Jak byłem mały, to myślałem, że...

Kiedy miałam 3-4 lata, to największym w moim dziecięcym mniemaniu przebojem była piosenka "All that she wants", jednak dla mnie to zawsze było "O, my she-boss". Mama feministka chyba już wtedy miała na mnie duży wpływ.

Jak byłam mała, to myślałam, że przy napisach końcowych filmu lektor czyta "udział w ziemi", a nie "udział wzięli". I myślałam, że przy kręceniu filmu muszą być pod ziemią ludzie odpowiedzialni za kable od kamer.

Kiedy byłam mała, myślałam, że naczynia krwionośne to coś w rodzaju miniaturowych talerzy. Talerze czasem się mogły stłuc, dlatego np. leciała mi krew z nosa.

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że jadąc samochodem - samochód stoi w miejscu, a ulica się przesuwa pod wpływem ruchu kół samochodowych - jak wielka taśma produkcyjna. Dziwiło mnie, jak to jest możliwe, że ulice przesuwają się w tak wielu kierunkach jednocześnie.

Jak byłam mała, myślałam, że świat to tylko Polska.

Jak byłam mała, to myślałam że podpaski to coś w rodzaju zabawki dla dorosłych. I zawsze, gdy widziałam je wśród zakupów, krzyczałam "A gdzie ten niebieski płyn do nalewania, gdzie???"

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co oznacza data na słoikach. Myślałam,że to data dzisiejsza, ale "przecież ona nie będzie się codziennie zmieniać" - rozważałam.

Myślałem, że PiS wybuduje 3 mln mieszkań.

Gdy byłem mały, myślałem, że łaty na ubraniach działają jak plastry. Mama przyszywała łatę, a rana na spodniach (dziura) goiła się po jakimś czasie.

Jak byłam mała, to myślałam, że panowie zwijają siusiaki w rulonik i dopiero wkładają w majtki, bo są one baaardzo długie (siusiaki, nie majtki). Jakie było moje zaskoczenie, kiedy zobaczyłam, że siusiaka się tak nie zwija, a nawet jest to raczej niemożliwe.

Strasznie nie lubię, kiedy gryzą mnie komary. Kiedyś jak byłam mała, to robiłyśmy z siostrą wieczorem dla nich zupę, nazywałyśmy to Zupą Dla Komarów . Temperowałyśmy kredki ołówkowe i tzw. bambino. Byłyśmy święcie przekonane, że to działa.

Jak byłam mała, to myślałam, że z kartofli wyrastają szczury, bo jak rodzice wysyłali mnie do piwnicy po kartofle i wkładałam rękę po nie do worka, to takie twarde ogonki czułam i się okropnie bałam, a to po prostu kartofle korzonki wypuszczały.

Jak byłam mała i po dobranocce zaczynał się dziennik, myślałam, że Pani lub Pan z telewizora mnie widzi i choć nie chciałam oglądać wiadomości, oglądałam je do końca (siedząc wyprostowana jak struna), bo bałam się wyłączyć telewizor ze względu na tych poważnych ludzi.

Kiedyś popularne były komiksy dotyczące epizodów z historii Polski, z napisami w kilku językach zamieszczonymi w "dymkach". W którymś z nich odbywała się jakowaś narada i wszyscy głośno zastanawiali się nad sposobem na osiągnięcie jakiegoś celu (nie pamiętam już o co chodziło). Pod zbiorczym dymkiem z tekstem "Ale jak?!" pisało "Aber wie?!". Nie wiedziałem, że to po niemiecku i nie mogłem zrozumieć dlaczego bohaterowie nie zapytają się tego Abera, skoro on może wiedzieć.

Myślałam, że kobiety uprawiają seks oralny dlatego, że męskie przyrodzenie kojarzy im się z czymś do jedzenia o podobnym kształcie.

Myślałam, że w światłach przy przejściu dla pieszych siedzi mały człowieczek, który zmienia ich kolor.

Kiedy byłam mała, kłóciłam się z całą moją rodziną, obstając przy tym, że jeśli słowo zaczyna się od "rz", "sz" albo "cz", to obie litery musimy pisać z wielkiej.

I tak pisałabym: SZymon, RZepka itp.

Byłam zbulwersowana, że reszta rodziny jest tak niewyedukowana.

Myślałam, że nie da się zrobić zdjęcia, na którym nie ma żadnego człowieka. Widząc w gazecie zdjęcie pejzażu czy martwej natury myślałam, że gazetowy fotograf miał po prostu jakiś super profesjonalny aparat.

Byłem święcie przekonany, że samochody jadąc obracają Ziemię obracając kołami i w ten sposób się poruszają. Niestety w mojej dziecięcej naukowej teorii była nieścisłość, której byłem świadom: Co jeśli dwa samochody jechały w inną stronę - wtedy Ziemia kręciła się w dwie strony? Dlatego po jakimś czasie zrezygnowałem z niej na rzecz nowej, która tłumaczyła ruch samochodów przez 'odpychanie' ich przez spaliny wylatujące z rury wydechowej.

Jak byłem mały to wierzyłem w Św. Mikołaja, ale nigdy nie pamiętałem kiedy to jest i oczywiście rodzice mi o tym przypominali. Mówili mi, że to dzisiaj zbiera Mikołaj listy od dzieci i wtedy pisałem list (niestety żaden do tej pory się nie zachował). Potem mówili mi, że to dzisiaj przychodzi i kazali mi iść wcześnie spać. Oczywiście zastanawiałem się jak on to robi, ponieważ mieszkaliśmy w bloku. Rodzice wkręcali mi, że św. Mikołaj ma klucze do wszystkich drzwi. Bardzo mnie to dziwiło, bo tylko u mnie były 3 zamki, a inni koledzy w klatce mieli co najmniej 2. Przez to że mieszkam na 7 piętrze, miałem dosyć spore wyobrażenie ile kluczy musi mieć Mikołaj. Stąd też widzicie jak bardzo intrygowała mnie ta postać, której nigdy nie widziałem. Dlatego zawsze zastawiałem na niego pułapki w późniejszym okresie - inspirowany Kevinem samym w domu. Pułapki były naprawdę sprytnie przemyślane. Niestety nigdy nie udało mi się przyłapać mojego tatusia. Później jak się dowiedziałem całej prawdy o Św. Mikołaju (nie pamietam już w jaki sposób), zastanawiałem się jak mój tatuś sobie z tym wszystkim poradził, bo nawet gdy wiedział, to niektóre były nie do ominięcia. No cóż, widocznie wtedy miałem mocny sen po wrażeniach budowlanych i Mikołaj wpadał do mnie we śnie.

Jak byłem mały, to myślałem że kobiety w ogóle nie siusiają.

Mieszkam na ulicy Wielkopolskiej, a ulica sąsiednia to Małopolska. Jak byłem mały, myślałem, że tam mieszkają mali ludzie, a na Wielkopolskiej wielcy...

Kiedy byłam mała, to na ponton mówiłam płetfon, a ślusarz był dla mnie klucznikiem...

Jak byłam mała, to myślałam, że światła w sygnalizacji drogowej zmieniają się w ten sposób, że pod każdym słupem mieściła się taka ukryta budka, pod ziemią, i tam siedział jakiś pan, miał tam zainstalowany peryskop, kontrolował sytuację na drodze i zmieniał światła. I zawsze się bałam, żeby nie usnął w pracy, bo może nie zmienić światła dla pieszych na zielone i nigdy nie przejdę przez ulicę.

Kiedy kładłem się do łóżka, bałem się, że w nocy przyjdzie wampir i mnie zje. W związku z tym przykrywałem się kołdrą tak, że wystawały mi spod niej tylko włosy. Myślałem, że w ten sposób uratuję się przed śmiercią - bo wampir pomyśli, że w łóżku leży tylko peruka.

Jak byłam mała, często chodziłam z mamą do sklepu. Panie przy kasie, po wręczeniu przez mamę zapłaty, często pytały 'Ma pani może 5 złotych?', czy coś w tym stylu. Chodziło oczywiście o to, by łatwiej im było wydać. Ale ja zawsze się zastanawiałam, jak to jest, że można dać np. o te 5 złotych za mało, a pani mało, że na odpowiedź 'Niestety nie', powie 'No trudno', to na dodatek sięgnie do kasy i da jeszcze troche pieniędzy...

