Jak byłem mały, to myślałem, że...

Jak byłam mała, to myślałam, że słowo "napastować" w odniesieniu do ludzi znaczy, że ktoś kogoś napastował pastą do podłogi.

Jak byłem mały, myślałem, że dorośli są mądrzy.

Miałam 8 lat i myślałam, że jeśli będę sie bardzo gorliwie modlić do Matki Boskiej, to ona przemieni mnie w geparda. Całą mszę modliłam się tak żarliwie i oczekiwałam owej nocy kiedy na zawsze stanę sie gepardem. Myślicie, że poskutkowało?

Jak byłam mała, to w piosence 'List' zespołu Hey zamiast słów 'dotykam się jak to zwykłeś robić Ty' słyszałam 'dotykam się jak to zwykłe śrobićty'. Przez długie lata zastanawiałam się czym jest to 'śrobićty'... może małym, puszystym zwierzątkiem?

Kiedy byłam mała, codziennie oglądałam dobranockę. Moja starsza siostra któregoś dnia próbowała wmówić mi, że ludzie w telewizorze nas słyszą. Zaczęła mówić do odbiornika: "Proszę pana my nie chcemy dobranocki! U nas nie ma żadnych małych dzieci!". Tego dnia akurat nie było dobranocki! Potem przezornie codziennie zapewniałam pana w telewizorze, że owszem, życzymy sobie obejrzeć bajkę. Moje siostry pękały ze śmiechu.

Jak byłam mała, myślałam, że Formuła 1 to jakiś jedyny na świecie, bardzo drogi super-sportowy-samochód w typie Rolls-Royce'a i że stać na niego tylko jakichś wielkich bogaczy.

Myślałem, że Irak jest stolicą Bagdadu.

Jak byłam mała, myślałam, że prezerwatywę zakłada się na jądra.

Długo byłam przekonana, że obcokrajowiec to CUDOZIEMIEC bo jest z cudacznej (innej) ziemii. Do drugiej klasy liceum chyba byłam przekonana, że tak się pisze i mówi...

Jak byłem mały i widziałem w telewizji jakiś stary, czarno-biały film, pytałem mamy, kiedy się zrobiło na świecie kolorowo. Święcie wierzyłem, że kiedyś wszystko było czarno-białe.

Kiedy zapytałam mamy skąd się biorą dzieci, powiedziała mi, że bóg je daje. Modliłam się, żeby mi też kiedyś dał.

Ponadto dlugo myślałam, że jak kobieta jest w ciąży, to nosi dziecko pod ubraniem. Potem ktoś mnie uświadomił, że nosi je w brzuchu, a później ono "przenika" przez skórę na zewnątrz.

Jak byłam mała, słysząc piosenkę "Hej sokoły", zastanawiałam się gdzie leżą te Góry Lasydoły.

Jak byłam mała (jakieś 10, 11 lat) myślałam, że seks zapobiega powstaniu ciąży... Myślałam, że dziecko powstaje jakoś ze ślubu, z miłości...

Jak byłam mała, myślałam, że pieniążki (wtedy jeszcze stare, przed denominacją) są takie tylko w moim mieście. Jak jechaliśmy do babci na wioskę, wyobrażałam sobie, że tam się płaci dolarami.

Kiedy byłam mała, to myślałam, że np. angielskie słowa, ludzie sobie wymyślają.

Jak słyszałam "Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew, po tych makach szedł żołnierz i ginął...", to myślałam, że na Monte Cassino rosną kwiaty-wampiry.

Mój niezwykle oryginalny i dedukujący mały umysł przez wiele młodych lat sądził, iż podpaska, zresztą zgodnie z nazwą, służy do noszenia pod paszką (małą pachą) - czyli że jest to jakaś wariacja dezodorantu.

Jak byłam mała, myślałam, że jak połknę pestkę od jakbłka, to mi w brzuchu wyrośnie drzewo...

Jak byłam mała, myślałam, że jak mama mi kupi Kena do Barbie i zostawię ich samych w domku, to będą mieli dzieci... Nic nie wyszło.

Jak byłam mała, myślałam, że miód z ucha jest tak słodki jak normalny, więc spróbowałam i się zdziwiłam. Później ciągle pytałam mamę czemu mój miód nie jest słodki.

Jak byłam mała, byłam pewna, że gdy połykam pestkę jakiegokolwiek owocu, w następstwie gdzieś w brzuszku wyrośnie mi drzewko owocowe. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy po latach usłyszałam, że obywatelowi Rosji NAPRAWDĘ wyrosło drzewko sosnowe w płucach.

Miałem kilka takich epizodów religijnych...

1. Zastanawiałem się dlaczego moja mama mówi do księży oraz zakonnic "Cześć Boże". No i przywitałem się tak z księdzem, gdy przyszedł po kolędzie. Lanie dostałem.

2."Alleluja" tłumaczyłem sobie jako "Ale luja", czyli że strasznie deszcz pada. Oczywiście darłem tak gardło na cały kościół, ale tekst się zgadzał. Pewnego razu, nie wiem dlaczego, zaśpiewałem "Ale chuuuu..." Rodzice czerwoni wybiegli z kościoła. Lanie dostałem dwukrotnie.

3. Pewnego razu mama poszła do spowiedzi - siedziałem w ławce, bardzo blisko konfesjonału, a ktoś mi naopowiadał głupot, ze jak ksiądz puknie kilka razy, to oznacza, że ta osoba bardzo nagrzeszyła i idzie od razu do piekła. Troszkę mi się przysnęło i obudziło mnie to pukanie akurat wtedy, gdy spowiadała się mama. Na cały głos krzyknąłem "NIEEEE!!!" i się rozryczałem. Lania na szczęście nie dostałem.

Myślałem, że u mnie na wsi, tak z kilometr od mojego domu, za takim murkiem, jest koniec świata, i zawsze bałem się koło tego murku chodzić i wyjeżdżać za niego.

Gdy chodziłem do 1 klasy podstawówki myślałem, że wszyscy nauczyciele w mojej szkole są członkami pewnej sekty, która wyłapuje samotnie wędrujących po szkole uczniów i składa ich w ofierze. Miała ona rzekomą siedzibę pod budynkiem szkoły, a jedną z ważniejszych jej przedstawicieli była szatniarka (zawsze się wrogo patrzała na uczniów).

Jak byłem mały, to kumple wmawiali mi że istnieje dysk twardy i miękki.

Jak byłam mała, to myślałam, że aby mieć dziecko, to trzeba chodzić koło szpitala i myśleć: "Chcę mieć dziecko, chcę mieć dziecko".

Myślałam, że w wierszyku "Masz cukierka? Idź do Gierka. Gierek ma, to ci da", gierek to inna nazwa aniołka, który rozdaje cukierki.

Podczas śpiewania gamy byłam przekonana, że jest tam: 'do, re, mi, fasola, si do'. Fasola w muzyce jakoś mnie ani trochę nie dziwiła, nie wiedzieć czemu...

Jak byłem mały to myślałem, że blaszana klapa znajdująca się za pobliskim kościołem to wejście do piekła. Za każdym razem kiedy tamtędy przechodziłem z przejęciem ciągnąłem mamę za rękaw. Jej negacje traktowałem jako objaw niewiedzy. Do dzisiaj nie wiem, co może kryć się za tą blachą.

Jak byłem mały, mój tata wskazując kiedyś wieczorem na jakąś ruderę powiedział, że to rudera zabita dechami. Od tamtej pory zawsze jak widziałem ten budynek patrzyłem się ze strachem i wierzyłem, że ktoś zabił ten dom deskami (zabił, w sensie pozbawił życia)...

Jak byłam mała, to myślałam, że Jezus, Maryja i św. Józef byli oczywiście Polakami.

Kiedy mój ojciec założył sobie internet, miałem jakieś 10, 11 lat. Była to dla nas duża nowość. Gdy po raz pierwszy go uruchamialiśmy i słychać było różne dziwne głosy, trzaski, szumy itd, to ja mówiłem w stronę głośnika: "halo? chcemy się połączyc z internetem! halo!". Najzabawniejsze jest to, że tata robił to razem ze mną myśląc, że to pomoże...

Jak byłam mała, to myślałam, że "Zbrodnia i kara" to właściwie "Zbrodnia Ikara" i tyczy się greckiego mitu.

Jak byłem mały, to myślałem, że jestem bogiem.

Jak byłem mały, to myślałem, że dzieci podczas porodu wychodzą przez... otwór stolcowy (odbyt).

Jak byłem mały, to myślałem, że pacierz rozpoczyna się od słów "Wymię Ojca i Syna i Ducha Świętego..." Tak uczyła nas na religii pewna siostra Felicja, która niestety nie miała najlepszej dykcji.

Jak byłam mała, strasznie bałam się Davida Bowiego, szczególnie jego twarzy. Uciekałam jak tylko puszczali jego teledyski w telewizji. Teraz lubię jego muzykę, ale początek klipu "Life On Mars?" może niejednego wystraszyc...

