Jak byłem mały, to myślałem, że...

...że "lek jest bez recepty" oznacza, że w opakowaniu nie ma ulotki i nie wiadomo na co ten lek właściwie jest i jak go dawkować.

Kiedy zapytałam mamy skąd się biorą dzieci, powiedziała mi, że bóg je daje. Modliłam się, żeby mi też kiedyś dał.

Ponadto dlugo myślałam, że jak kobieta jest w ciąży, to nosi dziecko pod ubraniem. Potem ktoś mnie uświadomił, że nosi je w brzuchu, a później ono "przenika" przez skórę na zewnątrz.

Mój wujek miał Forda Sierrę i myślałam, że to nazwa od nazwiska panieńskiego cioci - Sierakowska.

A mój chłopak za to myślał, że nazwa pomadka wzięła się stąd, że dziewczynka dostaję szminkę po matce.

Mieszkam w Małopolsce i kiedy byłam mała, bardzo nie lubiłam Wielkopolski, bo uważałam, że przez swoją nazwę ("WIELKOpolska") jest większa i lepsza od Małopolski.

Gdy byłam mała, myślałam, że gdy ugryzie mnie pies, to się w niego zamienię.

Jak byłam mała, to myślałam, że zamiast "na cmentarz" mówi się "nad smentarz".

Jak byłem mały (3-4 lata) mama myła mi ręce mydłem. Zastanawiałem się dlaczego nie mogę zrobić tego sam... Z tego wywnioskowałem, że to na pewno nie jest takie proste. Gdy poszedłem do przedszkola i zobaczyłem jak dzieciaki myją ręce, byłem wielce zdziwiony i z naturalnym niedowierzaniem pytałem jak posiedli tę skomplikowaną umiejętność. Wzięło się to stąd, że jak byłem mały, myślałem , że mycie rąk jest tak skomplikowane (skoro robili to za mnie dorośli) i że wynika z wieloletniej ...długo rozwijanej kombinacji ruchów, wynikających niczym ze wzoru. Taka tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie. Trochę się zdziwiłem jak się okazało, że cała procedura, ruchy, wzory, tak naprawdę nie istnieją. Wystarczy pomaziać ręce mydłem i spłukać.

Jak byłam mała, to myślałam, że Sopot jest w górach.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ktoś złamie rękę, to ta ręka mu odpada.

Kiedy byłam mała, myślałam, że mieszkańcy Krety to Kretyni.

Gdy byłem mały, nigdy w sklepie nie mogłem uwierzyć, że system wydawania reszty jest sprawiedliwy i zawsze chciałem to udowodnić. Np. gdy chleb kosztował 1 zł, a moja mama dała 4, to przy wydaniu reszty 3 zł ktoś na pewno stracił.

Jak byłam mała, to myślałam, że panowie zwijają siusiaki w rulonik i dopiero wkładają w majtki, bo są one baaardzo długie (siusiaki, nie majtki). Jakie było moje zaskoczenie, kiedy zobaczyłam, że siusiaka się tak nie zwija, a nawet jest to raczej niemożliwe.

...kolędę "Lulajże Jezuniu" śpiewa Maryja, by jej dziecko się wysikało.

Jak byłem mały, to myślałem, że mająć paszport Polsatu jestem sławny.

Jak byłem mały, to usłyszałem, że Bóg mówił do ludzi przez zapalony krzaczek. No i chciałem sobie podpalić drzewko, żeby go posłuchać...

Jak byłem mały, to mówiłem 'Deinan' zamaist 'Indianin'.

Jak bylam mała, to Mikołaj późnym wieczorem zostawiał dla mnie i brata prezenty w korytarzu. Pewnego dnia mój brat dostał super wypasione autko z bajerami, a ja dostałam majtki. Wtedy stwierdziłam, że Mikołaj mnie nie kocha.

Jak byłam mała, to myślałam, że piosenki w radiu są śpiewane na żywo (gwiazdy specjalnie przyjeżdżają do studia jakiegoś radia by zaśpiewać). Myślałam tak do czasu, kiedy dowiedziałam się co to playback...

Jak byłam mała, to zastanawiałam się co to są winnisy. W kolędzie było: "żeśmy byli winnisami..." Dopiero potem zostałam oświecona, że to są dwa słowa.

Jak wsiedliśmy kiedyś z mamą do taksówki i kierowca się spytał dokąd chcemy jechać, to odpaliłem szczerze i zgodnie z prawdą "Do Nowego Jorku!". Do taksówki wsiedliśmy w Warszawie i nie rozumiałem dlaczego kierowca i mama się ze mnie śmieją. Miałem im to za złe.

Myśłałam, że gdy ktoś dostaje nagrodę Nobla, to dostaje jakiś fajny, wypasiony samochód. Dopiero mama uświadomiła mnie, że ta nagroda jest pieniężna.

Zastanawiałem się nad tym, kim są dorośli. Myślałem, że to ludzie, którzy mają laser w oczach i wszystko wiedzą o swoich dzieciach. Dlatego nic nie naskrobałem w dzieciństwie.

Gdy byłam mała, pierwsze moje słowo to była "dziaka" czyli książka, jakie było zaskoczeni moich rodziców, gdyż w Słowacji dziaka to w przetłumaczeniu na polski znaczy książka.

Jak byłem mały, to myślałem, że ludzie mówiący innymi niż polski językami, tłumaczą sobie w myślach wszystko na polski...

Jak byłem mały i na nagrobkach na cmentarzu widziałem skrót Ś.P. (świętej pamięci), to dla mnie oznaczało to, że zmarły w tym grobie "śpi". Strasznie cicho chodziłem, żeby nikogo nie obudzić.

...spuszczana woda w toalecie mnie wciągnie, dlatego kazałam robić to mamie :)

Kiedy byłam mała, byłam przekonana, że moja kuzynka Sylwia ma na imie Szyja. Kiedy próbowali mi wytłumaczyć, że szyja to część ciała, wyśmiewałam ich, że mam cały czas kuzynkę na karku.

Jak byłem mały, to myślałem, że mówienie jest jak oddychanie - nie można wytrzymać bez niego dłużej niż kilka sekund. Dlatego cały czas starałem się coś nawijać.

Jak byłem mały, to myślałem, że dzieci podczas porodu wychodzą przez... otwór stolcowy (odbyt).

Za młodu mówiłam na pokrowiec do samochodu "pokierowiec" - chyba nie muszę wyjaśniać, dlaczego...

Jak bylem mały, to myślałem, że zamiast aktorów, w telewizorze są małe ludki.

W przedszkolu myślałem, że każdy żyje 99 lat.

Kiedy byłam mała, pierwszy raz usłyszałam powiedzienie "wyskoczyć jak Filip z konopi". Długo dręczyłam mamę, by wyznała mi kim jest Filip, dlaczego skacze i gdzie mogę znaleźć konopie...

Jak byłem mały, to zastanawiałem się jaka to jest "budzika" śmierć (z piosenki "Budzikom śmierć").

Jak byłam mała, to myślałam, że Księżyc jest zrobiony z sera, a chmury z bitej śmietany.

Po obejrzeniu "Piotrusia Pana" wierzyłam w to, że są ludzie, którzy potrafią latać i że ja też mogę się tego nauczyć, muszę tylko mocno wierzyć, że to możliwe.

Na tej samej zasadzie próbowałam uruchomić "wiarą" latający dywan.

Jak byłam mała, myślałąm, że mleko się gotuje po to, żeby było go więcej...

Jak byłem mały, to myślałem, że jak będę dorosły, to będę miał klawe życie, bo nie trzeba będzie chodzić do szkoły i wszystko będzie takie łatwe i przyjemne. Rzeczywistość okazała się brutalna, ojj jakbym wrócił do tamtych czasów.

Gdzieś w trzeciej klasie podstawówki zostałam uświadomiona przez mamę, sprawdzającą moje zadanie domowe, że nie istnieje taki wyraz, jak NAJZNAŃSZY. Zadanie domowe dotyczyło Matejki, który jest oczywiście jednym z najznańszych malarzy.

Jak miałam około 8 lat, bardzo lubiłam oglądać pewien serial. Podobał mi się jeden aktor grający w nim i dlatego któregoś razu pocałowałam telewizor (ale wydawało mi się, że całuję tego aktora i on o tym wie), a potem myślałam, że jestem w ciąży. Na szczęście nikomu o tym wtedy nie powiedziałam. Teraz się z tego śmieję, ale wtedy bardzo mnie to zestresowało, bo nie wiedziałam, jak wytłumaczę się mamie.