Był taki polski piłkarz Rafał Siadaczka. Oglądałem mecz. Tak się akurat złożyło, że tenże piłkarz faulował nakładką, a że nie znałem tego określenia, przez następne kilka lat taki faul nazywałem "siadaczką".

Jak byłem mały, to myślałem, że na samochód mówi się "akurat". Wujek miał Syrenę 104 i właśnie ten model kojarzy mi się z określeniem "akurat". Do dzisiaj pamiętam zdanie: "Pojedziemy z wujkiem akuratem na wieś".

Gdy byłam mała, nie mogłam zrozumieć, jak można nie umieć polskiego - wydawało mi się, że to taki prosty język i niemożliwe jest go nie znać...

Jak byłem mały, myślałem że z tego co zjadamy w naszym brzuchu krasnoludki ukladają wielki piętrowy tort. Warstwa cukierków, warstwa zupy, warstwa ziemniaków...

Do 13. roku życia myślałem, że "zgwałcić" znaczy "zgnieść wałkiem".

Jak byłam mała, pamiętam, że zawsze myślałam,że Jezus był Polakiem.

Myślałem, że w piosence tytułowej do programu "Powtórka z rozrywki" fragment "Tu żart odkurzony" brzmi "Tu Żartok, tu żony" i długo się zastanawiałem, kto to jest ten Żartok i ile on ma żon. Mama wyprowadziła mnie z błędu.

Myślałem, że nudyści to nudziarze, którzy się cały czas nudzą i zanudzają innych. Wnioskowałem z tego, że oddzielne plaże dla nudystów są po to, aby nie zanudzali normalnych ludzi i nie psuli im wypoczynku nad wodą.

Myślałam, że czarny rynek to realnie istniejące miejsce, dobrze ukryte, ale mimo wszystko działające oficjalnie. Tak samo jak np. rynek walut - takie większe osiedlowe bazary.

Jak byłam mała, byłam pewna, że chmury tworzą się ze spalin samolotów, a deszcz spada, jak jest tam za dużo zanieczyszczeń.

Kiedy byłam mała, zawsze myliło mi się czy wąsy są nad nosem czy pod.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzi się przez pępek. Intrygowało mnie to zagłębienie w brzuchu. Myślałam, że jak ktoś jest w ciąży i ma urodzić dziecko, to pępek się po prostu otwiera - i już mamy dziecko. Dziwne jest to, że nigdy nie skojarzyłam, że pępki mają nie tylko kobiety, ale też mężczyźni...

Bardzo długo żyłam w przekonaniu, że rzodkiewki rosną w pęczkach, a orzechy produkuje się w specjalistycznej fabryce i uważałam to za wielki wyczyn - zwłaszcza w przypadku orzechów laskowych, które nawet nie mają spojenia na łupinach, więc... zagadką była dla mnie technologia umieszczania ziarna w łupinie.

Jak byłem mały, to zastanawiałem się co decyduje o tym, że mężczyzna przestaje uprawiać seks. Wówczas pojęcie orgazmu było mi nieznane, więc myślałem, że uprawia seks do momentu aż mu się znudzi albo się zmęczy.

Jak byłam mała, myślałam, że Bush to prezydent świata. W końcu tak często było o nim mówiono w tv...

Myślałam, że okres to coś w rodzaju choroby, tzn. że kiedy przydarza się to kobiecie, to musi iść do lekarza, przez jakiś czas musi leżeć w łóżku i - co było dla mnie najważniejsze - ma się kilka dni wolnego od szkoły. Szybko się przekonałam, że życie niestety nie jest takie piękne...

Jak byłam mała, ktoś mi wkręcił, że ścięte pnie drzew przy ulicy to są groby zabitych piesków... Bardzo długo żyłam w tym przekonaniu i czasem nawet składałam kwiatki na tych "mogiłach".

Jak miałam kilka lat, to wydedukowałam, że dziecko rodzi się przez odbyt mamy, bo wydawało mi się, że ta z 3 dziurek u pań jest najbardziej rozciągliwa.

Gdy byłam mała, myślałam, że wszystko jest bardzo proste. Dlatego nie potrafiłam zrozumieć czemu godzina pierwsza to inaczej 13:00. Byłam święcie przekonana, że pierwsza to 11 (bo są dwie jedynki), druga to 12, trzecia to 13 itp. Bardzo długo zajęło mi ogarnięcie, że pierwsza to 13.

Ja jak byłem mały, myślałem, że seks polega na tym, że dwoje ludzi siedzi pod stołem.

Myślałem, że słowo "Metallica" to określenie całego gatunku muzyki, a "metal" to tylko skrót.

Jak byłem mały, to myślałem ze byka też sie doi...

Jak byłem mały to... byłem po prostu mały...

Moja 8-letnia siostra była przekonana, że dzieci znajduje się w kapuście. Któregoś dnia wróciła ze szkoły zapłakana. Więc pytam ją co się stało. A ona na to, że juz wie, że rodzice kłamali, że ona nie jest z kapusty, tylko powstała "PODCZAS ZALEŻNOŚCI BARA BARA MIĘDZY MAMĄ I TATĄ". No więc tłumaczę jej jak to jest i pytam: "a czemu ty płaczesz?". "Bo jak sobie pomyślę, że mama z tatą to robili, to już wiem, że nigdy się do mamy nie przytulę!!!". Ale miałam ubaw.

Jak byłem mały, myślałem, że mężczyźni od kobiet różnią się... długością włosów! Jakież było moje zaskoczenie, gdy zobaczyłem rysunki w książce od biologii.

Jak byłam mała, byłam przekonana, że istnieją kwiaty - lipany - słowo tulipany rozumiałam jako "tu (są) lipany".

Zawsze myślałam, że "hotel" to "fotel". I zawsze kupowałam dużo 'foteli', gdy grałam w Monopoly. I zastanawiało mnie czemu dwie tak odległe od siebie rzeczy mają taką samą nazwę...

Jak bylem mały, to myślałem, że mój tata jest na stu złotych, tylko zdjęcie jest z czasów jak był młody i miał jeszcze włosy.

Jak byłam mała, to myślałam, żę dziewczynki rodzą dziewczynki, a chłopcy chłopców.

1. Nieczęsto jeździłem autobusami, ale kiedyś z rodzicami wsiedliśmy do starego Jelcza. Kierowca autobusu miał oprócz szerokiego wyboru proporczyków figurkę Matki Boskiej, która świeciła oczami wraz z kierunkowskazami (lewe oko jak lewy i prawe jak prawy) i zapalało się czerwone serce figurki wraz z światłami hamowania. Przez baaaardzo długi czas uważałem ten autobus za najświętsze miejsce jakie widziałem - kościół wymiękał.

2. Bardzo długo uważałem, że fiaty 126p i ciągniki "Ursus" dzielą sie na uśmiechnięte i złe. Uśmiechnięte maluchy miały takie felgi o obłych kształtach i z szerokim rozstawem śrub, a złe - felgi z czarnym kołpakiem i takimi samymymi zderzakami z plastiku. Tak samo ursusy zaokrąglone (starsze) były dobre, a kanciate złe. Nie wiem skąd wzięły mi sie te skojarzenia.

Ledwo odrósłszy od ziemi zostałam przez tatę pierwszy raz zabrana do kościoła. Tata trzymał mnie na rękach i kiedy przyszło do zbierania na tacę, zmierzywszy księdza podejrzliwym spojrzeniem, zaczerpnęłam całą garścią banknoty i monety z koszyczka. Żałujcie, że nie widzieliście tej paniki w oczach księdza...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak skocze z siatką z dachu, to będzie taki sam efekt jak ze spadochronem.

Myślałam, że Polska jest najnowocześniejszym krajem, a że w innych panuje ciągły upał lub mróz, kataklizmy, nie mają telewizora, radia, sama bieda.

...obrotomierz w samochodzie tak naprawdę liczy obroty kierownicą, a to, że wartość się zmieniała, to dlatego, że liczy obroty na godzinę.

Jak byłam mała, to nie rozumiałam dlaczego wszyscy panowie mają żony, a księża gospodynie. Tłumaczyłam to sobie tak, że księdzu nie ma kto dać ślubu, a sam sobie nie może.