Jak byłem mały, to myślałem, że "sukinsyn" to imie męskie, bo usłyszałem na jednym filmie jak jeden pan w ten właśnie sposób zwracał się do drugiego. Podczas zabawy z kolegami na przystanku autobusowym zacząłem krzyczeć do kolegi: "Sukinsyn, Sukinsyn!" i dostałem od jakiejś kobiety w głowę...

Był taki polski piłkarz Rafał Siadaczka. Oglądałem mecz. Tak się akurat złożyło, że tenże piłkarz faulował nakładką, a że nie znałem tego określenia, przez następne kilka lat taki faul nazywałem "siadaczką".

Bałem się siedzieć w wannie po wyjęciu korka. Podejrzewałem, że stworzony wir wciągnie mnie do kanalizacji.

Słowa na końcu modlitwy "Teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen" znaczyły dla mnie to, że jeśli je wypowiem, to na pewno będę żyła jeszcze przez godzinę.

Jak byłem mały, myślałem, że osoby niewidome są niewidzialne.

Myślałem, że gdybym wskoczył do telewizora to znalazłbym się w tym miejscu, które akurat było pokazywane.

Kiedyś rodzice zmierzyli mnie i oznajmili, że mam już "metr dwadzieścia dziewięć", potem z dumą chwaliłam się całej klasie, że mam 29 metrów wzrostu...

Jak byłam mała, to myślałam, że Polska to jest wyspa. Pewnie wzięło się to stąd, że mieszkałam nad morzem.

Kiedy byłam mała, byłam święcie przekonana, że mój dom jest najwyższy na świecie. Z wiekiem dochodziłam do wniosku, że może nie na świecie, ale na pewno w Polsce. Znowu po pewnym czasie, że już na pewno w moim miasteczku. Na końcu stanęło na tym, że najwyższy jest, ale na mojej ulicy. (Mój dom ma 2 piętra).

...gry komputerowe to jest "pokaz slajdów", a informatycy to tacy ludzie, którzy siedzą i rysują wszelkie możliwe scenariusze. Dzisiaj sam jestem informatykiem.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w pupie mieszka sobie taka sprzątaczka, która sprząta nasze jedzonko i w taki oto sposób staje się kupka. Gdy rodzice mnie uświadomili, płakałam cały dzień, ponieważ myślałam, że zwolnili sprzątaczkę i przyjdzie nowa, ale jednego nie mogłam zrozumieć - jak ona tam wejdzie?!

W swojej małej główce myślałam sobie, że w modlitwie "Ojcze nasz" są słowa: "jak w niebie ptaki na ziemi", a w kolędzie "Jezus Malusieńki": "bo uboga była, rondel z głowy zdjęła"

Jak miałam kilka lat, to wydedukowałam, że dziecko rodzi się przez odbyt mamy, bo wydawało mi się, że ta z 3 dziurek u pań jest najbardziej rozciągliwa.

Jak byłem mały, to myślałem, że prezerwatywy zakładają kobiety. Do tego na piersi. Dlatego dziwiło mnie, że zwykle w opakowaniu są trzy sztuki...

Heh, zawsze, kiedy byłem mały (a właściwie dzieje się to do teraz) i miałem gorączkę, miałem taki sen (pamiętam tylko koniec). Chodzi o to, że pokazuję mężczyźnie drogę do kibla chyba, wtedy biorę łyk zupy i wszystko wybucha. Zawsze po tym budziłem się z płaczem (od 11 roku zycia zamiast płaczu odczuwam tak, jakbym miał całe ciało z lodu, brrrrr).

Jak byłam mała, myślałam, że lekarze zostają lekarzami, bo nie chorują. Mama nigdy nie pozwalała mi się spotykać z chorymi koleżankami, bo mowiła, że się zarażę, a lekarze cały czas mieli kontakt z chorymi i się nie zarażali...

Ja i całe moje przedszkole, do którego chodziłem, myślałem, że dziewczyny nie pierdzą! A one to potwierdzały...

Myśłałam, że gdy ktoś dostaje nagrodę Nobla, to dostaje jakiś fajny, wypasiony samochód. Dopiero mama uświadomiła mnie, że ta nagroda jest pieniężna.

Jak byłam mała i płakałam z jakiegoś powodu, to często siadałam na kanapie przy oknie tak, że nogi zwisały mi między ścianą, a kanapą. Myślałam, że jeśli do tej dziury wpadną 3 łezki, to spełni się moje marzenie.

Jak byłem mały, to myślałem, że w serialach i filmach podczas kręcenia jednej sceny jest tyle kamer, ile różnych ujęć i w ogóle nie robi się cięć. Poza tym myślałem, że w filmach wszystko nagrywa się chronologicznie, a kobieta całując się z mężczyzną zajdzie przez to w ciążę.

Jak byłam mała, to oglądałam dużo kreskówek i w nich postacie zawsze były obrysowane czarnym konturem. Byłam w związku z tym święcie przekonana, że ludzie też są obrysowani czarną kreską i zawsze patrzyłam na nich jak cielę i dopatrywałam się tej kreski - jak nie mogłam jej zobaczyć (czyli zawsze) tłumaczyłam sobie, że to widać tylko z profilu.

Jak byłam mała i nie chciałam wyjść z wanny, to rodzice mnie strszyli, że jak nie wyjdę, to się rozpuszczę i faktycznie, jak siedziałm długo, to zaczęła mi się marszczyć i jaśnieć skóra. Strrraszne...

Jak byłam mała, to myślałam, że jak skocze z siatką z dachu, to będzie taki sam efekt jak ze spadochronem.

Myślałam, że plemnik to inaczej penis. I komórka jajkowa jest umieszczona "w otworku" jak pestki w papryce i facet musi dotknąć czubkiem penisa "pestkę", z której potem wychodzi dziecko.

Nawet niezłe miałam rozumowanie co nie?

Jak byłam mała, to myślałam, że Św. Mikołaj chowa do worka dzieci kiedy są niegrzeczne. I że przychodzi nie tylko w święta, ale cały rok. Więc kiedy na Mikołaja pojawiał się brodaty facet z workiem, to ja zamiast się cieszyć, uciekałam w popłochu, płakałam i zastanawiałam się co takiego strasznego nabroiłam. Wszystko przez moją mamę, która wymyśliła sobie, że będzie mnie straszyć Św. Mikołajem. Kiedy dowiedziałam się, że Mikołaj nie istnieje, to wcale się nie zmartwiłam.

Jak byłem mały, to nie rozróżniałem Ameryki od Anglii. I tak do 4 klasy podstawówki...

...w telewizorze są krasnoludki i jak naciskamy przycisk w pilocie, to one wciskają tam odpowiedni guzik i wtedy przełącza sie kanał albo regulują głośność - takie małe centrum dowodzenia.

Jak byłam mała, to myślałam, że... praca dorosłych jest dla wszystkich taka sama i polega na odkurzaniu jednego wielkiego dywanu. I dlatego starałam się odkurzać w domu, żeby mogli odpocząć...

No comment...

Jak byłam mała, to myślałam, że przy napisach końcowych filmu lektor czyta "udział w ziemi", a nie "udział wzięli". I myślałam, że przy kręceniu filmu muszą być pod ziemią ludzie odpowiedzialni za kable od kamer.

...że słonina to mięso ze słonia. Tylko dlaczego była tak ogólnie dostępna w Polsce...

Jak byłam mała, to myślalam, że w kościele ksiądz zamiast zbierać na tacę, to rozdaje nam pieniądzę i kiedyś wsadziłam rękę i wzięłam garść monet, które puściłam oczywiście.

Jak byłem mały, myślałem, że w modlitwie Ojcze Nasz mówi się "... módl się za nami grzecznymi...".

Jak byłem mały, to myślałem, że każdy człowiek na świecie ma identyczną twarz, jedynie różnią nas włosy. Nie pamiętam kiedy teoria została obalona. Możliwe, że kiedy zobaczyłem dwóch łysych...

Myślałam, że "papież" to człowiek który lubi jeść papier.

Jak byłem mały, mama mi powiedziała że bajki nie są prawdziwe, tylko narysowane. To zmieniło mój pogląd na każdą następną kreskówkę.

Gdy byłam mała, myślałam, że pod ziemią siedzi jakiś pan i ma milion guzików, którymi przełącza światła dla samochodów (zielone/żółte/czerwone). Zastanawiałam się jak nadąża, wyobrażałam sobie ogromną jaskinię, oświetloną lampą, a na ścianach ogrom wtyczek, guzików i kabli.

Jak byłam mała, to zamiast "mizeria" mówiłam "kamizelia".

Jak byłem mały, to myślałem, że wibrator jest dla mężczyzn i się w niego wkłada penisa.

...jak na noc zamknę swój pokój, to odpłynie i rano znajdę się gdzieś na środku oceanu. Dlatego nigdy nie pozwoliłam zamykać drzwi od swojego pokoju.