Jak byłam mała, to zamiast mieć na nogach siniaki - mialam świniaki.

Jak byłam mała, myślałam, że Kalifornia to jest na innej planecie.

Jak byłam mała, to robiłam ze śniegu kulki i myślałam, że mają duszę i było mi bardzo smutno kiedy się roztapiały. Czasami, nie mogąc wnieść jej do domu, zostawiałam taką pod drzwiami, ale zawsze ze smutkiem odkrywałam, że już "umarły" (roztopiły się).

Jak ja byłam mała, to myślałam, że papież MUSI być Polakiem i nie rozumiałam dlaczego wszyscy robią z tego wielkie halo...

Jak byłam mała, byłam przekonana, że istnieją kwiaty - lipany - słowo tulipany rozumiałam jako "tu (są) lipany".

Jak byłam mała, byłam swięcie przekonana, że jeśli wyjadę z mojego miasta, to będzie to już inny kraj.

Jak byłam mała, to myślałam, że w piosence z "Domowego przedszkola" dzieciaczek śpiewa: "...i chce byśmy także kochali jetrohę" i cały czas zastanawiałam się co to lub kto to Jetroha.

Spałam w skarpetkach i zawsze dbałam o to, żeby nogi były pod kołdrą, bo bałam sie, że w nocy wyjdą spod łóżka strachy i zjedzą mi palce... W skarpetkach śpię do tej pory, ale dlatego, że marzną mi stópki.

Jak chodziłam do przedszkola, to myślałam, że Marzanna, to jest Marzena i że będziemy topić dziewczynkę z naszej grupy, która ma tak na imię.

Myślałam, że plemnik to inaczej penis. I komórka jajkowa jest umieszczona "w otworku" jak pestki w papryce i facet musi dotknąć czubkiem penisa "pestkę", z której potem wychodzi dziecko.

Nawet niezłe miałam rozumowanie co nie?

Z Ulicy Sezamkowej nauczyłem się że "nie" po angielsku to "nou". Było podobne do polskiego słowa, wiec analogicznie uznałem, że "tak" to "tek". Bardzo chętnie używałem tych słów przez wiele lat, dopiero na lekcjach w szkole wyprowadzono mnie z błędu.

Dzieło wspólne moje i kolegi. W jednej z pieśni, zamiast "Jezus siłą mą, Jezus pieśnią mego życia" śpiewaliśmy "Jezus siłą mą, Jezus pięścią mego życia" oraz zamiast "On mi podał dłoń" to "On mi podał broń". Troszkę kłóciło się to z pokojowym nastawieniem chrześcijan, ale nie wnikaliśmy.

Jak byłam mała, to myślałam, że Maryja i Jezus są małżeństwem, a Bóg to ich dzicko... W ogóle nie wiedziałam, że był Józef.

BAŁAM się buki z muminków i tych ludków, co miały po kilka rąk. Brrrrrr.

Jak byłem mały, to myślałem, że mój Tato pracuje w słońcu. Dosłownie w słońcu. Że idzie rano w stronę słońca, słońce się otwiera jakby było drzwiami i wchodzi. A jak słońce powoli zachodziło, to Tato miał stamtąd wychodzić.

Jak byłem mały, to myślałem, że wszystkie państwa mają ten sam tekst w hymnie. Tylko linia melodyczna się zmienia i język. I np. jak śpiewali hymn Niemiec, to myślałem, że w miejscu "Jeszcze Polska nie zginęła..." oni wstawiają "Jeszcze Niemcy nie zginęli...". Z tego co pamiętam, byłem nawet w stanie zanucić tekst naszego hymnu do melodii hymnu z Francji, Niemiec, Usa itd.

W wieku przedszkolnym mieszkałem na osiedlu w dużym mieście. Z osiedla do głównej drogi szło się schodkami do góry. Wydawało mi się, że to miejsce za schodkami (na górze) to są właśnie ciepłe kraje i tam odlatują ptaki na zimę.

Myślałem, że kierowca samochodu, aby zwiększyc prędkość, musi szybko kręcić kierownicą w lewo i prawo.

Moi rodzice byli rolnikami, uprawiali głównie buraki, kapustę i ziemniaki. Gdy byłam mała, przyjechała do nas ciocia, która uczyła geografii. Podarowała mi fizyczną mapę polski. Ja, znając kolory warzyw uprawianych przez moich rodziców byłam święcie przekonana, że tam, gdzie na mapie jest zielono (niziny) uprawia się kapustę, tam, gdzie bordowo (miasta) - buraki, tam, gdzie brązowo - ziemniaki, a Morze Bałtyckie to zbiornik wodny, z której czerpie się wodę na podlewanie owych warzyw.

Kiedy mówiłem do Cioci, "Cześć" ona często odpowiadała "Cześć i chwała". Zawsze myślałem, że "Ichwała" to jakieś zdrobnienie, którym mnie nazywała.

Dość długo wyobrażałam sobie "gumkę" jako taką zwykła recepturkę i nie byłam w stanie wymyśleć, jak niby to ma powstrzymywać plemniki...

Jak byłem mały, myślałem, że drzewa wyrastają z trocin, które należy posiać. Długi czas sprawdzałem miejsca, w które nasypałem trocin, przysypałem ziemią i podlewałem, oczekując spodziewanego wyniku. Niestety...

Kiedy byłam mała, myślałam ze "H***" to takie imię. Kiedyś sie w coś bawiłam, mieliśmy wymyślone imiona, ale jak to bywa, ktoś się zapomniał i powiedział do kolegi po imieniu, na co ja: "on nie jest Łukasz, on jest h***!"

Poprosiłam mamę żeby kupiła mi te słodycze tokwicze, bo nigdy ich nie jadłam. Usłyszałam to u Golców... "Gdy widzę słodycze to kwiczę".

Kiedy piłka wypadała na aut bramkowy, nie wiedziałem dla kogo jest piłka i myślałem, że kto pierwszy podbiegnie do piłki, to może rozpocząć grę.

Jak byłam mała, to bałam się zasypiać odwrócona głową do ściany, bo czułam, że jakiś gościu za mną stoi i jak już tak leżałam, to co chwilę się odwracałam, tak, jakbym miała dać temu facetowi pięścią w łeb!

Jak byłem małym chłopcem, to myślałem, że aktorzy, którzy giną w filmach są skazanymi na śmierć.

Jak byłam małą dziewczynką, byłam święcie przekonana, że jak zrobię siku w lesie, to wyrośnie pokrzywa.

Jak byłam mała, myślałam, że pod łóżkiem śpią potwory i bałam się wystawiać nogi poza łóżko, bo myślałam, że mnie wciągną albo odgryzą nogę.

Jak byłam mała, śpiewałam w Boże Narodzenie tak: "Pała na wysokości, pała na wysokości, a pokój..."

Jak byłem mały, to na policjanta mówiłem "picinenpan". Do tej pory Babcia jak jedziemy samochodem, to mówi "O Mikuś! Zobacz - picienenpan".

Kiedy byłam mała, zawsze chciałam pojechać do Europy!

Myślałam, że to gdzieś bardzo daleko stąd.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że fajerwerki na niebie powstają przez zapalenie zimnych ogni i wyrzuceniu ich w górę. Byłem zawiedziony, kiedy wyrzuciłem je w górę i nic się nie stało...

Jak byłam mała, to zamiast jeleń mówiłam Lenin. Dla mnie znaczyło to samo, a było łatwiej powiedzieć.

Gdy byłam mała, to myślałam, że Michał Anioł, to ten, co zwiastował Maryi.

Jak byłem mały, zastanawiałem się dlaczego na "sfeter" mówi się "sfeter".

Jak byłam mała, to myślałam, że program "Śmiechu warte" to "Śmiech Uwarte". Oczywiście nie potrafiłam wyjaśnić znaczenia słowa "uwarte", ale mimo to trwałam w przekonaniu, że tytuł tego programu jest właśnie taki.

Kiedyś miałem problem ze zrozumieniem "idei" wstecznego biegu i ciągle zamęczałem rodziców i znajomych pytaniem, czy wsteczny to jest pierwszy, drugi, trzeci czy może czwarty. A oni uparcie mi tłumaczyli, że żaden z tych, bo wsteczny to odrębny bieg.