Myślałem, że gdybym wskoczył do telewizora to znalazłbym się w tym miejscu, które akurat było pokazywane.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że zapłodnienie zachodzi poprzez całowanie się.

Jak byłam mała, to myślałam że podpaski wkłada się pod pachy. Myślę że to powszechny błąd.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystko żyje, np. pluszaki, jedzenie, ołówek, lampa, meble, woda itp.

Jako pięciolatka byłam przekonana, że nie potrzebuję rodziców i że spokojnie poradziłabym sobie ze wszystkim sama. Jedyne, czego potrzebuję, to portfel mojej mamy. Chodziłabym do sklepu, wybierałabym to, czego potrzebuję, a pani ekspedientka sama brałaby odpowiednią ilość pieniędzy z portfela (nie umiałam liczyć pieniędzy).

Jak byłem mały myślałem, że w lasach mieszkają wiedźmy, w swoich chatkach ze skrzypiącymi, drewnianymi drzwiami. Teraz już wiem, że to skrzypienie jest tylko dźwiękiem starych drzew poruszanych wiatrem.

Dziewczynce trzeba nasiusiać "tam", żeby powstalo dziecko. Bardzo powszechna teoria na moim podwórku.

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedyś świat był czarno-biały (i dlatego wszystkie filmy nie mają innych kolorów), a dopiero potem zrobił się kolorowy.

Jak byłem już nie taki mały, to myślałem, że w piosence Maryli Rodowicz "Karuzela" jest ona co niedziela nabielana (nie wiedzieć po co tak często).

Jak byłem mały (bardzo mały), to byłem przekonany że smolinosy (takie lilie pomarańczowe jakby ktoś nie wiedział) z ogródka mojej babci chcą mnie zjeść. W ogóle miały takie upiorne cętki i się te płatki tak odchylały w tył i tak strasznie sterczały te pręciki. Brrr.

Jak byłem mały, to myślałem, że żołnierze w Cannon Fodder naprawdę żyją i że bolało ich kiedy umierali. Bardzo było mi smutno kiedy ginęli. I zawsze mnie dziwiło, ilu przeciwników się w takim małym domku pomieści :)

Jak byłem mały, to myślałem, że gra wstępna kończy się, gdy się osiągnie wytrysk,a dopiero potem jest właściwy seks.

Kiedyś myślałem, że nazwę dzielnicy Gdańska "Westerplatte" wymawia się "Łesterplejt" - chyba przesadziłem z ilością nauki angielskiego...

Jak byłam mała, myślałam, że w czasie mszy, we fragmencie modlitwy: "I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy" jest: "przyjął ciało zmarłej dziewicy". Wydawało mi się to dość dziwne, ale mniej więcej zgadzało się z wizerunkiem Chrystusa na obrazach - łagodne rysy twarzy, włosy do ramion, długa szata. Nie pasował mi tylko zarost. Oto właśnie przykład, jak się uczy dzieci bezmyślnego klepania modlitw.

...oprócz formuły 1, 2 i 3 jest bardzo dużo innych. W tym przekonaniu utrzymywało mnie to, że na bolidach były różne liczby, nie tylko 1, 2 i 3.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jerzy Urban to Lech Wałęsa. Urban często występował w ówczesnej TV, a że niewiele ogólnie było do oglądania, to i Urbana sie oglądało. I Urban często mówił, że Wałęsa zrobił to, Wałęsa zrobił tamto, Wałęsa coś powiedział. W mojej małej główce powstało proste równanie "ten z uszami = Wałęsa", a mówi o sobie w trzeciej osobie, bo jest taki skromny, wstydzi się, czy tam z innych powodów. Kiedyś mama zapytała mnie, co dają w TV, a ja na to, że "a, znowu Wałęsę pokazują". Mama przybiegła natychmiast, bo zobaczyć Wałęsę w komunistycznej TV to było wydarzenie. A tam na środku ekranu zadowolony z siebie Urban...

Jak byłam mała, to myślałam, że mój dziadek jest super bohaterem z bajki.

Gdy byłam mała, myślałam, że "walczące podziemie", to bliżej nieokreśleni mieszkańcy tunelu, niezadowoleni ze swojego losu.

Mój brat myślał, że czarny rynek to takie miejsce z obskurnymi budami i czarnymi dachami, gdzie się sprzedaje kradzione rzeczy.

Ja bardzo długo myślałam ,że w modlitwie "Zdrowaś Mario" mówi się: "I błogosławiony owot żywota Twojego". Nie wiedziałam co to ten owot, ale do modlitwy pasowało. Takie doniosłe słowo.

Po usłyszeniu piosenki Rynkowskiego "Ten typ tak ma", młodszy brat zachodził w głowę, kto to jest Typtak.

Jak byłem mały, myślałem, że dziewczynki mają dziurkę z przodu, w tym samym miejscu co my siusiaki... Dopiero w przedszkolu koleżanka mnie uświadomiła.

Kiedyś wydawało mi się, że byłam chłopcem, ale tata uciął mi siusiak i zostałam dziewczynką.

Najgorsze jest to, że każdemu to opowiadałam.

Kiedyś odmawiając modlitwę do anioła stróża, zawsze wymawiałem słowa "bądź mi kupom mocy" i zastanawiałem się, czemu właściwie w modlitwie mówi się o kupie.

A ja gdy byłam mała, odmawialam paciorek mówiąc: "narodził się ze zmarłej dziewicy".

Jak byłem mały, to myślałem, że prezerwatywa, żeby zapobiegać rodzeniu się dzieci, musi być jakimś bardzo zaawansowanym cudem techniki i że to jakieś urządzenie elektroniczne wielkości pięści, pełne kabelków, diodek i przycisków. Widok powieszonej na kranie w łazience szkolnej był dla mnie szokiem.

Jak byłam mała i oglądałam z rodzicami wiadomości, w których "trąbili", że Polska wchodzi do NATO, to płakałam, że ja nie chce się przeprowadzać do tego NATO, bo mnie w Polsce jest dobrze, a poza tym ja nie znam języka "natowego".

Kolega na podwórku tłumaczył nam, że pasztet robi się ze zmielonego papieru toaletowego, a kaszankę robią takie staruszki, które wypluwają do niej swoje zęby i to jest to białe w kaszance.

Byłam przekonana, że jeżeli zjem jednocześnie cukier i sól, to w nocy będę musiała zwymiotować.

Jak byłem mały, to ojciec uświadomił mnie w bardzo obrazowy sposób. Seks dwóch osób to jak dopasowanie śrubki i nakrętki... Po pewnym czasie ktoś uświadomił mnie o istnieniu homoseksualistów. Baaaardzo długo głowiłem się co można robić z dwiema śrubkami!

Jak byłam mała, myślałam, że gdy trzeba zapłacić np. 5 złotych, to te monety muszą być złote, a nie srebrne.

Jak byłam mała, to myślałam, że opłatek jest cytrynowy.

Jak miałem coś około 6lat, to była moda na mówienie do innych 'fakiju', będąc w przekonaniu, że to oznacza coś w stylu 'spadaj' i pewnego razu jak na moje osiedle do jednej koleżanki przyjechała rodzina z USA i wszyscy się pytali, a jak jest po angielsku to, a jak tamto i ja oczywiście wyskoczyłem, a jak jest po angielsku "Fakiju"?

A ja myślałam, że mama zna moje wszystkie myśli i nawet jak byłam na nią wściekła, to bałam się pomyśleć sobie na jej temat coś brzydkiego. Natomiast gdy już pomyślałam nieładnie, to się potem się tego wstydziałam, bo sądziłam, że mama wie.

Gdy byłam mała, myślałam, że pod ziemią siedzi jakiś pan i ma milion guzików, którymi przełącza światła dla samochodów (zielone/żółte/czerwone). Zastanawiałam się jak nadąża, wyobrażałam sobie ogromną jaskinię, oświetloną lampą, a na ścianach ogrom wtyczek, guzików i kabli.

Jak byłam mała, to myślałam, że seks uprawiają tylko Amerykanie, bo zazwyczaj w amerykańskich filmach pokazywali jakieś odważniejsze sceny, na które ja patrzyłam kątem oka.

...panicznie bałem się przechodzenia przez tory tramwajowe, myśląc że gdy stanę na jednej z szyn porazi mnie prąd. Lęk pozostał do dzisiaj.