Kiedyś gdy dumnie jako mała dziewczynka oglądałam z rodzicami film wieczorem (pozwolili mi na chwilę) padły słowa: 'to lepsze niż ORGAZM'. Spojrzałam na tatę i spytałam: 'Tatuś, co to jest orgazm'?

Tata bez wahania odparł - 'jak pójdziesz do szkoły, to tam Cię nauczą'. Po 2 latach przypomniało mi się to. Jakie było nasze zdziwienie gdy z porzyjaciółką zajrzałyśmy do encyklopedii...

Swoją drogą co ten tata miał na myśli mówiąć,że w szkole mnie tego nauczą...

Jak byłem mały, ksiądz na religii powiedział nam, że jak się słucha jak ktoś przeklina, to jest to grzech. Dzień przed I Komunią Świętą brat zaczął mówić brzydkie słowa, a ja się popłakałem, że Bóg mi nie udzieli komunii.

Jak byłem mały, straszono mnie "Zdzichem". Zbiegiem okoliczności mój dziadek także miał na imię Zdzisław. Powstała wtedy w mojej głowie teoria spiskowa, w której mój dziadek przemienia się w psychopatę, mającego za zadanie karanie niedobrych dzieci, mimo tego, że na co dzień był spokojnym człowiekiem.

Jak byłam mała, musiałam spać przykryta kołdrą po same uszy. Bałam się wystawić spod kołdry nogę lub rękę, bo myślałam, że jak do pokoju wejdzie moja mama, to pomyśli, że one leżą odcięte. Nie chciałam przestraszyć mamy.

Jak bylem mały, byłem pewny, że kaszanka to kiełbasa z Murzyna.

Jak byłem mały to myślałem, że podpaski wkłada się pod pachy i się człowiek mniej poci.

Kiedy byłam mała, myślałam, że w modlitwie "Ojcze Nasz" mówi się "i nie budź nas na pokuszenie".

Kiedy byłem mały, myślałem, że mówi się "nietowiary" zamiast "nie do wiary". Zdziwienie wywołał u mnie tytuł programu na TVN, gdzie pewny byłem, że to oni się pomylili.

Przez długi czas widząc skrót "zł" czytałem to jako np. "jeden zły"...

Gdy byłem mały, miałem kotkę, którą bardzo lubiłem. Ale pewnego dnia zniknęła. Mama wytłumaczyła mi, że kocia poszła gdzieś daleko i się zagubiła, dlatego już nie wraca. A teraz najlepsza część: wierzyłem w to jeszcze do całkiem niedawna (mam 21 lat).

Kiedy byłem mały, to myślałem, że złodzieje to ludzie, którzy kradną tylko w nocy i chodzą w pidżamach.

Jak byłem mały, to myślałem, że ludzie się seksują, a nie uprawiają seks... Jak się dowiedziałem, że byłem w błędzie, zacząłem się śmiać.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak ktoś będzie szedł za blisko tramwaju, to ten tramwaj go wciągnie.

Jak byłem mały, to myślałem, że książka p.t.: "Łysek z pokładu Idy" jest książką o kosmonautach lub kosmitach.

Poza tym, mieliśmy w domu radiolę "Sudety" (tj. radio i gramofon w jednym). Po włączeniu "panel" do strojenia radia był podświetlony. Myślałem, że jak gra muzyka, to w środku tańczą w parach malutkie ludziki. Często tam zaglądałem (podnosząc klapę gramofonu), ale stwierdziłem, że pewnie się chowają.

Jak byłam mała, zawsze myślałam, że organistka gra i śpiewa w ambonie. Raz się zdarzyło na niedzielnej Mszy sprawdzić czy jest w ambonie - nie zdziwiłam się, że nie zagrała, ponieważ jej nie było. Poza tym zawsze myślałam, że to zakonnica i że tylko one mogą grać na organach w kościele.

Jak byłem mały, to myślałem, że to drzewa dają wiatr... Dopiero w gimnazjum ktoś uświadomił mi, że tak nie jest.

Gdy byłam mała, myślałam, że "walczące podziemie", to bliżej nieokreśleni mieszkańcy tunelu, niezadowoleni ze swojego losu.

Jak usłyszałam w kościele "...Maryi zawsze dziewicy..." to myślałam, że to jest Maryja Zawszedziewicy, że to Zawszedziewicy to jakieś jej nazwisko było.

Jak byłam mała i po dobranocce zaczynał się dziennik, myślałam, że Pani lub Pan z telewizora mnie widzi i choć nie chciałam oglądać wiadomości, oglądałam je do końca (siedząc wyprostowana jak struna), bo bałam się wyłączyć telewizor ze względu na tych poważnych ludzi.

Kiedy byłam mała, myślałam, że życie to taka bajka, która za jakiś czas się skończy i zacznie nowa, w której to, co było wcześniej, nie będzie się liczyło. Ot, taki mój filozoficzny wymysł.

Jak byłam mała, nie wiedziałam co to znaczy 'wydać resztę' w sklepie. Byłam pewna, że jak coś kupię i okaże się, że mi pieniędzy brakuje, to pani sklepowa odda mi brakującą resztę. Sytuacja: Kupuję Kinder Niespodziankę, brakuje ok. 15 groszy. Ja patrze wyczekująco, pani: 'oddasz mi przy okazji'. Się bardzo zdziwiłam, że nie dała mi reszty. A potem, jak coś innego kupowałam, upomniała się o te kilka groszy, dopiero mama później w domu mi wytłumaczyła co i jak.

W telewizji publicznej leciał taki program "Randka w ciemno". Polegało to na tym, że kobieta/mężczyzna wybierali "w ciemno" jedną z trzech osób płci przeciwnej na podstawie ich odpowiedzi na konkretne pytania. Szczęśliwa para jechała na wycieczkę za granicę. W końcówce programu zapraszano do studia parę, która już wróciła z wycieczki. Jak byłam mała, to myślałam, że ta wycieczka całkowicie zmienia wygląd ludzi - wychodzą inni niż wrócili.

Jak byłem mały, to byłem przekonany, że nazwisko Lenin pochodzi od lenienia się. Potwierdzeniem były transmisje telewizyjne z obrad, podczas których często padało słowo „leninizm”, a na ekranie pokazywano znudzonych posłów, delegatów czy innych członków, którzy najwyraźniej się lenili przez cały dzień siedząc na sali obrad i nic nie robiąc! Na szczęście dla mnie i rodziców raczej nie rozpowiadałem publicznie mojego genialnego odkrycia, poza tym to były czasy wczesnego Gierka. Do dziś zresztą słysząc czy czytając o Leninie mam pierwsze skojarzenie „a, to ten, co się leni”, mimo że już znam pochodzenie ksywy (i że to nie było jego prawdziwe nazwisko).

Jak byłam mała, to myślałam, że ekspedientka w sklepie zawsze musi ci wydać resztę. Skompromitowałam się przed koleżankami z podwórka jak im o tym powiedziałam.

Jak byłem mały, myślałem, że słonina jest ze słonia.

Jak byłam mała, myślałam, że język słowacki to polski wspak. Wydawało mi się, że najprostszym sposobem tłumaczenia słowackiego na polski, to nagrać go na kasetę i puścić od tyłu.

Jak byłam mała, myślałam, że jak wystawię jakąkolwiek część ciała poza łóżko, to przyjdą potwory spod łóżka i mi tą nogę czy rękę odetną albo wogóle porwą mnie gdzieś. Do dzisiaj się tego boję i nie wystawiam kończyn poza łóżko (żałosne).

...spuszczana woda w toalecie mnie wciągnie, dlatego kazałam robić to mamie :)

Jak byłem mały, zaglądałem w szczeliny wentylacyjne magnetofonu i szukałem tam piosenkarzy. Wyobrażałem sobie wnętrze magnetofonu jako Operę Leśną w Opolu.

Gdy byłem mały, myślałem, że ser żółty rośnie na drzewach, a dziury biorą się z tego, że ptaki je wyjadają.

Jak byłam mała, nie lubiłam fasoli, a kiedy na obiad była "fasolka po bretońsku", to ja zawsze wołałam, że chcę "samo po bretońsku". Do dzisiaj się wszyscy ze mnie śmieją.

Kiedy byłam w pierwszej albo drugiej klasie pani zapytała nas czy wiemy dlaczego woda w morzu jest słona. Natychmiast podniosłam rękę i z dumą oznajmiłam, że to dlatego, że w tej wodzie są różne żyjątka i to przez nie. Tezę tą poparłam faktem, że moja mam bada owe żyjątka (jest biologiem morskim).

Jak byłam mała, to po obejrzeniu reklamy tamponów O.B. myślałam, że w czasie miesiączki trzeba je trzymać w dłoni, tak jak ta pani na reklamie (w rzeczywistości pokazywała, że dobrze dopasowują się do kształtów ciała).

Jak byłam mała, to gdy chodziłam spać, myślałam, że jeżeli nie przykryję się cała kołdrą, to przyjdą ufoludki i odetną mi te części ciała, które wystają spod przykrycia, prócz głowy. I tak strasznie się bałam o moich rodziców, że rano obudzą się bez rąk lub nóg. A to wszystko przez babcię, która mi ciągle powtarzała, że się "rozkopuję" i w nocy poprawiała mi kołdrę.