Jak byłam mała, na śmierć przerażała mnie Buka z Muminków, zawsze jak oglądałam tę bajkę, to czekałam na moment z Buką (ewentualnie z Hatifnatami), po czym zakrywałam oczy, darłam się i piszczałam. Dzisiaj lubię horrory i dalej boję się Buki (czuję, że ona istnieje naprawdę, czasami słyszę jak się zbliża - to jest już chyba nieuleczalne).

...że inne języki to tylko przestawione litery, np. po angielski kot to cat, czyli c=k, a=o, t=t. W przedszkolu nauczycielka mnie olśniła.

Jak byłem mały, to myślałem,

że cały świat to wielka bajka

(w której każdy pisze swoją opowieść i się to sprwadza !!)

Jak z bratem skakaliśmy za dużo po podłodze, to wujek, w trosce o sąsiadów, straszył nas, że jak nie będziemy grzeczni to przyjdzie Zębaty z dołu i nas zje.

Zawsze myślałam, że to jakiś potwór mieszka piętro niżej i bałam się tam chodzić.

Gdy byłam mała, myślałam, że wszystko jest bardzo proste. Dlatego nie potrafiłam zrozumieć czemu godzina pierwsza to inaczej 13:00. Byłam święcie przekonana, że pierwsza to 11 (bo są dwie jedynki), druga to 12, trzecia to 13 itp. Bardzo długo zajęło mi ogarnięcie, że pierwsza to 13.

Myślałem, że ten cały gatunek "arenbi" o którym co jakiś czas słyszałem, to angielskie słowa "aren't be" i wydawało mi się to jakieś kompletnie bezsensowne, ale to jedyne wytłumaczenie, jakie mi przychodziło do głowy. Dopiero z czasem zrozumiałem, że to R&B, czyli rhythm and blues...

Myślałam, że leśniczy to osoba, która lubi naleśniki i uważałam się za leśniczego.

Jak byłem mały, myślałem, że kiedy moi rodzice nalewali wodę do wanny, a w tym czasie wychodzili z łazienki, woda zacznie się wylewać i nas zaleje.

Kiedyś, jak słuchałam piosenkę Bajmu "Biała armia", refren rozumiałam tak: "jesteś SEREM, białym żołnierzem...", a tłumaczyłam sobie to w ten sposób, że przecież twaróg to biały ser, a więc wszystko się zgadza... Tylko nie mogłam zrozumieć czemu twaróg nosi spodnie i musi walczyć...

Jak byłem mały, to wierzyłem w wampiry i co noc kryłem się pod kordłą, a jak było widać szyję, to myślałem, że stanę się wampirem i odtąd bałem się. No i wampiry to tylko legenda...

Nigdy nie sądziłam, że Kevin sam w domu, kiedy w łazience po nałożeniu płynu po goleniu krzyczy, to krzyczy dlatego, że go szczypie. Zawsze myślałam, że w tamtym momencie zrozumiał swoją beznadziejną sytuację.

W piosence "Konik na biegunach" ("Konik, z drzewa koń na biegunach") wyobrażałam sobie konia zeskakującego z drzewa, które rośnie na biegunie. Nie pasowało mi tylko "na biegunach" zamiast "na biegunie", więc myślałam, że są dwa konie na dwóch drzewach.

Gdy byłam mała, myślałam, że WIDZIMIŚ, to taki dziwny pluszowy miś, który jest zmyślony i niedostępny ludzkim okiem - takie rozumowanie wynikało z faktu, że mama komentując moje nieskończone zachcianki, mówiła, że znowu mam jakieś "widzi mi się".

Jak byłam mała, to myślałam, że jak usiądę na muszli klozetowej, to mi pająk zacznie chodzić po tyłku (koleżanka mówiła, że wyrzuciła pająka do toalety, chcąc się pochwalić, że się ich nie boi).

Jak byłam mała, to myślałam, że po pierwszej komunii świętej człowiek jest już dorosły, bo dostaje rower.

Jak byłam mała, oglądałam z babcią serial "Klan" i zawsze jak była ta piosenka, na początku śpiewałam: "życie, życie, jasny welon" zamiast "jest nowelą".

Jak byłem mały, nie rozumiałem czemu auta się nie zderzają ze sobą, przecież jadą na wprost siebie.

Gdy byłam mała, myślałam, że Indianie mieszkają w Indiach.

Gdy byłam mała myślałam, że po zgaszeniu światła, w nocy po pokoju grasuje niezidentyfikowana postać, która wali młotem każdego, kto się poruszy, dlatego ruszałam się bardzo ostrożnie i bezszelestnie.

Jak byłem mały, to myślałem, że pies to pan, a kot to pani tego samego gatunku.

Ja jak byłam mała, wierzyłam (rodzice mnie tak straszyli, bo nie spałam w nocy), że policja mnie widzi przez mury domu specjalnymi radarami i że jak nie pójdę spać, to mnie wezmą. Pamiętam, że wtedy leżałam w łóżku i śpewałam jak bardzo lubię policję, tylko żeby do mnie nie przychodzili.

Gdy byłem mały, myślałem, że biegunka to ciężka choroba śmiertelna...

Kiedy byłam mała, myślałam, że istnieje tylko Polska, a reszta krajów jest zmyślona.

Kiedyś myślałam, że dzieci również mogą uprawiać seks. Kiedyś nawet próowałam z moją przyjaciółką...

"Domowe przedszkole wszystkie dzieci kocha i chce, byśmy także kochali je trochę"...

Do dziś myślałem, że zamiast "je trochę" było "biedronkę"!

Skracałam imiona zawsze zostawiając 3 litery i ostatnią, ponieważ moje tak się skraca. Wychodziły więc takie hybrydy jak Kata, Mara, Ofea itp.

Myślałam, że Potwór z Loch Ness mieszka w kanałach i zawsze jak robiłam siku, bałam się, że mnie ugryzie w tyłek.

Jak byłam mała, to myślałam, że fasola jest ulepiona z ziemniaków.

Jak byłam mała, to myślałam, że rok jest krótszy od pory roku.

Od małego jestem samochodziarzem. Mając 4 latka nie potrafiłem określić słów przód/tył. Mój ojciec miał w tamtym czasie starą Skodę i zawsze mówiłem że z tyłu jest pupa auta a z przodu brzuszek. Ot, dziecięcy intelekt.

Kiedy byłam mała, myślałam, że małe dzieci wychodzą z mamy brzuchem. I nigdy nie wiedziałam czym różni się cesarskie cięcie od naturalnego porodu...

Jak byłam mała, myślałam, że ludzie w środku mają taką masę podobną do mięsa mielonego, żadne tam kości, krew czy narządy - i jak utnie się komuś nogę, to widać to "mielone"... Pewnie miałam takie przemyślenia, ponieważ jedna z moich babć nie miała nogi...

Jak byłam mała, to myślałam, że piosenka J.Laskowskiego "Świat nie wierzył łzom" tak naprawdę to "Świat nie wierzył w ząb". Ale byłam zła, gdy mama próbowała mnie przekonać, że tak nie jest...

Jak byłam mała, myślałam, że przejście dla pieszych to przejście dla pierwszych.

Kiedyś, gdy leciała jakaś piosenka w radiu, to myślałam, że ci wszyscy piosenkarze, którzy śpiewają jakąś piosenkę są w tej chwili w głośniku. I tak sobie siedzą i śpiewają...

Kiedy miałam jakieś 9 lat, uczyłam moją, 6-letnią wtedy siostrę jeździć na rolkach. Pech chciał, że wogóle nie umiała utrzymać równowagi.

Powiedziałam jej wtedy, że jeśli zje wszystkie liście z małego, rosnącego na trawniku drzewka, nie tylko przestanie się przewracać, ale też będzie jeździła najszybciej na osiedlu.

Uwierzyła. Przez godzinę drzewko straciło około połowy liści, ale siostra niestety nie nauczyła się jeździć - za to następne kilka dni spędziła w łazience.

Mój wujek przekonał mnie, że gdy się urodził, miał od razu 31 lat... Wierzyłam w to do 8 roku życia.