Jak byłem mały, to myślałem, że ludzie się seksują, a nie uprawiają seks... Jak się dowiedziałem, że byłem w błędzie, zacząłem się śmiać.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy przechodząc przez jezdnie światło nagle zmieni się na czerwone, samochody mogą ruszyć i mnie przejechać.

Jak byłem mały, to myślałem że "kumpel" to przekleństwo. I jak kogoś chciałem zwyzywać, to mówiłem, że jest "chuligan, drań i kumpel".

Myślałem, że Whoopi Goldberg to tak naprawdę mężczyzna i na dodatek tak głupi, że w reklamie każdego filmu mówią na niego 'głupi Goldberg'.

Jak byłam mała, myślałam, że jak mierzą wzrost u lekarza, to górna część miary wbija się ostrzem do głowy! Panicznie się tego bałam...

...telewizja satelitarna, to taka telewizja, w której lecą cały czas obrazki satelit (albo kosmosu).

Jak byłam mała, to myślałam ,że

bieg 1 to jazda bardzo wolno

bieg 2 to jazda wolno

bieg 3 to jazda ze średnią prędkością

bieg 4 szybka jazda

bieg 5 bardzo szybka jazda

a "R" to RAKIETA.

W dzieciństwie panicznie bałem się wilka kosmatego. "Zwykły" wilk nie robił na mnie żadnego wrażenia, natomiast kosmaty wyzwalał bezkresne pokłady strachu. Moja przypadłość była skutecznie wykorzystywana przez rodziców.

Jak byłam mała to myślałam, że w penisie są kości.

Jak byłam malutka, nie wiedząc cóż to za słowo, którym rodzice się tak często posługują, zaczęłam je śpiewać. Oparłam się o tył krzesła i kiwając na bok główką i wymachując nóżkami w tą i tamtą, nuciłam melodyjnym głosem: "Kur... mać, kur... mać, kur... mać kur... mać..." W dodatku byłam u cioci.

Jak byłem mały - do końca podstawówki - myślałem że dziewczyny w pelerynach - płaszczach przeciwdeszczowych nie mogą jeść mięsa. Nie wiem czemu akurat mięsa, po prostu tak mi się ubzdurało - bo generalnie w deszcz siedzi się w domu, a jak się wychodzi do restauracji czy baru, to tam się zdejmuje płaszczyk/kurtkę, więc skoro w niej nie siedzą, to jak mają jeść? Do tej pory pamiętam nostalgię, kiedy zobaczyłem pierwszy raz młodą kobietę w pelerynie jedzącą kebaba!

Jak byłam mała, to myślałam, że rozwód wygląda tak samo jak ślub, tylko odbywa się w sądzie a nie w kościele, a byli małżonkowie, zamiast całusa, muszą sobie na koniec dać w twarz i wtedy już są rozwiedzeni.

Jak byłem mały, to myślałem, że jest licznik, który pokazuje ile osób w danej chwili ogląda daną stację telewizyjną (z dokładnością do jednej sekundy i jednej osoby) i każda stacja dostaje pieniądze za każdą osobę, która ją ogląda. W sumie znam ludzi, którzy wciąż tak myślą.

Jak byłem mały, to myślałem, że w pestkach od jabłka znajduje się proszek IXI.

Kiedyś dawno temu myślałem, że Cher jest Polką lub polskim drag queen, przez co uważałem ją za zboczoną.

Gdy byłam mała, usłyszałam jak spiker w radio mówił: 'A teraz zaśpiewa dla nas Beata Kozidrak i zespół Bajm'. Nie mogłam później rozkminić jak sławni i bogaci mają czas na życie prywatne i występy, bo myślałam, że biegają od radia do radia i śpiewają na żywo...

Jak byłam mała, byłam przekonana, że teraz może i jestem młodsza od brata o trzy lata, ale za cztery lata będę starsza od niego o rok.

...że leśniczy w lesie sadzi grzyby i to jest nie fair, bo on wie gdzie są, a my musimy je szukać.

Myślałam, że organista to ktoś w stylu grabarza czy pracownika domu pogrzebowego i że przychodzi zabierać organy ludzkie jak ktoś umrze.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że deszcz pada, gdy Bóg płacze, że byłam niegrzeczna.

Kiedy byłem mały, to bałem się czarnych numerów rejestracyjnych wymalowanych na zielonych brezentowych plandekach przykrywających samochody (teraz nie ma już plandek, więc się nie boję). Z kolei bardzo podobały mi się czaszki na tabliczkach z informacją "Uwaga, wysokie napięcie". Pewnie dlatego, że miały takie szerokie i szczere uśmiechy.

Gdy byłam mała i oglądałam bajki Disneya, akcja czasami przenosiła się na cmentarz. Cmentarze były tam z reguły udekorowane nagrobkami z napisem R.I.P (Rest In Peace). Niestety ja, w swej naiwności, byłam przekonana, że wobec tego 'RIP' to po angielsku 'grób'.

Swoją drogą wyobraźcie sobie, idąc tym tropem, polski cmentarz, gdzie na każdym nagrobku widnieje napis 'GRÓB'... Tak tylko, w razie jakby ktoś nie zauważył.

Zanim poszłam do zerówki, myślałam, że Polską rządzi król i ma mnóstwo córek - księżniczek. Miałam nadzieję, że jedną z nich spotkam w zerówce.

Myślałem, że gry można kupować na płytach CD albo w tych dużych pudełkach (nie wiedziałem, że to pudełka). Płyty wkłada się do napędu, a te pudełka przystawia się do zaślepek na napędy w obudowie i jakoś komputer wciąga je do środka.

Mając 6 lat, zakładałam po jednej podpasce pod każdą pachę i tak je nosiłam. Gdy mnie mama pytała co robię, to ja jej na to, że na opakowaniu pisze, że to POD PASZKI...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę jadł dużo mięsa, to będę kiedyś taki silny jak Superman.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jezus był Polakiem, bo przecież wszystko po polsku mówił.

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Gdy byłam mała, to sądziłam że kiedy wybije się szybę (wyjście awaryjne) w autobusie, to wysuną się schodki, po których będzie można zejść.

A gdy ja byłam mała, to myślałam że jak jest ciemno, tzn. kiedy każdy idzie spać, to przylatuje czarownica i zabiera te dzieci, które mają otwarte oczy, więc zawsze jak debil miałam zamknięte oczy, choć nie spałam.

Jak byłam mała, to myślałam, że skoro 1 zł to 100 groszy a na przykład jeden dolar to 4,50 zł to uznałam, że żeby mieć jednego dolara ludzie muszą mieć 450 centów.

Kiedyś zachorowałam wraz z siostrą na grypę. Pani doktor rozmawiając z naszą mamą powiedziała słowo klucz: "wirus". Od tamtej pory mówiłyśmy wszystkim, że miałyśmy wirusa komputerowego i musiałyśmy pić dużo soku pomarańczowego.

Myślałam że pod szafą są krokodyle i jak zostawałam sama w jakimś pokoju, to siedziałam na łóżku tak długo, dopóki ktoś do niego nie wszedł.

Jak byłam mała, myślałam, że kobieta jeżeli chce zajść w ciążę, musi się parę razy przeturlać po nim z jakiś facetem.

Kiedy mój ojciec założył sobie internet, miałem jakieś 10, 11 lat. Była to dla nas duża nowość. Gdy po raz pierwszy go uruchamialiśmy i słychać było różne dziwne głosy, trzaski, szumy itd, to ja mówiłem w stronę głośnika: "halo? chcemy się połączyc z internetem! halo!". Najzabawniejsze jest to, że tata robił to razem ze mną myśląc, że to pomoże...

Jak byłem mały, to myślałem, że sokiści (funkcjonariusze obecnej Straży Ochrony Kolei) roznoszą soki, tak jak pan mleczarz roznosił nam mleko. Przed drzwi wystawiałem ukradkiem butelkę na sok w nadziei, że rzeczony sokista postawi pełną. Ale przeżyłem rozczarowanie, jak na dworcu mi rodzice pokazali kto to jest.

A ja myślałam, że 'kawa Inka' to jeden wyraz. Jak mieliśmy mleko w szkole, to prosiłam mamę: "Daj mi dziś kawainkę do szkoły".

