłała mnie do sklepu po "pełne mleko" (oznaczane wtedy aluminiowymi kapslami chyba zielonymi i czerwonymi i te oznaczone czerwonym kapslem bylo "pełne", czyli tłuste, a ja o tym nie wiedziałem), a ja chodziłem po sklepie i sprawdzałem ile mleka jest wlane do każdej butelki i brałem to, które było pełne, czyli jak najbardziej pełna butelka. Zawsze wracałem do domu i mama mówiła "Synu, to nie jest pełne mleko", a ja się zastanawiałem kiedy w końcu wleją mi do tej butelki tyle, żeby było pełne.

Jak byłam mała (jakieś 10, 11 lat) myślałam, że seks zapobiega powstaniu ciąży... Myślałam, że dziecko powstaje jakoś ze ślubu, z miłości...

Myślałam, że "papież" to człowiek który sprzedaje lub wytwarza papier.

Jak byłam mała, myślałam, że ludzie w środku mają taką masę podobną do mięsa mielonego, żadne tam kości, krew czy narządy - i jak utnie się komuś nogę, to widać to "mielone"... Pewnie miałam takie przemyślenia, ponieważ jedna z moich babć nie miała nogi...

Myślałam, że Potwór z Loch Ness mieszka w kanałach i zawsze jak robiłam siku, bałam się, że mnie ugryzie w tyłek.

Pamiętam kawałek Fenomenu "Szansa" zaczynał się na "chłopak nie łam się", a ja zawsze myślałem, że to "popachniłam się".

Jak miałem jakieś 4/5 lat, obejrzałem kreskówkę z Kaczorem Donaldem, w której bohater przetapiał różne rzeczy na części do samolotu. Wiedząc, że plastik można stopić postanowiłem zrobić podobnie. Byłem jednak bardziej ambitny i chciałem zrobić robota. Przygotowałem nawet papierowe foremki na odlewy. Na szczęście przed topieniem swoich zabawek w talerzu, ustawionym na kuchence gazowej, powstrzymał mnie ojciec. Ja na prawdę byłem przekonany, że to będzie działać jak w kreskówce...

Jak byłam mała, to nie rozumiałam po co mamie tyle podpasek - uważałam, że miesiączkę ma się tylko raz w miesiącu przez bardzo krótki czas i 12 podpasek powinno starczyć na cały rok.

Jak byłam mała, to myślałam, że do drogerii chodzą najbogatsi ludzie, bo jest tam bardzo drogo. I zawsze jak mama chciała pójść do drogerii, to mówiłam jej, że można pójść do supermarketu i znaleźć coś tańszego.

Jak byłam mała to stary dziad z działki powiedział mi, ze gumy kaczory donaldy są rakotwórcze. Kiedyś przypadkiem połknęłam owa gumę, kąpiąc się w wannie i przypomniały mi się słowa dziada. Czekałam na wyrok zamknięta w łazience i zastanawiałam się jak wniosą trumnę do wanny. Jak po kilku dniach nie umarłam, to żułam dalej... Okazało się, że dziad kłamał.

Myślałam, że Polska jest najnowocześniejszym krajem, a że w innych panuje ciągły upał lub mróz, kataklizmy, nie mają telewizora, radia, sama bieda.

Myślałem, że wszystkie kobiety rodzą przez cesarskie cięcie, a dawno temu, gdy nie było środków znieczulających, rodziły ustami.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci wykluwają się z jajek i Murzyni wykluwają się z czarnych jajek, a my z białych.

Jak byłem mały, myślałem, że w modlitwie "Ojcze nasz" jest tekst "...jako i my odpuszczamy naszym winopijcom...". Zawsze się dziwiłem o co z tymi winopijcami chodzi. Kiedyś w telewizji usłyszałem o winie mszalnym i wszystko złożyło mi się w logiczna całość, a mianowicie:

Ksiądz podczas mszy pije wino. Przerwy między mszami tłumaczyłem sobie tym, że przez ten czas ksiądz musi wytrzeźwieć i gdy nikogo nie ma w kościele, ktoś się zakrada i podpija księdzu wino. Ksiądz na szczęście wyrozumiały jest, więc wszystko wybacza i stąd ta modlitwa.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Jak byłam mała, zostałam nastraszona przez koleżanki, że uderzenie w tył głowy spowoduje wypadnięcie oczu! Długo w to wierzyłam, a potem tak samo straszyłam młodszego brata, który przez dobre 10 lat w to wierzył... Ubaw miałam po pachy!!!

Jak byłem mały, to myślałem, że jest licznik, który pokazuje ile osób w danej chwili ogląda daną stację telewizyjną (z dokładnością do jednej sekundy i jednej osoby) i każda stacja dostaje pieniądze za każdą osobę, która ją ogląda. W sumie znam ludzi, którzy wciąż tak myślą.

Jak byłem mały, to wierzyłem w to, że jestem młodszy od mojej siostry, bo będąc w brzuchu mamy ona ograła mnie w karty.

Jak byłam mała, to myślałam, że w mojej szafie jest pająk (tarantula). Było to wynikiem tego, że śniło mi się, iż otworzyłam szafę i wyjęłam taka paczuszkę, z której wyszła tarantula. W tej szafie faktycznie taka paczuszka była. Niby wiedziałam, że to tylko sen, ale korzystałam z tej szafy tylko wtedy, gdy musiałam.

Jak byłam mała, to myślałam, że w piecu jest "piszczała" (panicznie się jej bałam). Sama ją wymyśliłam, jak widelcem przejechałam po szybce od pieca i powiedziałam: Piszczała! Moja mama na to: Tak, tak! Piszczała! Widzisz? Mówiłam ci, że masz tam nie podchodzić! Ja w to uwierzyłam i nie podchodziłam więcej do pieca.

Jak byłem mały, to nie mogłem pojąć liczb ujemnych. Bo jak mogło być czegoś mniej niż nic?

Będąc dzieckiem, uważałam, że każda kobieta niezamężna ma obowiązek iść do zakonu.