Jak byłam mała, to wyobrażałam sobie, że mam rudego kota i nie rozumiałam, że widzę go tylko ja. Mamie kazałam go łapać, ale nigdy jej się to nie udało, ku mojemu wielkiemu zmartwieniu.

Jak byłam mała, myślałam, że "ptasie mleczko" robi się z ptasich odchodów. Tylko tak ładnie je nazwano dla zmyłki.

Do dziś nie przepadam.

Jak byłam mała, myślałam, że moja babcia ma na imię „Mamo”, bo moja mama tak do niej mówiła, a ja nie skojarzyłam, źe „mamo” i „mama”, to to samo słowo.

Myślałam, że za granicą ludzie chodzą w tradycyjnych strojach, tj. wszyscy Szkoci popylają cały czas w kiltach, Żydzi w kapeluszach i z brodami, Afrykanie w spódniczkach z trawy itp. Ponadto sądziłam, że tylko w Polsce panuje klimat umiarkowany, a wszędzie indziej ciągłe upały, mrozy czy burze.

Myślałam, że w szafie jest mumia.

Kiedyś, kiedy byłem mały, przypadkowo zabiłem biedronkę, która wleciała do pokoju. Powiedziałem o tym mojej babci, która natychmiast mnie skarciła: "Jak mogłeś zabić takiego bezbronnego owadzika? Wiesz, że za to idzie się do piekła?". Przez cały dzień nie wchodziłem do tamtego pokoju, bo bałem się, że nagle wokół mnie pojawią się płomienie i spalę się na popiół.

... hejnał z wieży kościoła mariackiego grają tylko o 12. Podczas wizyty u rodziny w Nowej Hucie prawie się popłakałem, bo była 11.30 a mama jeszcze piła kawę. Na szczęście wujek załatwił, że zagrali z godzinnym opóźnieniem. Specjalnie dla mnie!!!

Kiedy miałam około 4 lat, byłam przekonana, że gniazdko elektryczne służy do przemieszczania się i że mnie gdzieś przetransportuje. W związku z tym włożyłam do niego wsuwki Mamy, a po niezłym kopnięciu prądem, poskarżyłam się rodzicom, że mnie ktoś kopnął w plecy. Do tej pory lubię podrozować.

Jak byłam mała, nagle przestałam wierzyć w istnienie życia po śmierci, w niebo, piekło... zaczęłam płakać, że nie chcę jeszcze umierać, bo po śmierci nie ma nic. Mama z babcią uspokajały mnie cały dzień... Musiały mówić mi, że będę żyła jeszcze długo, długo i szczęśliwie, a potem - jeśli będę grzeczna - pójdę do nieba. Znowu zaczęłam płakać, bo niebo z moich wyobrażeń wydawało mi się cholernie nudnym miejscem - tylko anioły i chmury.

Jak byłam mała, to myślałam, że mucha to samica komara, że rekin to samiec delfina i że gdy pająk mnie ugryzie, to zamienię się w pół człowieka, pół pająka.

Jak byłem mały, to myślałem, że praca w kuchni jest tylko dla kobiet i kucharzami mogą być tylko kobiety. Skoro nie chciałem pomagać i psociłem, to mama kazała mi pisać co ona robi. Co jakiś dłuższy czas wyciągam ten tekst, który napisałem w bardzo młodym wieku i kiedy z pisaniem miałem jeszcze duże kłopoty. Zianie mam przeokrutne, ale swoją drogą nie dziwię się sobie - mama wtedy tak dużo robiła (jakiś okrutny dzień, nie dość, że pranie, jakieś sprzątanie i robienie przetworów, to jeszcze coś piekła - chyba cudowny jabłecznik), że to było oczywiste, iż nie chciało mi się tyle jej pomagać. Teraz też chętnie bym powrócił do pisania.

Do niedawna myślałem, że podczas meczu jest sytuacja nazwana "przy miłej korzyści", a nie "przywilej korzyści".

... w każdym mieście są inne nazwy ulic. Tzn. że np. ulica Zwycięstwa w Gliwicach jest jedyną ulicą Zwycięstwa na całym świecie.

Kiedyś wydawało mi się, że na liczbę 100 się mówi dziesięćdziesiąt...

Ja kiedyś myślałem, że resztę w sklepie dostaje się wtedy, gdy brakuje pieniędzy.

...Buka z Muminków istnieje.

Mój kolega usłyszał kiedyś od swojego brata, że jak będzie jadł pestki dyni, a później przełknie ślinę, to podleje te pestki wodą i w brzuchu urośnie mu drzewo. Biedak dowiedział się o tym po zjedzeniu miski pestek, więc żeby nie podlewać ich śliną, przez pół dnia pluł zamiast ślinę przełykać.

Jak byłem mały, to myślałem, że gdy ksiądz zbiera na ofiarę, to bierze się pieniądze, a nie daje. Pewnego razu gdy przechodził koło mnie ksiądz, wyciągnąłem całą garść monet i powiedziałem "na chipsy". Moi rodzice się śmieli, po czym oddali księdzu wszystkie pieniądze. Przez długi czas się do nich nie odzywałem.

Jak byłam mała, to myślałam, że tylko dzieci śpią w nocy. Byłam święcie przekonana, że dorośli nie śpią w ogóle.

Gdy byłam mała, to głęboko wierzyłam, że gdy w kreskówkach ktoś jest goły i ma między nogami liść, to tak naprawdę mu tam urósł.

Jak byłam mała, byłam święcie przekonana, że jadąc samochodem - samochód stoi w miejscu, a ulica się przesuwa pod wpływem ruchu kół samochodowych - jak wielka taśma produkcyjna. Dziwiło mnie, jak to jest możliwe, że ulice przesuwają się w tak wielu kierunkach jednocześnie.

Gdy chodziłem do 1 klasy podstawówki myślałem, że wszyscy nauczyciele w mojej szkole są członkami pewnej sekty, która wyłapuje samotnie wędrujących po szkole uczniów i składa ich w ofierze. Miała ona rzekomą siedzibę pod budynkiem szkoły, a jedną z ważniejszych jej przedstawicieli była szatniarka (zawsze się wrogo patrzała na uczniów).

Mój kuzyn jak był mały myślał że pachwina to taka inna nazwa pachy i któregoś dnia podniósł rękę do góry z okrzykiem "Eksponuję swoją pachwinę!"

W podstawówce uczyłam się piosenki, gdzie słyszałam:

"Nad dachami mu zaleci,

muza - czyli weny znak...",

a ja się zastanawiałam: co mu zaleci???

I tak przez wiele lat sie zastanawiałam.

A powinnam słyszeć:

"Nad dachami muza leci,

muza - czyli weny znak,

czemuż wam poeci..."

Dziecko znajomych, wyjeżdżające zaniedługo z rodzicami za granicę, powiedziało "Przylecę do was halipitą!" Po długich objaśnieniach okazało się, że halipita to helikopter.

Myślałem kiedyś, że jak mama mówiła gdy coś było strasznie pogniecione "psu z gardła wyjęte", to ja w zasadzie słyszałem "psuzgardła wyjęte". Tylko przez długi czas nie wiedziałem co to psuzgardła.

Na takiej samej zasadzie powstał "turbanaraba". Czyli turban araba. Ale to inna historia.

Moja mama wmawiała całemu rodzeństwu, że kaszanka, żeby była czarna, jest robiona z krwi Murzyna. Nie wierzyłam w to i bardzo lubiłam jeśc kaszankę, nawet kiedy parę lat później dowiedziałam się, że naprawdę dodaje się do niej krew (tylko że nie ludzką oczywiście).

Gdy słyszałem zagraniczną muzykę, myślałem że teksty piosenek to totalny bełkot bez znaczenia.

Później mama wytłumaczyła mi, że to język angielski, którego nie rozumiem.

Jak byłem mały to myślałem, że Święty Mikołaj naprawdę istnieje. Po latach żałuję, że ktoś uświadomił mi jaka jest prawda.

Znowu chcę wierzyć w Mikołaja , Mikołaju wróć !!

Jak byłam mała i mój tata był kierowcą tira, myślałam, że jeździ w takim żółtym kasku z lampką!

...wierzyłam w duszka Kacpra i bardzo chciałam się z nim spotkać.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak połknę obojętnie jaką pestkę, np. z jabłka, to w żołądku wyrośnie mi jabłoń!