Kiedyś "przejście dla pieszych" rozumiałem jako "przejśćie dla pierwszych". Gdy tylko byłem pierwszy (czytaj przed autem) na przejściu, to przechodziłem.

Jak byłam mała, to spytałam starszej koleżanki kto to jest dziwka, a koleżanka z tekstem - taka pani dziwna, ręce jej ucinają. Długo tak myślałam.

Jak byłam mała, wiedziałam, że 100+100=200, więc myślałam, że 200+200=300, 300+300=400 itp.

Jak byłam mała, to myślałam, że w ciążę zachodzi się od połączenia śliny kobiety i mężczyzny, np. poprzez wspólne lizanie loda.

Odpowiedzialną za to myślenie jest telenowela - w jednym z odcinków główna bohaterka i jej wybranek lizali jednego loda i wkrótce po tym wyszło na jaw, że ona jest w ciąży.

Jak byłam mała i mój tata był kierowcą tira, myślałam, że jeździ w takim żółtym kasku z lampką!

Myślałem, że ludzie, którzy giną w filmach to bandyci, którzy dostali karę śmierci i im zaproponowano, że mogą w sumie zostać zabici w filmie.

Kiedy byłam mała, wierzyłam, że przy płukaniu zatkanego ucha wpuszczana do niego woda wylatuje drugim uchem. Prawdę powiedziawszy długo dochodziłam do prawdy.

Myślałam, że gdy się wypróżnimy, to nakarmimy takiego wielkiego Murzyna, który ugrzązł w kiblu i nie może wyjść, dlatego musimy go karmić.

Myślałem, że u mnie na wsi, tak z kilometr od mojego domu, za takim murkiem, jest koniec świata, i zawsze bałem się koło tego murku chodzić i wyjeżdżać za niego.

A ja myślałam, że zamiast mózgu w głowie siedzą małe krasnoludki a myślimy dzięki temu, że podkładają nam one kartki ze słowami. I zawsze zastanawiało mnie, jak to jest, że udaje im się tak szybko te kartki podkładać:)

Gdy nie mogłam zasnąć, patrzyłam przez okno i liczyłam wszystkie okna, w których paliło się światło.

Czasem sporo gasło w międzyczasie, więc zaczynałam od początku i tak w kółko, aż w końcu byłam zmęczona i wracałam do łóżka. Myślę, że to był mój sposób na "liczenie baranów".

Jak byłem mały to myślałem, że gdy umrę to zostanę Bogiem.

Myślałam, że nie ma nic poza moim domem, podwórkiem i domem mojej babci...

Myślałam, że istnieje tylko moje miasto.

Myślałam, że na dole kuli ziemskiej ludzie stoją do góry nogami, ale że to dla nich normalne.

Jak byłam mała, to myślałam, że nazwę ulicy (czy też dzielnicy Gdańska) "Westerplatte" powinno wymawiać się "Łesterplejt". Nauczyłam tak kilka dzieci w 1 klasie podstawówki i dopiero rodzice wyprowadzili mnie z błędu...

Świadoma, że moje nazwisko brzmi jak nazwa ptaszka, zawsze pytałam się rodziców, czy to możliwe, że będę latać, jak ten ptaszek, a oni mi zawsze odpowiadali, że będę umiała, tylko musze ćwiczyć! I dalej, że oni są dorośli, więc potrafią, a ja jako maluch muszę ćwiczyć, ćwiczyć itd. Więc codziennie skakałam z półki na buty, później z wyższych mebli i codziennie zwiekszałam ilość ćwiczeń i pokazywałam sąsiadom jak to ja umiem latać, by nie robić rodzicom wstydu, że nielot ze mnie.

Mieszkam nad Wisłą. Przed zmianą podziału administracyjnego po drugiej stronie Wisły było inne województwo - bydgoskie. Byłam dumna, że mieszkam tak blisko innego województwa. Patrzyłam w tamtą stronę jak na ziemie obiecaną. A w ogóle to moja koleżanka mówiła, że tam jest Ameryka i mieszkają Indianie i Michael Jackson.

...człowiek żyje nawet milion lat, dopóki go ktoś nie zastrzeli.

Jak byłem mały, to myślałem, że paznokcie są plastikowe.

Jak byłam mała, myślałam, że prezerwatywę zakłada się na jądra.

Gdy byłam mała, na krótkofalówkę mówiłam mikrofalówka i byłam przekonana, że mam rację.

Gdy byłam mała, myślałam, że w szafie w nocy zamknięte są szkielety i potwory, które mnie podsłuchują i za każdym razem jak np. czknęłam albo kichnęłam, to mówiłam głośno "przepraszam", bo bałam się, że jak nie powiem, to szkielety i potwory wyjdą z szafy i mnie tam wciągną za to, że nie umiem się zachować.

Jak byłem mały, zaglądałem w szczeliny wentylacyjne magnetofonu i szukałem tam piosenkarzy. Wyobrażałem sobie wnętrze magnetofonu jako Operę Leśną w Opolu.

Kiedyś myślałem, że tajemniczy błysk, który w rzeczywistości był odbiciem słońca w oknie otwieranym i zamykanym w bloku naprzeciwko, to jakieś niewyjaśnione i bardzo rzadkie zjawisko kosmiczne i byłem dumny, że ja je widziałem.

Gdy byłam mała myślałam że:

1. szkoła jest fajna

2. że 2+0=0 (nigdy nie byłam dobra z matmy)

3. że można dosięgnąć nieba.

Myślałam, że ciąża trwa 12 miesięcy.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzą się przez odbyt. Nie miałam pojęcia, że jest coś takiego jak pochwa. Bardzo nie chciałam, żeby przypadkiem urodzić okupkane dziecko.

Jak byłem mały, myślałem, że jak zamykam oczy, to nikt mnie nie widzi.

Jak byłam mała, wierzyłam, że dzieci normalne przynoszą bociany, bo rodzice o to proszą te bociany i z nimi rozmawiają. Natomiast dzieci adoptowane to były dzieci znalezione w kapuście...

Jak byłem mały, to bawiłem się z bratem w liczenie samochodów przejeżdżających na dwupasmówce. Jeden samochód to była jedna kreska, ale tir czy jakiś inny duży samochód liczył się za dwie kreski. Ja miałem jedną stronę drogi, a brat drugą. Później dawaliśmy mamusi do policzenia i kto miał więcej, to wygrywał. Oczywiście zabawa skończyła się kiedy nauczyłem się liczyć, ale wtedy nie wyobrażałem sobie, że można się inaczej w to bawić, tzn. nie rysując kresek.

Cóż... Jak byłem mały, myślałem, że język polski to główny język na świecie i jak ktoś mówi w innym języku, to sobie go najpierw tłumaczy na polski. Zgubny wpływ nauki języka angielskiego u 5-latka.

Jak byłam mała, pojęcie WIELKI oznaczało dla mnie WYSOKI, stąd też moje rozumowanie, że

WIELKI MUR jest wysoki na 2000 kilometrów i dlatego go widać z kosmosu.

Jak byłam mała, nie lubiłam fasoli, a kiedy na obiad była "fasolka po bretońsku", to ja zawsze wołałam, że chcę "samo po bretońsku". Do dzisiaj się wszyscy ze mnie śmieją.

Jak byłam mała, myślałam, że tampony trzyma się w dłoni zamknięte podczas wysiłku fizycznego (była taka reklama chyba).

Przyjaciółka bardzo długo nie rozumiała wyrażenia "czym chata bogata" - myślała, że to pytanie, dla niej chata to był czasownik (bezokolicznik chatać, ja chatam, ty chatasz, on chata itd.) a bogata czyli jakaś bogata osoba. I nie rozumiała właśnie co znaczy owo chatać...

Myślałem, że podpaski to 'pod paski' i nosi się pod paskami...

Później byłem przekonany, że kobiety nosza je pod pachami, nie wiem dlaczego... może żeby się nie pociły?

Jak byłam mała, myślałam, że Amazonka leży w Rosji.

Jak byłam mała, to myślałam, że gatunek "Indie Rock" to inaczej indyjski rock... tzn. rock, którego grają Hindusi...

Jak byłem mały i słyszałem w kościele "chwała na wysoKOŚCI" to wyobrażałem sobie "kości".

...gdy ktoś mówi, że kupuje ziemię, to oznacza to, że jedzie traktorem z przyczepą, ładuje tą ziemię łopatami i przywozi ją do domu.