Jak byłam mała, to myślałam, że podczas komunii ksiądz rozdaje czipsy ludziom, którzy zgłodnieli w czasie mszy. Czasem prosiłam mamę, żebyśmy poszły "na czipsa".

...że "dążuan" to człowiek, który do czegoś dąży...

Jak byłam mała, wiedziałam, że 100+100=200, więc myślałam, że 200+200=300, 300+300=400 itp.

Myślałam, że kiedy oglądam film, ci ludzie w telewizji też mnie widzą i że za kamerą mają poustawianych pełno telewizorów, żeby mogli widzieć wszystkich, którzy ich oglądają.

Jak byłem mały, to myślałem, że bankomat wydaje monety i bardzo chciałem, żeby mój limit dziennych wypłat na pierwszym koncie wynosił aż 8,50 zł.

Jak byłem mały, ktoś z rodziny opowiedział mi historię o gospodarzu, który w Wigilię podsłuchał rozmowę swoich koni i jeden z nich powiedział mu, że następnego dnia będą go wieźć na cmentarz. Gospodarz się tak przejął, że umarł. Przez kilka następnych lat starałem się zasnąć przed północą w Wigilię, bym nie usłyszał jak gadają zwierzęta. Jak trochę podrosłem, to sprawdziłem czy gadają i okazało się, że moje chomiki (które wtedy miałem) nic nie mówią, nawet kot i pies siedzieli cicho.

...biedronki mają dusze. W końcu w wierszyku było: "Biedroneczko, biedroneczko, idź do nieba, przynieś mi kawałek chleba".

Miałam caaaały cmentarz za krzakiem w ogrodzie.

Jak byłem mały, to myślałem, że mój Tato pracuje w słońcu. Dosłownie w słońcu. Że idzie rano w stronę słońca, słońce się otwiera jakby było drzwiami i wchodzi. A jak słońce powoli zachodziło, to Tato miał stamtąd wychodzić.

Moje największe rozczarowanie z dzieciństwa - kiedy dowiedziałam się, że Winnetou grał francuski aktor, a film kręcono w Jugosławii.

Jak byłem mały, nie mogłem się doczekać aż dorosnę, bo sądziłem, że wszyscy dorośli są taaacy mądrzy i wiedzą zawsze co zrobić. A kiedy zrozumiałem, że jest wielu dorosłych głupszych niż ja, zrobiło mi się bardzo smutno i nie chciałem już być dorosły... ale było za późno.

Jak byłem mały, to byłem święcie przekonany że "chlebek razowy" to taki chlebek... który się je na raz!

Mi też wydawało się, że ja i mój dom jesteśmy złączeni niewidzialnym sznurem. Podporządkowywałem swoją drogę tak aby nie poplątać sznura i zachowana była linia w miarę niezagmatwana(nie przechodziłem m.in pod słupami telegraficznymi). Jeśli zdarzyło się, że gdzieś się "zaplątałem" było trzeba niestety wracać, a następnie dopiero wtedy można było udać sie do domu!!!

Jak byłam mała, to przy śpiewaniu kolędy zamiast `chwała na wysokości` śpiewałam `pała na wysokości`.

Jak byłem małym chłopcem, to zastanawiałem się o co chodzi w piosence z Domowego Przedszkola. Dokąd tu ptanocą jeż. W zasadzie to skumałem dopiero po dwudziestce.

Gdzieś pod koniec podstawówki dotarło do mnie, że nazwa "ul. Reja" nie ma nic wspólnego z reją na statku.

Jak byłam mała, rozmawiałam z koleżanką przy dorosłych w wymyślonym języku i byłam przekonana, że wszyscy myślą, że jestem z innego kraju.

Jak byłem mały, to myślałem że piwo, to rodzaj paliwa do motorów.

Mama powiedziała mi, że "made in China" oznacza, że coś zostało wyprodukowane w Chinach. Chciałam pochwalić się wiedzą i umiejętnością analizy i widząc napis na pudełku, krzyknęłam: "Mamo, a te kredki są zrobione w Polandzie!". Było mi bardzo wstyd, gdy dowiedziałam się smutnej prawdy.

Myślałem, że słowo "Metallica" to określenie całego gatunku muzyki, a "metal" to tylko skrót.

Jak byłam mała i rodzice zapisali mnie na zimowisko, wyobrażałam sobie, że w górach cały czas są lawiny i ludzie jeżdzą po to, by zasmakować ryzyka, czy przeżyją. Tak się bałam, że na dzień przed wyjazdem się rozchorowałam, co przeszło mi zaraz kolejnego dnia, gdy zostałam bezpiecznie w domu. Rodzice byli wściekli - kasa przepadła.

W czasach kiedy Coca Cola była luksusem i kiedy jako dzieci dostawaliśmy ją bardzo rzadko, ja najbardziej ubolewałem, że nigdy nie zaznałem najlepszego smaku Coli, bo na puszce zawsze był napis "Best before end" i data w odległej przyszłości, a ja nigdy nawet się nie zbliżyłem do tej daty, kiedy Cola jest best.

Nie mogłam zrozumieć jak działa winda... Wydawało mi się, że skoro na każdym piętrze drzwi do windy są inne, to znaczy, że na każdym piętrze jest inna winda i to mi się nie zgadzało z tym, że winda jedzie... Bo niby gdzie, jak na każdym piętrze jakaś stoi... Myślałam więc, że może to ludzie w trakcie jazdy przenoszą się z windy do windy, a że nie czułam tego przenoszenia się jadąc, to myślałam, że może to się tak niepostrzeżenie dzieje, tak w mgnieniu oka... Mama mi to tłumaczyła, ale nie miałam przekoania do jej wyjaśnień. Zrozumiałam fenomen windy dopiero, gdy moja mama drugi raz wyszła za mąż za inżyniera, który... instalował windy.

Jak byłem mały, pachy nazywałem "podręcznikami" - bo znajdują się pod rękami (ramionami w sumie).

Myślałam, że parówki to krowie wymiona.

Kiedy po filmie zawsze lektor mówił: Czytał ten i ten, tekst polski ta i ta, opracowanie: Studio Publishing, to myślałem, że chodzi o jakąś "studnię pabliszyn"...

Jak byłam mała, to myslałam, że wszystkie bomby wybuchają o 12 w nocy.

Myślałam, że okres to coś w rodzaju choroby, tzn. że kiedy przydarza się to kobiecie, to musi iść do lekarza, przez jakiś czas musi leżeć w łóżku i - co było dla mnie najważniejsze - ma się kilka dni wolnego od szkoły. Szybko się przekonałam, że życie niestety nie jest takie piękne...

Jak byłem mały, to myślałem, że skoro ziemia się kręci, a budynki są takie ciężkie, to chodniki powinny się przemieszczać, a budynki nie. Zawsze bałem się że będę szedł normalnie chodnikiem do domu, a tu wyląduję gdzie indziej.

Mieszkam nad Wisłą. Przed zmianą podziału administracyjnego po drugiej stronie Wisły było inne województwo - bydgoskie. Byłam dumna, że mieszkam tak blisko innego województwa. Patrzyłam w tamtą stronę jak na ziemie obiecaną. A w ogóle to moja koleżanka mówiła, że tam jest Ameryka i mieszkają Indianie i Michael Jackson.

Kiedyś byłem przekonany, że "gwałt" polega na uszkodzeniu kobiecych narządów płciowych, np. za pomocą noża. Miałoby to wyglądać mniej więcej jak robienie sushi. Nie wiem kto mi takich bzdur naopowiadał.

Gdy byłam mała, to głęboko wierzyłam, że gdy w kreskówkach ktoś jest goły i ma między nogami liść, to tak naprawdę mu tam urósł.

Kiedyś babcia wysłała mnie do sklepu po fileta. Podeszłam do pani ekspedientki od ryb i poprosiłam o fileta. Pani zapytała się mnie, z czego ma być ten filet. Ja odpowiedziałam: "No z fileta!". Myślałam, że filet to po prostu rodzaj ryby.

Do III kalsy podstawówki nie wiedziałąm o istnieniu Słowacji. W dodatku myślałam, że Rumunia jest w miejscu Łotwy, a tam gdzie leży Litwa jest taki mały kraj o nazwie Ukraina, natomiast w miejscu naszego współgospodarza leży Litwa. Ba, zawsze sądziłam, że Polska od wschodu sąsiaduje z Węgrami i to jest taki duuuuży kraj...

Jak byłam mała, to babcia przekonywała mnie, że bociany, które siedzą w gnieździe (te z reklamy kleju Atlas) są prawdziwe. A ja zawsze przejeżdżając kłamałam rodzinie, że zobaczyłam jak się poruszył lub odleciał. A jak bociana nie było, bo samo gniazdo zostało, to powiedziałam do babci "babciu, bocian ukradł złodzieja".