Mój kuzyn, kiedy był mały, wrócił kiedyś z przedszkola i oznajmił, że wszyscy w przedszkolu to "JERDOŁY".

Rodzina lekko osłupiała, ktoś przytomnie zapytał - a dlaczegóż to? Na to mały Filip: jeden kolega postawiony do kąta, krzyczał, że wszyscy to jerdoły: pani, dzieci i wszyscy w ogóle. Chodziło rzecz jasna o "straszne" przekleństwo, które rzucił głównie na panie, czyli nazwanie ich pierdołami...

Filip był tym autentycznie urzeczony i stosował niestety dość często...

Jak byłam mała, myślałam, że wszystkie bajki są rysowane dzień przed emisją specjalnie dla mnie, jak widziałam jakąś powtórkę, to nadziwić się nie mogłam, że narysowali to drugi raz tak samo!

Gdy byłem mały, myślałem, że mleko "Łaciate" jest naprawdę w łaty. Byłem bardzo rozczarowany, gdy po otworzeniu opakowania okazało się, że wygląda tak, jak każde inne mleko.

Po rozbiciu szklanego dzbanka postanowiłem zakopać kawałki w ziemi i podlewać wodą w ukryciu przed rodzicami. Sądziłem, że wyrośnie nowy i nikt nie zauważy co się stało...

Gdy byłam mała.. myślałam że w ciąże zachodzi sie poprzez całowanie..

Pamiętam jak strasznie się bałam, gdy pierwszy raz się całowałam "z moim chłopakiem" za drzewem w przedszkolu.

Nie wiedziałam co mam teraz powiedzieć mamie.

Od czasu zobaczenia d'Artagnana w wersji rysunkowej, długo nie mogłem oglądać żadnych innych (nie-rysunkowych) ekranizacji. Jakoś nie mieściło mi się w głowie, że to jest ta sama bajka, w której główny bohater nie jest gadającym pieskiem, chodzącym na dwóch nogach...

Gdy byłam mała, na krótkofalówkę mówiłam mikrofalówka i byłam przekonana, że mam rację.

Gdy byłem mały i oglądałem serial "Alf", to na paryską wieżę mówiłem "wieża Alfia".

Jak byłem mały, bardzo zastanawiała mnie jedna rzecz, mianowicie: gdy jest lato i do termosu wleje się coś zimnego, to nawet po paru godzinach w upale wlewamy do szklanki zimny napój, znowu gdy jest zima i wlewamy do termosu gorąca herbatę, to gdy wylejemy ją z niego, zawsze będzie ciepła. Dziwiło mnie skąd termos wie kiedy jest lato, a kiedy zima.

Jak byłam mała, to nie rozumiałam dlaczego wszyscy panowie mają żony, a księża gospodynie. Tłumaczyłam to sobie tak, że księdzu nie ma kto dać ślubu, a sam sobie nie może.

Gdy byłam mała, byłam na 100% przekonana, że dzieci wychodzą z buzi!

Jak byłam mała, to myślałam, że jak przeklnę, to stanę się dorosła i urosnę o 30 cm.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś mnie dotknie, to czyta mi w myślach...

Jak byłam mała to myślałam, że gdy ktoś daje mi misia jako prezent, to wsadził mu do oczu kamery, żeby mnie obserwować.

Jak każde dziecko chciałam wiedzieć skąd się biorą dzieci. Zapytana przeze mnie babcia powiedziała mi, że ze sklepu. Przez długi czas byłam przekonana, że istnieją sklepy, gdzie na półkach siedzą dzieci, a dorośli przychodzą, oglądają i kupują te, które im się spodobają.

Jak byłam mała i rodzice mówili "ale na tych drogach korek", to myślałam, że na ulicach są porozkładane korki takie do zatykania otworu, żeby woda nie wypłynęłam z umywalki.

...jak bylem mały, to myslałem, że bóg istnieje!

Zawsze miałam jakieś fobie związane z ufo i istotami pozaziemskimi (zresztą po części zostało mi to do dzisiaj). Dlatego bałam się spać z odkrytymi stopami, bo bałam się, że za łóżkiem czai się kosmita i kiedy nie będę patrzeć, to odgryzie mi nogi. Takie małe dziwactwo.

Myślałem, ze dzień dobry mówi się wszystkim nieznajomym. Nielogiczne było dla mnie mówić to samo znajomym. Przestałem, bo mieszkałem kolo ruchliwej ulicy i nie chciało mi się ze wszystkimi witać. Ale odpowiadali.

Kiedyś myślałem, że tajemniczy błysk, który w rzeczywistości był odbiciem słońca w oknie otwieranym i zamykanym w bloku naprzeciwko, to jakieś niewyjaśnione i bardzo rzadkie zjawisko kosmiczne i byłem dumny, że ja je widziałem.

Kiedy byłam mała, nie wiedzieć czemu ubzdurałam sobie, że Matka Teresa z Kalkuty to żona Ojca Świętego.

Albo że mój ksiądz proboszcz jest papieżem (może kiedyś byli minimalnie podobni, ale to i tak w dalszym ciągu naciągane), a transmisje z papieżem nie są z Watykanu, tylko z mojej parafii (na dziedzińcu jest takie okno, które kiedyś wydawało mi się właśnie tym znanym z telewizji).

A w miejscu załamania się płyt w przedsionku kościoła (pod spodem było coś w rodzaju piwnicy, taka "klapa") umiejscowiłam piekło. Myślałam ,że wielka łapa stamtąd nagle wyskoczy i zgarnie mnie do piekła.

Zawsze myślałem, że smog to taki wielki, straszny, ziejący ogniem smok, który zjawiał się nad miastem i zabijał wszystkich ludzi za karę, że za bardzo naśmiecili.

... gdy nikt nie widz,i wszystkie koty poprzez tajemne wejście w naszej piwnicy (przez piec), zjeżdżają do swojej tajemnej bazy pod ziemią i mają tam full wypas różnych sprzętów - takich jak gry telewizyjne, rowery i cały dzień spędzają na zabawie. Tłumaczyłem sobie tak odejście mojego kota, przejechanego przez samochód (oczywiście rodzice mi tego nie powiedzieli). Raz nawet chciałem się dostać do tej krainy i wszedłem do pieca. Efekt? Cały w popiele.

A oto moje argumenty potwierdzające istnienie kociego klubu.

1. Kot włażący do piwnicy, po czym pojawia się na balkonie

Moje wyjaśnienie:

Kot poszedł się zabawić do "tajemnego klubu", po czym teleportował się na balkon. Za dużo "Star Treka".

Prawda (mi nieznana):

Kot wchodził do piwnicy łapać myszy, po czym wychodził przez okienko do zsypu węgla i właził na balkon aby tam go wpuścić.

2. Zaginięcie mojego kota

Moje wyjaśnienie:

Kot poszedł się zabawić, ale strasznie mu się tam spodobało, więc został.

Prawda (mi nieznana):

Kota rozjechał pan Józek.

Poza tym uchylone drzwiczki od piecyka (moja mam zawsze tak zostawiała, a ja nie wiedziałem) i inne koty w piwnicy (mieliśmy dużo myszy, więc przychodziły przybłędy "pomóc" naszemu kocurkowi).

W końcu w wieku 8 lat babcia się "wygadała" i dowiedziałem się o śmierci kotka. I dzięki temu przestałem wierzyć w podziemny koci świat.

Jak byłem mały, myślałem, że słonina jest ze słonia.

Jak byłam mała, to podczas modlitwy, zamiast "w imię Ojca i Syna i Ducha Św.", to liczyłam... "jeden, dwa, trzy i cztery"... dziwne... nie wiem dlaczego.

...jak na noc zamknę swój pokój, to odpłynie i rano znajdę się gdzieś na środku oceanu. Dlatego nigdy nie pozwoliłam zamykać drzwi od swojego pokoju.

Jak byłem mały, to myślałem, ze jest Ola Flubaszenko, bo nie wiedziałem, że istnieje takie imię jak Olaf i zdziwiłem się, jak okazało się, że ta "Ola" to facet.

Jak byłem mały, to myślałem, że Franek Kimono jest drugim największym fighterem świata po Bruce Lee. Za granicą strasznie się dziwiłem, że nikt o nim nie słyszał, więc z wielkim przekonaniem tłumaczyłem wszystkim, że w Polsce jest taki wielki mistrz karate. Na podwórku byłem jedynym chłopakiem, który nie chciał być Brucem Lee tylko Frankiem Kimono.