Jak byłem mały, myślałem, że szczytem wszystkich moich marzeń będzie posiadanie własnej tablicy i kredy w domu.

Jak byłam mała (3,5 roku), po narodzinach braciszka mama szukała imienia dla Niego. Pytała się mnie czy podoba mi się Bonifacy. To było dla mnie nie do pomyślenia, żeby mój brat nazywał się jak kot z kreskówki. Cieszę się, że nie przyszło Jej do głowy nazwać mojego brata Filemon albo Baltazar. Zostało przy moim, brat nosi imię Cezary.

Myślałem, że okupacja to zajęcie jakiegoś państwa dla okupu. Nie rozumiałem więc, dlaczego walczyliśmy z Niemcami, zamiast po prostu im zapłacić.

Jak byłem mały, to myślałem, że złodziej jest ubrany na czarno i jak chce coś ukraść, to wpada do mieszkania, bandażuje lokatorów od stóp do głów jak mumie i dopiero wtedy wynosi jakieś rzeczy.

Gdy byłam dużo mniejszą dziewczynką, niż teraz, to jak wiekszość ludków w tym wieku, byłam święcie przekonana o istnieniu krasnoludków. Za to, już raczej jak mniejszość, nie dopuszczałam do siebie możliwości istnienia tak potwornych stworzeń, jak WILKI. O nie!!! Według mnie był to tylko wymysł dorosłych do straszenia dzieci grzecznych inaczej.

Jak byłem mały, to uległem masowemu przeświadczeniu, że Jan Suzin (jeden z pierwszych prezenterów TVP) nie ma nóg, bo zawsze przed kamerą pokazują go od pasa w górę.

Był kiedyś taki program "Domowe przedszkole". W piosence na początku programu leciał taki tekst: "...tupta nocą jeż...". Jak byłem mały, myślałem, że to wszyscy śpiewają tak: "...tu ptanocą jeż...". Zawsze zastanawiałem się co to takiego ta "ptanoc".

Jak byłem mały (6 lat) to chciałem przetłumaczyć sobie moją ulubioną książeczkę z rosyjskiego na polski. Na końcu jakiegoś kalendarzyka miałem co znaczą poszczególne literki w cyrylicy. Zacząłem literka po literce "tłumaczyć" poszczególne wyrazy. Zabrało mi to dużo czasu (cierpliwy bylem). Po zakończeniu tłumaczenia zabrałem się ochoczo do czytania "polskiego tekstu". I tu okazało sie, że wyszły mi same bzdury. Poszedłem do mamy poskarżyć się na kalendarzyk, że coś z nim poknocili, a mama mi powiedziała, ze takie tłumaczenie nic nie da - trzeba się uczyć całych wyrazów. Zraziłem sie do języków obcych na ładnych parę lat.

Kiedy byłem mały myślałem, że znaki ograniczeń prędkości pokazują jak daleko jeszcze do domu :)

Jako całkiem malutka dziewczynka myślałam, że ludzie w Afryce wyglądają po prostu tak, jakby byli pomalowani na czarno...

Myślałam, że w ciążę zachodzi sie przez pocałunek. I nie mogłam zrozumieć dlaczego moje koleżanki dają buziaka kolegom. Wydawało mi się to takie rozpustne... Dlatego w przedszkolu i w młodych latach podstawówki chodziłam z dala od chłopaków.

...pod pękniętymi płytami chodnikowymi jest podziemny świat. Chodząc przeskakiwałem te popękane, bo bałem się, że wpadnę do jakiegoś tajemniczego, nie do końca przyjaznego świata i nie będę mógł się wydostać.

Mówiłam na biedronkę "biedu-inda", a na księżyc "andzic".

Myślałam, że kiedy oglądam film, ci ludzie w telewizji też mnie widzą i że za kamerą mają poustawianych pełno telewizorów, żeby mogli widzieć wszystkich, którzy ich oglądają.

...Jeżeli nie wierzę w Boga, to po śmierci rozpadnę się i zniknę, i nic więcej po mnie nie zostanie, więc modliłem się ze strachu.

Myślałem, ze dzień dobry mówi się wszystkim nieznajomym. Nielogiczne było dla mnie mówić to samo znajomym. Przestałem, bo mieszkałem kolo ruchliwej ulicy i nie chciało mi się ze wszystkimi witać. Ale odpowiadali.

Kiedy miałam jakieś 9 lat, uczyłam moją, 6-letnią wtedy siostrę jeździć na rolkach. Pech chciał, że wogóle nie umiała utrzymać równowagi.

Powiedziałam jej wtedy, że jeśli zje wszystkie liście z małego, rosnącego na trawniku drzewka, nie tylko przestanie się przewracać, ale też będzie jeździła najszybciej na osiedlu.

Uwierzyła. Przez godzinę drzewko straciło około połowy liści, ale siostra niestety nie nauczyła się jeździć - za to następne kilka dni spędziła w łazience.

Wychowywałem się w katolickiej rodzinie, więc od dziecka wciskano mi na siłę pacierz, choć wcale nie miałem pojęcia po co i o co w nim chodzi - klepałem więc jak wierszyk na język polski i bardzo długo nie miałem pojęcia co to są "jakoimy" i co mają wspólnego z naszymi winami...

Kiedy byłam mała, lubiłam jeść czereśnie. W moim domu był sad i często wdrapywaliśmy się z rodzeństwem na drzewa i pożeralismy owoce. W każdym razie dopóki mój genialny brat nie powiedział mi, że jeśli przełknę pestkę, to wyrośnie mi w brzuchu czereśnia i gałązki bedą wychodzić przez uszy... Potem już nie jadłam czereśni...[dopiero po kilku latach zorientowałam się, że mnie wykiwał]

Myślałam, że podpaski służą do tego, żeby majtki nie brudziły się od pierdzenia. Tak mi powiedziała mama, gdy ją zapytałam po co jej one.

Jak byłem mały i chodziłem na pasterkę, to przy fragmencie "Anieli grają, bydlęta klękają" zastanawiałem się jak brzmi dźwięk takiego klękania, ale później się dowiedziałem, że bydlęta to małe krowy i muczą.

Jak byłem mały nie umiałem wypowiedzieć słowa hiho... piho..

Hipopotam.

Jak byłam mała, to myślałam, że zupę ogonową robi się z kocich ogonów (mieliśmy w domu kota i chyba dlatego posiadanie ogona wg mnie było zarezerwowane tylko dla nich)

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci pojawiają się na świecie ot tak, kiedy tylko dwóch ludzi złączy wielkie uczucie miłości. Zaczęłam sie zastanawiać nad prawdziwością tego po obejrzeniu kilku odcinków "Mody na sukces"...

Kiedy byłam mała, myślałam ze "H***" to takie imię. Kiedyś sie w coś bawiłam, mieliśmy wymyślone imiona, ale jak to bywa, ktoś się zapomniał i powiedział do kolegi po imieniu, na co ja: "on nie jest Łukasz, on jest h***!"

Kiedyś myślałam, że penis służy tylko do siusiania, a jądra do... no... załatwiania tej drugiej rzeczy.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy włączę telewizor, to kablem przechodzą z dworu do mojego pokoju takie małe ludziki i to one grają.

Myślałam też, że jeśli daję w sklepie np. 10 zł, a pani wyda mi 5, to zyskuję na tym 5 zł.

Jak byłam mała i moja mama smażyła jajka na jajecznicę, to płakałam, bo sądziłam, że jeśli jajka postoją w lodówce, to wyklują się z nich pisklaczki.

Jak byłam mała, to myślałam, że do drogerii chodzą najbogatsi ludzie, bo jest tam bardzo drogo. I zawsze jak mama chciała pójść do drogerii, to mówiłam jej, że można pójść do supermarketu i znaleźć coś tańszego.

Kiedy pierwszy raz poznałem liczby dwucyfrowe, uważałem, że ich cyfry powinny być połączone kreską, no bo trzeba jakoś odróżnić czy to jest jedna liczba czy też dwie osobne cyfry. Np. skąd wiadomo czy 10 to dziesięć czy jeden i zero?...

Jak byłem mały, to myślałem, że Alf z serialu istnieje naprawdę i miałem nadzieję, że rozbije się kiedyś na moim podwórku. Kiedyś nawet takie życzenie miałem na urodziny.