Myślałem, że ten cały gatunek "arenbi" o którym co jakiś czas słyszałem, to angielskie słowa "aren't be" i wydawało mi się to jakieś kompletnie bezsensowne, ale to jedyne wytłumaczenie, jakie mi przychodziło do głowy. Dopiero z czasem zrozumiałem, że to R&B, czyli rhythm and blues...

Jak byłem mały (w czasach PRLu), to byłem święcie przekonany, że na świecie jest tylko język polski i język obcy. Na dodatek byłem święcie przekonany, że chcąc przetłumaczyć coś z polskiego na obcy, wystarczy czytać polskie wyrazy na wspak. Potem przyszły czasy video i kaset VHS - i już wiedziałem, że jest więcej niż tylko jeden język obcy.

Kiedy byłem mały, pewnego razu wcinałem z kuzynką czereśnie i połknąłem przez przypadek pestkę. Kuzynka powiedziała mi, że mi drzewo w brzuchu wyrośnie i jak już będzie na tyle duże, to mnie rozerwie. Oprócz czereśni, najadłem się wtedy strachu.

Jak byłem mały, to myślałem, że ta wypukłość na szyi u niektórych dorosłych (jabłko adama) to kawałek ziemniaka, który utkwił w gardle.

Jak byłam mała, myślałam, że szpik kostny to kawałek kośći.

Kiedyś myślałem, że reklamy w filmie są po to, żeby autorzy mogli się zastanowić co będzie w dalszej części filmu.

Kiedyś myślałem, że mecenas = biskup. Nie wiem, czemu. Może dlatego, że to takie dostojne słowo, a biskupi są zazwyczaj dostojni. I potem się strasznie przeraziłem, jak w TV pokazywano "W kamiennym kręgu" (taki serial brazylijski, niebywale popularny wówczas), gdzie głównym czarnym charakterem był mecenas Prado. Po pierwsze - ten "biskup" był wredny. Po drugie - nie ubierał się jak ksiądz. Po trzecie - miał żonę, którą w dodatku nieustannie prześladował.

Jak byłem mały, to nie mogłem pojąć liczb ujemnych. Bo jak mogło być czegoś mniej niż nic?

Bardzo długo nie potrafiłam złożyć w swojej małej główce wyrażenia "nad morze". Bo mama mówiła, że jedziemy "nadmorze", a tata, że "na dmorze". W końcu nie wiedziałam, czy ta woda koło plaży się nazywa dmorze, nadmorze czy po prostu morze...

Jak byłem mały, to bałem się siadać na desce klozetowej, bo bałem się, że w rurach mieszka wąż morski i wejdzie mi do tyłka. Podobnie myśleli moi kuzyni.

Jak byłam mała, to tata kolegi z klasy zawsze przywoził nam do szkoły soczki w kartonowych pudełeczkach za darmo, bo chyba miał jakąś hurtownię. Pani mówiła, żebyśmy je pili, bo one są "za frico", a ja myślałam, że są "z Africo", czyli egzotyczne.

Jak byłam mała, pani w przedszkolu powiedziała kiedyś, że Wisła jest bardzo zanieczyszczona przez dym z fabryk. Niezwykle przejełam się tą kwestią i wszystkim opowiadałam, że jak włożą ręke do Wisły, to wyjmą samą kość. Nie wyobrażacie sobie mojego oburzenia, gdy jadąc kiedyś nad Wisłą przy ciepłowni na modlińskiej w Warszawie, odkryłam śmiercionośne "fabryki dymu"...

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy usiądę na rozkładanym krzesełku w kinie, to ono mnie zmiażdży.

Jak byłam mała to odsłaniali pomnik ofiar Katynia. A ja się zastanawiałam jaka ofiarka jakiego Tynia?

Jak byłam mała, to myślałam, że nogi to "idy", bo się nimi idzie.

Jak byłam mała, to myślałam, że jeżeli ktoś je podczas robienia kupy, to umrze.

Kiedyś mój kolega myślał, że miasto w którym mieszkamy to Polska i że np. na ulicy Śląskiej są kopalnie i tam wydobywa się węgiel...

Jak byłem mały, to myślałem, że kot to samica tego samego gatunku, w którym pies jest samcem. Analogicznie myślałem o krowie i koniu oraz sarnie i jeleniu.

Jak byłem mały, to myslałem, że:

W pociągu ręczny w hamulec postaci koła, którym się kręci, służy do napędzania pociągu jak zabraknie prądu. Myślałem, że przychodzi konduktor i kręci tym kołem jak korbą i w ten sposób porusza się pociąg.

Kiedy byłam mała, byłam przekonana że zapłodnienie kobiety przez mężczyznę odbywa się nie inaczej jak tylko przez pępek. Nie mogłam wymyślić żadnej innej "dziurki", przez którą tatuś daje mamusi "nasionka" o których opowiadali dorośli... O, naiwności...

Myślałam, że "totalizator sportowy" to pan, który prowadzi losowania Lotto. Co więcej, byłam przekonana, że jeśli po losowaniu nie ma żadnej szóstki, to ów totalizator zgarnia całą kasę. Czy muszę dodawać, kim chciałam być, kiedy dorosnę?

Gdy byłem mały, bałem się pana YaPy z reklamy Terravity. Był to dobrze zbudowany, łysy i uśmiechnięty od ucha do ucha mężczyzna tańczący z animowaną krową. Gdy tylko widziałem reklamę, miewałem sny, w któych on gonił mnie w ciemnościach przez deszcz. Ani razu nie złapał, budziłem się w porę...

Patrząc na ujście swojej cewki moczowej myślałam, że chyba coś z nią trochę nie tak i myślałam, że mam takiego malutkiego fiutka.

Jak byłam mała, myślałam, że Polska to jest jedna planeta i żeby być w Niemczech albo gdzieś indziej, to trzeba skoczyć z końca Polski i wtedy się spada do tego państwa, o którym się myśli. Niestety nigdy nie znalazłam tego końca, z którego się skacze.

Kiedy wyłączało się komputer, wydawał takie "krrrr". Pewnego dnia kiedy wyłączałam komputer, moja mama powiedziała "Żuki się biją". Od tamtej pory szukałam tych żuków za monitorem.

(Swoją drogą, nie wiem o co chodziło mojej rodzicielce).

Jak byłam mała, to myślałam, że morze jest słone bo śledzie sikają do wody...

Tak mówiła mi mama.

Jak byłam mała, to myślałam, że jak mama rodzi dziecko, to jej brzuch się na chwilkę otwiera i zamyka, żeby dziecko wyszło.

Kiedy byłem mały, to "O.K." czytałem jako "o kur*a".

Gdy byłem mały, bardzo ciekawił mnie język rosyjski, a konkretnie te dziwne zależności w pisowni - wiedziałem, że literka 'B' oznacza nasze 'W', 'C' to polskie 'S' itd. Poza tym, wydawało mi się, że wszystkie kreskówki emitowane na kanale "Cartoon Network" są produkcji rosyjskiej. Najbardziej lubiłem bajkę o marynarzu imieniem Popeye. Myślałem, że to słowo "Popeye" jest zapisane po rosyjsku, więc próbowałem przetłumaczyć je na język polski. Niestety, nie wiedziałem jakie są polskie odpowiedniki liter 'P','O','E' - wiedziałem natomiast, że 'Y' to nasz dwuznak 'CZ'. I gdy tylko na ekranie pojawiał się napis "Popeye", mówiłem, że zaczyna się kreskówka "Popecze". Dodatkowo, z czasem "Popecze" zamieniło się w "Popesze", gdyż to słowo było łatwiejsze do wymówienia.

Mało tego - gdy w "Cartoon Network" zapowiadano jakąś bajkę, na ekranie pojawiały się dwie różne godziny emisji (np. 16:00 i 17:00), w tym drugim przypadku z dopiskiem 'UK'. Wydawało mi się, że dana kreskówka na całym świecie wyemitowana zostanie o 16:00, a tylko na Ukrainie o godzinę później. Oczywiście teraz wiem, że skrót 'UK' nie oznaczał Ukrainy, lecz United Kingdom... Jednak w dalszym ciągu zastanawiam się, dlaczego akurat tam było przesunięcie czasowe...

Myślałam, że jesli będę długo kopać łopatą w ziemi, to bez wątpienia dokopię się do środka ziemi, jeśli nie w ogóle na drugą stronę. Nie do pojęcia było dla mnie wtedy: w którą stronę będzie mnie ciągnęła grawitacja?

Kiedy byłam mała (trwało to do 1 klasy gimnazjum) myślałam, że "Dziady" Mickiewicza to książka o starych dziadkach, menelach spod sklepu. I często zastanawiałam się po co ktoś napisał książkę o starych ludziach... Jakież brutalne było moje rozczarowanie.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że śnieg to tak naprawdę takie kulki i że ludzie wymyślili sobie, że mają kształt płatków, jak na przykład wycinało się w szkole. Kiedyś jak na rękawiczkę (czarną) spadł mi płatek śniegu, to gapiłam się na niego jak urzeczona. Nie mogłam uwierzyć, że one naprawdę tak wyglądają i że to nie tylko takie kuleczki.