Dziś już jestem duży i wiem, że przed Frankiem jest jeszcze Chuck Norris...

Oglądałam kiedyś film, którego bohaterem był gadająca... muszla klozetowa. Była to negatywna postać. Brat, kiedy chciał mnie przestraszyć, mówił, żebym nie szła do toalety, bo jest tam Pan Kibelkowy i ugryzie mnie w pośladki. Oczywiście w to wierzyłam. Raz nawet chciał mi pokazać swoja ranę po kontakcie z owym Kibelkowym, dlatego jak wchodziłam do toalety, zawsze kulturalnie witałam się z Kibelkowym i grzecznie żegnałam wychodząc, by nie narazić się potworowi.

Gdy byłam mała, myślałam, że jak za każdym razem wychodzę z pokoju, wszystkie zabawki ożywiają. Więc często, wpadałam do pokoju nagle, żeby je przyłapać na gorącym uczynku.. Po jakimś czasie dałam sobie spokój, twierdząc, że zabawki są strasznie szybkie i zdążają wrócić na swoje miejsce.

Ach ta młodość.

Jak byłem mały, to myślałem, że za firaną w moim pokoju mieszka Baba Jaga, która chce mnie w nocy porwać. Bałem się sam spać.

Jak byłem mały, a magnetowid to było coś fajnego, myślałem, że tak samo jak odtwarza kasety video, to również gdy wepchnę tam gazetę, to mi ją przeczyta... Niestety tak się nie stało.

Świadoma, że moje nazwisko brzmi jak nazwa ptaszka, zawsze pytałam się rodziców, czy to możliwe, że będę latać, jak ten ptaszek, a oni mi zawsze odpowiadali, że będę umiała, tylko musze ćwiczyć! I dalej, że oni są dorośli, więc potrafią, a ja jako maluch muszę ćwiczyć, ćwiczyć itd. Więc codziennie skakałam z półki na buty, później z wyższych mebli i codziennie zwiekszałam ilość ćwiczeń i pokazywałam sąsiadom jak to ja umiem latać, by nie robić rodzicom wstydu, że nielot ze mnie.

Jak byłam mała, to twierdziłam, że jak będę duża, to się ożenię ze swoim dziadkiem.

Jak byłam mała, myślałam, że gdy ludzie śpiewali "chwała na wysokości, a pokój na ziemi", to chodzi o to, że Chwała to taka dziewczynka, co weszła na drabinę, a jej pokój jest na dole.

Jak byłam mała, to myślałam, że kobiety, które mają rude włosy, jadły strasznie dużo marchewek, więc by mieć ogniście rude włosy jadłam marchewkę kilogramami, co niestety wiele nie zmieniło.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak włożę rękę między łóżko i ścianę to mi coś ją odgryzie.

Jak byłam mała, mama mi powiedziała, że jak się światełko zaświeci w bojlerze, to znaczy, że byłam niegrzeczna. Cały czas się strasznie starałam i tylko gapiłam czy czasem się nie zaświeci, a ono było popsute.

Myślałam, że okres to coś w rodzaju choroby, tzn. że kiedy przydarza się to kobiecie, to musi iść do lekarza, przez jakiś czas musi leżeć w łóżku i - co było dla mnie najważniejsze - ma się kilka dni wolnego od szkoły. Szybko się przekonałam, że życie niestety nie jest takie piękne...

Jak byłem mały, to byłem święcie przekonany, że tylko ja na całym świecie mam na imię Michał i nie wyobrażałem sobie sytuacji, że ktoś ma na imię tak jak ja. Jakaż głęboka była moja rozpacz, gdy poszedłem do przedszkola i spotkałem innego Michała. Byłem na niego święcie oburzony - jak tak można! Toż to pogwałcenie praw autorskich! Michał jest jeden i wszyscy mają obowiązek go znać...

Jak byłem mały, to myślałem, że ludzie z telewizji mnie widzą. W końcu któregoś pięknego dnia oglądając "Czar Par" prowadzone przez Krzysztofa Ibisza, ośmieliłem się przekonać i podejść blisko i powiedzieć coś. Niestety... wtedy popatrzył właśnie na mnie... Taka akcja trwała może do 7 roku życia.

Jak byłam mała, tkwiłam w przekonaniu, że mężczyźni idą do wojska, a kobiety są wtedy w ciąży, czyli noszą pustaki... Pojęcia nie mam skąd takie skojarzenie.

Jak byłam mała, to dziwiło mnie czemu nie mogę latać, skoro skaczę z tapczanu i macham rękami najszybciej jak tylko mogę. No co, przecież ptaki latają... Codziennie próbowałam latać, ale nigdy nie wzbiłam się w powietrze.

Jak byłam mała... to wierzyłam, że zabawki są w pewien specyficzny sposób "ożywione" Np. że mają uczucia, odczuwają ból. Kiedy przychodziłam do domu z nowym misiem czy lalką, to zawsze przedstawiałam nowego przybysza reszcie zabawek albo zawsze tuliłam zabawki kiedy upadły i bałam się czy nic im się nie stało.

Jak byłam mała, to myślałam, że rzeka i Wisła to to samo, więc mówiłam "Wisła Odra, Wisła Tamiza, Wisła Wisła", dopiero w szkole ku mojemu wielkiemu zdziwieniu odkryłam, że Wisła to wyłącznie własna nazwa.

...to myślałam, że jak chce się zaadoptować dzieci z domu dziecka, to trzeba najpierw za nie zapłacić.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Jak byłem mały, to myślałem że pieniądze robi się z papierków po cukierkach.

Jak byłem mały, myślałem, że ludzie podczas wojny cały czas walczą i nie mają czasu na jedzenie. Zastanawiałem się jak można było nie jeść przez 6 lat?!

Jak byłem mały, to myślałem, że przed snem przychodzi do każdego Anioł, mówi mu żeby szedł spać i pomaga czarami to zrobić, po czym sprawia, że zapominamy, że był. Zawsze chciałem zrobić tak, żeby pamiętać, że był, ale mi sie nie udawało.

Jak byłam mała, myślałam, że dawno temu ludzie nie mieli pępków, bo nie umieli związać pępowiny i chodzili z dziurą na brzuchu, przez którą widać było wnętrzności.

Jak byłem mały, myślałem, że dzieci idą do szkoły za karę, tak samo jak dorośli idą za karę do więzienia.

Jak byłem mały, to bałem się spać sam, bo myślałem, że pod łóżkiem jest potwór.

Jak byłem mały, to myślałem, że świat z lat 70-80 i wstecz był czarno bialy, a wszystko za sprawą "Sami swoi".

Myślałam, że Murzynki mają białe (bo nieopalone!) piersi.

...biedronki mają dusze. W końcu w wierszyku było: "Biedroneczko, biedroneczko, idź do nieba, przynieś mi kawałek chleba".

Miałam caaaały cmentarz za krzakiem w ogrodzie.

Udawałyśmy często z siostrą, że znamy język angielski i bełkotałyśmy między sobą naśladując:

"bue wołrara łuwyby" i inne w tym stylu. Jezu, ale byłyśmy głupie, choć dzieci też, bo nam wierzyły.

Jak byłem mały, to uległem masowemu przeświadczeniu, że Jan Suzin (jeden z pierwszych prezenterów TVP) nie ma nóg, bo zawsze przed kamerą pokazują go od pasa w górę.

Jak byłem mały - do końca podstawówki - myślałem że dziewczyny w pelerynach - płaszczach przeciwdeszczowych nie mogą jeść mięsa. Nie wiem czemu akurat mięsa, po prostu tak mi się ubzdurało - bo generalnie w deszcz siedzi się w domu, a jak się wychodzi do restauracji czy baru, to tam się zdejmuje płaszczyk/kurtkę, więc skoro w niej nie siedzą, to jak mają jeść? Do tej pory pamiętam nostalgię, kiedy zobaczyłem pierwszy raz młodą kobietę w pelerynie jedzącą kebaba!

Po obejrzeniu filmu o godzinie 24:00 byłam w 100% przekonana, że trolle naprawdę istnieją. Bałam się, że kiedy umrę, zjedzą moje ciało, bo będę uboga i zamiast na cmentarzu pochwają mnie w takich katakumbach. Aby temu zapobiec poszłam do mamy (a miałam 7 lat) i poprosiłam, że gdy umrę, moje ciało mają spalić, bowiem nie zawsze jakiś człowiek z pistoletem uratuje mi ciało (no bo już jestem martwa) przed strasznymi ghulami i potworami z kosmosu.