Jak byłam mała, myślałam, że moja babcia ma na imię „Mamo”, bo moja mama tak do niej mówiła, a ja nie skojarzyłam, źe „mamo” i „mama”, to to samo słowo.

Myślałam, że kolor czerwony na mapie pokazuje, gdzie są góry i lasy, a jego jaśniejsze odcienie, że nie ma gór, a lasów jest tym mniej im mniej intensywny kolor. Z kolei tam, gdzie na mapie było zielone lasów nie było w ogóle tylko co najwyżej wielka płaska łąka.

Myślałam też, że pierwszą stolicą Polski było Orłowo (od tego orła, co go Lech, Czech i Rus znaleźli).

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co to są winnisy. W kolędzie było: "żeśmy byli winnisami..." Dopiero potem zostałam oświecona, że to są dwa słowa.

Kiedy byłam mała, maślałam, że nigdy nie będę dorosła i będę zawsze dzieckiem...

...kolędę "Lulajże Jezuniu" śpiewa Maryja, by jej dziecko się wysikało.

Jak byłem mały to myślałem, że kiedy w telewizji puszczą reklamę firmy, która wyprodukowała mój telewizor, to w nagrodę spod klapki wysypią się pieniądze.

Myślałam, że piosenki w radiu lecą dlatego, że wykonwacy są zamknięci w wielkich klatkach i jak przyjdzie ich kolej, to muszą śpiewać.

Jak szedłem w tym roku do liceum, to myślałem, że coś wiem, teraz już nie wiem czy w ogóle myślę...

Jak byłam mała, to myślałam, że tylko dzieci śpią w nocy. Byłam święcie przekonana, że dorośli nie śpią w ogóle.

Jak byłam mała i miałam klęknąć do modlitwy, to składałam rączki i modliłam się do Timona i Pumby z "Króla Lwa".

Jak byłam mała, to myślałam, że piosenki w radiu są śpiewane na żywo (gwiazdy specjalnie przyjeżdżają do studia jakiegoś radia by zaśpiewać). Myślałam tak do czasu, kiedy dowiedziałam się co to playback...

Jak byłam mała, usłyszałam kiedyś tajemnicze słowo "drobnoustroje". Było to coś, co miało zaszkodzić, kiedy się nie umyje rąk przed jedzeniem. Tyle tylko, że dla mnie były to "drobne nastroje".

W wieku lat sześciu słowo "amfiteatr" wymawiałam jako "małpi teatr". No cóż,teraz jestem aktorką...

Gdy byłam mała, myślałam, że jak za każdym razem wychodzę z pokoju, wszystkie zabawki ożywiają. Więc często, wpadałam do pokoju nagle, żeby je przyłapać na gorącym uczynku.. Po jakimś czasie dałam sobie spokój, twierdząc, że zabawki są strasznie szybkie i zdążają wrócić na swoje miejsce.

Ach ta młodość.

Jak byłam mała, myślałam, że biegunka to choroba, na którą chorują misie polarne. Skoro mieszkają na biegunie...

Jak byłem mały, myślałem, że osoby niewidome są niewidzialne.

Mieszkam na ulicy Mieszka I i gdy miałem ze 4 latka, myślałem, że właśnie tam mieszkał dawno temu nasz książę, o dziwo, akurat w moim bloku.

Od małego jeżdżę do Wrocławia (bo mieszkam w okolicach). Jadąc tam zawsze widzę taki szary dom, który jest niedaleko drogi. Z siostrą myślałyśmy, że to dom czarownicy, która je dzieci... Śmiechu było co nie miara.

Jak byłam mała, to w tv leciało dużo westernów i myślałam, że tam naprawdę giną ludzie, a że zazwyczaj ginęli ci źli, to wymyśliłam, ze to są skazańcy odbywający w ten sposób karę śmierci. Nawet mi się to podobało, bo ciekawiej przecież umierać tak, niż na szubienicy w więzieniu. Nie wiem kiedy przestałam w to wierzyć, może wtedy, gdy zauważyłam, że są tacy, co już kiedyś umarli.

Jak byłem mały, to myślałem, że będę musiał ożenić się z moją siostrą.

Jak byłam mała, to gdy chodziłam spać, myślałam, że jeżeli nie przykryję się cała kołdrą, to przyjdą ufoludki i odetną mi te części ciała, które wystają spod przykrycia, prócz głowy. I tak strasznie się bałam o moich rodziców, że rano obudzą się bez rąk lub nóg. A to wszystko przez babcię, która mi ciągle powtarzała, że się "rozkopuję" i w nocy poprawiała mi kołdrę.

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Myślałem, że gdy ksiądz chodzi zbierać "na tackę" po kościele, to mówi "zakład cicho!!!" Potem mi mama wytłumaczyła, że chodzi o "Bóg zapłać".

Jak byłam mała, to myślałam, że nawet jak skończył się odcinek serialu, to ci aktorzy nadal grają i akcja się toczy, chociaż my tego nie widzimy.

Jak byłam mała, myślałam, że aktorzy mają takie same imiona i nazwiska, jak bohaterowie których grali.

Jak byłem mały, bardzo nie lubiłem chodzić do dentysty. A najgorzej było wtedy, gdy miałem wyrywane mleczne zęby. Zostawała po takim zębie dziura jak lej po bombie. Zawsze dotykałem to miejsce językiem, żeby sprawdzić, czy rośnie mi już nowy ząb. Mama mnie ostrzegała, żebym tego nie robił, bo jak będę w tej dziurze grzebał jęzorem, to wyrośnie mi dzikie mięso. Groźba była bardzo skuteczna, bo nigdy mi dzikie mięso nie wyrosło.

Jak byłam, mała mówiłam wszystkim, że mam siusiaka. Kiedy rodzina próbowała mi to wyperswadować i tłumaczyła, że nie mam odpowiadałam "mam mam, ale schowany"

Myślałem, że wszystkie kobiety rodzą przez cesarskie cięcie, a dawno temu, gdy nie było środków znieczulających, rodziły ustami.

Jak byłem mały, to wierzyłem w to, że jestem młodszy od mojej siostry, bo będąc w brzuchu mamy ona ograła mnie w karty.

Słyszałam czasem 'mawia się w kuluarach o...'. W końcu zapytałam gdzie sie znajdują kuluary.

Jak byłam mała i nie chciałam wyjść z wanny, to rodzice mnie strszyli, że jak nie wyjdę, to się rozpuszczę i faktycznie, jak siedziałm długo, to zaczęła mi się marszczyć i jaśnieć skóra. Strrraszne...

Jak byłam takim małym szkrabem to panicznie bałam się Buki z Muminków.. Myślałam, że wyjdzie z telewizora...

Myślałem, że radio "Maryja", to radio, gdzie puszczają piosenki Maryli Rodowicz.

Kiedyś myślałem, że mecenas = biskup. Nie wiem, czemu. Może dlatego, że to takie dostojne słowo, a biskupi są zazwyczaj dostojni. I potem się strasznie przeraziłem, jak w TV pokazywano "W kamiennym kręgu" (taki serial brazylijski, niebywale popularny wówczas), gdzie głównym czarnym charakterem był mecenas Prado. Po pierwsze - ten "biskup" był wredny. Po drugie - nie ubierał się jak ksiądz. Po trzecie - miał żonę, którą w dodatku nieustannie prześladował.

Kiedy byłam mała, myślałam, że to, co chłopcom wisi pod siusiakiem, to wycieraczka do niego. I że dlatego mój brat przy sikaniu nie musi używać papieru.

Ja jak byłem mały, to przez czarno-białe filmy myślałem, że świat naprawdę był kiedyś czarno-biały.

Do niedawna myślałem, że podczas meczu jest sytuacja nazwana "przy miłej korzyści", a nie "przywilej korzyści".

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg siedzi na chmurce razem z Jezusem i Duchem Świętym, pijąc czerwone wino z kielichów, jedząc owoce, rozmawiając sobie, żartując i patrząc na ludzi, a jak się skończy świat, to wszyscy ludzie się tam przeniosą i będą siedzieć na chmurach jedząc owoce, pijąc wino i rozmawiając...