Za moich pacholęcych czasów, w TV puszczali serial "Kariera Nikodema Dyzmy". Zawsze zastanawiałem się, co to takiego jest ten "nikodemadyzm".

A ja myślałam, że mama zna moje wszystkie myśli i nawet jak byłam na nią wściekła, to bałam się pomyśleć sobie na jej temat coś brzydkiego. Natomiast gdy już pomyślałam nieładnie, to się potem się tego wstydziałam, bo sądziłam, że mama wie.

Jak miałam może z 5 lat, zapytałam brata co to znaczy "pedał". Dyplomatycznie wyjaśnił, że to taki mężczyzna, który nie uznaje kobiet. Któregoś dnia jedziemy z rodzicami samochodem, nagle tata wściekły na jakąś kobietę za kierownicą krzyczy: "Co robisz, człowieku?! Aha, to nie człowiek, to baba!". A ja na to z całą powagą: "Tato, ty jesteś pedałem". Trochę ich zatkało.

Jak byłem mały, to myślałem, że II wojna światowa ciągle trwa, ale rozgrywa się tylko między Polską a Niemcami. Zawsze, jak tato jechał do pracy w Niemczech mówiłem: "Ale uważaj, żeby Cię nie zastrzelili!". Był dla mnie bohaterem.

Swego czasu często słyszałem nieznane mi wówczas określenie "prawo jazdy". Myślałem, że owe "prawojazdy" to są takie specjalne pojazdy, które mogą skręcać tylko w prawą stronę (stąd nazwa). Zastanawiałem się tylko, czy skoro są "prawojazdy", to istnieją również "lewojazdy" - ich odpowiedniki do skręcania w lewo... W sumie całkiem oczywiste, ale jakoś nikt nigdy nie wspominał o "lewojazdach". W końcu nie wytrzymałem i zapytałem o to swojego tatę... Po dziś dzień zbija się się ze mnie.

Jak byłam mała myślałam, że ci wszyscy ludzie, którzy giną w filmach wojennych umierają naprawdę. Idąc tym tropem myślałam, że jak ktoś nie chce już dalej żyć, to zgłasza się do udziału w takim filmie :-)

Byłam pewna, że Cher to mężczyzna przebrany za kobietę i nie wierzyłam w zaprzeczenia dorosłych. Przecież widziałam na własne oczy...

Jak byłem mały, to myślałem, że kiedy pada deszcz, to Bóg sika. A kiedy chmury były poukładane w takie delikatne, podłużne i lekko pozacierane paski, to myślałem, że właśnie pozamiatał sobie.

Jak byłem mały, to myślałem, że na samochód mówi się "akurat". Wujek miał Syrenę 104 i właśnie ten model kojarzy mi się z określeniem "akurat". Do dzisiaj pamiętam zdanie: "Pojedziemy z wujkiem akuratem na wieś".

To był chyba jeden z pierwszych Zwierzyńców, który obejrzałem. Była tam mowa o gadach. Z jakichś powodów, których od dawna nie pamiętam, skojarzyło mi się, że gady to zwierzęta, które gadają (stąd ich nazwa). Długo w to wierzyłem... Mama mnie wyprowadziła z błędu, gdy się po jakimś czasie z nią podzieliłem moim wnioskiem, ale do dziś czasem się łapię, że słowo 'gadać' mi się potrafi wiązać ze słowem 'gad'.

Na kilku płytach chodnika obok mojego domu są odciski dłoni. Mama mi wytłumaczyła, że można zrobić takie odciski w cemencie kiedy jest mokry, więc kiedy padało, próbowałem zrobić odciski swoich rąk na płytach chodnikowych. Nie działało.

Jak byłem mały, to myślałem, że "różniczka" to "wyniczek odejmowanka".

Jak byłam mała, to myślałam, że flaki (zupa) robi się z wnętrzności psa.

...że jajka sadzone się sadzi.

Gdy byłem bardzo mały i gdy rodzice na mnie krzyczeli kiedy coś przeskrobałem, wówczas siadałem w kącie i zamykałem oczy - myślałem że gdy zamknę oczy, to nikt mnie nie widzi.

Jak byłam mała, to myślałam, że rzeka i Wisła to to samo, więc mówiłam "Wisła Odra, Wisła Tamiza, Wisła Wisła", dopiero w szkole ku mojemu wielkiemu zdziwieniu odkryłam, że Wisła to wyłącznie własna nazwa.

Jak byłam mała, to bardzo często oglądałam pokazy mody i jak widziałam jakiś fajny strój, to sobie myślałam "Chcę mieć ten strój w szafie", zamykałam mocno oczy i byłam przekonana, że one już tam są i kiedyś, jak będę duża, to będę mogła je nosić. I nigdy nie zaglądałam do szafy, żeby czar nie prysł i nie okazało się, że nic tam nie ma. Naprawdę mocno w to wierzyłam. Po jakimś czasie mi przeszło całkiem, a właśnie sobie teraz o tym przypomniałam.

Gdy byłem mały, rodzice wkręcili mi, że jak zjem czarny koniec banana, to wykluje mi się w żołądku pająk, no i gdy tak się stało, kazali mi dużo jeść, żeby go zasypać, aby nie wyszedł.

Jak byłam mała, to bałam się zasypiać odwrócona głową do ściany, bo czułam, że jakiś gościu za mną stoi i jak już tak leżałam, to co chwilę się odwracałam, tak, jakbym miała dać temu facetowi pięścią w łeb!

Myślałem, że w każdym słowie musi być litera "a".

Jak byłam mała, to myślałam, że Księżyc jest zrobiony z sera, a chmury z bitej śmietany.

Po obejrzeniu "Piotrusia Pana" wierzyłam w to, że są ludzie, którzy potrafią latać i że ja też mogę się tego nauczyć, muszę tylko mocno wierzyć, że to możliwe.

Na tej samej zasadzie próbowałam uruchomić "wiarą" latający dywan.

Kiedy na zakończenie mszy ksiądz wyśpiewywał do mikrofonu "idźcie w pokoooju Chrystuuusaaa...", wszyscy odśpiewywali "Booogu niech bęędąą dzięęęękiiii".

Myślałem, że wszyscy są już tak znudzeni mszą jak ja i że cieszą się, że mogą pójśc już do domu, dlatego tak odśpiewują.

Kiedy byłem mały, myślałem, że na przedszkole mówi się przeczkole.

...Abba to szwedzki elektro pop. A teraz wiem, że to chodziło o The Knife.

Jak bylem mały, myślałem ze jest godzina 100.

Myślałam, że czarny rynek to realnie istniejące miejsce, dobrze ukryte, ale mimo wszystko działające oficjalnie. Tak samo jak np. rynek walut - takie większe osiedlowe bazary.

Mieszkałam na ulicy Diamentowej i moim głównym zajęciem do 6 roku życia było kopanie dołków, bo byłam święcie przekonana, że Diamentowa to od diamentów, tylko po prostu nikt na to nie wpadł, tylko ja. Więc tak, kopałam, kopałam, kopałam i za każdym razem, kiedy znalazłam jakiś ładny kamyk, biegłam do mamy z zapytaniem czy to diament. Po sześciu latach kopania, gdy nic nie znalałam, doszłam do wniosku, że to jednak ściema.

Jak byłem mały, myślałem że polski to "normalny" język, a wszystkie inne ludzie tylko sobie wymyślili.

Wychowywałem sie z nastoletnia siostrą. Wówczas myślałem, że ona co noc wychodzi na dzikie imprezy i jest przy tym tak niesamowitą divą i gwiazdą, że wszyscy ją znają. Każdemu koledze opowiadałem z dumą: "moja siostra to (tu imię i nazwisko)", a oni nie wiedzieli o co chodzi. Pewnego dnia zapragnąłem być taki sławny i fajny jak ona, więc zapytałem czy nie weźmie mnie na imprezę. Musiała mi wszystko dobitnie wytłumaczyć.

...w czasie, gdy moi rodzice byli dziećmi, to żyły jeszcze dinozaury. Spytałam raz mamę, czy do przedszkola jeździła na tyranozaurze...

Jak byłam mała, nagle przestałam wierzyć w istnienie życia po śmierci, w niebo, piekło... zaczęłam płakać, że nie chcę jeszcze umierać, bo po śmierci nie ma nic. Mama z babcią uspokajały mnie cały dzień... Musiały mówić mi, że będę żyła jeszcze długo, długo i szczęśliwie, a potem - jeśli będę grzeczna - pójdę do nieba. Znowu zaczęłam płakać, bo niebo z moich wyobrażeń wydawało mi się cholernie nudnym miejscem - tylko anioły i chmury.

Jak byłam mała, to rodzice mówili mi, że jeśli będę połykać pestki, to będę miała wyrostek. Myślałam, że wtedy wyrośnie mi przez nos roślinka i kiedy będzie juz duża, to wytną mi ten wyrostek przez nos.