Jak byłam mała, to myślałam, że Polska to jest wyspa. Pewnie wzięło się to stąd, że mieszkałam nad morzem.

Jak byłem mały to zastanawiałem się dlaczego między krajami jest "granica". Między KraJami powinna być "KraJnica".

Zastanawiałem się również czy wióry są robione przez wiewiórkę, czy też wiewiórka jest wiewiórką, bo robi wióry.

Gdy byłam mała, usłyszałam jak spiker w radio mówił: 'A teraz zaśpiewa dla nas Beata Kozidrak i zespół Bajm'. Nie mogłam później rozkminić jak sławni i bogaci mają czas na życie prywatne i występy, bo myślałam, że biegają od radia do radia i śpiewają na żywo...

Jak byłem mały myślałem, że w lasach mieszkają wiedźmy, w swoich chatkach ze skrzypiącymi, drewnianymi drzwiami. Teraz już wiem, że to skrzypienie jest tylko dźwiękiem starych drzew poruszanych wiatrem.

Jak byłem mały, to dzieliłem sportowców na tych, co są bez studiów i na tych, co skończyli jakieś uczelnie. Kiedy tata mówił, że ten piłkarz jest dobry, to myślałem, że skończył studia. Zresztą często zadawałem pytania który skończyl studia. Wtedy tata jakoś mi nie starał się tego wyperswadować.

Jak zmawiałam wieczorem paciorek, to modliłam się, żeby ludzie nie chorowali na raka i jak będzie tak już na przyszłośc, to na skorpiona też nie.

Zawsze gdy oglądałam bajkę 'Kasztaniaki', myślałam, że w początkowej piosence jest 'w dupie mrówek trzódka' i tak też śpiewałam.

Kiedy pierwszy "świadomy" raz zobaczyłam śnieg (jakieś 2 latka) krzyknęłam podobno z zachwytem: "Ile ciukru!!"

Jak byłem mały, to myślałem, że jak wygram na mojej konsoli-tv, to wydrukują sie pieniądze, jednak kiedyś w końcu wygrałem i musiałem uświadomić sobie smutną prawdę.

Jak byłam mała, to myślałam (byłam pewna!), że pod wszystkimi meblami wypoczynkowymi ukrywa się pirat i kiedy tylko ktoś usiądzie, w ułamku sekundy wysuwa rękę i hakiem ucina temu komuś nogę! Ze strachu przez wiele lat dbałam o to, żeby nigdy w życiu nie znaleźć się zbyt blisko łóżka, sofy czy fotela. A dostawałam się na nie tylko skacząc z dalekiego rozbiegu. Przed wizytą każdych gości - kiedy takie cyrki ze skakaniem w dal nie były wskazane - wsuwałam pod te meble pieniądze, na przebłaganie pirata, żeby nie ucinał mi nogi przy gościach, a po skończonej imprezie zabierałam te pieniądze jakąś ciupagą - w końcu mógł się wkurzyć, że je zabieram i uciąć rękę.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak się ma zapłacić 50 zł, to przedziera się 100 zł na pół i daje się tylko połowę.

Jak byłam mała, myślałam, że biegunka to choroba, na którą chorują misie polarne. Skoro mieszkają na biegunie...

Jak byłem mały, myślałem, że trabant to najlepszy samochód.

Jak byłem mały, to myślałem, że Jezus był Polakiem, bo przecież wszystko po polsku mówił.

Jak byłam mała, byłam przekonana, że wojny i głód to coś, co się działo dawno, dawno temu, a teraz wszyscy żyją w zgodzie i dostatku.

Myślałam, że w brzuchu mam gumisie i to, co zjem, spada im na stół i one to jedzą wtedy.

Gdy byłem mały, przy parafii odbywała się loteria fantowa. Szczęście uśmiechnęło się do mnie chyba za 3 podejściem i wylosowałem młodego koguta, którego nazwałem Dziubdziuś. Rodzice byli trochę mniej zachwyceni niż ja i po pierwszej kupie na dywanie kogut wyprowadził się z mieszkania w bloku do garażu, a później na wieś do babci. Dziubdziuś rósł szybko, a ja odwiedzałem go każdej niedzieli. Pewnego razu jednak zniknął. Mama powiedziała, że Dziubdziuś został porwany przez lisa. Mimo, że byłem jeszcze mały, przyrzekłem jakoś się zemścić na tym lisie. Tymczasem na obiad był pyszny rosół...

Dopiero w wieku 15 lat uświadomiono mi w szkole, że to "leje jak z cebra" a nie jak zebra...

To był chyba jeden z pierwszych Zwierzyńców, który obejrzałem. Była tam mowa o gadach. Z jakichś powodów, których od dawna nie pamiętam, skojarzyło mi się, że gady to zwierzęta, które gadają (stąd ich nazwa). Długo w to wierzyłem... Mama mnie wyprowadziła z błędu, gdy się po jakimś czasie z nią podzieliłem moim wnioskiem, ale do dziś czasem się łapię, że słowo 'gadać' mi się potrafi wiązać ze słowem 'gad'.

Jak byłam mała, myślałam, że pod ziemią przy przejściu dla pieszych siedzi pan z peryskopem i jak widzi, że nazbierało się już dużo ludzi, to zapala zielone światło.

Jak byłam mała, to wymyśliłam swoją własną teorię dlaczego ptaki latają. Kiedy w tv pokazywali kosmonautów w przestrzeni kosmicznej, to widziałam, że się unoszą. A wiedziałam już, że w kosmosie nie ma powietrza. Wniosek z tego taki: kiedy ptaki machają skrzydłami, wywiewają powietrze które jest koło nich, więc wytwarza się kosmos, w którym się unoszą.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że koniec Świata nastąpi wraz z przybyciem pałer-rendżersów.

Jak byłam mała, mówili na mnie Kika. Obejrzałam kiedyś bajkę, gdzie właśnie występowała Kika, która odgrywała "czarny charakter". Potem myślałam, że cały świat mnie nienawidzi, bo wszyscy tak na mnie mówią, a przecież Kika jest taka straszna.

Jak byłem mały, to myślałem że kobiety w ogóle nie siusiają.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci rodzi się przez pępek. Intrygowało mnie to zagłębienie w brzuchu. Myślałam, że jak ktoś jest w ciąży i ma urodzić dziecko, to pępek się po prostu otwiera - i już mamy dziecko. Dziwne jest to, że nigdy nie skojarzyłam, że pępki mają nie tylko kobiety, ale też mężczyźni...

Kiedy byłam mała, myślałam, że dzieci wychodzą pępkiem.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana że zapłodnienie kobiety przez mężczyznę odbywa się nie inaczej jak tylko przez pępek. Nie mogłam wymyślić żadnej innej "dziurki", przez którą tatuś daje mamusi "nasionka" o których opowiadali dorośli... O, naiwności...

Jak byłam mała, myślałam, że Jezus jest Polakiem.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy będę mówiła do głośnika od telewizora, to ludzie po tamtej stronie mnie usłyszą...

Jak byłem mały, to myślałem, że perpetuum mobile to przedłużacz wetknięty sam w siebie.

Jak byłem mały, mój tata wskazując kiedyś wieczorem na jakąś ruderę powiedział, że to rudera zabita dechami. Od tamtej pory zawsze jak widziałem ten budynek patrzyłem się ze strachem i wierzyłem, że ktoś zabił ten dom deskami (zabił, w sensie pozbawił życia)...

Zawsze jak w dzień chodziłam spać, po przebudzeniu bardzo się dziwiłam dlaczego np. nie mam misia z którym zasypiałam albo dlugopisu - byłam pewna, że to czary! Do momentu obudzenia się kiedy mama mnie okrywała kocem i wyciągała wszystko z moich rączek.

Myślałem, że Depeche Mode pochodzą z Niemiec. A to dlatego, że w "Teleekspresie" często mówiono o depeszach nadchodzących z Niemiec.

Jak byłam mała, to słyszałam jak w jakimś filmie nazywali pewną grupę "żółtodziobami" i myślałam, że to chodzi o grupę Chińczyków.