Jak byłam mała i czytałam pewną książkę, myślałam że występują w nich bliźniacy - jeden jest Jędrzej, a drugi Andrzej. Dopiero w czwartej klasie podstawówki przekonałam się, że to to samo imię.

Jak byłam mała, to dzieci oglądały różnego rodzaju horrory i panicznie bały się "Candymana". Ja jako że horrorów oglądać nie mogłam i nie wiedziałam, czego miałabym się bać, zapytałam rodzicieli kto to jest 'candyman', na co ojciec, lingwista: 'Candy', kochanie to oznacza słodycze, a 'man' - mężczyzna albo inaczej mowiąc człowiek". A więc sobie ubzdurałam, że Candyman, którego wszyscy się boją, to osoba, która wytwarza jadowite cukierki, które jak je włożysz do buzi, zabarwiają ci język na zielono i robisz się cały różowy, a potem umierasz. Więc trzeba było się pilnować: jeśli ktoś częstował cukierkami, to mógł to być przebrany Candyman i potem zabierał twoje ciało i wrzucał do studni. Wyobraźnię to ja miałam bujną, o tak!

Jak byłem mały, to myślałem, że kobieta ma ten sam narząd intymny co mężczyzna, tylko właśnie zastanawiałem się jak oni robią tego-tego...

Gdy byłam mała, to bałam się wiatru. Gdy szłam z rodzicami na spacer i widziałam ruszające się gałęzie, z płaczem szybko biegłam do domu.

Jak byłam mała, myślałam, że Kalifornia to jest na innej planecie.

...wir w wannie przy spuszczaniu wody jest sprawką węża morskiego, który tam mieszka.

Jak byłem mały, to myślałem, że bajka pt. "Piękna i bestia" jest bajką o pewnej pięknej księżniczce imieniem Ibestia. Dopiero mając naście lat dowiedziałem się jak bardzo się myliłem.

Jak byłam mała, to myślałam, że wszystkie pieśni w kościele wykonuje ksiądz (organista był z tyłu na chórze, dlatego go nie widziałam). Zastanawiałam się jak on to robi, że tak ładnie, wyraźnie śpiewa, a wcale ust nie otwiera. Naprawdę intensywnie przyglądałam mu się, żeby dostrzec otwieranie ust i nic! Później doszłam do wniosku, że jest świetnym brzuchomówcą.

... na Jezusa mówi się Pan Jezus na tej samej zasadzie co pan Staszek, pan Heniek itd...

Kiedy byłem mały, to myślałem, że złodzieje to ludzie, którzy kradną tylko w nocy i chodzą w pidżamach.

Jeśli w jakimś samochodzie były okrągłe reflektory (np. w garbusie) to nazywały się "opticzki", nie mam pojęcia czemu.

Mój kuzyn jak był mały myślał że pachwina to taka inna nazwa pachy i któregoś dnia podniósł rękę do góry z okrzykiem "Eksponuję swoją pachwinę!"

Jak byłam mała, myślałam, że świat był kiedyś czarno-biały. Dopiero gdy miałam 9 lat dowiedziałam się, że to były tylko filmy.

Kiedyś myślałam, że Ryszard Rynkowski w piosence, która leci w czołówce "Klanu" śpiewa "życie, życie jest to welon". Nikt mi nie chciał powiedzieć, dlaczego ten pan takie głupoty śpiewa.

Za to w kolędzie "chwała na wysokości" myślałam, że śpiewa się "stała na wysokości"

... seks oralny istnieje tylko w pornografii.

Gdy babcia mówiła mi inwokację z "Pana Tadeusza", myślałem, że "dzięcielina pała" to nazwa rośliny o podłużnym kształcie jak pałka.

Myślałam, że żeby mieć dziecko, wystarczy pocałować się z facetem.

Swoją drogą, sporo byłoby tych bachorów...

Gdzieś tak do 7. roku życia myślałem, że "Złotopolscy" to teleturniej, a że za teleturniejami nie przepadałem, to zawsze wychodziłem z salonu, nie mogąc się przekonać o czym jest ten program.

Kiedyś gdy dumnie jako mała dziewczynka oglądałam z rodzicami film wieczorem (pozwolili mi na chwilę) padły słowa: 'to lepsze niż ORGAZM'. Spojrzałam na tatę i spytałam: 'Tatuś, co to jest orgazm'?

Tata bez wahania odparł - 'jak pójdziesz do szkoły, to tam Cię nauczą'. Po 2 latach przypomniało mi się to. Jakie było nasze zdziwienie gdy z porzyjaciółką zajrzałyśmy do encyklopedii...

Swoją drogą co ten tata miał na myśli mówiąć,że w szkole mnie tego nauczą...

Jak byłem mały, to myślałem, ze jest Ola Flubaszenko, bo nie wiedziałem, że istnieje takie imię jak Olaf i zdziwiłem się, jak okazało się, że ta "Ola" to facet.

Dopóki nie zaczęłam się uczyć włoskiego (5 lat), myślałam, że angielski to jedyny inny język obcy.

Kiedyś myślałem, że jest restouracja, a nie restauracja. No bo przecież to w zasadzie tak się mówi, nie?

Jak byłam mała, jeździliśmy z Łodzi na wakacje do rodziny do Niemiec i ja kompletnie nie mogłam zrozumieć, gdzie te Niemcy są i w ogóle, że to inne państwo jest. Całą drogę mamę pytałam, czy Niemcy są w Polsce, czy w Łodzi, a może to Łódź jest w Niemczech etc.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że liczba 100 jest największą możliwą liczbą, której nie da się przebić. I kiedy mówiłam, że mam sto cukierków, oznaczało to, że mam wszystkie cukierki świata.

Jak byłam mała, to mama próbowała mnie nauczyć modlitwy "Ojcze Nasz" i miałam powtarzać za nią: "Ojcze nasz, Któryś jest w Niebie..." a ja nie chciałam i krzyczałam, że nie mam "ojca" tylko "tatusia" i nie będę tak brzydko mówić.

Nie mogłam zrozumieć jak działa winda... Wydawało mi się, że skoro na każdym piętrze drzwi do windy są inne, to znaczy, że na każdym piętrze jest inna winda i to mi się nie zgadzało z tym, że winda jedzie... Bo niby gdzie, jak na każdym piętrze jakaś stoi... Myślałam więc, że może to ludzie w trakcie jazdy przenoszą się z windy do windy, a że nie czułam tego przenoszenia się jadąc, to myślałam, że może to się tak niepostrzeżenie dzieje, tak w mgnieniu oka... Mama mi to tłumaczyła, ale nie miałam przekoania do jej wyjaśnień. Zrozumiałam fenomen windy dopiero, gdy moja mama drugi raz wyszła za mąż za inżyniera, który... instalował windy.

Jak byłam mała, to byłam przekonana, że jest kolęda "Pójdźmy wszyscy na panienki". I była to moja ulubiona kolęda.

Gdy byłem mały, myślałem, że mleko "Łaciate" jest naprawdę w łaty. Byłem bardzo rozczarowany, gdy po otworzeniu opakowania okazało się, że wygląda tak, jak każde inne mleko.

Kiedy byłam mała, sądziłam, że pociągi czerpią prąd z szyn i dlatego jeśli ktoś rozerwałby szyny, te przestałyby jeździć w całym kraju! (Chyba wzięło mi się to z zabawkowej kolejki).

Myślałem kiedyś, że jak mama mówiła gdy coś było strasznie pogniecione "psu z gardła wyjęte", to ja w zasadzie słyszałem "psuzgardła wyjęte". Tylko przez długi czas nie wiedziałem co to psuzgardła.

Na takiej samej zasadzie powstał "turbanaraba". Czyli turban araba. Ale to inna historia.

Kiedy byłam mała, myślałam, że za szafą, na strychu, mieszka "Pani sowa". Nie było by to szkodliwe, gdyby nie fakt, że zostawiałam jej tam jedzenie żeby nie umarła z głodu. Jakiś czas później mama odkryła moją 'tajemnicę" wraz z 16 zielonymi kanapkami...

Jak byłam mała (a nawet nie taka mała), to myślałam, że sarna i jeleń to jeden gatunek. Zawsze się dziwiłam, że w bajkach na "sarnę" wołali łania... Dopiero uświadomiła mnie pani, w szkole chyba w 2 klasie, że nie sarna ale łania to "żona" jelenia...