Jak byłam mała, to się zawsze zastanawiałam dlaczego nie można sikać w pociągach w czasie postoju. Myślałam, że chodzi o to, że jak pociąg nagle ruszy, żebym się nie wywaliła w toalecie. Dopiero chyba w wieku 13 lat dowiedziałam się, że chodzi o to, by odchody i mocz nie leżały na peronie.

Kiedy byłem mały, to myślałem, że Najsztub i Żakowski są z kabaretu "ot-to".

Jak miałem 6 lat, to myślałem, że Polska graniczy z dorosją, gdyż na mapie pisało do Rosji, na nic były tłumaczenia rodziców.

...od pocałunku traci się dziewictwo. Strasznie się przejęłam kiedy kolega w 3 kl. podstawówki pocałował mnie w policzek. Mało się nie rozpłakałam, kiedy pomyślałam, że nie jestem dziewicą.

Kiedyś dla mnie było niepojęte jak ktoś może mieć więcej niż jeden adres e-mail!!!

Jak byłam mała, to dziwiło mnie czemu nie mogę latać, skoro skaczę z tapczanu i macham rękami najszybciej jak tylko mogę. No co, przecież ptaki latają... Codziennie próbowałam latać, ale nigdy nie wzbiłam się w powietrze.

Podczas mszy ksiądz wymawia słowa "... Oto jest ciało i krew naszego pana J.Chrystusa...", a następnie "... po wieczerzy wzniósł kielich..." To myślałem, że Powieczerzy to jakiś przyjaciel Jezusa.

Kiedy byłam mała, to myślałam że jak się przechodzi po pasach, to trzeba chodzić tylko na białych liniach, bo jak nadepnę na czarną, to samochody mnie rozjadą. Zawsze się dziwiłam jak rodzice mogą tak spokojnie przejść przez jezdnię...

Będąc malcem, nie wiedziałem że 1/2 ('jedna-druga') oznacza połowę, lecz 'jeden lub dwa'. Stąd gdy niegdyś posłano mnie do sklepu po 1/2 kg jabłek, kupiłem dwa kg.

Za pacholęcia przed urodzinami rodzicielki albo przy innych okazjach zwykłam pytać mamy co by chciała. Mając nadzieję, że w końcu się odczepię, matula odpowiadała zawsze: 'słonia w karafce'... Przez wiele lat zastanawiałam się, co to są te 'karafce', sądziłam, że to muszą byc jakieś wzorki, tylko nie byłam pewna, czy paseczki, czy co innego.

Jak byłam mała, to wydawało mi się, że Wisła i rzeka to synonimy, że "wisła" to taka większa rzeka.

Z Ulicy Sezamkowej nauczyłem się że "nie" po angielsku to "nou". Było podobne do polskiego słowa, wiec analogicznie uznałem, że "tak" to "tek". Bardzo chętnie używałem tych słów przez wiele lat, dopiero na lekcjach w szkole wyprowadzono mnie z błędu.

Kiedy byłem mały, myślałem że Bóg i Jezus to ta sama osoba. Nie zastanawiałem się jak to jest że Bóg stworzył ludzi, a potem urodziła go Maryja.

Jak byłam mała, to myślałam, że tylko ludzie, którzy leżą na ziemi na plecach "krzyżem", z rozrzuconymi na boki rękami - nie żyją. Jeśli leżeli inaczej - to na pewno żyli, a ja nigdy się tak nie kładłam, żeby przypadkiem nie umrzeć. Oczywiscie zaczerpnęłam tę wiedzę z filmów...

Kiedy byłem mały to myślałem, że Pepsi-Cola (wtedy w butelkach szklancych 0.25l) to jest takie ciemne piwo dla dzieci.

Bardzo się zdziwiłam, gdy w przedszkolu (miałam wtedy 6 lat) w łazience otworzyłam drzwi od kabiny, a tam siedział mój kolega na kiblu, a ja sie zapytałam "co robisz", a on - "siusiu". Później wszystkim mówiłam, że on sika na siedząco, a teraz się dziwię jak mogłam sie o coś takiego zapytać.

Jak byłam mała, często podróżowałam z moim tatą pociągami... Zawsze mówił, że jest umówiony z Jeleniem na skraju lasu i muszę go uważnie wypatrywać, bo kiedy go zobaczę, powinnam mu pomachać. Wierzyłam tacie bezgranicznie, ponieważ zakładałam, że zawsze mówi prawdę.

Jeleń rzeczywiście bardzo często tam był. Dopiero jak dorosłam, zrozumiałam, że mój tata po prostu odwracał moją uwagę, aby mieć troszkę spokoju podczas podróży.

Jak miałem chyba 4 czy 5 lat, to myślałem, że diabeł ma jabłko zamiast głowy.

Myślałem również, że (byłem w jakimś sklepie w Katowicach, gdzie były ruchome schody)

w każdej chwili te schody mogą wybuchnąć i się otworzy przejście do piekła.

A przedtem myślałem (miałem wtedy 3 lata), że piekło znajduje się w środku ziemi.

Jak byłam mała, to myślałam, że gdy film jest przerywany reklamą, to w czasie reklam kręcą dalszy ciąg tego przerwanego filmu!!!

Jak byłem mały, to bałem się tych klusek z muminków... : | w sumie to nadal się boje... ale za to buki się nie bałem mimo że cała grupa w przedszkolu się jej bała : P

Jakiś czas myślałem, że wróble to dzieci gołębi....

Jak byłam mała to myślałam, że ksiądz - chodząc z tacą po kościele - mówi do ludzi "zapłać, zapłać" zamiast "Bóg zapłać".

Jak byłem mały, to wpadła mi kiedyś w ręce płyta długogrająca moich rodziców z polskimi piosenkami z lat 60. Bardzo mi się spodobała i puszczałem ją sobie na adapterze Bambino. W jednej piosence Barbara Rylska śpiewała "Sex appeal to nasza broń kobieca". Nie rozumiejąc zupełnie o co chodzi, śpiewałem ze słuchu: "seksapil, to nasza bańkowieca". Moja starsza siostra miała ubaw po pachy.

Podobnie było z piosenką Violetty Villas "Przyjdzie na to czas". Ona śpiewała: "więc poddaj się ogniowej próbie i porzuć myśl o bliskim ślubie", a ja: "więc porzuć myśl o bliskim śnubie".

Jako dziecko byłam przekonana, że młode ryby nazywają się "nierybek", bo są jeszcze za małe, żeby być prawdziwymi rybami...

...myślałam, że obóz koncentracyjny, to miejsce gdzie ludzie jeżdżą żeby się wyciszyć i skoncentrować. W sumie to mi teraz głupio, no ale skąd mogłam wiedzieć?

Pewnego dnia zaczęła mnie intrygować kwestia 'skąd się biorą dzieci'. Pomyślałam sobie, że kiedyś przyjdzie taki dzień, że po prostu dziecko samo pojawi się w moim brzuchu, kiedy będzie na to odpowiedni czas... W ogóle nie przypuszczałam, że potrzebny w tym całym ambarasie jest jeszcze mężczyzna... Kiedy miałam siedem lat i wszystkie 'normalne' książki w domu były przeze mnie już przeczytane, natrafiłam na półce na 'Seks partnerski' prof. Lwa Starowicza. Po lekturze wiedziałam już wszystko...

Dzieci mają dziwne pomysły, ale moich nikt nie przebije.

Otóż pisałam na papierze toaletowym list, wrzucałam to toalety i spuszczałam wodę. Sądziłam, że ludzie w kanałach go znajdą, przeczytają, no i że odpiszą. Niestety nigdy się nie doczekałam.

Zawsze po obiedzie resztki wyrzuca się do kosza. Byłam pewna, że na wysypisku ubodzy zajdą nasze śmieci (w jakimś filmie to widziałam), więc zawsze ładnie wszystko układałam i obficie polewałam sosem, czasem nawet zostawiałam kartkę z napisem "smacznego".

Swojego czasu Andrzej Nejman prowadził program "Trzynastolatki", gdzie były różne konkurencje, wspaniałe nagrody, a udział brały osoby w wieku 13 lat. Myślałam, że KAŻDY 13-to latek musi się tam pojawić, dlatego z niecierpliwością czekałam, aż będę w tym wieku, bo bardzo chciałam wziąć w tym udział. Ku mojemu nieszczęściu, gdy miałam 12 lat, program zszedł z anteny.

Jak byłam mała, na każdy przelatujący odrzutowiec (taki, co zostawia na niebie smugę dymu) mówiłam "lipiec". Nie wiem, skąd mi się to wzięło ale do dziś mówię "o, lipiec leci".

Gdy byłem mały, myślałem, że to bitwy, a nie wojny trwały po xx lat. Uświadomiła mnie potem moja nauczycielka, gdy spytałem jej czy robili sobie przerwę na siusiu.

Mój brat był przekonany, że opłatki na wigilię robi się z zakonnic, bo kiedyś na pytanie skąd się biorą opłatki, usłyszał od mamy: Zakonnice pieką.