Jak byłam mała, spytałam mamy jak to się stało, że się urodziłam, to moja mama powiedziała, że musiała połknąć tabletkę, która później wyrastała na dziecko. No i później się bałam, że moja mama znów połknie tą tabletkę i ta tabletka za bardzo urośnie i stanie się z niej dorosły człowiek i moja mama wtedy zniknie.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak pod koniec mszy ksiądz mówi "Idźcie w pokoju Chrystusa", a my odpowiadamy "Bogu niech będą dzięki", to dziękujemy panu Bogu za to, że możemy już wyjść z kościoła.

Myślałem, że w kościele na środku leży Jezus w trumnie (nigdy nie poszedłem sprawdzić) i dlatego tak te wszystkie kobiety zawodzą... Nie chciałem przez to tam wchodzić, było tam strasznie ponuro i smutno.

Jak byłam mała, to myślałam, że do drogerii chodzą najbogatsi ludzie, bo jest tam bardzo drogo. I zawsze jak mama chciała pójść do drogerii, to mówiłam jej, że można pójść do supermarketu i znaleźć coś tańszego.

Jak byłem mały, babcia mówłiła "Jaki ładny chłopczyk", a teraz widzę w jej oczach jak nie może tego wykrztusić...

Jak byłem mały, to myślałem, że "ocean" jest synonimem "morza". W podstawówce na wypracowaniu napisałem: "Na wakacjach byłem nad Oceanem Bałtyckim..."

Kiedyś bawiłem się w doktora strzykawką (oczywiście bez igły) i przez długi czas byłem pewien, że zastrzyki daje się bezpośrednio w pupę, tj. między pośladki. Niezły mieli ze mnie dorośli polew, jak zobaczyli co robię misiowi.

Od trzeciego roku życia mówiłam "posolić pieprzem", bo wiedziałam, że słowo "pieprzyć" może być również przekleństwem, a ja chciałam być kulturalna.

Kiedyś myślałam, że imię Pankracy to tak naprawdę jakiś pan o imieniu Kracy. Dopiero kuzyn mnie uświadomił, że jestem w błędzie, gdy oglądaliśmy film z postacią o tym imieniu.

Jak byłem mały, to byłem przekonany (i przerażony) faktem, że szynkę robi się z psich języków. No bo podobnie wygląda - jak wąski plasterek szynki.

Jak byłam mała, myślałam, że Ameryka to państwo. A na dodatek, że w Ameryce jest Anglia!

Jak byłam mała, to myślałam, że w piecu jest "piszczała" (panicznie się jej bałam). Sama ją wymyśliłam, jak widelcem przejechałam po szybce od pieca i powiedziałam: Piszczała! Moja mama na to: Tak, tak! Piszczała! Widzisz? Mówiłam ci, że masz tam nie podchodzić! Ja w to uwierzyłam i nie podchodziłam więcej do pieca.

Jak byłam mała, to myślałam, że kura się pisze przez "ó" bo wymienia się na kogut.

Była wtedy popularna piosenka "Mydełko Fa" o panience z TV, z tekstem: "Wciąż po kanałach szukam Twego ciała, szept twój namiętny w mych uszach brzmi..." Zupełnie nie kojarzyłam tego z telewizją. Myślałam, że to makabryczna scena, kiedy bohater szuka w kanalizacji miejskiej zwłok swojej ukochanej.

Jak byłam mała, to zawsze słyszałam, że dziewczyna i chłopak aby być ze sobą muszą do siebie pasować. Byłam przekonana, że to chodzi o wygląd i przez całą zerówkę, 1 i 2 klasę podstawową szukałam jakichś cech wyglądu podobnych do moich w wyglądzie chłopaka, który mi się podobał... Nie znalazłam.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak przestanę być dzieckiem, to zamienię się w Muminka, bo kuzynka powiedziała, że Muminki z bajki są dorosłe.

Jak byłem mały, to myślałem, że bajka pt. "Piękna i bestia" jest bajką o pewnej pięknej księżniczce imieniem Ibestia. Dopiero mając naście lat dowiedziałem się jak bardzo się myliłem.

Jak byłam mała, zakradałam się do sypialni rodziców, aby z nimi spać. Myślałam, że ich pokój jest strzeżony przez Długie Koty (cienie "rozciągniętych", czarnych kotów, które były przy drzwiach). Koty zerkały na boki, gdy odwracały wzrok przebiegałam szybko przez drzwi do łóżka rodziców i przez całą noc nie patrzyłam na Długie Koty. Byłam też przekonana, że na dzień koty chowają się w wielkiej szafie rodziców.

Jak byłam mała, to myślałam, że dzieci są jak warzywa - rosną w ziemi. Jakie było moje zdziwienie jak rozkopałam cały ogródek.

Jak byłem mały, to byłem przekonany, że nazwisko Lenin pochodzi od lenienia się. Potwierdzeniem były transmisje telewizyjne z obrad, podczas których często padało słowo „leninizm”, a na ekranie pokazywano znudzonych posłów, delegatów czy innych członków, którzy najwyraźniej się lenili przez cały dzień siedząc na sali obrad i nic nie robiąc! Na szczęście dla mnie i rodziców raczej nie rozpowiadałem publicznie mojego genialnego odkrycia, poza tym to były czasy wczesnego Gierka. Do dziś zresztą słysząc czy czytając o Leninie mam pierwsze skojarzenie „a, to ten, co się leni”, mimo że już znam pochodzenie ksywy (i że to nie było jego prawdziwe nazwisko).

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się będę dobrze modlił, to ze sklepienia Kościoła zaczną spadać zabawki i będę mógł się nimi bawić. :)

Jak byłam mała, to myślalam, że w kościele ksiądz zamiast zbierać na tacę, to rozdaje nam pieniądzę i kiedyś wsadziłam rękę i wzięłam garść monet, które puściłam oczywiście.

W kościele śpiewając 'stańmy wszyscy jednym kołem i uderzmy PRZEDNIM czołem' zastanawiałam się czy człowiek ma też jakieś tylne czoło.

Jak byłem mały, to myślałem, że "różniczka" to "wyniczek odejmowanka".

...myślałam, że bzykać to znaczy pierdzieć.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy oglądam telewizję ,np. wiadomości, to prezenterka mnie widzi, więc muszę siedzieć grzecznie i nie robić dziwnych min. Z tego powodu właśnie siedziałam sztywno.

Myślałem, że zabawki same chodzą kiedy nikt ich nie widzi i w podświadomości nadal tak czuję.

Kiedy byłam mała i rodzice kupili pierwszą zmywarkę, wkręcili mi, że w środku siedzi krasnoludek, który to wszystko myje. Czasem robiło mi się go żal i prosiłam ich, żeby mnie też tam zamknęli, żebym mogła mu pomóc. Miałam dobre serduszko.

Jak byłam mała, myślałam, że...

- Thriller ma trzy części

- Fuhrer, Stalin i Lenin to określenia jednej osoby, która wygląda jak Charlie Chaplin.

- Jak wielu, że w telewizorze są wszystkie te rzeczy, które widać. Pewnego dnia, po godzinach namysłu, kąpiąc się, zawołałam tatę, i oznajmiłam mu, że włączę 'Śpiącą Królewnę', wtedy tata "rozbije" telewizor, ja wyjmę różdżkę, odczaruje rozbity telewizor i będę zbawiać świat.

- Że to kobieta zakłada prezerwatywę (zasugerowałam się jakimś obrazkiem krążka dopochwowego)

- Jak huśtam nogami, to huśtam na nich diabła

...człowiek żyje nawet milion lat, dopóki go ktoś nie zastrzeli.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak śpiąc ręka będzie zwisać z łóżka, to przyjdzie świnia i mnie ugryzie.

Jak byłem mały... i słuchałem płyt i winyli Lady Pank w domu, to myślałem, że tylko ja ich słucham i moja rodzina i że oni grają tylko dla mnie.

Jak byłam mała, to wierzyłam, że istnieją wróżki i że w nocy zabawki urządzają bale, rozmawiają itp.

Jak byłem mały, to myślałem, że myslę...

Za komuny kiedy kobiety miały trochę inne podpaski niż teraz, wiele razy prosiłem mamę, żeby mi dała jedną grubą, bo wygladała jak kołderka dla mojego misia. Nigdy mi nie dała...