Jak byłam mała, to myślałam, że przed zakonnicami też należy się przeżegnać, tak samo jak przed krzyżem. Do dziś pamiętam śmiech starszego brata...

W dzieciństwie byłam przekonana, że jak będę nosić spodnie, to zostanę chłopcem.

Myslałam, że Rosja to wielka przyjaciółka Polski i nigdy nie było między tymi krajami żadnych wojen, bo się zawsze lubiły (urodziłam się po upadku komuny, na samym początku lat 90').

A ja, jak byłem mały, to rozumowałem tak:

Małgosia -> Małgorzata

więc

Gosia -> Gorzata

I byłem święcie przekonany, że Gosia to zdrobnienie od osobnego imienia Gorzata...

Po obejrzeniu kreskówki "Spiderman", w której wampir atakował ludzi, myślałem, że tak samo jest w moim mieście. Zawsze kładąc się spać, kiedy rodzice gasili światło, chowałem się pod kołdrę i wstrzymywałem oddech, żeby nie zobaczył mnie ten wampir latający dookoła mojego osiedla. Czasami słyszałem jak wlatywał przez okno i krążył nad moim łóżkiem.

W dzieciństwie zawsze starałem się zasnąć jak najszybciej, albo chociaż udawać, że śpię. Wierzyłem, że w nocy chodzi olbrzym, który sprawdza przez okno kto śpi. Jak jakieś dziecko nie spało, to otwierał okno i chował je do worka.

Jak byłam mała, mówiłam o sobie ZAWSZE w trzeciej osobie: "Uli boli buch" - co znaczyło tyle co: "Ulę boli brzuch". Mówiłam tak, bo każdy tak do mnie mówił. Myślałam, że to normalne. Do momentu aż zaczęłam bawić się na podwórku z innymi dziećmi.

Jak byłam mała, to myślałam, że ci, którzy śpiewali zagraniczne piosenki, po prostu śpiewają ciąg bezsensownych słów.

Kiedyś, jak słuchałam piosenkę Bajmu "Biała armia", refren rozumiałam tak: "jesteś SEREM, białym żołnierzem...", a tłumaczyłam sobie to w ten sposób, że przecież twaróg to biały ser, a więc wszystko się zgadza... Tylko nie mogłam zrozumieć czemu twaróg nosi spodnie i musi walczyć...

Mój tato od zawsze namiętnie ogląda wiadomości. Jak byłam mała, to myślałam, że koalicja to imię jakiejś pani polityk. Jakież było moje zdziwienie, kiedy dowiedziałam się, że koalicja się rozpadła.

Kiedy byłem mały, myślałem, że na świecie istnieją tylko dwa kraje - Polska i Anglia (Polska - to oczywiste, a Anglia - pewnie dlatego, że moja mama uczyła mnie trochę po angielsku mówić).

Jak byłem mały, bardzo chciałem iść do szkoły, bo myślałem, że będę tam za naukę dostawał pieniądze. Może to dlatego, że mam dwoje rodziców nauczycieli i oni po to właśnie idą do szkoły - aby zarobić.

Kiedy byłam mała, zawsze myślałam, że w telewizorze siedzą ci ludzie co gadają. Wystawiałam im język i biegłam się chować za kanapę. Późnej jak przychodzili rodzice, to zawsze się pytali dlaczego się chowam, a ja odpowiadałam "Ciii... bo jeszcze ta/ten pan/pani usłyszy!"

W trzeciej klasie uczyliśmy się specjalnych wierszyków ortograficznych. Na sprawdzianie byłam tak zdenerwowana, że napisałam "Dentka, centka, węzeł, chęć..."

Kiedy byłem mały, myślałem, że "zagranica" to jakiś kraj w Europie.

Ponadto byłem przekonany, że Mercedes i Polonez są nie do odróżnienia na pierwszy rzut oka.

Myślałem, ze "nacudja" to te takie białe chrupki co ksiądz rozdaje podczas mszy. Moją tezę popierałem słowami pieśni "Nacudjo nasza" śpiewaną podczas Świąt Bożego Narodzenia (a najczęściej właśnie podczas rozdawania "czipsów").

Jak byłam mała, to myślałam, że w brzuchu urosną mi żaby, jeśli jabłka popiję wodą.

...pojedyńcze włosy wypadające z mojej głowy to rak i że umrę. Bałam się powiedzieć o tym mamie, żeby jej nie martwić.

Długo zastanawiałem się z kolegą, jak uprawiają seks homoseksualiści...

Po długiej dyskusji dotarliśmy do "prawdy":

Penis w penis!

Jak byłem mały, myślałem, że dzieci rodzą się po tym, jak tata nasika w mamusię. Z czasem dowiedziałem się, że wcale nie tak bardzo minąłem się z prawdą.

Kiedy słuchałem włoskiej piosenki "Su di noi" i śpiewałem "Słup i gnój", ponieważ świetnie pasowało do muzyki. Śmiałem się przy tym do rozpuku. Mama dopiero mnie wyprowadziła z błędu.

Kiedyś myślałam, że mówi się "pójdzie jak spłatka". Uważałam, że "spłatka" to taka przechylona kładka.

Skracałam imiona zawsze zostawiając 3 litery i ostatnią, ponieważ moje tak się skraca. Wychodziły więc takie hybrydy jak Kata, Mara, Ofea itp.

...że twardość męskiego organu powoduje znajdująca się tam kość.

Jak byłem mały, to uważałem, że po 10 są tylko okrągłe liczby. Leciało to mniej więcej tak: 1 - 10... 10, 20, 30, 40 - 100... 100, 200, 300... - 1000... 1000, 2000, etc. Pamiętam swoją dumę jak doliczyłem do tysiąca.

Jak byłem mały, to myślałem, że jak się mówi "trzęsie się jak liść osiki" to wzięło się to z tego, że jak się sika na liście to one się trzęsą.

Jak byłam mała, myślałam, że czyta się w taki sposób, że patrzy się na literki, a głos z góry to czyta.

Kiedy mówiłem do Cioci, "Cześć" ona często odpowiadała "Cześć i chwała". Zawsze myślałem, że "Ichwała" to jakieś zdrobnienie, którym mnie nazywała.

Jak byłam mała, to myślałam, że sąsiad mojej babci Czesław musi być Czechem.

Jak byłam mała, to myślałam, że pomniki to zaklęci w kamień ludzie, którzy zrobili coś złego... I że kiedyś ich kara minie i ożyją... Moje największe obawy i lęki budził pomnik 4 śpiących. Zawsze jak stałam na przystanku z mamą, to mocno ją ściskałam, bo bałam się, że się obudzą i mi ją porwą. I pomnik przy porcie praskim... Prawdę mówiąc do tej pory jak patrzę na ten pomnik, to mam lekki dreszczyk na plecach.

Jak byłam mała, myślałam, że żywopłot to jest płot z krzewów, które żyją i mogą się przemieszczać, a co gorsze - złapać kogoś, kto się próbuje przez te krzaki przedrzeć. Dla mnie to było logiczne: żywy płot - żywopłot.

Kiedy piłka wypadała na aut bramkowy, nie wiedziałem dla kogo jest piłka i myślałem, że kto pierwszy podbiegnie do piłki, to może rozpocząć grę.

Jak byłam mała, myślałam, że Bóg i Jezus to ta sama osoba.

Jak byłam mała, nigdy nie chciałam jeść barszczu z uszkami, bo myślałam, że te uszka to prawdziwe świńskie uszy. Prawie płakałam, gdy mama zapowiadała, ze na wigilię robi barszcz...

Myślałam, że prezerwatywy są przepuszczalne, tzn. że na czubku mają dziurkę czy coś w rodzaju sitka. Tłumaczyłam to sobie tak, że nie zatrzymują spermy, tylko zabijają plemniki (w końcu są kondomy ze środkiem plemnikobójczym).

Kiedy byłem mały, to myślałem, że grawitacja jest nieodłącznie powiązana z tlenem, bo kiedy nurkowałem, to tam nigdy nie było powietrza i jednocześnie działała na mnie siła wyporu. Uważałem, że po prostu powietrze jest takie ciężkie, że przygniata nas do ziemi, a jednocześnie możemy nim oddychać. Wrażenie to podsycało jeszcze ciągłe mówienie w pogodzie o ciśnieniu powietrza...

Jak byłam mała, próbowałam licytować się z Bogiem. Np. kiedyś w czasie ulubionej dobranocki leciał mecz, to mówiłam w myslach, że jeśli tego nie zmieni, to przestanę w niego wierzyć, albo rozpowiem kolezankom, że nie istnieje.

Jeśli naprawdę czegoś mi brakowało (mamy nie było przy mnie), to okazywałam skruchę i zamiast mu "grozić", przez łzy obiecywałam, że codziennie będę chodzić do Kościoła. Np. jeśli ktoś mnie teraz przytuli. Nigdy nie spełnił żadnej mojej prośby. Przestałam w niego wierzyć zanim poszłam do szkoły.

Jak zaczynałem tworzyć strony internetowe, to myślałem, że jak wpiszę